குறள் 461Kural 461
ஒரு செயலைத் தொடங்குவதற்கு முன், அதனால் ஏற்படும் இழப்புகளையும், உடனடியாகக் கிடைக்கும் நன்மைகளையும், எதிர்காலத்தில் தொடர்ந்து கிடைக்கப்போகும் நீடித்த பயன்களையும் தீர ஆராய்ந்து கணக்குப் பார்த்த பிறகே அச்செயலைச் செய்ய வேண்டும்.
• அழிவதூஉம் = ஒரு செயலைச் செய்யும்போது செலவாகி அழியக்கூடிய பொருட்செலவு மற்றும் இழப்புகளையும்,
• ஆவதூஉம் = அந்தச் செயல் முடிந்ததும் உடனடியாகக் கிடைக்கக்கூடிய ஆக்கப் பலன்களையும்,
• ஆகி வழிபயக்கும் ஊதியமும் = அச்செயல் நிலைபெற்று நின்ற பின் எதிர்காலத்தில் தொடர்ந்து கிடைக்கக்கூடிய நீடித்த லாபத்தையும்,
• சூழ்ந்து செயல் = மிகத் தீர ஆராய்ந்து கணக்குப் பார்த்து, நன்மை மிகுதியாக இருக்கும் எனில் அச்செயலைத் தொடங்குக.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பெரும் பாசனக் கால்வாயும் முக்கால விளைவுகளைக் கணித்த விவேகமும்
பாசனப் பொறியாளர் சின்னசாமி, மலையடிவாரத்திலிருந்து வறண்ட தென்பகுதி நிலங்களுக்கு முப்பது மைல் நீளமுள்ள மாபெரும் கருங்கல் கால்வாய் ஒன்றை வெட்டத் திட்டம் வகுத்தார். அவையிலிருந்த சில அமைச்சர்கள், 'ஆயிரக்கணக்கான பொற்காசுகளும் தொழிலாளர்களின் உழைப்பும் வீணாகிவிடும்; இந்த அவசர வேலை தேவையா?' என்று எதிர்த்தனர். சின்னசாமி தனது திட்ட ஏட்டை விரித்து மூன்று கணக்குகளைத் துல்லியமாக விளக்கினார்: 'முதலில், கால்வாய் வெட்டும் போது செலவாகும் ஐயாயிரம் பொற்காசுகளும் சில பாறை நிலங்களின் இழப்பும் உண்மைதான் (அழிவதூஉம்); ஆனால் திட்டம் முடிந்த உடனே மழைக்காலத்தில் கரையோர கிராமங்களுக்கு ஏற்படும் பெருவெள்ளப் பேராபத்து உடனடியாகத் தடுக்கப்படும் (ஆவதூஉம்); அதுமட்டுமின்றி, எதிர்காலத்தில் முப்பதாயிரம் ஏக்கர் தரிசு நிலங்கள் நன்செய் நிலங்களாக மாறி ஆண்டுதோறும் லட்சக்கணக்கான நெல் மூட்டைகளை அடுத்த நூறு ஆண்டுகளுக்குத் தொடர்ந்து விளைவித்துத் தரும் (ஆகி வழிபயக்கும் ஊதியமும்)!' இந்தத் தீர்க்கமான கணக்கீட்டைக் கண்டு வியந்த மன்னன் உடனடியாக நிதி ஒதுக்கினான். சின்னசாமி கூறியபடியே, அழியும் செலவை விட எதிர்கால நீடித்த ஊதியம் பல மடங்கு பெருகி நாடு தழைத்தது!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 462Kural 462
ஆராய்ந்து தேர்ந்தெடுத்த அறிவுடைய பெரியோர்களோடு கலந்து ஆலோசித்து, ஒரு செயலை நன்கு திட்டமிட்டுச் செயல்படுத்துபவர்களுக்கு, இந்த உலகில் சாதிக்க முடியாத அரிய செயல் என்று எதுவுமே இல்லை.
