குறள் 431Kural 431
ஆணவச் செருக்கு, கட்டுக்கடங்காத கோபம், இழிவான சிற்றின்ப ஆசை ஆகிய மூன்று குற்றங்களும் இல்லாத ஆட்சியாளரின் செல்வமும் வளர்ச்சியும் எல்லாராலும் மதிக்கப்படும் உன்னதமான மேன்மையை உடையதாகும்.
• செருக்கும் = செல்வத்தாலும் பதவியாலும் வரும் 'ஆணவச் செருக்கு',
• சினமும் = நிதானமிழந்த 'பெருங்கோபம்',
• சிறுமையும் = இழிவான சிற்றின்ப ஆசையாகிய 'காமச் சிறுமை'
• இல்லார் = ஆகிய இம்மூன்று குற்றங்களும் இல்லாத தலைவர்களின்
• பெருக்கம் = செல்வாக்கும் அதிகாரமும் நாட்டின் வளர்ச்சியும்,
• பெருமித நீர்த்து = அனைவராலும் போற்றத்தக்க உன்னதமான பெருமைமிக்க தன்மையுடையதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
குறுநிலத் தலைவனின் வீழ்ச்சியும் மாசற்ற ஆளுநரின் மாபெரும் எழுச்சியும்
குறுநிலத் தலைவன் வீரசிம்மன், ஏராளமான நிலங்களையும் வரிகளையும் வசூலிக்கும் செல்வாக்கைப் பெற்றிருந்தான்; ஆனால் அவன் பதவி மமதையால் அனைவரையும் காலில் விழவைத்த ஆணவச் செருக்கு (செருக்கு), விவசாயிகள் வரி தாமதமானால் சவுக்கால் அடித்துக் கொல்லும் கண்மூடித்தனமான ஆத்திரம் (சினம்), பெண்களை இச்சையோடு அலைக்கழித்த இழிவான காமச் சிறுமை (சிறுமை) ஆகிய மூன்று கொடிய குற்றங்களில் மூழ்கிக் கிடந்தான்; குறுகிய காலத்திலேயே மக்கள் புரட்சி செய்து அவனது மாளிகையைத் தரைமட்டமாக்கினர். அதே சமயம், அண்டை மாகாணத்தின் ஆளுநரான இராஜேந்திரனோ, அதிகார மமதை சிறிதும் இன்றி எளிய ஆடை அணிந்து பணிவோடு பழகினார்; கோபத்தை அறவே தவிர்த்து மக்களின் குறைகளைச் சாந்தமாகக் கேட்டறிந்தார்; காமச் சிறுமையை விடுத்துத் தூய ஒழுக்கத்தோடு வாழ்ந்தார் (செருக்கும் சினமும் சிறுமையும் இல்லார்). அவரது மாகாணத்தில் நீர்வளமும் வர்த்தகமும் மும்மடங்கு பெருகியது; அவரது செல்வமும் அதிகாரமும் உலகமே வியந்து போற்றும் பெருமிதத் தன்மையோடு விளங்கியது (பெருக்கம் பெருமித நீர்த்து). மக்கள் கொண்டாடினர்: செருக்கு, சினம், சிறுமை ஆகிய குற்றங்கள் இல்லாத தலைவனின் வளர்ச்சியே உண்மையான மாபெரும் பெருமைக்குரியதாகும் என்று வாழ்த்தினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 432Kural 432
நியாயமான தேவைகளுக்குக் கூடப் பொருள் கொடாத கஞ்சத்தனம், பெரியோர்களை வணங்காத போலி கர்வ மானம், தகுதியற்ற கேளிக்கைகளில் மூழ்கித் திளைக்கும் வரம்புமீறிய இன்பம் ஆகிய மூன்றும் ஒரு தலைவனுக்குப் பெரும் வீழ்ச்சியைத் தரும் குற்றங்களாகும்.
