குறள் 881Kural 881
இனிமையான நிழலும் குளிர்ந்த நீரும்கூட நமக்கு நோயைத் தரும் என்றால் அவை தீமையே தரும்; அதுபோலவே, நம்முடன் வாழும் சொந்த பந்தங்களின் இயல்புகளும் நமக்குத் தீங்கு விளைவிக்குமானால் அவை கொடிய உட்பகையாய் முடிந்து தீமையே பயக்கும்.
• நிழல்நீரும் இன்னாத இன்னா = உடலுக்குத் தீங்கு செய்யும் நிழலும் நீரும் தீயனவேயாகும்,
• தமர்நீரும் இன்னாசெயின் இன்னாவாம் = உறவினரின் குணங்களும் தீங்கு செய்யுமானால் தீமையே தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரி ஆற்றங்கரை பண்ணை வீடும் உடன்பிறந்தவனின் மறைமுக வஞ்சகத்தால் துடிதுடித்த உழவர் முத்துவேலும்
திருவிடைமருதூர் காவிரி ஆற்றங்கரையில், இருபது ஏக்கர் நெல்வயல்களையும் நாற்பது கறவை மாடுகளையும் தன் சொந்த உழைப்பால் கட்டி எழுப்பிய உழவர் முத்துவேல், தாயிழந்த தன் சிறிய தந்தை மகன் முருகனைத் தன் சொந்தக் குழந்தையைப்போல் நெஞ்சார நேசித்து வளர்த்தார்; களஞ்சியத்தின் சாவி முதல் பணப்பெட்டி வரை அனைத்தையும் அவனிடமே ஒப்படைத்து முழுமையாக நம்பியிருந்தார். ஆனால் முருகன், வெளியில் இனிமையாகச் சிரித்துப் பழகினாலும், ஊரார் முத்துவேலை மதிப்பதைக் கண்டு உள்ளூரப் பொறாமைத் தீயில் வெந்தான்; இரவோடு இரவாக நாற்றுப்பாவிற்குள் உவர்மண் கலந்த நீரைப் பாய்ச்சியும், நெல் மூட்டைகளில் எலி நஞ்சைக் கலந்தும் பண்ணையை மறைமுகமாக அழிக்கத் தொடங்கினான் (தமர்நீரும்). ஒருநாள் நச்சு கலந்த தண்ணீரைக் குடித்துவிட்டு முப்பது கறவை மாடுகள் கதறித் துடித்துச் சாய்ந்தபோது, முத்துவேல் கண்ணீர் மல்க இரவெல்லாம் கண்விழித்து அவற்றைக் காப்பாற்றப் போராடினார்; இறுதியில் மருத்துவர் சோதித்தபோது, நச்சுக்கொடி முருகனின் அறையிலிருந்து கைப்பற்றப்பட்டது. சொந்தத் தம்பியின் கொடிய துரோகத்தைக் கண்டு இடிந்துபோய் நின்ற முத்துவேலின் தோளைத் தாங்கிய பெரியவர் மாரிமுத்து, 'முத்துவேல், உடலுக்குக் குளிர்ச்சி தரும் மரத்தின் நிழலும் இனிய நீரும்கூட நோய் உண்டாக்குமானால் கொடிய தீங்காகவே மாறும் (நிழல்நீரும் இன்னாத இன்னா); அதுபோலத்தான், நம்மோடு வாழும் சொந்த பந்தங்களின் இனிமையான உறவும் நமக்குத் தீங்கு செய்யத் தொடங்குமானால், உயிரையே மாய்க்கும் பெரும் உட்பகையாக முடிந்துவிடும்!' (தமர்நீரும் இன்னாவாம் இன்னா செயின்) என்று தேற்றினார். முத்துவேல் தன் நெஞ்சின் துயரத்தை அடக்கிக்கொண்டு, உள்ளிருந்த துரோகத்தை வேரறுத்துத் தன் எஞ்சிய பண்ணையைக் காக்க உறுதிகொண்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 882Kural 882
வாளைப்போல நேருக்கு நேர் தாக்கும் வெளிப்படையான பகைவருக்கு அஞ்ச வேண்டியதில்லை; ஆனால் உற்ற நண்பர்போல் நடித்து உள்ளூரக் கெடுக்க நினைக்கும் நயவஞ்சகர்களின் தொடர்புக்கு மிகவும் அஞ்ச வேண்டும்.