• தெரிந்த இனத்தொடு = ஆராய்ந்து தமக்குத் துணையாகத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்ட அறிவுடைய சான்றோர்களுடன் கலந்து ஆலோசித்து,
• தேர்ந்து எண்ணி = செய்ய வேண்டிய காரியத்தை நுட்பமாக ஆராய்ந்து தாமும் சிந்தித்து,
• செய்வார்க்கு = திட்டமிட்டுச் செயல்படுத்துபவர்களுக்கு,
• அரும்பொருள் யாதொன்றும் இல் = அடைவதற்கு அரிய கடினமான காரியம் என்று இவ்வுலகில் எதுவுமே இல்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பெருங்கடல் பாய்மரக் கப்பலும் நிபுணர்களோடு திட்டமிட்ட அரிய சாதனையும்
இளம் கப்பல் கட்டடக் கலைஞர் தங்கராசன், இதற்கு முன் எவரும் கண்டிராத வகையில், சீறும் தெற்குக் கடல் சுழல்களைக் கடந்து செல்லக்கூடிய ஐந்து பாய்மரங்களைக் கொண்ட பிரம்மாண்ட மரக்கப்பல் ஒன்றை உருவாக்க முனைந்தான். 'இது முடியாத காரியம், புயலில் மரப்பலகைகள் உடைந்து மூழ்கிவிடும்' என்று பிறர் எச்சரித்தனர். ஆனால் தங்கராசனோ, அவசரப்படாமல் கடலில் பல புயல்களைக் கண்ட மூத்த மாலுமிகள், மரம் தேர்வு செய்யும் முதிய தச்சர்கள், எஃகு ஆணி வார்க்கும் கொல்லர்கள் மற்றும் வானியல் நிபுணர்களைத் தன் ஆலோசனைக் குழுவாகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டான் (தெரிந்த இனத்தொடு). ஒவ்வொரு பலகையின் தடிமன், பாய்மரத்தின் கோணம் மற்றும் நங்கூரத்தின் எடை வரை அவர்களோடு ஆழமாக விவாதித்துத் தானும் இரவு பகலாகச் சிந்தித்துச் செப்பனிட்டான் (தேர்ந்தெண்ணிச் செய்வார்க்கு). அவன் கட்டிய 'சமுத்திர வீரன்' கப்பல், வரலாற்றிலேயே மிகக் கொடிய புயலை ஒரு கீறல் கூட இல்லாமல் கடந்து, புதிய வாசனைத் திரவிய தீவுகளை அடைந்து பொற்குவியல்களோடு திரும்பியது! அரசன் வியந்து பாராட்டினான்: துறைசார்ந்த நிபுணர்களோடு ஆராய்ந்து திட்டமிட்டுச் செயல்படுபவர்களுக்கு, அடைவதற்கு அரிய காரியம் என்று இந்த உலகத்தில் எதுவுமே இல்லை (அரும்பொருள் யாதொன்றும் இல்)!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 463Kural 463
எதிர்காலத்தில் பெரும் லாபம் கிடைக்கும் என்ற பேராசையில், இப்போது கையில் பாதுகாப்பாக உள்ள அசல் முதலையே இழக்கச் செய்யும் ஆபத்தான செயல்களை அறிவுடையோர் ஒருபோதும் செய்ய மாட்டார்கள்.
