குறள் 491Kural 491
பகைவரை முழுமையாக வளைத்து வெல்லக்கூடிய சாதகமான இடத்தை உறுதி செய்வதற்கு முன்பாக, எந்தவொரு செயலையும் அவசரப்பட்டுத் தொடங்கக் கூடாது; பகைவரை அற்பமானவர்கள் என்று அலட்சியமாக இகழவும் கூடாது.
• முற்றும் இடம் = எதிரிகளை முழுமையாக வளைத்துப் பிடிப்பதற்குரிய சாதகமான நில அமைப்பையும் இடத்தையும்,
• கண்ட பின் அல்லது = கண்டறிந்து உறுதி செய்வதற்கு முன்பாக,
• எவ்வினையும் தொடங்கற்க = எந்தவொரு செயலையும் அவசரப்பட்டுத் தொடங்கக் கூடாது;
• எள்ளற்க = எதிரிகளை எளியவர்கள் என்று அலட்சியமாக இகழவும் கூடாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
செங்குத்துப் பாறைப் பள்ளத்தாக்கும் நிலத்தை அறிந்து வென்ற இளந்தளபதியும்
இளந்தளபதி வெற்றிவேலன், காடுகளில் பதுங்கியிருந்த கொரில்லா வேடர் படையினரை 'வெறும் மூங்கில் கழிகளை வைத்திருக்கும் அற்பக் காட்டுவாசிகள்' என்று ஏளனமாக இகழ்ந்து (எள்ளற்க), திறந்தவெளிப் பாறைச் சரிவில் தன் கனரகக் காலாட்படையை உடனடியாகக் கொண்டு தாக்கிவிடத் துடித்தான். அவனது முதுபெரும் ஒற்றன் தடுத்து நிறுத்தினான்: 'தளபதியே! எதிரியை ஒருபோதும் அற்பர் என்று இகழாதீர்; அவர்களை முழுமையாக வளைத்துப் பிடிப்பதற்குரிய சாதகமான நில அமைப்பைக் கண்டறியும் வரை எந்தத் தாக்குதலையும் தொடங்கக் கூடாது' என்று எச்சரித்தான் (முற்றும் இடங்கண்ட பின்னல்லது எவ்வினையும் தொடங்கற்க). ஒற்றன் காட்டியபடி, மூன்று பக்கமும் செங்குத்துப் பாறைகளால் சூழப்பட்ட ஒரு குறுகிய செங்குத்துப் பள்ளத்தாக்கைக் கண்டறிந்த வெற்றிவேலன், வேடர் படையைச் சாதுரியமாக அந்தப் பள்ளத்தாக்கிற்குள் இழுத்து, ஒரேயொரு நுழைவாயிலை மட்டும் தன் கேடய வீரர்களைக் கொண்டு அடைத்து அவர்களை முழுமையாக வளைத்தான்! ஒரு துளி சேதமும் இன்றி வேடர் படை முழுமையாகப் பணிந்தது. நிலத்தின் சாதகத்தை உணர்ந்து வியூகம் அமைப்பதே போர்க்கலையின் முதல் விதி என்பதை உலகம் கண்டது!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 492Kural 492
போர்த் திறனும் பெரும் படைபலமும் கொண்ட மாவீரர்களாக இருந்தாலும் கூட, தகுந்த கோட்டை அரணைத் துணையாகக் கொண்டு செயல்படுவது பலமடங்கு பாதுகாப்பையும் வெற்றிகளையும் தரும்.