• இவறலும் = தகுந்த காரணங்களுக்குக் கூடப் பொருள் கொடுக்க மனமில்லாத கஞ்சத்தனமும்,
• மாண்பு இறந்த மானமும் = பெரியோர்களை மதிக்காமல் தகுதியற்ற வீண் பிடிவாதத்தை மானம் என்று காட்டும் போலி கர்வமும்,
• மாணா உவகையும் = ஆட்சிப் பொறுப்பை மறந்து பயனற்ற சிற்றின்பக் கேளிக்கைகளில் மூழ்கி மகிழும் தகாத களிப்பும்
• இறைக்கு ஏதம் = ஓர் ஆட்சியாளனுக்குப் பேரழிவை உண்டாக்கும் கடுமையான குற்றங்கள் ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூன்று கொடிய பலவீனங்களும் கவிழ்ந்துபோன மன்னனின் கிரீடமும்
மன்னன் உதயவர்மன், மூன்று கொடிய தீய குணங்களால் நாட்டை சீரழித்தான். முதல் குற்றம்: எல்லைக் காவலில் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போரிட்ட படைவீரர்களுக்கு நியாயமான ஊதியத்தைக் கூடத் தராமல் கருவூலப் பூட்டுகளை இறுகப் பூட்டிய கொடிய கஞ்சத்தனம் (இவறல்); இரண்டாவது குற்றம்: மூத்த ஞானிகளும் பெற்றோரும் நல்வழி கூறிய போது, 'நான் அரசன், யாருக்கும் பணிய மாட்டேன்' என்று பிடிவாதம் பிடித்த போலி கர்வ மானம் (மாண்பிறந்த மானம்); மூன்றாவது குற்றம்: நாட்டில் வறட்சியும் பட்டினியும் தலைவிரித்தாடிய போது, அவையெல்லாம் கண்டுகொள்ளாமல் நாள் முழுவதும் கேளிக்கை நடனங்களிலும் மது விருந்துகளிலும் திளைத்து மகிழ்ந்த தகுதியற்ற அற்பக் களிப்பு (மாணா உவகை). இந்த மூன்று குற்றங்களாலும் (ஏதம் இறைக்கு) கொதிப்படைந்த வீரர்கள் புரட்சி செய்தனர்; எதிரி நாட்டுப் படைகள் எல்லைகளைக் கைப்பற்றின; உதயவர்மனின் கிரீடம் பறிபோய் சிறையிலடைக்கப்பட்டான். அவனது இளைய சகோதரன் அரியணை ஏறி, கஞ்சத்தனத்தை ஒழித்துக் கொடை கொடுத்தும், பெரியோரைப் பணிந்தும், கேளிக்கைகளைத் துறந்தும் நாட்டை மீண்டும் செழிக்க வைத்தான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 433Kural 433
பழிச்சொல்லுக்கு அஞ்சி வாழும் சான்றோர்கள், தம்மிடம் தினை அளவு மிகச் சிறிய தவறு நேர்ந்தாலும் கூட, அதனைப் பனைமரம் போல மிகப்பெரிய குற்றமாகக் கருதி வருந்தி, இனிமேல் அக்குற்றம் நேராதவாறு விழிப்புடன் காத்துக் கொள்வார்கள்.