• ஆக்கம் கருதி = எதிர்காலத்தில் வரக்கூடிய கூடுதல் லாபத்தையும் ஆதாயத்தையும் மட்டுமே பேராசையோடு கருதி,
• முதல் இழக்கும் = இப்போது கையில் பாதுகாப்பாக இருக்கும் அசல் முதலையே இழக்கச் செய்யும்
• செய்வினை = ஆபத்தான அழிவுச் செயல்களை,
• அறிவுடையார் = விவேகமுள்ள சான்றோர்கள்
• ஊக்கார் = ஒருபோதும் தொடங்கவும் மாட்டார்கள், விரும்பவும் மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முத்துச் சிப்பி ஆசையும் மூழ்கிய அசல் கப்பல்களும்
நாகப்பட்டினத் துறைமுகத்திற்கு வந்த அந்நிய இடைத்தரகன் ஒருவன், 'ஆழ்கடல் சுழலில் விலைமதிப்பற்ற கருநீல முத்துக்கள் கொட்டிக் கிடக்கின்றன; அங்கே சென்று மூழ்கியெடுத்தால் பத்தே நாட்களில் பத்து மடங்கு பொன் லாபம் ஈட்டலாம்; ஆனால் அதற்கு உங்கள் பாதுகாப்பான இருபது சரக்குக் கப்பல்களையும் அடமானம் வைத்து முழு முதலீட்டையும் இதில் போட வேண்டும்' என்று ஆசை காட்டினான். இளம் வணிகர்கள் பேராசையோடு குதித்த போது, முதிய வணிகத் தலைவர் சிவநேசன் திட்டவட்டமாக மறுத்துவிட்டார்: 'எதிர்காலத்தில் வரக்கூடிய லாபத்தை மட்டுமே பேராசையோடு பார்த்து (ஆக்கம் கருதி), பல தலைமுறைகளாகக் கஷ்டப்பட்டுச் சேர்த்து இப்போது நம் கையில் பாதுகாப்பாக இருக்கும் அசல் கப்பல்களையும் முதற்பொருளையும் இழக்கும் ஆபத்தான சூதாட்டத்தை விவேகமுள்ள மனிதன் ஒருபோதும் செய்ய மாட்டான்' என்றார் (முதலிழக்கும் செய்வினை ஊக்கார் அறிவுடையார்). அவரை ஏளனம் செய்த அண்டை நாட்டு வணிகக் குழு, தங்கள் எல்லாக் கடைகளையும் அடமானம் வைத்து ஆழ்கடல் முத்து வேட்டைக்குச் சென்றது; திடீரென எழுந்த நிலநடுக்க ஆழிப்பேரலை அவர்களது அத்தனை கப்பல்களையும் மூழ்கடித்து அவர்களைப் பிச்சையெடுக்க வைத்தது! சிவநேசனின் விவேகமான எச்சரிக்கை, சொந்தக் கைமுதலைக் காத்துத் தலைமுறைகளை வாழ்வித்தது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 464Kural 464
செயல் தோல்வியடைந்தால் பழிச்சொல்லும் அவமானமும் வந்துவிடுமே என்று அஞ்சி மானத்தைக் காக்கும் சான்றோர்கள், போதிய தெளிவும் உறுதியான திட்டமும் இல்லாத எந்தவொரு செயலையும் அவசரப்பட்டுத் தொடங்க மாட்டார்கள்.
• இளிவு என்னும் ஏதப்பாடு அஞ்சுபவர் = தோல்வியால் தமக்கு உலகத்தாரின் பழிச்சொல்லும் அவமானமும் நேர்ந்துவிடுமோ என்று அஞ்சி மானத்தைக் காக்கும் சான்றோர்கள்,
• தெளிவு இலதனை = வெற்றி பெறுமா என்ற தெளிவான திட்டமும் உறுதியும் இல்லாத எந்தவொரு செயலையும்
• தொடங்கார் = ஒருபோதும் அவசரப்பட்டுத் தொடங்க மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காட்டாற்றுப் பாலமும் இழிவுக்கு அஞ்சிய தலைமைக் கலைஞரின் நிதானமும்
