குறள் 41Kural 41
இல்லறம் நடத்திடும் ஒருவன் என்றும்!
மாணவர்க்கும் தவத்தோர்க்கும் துணை என்றும்!
துறவியர்க்கும் நல்வழி துணை நிற்பான்!
மூவர்க்கும் துணையாகி நிலைத்து நிற்பான்!
• இல்வாழ்வான் என்பான் = குடும்ப வாழ்க்கையை நடத்தும் இல்லறத்தான் என்பவன்,
• இயல்புடைய மூவர்க்கும் = தமக்குரிய அறநெறியில் வாழும் மற்ற மூவகையினருக்கும் (மாணவர், தவத்தினர், துறவியர் ஆகியோர்க்கும்),
• நல்லாற்றின் = அவர்கள் செல்லும் நல்வழியில்
• நின்ற துணை = உறுதியான துணையாக நின்று தாங்கும் ஆதாரமாவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
திண்ணை அன்னதானமும் முப்பிரிவினரையும் தாங்கிய இல்லறத்தானும்
கிராமத்து உழவர் மாசிலாமணி, தன் மனைவி லட்சுமியோடு கடினமாக உழைத்து விவசாயம் செய்து வாழ்ந்து வந்தார்; அவர்களது வீட்டின் முன்புறத் திண்ணை எப்போதும் மனிதகுலத் தொண்டிற்கான திறந்த புகலிடமாக விளங்கியது. தினமும் காலையில் குருகுலக் கல்வி பயிலச் செல்லும் இளம் பிரம்மச்சாரி மாணவர்களுக்குச் சுடச்சுடப் பசும்பாலும் உணவும் வழங்கிப் புத்தகங்கள் வாங்க உதவினார்; மதிய வேளையில் காட்டுக்குள் தவம் செய்யும் முதிய வனப்பிரஸ்த தம்பதியினருக்குத் தன் வயலில் விளைந்த புத்தம் புதிய தானியங்களையும் காய்கறிகளையும் கொண்டுபோய்க் கொடுத்தார்; மாலையில் ஊர் வழியே நடந்து செல்லும் பற்றற்ற துறவிகளுக்குத் தன் திண்ணையில் அடைக்கலமும் அன்னமும் தந்து உபசரித்தார். இதைப் பார்த்த அவரது பதினான்கு வயது மகன் இளங்கோ வியப்போடு கேட்டான்: 'அப்பா! நாம் உழைக்கும் வியர்வையில் பெரும் பகுதியை நாமே அனுபவிக்காமல், மாணவர்களுக்கும், காட்டுத் தவசியர்களுக்கும், துறவிகளுக்கும் ஏன் தினமும் வாரி வழங்க வேண்டும்?' மாசிலாமணி மகனின் தோளைத் தழுவிக் கனிவோடு கூறினார்: 'மகனே! கல்வி கற்கும் மாணவர்களும், அமைதியை நாடும் தவசியரும், உலகப் பற்றை அறுத்த துறவியரும் தத்தம் தவப் பாதையில் நிலைத்து நிற்க வேண்டுமானால், அவர்களுக்குப் பசியும் பிணியும் தீர்க்கும் இல்லறத்தானின் ஆதரவு இன்றியமையாதது! சமூகத்தின் இந்த மூன்று நல் ஒழுக்கப் பிரிவினரையும் நல்வழியில் தாங்கிப் பிடிக்கும் ஒப்பற்ற தூணாக நிற்பதே இல்லறத்தானின் மெய்யான கடமை!' (இல்வாழ்வான் என்பான் இயல்புடைய மூவர்க்கும் நல்லாற்றின் நின்ற துணை) என்று உணர்த்தினார். இளங்கோ அந்தத் துறவியரின் கால்களைக் கழுவித் தண்ணீர் ஊற்றி மகிழ்ந்தான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 42Kural 42
பற்றுவிட்ட துறவியர்க்குத் துணை!
உணவின்றி வாடும் ஏழைக்குத் துணை!
ஆதரவின்றி மறைந்தோர்க்கும் துணை!
இல்லறத் தலைவனே என்றும் துணை!