• பழி நாணுவார் = உலகில் வரும் பழிபாவங்களுக்கு அஞ்சி வெட்கி ஒதுங்கும் மாசற்ற சான்றோர்கள்,
• தினைத் துணையாம் = தினை தானியத்தின் அளவு மிகச் சிறியதாக ஒரு
• குற்றம் வரினும் = தவறு அல்லது குறைபாடு தம்மிடம் நேர்ந்தாலும் கூட,
• பனைத் துணையாக் கொள்வர் = அதனைப் பனைமரத்தின் அளவிற்கு மிகப்பெரிய மாபெரும் குற்றமாகக் கருதி வருந்தி, மீண்டும் அக்குற்றம் வராதவாறு தம்மைக் காத்துக் கொள்வர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தினை அளவு தங்கத் துகளும் பொற்கொல்லரின் பனை அளவு நாணமும்
அரண்மனைத் தலைமைப் பொற்கொல்லர் சுந்தரலிங்கம், திருக்கோவிலின் உற்சவ மூர்த்திக்கு நவரத்தினத் தங்கக் கிரீடத்தை நாற்பது நாட்கள் கண்ணும் கருத்துமாகச் செய்து முடித்தார்; கணக்குகளைச் சரிபார்த்த போது, வெண்கலத் தராசின் இடுக்கில் ஒரு சிறிய தினை தானியத்தின் அளவில் கால் குன்றிமணி எடை தங்கம் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது (தினைத்துணையாம் குற்றம் வரினும்). உதவியாளர், 'ஐயா! இது வெறும் தூசு போன்ற மிகச் சிறிய அளவுதானே; அரசருக்குத் தெரியாது, தட்டிலேயே விட்டுவிடுங்கள்' என்றான். ஆனால் பழிச்சொல்லுக்கும் அநீதிக்கும் நெஞ்சம் நடுங்கும் சுந்தரலிங்கமோ (பழிநாணுவார்), 'மகனே! நம் உள்ளத்திற்குத் தெரிந்த இந்தச் சிறிய தவறு, நம் கண்ணுக்குத் தினை அளவு தெரிந்தாலும், நம் ஒழுக்கத்திற்குப் பனைமரம் போல மிகப்பெரிய மாபெரும் குற்றமாகும்' என்றார் (பனைத்துணையாக் கொள்வர்). உடனடியாக அரசவைக்குச் சென்று, அந்தத் தினை எடைத் தங்கத் துகளையும் முறைப்படி கணக்கில் சேர்த்துக் கருவூலத்தில் ஒப்படைத்தார். மன்னர் அவரது மாசற்ற நேர்மையையும் நுண்ணிய ஒழுக்கத்தையும் கண்டு மெய்சிலிர்த்து, அவருக்குப் பொன்னாடை போர்த்தித் தலைமை நாணயப் பரிசோதகராக உயர்த்தினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 434Kural 434
மனிதனுக்கு இறுதி அழிவை உண்டாக்குவது அவனது சொந்தக் குற்றங்களே ஆகும்; எனவே, தன் வாழ்க்கையில் எந்தவொரு தவறும் குற்றமும் வராமல் தன்னைக் காத்துக் கொள்வதையே தலையாய கடமையாகக் கொண்டு ஒருவன் வாழ வேண்டும்.
• குற்றமே = ஒருவன் செய்கின்ற தவறுகளும் ஒழுக்கக் குறைபாடுகளுமே
• அற்றம் தரூஉம் பகை = அவனுக்கு முழுமையான அழிவைக் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் கொடிய உள்பகையாகும்;
• குற்றமே காக்க பொருளாக = ஆகையால், தன் வாழ்க்கையில் எந்தக் குற்றமும் நேராதவாறு விழிப்புடன் காத்துக் கொள்வதையே தலையாய குறிக்கோளாகக் கொண்டு வாழ வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கோட்டைத் தளபதியின் புறப்பாதுகாப்பும் உள்ளிருந்த கொடும் பகையும்
கோட்டைத் தளபதி மணிவர்மன், வெளிப் பகைவர்களைத் தடுப்பதற்காகக் கோட்டையைச் சுற்றி ஆழமான அகழிகளையும், ஆயிரக்கணக்கான வில்லாளிகளையும் நிறுத்திப் பெரும் பாதுகாப்பு வளையத்தை அமைத்தான்; ஆனால் தன் சொந்த வாழ்க்கையில் குடிபோதை மற்றும் சூதாட்டம் ஆகிய ஒழுக்கக் குறைபாடுகளை அலட்சியமாக வளர விட்டான் (குற்றம்). எதிரி நாட்டு ஒற்றனுக்குப் பெரும் படைகள் தேவைப்படவில்லை; மணிவர்மனின் சூதாட்டக் கடன்களையும், போதையில் தூங்கிய பலவீனத்தையும் பயன்படுத்தி, நள்ளிரவில் அவனது இடுப்பிலிருந்த முதன்மைக் கோட்டைத் திறவுகோலை எளிதாகத் திருடிப் புறக்கதவுகளைத் திறந்துவிட்டான்; ஒரு போரும் இன்றி கோட்டை வீழ்ந்தது; மணிவர்மன் விலங்கிடப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டான். அவன் கதறி அழுது உணர்ந்தான்: எனக்கு வெளியே நின்ற வெளிநாட்டுப் படைகள் என் உண்மையான பகைவர்கள் அல்ல; என்னைத் தரைமட்டமாக்கி அழித்த கொடிய முதல் பகை என் சொந்தக் குற்றமே (குற்றமே அற்றந் தரூஉம் பகை); எனவே வாழ்க்கையில் எந்தக் குற்றமும் நேராதவாறு காப்பதே தலையாய பாதுகாப்பு என்பதைத் தன் வீழ்ச்சியால் உணர்ந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 435Kural 435
குற்றங்களும் பேராபத்துகளும் வருவதற்கு முன்பே எச்சரிக்கையோடு தடுத்துத் தன்னைக் காத்துக் கொள்ளாதவனுடைய வாழ்க்கை, எரிகின்ற நெருப்பின் முன் வைக்கப்பட்ட வைக்கோல் போர் போல நொடியில் சாம்பலாகி அழிந்துவிடும்.