• முரண் சேர்ந்த = போர்த் திறனும் பகைமை உணர்வும் பொருந்திய,
• மொய்ம்பினவர்க்கும் = மாபெரும் உடல்வலிமையும் படைபலமும் கொண்ட மாவீரர்களுக்கும் கூட,
• அரண் சேர்ந்து ஆம் ஆக்கம் = தகுந்த கோட்டை அல்லது இயற்கை அரணோடு பொருந்தி நிற்பதால் கிடைக்கின்ற பலமானது,
• பலவும் தரும் = பலவகையான மாபெரும் வெற்றிகளையும் பயன்களையும் தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நிகரற்ற மாவீரனின் அடக்கமும் மலையரண் தந்த மாபெரும் வெற்றியும்
மாவீரன் அதியமான், ஒரே நேரத்தில் பத்து வாள்வீரர்களைத் தனி ஆளாக எதிர்த்து வீழ்த்தும் நிகரற்ற உடல்வலிமையும் போர்த்திறனும் கொண்டவன் (முரண்சேர்ந்த மொய்ம்பினன்). அண்டை நாட்டின் ஐந்தாயிரம் குதிரைப்படை அவனது நாட்டின் மீது படையெடுத்து வந்த போது, அவனது இளம் வீரர்கள், 'நம் தலைவரின் வாள்வீச்சிற்கு முன் எதிரிகள் நிற்க முடியாது; நாம் திறந்தவெளி சமவெளியில் இறங்கி நேருக்கு நேர் மோதுவோம்' என்று முழங்கினர். ஆனால் அதியமானோ, தன் தனிப்பட்ட வீரத்தில் கர்வம் கொள்ளாமல், நதிக்கரையோர செங்குத்துப் பாறை மலையின் இயற்கை அரணாக அமைந்த கோட்டைக்குள் தன் வீரர்களை நிறுத்தினான் (அரண் சேர்ந்து). கோட்டைக் கொத்தளத்திலிருந்து வீசப்பட்ட அம்புகளும், எந்திரக் கற்களும், எதிரிப் படையை அடுத்தடுத்து முறியடித்தன; தன் படையில் ஒரு வீரனுக்குக் கூடக் காயம் ஏற்படாமல், எதிரியின் ஐந்தாயிரம் படையையும் அதியமான் சிதறடித்தான்! தலைவர்கள் உணர்ந்தனர்: 'எவ்வளவுதான் தனிப்பட்ட பேராற்றலும் வீரமும் இருந்தாலும், தகுந்த கோட்டை அல்லது இயற்கை அரணைத் துணையாகக் கொள்வது பன்மடங்கு பாதுகாப்பையும் வெற்றியையும் தரும்' என்பதை அதியமான் நிரூபித்தான் (ஆக்கம் பலவுந் தரும்)!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 493Kural 493
தாக்குதலுக்கு ஏற்ற சாதகமான நிலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, தம்மையும் பாதுகாத்துக் கொண்டு செயல்பட்டால், வலிமை குறைந்த எளியவர்களும் கூடப் பேராற்றல் உடையவர்களாக மாறிப் பகைவரை எளிதில் வென்றுவிடுவார்கள்.
• இடன் அறிந்து = போரிடுவதற்குரிய மிகச் சாதகமான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து,
• போற்றி = தம்மை எதிரிகளின் தாக்குதலில் இருந்து நன்கு பாதுகாத்துக் கொண்டு,
• போற்றார்கண் செயின் = பகைவரிடத்தில் தகுந்த தாக்குதலை மேற்கொண்டு செயல்பட்டால்,
• ஆற்றாரும் = ஆரம்பத்தில் வலிமை குறைவாக இருந்த எளியவர்களும் கூட,
• ஆற்றி அடுப = பேராற்றல் கொண்டவர்களாக மாறி எதிரிகளை எளிதில் வீழ்த்தி வெல்வார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கணவாய்க் காவலும் சாதகமான களமும்
அறுவடைக்காலத்தில் தானியங்களைச் சூறையாட வந்த இருபது பேர் கொண்ட ஆயுதக் கும்பலை எதிர்க்க, காவலாளி செல்வத்திடம் ஐந்து ஆட்களே இருந்தனர்; திறந்த வெளிக் களத்தில் மோதாமல், குதிரைகள் வரிசையாக மட்டுமே வரக்கூடிய குறுகிய பாறைக் கணவாயின் மேட்டில் தன் ஆட்களை நிறுத்தி, உருளைக் கற்களை உருட்டிப் பகைவரை விரட்டியடித்தான். வெறும் ஐந்து பேர் எவ்வாறு பெரும் கும்பலை வென்றீர்கள் என்று வியந்த கிராமத் தலைவரிடம் செல்வம் கூறினான்: 'ஐயா! போரிடுவதற்குரிய சாதகமான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து (இடன் அறிந்து), தம்மைப் பாதுகாத்துக் கொண்டு (போற்றி), பகைவரிடம் தகுந்த முறையில் செயல்பட்டால் (போற்றார்கண் செயின்), வலிமை குறைந்த எளியவர்களும் கூட (ஆற்றாரும்) பேராற்றல் கொண்டவர்களாக மாறிப் பகைவரை எளிதில் வென்று விடுவார்கள்!' (ஆற்றி அடுப) என்று விளக்கினான். ஊர்த் தலைவர் அவனது போர்த் திறத்தைப் போற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 494Kural 494
சாதகமான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து, அந்த இடத்தோடு பொருந்தி நின்று உறுதிப்பாட்டுடன் செயல்பட்டால், நம்மை வென்றுவிடலாம் என்று திட்டம் போட்ட பகைவர்கள் தங்கள் எண்ணங்களை இழந்து தோல்வியடைவார்கள்.
