குறள் 821Kural 821
உள்ளத்தில் உண்மையான அன்பு இல்லாமல் வெளியே நண்பனைப் போல் பாசாங்கு செய்பவரின் நட்பானது, தக்க சமயம் வரும்வரை தாங்குவது போல் நடித்து, சமயம் வாய்த்ததும் சம்மட்டி அடித்துக் கொல்ல உதவும் கொல்லனின் பட்டடைக் கல்லைப் போன்ற நயவஞ்சகமானதாகும்.
• நேரா நிரந்தவர் நட்பு = உள்ளத்தில் பொருந்தாமல் வெளியே நண்பராய் நடிப்பவரின் நட்பு,
• சீரிடம் காணின் எறிதற்குப் பட்டடை = தக்க சமயம் வரும்போது வெட்டிச் சாய்க்க உதவும் பட்டடை போன்றதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர் இரும்புப் பட்டறையும் தக்க சமயம் பார்த்துத் துரோகம் செய்யக் காத்திருந்த போலித் தோழனும்
தஞ்சாவூரின் அரச ஆயுதப் பட்டறையில், தலைமை ஆயுதக் கலைஞர் கருப்பனிடம் பல மாதங்களாகப் பணிவோடு பழகி வந்த உதவிப் பணியாளன் சிங்காரம், வெளியே அன்புடையவன் போல் நடித்து, உள்ளே கருப்பனின் அரச வாள் தயாரிக்கும் உலோக இரகசியங்களை எதிரி நாட்டுத் தரகனுக்கு விற்க நள்ளிரவில் வரைபடங்களை நகலெடுத்தான். அவனது நயவஞ்சகத்தைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்த கருப்பன், உலைக்களத்தின் சிவக்கக் காய்ந்த இரும்புப் பட்டடையைக் காட்டித் தன் மகன் மாறனுக்குப் போதித்தார் (நேரா நிரந்தவனின் சதியை அம்பலப்படுத்தினார்). கருப்பன் விளக்கினார்: 'மாறா! உள்ளத்தில் உண்மையான நேசமும் உடன்பாடும் இல்லாமல், வெளியே நண்பனைப் போலப் பாசாங்கு செய்பவரின் போலி நட்பானது (நேரா நிரந்தவர் நட்பு), தக்க சமயம் வரும் வரை அமைதியாகத் தாங்குவது போல நடித்து, சரியான வாய்ப்புக் கிடைத்ததும் சம்மட்டியால் அடித்துக் கொல்ல உதவும் கொல்லனின் பட்டடைக் கல்லைப் போன்ற ஆபத்தானதாகும்!' (சீரிடம் காணின் எறிதற்குப் பட்டடை). கருப்பன் செஞ்சூட்டு இரும்பு வாளைக் குளிர்ந்த தண்ணீர்த் தொட்டிக்குள் அமிழ்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 822Kural 822
தன்னைச் சேர்ந்த உற்றாரைப் போல நடித்து உண்மையில் உற்றாராக இல்லாதவர்களின் போலி நட்பானது, பொருளை மட்டுமே நாடும் விலைமகளிரின் மனம் போல உள்ளொன்றும் புறமொன்றுமாக மாறித் துரோகம் செய்யும்.