• வாள்போல் பகைவரை அஞ்சற்க = வாளைப்போல் வெளிப்படையாகத் தாக்கும் பகைவருக்கு அஞ்சாதே,
• அஞ்சுக கேள்போல் பகைவர் தொடர்பு = உறவினர்போல் நடித்துக் கெடுக்கும் உட்பகைவரின் நட்புக்கு அஞ்சு.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் கடல்வணிகக் கப்பலும் வெளிப்படைப் பகையை வென்று உற்ற நண்பன்போல் நடித்த உட்பகையால் மூழ்கிய தலைமைக் கப்பலோட்டியும்
நாகப்பட்டினத் துறைமுகத்திலிருந்து கடல் கடந்து வணிகம் செய்த மூத்த மாலுமி மருதவாணன், முப்பது ஆண்டு காலக் கடற்பயணங்களில் கொடூரக் கடற்கொள்ளையர்களின் வாள்வீச்சுகளையும் பெரும் புயல்களையும் துணிவோடு எதிர்கொண்டு வென்றவர்; நேருக்கு நேர் வாளேந்தித் தாக்கும் எதிரிகளைக் கண்டு அவர் ஒருபோதும் அஞ்சியதில்லை (வாள்போல் பகைவர்). ஆனால், தன்னுடன் சிறுவயது முதல் ஒன்றாகப் பாய்மரம் ஏறிய உயிர்நண்பன் நீலகண்டனைத் தன் உடன்பிறப்பாகவே நம்பி, கப்பலின் அனைத்துப் பொறுப்புகளையும் அவனிடம் தந்திருந்தார். நீலகண்டனோ, போட்டியாளர்களிடம் பெற்ற பொற்காசுகளுக்கு ஆசைப்பட்டு, நடுக்கடலில் புயல் வீசிய நள்ளிரவில் கப்பலின் அடிமரத்தைத் துளையிட்டுச் சுக்கானைச் செயலிழக்கச் செய்துவிட்டு, தனியொரு படகோடு தப்பி ஓடினான் (கேள்போல் பகைவர்). பாய்மரங்கள் முறிந்து, முழ்கும் கப்பலிலிருந்து மாலுமிகளைப் போராடிக் கரைசேர்த்த மருதவாணன், கடற்கரையில் மண்டியிட்டுத் தன் உயிர்நண்பனின் வஞ்சகத்தை எண்ணிக் கதறி அழுதார்; அவரது தோளைத் தொட்ட துறைமுகத் தலைவர் சோமராஜன், 'மருதவாணரே! வெளிப்படையாக வாளேந்தி வரும் பகைவருக்கு ஒருபோதும் அஞ்ச வேண்டியதில்லை (வாள்போல் பகைவரை அஞ்சற்க); ஆனால் உற்ற நண்பனைப்போல் முகத்தில் சிரித்துக்கொண்டு உள்ளத்தில் வஞ்சகம் சுமக்கும் உட்பகைவர்களின் நச்சுத் தொடர்புக்குத்தான் ஒருவன் எந்நாளும் அஞ்ச வேண்டும்!' (அஞ்சுக கேள்போல் பகைவர் தொடர்பு) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 883Kural 883
உள்ளிருந்தே கெடுக்கும் உட்பகைக்கு அஞ்சி ஒருவன் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும்; இல்லாவிட்டால் தனக்கொரு துன்பமும் நெருக்கடியும் வந்த காலத்தில், குயவன் பச்சை மண்பாண்டத்தை அறுக்கும் கருவிபோல அந்த உட்பகை தவறாமல் அவனை அடியோடு அழித்துவிடும்.
