குறள் 951Kural 951
மனம், சொல், செயல்களில் நேர்மையும் நடுவுநிலைமையும் தவறாத தன்மையும், பழிபாவங்களுக்கு நாணும் அடக்கமும் நற்குடியில் பிறந்தவரிடம் இயல்பாக அமைவது போல மற்றவரிடம் ஒருசேர அமைவதில்லை.
• இற்பிறந்தார்கண் அல்லது = சிறந்த நற்குடியில் பிறந்தவரிடமே அன்றி மற்றவரிடம்,
• செப்பமும் = நடுவுநிலைமையும் (செம்மையும்),
• நாணும் = பழிபாவங்களுக்கு அஞ்சும் நாணமும்,
• ஒருங்கு = ஒருசேர,
• இயல்பாக இல்லை = இயற்கையான நற்குணமாக அமைவதில்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தராசின் நடுநிலையும் தலைமுறை நெசவாளரின் தன்மானமும்
பட்டு நெசவாளர் தெருவில் தங்க நூல் சரக்குகளின் எடை குறித்துப் பெருவணிகருக்கும் இடைத்தரகருக்கும் இடையே கடுமையான வாக்குவாதம் மூண்டது. எடையை அளவிட்டுத் தீர்ப்பு வழங்கும் நடுவராக, தலைமுறை தலைமுறையாக நேர்மையோடு வாழ்ந்து வரும் நெசவாளர் குடும்பத்து மூத்தவரான செங்குட்டுவனை இருதரப்பும் நாடினர். நடுவுநிலைமைக்கு மாறாகத் தனக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில், இடைத்தரகன் நள்ளிரவில் செங்குட்டுவனின் எளிய குடிசைக்கு வந்து ஒரு பொற்கிழிப் பையை அவர் கையில் திணிக்க முயன்றான். பொற்காசுகளின் ஒலியைக் கேட்ட செங்குட்டுவன் முகம் சிவக்க எழுந்து நின்று, அந்தப் பையை உடனே அவன் காலடியில் தள்ளி விலக்கினார். "தம்பி, அநீதிக்குத் துணைபோகும் செல்வத்தால் என் முன்னோர்களின் தூய பெயருக்குக் களங்கம் விளைவிக்க எண்ணாதே. நடுவுநிலைமையும் பழிபாவங்களுக்கு அஞ்சும் நாணமும் சிறந்த நற்குடியில் பிறந்தவரிடமே அன்றி மற்றவர்களிடம் இயல்பாக ஒருசேர அமைவதில்லை (இற்பிறந்தார் கண்அல்லது இல்லை இயல்பாகச் செப்பமும் நாணும் ஒருங்கு). என் குடிப் பெருமைக்கு மாறாக ஒரு துளி அநீதியையும் என் கை தராசு காட்டாது" என்று உறுதியோடு கூறினார். மறுநாள் காலை கூடியிருந்த ஊராரின் முன்னிலையில் பட்டு நூல்களைத் தன் தராசில் துல்லியமாக நிறுத்து உண்மை எடையை நிலைநாட்டினார் செங்குட்டுவன்; இடைத்தரகன் தலைகுனிந்து மன்னிப்புக் கேட்க, வணிகர் பெருமக்கள் செங்குட்டுவனின் குடிப்பெருமையை வணங்கிப் போற்றினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 952Kural 952
உயர்ந்த நற்பண்புகள் கொண்ட குடியில் பிறந்தவர்கள், நன்னடத்தை தரும் ஒழுக்கம், உண்மையே பேசும் வாய்மை, இழிவான செயல்களுக்கு வெட்கி ஒதுங்கும் நாணம் ஆகிய இந்த மூன்றிலிருந்தும் ஒருபோதும் தவற மாட்டார்கள்.