• துறந்தார்க்கும் = உலகப் பற்றுக்களைத் துறந்த துறவியர்க்கும்,
• துவ்வாதவர்க்கும் = உணவின்றி வறுமையில் வாடும் எளிய ஏழைகளுக்கும்,
• இறந்தார்க்கும் = ஆதரவின்றித் திக்கற்று இறந்துபோனவர்களுக்கும்
• இல்வாழ்வான் என்பான் = இல்லறத்தில் வாழும் குடும்பத் தலைவனே
• துணை = உற்ற துணையாக நின்று காப்பவனாவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அடைமழை இரவில் வந்த துறவியும் திக்கற்ற முதியவரின் இறுதிக்கடனும்
மழைக்கால அடைமழையில் சூறாவளிக் காற்று வீசிய நள்ளிரவில், கிராமத்துக் குடும்பத் தலைவர் சுப்பையாவின் கதவை யாரோ மெல்லத் தட்டினர். சுப்பையா கதவைத் திறந்தபோது, நனைந்து நடுங்கியபடி நின்ற ஒரு யாத்ரீகத் துறவியைக் கண்டார் (துறந்தார்க்கும்); உடனே அவரை உள்ளே அழைத்துத் தன் கம்பளிப் போர்வையைப் போர்த்தி, சுடச்சுடக் கஞ்சி கொடுத்து உபசரித்தார். அடுத்த அரை மணி நேரத்தில், பசியால் சுருண்டு விழுந்த தெருவோர ஏழைச் சிறுவன் ஒருவனைத் தன் திண்ணைக்குத் தூக்கி வந்து பசியாற்றி உயிர் காத்தார் (துவ்வாதவர்க்கும்). அதே இரவில், அவ்வூர் சத்திரத்தில் தங்கியிருந்த ஆதரவற்ற பரதேசி முதியவர் ஒருவர் திடீரென இயற்கை எய்தினார்; அவருக்கு உறவினரோ சொத்தோ இல்லாததால் பிணத்தைத் தொடக்கூட யாரும் முன்வரவில்லை; விடிந்ததும் சுப்பையாவே தன் சொந்தச் செலவில் சந்தனக் கட்டை வாங்கி, முறைப்படி இறுதிக்கடன்களைச் செய்து அந்த அனாதை உடலை அடக்கம் செய்தார் (இறந்தார்க்கும்)! இதைப் பார்த்த ஊர் மக்கள் வியந்து கைகூப்பினர். சுப்பையா தன் மக்களுக்குப் போதித்தார்: 'துறவிகளுக்கு உணவளிப்பதும், வறியவர்களின் பசியைப் போக்குவதும், ஆதரவின்றி இறந்த அனாதைகளுக்கு இறுதிக்கடன் செய்து புண்ணிய உலகிற்கு வழிவகுப்பதும் இல்லறத்தானாகிய நமக்கு மட்டுமே உள்ள தலையாய கடமையாகும்!' (துறந்தார்க்கும் துவ்வாதவர்க்கும் இறந்தார்க்கும் இல்வாழ்வான் என்பான் துணை) என்று வாழ்ந்து காட்டினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 43Kural 43
மறைந்த முன்னோர் தெய்வம் விருந்தினர் என்றும்!
சுற்றமும் தானும் சேர்ந்திடும் ஐவர்க்கும் என்றும்!
ஐவர்க்கும் காப்பதே தலையாய அறமே!
இல்வாழ்வான் செயலே தலையாய அறமே!
• தென்புலத்தார் = மறைந்துபோன முன்னோர்கள்,
• தெய்வம் = பரம்பொருள் (தெய்வம்),
• விருந்து = இல்லம் தேடி வரும் விருந்தினர்,
• ஒக்கல் = தன் உற்றார் உறவினர்கள் (சுற்றத்தார்),
• தான் = இல்லறம் நடத்தும் தான் மற்றும் தன் குடும்பம்
• என்றாங்கு = என்று சொல்லப்பட்ட
• ஐம்புலத்து ஆறு ஓம்பல் = இந்த ஐந்து தரப்பினருக்கும் செய்ய வேண்டிய அறக் கடமைகளை வழுவாது போற்றுவதே
• தலை = இல்லறத்தானுக்குரிய தலையாய அறமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஐந்து வாழை இலைகளும் இல்லறத்தின் தலையாய ஐம்பெரும் கடமையும்
தைப்பொங்கல் அறுவடைத் திருநாளில், உழவர் முத்தையாவின் இல்லத்தில் மண்பானை பொங்கி வழிந்தது. முத்தையாவின் மனைவி மரகதம், சமையலறையில் ஐந்து புத்தம் புதிய தலைவாழை இலைகளை வரிசையாகப் பரப்பி, சுவையான சர்க்கரைப் பொங்கலையும் பழங்களையும் பரிமாறினாள். அதை ஆவலோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்த பத்து வயது மகன் அன்புச்செல்வன் கேட்டான்: 'அம்மா! நாம் உண்பதற்கு இரண்டு இலைகள் போதுமே; எதற்காக ஐந்து இலைகளில் உணவைப் பிரித்துப் படைத்திருக்கிறீர்கள்?' அப்போது முத்தையா