• உட்பகை அஞ்சித்தற்காக்க = உள்ளிருந்தே கெடுக்கும் உட்பகைக்கு அஞ்சித் தன்னைப் பாதுகாக்க வேண்டும்,
• உலைவிடத்து மட்பகையின் மாணத்தெறும் = நெருக்கடியில் பச்சை மண்பாண்டத்தை அறுக்கும் கம்பிபோல நம்மை அடியோடு அழித்துவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மானாமதுரை மண்பாண்ட உலைக்களமும் வெள்ள நெருக்கடியில் ஈரமண்ணை அறுக்கும் கம்பிபோல் சுற்றத்தாரை அறுத்தெறிந்த உட்பகையும்
மானாமதுரையின் புகழ்மிக்க மண்பாண்டச் சிற்பி வேதாசலம், திருக்கோயில் குடமுழுக்கிற்காக ஐம்பது பிரம்மாண்டமான சுடுமண் குதிரைச் சிலைகளைத் தன் வாழ்நாள் சேமிப்பை எல்லாம் முதலீடு செய்து மூன்று மாதங்களாக இரவும் பகலுமாகச் செய்து முடித்தார்; தன் பட்டறையில் உதவியாக இருந்த உடன் பிறந்தாரின் மகன் கந்தனின் உள்ளூரக் கசப்புணர்வை அறிந்திருந்தும், சொந்த ரத்த உறவு என்ற பாசத்தால் அவனது வஞ்சகத்தை அலட்சியப்படுத்தித் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளத் தவறினார் (தற்காக்காமல் போனார்). சிலைகளைச் சுடுவதற்காகச் சூளையில் ஏற்றி நெருப்பு மூட்டப்பட்டிருந்த வேளையில், எதிர்பாராத அடைமழை பெய்து தெருவெங்கும் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்தது; அத்தகைய நெருக்கடியான நேரத்தில் (உலைவிடத்து), சூளைக்குள் தண்ணீர் புகாமல் காக்க வேண்டிய கந்தன், தன் வன்மத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் விதமாகச் சூளையின் பக்கவாட்டுத் தடுப்புச் சுவரை இரவோடு இரவாக உடைத்துவிட்டு ஓடினான்! பாய்ந்து வந்த குளிர்ந்த வெள்ளநீரால் கொதிக்கும் சூளைக்குள் இருந்த அத்தனை சிலைகளும் வெடித்துச் சிதறி மண்ணோடு மண்ணாயின; காலையில் உடைந்த சிலைகளின் முன் மண்டியிட்டு அழுத வேதாசலத்திற்கு மூத்த சிற்பி பெருமாள், 'வேதாசலம்! உள்ளிருந்தே கெடுக்கும் உட்பகைக்கு அஞ்சி ஒருவன் எப்போதும் விழிப்புடன் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள வேண்டும் (உட்பகை அஞ்சித்தற்காக்க); இல்லாவிட்டால் தனக்கொரு இக்கட்டும் சோதனையும் வரும் வேளையில், குயவன் பச்சை மண்பாண்டத்தை அறுக்கும் கருவிபோல அந்த உட்பகை தவறாமல் அவனது வாழ்வையே அடியோடு அறுத்து அழித்துவிடும்!' (உலைவிடத்து மட்பகையின் மாணத்தெறும்) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 884Kural 884
வெளிப்படையாக உறவுபோல் நடித்து உள்ளத்தில் ஒன்றுபடாத உட்பகை ஒருவருக்கு ஏற்பட்டால், அது அவரது உற்றார் உறவினர் அவரோடு சேராமல் விலகிப் பிரியும் கொடிய குற்றங்களையும் பல அழிவுகளையும் உண்டாக்கும்.
• மனமாணா உட்பகை தோன்றின் = உள்ளத்தில் ஒன்றுபடாத வஞ்சக உட்பகை தோன்றினால்,
• இனமாணா ஏதம் பலவும் தரும் = சுற்றத்தார் ஒன்றுபடாமல் பிரியும் பல பெருங்கேடுகளை உண்டாக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நன்னிலம் நெசவாளர் கூட்டுறவுச் சங்கமும் உள்ளத்தில் கசப்பு சுமந்து சுற்றத்தைப் பிரித்து நடுத்தெருவில் விட்ட உட்பகையாளனும்
நன்னிலம் கிராமத்தில், நாற்பது பட்டு நெசவுக் குடும்பங்களை ஒன்றுதிரட்டி ஒரு பெரிய கூட்டுறவுத் தறிக்கூடத்தை வழிநடத்தி வந்தார் மூத்த நெசவாளர் சதாசிவம்; அனைத்துத் தறிகளுக்கும் பட்டு நூல்களைப் பகிர்ந்தளித்து, கிடைத்த லாபத்தைச் சமமாகப் பிரித்துத் தந்த அவரது தலைமையை அனைவரும் போற்றினர். ஆனால், அவரிடம் அன்பாகப் பழகுவதுபோல் நடித்து வந்த உறவினர் தர்மலிங்கம், உள்ளத்தின் ஆழத்தில் பொறாமையையும் பகையையும் வளர்த்து வந்தான் (மனமாணா உட்பகை). இரவோடு இரவாக ஒவ்வொரு நெசவாளர் வீட்டிற்கும் சென்று, 