• இடன் அறிந்து = போரிடுவதற்குரிய மிகச் சாதகமான இடத்தைத் தெளிவாக அறிந்து,
• துன்னியார் = அந்த இடத்தோடு பொருந்தி நின்று உறுதிபூண்டவர்கள்,
• துன்னிச் செயின் = விடாமுயற்சியோடு தகுந்த தாக்குதலை மேற்கொண்டு செயல்பட்டால்,
• எண்ணியார் = தங்களை எளிதில் வென்றுவிடலாம் என்று எண்ணியிருந்த பகைவர்கள்,
• எண்ணம் இழப்பர் = தங்களின் வெற்றிக் கனவையும் திட்டங்களையும் முற்றிலும் இழந்து தோல்வியடைவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஆற்று வளைவுக் கோட்டையும் பகைவரின் ஏமாற்றமும்
துறைமுகத் தானியக் கிடங்கைச் சூறையாடி விடலாம் என்று திட்டமிட்ட போட்டி வணிகக் கும்பலை எதிர்கொள்ள, ஆற்றின் ஆழமான வளைவுக்குள் இருந்த ஒற்றைப் பலகை பாலம் கொண்ட செங்கல் கோட்டைப் பகுதிக்குத் தானியங்களை மாற்றினான் தேவநாதன்; பலமான அந்த அரணைக் கண்டதும் தாக்கும் எண்ணத்தைக் கைவிட்டுப் பகைவர்கள் திரும்பி ஓடினர். ஒரு போரும் இன்றி அவர்கள் ஏன் பின்வாங்கினார்கள் என்று கேட்ட உதவியாளனிடம் தேவநாதன் கூறினான்: 'தம்பி! சாதகமான இடத்தைத் தெளிவாக அறிந்து (இடனறிந்து), அந்த இடத்தோடு பொருந்தி நின்று உறுதிப்பாட்டுடன் செயல்பட்டால் (துன்னியார் துன்னிச் செயின்), நம்மை எளிதில் வென்றுவிடலாம் என்று திட்டம் போட்ட பகைவர்கள் (எண்ணியார்) தங்கள் வெற்றிக் கனவையும் திட்டங்களையும் இழந்து தோல்வியடைவர்!' (எண்ணம் இழப்பர்) என்று உணர்த்தினான். உதவியாளன் அவனது மதிநுட்பத்தைப் போற்றினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 495Kural 495
முதலையானது ஆழமான நீரில் இருக்கும் போது மற்ற எல்லா விலங்குகளையும் வென்றுவிடும்; ஆனால், அது தண்ணீரை விட்டு வெளியே வந்துவிட்டால், நிலத்தில் உள்ள எளிய விலங்குகள்கூட அதனை எளிதில் கொன்றுவிடும். எனவே, அவரவர் தமக்குரிய சாதகமான இடத்தில்தான் வலிமை உடையவர்கள் ஆவர்.