மழைக் காலத்தில் பொங்கிப் பாயும் கொடும் காட்டாற்றின் மீது, அவசரமாகப் பாலம் கட்ட வேண்டும் என்று அரசன் உத்தரவிட்டான். இளம் கட்டடக் கலைஞன் ஒருவன், ஆற்றுப்படுகையின் மணல் ஆழத்தை ஆராயாமல், 'நான் பத்தே நாட்களில் மரத்தூண்களை நட்டுப் பாலம் கட்டி முடிப்பேன்' என்று அரசனிடம் தற்பெருமை பேசினான். ஆனால், தலைமைப் பொறியாளர் சந்திரவர்மரோ, 'மன்னா! ஆற்றுக்கடியில் உள்ள பாறையின் தன்மையும், நீரோட்டத்தின் வேகமும் துல்லியமாகக் கணக்கிடப்படாமல், ஒருவேளை பாலம் இடிந்து மனித உயிர்கள் பலியானால் அந்த அவமானப் பழிச்சொல்லை என்னால் தாங்க முடியாது' என்று கூறி (இளிவென்னும் ஏதப்பாடு அஞ்சுபவர்), முழுமையான திட்ட வரைபடமும் உறுதிப்பாடும் இல்லாமல் வேலையைத் தொடங்க மறுத்துவிட்டார் (தெளிவிலதனைத் தொடங்கார்). அவரை ஏளனம் செய்த இளங்கலைஞன் அவசரமாகக் கட்டிய மரப்பாலம், வெள்ளத்தின் முதல் அலையிலேயே இடிந்து விழுந்து முப்பது குதிரைகளையும் வீரர்களையும் ஆற்றில் மூழ்கடித்து மன்னனின் கடும் தண்டனைக்குள்ளானது. சந்திரவர்மரோ ஆழமான பாறை வரை அஸ்திவாரம் தோண்டி, தெளிவான திட்டத்தோடு வளைவுப் பாலத்தைக் கட்டி முடித்து அழியாத புகழை நிலைநாட்டினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 465Kural 465
ஒரு செயலின் அனைத்து வழிமுறைகளையும் முழுமையாக ஆராய்ந்து திட்டமிடாமல் அவசரப்பட்டுத் தொடங்குவது என்பது, நம்முடைய எதிரிகளை உரம் நிறைந்த விளைநிலத்துப் பாத்தியில் நட்டு அவர்களை மேலும் வலிமையோடு வளர்த்து விடுவதற்குச் சமமாகும்.
• வகை அறச் சூழாது = ஒரு செயலைச் செய்வதற்குரிய வழிகள், எதிர்வரும் ஆபத்துகள், தீர்வுகள் அனைத்தையும் முழுமையாக ஆராய்ந்து திட்டமிடாமல்,
• எழுதல் = அவசரப்பட்டு அச்செயலில் இறங்கித் தொடங்குவது என்பது,
• பகைவரை = நம்மை எதிர்க்கும் பகைவர்களை,
• பாத்திப் படுப்பது ஓர் ஆறு = உரம் நிறைந்த நன்செய் நிலத்துப் பாத்தியில் நட்டு அவர்களை மென்மேலும் வளரச் செய்வதற்கு ஒப்பான ஒரு வழியாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அவசரப் படையெடுப்பும் எதிரியை விளைநிலத்தில் நட்டு வளர்த்த அறியாமையும்
எல்லைக் காட்டில் பதுங்கியிருந்த ஒரு கொள்ளைக் கூட்டத் தலைவனை அடக்க வேண்டும் என்று குறுநில மன்னன் கலிங்கராயன் ஆத்திரப்பட்டான்; வழியின் கரடுமுரடான தன்மையையோ, உணவு மற்றும் குடிநீர் விநியோகப் பாதையையோ, எதிரியின் பதுங்கு குழிகளையோ சிறிதும் ஆராய்ந்து திட்டமிடாமல் (வகையறச் சூழாது), ஆவேசமாகப் படையெடுத்துச் சென்றான் (எழுதல்). அந்தக் குறுகிய பாலைநிலக் கணவாயில் கலிங்கராயனின் படை தண்ணீர் இன்றித் தவித்த போது, கொள்ளைத் தலைவன் மறைந்திருந்து தாக்கி, மன்னனின் அத்தனை வில்லாளிகளையும் சிறைபிடித்து, அவனது ஆயுதக் கிடங்குகளையும் யானைகளையும் கைப்பற்றினான்! அதுவரை காட்டில் அஞ்சி ஓடிக்கொண்டிருந்த ஒரு சாதாரணக் கொள்ளையன், மன்னனின் திட்டமிடாத முட்டாள்தனமான படையெடுப்பால், ஆயுத பலமும் செல்வமும் பெற்று ஒரு பலமிக்க குறுநில மன்னனாகவே உருவெடுத்தான்! சான்றோர்கள் கலிங்கராயனின் அறியாமையைக் கண்டு கூறினர்: 'திட்டமிடாமல் ஒரு காரியத்தில் குதிப்பது என்பது, எதிரியை வளமான விளைநிலத்துப் பாத்தியில் நட்டுத் தண்ணீரூற்றி வளர்ப்பதற்குச் சமமானது' என்று சுட்டிக்காட்டினர் (பகைவரைப் பாத்திப் படுப்பதோர் ஆறு).