• குடிப்பிறந்தார் = நற்பண்புகள் மிக்க சிறந்த குடியில் பிறந்தவர்கள்,
• ஒழுக்கமும் = தமக்குரிய நல்வழியான ஒழுக்கமும்,
• வாய்மையும் = உண்மை பேசும் வாய்மையும்,
• நாணும் = இழிவான செயல்களுக்கு வெட்கும் நாணமும் ஆகிய,
• இம்மூன்றும் = இந்த மூன்று நற்பண்புகளிலிருந்தும்,
• இழுக்கார் = ஒருபோதும் வழுவி விலக மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பொற்கொல்லரின் உலைக்களமும் வாக்குத் தவறாத குடும்பப் பாரம்பரியமும்
பழம்பெரும் பொற்கொல்லர் தெருவில், ஏழைத் தாயொருத்தியின் மகளது திருமணத்திற்காகத் தங்கத் தாலியை உருக்கி வார்த்துக் கொண்டிருந்தார் மூத்த கொல்லர் வீரப்பன். உலைக்களத்தில் தங்கம் உருகியபோது, ஒரு சிறிய பொல்துகள் களிமண் வார்ப்பின் ஓரத்தில் ஒட்டிக்கொண்டதை வீரப்பனின் மருமகன் மாறன் கவனித்தான். பட்டறையின் நிலுவைக் கடனை அடைப்பதற்காக அந்தத் துகள்களை யாருக்கும் தெரியாமல் எடுத்து வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று மாறன் மெல்லிய குரலில் யோசனை கூறினான். துருத்தியை இயக்குவதை உடனே நிறுத்திய வீரப்பன், உலைக்களத்தின் சுடரொளியில் தன் மருமகனை அன்பும் கண்டிப்பும் கலந்த பார்வையால் நோக்கினார். "மாறா, நான்கு தலைமுறைகளாக நம் பட்டறை நிலைத்து நிற்பது பொன்னின் பளபளப்பால் அன்று; நம் நேர்மையால் மட்டுமே. உயர்ந்த நற்பண்புகள் கொண்ட குடியில் பிறந்தவர்கள், நன்னடத்தை தரும் ஒழுக்கம், உண்மையே பேசும் வாய்மை, இழிசெயல்களுக்கு வெட்கும் நாணம் ஆகிய இம்மூன்றிலிருந்தும் ஒருபோதும் தவற மாட்டார்கள் (ஒழுக்கமும் வாய்மையும் நாணும்இம் மூன்றும் இழுக்கார் குடிப்பிறந் தார்). ஒரு குன்றிமணிப் பொன்னைத் திருடினால், நம் முன்னோர்களின் தவத்தால் விளைந்த நற்பெயரை நாமே இந்த நெருப்பில் எரிப்பதற்குச் சமம்" என்றார். மருமகனின் மனம் வெட்கித் தலைகுனிய, உருகிய துகள்களையும் சேர்த்துத் தாலியை முழு எடையுடன் வார்த்து முடித்தார் வீரப்பன்; அந்த ஏழைத் தாயின் கைகளில் தாலியை ஒப்படைத்து வாழ்த்தி அனுப்பினார்; மாறனும் தன் முன்னோர்களின் நேர்மையை நெஞ்சில் தாங்கி உலைக்களப் பணிகளைத் தொடர்ந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 953Kural 953
முகம் மலர்ந்து வரவேற்றல், உள்ளதைக் கொடுக்கும் ஈகை, இனிமையாகப் பேசும் இன்சொல், யாரையும் தாழ்வாக எண்ணி இகழாத பெருந்தன்மை ஆகிய நான்கு நற்பண்புகளும் உண்மையான நற்குடிப் பிறந்தவர்களின் இயல்பான அடையாளங்கள் என்பர்.
• நகை = கண்டாரை மகிழ்விக்கும் முகமலர்ச்சியும்,
• ஈகை = இல்லாதார்க்கு வழங்கும் கொடைக் குணமும்,
• இன்சொல் = கனிவான இனிய சொற்களும்,
• இகழாமை = எவரையும் குறைவாக எண்ணி இகழாத பண்பும்,
• நான்கும் = ஆகிய இந் நான்கு நற்குணங்களும்,
• வாய்மைக் குடிக்கு = திரிபில்லாத உண்மையான உயர்குடிப் பிறந்தார்க்குரிய,
• வகை என்ப = இயல்பான சிறப்புக் கூறுகள் என்று கூறுவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இல்லம் தேடி வந்த யாசகரும் நிலக்கிழாரின் நால்வகைப் பண்பாடும்
செழிப்பான பண்ணை இல்லத்தின் வாசலில், கந்தல் ஆடை அணிந்த முதிய யாசகர் ஒருவர் களைப்புடன் வந்து நின்றார். வாயிற்காவலனாக இருந்த இளைஞன், "இங்கே யாருக்கும் இடமில்லை, உடனே கிளம்பு" என்று அவரை விரட்டும் தொனியில் கடிந்து பேசினான். இந்தச் சொற்களைக் கேட்டுத் தன் திண்ணையிலிருந்து இறங்கி வந்த பண்ணையார் வெங்கடேசன், முதியவரை இருகரம் கூப்பி இன்முகத்துடன் வரவேற்றுத் தன் வீட்டுத் திண்ணையில் அமரச் செய்தார். அவருக்குக் குளிர்ந்த நீர் கொடுத்து, அறுசுவை உணவு பரிமாறி, புதிய பருத்தி ஆடையையும் வழிச்செலவுக்குப் பொருளையும் கொடுத்து அன்போடு வழியனுப்பினார். முதியவர் சென்றதும் வாயிற்காவலன் குழப்பத்துடன், "ஐயா, வறியவர் ஒருவருக்கு