• முதலை = வலிமை மிகுந்த முதலையானது
• நெடும் புனலுள் = ஆழமான தண்ணீருக்குள் இருக்கும் போது,
• வெல்லும் = தன் வலிமையால் மற்ற அனைத்து விலங்குகளையும் எளிதில் வென்றுவிடும்;
• புனலின் நீங்கின் = ஆனால் அந்த நீரை விட்டு வெளியே நிலத்திற்கு வந்துவிட்டால்,
• அதனை = அந்த முதலையை
• பிற அடும் = தரையில் வாழும் மற்ற எளிய விலங்குகளும் எளிதாகத் தாக்கி அழித்துவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஆற்று முதலையும் நிலத்தில் தடுமாறிய ஆற்றலும்
ஆற்று முகத்துவாரத்தின் கொந்தளிக்கும் ஆழமான நீரில் சரக்குப் படகைச் செலுத்துவதில் பழனிவேலுக்கு நிகர் எவருமில்லை. ஆனால் தன் உடல்பலத்தின் மீதிருந்த ஆணவத்தால், கடினமான மலையடிவாரப் பாறைப் பாதையில் கல் வண்டிகளை இழுக்கும் போட்டியில் இறங்கி, சரளைக் கற்களில் கால்கள் கிழிந்து பாரம் தூக்க முடியாமல் சரிவில் விழுந்தான். அவனுக்குத் தண்ணீர் கொடுத்து உதவிய மலைப் பெரியவர் கூறினார்: 'பழனிவேல்! ஆழமான நீரில் இருக்கும் போது பேராற்றல் கொண்ட முதலை மற்ற விலங்குகளை வென்றுவிடும் (நெடும்புனலுள் வெல்லும் முதலை); ஆனால் அதே முதலை தண்ணீரை விட்டு நிலத்திற்கு வந்துவிட்டால் எளிய விலங்குகளும் அதை எளிதாக வென்றுவிடும்!' (அடும்புனலின் நீங்கின் அதனைப் பிற). அவரவர் தமக்குரிய சாதகமான களத்தில்தான் வலிமை உடையவர்கள் என்பதை உணர்ந்த பழனிவேல், தன் பிழையை உணர்ந்து தலைவணங்கினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 496Kural 496
எவ்வளவு வலிமையான சக்கரங்களைக் கொண்ட பெரிய தேராக இருந்தாலும் அது கடலில் ஓட முடியாது; கடலில் மிதந்து செல்லும் கப்பல்களும் நிலத்தில் ஓட முடியாது. அவரவர் தமக்குரிய பொருத்தமான களத்திலேயே செயல்பட வேண்டும்.
• கால் வல் நெடுந் தேர் = வலிமையான சக்கரங்களைக் கொண்ட பெரிய தேர்கள்
• கடல் ஓடா = கடலின் மீது ஓட முடியாது;
• கடல் ஓடும் நாவாயும் = கடலில் செல்லும் பெரிய கப்பல்களும்
• நிலத்து ஓடா = நிலத்தின் மீது ஓட முடியாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நெடும் தேரும் கடலோடும் நாவாயும்
தீவுப் பகுதிக்குத் தேக்கு மரங்களைக் கொண்டு செல்ல, உள்ளூர் மக்களின் எளிய தட்டையான மரத் தோணிகளைப் பயன்படுத்தாமல், வலிமையான ஆறு சக்கர மாட்டு வண்டிகளில் மரங்களை ஏற்றினான் ராமநாதன்; ஆனால் அலை ஏறிய சதுப்பு நிலத்தில் கனத்த வண்டிச் சக்கரங்கள் அச்சு வரை புதைந்து நின்றன; உள்ளூர்த் தோணிக்காரர்களைக் கொண்டே மரங்களை ஏற்ற வேண்டியதாயிற்று. ராமநாதனின் தவிப்பைக் கண்ட முதிய படகோட்டி கூறினார்: 'வணிகரே! வலிமையான சக்கரங்களைக் கொண்ட பெரிய தேராக இருந்தாலும் அது கடலின் மீது ஓட முடியாது (கடலோடா கால்வல் நெடுந்தேர்); கடலில் விரைந்து செல்லும் கப்பல்களும் நிலத்தில் ஓட முடியாது!' (கடலோடும் நாவாயும் ஓடா நிலத்து). அவரவர் செய்யும் செயலுக்கு ஏற்ற சாதகமான களத்தையும் கருவிகளையும் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்பதை உணர்ந்த ராமநாதன் தன் தவறை ஒப்புக்கொண்டான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 497Kural 497
செயலை வெற்றிகரமாக முடிக்கும் வழிகளை முழுமையாக ஆராய்ந்து, சாதகமான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துச் செயல்பட்டால், தனது அஞ்சாத நெஞ்சுரத்தைத் தவிர வேறு எந்தத் துணையும் தேவையில்லை.