மகனைத் தன் மடியில் அமர்த்திப் பாசத்தோடு விளக்கினார்: 'அன்பு மகனே! முதல் இலை நம்மைப் பெற்றெடுத்து மறைந்த முன்னோர்களின் நினைவுக்கு (தென்புலத்தார்); இரண்டாவது இலை உலகை இயக்கும் இறைவனுக்கு (தெய்வம்); மூன்றாவது இலை நமது இல்லம் தேடி வரும் புதிய வழிப்போக்க விருந்தினருக்கு (விருந்து); நான்காவது இலை ஆதரவின்றி வாடும் நமது ஏழை உறவினர்களுக்கு (ஒக்கல்); ஐந்தாவது இலைதான் இல்லறம் நடத்தும் நமக்கும் நமது குழந்தைகளுக்கும் (தான்)! இந்த ஐவகைப் பிரிவினருக்கும் நம் உழைப்பில் பங்கு தந்து அறநெறி தவறாமல் போற்றிப் பாதுகாப்பதே மனித வாழ்க்கையின் மிகச் சிறந்த தலையாய தர்மமாகும்!' (ஐம்புலத்தாறோம்பல் தலை) என்று கூறினார். அன்புச்செல்வன் அந்த ஐந்து இலைகளையும் பயபக்தியோடு தொட்டு வணங்கினான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 44Kural 44
பழிக்கு அஞ்சிப் பொருள்சேர்ப்பவன் என்றும்!
பிறர்க்கும் பகிர்ந்துண்பான் பண்புடன் என்றும்!
வழிதான் எஞ்ஞான்றும் அழியாது ஓங்கும்!
தலைமுறையின் தோறும் தழைத்தே ஓங்கும்!
• பழி அஞ்சி = பாவச் செயல்களுக்கும் உலகப் பழிக்கும் அஞ்சி நேர்மையாகப் பொருள் சேர்த்து,
• பாத்து ஊண் = அப்பொருளைப் பிறர்க்கும் பகிர்ந்து கொடுத்து உண்பதை
• வாழ்க்கை உடைத்தாயின் = ஒருவன் தன் குடும்ப வாழ்க்கையின் பண்பாகக் கொண்டிருந்தால்,
• வழி = அவனது சந்ததியானது (வம்சம்)
• எஞ்ஞான்றும் = எக்காலத்திலும்
• எஞ்சல் இல் = அழியாமல் நிலைத்து நின்று தழைத்தோங்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அநீதியான பொற்காசுகளும் தலைமுறை தழைத்த தர்மப் பரம்பரையும்
பருத்தி வியாபாரி மாணிக்கம், சந்தையில் பிற வியாபாரிகள் கலப்படப் பஞ்சை விற்றும், எடைக்கற்களில் ஏமாற்றியும், போலிப் பொற்காசுகளை மாற்றியும் குறுக்கு வழியில் மாட மாளிகைகள் கட்டியபோதும், தான் ஒரு காசுகூட நேர்மையற்ற வழியில் சம்பாதிக்க மாட்டேன் என்பதில் உறுதியாக நின்றார் (பழியஞ்சி). ஒரு நாள், ஒரு கள்ளப் பெருவணிகர் அவரிடம் வந்து, 'மாணிக்கம்! இந்தத் தரமற்ற பஞ்சுக் கட்டுகளைத் தரம் வாய்ந்தது என முத்திரையிட்டு விற்றுக் கொடு; உனக்கு ஐயாயிரம் பொற்காசுகள் கமிஷன் தருகிறேன்' என்று ஆசை காட்டினான். மாணிக்கம் சிறிதும் தயங்காமல் அந்த அநீதியான பணத்தை நிராகரித்தார்! அவர் தன் தூய வியர்வையால் சம்பாதித்த எளிய வருமானத்திலும், தினமும் தன் வாசலுக்கு வரும் பசியால் வாடும் ஏழைகளுக்கும் அனாதைக் குழந்தைகளுக்கும் உணவைப் பகிர்ந்து கொடுத்துவிட்டுத்தான் தன் குடும்பத்தோடு உண்டார் (பாத்தூண் வாழ்க்கை). காலங்கள் உருண்டோடின; குறுக்கு வழியில் கோடிகள் சேர்த்த ஏமாற்று வியாபாரிகளின் குடும்பங்கள் வழக்குகளிலும் கடன்களிலும் சிக்கி ஒரே தலைமுறையில் அழிந்து நாசமாயின. ஆனால் பழிக்கு அஞ்சிப் பகிர்ந்து வாழ்ந்த மாணிக்கத்தின் மகன்களும் பேரன்களும், ஐந்து தலைமுறைகள் கடந்தும் ஊரெல்லாம் போற்றப்படும் பெரும் ஒழுக்க சீலர்களாகவும், செல்வாக்கு மிக்க சான்றோர்களாகவும் புகழோடு வாழ்ந்தனர்! ஊரார் வியந்து கூறினர்: 'பாவத்திற்கு அஞ்சிச் சேர்த்த பொருளைப் பிறர்க்கும் பகிர்ந்து வாழும் இல்லறத்தானின் குடும்பப் பரம்பரை எக்காலத்திலும் அழியாமல் தழைத்தோங்கும்' (வழியெஞ்சல் எஞ்ஞான்றும் இல்) என்று தர்மத்தின் வெற்றியைப் போற்றினர்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 45Kural 45
குடும்பத்தார் மேலே தூய அன்புமே!