இத்தனை உபசாரமும் மரியாதையும் எதற்காக?" என்று கேட்டான். அவனைப் பரிவோடு நோக்கிய வெங்கடேசன், "தம்பி, நிலமும் செல்வமும் மட்டுமே ஒருவனை உயர்ந்தவனாக ஆக்கிவிடாது. முகம் மலர்ந்து வரவேற்றல், உள்ளதைக் கொடுக்கும் ஈகை, இனிமையாகப் பேசும் இன்சொல், யாரையும் தாழ்வாக எண்ணி இகழாத பெருந்தன்மை ஆகிய இந்நான்குமே உண்மையான நற்குடிப் பிறந்தவர்களின் இயல்பான அடையாளங்கள் (நகைஈகை இன்சொல் இகழாமை நான்கும் வகையென்ப வாய்மைக் குடிக்கு). எளியவரை இகழ்ந்து பேசுவது நம் குடியின் நற்பெயருக்கே இழுக்காகும்" என்றார். பண்ணையாரின் உயர் குணத்தைக் கண்டு தலைவணங்கி மன்னிப்புக் கேட்டான் காவலன்; அன்றிலிருந்து இல்லம் தேடி வரும் எவரையும் இன்முகத்தோடும் கனிவான சொற்களோடும் வரவேற்று உபசரிக்கலானான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 954Kural 954
கோடி கோடியாக அளவற்ற செல்வத்தைப் பெறுவதாக இருந்தாலும், பெருமைக்குரிய நற்குடியில் பிறந்தவர்கள் தம் குடும்பப் பெருமைக்கும் நற்பெயருக்கும் குறைவு தரும் இழிவான செயல்களை ஒருபோதும் செய்ய மாட்டார்கள்.
• அடுக்கிய கோடி பெறினும் = பல கோடிக் கணக்கான செல்வத்தை ஒன்றாக அடுக்கிப் பெறுவதாக இருந்தாலும்,
• குடிப்பிறந்தார் = நற்குடியில் பிறந்த பெருமை உடையவர்கள்,
• குன்றுவ = தம் குடியின் பெருமைக்கும் ஒழுக்கத்திற்கும் இழுக்கு தரும் இழிசெயல்களை,
• செய்தல் இலர் = ஒருபோதும் செய்ய மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பெருவணிகரின் பொன்மூட்டைகளும் தூய நெசவாளரின் நேர்மையும்
நகரத்து நெசவுத் தொழிலில் ஆதிக்கம் செலுத்த நினைத்த பெருவணிகன் நாகப்பன், திருவிழாக் காலத்தில் துணிகளின் விலையைச் செயற்கையாக உயர்த்திப் பெரும் லாபம் ஈட்டத் திட்டமிட்டான். ஊர் மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றிருந்த தலைமுறை நெசவாளர் சுந்தரத்தின் பட்டறையை விலைக்கு வாங்கினால் மட்டுமே தன் திட்டத்தை நிறைவேற்ற முடியும் என்று அவன் உணர்ந்தான். சுந்தரத்தின் இல்லத்திற்கு மூன்று பெரிய இரும்புப் பெட்டிகளில் அடுக்கப்பட்ட தங்க நாணயங்களைக் கொண்டு வந்து கொட்டினான். "சுந்தரம், உன் பட்டறையை என்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு எளிய மக்களுக்கு நெய்வதை நிறுத்திவிடு; இந்தத் தங்கம் உன் தலைமுறையையே அரசனைப் போல வாழ வைக்கும்" என்று ஆசை காட்டினான். குவிக்கப்பட்ட பொற்காசுகளை அமைதியாகப் பார்த்த சுந்தரம், சற்றும் மயங்காமல் ஒருபடி பின்வாங்கி நின்றார். "நாகப்பா, இந்தத் தங்கத்தால் உன் பேராசையை மட்டுமே நிரப்ப முடியும். எளிய மக்களின் உழைப்பையும் நம்பிக்கையையும் ஏமாற்றி வாழ என் முன்னோர்கள் எனக்குக் கற்பிக்கவில்லை. கோடி கோடியாக அளவற்ற செல்வத்தைப் பெறுவதாக இருந்தாலும், பெருமைக்குரிய நற்குடியில் பிறந்தவர்கள் தம் குடும்பப் பெருமைக்கும் நற்பெயருக்கும் குறைவு தரும் இழிசெயல்களை ஒருபோதும் செய்ய மாட்டார்கள் (அடுக்கிய கோடி பெறினும் குடிப்பிறந்தார் குன்றுவ செய்தல் இலர்). என் தறிகள் என்றும் மக்களுக்குத் தூய துணியை மட்டுமே தரும்" என்று கம்பீரமாக மறுத்தார். சுந்தரத்தின் அசைக்க முடியாத தன்மானத்தைக் கண்டு நாகப்பன் தலைகுனிந்து தன் பெட்டிகளோடு வெளியேறினான்; சுந்தரமும் ஊர் மக்களுக்கு நியாயமான விலையில் தரமான ஆடைகளை நெய்து வழங்கித் தன் முன்னோர்களின் புகழைக் காத்து நின்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 955Kural 955
பிறருக்குக் கொடுத்து உதவும் செல்வ வளம் வறுமையினால் குறைந்துபோன காலத்திலும், தொன்றுதொட்டு வரும் நற்குடியில் பிறந்தவர்கள் தம்முடைய தாராள மனமும் பெருந்தன்மையும் கொண்ட நற்பண்புகளிலிருந்து விலக மாட்டார்கள்.