'சதாசிவம் தன் மகன்களுக்கு மட்டும் தங்கச் சரிகை நூலை அதிகமாகக் கொடுத்து உங்களை ஏமாற்றுகிறார்' என்றும், கணக்குப் புத்தகங்களைத் திருத்திப் போலிக் கடன்களை உண்டாக்கியும் விஷமப் பொய்களைப் பரப்பினான். சில மாதங்களிலேயே, ஒற்றுமையாக வாழ்ந்த அந்தப் பெருங்குடும்பத்திற்குள் சந்தேகமும் பூசல்களும் வெடித்து, அண்ணன் தம்பிகள் நீதிமன்றப் படியேறித் தொழிலை முடக்கினர்; தறிக்கூடம் மூடப்பட்டு வாழ்வாதாரம் இழந்த குடும்பங்களின் அழுகைக் குரலைக் கேட்டு நெஞ்சம் உடைந்த சதாசிவம், 'மக்களே! வெளியில் சிரித்துப் பழகினாலும் உள்ளத்தில் ஒன்றுபடாத நயவஞ்சக உட்பகை தோன்றிவிட்டால் (மனமாணா உட்பகை தோன்றின்), அது உயிரினும் மேலான சுற்றத்தாரை ஒன்றுசேராமல் பிரித்துவிடும் கொடிய குற்றங்களையும் பல அழிவுகளையும் கொண்டுவந்து சேர்த்துவிடும்!' (இனமாணா ஏதம் பலவும் தரும்) என்று கூறி வருந்தினார். அவரது சொற்களைக் கேட்டுத் தங்கள் தவறை உணர்ந்த இளைய நெசவாளர்கள் கண்ணீர் சிந்தினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 885Kural 885
மிக நெருங்கிய சொந்த உறவினர்களுக்குள்ளேயே ஒருவனுக்கு உட்பகை தோன்றுமானால், அது அவனுக்கு மரணத்தை விளைவிக்கக்கூடிய கொடிய துன்பங்களையும் பல அழிவுகளையும் உண்டாக்கும்.
• உறல்முறையான் உட்பகை தோன்றின் = நெருங்கிய உறவினருக்குள் உட்பகை தோன்றினால்,
• இறல்முறையான் ஏதம் பலவும் தரும் = சாவோடு கூடிய பல கொடிய துன்பங்களை உண்டாக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
திருக்கோவிலூர் குறுநில அரண்மனையும் சொந்த உடன்பிறப்பின் நஞ்சு கலந்த உணவால் சாவை எதிர்கொண்ட தியாக மன்னரும்
திருக்கோவிலூரை ஆண்டுவந்த அறநெறி மிக்க குறுநில மன்னர் குணபாலன், தாயிழந்த தன் இளைய சகோதரன் ஜெயசேனனைத் தன் உயிரைவிட மேலாக நேசித்து வளர்த்தார்; அரண்மனையின் அந்தப்புரம் முதல் கருவூலம், சமையற்கூடம் வரை எந்தத் தடையும் இன்றி அவனுக்கு முழு சுதந்திரம் அளித்திருந்தார். ஆனால் ஜெயசேனனோ, அரியணையைக் கைப்பற்றும் கொடிய பேராசையால் எல்லைப்புற எதிரிகளுடன் ரகசிய ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு, தன் அண்ணனின் எல்லையற்ற பாசத்தையே தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்தினான் (உறல்முறையான் உட்பகை). காவலர்கள் யாரும் சந்தேகிக்காத நிலையில், மன்னர் இரவில் அருந்தும் மூலிகைக் கஞ்சியில் கொடிய நாக நஞ்சைக் கலந்தான்; மன்னர் கிண்ணத்தைக் கையில் எடுத்தபோது, வெள்ளிக் கிண்ணத்தின் விளிம்பு கருமை அடைந்ததைக் கண்ட அரண்மனை மருத்துவர் அதைத் தட்டிவிட்டார்; பரிசோதித்தபோது அது உயிரையே குடிக்கும் கொடிய விஷம் என்பது அம்பலமானது. உயிராக வளர்த்த சொந்தத் தம்பியே தனக்குச் சாவைத் தரத் துணிந்த கொடூரத்தைக் கண்டு, கோபப்படாமல் கண்ணீர்விட்டு அழுதார் குணபாலன்; அப்போது தலைமை ஆசான் தேவசேனர், 'மன்னா! புறப்பகைவர்கள் நாட்டின் எல்லைகளைத்தான் தாக்குவார்கள்; ஆனால் மிக நெருங்கிய இரத்த சொந்த உறவினர்களுக்குள்ளேயே ஒருவனுக்கு உட்பகை தோன்றுமானால் (உறல்முறையான் உட்பகை தோன்றின்), அது உயிரையே பறிக்கக்கூடிய கொடிய மரணத் துன்பங்களையும் சொல்லொணா பேரழிவுகளையும் கொண்டுவந்து சேர்த்துவிடும்!' (இறல்முறையான் ஏதம் பலவும் தரும்) என்று கூறி ஆறுதல் கூறினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 886Kural 886
தன்னோடு நெருங்கி ஒன்றாக இணைந்திருப்பவர்களிடத்திலேயே உட்பகை தோன்றிவிடுமானால், எப்பேர்ப்பட்ட ஆற்றல் கொண்டவனாயினும் அவன் அழியாமல் தப்பிப் பிழைப்பது மிகவும் அரிதாகும்.