பிறர்க்குதவும் தர்ம அறனுமே!
இல்லற வாழ்வதின் பண்பும் அதுவே!
இல்லற வாழ்வின் பயனும் அதுவே!
• இல்வாழ்க்கை = ஒருவனது குடும்ப வாழ்க்கையானது
• அன்பும் = குடும்பத்தாரிடம் காட்டும் தூய அன்பையும்,
• அறனும் = பிறர்க்கு உதவும் தர்ம நெறியையும்
• உடைத்தாயின் = பெற்று விளங்குமானால்,
• பண்பும் பயனும் அது = அந்த அன்பே இல்வாழ்க்கையின் நற்பண்பாகும்; அந்த அறமே அதன் சிறந்த நற்பயனுமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
எளிய குடிசையின் தூய அன்பும் ஊருக்குக் கனிந்த நல் அறமும்
மண்பாண்டத் தொழிலாளி வடிவேலுவும் அவரது மனைவி சாரதாவும், ஒரு சிறிய ஓலைக் குடிசையில் வாழ்ந்தாலும், அவர்களது குடும்பத்தில் ஒரு நாளும் வாக்குவாதமோ சத்தமோ எழுந்ததில்லை; வடிவேலு களிமண் பிசையும் போதெல்லாம் சாரதா குளிர்ந்த நீரோடு வியர்வை துடைப்பாள்; சாரதா சோறு பொங்கும் போதெல்லாம் வடிவேலு விறகு பிளந்து தருவான்; அவர்களது இதயங்கள் ஒன்றோடு ஒன்று தூய அன்பால் பின்னிப் பிணைந்திருந்தன (அன்பும்). அதே நேரத்தில், தங்கள் எளிய வருமானத்திலும், தினமும் வாசலுக்கு வரும் கண்பார்வையற்ற முதிய தம்பதியினருக்கு ஒரு வேளை உணவை இன்முகத்தோடு வழங்கி, பக்கத்து வீட்டு ஏழை மாணவனுக்கு விளக்கெண்ணெய் வாங்கிக் கொடுத்து அறநெறியையும் தவறாமல் கடைப்பிடித்தனர் (அறனும்). பக்கத்துத் தெருவின் பெரும் பணக்காரன் தர்மலிங்கம், தன் மாட மாளிகையில் மனைவியோடு தினம்தோறும் சண்டை போட்டு, வீட்டில் நிம்மதியின்றித் தவித்தபோது, இந்த எளிய குடிசையின் அளப்பரிய ஆனந்தத்தைக் கண்டு வியந்து கேட்டான்: 'வடிவேலு! உங்களிடம் பொன்னும் பொருளும் இல்லையே, உங்கள் குடும்பம் மட்டும் எப்போதும் இத்தனை மகிழ்ச்சியோடு இருப்பது எப்படி?' வடிவேலுவும் சாரதாவும் புன்னகைத்தனர்: 'ஐயா! தம்பதியர் ஒருவர் மீது ஒருவர் செலுத்தும் தூய அன்பே இல்லறத்தின் சிறந்த நற்பண்பு (பண்பு); அந்த அன்போடு கூடி ஊருக்குச் செய்யும் நல்லறமே இல்லறத்தின் உன்னதமான பயன் (பயன்); இது இரண்டும் இருக்கும் குடிசையே சொர்க்கமாகும்!' என்று விளக்கினர். தர்மலிங்கம் இல்லறத்தின் மெய்ஞ்ஞானத்தை உணர்ந்தான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 46Kural 46
அறவழியில் இல்வாழ்க்கை நடத்தினால்!