• வழங்குவது = பிறருக்குக் கொடுத்து உதவும் வண்மை,
• உள்வீழ்ந்தக் கண்ணும் = வறுமையின் காரணமாகத் தம்மிடம் சுருங்கிப் போன காலத்திலும்,
• பழங்குடி = வழிவழியாகப் பெருமையோடு வாழ்ந்து வரும் நற்குடிப் பிறந்தார்,
• பண்பின் = தமக்குரிய ஈகை மற்றும் நற்பண்புகளிலிருந்து,
• தலைப்பிரிதல் இன்று = ஒருபோதும் விலகி மாறுபடுவதில்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பஞ்ச காலத்து வறுமையும் பழங்குடி உழவரின் மாறாத பெருந்தன்மையும்
தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் பெய்த மழையின்மையால், எப்போதும் அன்னதானம் வழங்கி வந்த உழவர் கருணாகரனின் குடும்பம் கடுமையான வறுமையில் ஆழ்ந்தது. அவரது பெரிய நெற்களஞ்சியங்கள் காலியாகி, தம் சொந்தக் குடும்பத்தின் சில நாள் உணவுக்காக ஒரேயொரு சிறு மண்பானையில் மட்டுமே சிறிதளவு கேழ்வரகு எஞ்சியிருந்தது. அந்தி சாயும் வேளையில், பசியால் வாடிய குழந்தைகளுடன் வந்த பக்கத்துக் கிராமத்துக் குயவர் குடும்பத்தினர், "ஐயா, இரண்டு நாட்களாக எங்கள் குழந்தைகளுக்கு உணவில்லை" என்று கையேந்தி நின்றனர். அதனைக் கண்ட கருணாகரனின் மகன் இனியன், "அப்பா, இதை நாம் கொடுத்துவிட்டால் நாளை நாம் உணவின்றிப் பட்டினி கிடக்க நேரிடும்" என்று மெல்லிய குரலில் தடுத்தான். மகன் தோளை அன்போடு தொட்ட கருணாகரன், அந்த மண்பானையைத் திறந்து அதில் இருந்த கேழ்வரகைப் பாதியாகப் பிரித்துக் குயவரின் பாத்திரத்தில் ஊற்றினார். "இனியா, செல்வம் கொழிக்கும்போது கொடுப்பது எளிது; ஆனால் இல்லாத காலத்திலும் பிறர் துயர் துடைப்பதே நம் பரம்பரைப் பண்பு. பிறருக்குக் கொடுத்து உதவும் வளம் வறுமையினால் சுருங்கிப் போன காலத்திலும், தொன்றுதொட்டு வரும் நற்குடியில் பிறந்தவர்கள் தம்முடைய ஈகை மற்றும் நற்பண்புகளிலிருந்து ஒருபோதும் விலக மாட்டார்கள் (வழங்குவ துள்வீழ்ந்தக் கண்ணும் பழங்குடி பண்பில் தலைப்பிரிதல் இன்று). தானியப் பானை காலியானாலும் நம் குடிப் பெருமை காலியாகக் கூடாது" என்றார். குயவர் குடும்பம் மனம் மகிழ்ந்து வாழ்த்துக் கூறி விடைபெற்றது; தந்தையின் பரந்த உள்ளத்தைக் கண்ட இனியனும் எஞ்சிய உணவை இன்முகத்தோடு பரிமாறி உண்டு, தன் தந்தையோடு இணைந்து நிலப் பணிகளைச் செவ்வனே கவனித்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 956Kural 956
பழியில்லாத தம் முன்னோரின் நற்குடிப் பெருமையோடு வாழ விரும்புபவர்கள், வறுமையால் சூழப்பட்ட காலத்திலும் வஞ்சக எண்ணம் கொண்டு தம் பெருமைக்குத் தகாத இழிசெயல்களைச் செய்ய மாட்டார்கள்.