• ஒன்றாமை ஒன்றியார்கட்படின் = நெருக்கமானவரிடமே உட்பகை தோன்றிவிட்டால்,
• எஞ்ஞான்றும் பொன்றாமை ஒன்றல் அரிது = எக்காலத்திலும் அழியாமல் தப்பிப் பிழைப்பது அரிது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வல்லம் பெருங்காவல் கோட்டையும் தளபதியோடு ஒன்றி வாழ்ந்த துணைத்தளபதியின் உட்பகையால் சிதறிய கோட்டைப் பாதுகாப்பும்
வல்லம் எல்லையோரக் கோட்டையில், ஐம்பது போர்க்களங்களில் ஒன்றாக நின்று வென்ற தளபதி சோமவீரனும் அவனது துணைத்தளபதி இளஞ்செழியனும் உயிருக்குயிரான தோழர்களாகப் பாதுகாப்பு அரணாகத் திகழ்ந்தனர்; புறப்பகைவர்கள் எவராலும் அந்தக் கோட்டையை நெருங்கக்கூட முடிந்ததில்லை. ஆனால், சோமவீரனுக்கு மன்னர் வீரக்கழல் வழங்கிப் பாராட்டிய நாளில், இளஞ்செழியனின் உள்ளத்தில் நச்சுப் பொறாமை முளைத்து, அவனுடன் ஒன்றி இருந்த மனநிலை உடைந்து உட்பகையாக மாறியது (ஒன்றாமை ஒன்றியார்கட்படின்). வெளியில் நண்பனாக வலம்வந்தாலும், எதிரிப் படைகள் இரவில் சுரங்கப்பாதை அமைத்துக் கோட்டைக்குள் புகுந்த வேளையில், மேற்குப் பகுதியில் இருந்த காவல் வீரர்களைப் பின்வாங்கச் செய்து சமிக்ஞை விளக்குகளை அணைத்து விட்டான் இளஞ்செழியன்; சில மணி நேரங்களில் கோட்டை தீக்கிரையாகி வீழ்ந்தது. இரத்தம் சிந்தச் சிறைபட்ட சோமவீரன், தன் தோழனின் முகத்தில் தெரிந்த வஞ்சகத்தைக் கண்டு கலங்கியபோது, மூத்த படைத்தலைவர் மாறவர்மன், 'வீரர்களே! தன்னோடு மிக நெருங்கி ஒன்றாக இணைந்திருப்பவர்களிடத்திலேயே இணக்கமற்ற உட்பகை தோன்றிவிடுமானால் (ஒன்றாமை ஒன்றியார் கட்படின்), எப்பேர்ப்பட்ட ஆற்றலும் கற்கோட்டைகளும் கொண்டவனாயினும் அவன் அழிந்துபோகாமல் தப்பிப் பிழைப்பது என்பது எக்காலத்திலும் முடியாது!' (எஞ்ஞான்றும் பொன்றாமை ஒன்றல் அரிது) என்று கூறி வருந்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 887Kural 887
செப்புச் சிமிழும் அதன் மூடியும் பொருந்தி இருப்பதுபோல் வெளித்தோற்றத்தில் வேற்றுமையின்றித் தெரிந்தாலும், உட்பகை தோன்றிய குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் உள்ளத்தளவில் ஒருபோதும் உண்மையாக ஒன்றுசேர மாட்டார்கள்.