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 466Kural 466
ஒரு மனிதன் செய்யக்கூடாத தகாத காரியங்களைச் செய்வதனாலும் கெட்டு அழிவான்; செய்ய வேண்டிய முக்கியமான நற்செயல்களையும் கடமைகளையும் செய்யாமல் விட்டுவிடுவதனாலும் கெட்டு அழிவான்.
• செய்தக்க அல்ல = ஒரு தலைவன் அல்லது மனிதன் செய்யக்கூடாத தகாத தீய காரியங்களை
• செயக் கெடும் = செய்தால் அதனால் நிச்சயம் கெட்டு அழிவான்;
• செய்தக்க = அதேபோல், தான் செய்ய வேண்டிய இன்றியமையாத நற்செயல்களையும் கடமைகளையும்
• செய்யாமையானும் கெடும் = செய்யாமல் சோம்பேறித்தனமாக விட்டுவிடுவதனாலும் அடியோடு கெட்டு அழிவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அணைக்கட்டின் விரிசலும் இருவகைத் தவறுகளால் வந்த பேரழிவும்
நகர ஆளுநர் வீரசேனன், நிர்வாகத்தில் இரண்டு மாபெரும் தவறுகளைச் செய்தான்: முதலாவதாக, செய்யக்கூடாத செயலான ஏழை விவசாயிகளின் தர்ம தானியக் கிடங்கிற்கு அநியாயமாக வரி விதித்து, அந்தப் பணத்தை அரண்மனை நாட்டியக் கேளிக்கைகளில் வீணடித்தான் (செய்தக்க அல்ல செயக்கெடும்); இரண்டாவதாக, மழைக்காலம் நெருங்கும் முன்பே பலவீனமடைந்திருந்த நகரின் பிரதான ஏரிக் கரையைச் செப்பனிட்டுப் பலப்படுத்த வேண்டும் என்ற இன்றியமையாத தலையாய கடமையைச் செய்யாமல் சோம்பேறித்தனமாக அலட்சியம் செய்தான் (செய்தக்க செய்யாமையானுங் கெடும்). அடைமழை பெய்த மூன்றாவது நாளில், பலவீனமான ஏரிக்கரை உடைந்து பெருவெள்ளம் நகரை மூழ்கடித்தது; ஏற்கெனவே வரிச்சுமையால் ஆத்திரமடைந்திருந்த மக்கள் கொதித்தெழுந்து வீரசேனனின் மாளிகையை முற்றுகையிட்டு அவனைப் பதவியிலிருந்து விரட்டினர்! அரசர் கூறினார்: 'செய்யக்கூடாத தீமைகளைச் செய்வதும் அழிவைத் தரும்; செய்ய வேண்டிய கடமைகளைச் செய்யாமல் விடுவதும் அழிவைத் தரும்' என்று தீர்ப்பளித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 467Kural 467
எந்தவொரு செயலையும் முடிக்கும் வழிமுறைகளை நன்கு ஆராய்ந்து திட்டமிட்ட பிறகே துணிந்து தொடங்க வேண்டும்; காரியத்தில் இறங்கிய பிறகு 'பார்த்துக் கொள்ளலாம்' என்று யோசிப்பது தீராத இழுக்கையும் தோல்வியையும் தரும்.