• மாசு அற்ற குலம் பற்றி = குற்றமற்ற தம் குடும்பப் பாரம்பரியப் பெருமையோடு,
• வாழ்தும் என்பார் = வாழ வேண்டும் என்று கருதுபவர்கள்,
• சலம் பற்றி = வறுமை வந்த காலத்திலும் வஞ்சனை நெஞ்சத்தோடு,
• சால்பு இல = தம் மரபுக்குத் தகாத இழிவான செயல்களை,
• செய்யார் = ஒருபோதும் செய்ய மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கடன் தொல்லையின் நெருக்கடியும் மரபு காத்த மரச்சிற்பியின் நேர்மையும்
மரச்சிற்பப் பட்டறையில் ஏற்பட்ட திடீர் தீ விபத்தால் தன் சேமிப்பு மரங்கள் அனைத்தையும் இழந்து, கடுமையான கடன் நெருக்கடியில் தவித்தார் மூத்த மரச்சிற்பி தேவநாதன். கடன் கொடுத்தவர்கள் அவரது வாசலில் வந்து நின்ற இக்கட்டான சூழலில், ஒரு கள்ளத் தரகன் அவரைத் தேடி வந்தான். "தேவநாதரே, கோயில் தேருக்குரிய உயர்தரத் தேக்கு மரங்களுக்குப் பதிலாக, மலிவான உளுத்துப் போன மரங்களை வர்ணம் பூசிப் பொருத்திவிடுவோம்; ஒரே வாரத்தில் உங்கள் கடன்கள் யாவும் தீர்ந்து பெருஞ்செல்வம் மிஞ்சும்" என்று வஞ்சகத் திட்டம் தீட்டினான். அவனது திட்டத்தைக் கேட்ட தேவநாதன், தன் கையில் இருந்த உளியைக் கீழே வைத்துவிட்டு உறுதியோடு அவனை நோக்கினார். "தம்பி, வஞ்சகப் பொன் என் கடனைத் தீர்க்கலாம், ஆனால் என் முன்னோர்களின் தூய மரபை என்றென்றைக்குமாகக் கறைபடுத்திவிடும். பழியில்லாத தம் முன்னோரின் நற்குடிப் பெருமையோடு வாழ விரும்புபவர்கள், வறுமையால் சூழப்பட்ட காலத்திலும் வஞ்சக எண்ணம் கொண்டு தம் மரபுக்குத் தகாத இழிசெயல்களைச் செய்ய மாட்டார்கள் (சலம்பற்றிச் சால்பில செய்யார்மா சற்ற குலம்பற்றி வாழ்தும்என் பார்). வறுமையில் கஞ்சி குடித்தாலும் நான் மரத்தில் பொய்யைச் செதுக்க மாட்டேன்" என்று திட்டவட்டமாக மறுத்தார். தேவநாதனின் நேர்மையைக் கண்டு கள்ளத் தரகன் வெட்கி ஓடினான்; தேவநாதன் இரவும் பகலும் எளிய மரவேலைகளைச் செய்து சிறுகச் சிறுகக் கடன்களை நேர்மையாக அடைத்தார்; அவரது வாய்மையைக் கேள்வியுற்ற பெருமக்களும் அவருக்குப் பல புதிய திருப்பணி வாய்ப்புகளை வழங்கி அவரது குடியின் சிறப்பைப் போற்றினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 957Kural 957
நற்பெயர் கொண்ட சிறந்த குடியில் பிறந்தவர்களிடம் ஏற்படும் மிகச் சிறிய தவறுகளும் குறைகளும், பரந்த வானில் உள்ள ஒளிவீசும் முழு நிலவில் உள்ள களங்கம் போல அனைவருக்கும் மிக எடுப்பாகத் தெரியும்.