காடு புகுந்தே வேறுவழி மேற்கொண்டால்!
வேறெதுண்டு பெறவேண்டும் பயனாக?
கிடைப்பதுண்டோ மேலான பயனாக?
• இல்வாழ்க்கை = ஒருவன் தன் குடும்ப வாழ்க்கையை
• அறத்தாற்றின் ஆற்றின் = அறநெறி வழுவாமல் செம்மையாக நடத்தி வாழ்வானானால்,
• புறத்தாற்றில் = இல்லறத்திற்குப் புறம்பான பிற வழிகளில் (காடு சென்று துறவு மேற்கொள்வதில்)
• போஒய்ப் பெறுவது எவன் = போய்ப் பெறக்கூடிய மேலான பயன் வேறு என்ன இருக்க முடியும்?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காட்டிற்குச் செல்லத் துடித்த இளைஞனும் இல்லறத்தில் கண்ட மோட்சப் பேரின்பமும்
இளைஞன் கௌதமன், ஆன்ம அமைதியையும் மோட்சத்தையும் அடைய வேண்டும் என்பதற்காக, தன் குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து அடர்ந்த காடுகளுக்கும் இமயமலைக் குகைகளுக்கும் சென்று துறவியாக வாழ முடிவெடுத்தான். புறப்படுவதற்கு முன், கிராமத்தில் அன்பும் அறமும் நிறைந்து வாழ்ந்த முதிய நெசவாளர் பொன்னம்பலத்தின் ஆசீர்வாதம் வாங்கச் சென்றான். அங்கே சென்ற கௌதமன், பொன்னம்பலமும் அவரது மனைவியும் தங்களுக்குள் ஒருவருக்கொருவர் காட்டிய கனிவான மரியாதையையும், பசியோடு வந்தவர்களுக்கு இன்முகத்தோடு அன்னமிட்டதையும், ஊர் மக்களின் துயரங்களைத் தீர்த்து வைத்து ஒரு சிறு கறையுமின்றித் தங்கள் இல்லறத்தை நடத்தும் அழகையும் கண்டான்; அந்தக் குடிசையே ஒரு தேவலோகம் போலப் பரம அமைதியோடும் தெய்வீகப் பேரொளியோடும் விளங்கியது! பொன்னம்பலம் கௌதமனிடம் கேட்டார்: 'தம்பி! குடும்பத்தை விட்டு ஓடிச் சென்று காடுகளில் தவங்கிடப்பதால் நீ எதை அடையப் போகிறாய்?' கௌதமன் திகைத்து நின்றான். பொன்னம்பலம் கூறினார்: 'தம்பி! மனைவி மக்களோடு கூடி, பழிக்கு அஞ்சிப் பிறர்க்குப் பகுத்தளித்து, அன்பும் நீதியும் வழுவாமல் ஒருவன் தன் குடும்ப வாழ்க்கையை அறவழியில் நடத்துவானானால் (அறத்தாற்றின் இல்வாழ்க்கை ஆற்றின்), அவன் இல்லத்தை விட்டு விலகிக் காடுகளுக்குச் சென்று துறவறம் மேற்கொள்வதால் புதிதாகப் பெறக்கூடிய மேலான முக்திப் பேரின்பம் வேறு என்ன இருக்கிறது?' (புறத்தாற்றில் போஒய்ப் பெறுவது எவன்). கௌதமன் தன் அறியாமை நீங்கி, தன் இல்லத்திலேயே தர்மநெறியோடு வாழ உறுதிபூண்டான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 47Kural 47
நல்லற இயல்பில் வாழ்பவன் என்பான்!
இல்வாழ்க்கை நடத்தும் தலைவன் என்பான்!
புலனடக்கி முயல்வோர்க்கும் மிக்கோன்!
முதன்மையாய் நிற்பான் அவனே மிக்கோன்!