• செப்பின் புணர்ச்சிபோல் கூடினும் = செப்புச் சிமிழும் மூடியும் போல வெளியில் சேர்ந்திருந்தாலும்,
• உட்பகை உற்ற குடி கூடாதே = உட்பகை கொண்ட குடும்பத்தார் உள்ளத்தால் சேரவே மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சுவாமிமலை வெண்கலச் சிற்பக் குடும்பமும் செப்புச் சிமிழும் மூடியும் போல் புறத்தே சேர்ந்து அகத்தே இணையாத உட்பகையாளரின் வீழ்ச்சியும்
சுவாமிமலையின் பாரம்பரிய வெண்கலச் சிற்பக் கூடத்தில், மூத்த சிற்பி ராமநாதனும் அவனது தம்பி சாம்பனும் ஐம்பொன் சிலைகளை வார்க்கும் தொழிலில் ஊரார் போற்றும் வண்ணம் ஒன்றாக வாழ்ந்து வந்தனர்; அவர்கள் வடிவமைக்கும் செப்புச் சிமிழில் மூடி பொருந்தியிருப்பது போல, வெளியில் எந்த இடைவெளியும் இன்றி ஒற்றுமையான குடும்பமாகவே ஊருக்குத் தெரிந்தனர். ஆனால், சாம்பனின் உள்ளத்திலோ அண்ணனின் புகழைக் கண்டு பொறாமையும் உட்பகையும் ஊறிக்கிடந்தது; வெளியில் புன்னகையோடு வலம்வந்தாலும், குடும்பத்தின் நலனில் அவனது மனம் ஒருபோதும் இணையவே இல்லை (உட்பகை உற்ற குடி). பிரம்மாண்ட நடராஜர் சிலை வார்க்கும் நாளில், மெழுகு அச்சில் ஏற்பட்டிருந்த ஈரப்பதக் குறைபாட்டை அறிந்திருந்தும் அண்ணனிடம் மறைத்துவிட்டான் சாம்பன்; கொதிக்கும் வெண்கலக் குழம்பு ஊற்றப்பட்டபோது அச்சு வெடித்துச் சிதறி ராமநாதனின் கைகள் காயமடைந்தன. வேதனையோடு அமர்ந்திருந்த ராமநாதனுக்கு மூத்த ஆசான் ஆறுமுகம், 'ராமநாதா! ஒரு செப்புச் சிமிழும் அதன் மூடியும் வெளிப்புறப் பார்வைக்கு ஒன்றாகப் பொருந்தித் தெரிந்தாலும், அவை உள்ளுக்குள் தனித்தனியே பிரிந்துதான் இருக்கின்றன (செப்பின் புணர்ச்சிபோல் கூடினும்); அதுபோலத்தான், உட்பகை தோன்றிவிட்ட குடும்பத்தில் உள்ளவர்கள் வெளியில் ஒன்றாகக் கூடி வாழ்வதுபோல் காட்டினாலும், உள்ளத்தளவில் ஒருபோதும் உண்மையாக இணையவே மாட்டார்கள்!' (கூடாதே உட்பகை உற்ற குடி) என்று உணர்த்தினார். ராமநாதன் அந்தப் போலி உறவின் மாயையை உணர்ந்து அமைதியடைந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 888Kural 888
அரத்தினால் தேய்க்கப்படும் இரும்பு மெல்ல மெல்லத் தன் வலிமை இழந்து தேய்ந்து போவதுபோல, உட்பகை புகுந்துவிட்ட குடும்பத்தின் வலிமையும் உள்ளிருந்தே தாக்கப்பட்டு நாளுக்கு நாள் குறைந்து அழிந்துபோகும்.