• குடிப்பிறந்தார்கண் = நற்குடியில் பிறந்தவர்களிடம்,
• குற்றம் = தோன்றும் சிறிய குற்றமும் குறையும்,
• விசும்பின் = வானத்தில் உள்ள,
• மதிக்கண் = முழு நிலவில் தோன்றும்,
• மறுப்போல் = களங்கத்தைப் போல,
• உயர்ந்து விளங்கும் = உலகத்தார் அனைவருக்கும் மிக வெளிப்படையாகத் தெரியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வானத்து முழுநிலவின் களங்கமும் முதிய ஆசானின் வழிகாட்டலும்
ஊர் மக்கள் அனைவராலும் போற்றப்பட்ட நேர்மையான நீதித்துறை குடும்பத்தைச் சேர்ந்த இளம் இளைஞன் இளங்கோ, நண்பர்களுடன் விளையாடும்போது ஏற்பட்ட சிறு பந்தயத்தில் சினம்கொண்டு, தான் தோற்றதை மறைக்க ஒரு சிறிய பொய்யைச் சொன்னான். இதனைத் தூரத்திலிருந்து கவனித்த அவனது தாத்தா நெடுமாறன், அவனைத் தன் அறைக்கு அழைத்து மென்மையாகக் கண்டித்தார். இளங்கோ சாதாரணமாக, "தாத்தா, மற்ற சிறுவர்கள் எல்லோரும் விளையாட்டில் இப்படிப் பொய் சொல்வது வழக்கம்தானே; இதில் என்ன பெரிய தவறு இருக்கிறது?" என்று அலட்சியமாகக் கேட்டான். நெடுமாறன் அவனை நிலாமுற்றத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, வானில் ஒளிவீசிப் பிரகாசித்துக்கொண்டிருந்த முழுநிலவைக் காட்டினார். "இளங்கோ, சேற்றுப் பாறையில் விழும் அழுக்கு யாருக்கும் தெரிவதில்லை; ஆனால் இருளற்ற வானில் ஒளிரும் முழு நிலவில் உள்ள சிறிய களங்கமும் உலகத்தார் அனைவருக்கும் மிக எடுப்பாகத் தெரிகிறது அல்லவா? அதுபோலவே, நற்பெயர் கொண்ட சிறந்த குடியில் பிறந்தவர்களிடம் ஏற்படும் மிகச் சிறிய தவறுகளும் குற்றங்களும், வானத்து நிலவில் தோன்றும் களங்கம் போல உலகத்தின் கண்களுக்கு மிக எடுப்பாகத் தெரியும் (குடிப்பிறந்தார் கண்விளங்கும் குற்றம் விசும்பின் மதிக்கண் மறுப்போல் உயர்ந்து). நம் குடிக்குரிய தூய்மையான நற்பெயரைக் காக்க வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு உண்டு" என்றார். தாத்தாவின் அறிவுரையைக் கேட்ட இளங்கோ, உடனே நண்பர்களிடம் சென்று தான் உரைத்த பொய்யை ஒப்புக்கொண்டு மன்னிப்புக் கேட்டான்; அன்றிலிருந்து தன் சொல் மற்றும் செயல்களில் எப்போதும் நேர்மையோடு பழகி அனைவரின் நன்மதிப்பையும் பெற்றான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 958Kural 958
ஒருவனிடம் மற்ற நல்ல பண்புகள் இருந்தாலும், பிறரிடத்தில் காட்டும் அன்பும் ஈரநெஞ்சமும் இல்லாத நிலை காணப்பட்டால், அவன் உண்மையான நற்குடியில் பிறந்தவன் தானா என்று உலகம் சந்தேகப்படும்.