• வருமுன்னர் = தனக்குக் குற்றங்களும் அழிவுகளும் வந்து சேர்வதற்கு முன்பாகவே எச்சரிக்கையோடு,
• காவாதான் வாழ்க்கை = வராமல் தடுத்துத் தன்னைக் காத்துக் கொள்ளாதவனுடைய வாழ்க்கையானது,
• எரி முன்னர் = கொழுந்துவிட்டு எரியும் பெரும் நெருப்பின் முன்னால் வைக்கப்பட்ட
• வைத்தூறு போல = உலர்ந்த வைக்கோல் போரைப் போல
• கெடும் = அடுத்த நொடியிலேயே சுக்குநூறாக எரிந்து சாம்பலாகி அழியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பருத்திக் கிடங்கின் அலட்சியமும் சாம்பலான வைக்கோல் போரும்
பருத்தி மற்றும் பட்டு நூல் மொத்த வியாபாரி கந்தசாமி, துறைமுகத்தின் மிகப்பெரிய உலர் சேமிப்புக் கிடங்கை நடத்தி வந்தான்; கோடைக்காலம் தொடங்கிய போது, கிடங்கின் கூரை காய்ந்து கிடப்பதையும், தொழிலாளர்கள் திறந்த எண்ணெய் விளக்குகளைப் பயன்படுத்துவதையும் கண்டு, மூத்த ஊழியர் ஒருவர், 'ஐயா! கோடையில் சிறு பொறி பட்டாலும் பஞ்சு பற்றி எரியும்; இப்போதே சுற்றிலும் நீர்த் தொட்டிகளையும் மணல் பானைகளையும் வைத்துப் பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்து விடுங்கள்' என்று எச்சரித்தார். ஆனால் கந்தசாமியோ, 'எல்லாம் நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன், இப்போது வீண் செலவு செய்ய முடியாது' என்று அலட்சியமாக அந்த முன்னெச்சரிக்கைக் குற்றத்தைத் தடுத்துக் காக்கத் தவறினான் (வருமுன்னர்க் காவாதான் வாழ்க்கை). அடுத்த வாரம், ஒரு தொழிலாளியின் கையிலிருந்த சுடர் தவறி விழுந்து காய்ந்த பஞ்சில் பட்டது; அடுத்த மூன்று நிமிடங்களில் கிடங்கு முழுவதும் கொழுந்துவிட்டு எரிந்து, நெருப்பின் முன்னால் வைக்கப்பட்ட உலர்ந்த வைக்கோல் போர் போல நொடியில் சாம்பலாகித் தரைமட்டமானது (எரிமுன்னர் வைத்தூறு போலக் கெடும்)! கந்தசாமி பல கோடிப் பொன்னை இழந்து பிச்சைக்காரனாய் நின்றான். விபத்தும் குற்றமும் வரும் முன்பே காக்கத் தவறியவனின் செல்வம் நொடியில் சாம்பலாகிவிடும் என்பதை உலகம் உணர்ந்தது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 436Kural 436
முதலில் தன்னிடம் உள்ள தவறுகளைக் கண்டு அவற்றை நீக்கிக் கொண்டு, அதன் பிறகு மற்றவர்களது தவறுகளை ஆராய்ந்து திருத்தும் தலைவனுக்கு எக்காலத்திலும் எந்தக் குற்றமும் பழியும் உண்டாகாது.