• கருமம் = செய்ய வேண்டிய ஒரு காரியத்தை
• எண்ணித் துணிக = முடிப்பதற்குரிய அனைத்து வழிமுறைகளையும் ஆழமாக ஆராய்ந்து திட்டமிட்ட பிறகே துணிந்து தொடங்க வேண்டும்;
• துணிந்த பின் = காரியத்தில் இறங்கித் தொடங்கிய பிறகு,
• எண்ணுவம் என்பது = 'இனி வரும் தடைகளை அப்புறம் பார்த்துக் கொள்ளலாம்' என்று யோசிப்பது
• இழுக்கு = மீள முடியாத பெருங்குற்றமும் அவமானத் தோல்வியும் ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பனிமலைக் கணவாயும் முன்கூட்டியே திட்டமிடாத வணிகரின் வீழ்ச்சியும்
இளம் வணிகன் ரகுநாதன், விலைமதிப்பற்ற பீங்கான் மற்றும் படிகக் கண்ணாடிகளைப் பத்து மாட்டு வண்டிகளில் ஏற்றிக்கொண்டு, கடும் பனிப்பொழிவு உள்ள எட்டாயிரம் அடி உயர மலைக்கணவாயைக் கடக்கப் புறப்பட்டான். 'தம்பி! செங்குத்தான பனிப்பாறைகளில் வண்டியின் சக்கரங்கள் வழுக்கும்; இரும்புச் சங்கிலிகளையும் இழுவைக் கயிறுகளையும் இப்போதே கட்டிச் சரிபார்த்தாயா?' என்று முதிய வணிகர் கேட்டார். ரகுநாதனோ ஆணவத்தோடு, 'மலை உச்சிக்குப் போன பிறகு அங்கே பார்த்து யோசித்துக் கொள்ளலாம்' என்று அலட்சியமாகக் கூறிப் பயணத்தைத் தொடங்கினான் (துணிந்தபின் எண்ணுவம் என்பது). ஆனால், செங்குத்தான பனிப்பாறைச் சரிவில் வண்டிகள் ஏறிய போது, பிரேக் பிடிக்காமல் சக்கரங்கள் வழுக்கத் தொடங்கின; பாதையின் நடுவே நின்றுகொண்டு என்ன செய்வது என்று யோசிப்பதற்குள், அடுத்தடுத்து ஐந்து வண்டிகள் பாதாளத்தில் உருண்டு விழுந்து அத்தனை படிகப் பொருட்களும் சுக்குநூறாக உடைந்து சாம்பலாயின! ரகுநாதன் தலையில் கைவைத்து அழுதான். அப்போதுதான் அவன் உணர்ந்தான்: காரியத்தில் இறங்குவதற்கு முன்பே அதன் முடிக்கும் வழிகளைத் தீர ஆராய்ந்து திட்டமிட்டுத் தொடங்க வேண்டும்; காரியத்தில் இறங்கிய பின் யோசிப்பது மீள முடியாத பெருங்குற்றமும் பேரழிவும் ஆகும் (எண்ணித் துணிக கருமம்) என்று உலகிற்கு மெய்ப்பித்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 468Kural 468
சரியான முறையான வழியினைப் பின்பற்றாமல் செய்யப்படும் தவறான முயற்சி, எத்தனை பேர் ஒன்றாகத் திரண்டு வந்து காப்பாற்ற முயன்றாலும் முடிவில் பழுதடைந்து தோல்வியிலேயே முடியும்.