• நலத்தின்கண் = நற்குடிப் பண்புகளைக் கொண்ட ஒருவனிடம்,
• நார் இன்மை தோன்றின் = பிறர்மீது அன்பும் இரக்கமும் இல்லாத தன்மை வெளிப்பட்டால்,
• அவனை = அவனைப் பற்றி உலகம்,
• குலத்தின்கண் ஐயப்படும் = அவன் உண்மையான நற்குடியில் பிறந்தவன் தானா என்று ஐயப்படும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பெருஞ்செல்வந்தரின் கல்நெஞ்சமும் ஊர்மக்களின் சந்தேகப் பார்வையும்
தலைமுறை தலைமுறையாகக் கொடைத்திறனுக்குப் பெயர் பெற்ற பண்ணைக் குடும்பத்து இளம் வாரிசான ராமநாதன், தன் குடும்பப் பெருமையைப் பற்றி எப்போதும் பெருமையாகப் பேசி வந்தான். ஒருநாள் அடைமழையில் அவனது குதிரை வண்டி சென்றபோது, அவர்களது பண்ணையில் நாற்பது ஆண்டுகள் உழைத்த முதிய தொழிலாளி ஒருவர் வண்டியின் பாதையில் கால் முறிந்து துடித்துக் கொண்டிருந்தார். வண்டியை நிறுத்தி அவருக்கு உதவாமல், "பாதையை மறித்துப் படுத்துக் கிடக்கிறாயே" என்று கடுஞ்சொற்களை வீசிவிட்டு வண்டியை வேகமாகச் செலுத்திச் சென்றான் ராமநாதன். வலியில் துடித்த முதியவரைத் தூக்கி முதலுதவி செய்த ஊர்ப் பெரியவர் கதிரேசன், அவனது செயலைக் கண்டு வேதனையோடு பேசினார். "ராமநாதன் தன் முன்னோர்களின் நற்பண்புகளைப் பேசுகிறான்; ஆனால் அவனிடம் துளியும் இரக்கமோ பாசமோ இல்லை. நற்குடிப் பண்புகளைக் கொண்ட ஒருவனிடம் மற்றவர்களிடத்தில் காட்டும் அன்பும் ஈரநெஞ்சமும் இல்லாத நிலை காணப்பட்டால், அவன் உண்மையான நற்குடியில் பிறந்தவன் தானா என்று உலகம் சந்தேகப்படும் (நலத்தின்கண் நாரின்மை தோன்றின் அவனைக் குலத்தின்கண் ஐயப் படும்). அன்பு இல்லாதவனின் வாய்ப் பேச்சு அவனது குடிப்பெருமையைக் காப்பாற்றிவிடாது" என்றார். ஊர்மக்களின் பேச்சையும் தந்தையின் கண்டிப்பையும் கேட்ட ராமநாதன் தலைகுனிந்தான்; உடனே அந்த முதிய தொழிலாளியின் இல்லத்திற்குச் சென்று அவரது மருத்துவச் செலவுகளை ஏற்றுப் பணிவிடை செய்து, அன்போடு அவருக்குத் தேவையான உதவிகளைச் செய்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 959Kural 959
ஒரு நிலத்தின் தரத்தையும் செழிப்பையும் அதில் முளைத்த பயிரின் தன்மையே வெளிப்படுத்துவது போல, ஒருவர் பேசும் வாய்ச் சொல்லே அவர் எத்தகைய நற்குடியில் பிறந்தவர் என்பதை வெளிப்படுத்தும்.
• நிலத்தில் கிடந்தமை = ஒரு நிலத்தின் வளத்தையும் தன்மையையும்,
• கால் காட்டும் = அதில் முளைத்து வளரும் பயிரின் தண்டு காட்டும்;
• குலத்தில் பிறந்தார் = அதுபோல நற்குடியில் பிறந்தவர்களின் குடும்பப் பண்பாட்டை,
• வாய்ச்சொல் காட்டும் = அவர்கள் பேசும் கனிவான வாய்ச் சொல் உலகுக்குக் காட்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
விளைநிலத்தின் பயிரும் இளைஞனின் நாவடங்கிய இன்சொல்லும்
சந்தைக்கூடத்தில் வண்டி அச்சு முறிந்ததால் மண்பாண்டங்களும் தானிய மூட்டைகளும் உருண்டு விழுந்து பெரும் சேதம் அடைந்தன. ஆத்திரமடைந்த வியாபாரிகள் சிலர் வண்டி ஓட்டியவரைச் சூழ்ந்துகொண்டு தகாத கெட்ட வார்த்தைகளை வீசித் தாக்க முற்பட்டனர். அந்த அமைதியற்ற சூழலில், அங்கே தானியம் விற்க வந்திருந்த பதினெட்டு வயது இளைஞன் செழியன் அமைதியாக முன்வந்தான். சினம்கொள்ளாமல், "ஐயா, வண்டி முறிந்ததில் எவருக்கும் உள்நோக்கமில்லை; ஆத்திரத்தை விடுத்துப் பாண்டங்களின் சேதத்திற்கு என் தானியப் பங்கிலிருந்து ஈடு