• இயல்பினான் = இல்லறத்திற்குரிய நல்லற இயல்புகளோடு
• இல்வாழ்க்கை வாழ்பவன் என்பான் = குடும்ப வாழ்க்கையை நடத்தி வாழ்பவன்,
• முயல்வாருள் எல்லாம் = ஐம்புலன்களை அடக்கி ஆன்ம விடுதலை பெறத் தவம் இயற்றும் மனிதர்கள் எல்லாரிலும்
• தலை = முதன்மையான மேலானவனாகத் திகழ்வான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பஞ்சாக்கினித் தவமும் குடும்பக் கடமையால் வென்ற உழவனின் முதன்மையும்
அடர்ந்த காட்டுக்குள், சுட்டெரிக்கும் கோடை வெயிலில், தன்னைச் சுற்றி ஐந்து பெருநெருப்புகளை மூட்டி 'பஞ்சாக்கினி தவம்' செய்து கொண்டிருந்தார் துறவி நாராயணானந்தர்; பல ஆண்டுகள் கடுந்தவம் செய்ததால் அவருக்குத் தன் தவ ஆற்றலின் மீது அளப்பரிய கர்வம் இருந்தது. ஒரு நாள், காட்டை ஒட்டிய கிராமத்து வயலில், உழவர் ஆறுமுகம் கடுமையான வெயிலில் தன் முதிய தாய்க்கும், நோயுற்ற மனைவிக்கும், மூன்று குழந்தைகளுக்கும் உணவளிக்க வியர்வை சிந்தப் பாடுபடுவதையும், மாலையில் வீட்டுக்கு வந்த விருந்தினருக்குத் தன் தட்டிலிருந்த உணவைப் பரிமாறிவிட்டுத் தான் பட்டினியோடு உறங்குவதையும் அந்தத் துறவி கண்டார். துறவி தன் சீடனிடம் ஏளனமாகச் சிரித்தார்: 'உலக மாயைகளில் உழலும் இந்த எளிய சம்சாரியால் என்னைப்போல் ஐந்து நெருப்புகளுக்கு மத்தியில் தவம் செய்ய முடியுமா?' அப்போது அவ்வழியே வந்த மெய்ஞ்ஞான முதியவர் சுவாமிகள், துறவியின் தோளைத் தொட்டு மென்மையாகக் கூறினார்: 'சுவாமி! காட்டில் உடலை வருத்தித் தவம் செய்து ஆன்ம விடுதலை பெற முயற்சிப்பது கடினம்தான்; ஆனால் சுற்றத்தார், விருந்தினர், குடும்பத்தாரின் இன்ப துன்பங்களைச் சுமந்துகொண்டு, ஒரு சிறு சலனமும் சுயநலமும் இன்றி இல்லறத்திற்குரிய நல்லற இயல்புகளோடு வாழ்கிறானே இந்த உழவன் ஆறுமுகம் (இயல்பினான் இல்வாழ்க்கை வாழ்பவன் என்பான்), காடுகளில் கடுந்தவம் புரிய முயலும் துறவியர் அனைவரிலும் இவனே தலையாய முதன்மையான மேன்மகனாவான்!' (முயல்வாருள் எல்லாம் தலை) என்று உபதேசித்தார். துறவி தன் கர்வத்தை விட்டுவிட்டு அந்த உழவனின் திருவடிகளை வணங்கினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 48Kural 48
மற்றவரை நல்வழியில் நடத்துமே!
தானும் தன் அறம் தவறாமல் வாழுமே!
நோன்பு இருந்தோர் நோன்மையையும் விஞ்சுமே!
பெரும் பேராற்றலை இல்வாழ்க்கை பெறுமே!