• தன் குற்றம் நீக்கி = முதலில் தன்னிடம் உள்ள குறைபாடுகளையும் தவறுகளையும் உணர்ந்து அவற்றை அடியோடு நீக்கிவிட்டு,
• பிறர் குற்றம் காண்கிற்பின் = அதன் பிறகு மற்றவர்களின் குற்றங்களை நடுநிலையோடு ஆராய்ந்து சரிசெய்யும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தால்,
• இறைக்கு = அத்தகைய தலைமைப் பண்புடைய தலைவனுக்கு
• ஆகும் குற்றம் என் = வரக்கூடிய குறைபாடு அல்லது பழி என்ன இருக்கிறது? (எந்தக் குற்றமும் ஒருபோதும் வராது).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நீதிபதியின் சுயபரிசோதனையும் குற்றமற்ற ஆட்சிப் பெருமையும்
தலைமை நீதிபதி சோமசுந்தரனார், நீதிமன்றத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்ற போது, 'நான் மற்றவர்களின் வழக்குகளை விசாரிக்கும் முன், என்னிடம் ஏதேனும் தவறான பழக்கங்கள் அல்லது விருப்பு வெறுப்புகள் உள்ளதா என்று முதலில் பரிசோதிக்க வேண்டும்' என்று உறுதி கொண்டார்; தான் முன்பு வர்த்தகர்களிடமிருந்து பண்டிகை அன்பளிப்புகளைப் பெற்றிருந்த சிறிய வழக்கத்தையும் உணர்ந்து, அத்தனை பரிசுப் பொருட்களையும் பொதுக் கருவூலத்திற்குத் திருப்பி ஒப்படைத்துத் தன்னை முழுமையாகத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டார் (தன்குற்றம் நீக்கி). சில மாதங்கள் கழித்து, லஞ்சம் வாங்கிச் சொத்து சேர்த்த ஐந்து மாவட்ட அதிகாரிகளின் மீதான மாபெரும் ஊழல் வழக்கு அவரது முன் வந்தது; குற்றம் சாட்டப்பட்ட அதிகாரிகள் நீதிபதியின் மீது சேற்றை வாரி வீசி அச்சுறுத்த முயன்றனர்; ஆனால் நீதிபதியின் நேர்மையிலும் நடத்தையிலும் ஒரு துளி குறையோ கறையோ இல்லாததால், அவர்களின் குற்றச்சாட்டுகள் சுக்குநூறாக உடைந்து போயின. நடுநிலையோடு தண்டனை வழங்கி ஊழலை ஒழித்தார்! மக்கள் போற்றினர்: முதலில் தன் குறைகளைத் திருத்திக் கொண்டு, பின்னர் மற்றவர்களின் குற்றங்களை ஆராயும் தலைவனுக்கு எந்தக் குற்றமும் பழியும் ஒருபோதும் நேராது (என்குற்றமாகும் இறைக்கு) என்று போற்றிப் புகழ்ந்தனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 437Kural 437
செல்வத்தைக் கொண்டு செய்ய வேண்டிய தர்மங்களையும் மக்கள் நலப் பணிகளையும் செய்யாமல், கஞ்சத்தனத்தோடு பொருளைப் பூட்டி வைத்திருப்பவனின் செல்வம், அவனுக்கு எந்த நன்மையும் தராமல் முற்றிலும் அழிந்துபோகும்.