• எஞ்சாமை எண்ணி = செயலின் அனைத்து வழிவகைகளையும் குறையின்றித் திட்டமிட்டு,
• இடத்தான் செயின் = அதற்குரிய சாதகமான களத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துச் செயல்பட்டால்,
• அஞ்சாமை அல்லால் = விடாமுயற்சியுடன் கூடிய மனத்துணிவைத் தவிர
• துணை வேண்டா = வேறு எந்த வெளிப்புறத் துணையும் தேவையில்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அணை மதகின் பாறைத் திட்டும் அஞ்சாத நெஞ்சுரமும்
மலையடிவாரத்து ஏரி மதகின் கதவில் பாறை சிக்கி வெள்ளநீர் வெளியேறி ஊருக்குள் பாயும் அபாயம் ஏற்பட்டபோது, தொலைதூரத்திலிருந்து உதவிக் குழுக்கள் வரும் வரை காத்திருக்காமல், தலைமைக் கொத்தனார் சுந்தரம் மதகின் மேல் உள்ள பாறை அமைப்பைத் தெளிவாக அளவிட்டு ஆராய்ந்தான்; உறுதியான பாறை இடுக்கில் கயிற்றைக் கட்டி இறங்கி, நெம்புகோலால் பாறையை உடைத்து மதகை மூடினான். தனியொருவனாக இந்த அபாயகரமான வேலையை எப்படி முடித்தாய் என்று வியந்த ஊர் மக்களிடம் சுந்தரம் கூறினான்: 'மக்களே! செயலின் அனைத்து வழிவகைகளையும் குறையின்றித் திட்டமிட்டு (எஞ்சாமை எண்ணி), ஏற்ற சாதகமான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துச் செயல்பட்டால் (இடத்தால் செயின்), தனது அஞ்சாத நெஞ்சுரத்தைத் தவிர வேறு எந்தத் துணையும் ஒருவனுக்குத் தேவையில்லை!' (அஞ்சாமை அல்லால் துணைவேண்டா) என்று விளக்கினான். ஊர் மக்கள் அவனது மதிநுட்பத்தையும் துணிவையும் போற்றினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 498Kural 498
சிறிய படையை உடையவன் தனக்குச் சாதகமான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து நின்று போரிடும் போது, பெரும்படை உடையவன் அங்கு சென்று தாக்கினால் அவனது படைப்பலமும் மன ஊக்கமும் அழிந்து தோல்வியடைவான்.
• உறு படையான் = பெரும் படையை உடைய அரசன்,
• சிறு படையான் செல் இடம் சேரின் = சிறிய படையுடையவன் தனக்குச் சாதகமாக நிலைபெற்றுள்ள இடத்திற்குள் சென்று தாக்கினால்,
• ஊக்கம் அழிந்து விடும் = அவனது பெருமையும் படை பலமும் வலிமை இழந்து அழியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அலையாத்திக் காட்டின் கால்வாயும் சிதைந்த பெரும்படையும்
சதுப்புநிலத்தில் வசித்த ஐந்து எளிய தொழிலாளர்களைப் பிடிக்க, நாற்பது பேர் கொண்ட குதிரைப் படையை அனுப்பி வைத்தார் நிலக்கிழார்; தொழிலாளர்கள் தங்களுக்கு நன்கு பழக்கப்பட்ட அலையாத்திக் காட்டின் குறுகிய கால்வாய்களுக்குள் பின்வாங்கினர். சேற்றில் குதிரைகள் புதைந்து நகர முடியாமல் திணறியபோது, மரங்களின் பின்னிருந்து தொழிலாளர்கள் மூங்கில் கம்புகளால் தாக்கிப் பெரும்படையைச் சிதறடித்தனர். ஐந்து பேர் எப்படி நாற்பது குதிரை வீரர்களைத் தோற்கடித்தீர்கள் என்று வியந்த படைத் தலைவனிடம் தொழிலாளி கருப்பன் கூறினான்: 'படைத் தலைவரே! சிறிய படையுடையவன் தனக்குச் சாதகமான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து நிற்கும் போது (சிறுபடையான் செல் இடம்), பெரும்படை உடையவன் அங்கு சென்று தாக்கினால் (உறுபடையான் சேரின்), அவனது படைப்பலமும் மன ஊக்கமும் முற்றிலும் அழிந்து போய்விடும்!' (ஊக்கம் அழிந்து விடும்) என்று உணர்த்தினான். அந்தப் படைத் தலைவன் தன் ஆணவத்தை விட்டுப் பின்வாங்கினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 499Kural 499
பாதுகாப்பான கோட்டை அரண்களோ பெரும் படை வலிமையோ இல்லாத சாதாரண மனிதர்களாக இருந்தாலும் கூட, அவர்கள் தொடர்ந்து வாழும் சொந்த ஊருக்குள் சென்று அவர்களைத் தாக்கி வெல்வது எளிதான செயல் அல்ல.