தருகிறேன், வாருங்கள் முதலில் அச்சைப் பூட்டுவோம்" என்று கனிவோடும் மரியாதையோடும் பேசினான். அவனது நாவடங்கிய கனிவான சொற்களைக் கேட்டதும் கோபத்திலிருந்த வியாபாரிகள் அனைவரும் தங்கள் ஆத்திரத்தைத் தணித்து அமைதியாயினர். கூட்டத்தில் இருந்த மூத்த மண்பாண்டக் கலைஞர் கந்தசாமி, அவனை வியப்போடு நோக்கிப் பாராட்டினார். "ஒரு நிலத்தின் தரத்தையும் செழிப்பையும் அதில் முளைத்த பயிரின் தன்மையே உலகுக்குக் காட்டும்; அதுபோலவே, ஒருவர் பேசும் நாவடங்கிய இன்சொல்லே அவர் எத்தகைய நற்குடியில் பிறந்தவர் என்பதை வெளிப்படுத்தும் (நிலத்தில் கிடந்தமை கால்காட்டும் காட்டும் குலத்தில் பிறந்தார்வாய்ச் சொல்). இந்த இளைஞனின் வாய்ச்சொல் அவனது குடும்பத்தின் மேலான பண்பாட்டை நிரூபித்துவிட்டது" என்றார். செழியனின் கனிவான பேச்சால் அந்தப் பூசல் அமைதியாகத் தீர்ந்தது; வியாபாரிகள் அனைவரும் அவனது பெற்றோரின் நற்பெயரைப் போற்றினர்; செழியனும் புன்னகையோடு முறிந்த அச்சைச் சரிசெய்து கொடுத்துத் தன் பயணத்தைத் தொடர்ந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 960Kural 960
ஒருவன் தனக்கு நிலையான நன்மைகளும் புகழும் கிடைக்க விரும்பினால் பழிக்கு நாணும் பண்பு வேண்டும்; தன் குடியின் பெருமை மேலோங்க விரும்பினால் எல்லோரிடமும் தலைக்கனமின்றிப் பணிவுடன் நடக்க வேண்டும்.
• நலம் வேண்டின் = ஒருவன் தனக்கு அழியாத புகழும் புண்ணியமும் தரும் நன்மையை விரும்பினால்,
• நாண் உடைமை வேண்டும் = பழிபாவங்களுக்கு நாணும் உணர்வைப் பெற்றிருக்க வேண்டும்;
• குலம் வேண்டின் = தன் குடியின் உயர்வும் மேன்மையும் விளங்க விரும்பினால்,
• யார்க்கும் பணிவு வேண்டுக = யாவரிடத்திலும் பணிவோடு நடக்கும் பண்பைப் போற்ற வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஆற்றல் மிகுந்த இளைஞனும் ஆசானின் பணிவு வழிகாட்டலும்
கல்விக் கூடத்தில் அனைத்துக் கலைகளையும் கற்று முதல் மாணவனாகத் தேர்ச்சி பெற்ற இளம் அறிஞன் சிவஞானம், தன் புலமையின் மீதிருந்த மமதையால் தெருவில் சென்ற எளிய உழைப்பாளர்களையும் முதியவர்களையும் ஏளனமாகப் பார்த்து ஆணவத்தோடு நடந்துகொண்டான். கல்விக் கூடத்தின் வாசலில் பெருக்கிக் கொண்டிருந்த முதிய தூய்மைப் பணியாளரை அவன் மதிக்காமல் அலட்சியமாகத் தாண்டிச் சென்றதைக் கண்ட தலைமை ஆசான் தண்டபாணி, அவனைத் தன் அறைக்கு அழைத்தார். அவனது தோளை மென்மையாகத் தட்டி, ஆசான் கனிவோடு பேசினார். "சிவஞானம், பணிவில்லாத கல்வி வெறும் வெற்று ஆரவாரமேயாகும். ஒருவன் தனக்கு அழியாத நன்மையும் புகழும் கிடைக்க விரும்பினால் பழிசெயல்களுக்கு அஞ்சும் நாணத்தைப் பெற்றிருக்க வேண்டும்; தன் குடியின் பெருமை மேலோங்க விரும்பினால் எல்லோரிடமும் தலைக்கனமின்றிப் பணிவுடன் நடக்க வேண்டும் (நலம்வேண்டின் நாணுடைமை வேண்டும் குலம் வேண்டின் வேண்டுக யார்க்கும் பணிவு). ஆணவம் ஒருவனின் குடிப்பெருமையை அழித்துவிடும்; ஆனால் எல்லோரிடமும் காட்டும் பணிவு மட்டுமே அவனது குடும்பத்தை உலகறிய உயர்த்தும்" என்றார். ஆசானின் கனிவான சொற்களைக் கேட்ட சிவஞானம், உடனே வாசலுக்குச் சென்று அந்த முதிய பணியாளரின் பாதங்களைத் தொட்டு வணங்கி மன்னிப்புக் கேட்டான்; அன்று முதல் யாவரிடத்திலும் பணிவோடு பழகி அனைவரின் நன்மதிப்பையும் பெற்றான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.