• செயற்பால செய்யாது = செல்வத்தைக் கொண்டு செய்ய வேண்டிய அறச்செயல்களையும் மக்கள் நலப் பணிகளையும் செய்யாமல்,
• இவறியான் செல்வம் = பணத்தின் மீதுள்ள அளவற்ற கஞ்சத்தனப் பற்றினால் பூட்டி வைக்கும் கருமியின் பெரும் செல்வம்,
• உயற்பாலது அன்றி = நிலைத்து நின்று அவனைக் காக்கும் பயன் எதுவும் தராமல்,
• கெடும் = வீணாக அடியோடு அழிந்து போகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
உடைந்த ஏரி மதகும் கடலில் மூழ்கிய கருமியின் புதையலும்
நிலக்கிழார் மாயழகு, தன் வீட்டுக் களஞ்சியத்தின் அடித்தளத்தில் பல நூறு தங்கக் குடங்களைப் புதைத்து வைத்திருந்த பெரும் பணக்காரனாக வாழ்ந்தான்; ஆனால் ஊரின் பாசன ஏரியின் கருங்கல் மதகு விரிசல் விட்டு உடையும் நிலையில் இருந்த போது, கிராம மக்கள் அவனிடம் சென்று, 'ஐயா! உங்கள் நிலங்களும் ஊரும் செழிக்க உதவும் இந்த மதகைச் சரிசெய்யச் சிறிதளவு நிதி கொடுங்கள்' என்று கெஞ்சினர். மாயழகோ, 'என் சொந்தப் பணத்தை ஊர் வேலைக்குத் தர முடியாது' என்று கஞ்சத்தனத்தால் விரட்டி அடித்தான்; செல்வத்தைக் கொண்டு செய்ய வேண்டிய தர்மங்களையும் மக்கள் நலப் பணிகளையும் செய்யாமல் பொருளைப் பூட்டி வைத்தான் (செயற்பால செய்யாது இவறியான் செல்வம்). மழைக்காலத்தில் ஏரி மதகு உடைந்து பெருவெள்ளம் ஊருக்குள் பாய்ந்தது; மாயழகின் வீட்டு அடித்தளத்தை வெள்ளம் பிளந்து, அவன் புதைத்து வைத்திருந்த அத்தனை தங்கக் குடங்களையும் ஆற்று நீரோட்டம் கடலுக்குள் அடித்துச் சென்றது! அவன் செல்வம் யாருக்கும் பயன்படாமல் சுக்குநூறாக அழிந்தது (உயற்பாலதன்றிக் கெடும்). மக்கள் கூறினர்: தர்மத்திற்கும் மக்கள் நன்மைகளுக்கும் பயன்படாத கருமியின் செல்வம், நிலைத்து நிற்கும் வழியின்றி வீணாக அழியும் என்பதற்கு மாயழகே சாட்சி என்றனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 438Kural 438
பொருளின் மீது அளவற்ற பற்றுக் கொண்டு எவருக்கும் எதையும் கொடுக்காத கஞ்சத்தனம் என்பது, மனிதன் செய்யக்கூடிய பிற குற்றங்களோடு ஒன்றாகச் சேர்த்து எண்ண முடியாத அளவுக்கு மிகக் கொடிய தனிப்பெரும் குற்றமாகும்.