• அரம்பொருத பொன்போல = அரத்தால் தேய்க்கப்படும் இரும்பு போல,
• உரம்பொருது உட்பகை உற்ற குடி தேயும் = உட்பகை கொண்ட குடும்பம் தன் வலிமை தேய்ந்து அழியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொல்லிமலை இரும்புக் கொல்லர் பட்டறையும் அரத்தால் தேய்க்கப்படும் இரும்பு போல் உட்பகையால் மெல்ல வலிமை இழந்து நொடிந்த வம்சமும்
கொல்லிமலை அடிவாரத்தில், மூன்று தலைமுறைகளாகப் போர்வாள்களையும் உழவுக் கருவிகளையும் வார்த்துப் பெரும்புகழ் பெற்று விளங்கியது மூத்த கொல்லர் முத்துவேலின் இரும்புப் பட்டறை; ஊரெல்லாம் போற்றும் பெருஞ்செல்வமும் வலிமையும் கொண்ட அந்தக் குடும்பத்தில், காலியப்பனும் ரத்தினமும் ஆகிய இரு பங்காளிகளுக்கு இடையே சொத்துப் பங்கீட்டில் தீராத உட்பகை முளைத்தது. அவர்கள் வெளிப்படையாக மோதாமல், ஒருவர் வேலை செய்யும் உலைக்களத்தில் மற்றொருவர் உவர்மண்ணைக் கலந்தும், இரும்புத் துண்டுகளைத் திருடியும், ஒருவரது வாடிக்கையாளர்களை மற்றொருவர் கெடுத்தும் மறைமுகமாக உள்ளிருந்தே ஒருவரையொருவர் அரித்து வந்தனர் (உட்பகை உற்ற குடி). சில ஆண்டுகளிலேயே, அரச கட்டளைகளை நிறைவேற்ற முடியாமல் பெருங்கடனில் மூழ்கி, பட்டறையின் உலைக்களங்கள் அணைந்து குடும்பத்தின் பெருமை தரைமட்டமானது; பாழடைந்த பட்டறையில் அமர்ந்து அழுத இளைய தலைமுறையினரிடம் ஒரு தேய்ந்த அரத்தைக் காட்டிய முத்துவேல், 'பிள்ளைகளே! பெரிய சுத்தியால் ஒரே அடியில் உடைக்க முடியாத கெட்டியான இரும்பையும், இந்த அரமானது ஓசையின்றித் தேய்த்துத் தேய்த்துத் தூளாக்கி அதன் வலிமையை அழித்துவிடுகிறது (அரம்பொருத பொன்போல); அதுபோலத்தான், ஒரு குடும்பத்திற்குள் உட்பகை தோன்றிவிட்டால், அது உள்ளிருந்தே அதன் வலிமையை நாளுக்கு நாள் மெல்ல மெல்லத் தேய்த்து அக்குடும்பத்தையே அடியோடு அழித்துவிடும்!' (உரம்பொருது உட்பகை உற்ற குடி தேயும்) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 889Kural 889
எள்ளின் பிளவைப் போல மிகச் சிறியதாகவே தோன்றினாலும், ஒரு குடும்பத்தையோ வாழ்வையோ அடியோடு அழிக்கக்கூடிய பெருங்கேடு அந்த உட்பகைக்குள்ளேயே மறைந்திருக்கும்.
• எட்பகவன்ன சிறுமைத்தே ஆயினும் = எள்ளின் பிளவு போன்ற சிறியதே ஆயினும்,
• உட்பகை உள்ளதாங் கேடு = உட்பகைக்குள் முழு அழிவும் அடங்கி இருக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் நவதானியக் களஞ்சியமும் எள்ளின் பிளவு போன்ற சிறிய உட்பகையை அலட்சியப்படுத்தி முழுக் களஞ்சியத்தையும் இழந்த மூத்த உழவரும்
நீடாமங்கலத்தின் நெற்களஞ்சியப் பகுதியில், பல்லாயிரக்கணக்கான தானிய மூட்டைகளைப் பாதுகாத்து வந்த பெரிய நிலக்கிழார் வேலுச்சாமி, தன் களஞ்சியப் பொறுப்பில் இருந்த தம்பி தர்மராஜனின் மனதில் ஏற்பட்டிருந்த ஒரு சிறிய சொத்துப் பிணக்கைக் கண்டும் காணாமல் இருந்தார்; 'ஒரு சிறு எள்ளின் பிளவு போன்ற அற்ப மனஸ்தாபம்தானே, இதனால் என்ன பெரிதாக நடந்துவிடப் போகிறது?' என்று அதை அலட்சியப்படுத்தினார். ஆனால், அந்தச் சிறிய கசப்புணர்வை மனதில் வைத்து வஞ்சம் தீர்க்கத் துடித்த தர்மராஜன், வேலுச்சாமி வெளியூர் சென்றிருந்த இரவில் களஞ்சியத்தின் கீழ்வழிக் கதவுகளையும் நீர் வடிகால்களையும் திறந்துவிட்டுப் பூச்சிகளும் மழைநீரும் உள்ளே புக வழிவகுத்தான்; ஓரிரு நாட்களில் அடித்த கனமழையால் களஞ்சியத்தின் அத்தனை நெல் மூட்டைகளும் அழுகிப் பாழாகிக் குடும்பமே திவாலானது. பாழான தானியங்களை அள்ளிக் கண்ணீரோடு நின்ற வேலுச்சாமியின் கைகளில் ஓர் எள் விதையை எடுத்து வைத்த பெரியவர் தங்கவேல், 'வேலுச்சாமி! ஒருவருக்குள் இருக்கும் உட்பகைமையானது எள்ளின் பிளவைப்போல் மிக மிகச் சிறிய அளவாகவே தோன்றினாலும் அதை ஒருபோதும் சாதாரணமாக எண்ணிவிடக் கூடாது (எட்பகவன்ன சிறுமைத்தே ஆயினும்); ஒரு மனிதனின் மொத்த வாழ்வையும் அடியோடு சாய்க்கக்கூடிய பேரழிவு அந்தச் சிறிய உட்பகைக்குள்ளேயே முழுமையாக மறைந்திருக்கும்!' (உட்பகை உள்ளதாங் கேடு) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 890Kural 890
உள்ளத்தில் உண்மையான பொருத்தமும் அன்பும் இல்லாத உட்பகையாளரோடு கூடி வாழும் வாழ்க்கையானது, ஒரு சிறிய குடிசைக்குள் கொடிய விஷப் பாம்போடு சேர்ந்து வாழ்வதைப் போல எந்நேரமும் ஆபத்தையும் அச்சத்தையுமே தரும்.