• ஆற்றின் ஒழுக்கி = மற்றவர்களையும் அவரவர்க்குரிய நல்வழியில் நடக்க உதவி செய்து,
• அறன் இழுக்கா = தானும் தன் இல்லற தர்மத்திலிருந்து தவறாமல் வாழ்கின்ற
• இல்வாழ்க்கை = குடும்ப வாழ்க்கையானது,
• நோற்பாரின் = உண்ணா நோன்பிருந்து உடலை வருத்தித் தவம் செய்வோரின்
• நோன்மை உடைத்து = தவ வலிமையையும் பொறுமையையும் விட மிகச் சிறந்த பேராற்றல் உடையதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பஞ்ச காலத்துப் பொறுமையும் துறவியின் தவத்தை மிஞ்சிய குடும்பத் தர்மமும்
தொடர்ந்து மூன்று ஆண்டுகள் கடுமையான வறட்சி நிலவிய காலத்தில், கிராமத்துக் குடும்பத் தலைவி சிவகாமி அம்மாள், தன் இல்லத்தில் சற்றும் மனம் தளராமல் நின்றாள். தன் நான்கு குழந்தைகளையும் பொறுமையோடு நல்வழியில் கல்வி கற்க வைத்தாள்; ஊரில் பசியால் வாடிய முதியவர்களுக்கும், வழியே சென்ற துறவிகளுக்கும் தினமும் தன் பங்குக் கஞ்சியைப் பகிர்ந்து கொடுத்து அவர்களைத் தத்தம் நற்பாதையில் செல்ல உதவினாள் (ஆற்றின் ஒழுக்கி); மாமியாரின் பிணியை முகம் சுளிக்காமல் இரவும் பகலும் சுடுநீர் வைத்து உபசரித்ததோடு, தானும் தன் இல்லற தர்மத்திலிருந்து ஒரு துளியும் வழுவாமல் வாழ்ந்தாள் (அறனிழுக்கா இல்வாழ்க்கை). அப்போது அவ்வூர் வழியாக வந்த முதிய தவமுனிவர் கைவல்யநாதர், பல ஆண்டுகள் உணவின்றி ஒற்றைக் காலில் நின்று தவமிருந்தவர்; அவர் சிவகாமி அம்மாளின் வீடு தேடி வந்தபோது, அவளது அளப்பரிய பொறுமையையும், பிறரின் துன்பங்களைத் தன் தோளில் சுமந்து இன்முகத்தோடு ஆற்றும் தொண்டையும் கண்டு கண்கலங்கினார். தன் சீடர்களிடம் முனிவர் பிரகடனம் செய்தார்: 'சீடர்களே! காடுகளில் உண்ணா நோன்பிருந்து உடலை வருத்தித் தவம் செய்வோருக்குத் தங்களுக்கு வரும் பசியையும் குளிரையும் மட்டுமே தாங்கும் பொறுமை உண்டு; ஆனால் பிறருடைய துன்பங்கள், பசி, பிணிகள் அனைத்தையும் தன் தோளில் சுமந்து, அவர்களையும் நல்வழியில் நடத்தி, தானும் அறம் தவறாமல் வாழும் இந்த இல்லறத்தாயின் மாபெரும் பொறுமை, காட்டுத் துறவிகளின் தவ வலிமையை விடப் பன்மடங்கு உயர்ந்த பேராற்றல் கொண்டதாகும்!' (நோற்பாரின் நோன்மை உடைத்து) என்று கூறி தலைவணங்கினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 49Kural 49
அறநூல்கள் சொல்லும் அறம் என்பதுவே!
இல்வாழ்க்கை ஒன்றே அறம் ஆகும் அதுவே!
துறவும் பழியின்றி இருப்பின் நன்றே!
தூய்மையாய் விளங்கிடின் மிகவும் நன்றே!
• அறன் எனப் பட்டதே = அறநூல்களில் 'அறம்' என்று சிறப்பித்துக் கூறப்பட்டது
• இல்வாழ்க்கை = குடும்ப வாழ்க்கையே ஆகும்;
• அஃதும் = அந்த வாழ்க்கையானது (அல்லது துறவறமும்)
• பிறன் பழிப்பது = பிறர் பழித்துரைக்கும் குற்றம்
• இல்லாயின் நன்று = இல்லாதவாறு தூய்மையாக அமைந்தால் மிகவும் நல்லதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அரசவையின் தீர்ப்பும் குற்றமற்ற இல்லறத்தானின் ஒப்பற்ற மாண்பும்
மன்னன் சுந்தரபாண்டியனின் அரசவையில், 'மனிதன் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய தலையாய தர்மம் எது? காடுகளுக்குச் சென்று துறவறம் மேற்கொள்வதா அல்லது இல்லறத்தில் வாழ்வதா?' என்ற பெரும் விவாதம் நடந்தது. அப்போது அரசவைக்கு வந்த துறவி ஒருவர், 'உலகைத் துறப்பதே மேலான தர்மம்' என்று வாதிட்டார். அப்போது மன்னன், அதே ஊரில் எளிய உழவராக வாழ்ந்து வந்த முதியவர் சொக்கலிங்கத்தை அரசவைக்கு அழைத்தான்; சொக்கலிங்கனார் தன் வாழ்நாளில் ஒருபோதும் பொய் பேசியதில்லை; ஒரு துளி அநீதியான பொருளையும் தொட்டதில்லை; ஊரில் எவர் பசித்தாலும் தன் உணவைப் பகிர்ந்தவர்; அவரைப் பற்றி ஒரு சிறு குற்றமோ பழியோ சொல்ல அந்த ஊரில் ஒரு எதிரியும் கூடக் கிடையாது! மன்னன் அந்தத் துறவியைப் பார்த்துக் கூறினான்: 'சுவாமி! காவி உடை உடுத்திய பலர் உள்ளுக்குள் ஆசைகளை மறைத்துக்கொண்டு பிறர் பழிக்கும் கூடா ஒழுக்கத்தில் விழுந்து விடுகின்றனர்; ஆனால் இந்தச் சொக்கலிங்கனார், மனைவி மக்களோடு வாழ்ந்தாலும் உலகத்தார் பழிக்கும் ஒரு சிறு குற்றமும் இல்லாமல் (பிறன்பழிப்பது இல்லாயின்), பரிசுத்தமான தர்ம வாழ்வை வாழ்கிறார்! அனைத்து ஞான நூல்களாலும் 'அறம்' என்று சிறப்பாக எடுத்துரைக்கப்பட்டது இந்த இல்லற வாழ்க்கையே ஆகும்!' (அறனெனப் பட்டதே இல்வாழ்க்கை) என்று பிரகடனம் செய்தான். துறவியும் சபையோரும் சொக்கலிங்கனாரின் குற்றமற்ற தூய இல்லறத்தைப் பணிந்து வணங்கினர்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 50Kural 50
பூவுலகில் முறைப்படி வாழ்பவன் என்றும்!