• ஆற்றின் = ஒரு செயலை முறைப்படி முடிப்பதற்குரிய சரியான வழியில்
• வருந்தா வருத்தம் = திட்டமிட்டு உழைக்காத தவறான வழிமுறை உழைப்பானது,
• பலர் நின்று போற்றினும் = பல மனிதர்கள் ஒன்றாகத் திரண்டு வந்து பக்கபலமாகத் தாங்கிக் காப்பாற்ற முயன்றாலும் கூட,
• பொத்துப் படும் = நடுவில் விரிசல் விழுந்து பழுதடைந்து தோல்வியில்தான் முடியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அஸ்திவாரம் இல்லாத தடுப்புச் சுவரும் பலர் தாங்கியும் இடிந்த தோல்வியும்
கட்டட மேஸ்திரி முத்தையன், பெருமழைக்கால வெள்ளத்தைத் தடுப்பதற்காக, தகுந்த கருங்கல் அடித்தளமோ, வடிகால் வழிகளோ இல்லாமல், வெறும் சேற்று மணலையும் சுட்ட செங்கற்களையும் கொண்டு நாற்பது அடி உயரத் தடுப்புச் சுவர் ஒன்றை அவசரமாக எழுப்பினான்; அறிவியல் மற்றும் பொறியியல் முறைப்படி அஸ்திவாரம் அமைக்காமல் அவன் செய்த தவறான உழைப்பு அது (ஆற்றின் வருந்தா வருத்தம்). நீரின் அழுத்தம் அதிகமான போது, சுவரில் விரிசல்கள் ஏற்பட்டுச் சாயத் தொடங்கியது; பதறிப்போன முத்தையன், ஊரிலிருந்த இருநூறு கூலித் தொழிலாளர்களை அழைத்து மரக்கட்டைகளைக் கொண்டு சுவரைத் தாங்கிப் பிடிக்கச் செய்தான், மணல் மூட்டைகளை அடுக்கி முட்டுக் கொடுத்தான் (பலர்நின்று போற்றினும்). ஆனால் அடிப்படை முறை தவறியதால், எத்தனை பேர் ஒன்று கூடித் தாங்கியும் பயனளிக்காமல், அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே நடுப்பகுதி பொத்துக்கொண்டு சுவர் சுக்குநூறாக இடிந்து பெருவெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டது (பொத்துப்படும்)! சான்றோர்கள் கூறினர்: 'முறையான அறிவியல் வழியில் திட்டமிடாத உழைப்பை, எத்தனை ஆயிரம் பேர் கூடி நின்று முட்டுக் கொடுத்தாலும் காப்பாற்ற முடியாது' என்பதை உலகம் உணர்ந்தது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 469Kural 469
ஒவ்வொருவருடைய இயல்பையும் மனக்குணத்தையும் நன்கு ஆராய்ந்து அறிந்து அதற்கேற்பச் செயல்படாவிட்டால், நல்லதே செய்ய நினைத்தாலும் அது தவறாகிப் பெரும் தீமையில் முடிந்துவிடும்.
• அவரவர் பண்பு அறிந்து = உதவிகள் அல்லது ஆலோசனைகளைப் பெறும் ஒவ்வொருவரின் குணத்தையும் மனநிலையையும் நன்கு உணர்ந்து,
• ஆற்றாக் கடை = அதற்குப் பொருந்துமாறு செய்யாமல் போனால்,
• நன்று ஆற்றல் உள்ளும் = ஒருவருக்கு நல்லது செய்ய நினைப்பதிலும் கூட,
• தவறு உண்டு = பெரும் பிழையும் கேடும் உண்டாகித் தீமையாய் முடியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நன்மையும் பிழையான முரட்டு வீரனின் அவமானமும்