• சிறை நலனும் = பாதுகாப்பான கோட்டை அரண்களும்
• சீரும் = பெரும் படை வலிமையும்
• இலர் எனினும் = இல்லாத எளியவர்களாயினும் கூட,
• மாந்தர் உறை நிலத்தொடு = அந்த மக்கள் வாழும் சொந்த நிலப்பரப்பிற்குள் சென்று
• ஒட்டல் அரிது = அவர்களைத் தாக்கி வெல்வது மிகக் கடினமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
குயவர் தெருவின் மண் களமும் உறைநிலத்தின் வலிமையும்
மதில் சுவர்களோ ஆயுதக் காவலோ இல்லாத எளிய குயவர் குடியிருப்பை அச்சுறுத்தி நிலத்தைக் கைப்பற்ற வந்த ரவுடிக் கும்பலை, தெருவின் குறுகிய சந்துகளையும் மண் குழிகளையும் நன்கு அறிந்திருந்த குடியிருப்பு மக்கள் கூரைகளின் மீதேறிச் சுடுமண் ஓடுகளை எறிந்து விரட்டியடித்தனர். ஆயுதம் இல்லாத சாதாரண மக்களிடம் உதைபட்டு ஓடிய ரவுடிகளின் தலைவனிடம் முதியவர் கனகசபை கூறினார்: 'பாதுகாப்பான கோட்டை அரண்களோ (சிறைநலனும்), பெரும் படை வலிமையோ இல்லாத எளிய மனிதர்களாக இருந்தாலும் கூட (சீரும் இலர் எனினும்), அவர்கள் தொடர்ந்து வாழும் சொந்த ஊருக்குள் சென்று அவர்களைத் தாக்கி வெல்வது எப்பேர்ப்பட்ட வலியவர்க்கும் முடியாத கடினமான செயலாகும்!' (மாந்தர் உறைநிலத்தோடு ஒட்டல் அரிது) என்று எச்சரித்தார். அந்த நிலத்தரகன் தன் ஆக்கிரமிப்பு எண்ணத்தைக் கைவிட்டான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 500Kural 500
பகைவர்களின் வேற்படைக்கு அஞ்சாமல் அவர்களைத் தன் தந்தங்களால் குத்திச் சாய்க்கும் வலிமை வாய்ந்த ஆண் யானையாக இருந்தாலும், கால் புதையும் சேற்றில் சிக்கிவிட்டால் ஒரு சிறிய நரியும் கூட அதனைக் கொன்றுவிடும். இடம் அறிந்து செயல்படாத எப்பேர்ப்பட்ட வலியவரும் அழிவர்.
• கண் அஞ்சா = எதற்கும் அஞ்சாத வீரமும்
• வேலாள் முகத்த = வேல் ஏந்திய வீரர்களைத் தன் கொம்புகளால் குத்தித் தூக்கும்
• களிறு = பெருவலிமை கொண்ட ஆண் யானையாயினும்,
• கால் ஆழ் களரின் = கால்கள் புதையும் சேற்று நிலத்தில் சிக்கிக் கொண்டால்,
• நரி அடும் = சிறிய நரியும் கூட அதனை எளிதில் கொன்றுவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சேற்று நிலத்துக் களிறும் நரியின் தாக்குதலும்
போர் வீரர்களின் வேற்படைக்கும் அஞ்சாமல் தந்தங்களால் குத்திச் சாய்க்கும் வலிமை வாய்ந்த ஆண் யானையை, பாறைப் பாதையைத் தவிர்த்து ஆற்றுப் படுகையின் சேற்று நிலத்தில் இறக்கினான் ஒரு மர வியாபாரி; யானையின் கால்கள் ஆழமான சேற்றில் புதைந்து நகர முடியாமல் போகவே, காட்டு நரிகள் அதைச் சூழ்ந்து தாக்கத் தொடங்கின. மாடுகளையும் வடக்கயிற்றையும் கொண்டு யானையைக் கஷ்டப்பட்டு இழுத்துக் கரை சேர்த்த முதிய பாகன், அந்த வியாபாரியிடம் கூறினான்: 'வணிகரே! வேல் ஏந்திய வீரர்களைத் தன் தந்தங்களால் தூக்கி வீசும் அஞ்சாத யானையாக இருந்தாலும் (கண்ணஞ்சா வேலாள் முகத்த களிறு), கால் புதையும் சேற்று நிலத்தில் சிக்கிக் கொண்டால் (கால் ஆழ் களரின்), ஒரு சிறிய நரியும் கூட அதனைக் கொன்றுவிடும்!' (நரி அடும்). இடம் அறிந்து செயல்படாவிட்டால் பேராற்றல் கொண்டவரும் அழிந்து போவர் என்பதை உணர்ந்த அந்த வியாபாரி தலைகுனிந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.