வானுலகத்தில் உறைகின்ற தெய்வம் என்றும்!
இணையாக அவனை மதிக்கப்படுவான்!
உலகத்தால் தெய்வமெனப் போற்றப்படுவான்!
• வையத்துள் = இந்த பூவுலகில்
• வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் = இல்லறத்திற்குரிய அறநெறியில் வழுவாது வாழ வேண்டிய முறைப்படி வாழ்பவன்,
• வான் உறையும் = வானுலகில் வாழ்கின்ற
• தெய்வத்துள் = தெய்வங்களுக்கு இணையாக வைத்து
• வைக்கப்படும் = உலக மக்களால் போற்றி மதிக்கப்படுவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அக்ரஹாரத்து வீதியும் மண்ணில் வாழ்ந்த தெய்வமான இல்லறத்தானும்
கிராமத்து நெசவுத் தெருவில், முதிய நெசவாளர் நடேசனார் நடந்து சென்றபோதெல்லாம், திண்ணைகளில் அமர்ந்திருந்த மன்னர்கள் முதல் எளிய தொழிலாளர்கள் வரை அனைவரும் எழுந்து நின்று கைகூப்பித் தலைவணங்கினர். அவர் தன் வாழ்நாளில் ஒரு துளி பொய் சொன்னதில்லை; கலப்பட நூல் நெய்ததில்லை; தன் மனைவியோடு இணைபிரியாத அன்போடு வாழ்ந்து, தன் ஐந்து பிள்ளைகளையும் நல் ஒழுக்கச் சீலர்களாக வளர்த்து, ஊரின் ஏழை எளியோர்க்குத் தன் தறியின் வருமானத்தைப் பகிர்ந்து வாழ்ந்தார்; அவரது முகத்தில் எப்போதும் ஒரு தெய்வீகப் புன்னகை தவழ்ந்தது. ஊருக்கு வந்த இளம் வெளிநாட்டுப் பயணி ஒருவன், ஊர் மக்கள் அனைவரும் அவரை வணங்குவதைக் கண்டு வியந்து கேட்டான்: 'நடேசனார் என்ன பெரிய மந்திர தந்திரங்கள் செய்யும் சாமியாரா? அல்லது அரசாங்கப் பதவியில் இருக்கும் அதிகாரியா? ஒரு சாதாரணக் குடும்ப மனிதரை ஊரே ஏன் தெய்வமாக வணங்குகிறது?' அவ்வூர்ப் பள்ளி ஆசிரியர் புன்னகையோடு விளக்கினார்: 'தம்பி! வானில் வாழும் தெய்வத்திற்கு என்ன அருங்குணங்கள் உண்டோ—கருணை, நீதி, சத்தியம், தியாகம், பொறுமை—அத்தனை தெய்வீகக் குணங்களையும் தன் குடும்ப வாழ்க்கையிலேயே வாழ்ந்து காட்டி, இந்த பூவுலகில் வாழ வேண்டிய முறைப்படி வாழ்பவன் (வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன்), அவன் மனித உடலோடு மண்ணில் வாழ்ந்தாலும் வானுலகில் உறையும் தெய்வங்களில் ஒருவனாக வைத்து உலகத்தாரால் போற்றப்படுவான்!' (வான்உறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப்படும்) என்று மெய்சிலிர்த்தார். பயணி அந்த உத்தமரின் முன் மண்டியிட்டு வணங்கினான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.