• பற்றுள்ளம் என்னும் = பணத்தின் மீது அளவுக்கு மீறிய பற்று வைத்துப் பூட்டி வைக்கின்ற
• இவறன்மை = 'கஞ்சத்தனம்' என்னும் கொடுங்குணமானது,
• எற்றுள்ளும் = மனிதன் செய்யக்கூடிய பிற குற்றங்கள் எல்லாவற்றோடும் சேர்த்து
• எண்ணப்படுவது ஒன்று அன்று = சமமாக எண்ணக்கூடிய சாதாரணக் குற்றம் அல்ல; அது எல்லாக் குற்றங்களையும் விடத் தனிப்பெரும் கொடிய குற்றமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நோயுற்ற தாயும் இரும்புப் பெட்டகத்தைப் பூட்டிய கொடும் கருமியும்
பெருஞ்செல்வந்தன் தனபாலன், புறத்தே திருடவோ வன்முறை செய்யவோ மாட்டான்; ஆனால் அவனது உள்ளத்திலோ காசு மீது பைத்தியக்காரத்தனமான கொடிய கஞ்சத்தனம் குடிகொண்டிருந்தது (பற்றுள்ளம் என்னும் இவறன்மை); உயிருக்குத் துடித்த தன் வயதான தாய்க்கு ஒரு பிடி மருந்து வாங்கக் கூட ஒரு வெள்ளிக் காசைத் தர மறுத்துப் பெட்டியைப் பூட்டினான்; வாசலில் நின்ற பச்சிளங்குழந்தைக்குக் கஞ்சிப் பாலைக் கூடக் கொடுக்காமல் விரட்டினான்; அவனது பாதாளக் கிடங்கில் மூவாயிரம் மூட்டை தானியங்கள் புழுத்து மக்கி நாசமானதே தவிர, ஒரு பிடியைக் கூடப் பசித்த எளியவருக்குக் கொடுக்கவில்லை. ஒருநாள் ஊர் அவையில் குற்றங்கள் குறித்து விவாதம் எழுந்த போது, தலைமை நீதிபதி தீர்ப்புக் கூறினார்: 'கோபப்பட்ட மனிதன் மன்னிப்புக் கேட்பான்; திருடியவன் மனம் மாறலாம்; ஆனால் சக மனிதனின் உயிரையே உதாசீனப்படுத்திப் பணத்தை மட்டுமே கட்டியணைக்கும் இந்தக் கஞ்சத்தனம் மனித நேயத்தையே கொன்றுவிடும்; எனவே இது பிற குற்றங்களோடு ஒன்றாகச் சேர்த்து எண்ண முடியாத அளவுக்கு மிகக் கொடிய தனிப்பெரும் குற்றமாகும்' என்றார் (எற்றுள்ளும் எண்ணப்படுவதொன்றன்று). ஊரே தனபாலனை விலக்கி வைத்தது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 439Kural 439
எந்தக் காலத்திலும் தன்னைத்தானே உயர்வாக எண்ணித் தற்பெருமை பேசிக் கொள்ளக் கூடாது; அதேபோல், தனக்கும் உலகத்திற்கும் நன்மை தராத பயனற்ற அல்லது தீய செயல்களை மனதாலும் விரும்பக் கூடாது.
• எஞ்ஞான்றும் = எவ்வளவு பெரிய வெற்றி அல்லது உயர்வை அடைந்த காலத்திலும் கூட,
• தன்னை வியவற்க = 'என்னை விடச் சிறந்தவர் எவருமில்லை' என்று அகங்காரத்தோடு தன்னைத் தானே புகழ்ந்து மெச்சிக்கொள்ளக் கூடாது;
• நன்றி பயவா வினை = தமக்கும் உலகிற்கும் அறமும் நன்மையும் தராத தீய காரியங்களை
• நயவற்க = மனதால் கூட ஒருபோதும் விரும்பிச் செய்யக் கூடாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தளபதியின் தற்பெருமையும் பாலைவனத்தில் தொலைந்த சேனையும்
தளபதி சூரசேனன், மூன்று எல்லைப் போர்களில் வெற்றி பெற்றதும், 'என்னை விடச் சிறந்த வீரன் இந்த உலகிலேயே இல்லை' என்று தலைக்கனம் பிடித்து, எந்நேரமும் தன்னைத்தானே புகழ்ந்து பேசும் தற்பெருமையில் மூழ்கினான் (வியவற்க எஞ்ஞான்றும் தன்னை); அவனது செருக்கு எல்லை மீறி, பாலைவனத்தின் எல்லையில் தனது மாபெரும் தங்கச் சிலையை எழுப்ப வேண்டும் என்ற வீண் ஆசையில், நாட்டுக்கு எந்த நன்மையும் தராத அநாவசியமான ஒரு பாலைவனப் படையெடுப்பைத் தன் விருப்பப்படி முன்னெடுத்தான் (நன்றி பயவா வினை நயவற்க). முதிய ஆலோசகர்கள் 'இந்த வீண் படையெடுப்பால் நாட்டுக்கு எந்தப் பயனும் இல்லை' என்று தடுத்தும் கேட்கவில்லை; கடும் மணற்புயலில் சிக்கி நீர் இன்றிப் பல்லாயிரக்கணக்கான வீரர்கள் மாண்டனர்; சூரசேனன் படுதோல்வி அடைந்து தன் பதவியை இழந்தான். அரசர் கண்டித்துக் கூறினார்: எக்காலத்திலும் தன்னைத்தானே வியந்து புகழ்ந்து கொள்ளாதே; நாட்டுக்கும் மக்களுக்கும் நன்மை தராத வீண் செயல்களை ஒருபோதும் செய்யாதே; தற்பெருமையும் பயனற்ற செயல்களுமே தலைவனை அழிக்கும் படுகுழிகள் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 440Kural 440
தன் விருப்பங்களையும் திட்டங்களையும் பகைவர்கள் அறிந்து கொண்டு அதைப் பயன்படுத்தித் தன்னை வீழ்த்தாதவாறு எச்சரிக்கையோடு மறைத்து நிறைவேற்ற வல்லவனுக்கு, பகைவர்கள் செய்யும் சதித் திட்டங்கள் அனைத்தும் பயனற்று வீணாகிவிடும்.