மருத்துவர் மாசிலாமணி, ஊரில் யாருக்கு என்ன துன்பம் என்றாலும் ஓடோடிச் சென்று உதவும் நல்லெண்ணம் கொண்டவர். அண்டை நாட்டின் முரட்டுப் படைத்தளபதி ஒருவன் கடுமையான மூட்டு வலியால் நடக்க முடியாமல் தவிப்பதைக் கண்டு இரக்கம் கொண்டார். நல்லெண்ணத்தின் அடிப்படையில் (நன்றாற்றல்), அவனது படை வீரர்கள் அனைவரும் கூடியிருந்த மைதானத்தில் வைத்து, 'தளபதியே! நீங்கள் ஊன்றி நடப்பதற்காக அழகிய ஊன்றுகோல் ஒன்றைப் பரிசளிக்கிறேன்' என்று கனிவோடு வழங்கினார். ஆனால், வீர மானமும் தற்பெருமையும் கொண்ட அந்தத் தளபதியோ, தன் வீரர்களின் முன்னிலையில் தன்னை முடவன் என்று இழிவுபடுத்திவிட்டதாகக் கருதி ஆத்திரமடைந்து, மருத்துவரைச் சிறையில் அடைத்து போர்ப் பிரகடனம் செய்தான்! தலைமை அமைச்சர் சமரசம் செய்து மருத்துவரை மீட்டு விளக்கினார்: 'மாசிலாமணி! உன் நோக்கம் நல்லதுதான்; ஆனால் எதிராளியின் குணத்தையும் சுபாவத்தையும் அறிந்து அதற்கேற்ப உதவ வேண்டும்; அத்தகைய முரட்டு வீரனுக்கு அந்தரங்கமாக மூலிகை மருந்தை அனுப்பியிருக்க வேண்டும்; பண்பறியாமல் பொதுவில் செய்த நன்மை இப்போது போராக மாறிவிட்டது பார்த்தாயா?' என்றார் (அவரவர் பண்பறிந்து ஆற்றாக்கடை). மருத்துவர் தன் பிழையை உணர்ந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 470Kural 470
தன் தகுதிக்கும் கௌரவத்திற்கும் பொருந்தாத இழிவான முறைகளை உலகம் ஒருபோதும் ஏற்காது; ஆகவே, உலகத்துச் சான்றோர்கள் இகழாத நன்மதிப்புமிக்க வழிகளை ஆராய்ந்து திட்டமிட்டே செயல்களைச் செய்ய வேண்டும்.
• தம்மொடு கொள்ளாத = ஒருவருடைய தகுதி, கௌரவம் மற்றும் அறநெறிக்குப் பொருந்தாத இழிவான வழிகளை
• உலகு கொள்ளாது = அறிவுடைய உலகம் ஒருபோதும் ஏற்காது, இகழ்ந்து தள்ளிவிடும்;
• எள்ளாத = ஆகவே, சான்றோர்கள் எள்ளி நகையாடி இகழாத உன்னதமான வழிகளை
• எண்ணிச் செயல் வேண்டும் = தீர ஆராய்ந்து திட்டமிட்டுச் செய்ய வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நள்ளிரவு லஞ்சச் சதியும் அரச தர்மத்தின் திறந்தவெளி மகாசபையும்
இளவரசர் விக்ரமன், அண்டை நாட்டுடனான நதிநீர்ப் பங்கீட்டுப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க எண்ணினான்; ஆனால் அரச தர்மத்திற்குரிய நேர்மையான பேச்சுவார்த்தையை விடுத்து, நள்ளிரவில் தன் ஒற்றர்களை அனுப்பி அண்டை நாட்டு மதகுக் காவலனுக்குப் பொற்காசுகளை லஞ்சமாகக் கொடுத்துத் தண்ணீரைத் திருப்பிவிட முயன்றான். அந்தத் தகவல் கசிந்த போது, இரு நாட்டு மக்களும் சான்றோர்களும், 'ஒரு மாபெரும் பேரரசின் இளவரசன் கீழ்த்தரமான திருடனைப் போல லஞ்சம் கொடுத்துத் திருட்டுத்தனம் செய்வதா?' என்று காறி உமிழ்ந்து அவனை இகழ்ந்தனர் (தம்மொடு கொள்ளாத கொள்ளாது உலகு). தந்தை பேரரசர் அவனை அழைத்து, 'மகனே! நம் தகுதிக்கும் கௌரவத்திற்கும் பொருந்தாத கோழைத்தனமான வழிகளை உலகம் ஒருபோதும் மதிக்காது; சான்றோர்கள் எள்ளி நகையாடாத மாண்புமிக்க வழிகளை ஆராய்ந்து திட்டமிட்டே காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும்' என்று போதித்தார் (எள்ளாத எண்ணிச் செயல்வேண்டும்). விக்ரமன் தன் பிழையை உணர்ந்து, அனைத்து நாட்டுத் தலைவர்களையும் அழைத்துத் திறந்தவெளி பாசன மகாசபையைக் கூட்டி, நேர்மையான நீர் உடன்படிக்கையை அமைத்து உலகத்தின் பேராதரவைப் பெற்றான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.