• உடம்பாடிலாதவர் வாழ்க்கை = மனப் பொருத்தமில்லாதவரோடு வாழும் வாழ்க்கை,
• குடங்கருள் பாம்போடு உடனுறைந்தற்று = ஒரு குடிசைக்குள் நச்சுப் பாம்போடு வாழ்வது போன்றது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொல்லிமலை மூலிகைக் குடிசையும் உள்ளத்தில் உடன்பாடில்லாத வஞ்சகரோடு வாழ்ந்து அஞ்சி நடுங்கிய சித்த மருத்துவர் சிவலிங்கமும்
கொல்லிமலையின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதியில், ஏழை எளிய மக்களுக்கும் யாத்திரிகர்களுக்கும் இலவசமாக மூலிகை மருத்துவம் செய்து வந்த எளிய மருத்துவர் சிவலிங்கம், கடனில் மூழ்கி அடைக்கலம் தேடிவந்த தன் தூரத்து உறவினர் சோமுவைத் தன் சிறிய புல்வேய்ந்த குடிசையிலேயே தங்கவைத்து உணவும் உடையும் தந்து ஆதரித்தார். ஆனால் சோமுவோ, அவரது நல்ல உள்ளத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல், உள்ளத்தில் நச்சுப் பொறாமையையும் வன்மத்தையும் சுமந்தவனாகவே வாழ்ந்து வந்தான் (உடம்பாடு இலாதவர்); இரவில் மருத்துவ ஏடுகளைத் திருட முயல்வதும், மூலிகைக் கரைசல்களில் நஞ்சைக் கலக்கத் துணிவதுமாக இருந்த சோமுவின் வஞ்சகத்தால், சிவலிங்கத்திற்கு ஒவ்வொரு நாளும் தூக்கமில்லாத மரண பயமாகவே கழிந்தது; உண்ணும் உணவிலும் உறங்கும் பாயிலும் எந்நேரமும் ஆபத்து சூழ்ந்திருப்பதை உணர்ந்து நிம்மதியிழந்தார். ஒருநாள் இரவில் தன் உயிரையே மாய்க்கத் துணிந்த சோமுவை வீட்டைவிட்டு விரட்டிவிட்டு, மாதக்கணக்கில் அனுபவித்த பயத்தால் நடுக்கத்தோடு விடியற்காலையில் அமர்ந்திருந்த சிவலிங்கத்தை ஆசான் சிவஞானம் ஆதரவாகத் தழுவிக்கொண்டார்; ஆசான் சிவஞானம் கூறினார்: 'சிவலிங்கம்! உள்ளத்தில் உண்மையான உடன்பாடும் அன்பும் இல்லாத கொடிய உட்பகையாளரோடு சேர்ந்து வாழும் வாழ்க்கை என்பது (உடம்பாடு இலாதவர் வாழ்க்கை), ஒரு சிறிய இருண்ட குடிசைக்குள் கொடூரமான விஷப் பாம்போடு சேர்ந்து வாழ்வதைப் போன்றதாகும் (குடங்கருள் பாம்போடு உடனுறைந்தற்று); அது ஒவ்வொரு நொடியும் மரண அச்சத்தையும் பேரழிவையும் தவிர வேறெதையும் தராது!' என்று போதித்தார். சிவலிங்கம் அந்த நச்சு உறவை அகற்றிய பிறகே தன் வாழ்வில் உண்மையான அமைதி திரும்பியதை உணர்ந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.