• காதல = தான் விரும்புகின்ற விருப்பங்களையும் இன்பங்களையும் அல்லது திட்டங்களையும்,
• காதல் அறியாமை உய்க்கிற்பின் = பகைவர்கள் தன்னுடைய விருப்பத்தை அறிந்து கொள்ள முடியாதபடி ரகசியமாகவும் விழிப்புடனும் அனுபவித்து நிறைவேற்ற வல்லவனானால்,
• ஏதிலார் நூல் = தன்னை வஞ்சித்து அழிக்க நினைக்கும் பகைவர்களின் சதித் திட்டங்களும் சூழ்ச்சி நூல்களும்
• ஏதில = எவ்விதப் பயனும் தராமல் பழுதாய் முறிந்து போகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஒற்றர்களின் சதிவலையும் மன்னனின் ரகசிய விவேகமும்
பக்கத்து நாட்டின் வஞ்சக மன்னன், அரசர் தேவவர்மனை வீழ்த்துவதற்காகப் பல சாமர்த்தியமான ஒற்றர்களை அரண்மனைக்குள் அனுப்பினான்; 'தேவவர்மனுக்குப் பெண்களிடம் பலவீனமா, அரிய வைரங்கள் மீது ஆசையா, அல்லது குதிரைப் பந்தயத்தில் மோகமா என்பதைக் கண்டுபிடியுங்கள்; அவரது சொந்த ஆசையையே தூண்டிலாகப் போட்டு அவரை வஞ்சித்துக் கொன்றுவிடலாம்' என்று திட்டமிட்டான். ஆனால் அரசர் தேவவர்மனோ தன் சொந்த விருப்பங்கள், ரகசியத் திட்டங்கள் மற்றும் பலவீனங்களை ஒருபோதும் பகைவர்கள் அறிய முடியாதவாறு மிகுந்த விழிப்புடனும் ரகசியமாகவும் பாதுகாத்து வழிநடத்தினார் (காதல காதல் அறியாமை உய்க்கிற்பின்). பகை ஒற்றர்கள் எவ்வளவு முயன்றும் மன்னனின் பலவீனத்தையோ உள்விருப்பத்தையோ கண்டறிய முடியாமல் திகைத்து நின்றனர்; மன்னனைப் பொறியில் சிக்க வைக்க அவர்கள் வகுத்த சதித் திட்டங்களும் சூழ்ச்சி நூல்களும் எந்தப் பயனும் இன்றித் தாமே பழுதாய் முறிந்தன (ஏதில ஏதிலார் நூல்)! இறுதியாக ஒற்றர்கள் அனைவரும் பிடிபட்டனர். அரசர் உணர்த்தினார்: தன் விருப்பங்களையும் பலவீனங்களையும் பகைவர் அறியாமல் மறைத்துக் காக்கும் தலைவனை எந்தப் பகையின் சதி வலையாலும் ஒருபோதும் வீழ்த்த முடியாது என்பது நிரூபணமானது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.