• இனம்போன்று இனமல்லார் கேண்மை = உற்றார் போல் நடித்து உண்மையில் உற்றாராக இல்லாதவரின் நட்பு,
• மகளிர் மனம்போல வேறுபடும் = விலைமகளிரின் உள்ளம் போல உள்ளொன்றும் புறமொன்றுமாக மாறுபடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் தந்தச் சிற்பக் கூடமும் சொந்தக்காரன்போல் நடித்து ஏமாற்றிய போலித் தோழனை உணர்ந்த சிற்பியும்
தஞ்சாவூரின் அரச தந்தச் சிற்பக் கூடத்தில், சொந்தக்காரனைப் போல வந்து தங்கி, 'நாம் ஒரே குடும்பம்' என்று பாசாங்கு செய்த தூரத்து உறவினன் நாராயணன், மன்னருக்குச் செதுக்கப்பட்ட விலைமதிப்பற்ற தந்தச் சிற்பங்களை நள்ளிரவில் திருடி, எதிரி நாட்டுத் தரகனின் பொற்காசுகளுக்காக விற்க முயன்றான். அவனது நயவஞ்சகத்தைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்து விரட்டிய மூத்த தந்தச் சிற்பி வைத்தியநாதன், அதிர்ச்சியில் திகைத்து நின்ற தனது மகன் சுந்தரத்திற்கு ஆறுதல் கூறினார் (இனமல்லாரின் சதியை அம்பலப்படுத்தினார்). வைத்தியநாதன் விளக்கினார்: 'சுந்தரம்! நம் உற்றாரைப் போல வெளியே வேடமிட்டு, உண்மையில் உள்ளத்தில் அன்பும் விசுவாசமும் இல்லாதவர்களின் போலி உறவானது (இனம்போன்று இனமல்லார் கேண்மை), பொருளை மட்டுமே நாடும் விலைமகளிரின் சஞ்சல மனம் போல (மகளிர் மனம்போல) சுயநல வாய்ப்புக் கிடைத்த அடுத்த கணமே உள்ளொன்றும் புறமொன்றுமாக மாறித் துரோகம் செய்துவிடும்!' (வேறுபடும்). வைத்தியநாதன் செதுக்கப்பட்ட தந்த இறைவடிவப் பலகையைப் பச்சை வெல்வெட் துணியில் சுற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 823Kural 823
அறநூல்கள் பலவற்றைக் கற்றுத் தேர்ந்திருந்த போதிலும், உள்ளத்தில் வஞ்சகப் பகையுணர்ச்சி கொண்டவர்கள் மனம் திருந்தி உண்மையான நல்ல நண்பர்களாக மாறுவது என்பது ஒருபோதும் இயலாத காரியமாகும்.
• பலநல்ல கற்றக் கடைத்தும் = பல சிறந்த நூல்களைக் கற்றிருந்தாலும்,
• மாணார்க்கு மனம்நல்லர் ஆகுதல் அரிது = உள்ளத்தில் பகையுடையோர் மனம் திருந்தி நல்ல நண்பராவது அரிது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் கல்விச்சாலையும் கற்ற கல்வியையெல்லாம் வஞ்சகத்திற்கே பயன்படுத்திய பேராசிரியரும்
தஞ்சாவூரின் தலைமைச் சுவடிச் சாலையில், ஆயிரக்கணக்கான அறநூல்களையும் வேதங்களையும் மனப்பாடமாகக் கற்றிருந்த இளம் புலவர் குணவர்த்தன், உள்ளத்தில் இயல்பாகவே பொறாமையும் வன்மமும் கொண்டவனாக இருந்தான். அவன் தனது சக ஆசிரியரின் புகழைக் கெடுப்பதற்காக, அவரது சுவடியின் இலக்கண வரிகளை இரகசியமாக மாற்றி எழுதி, அவரை மன்னரின் அரசவை மன்றத்தில் அவமானப்படுத்தச் சதி செய்தான். இந்த நயவஞ்சகத்தை எழுத்து அமைப்பைக் கொண்டு கண்டுபிடித்து அம்பலப்படுத்திய தலைமைப் பேராசிரியர் ராமநாதன், குணவர்த்தனைப் பதவியிலிருந்து நீக்கினார் (மாணாரின் வஞ்சகத்தை உணர்த்தினார்). தன் மாணவன் இளங்கோவுக்கு ராமநாதன் போதித்தார்: 'இளங்கோ! பல சிறந்த அறநூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்திருந்த போதிலும் (பலநல்ல கற்றக் கடைத்தும்), உள்ளத்தில் இயல்பாகவே மாண்பற்ற வஞ்சகமும் பொறாமையும் கொண்ட கீழ்மக்கள் (மாணார்க்கு), மனம் திருந்தி உண்மையான நல்லவர்களாக மாறுவது என்பது (மனம்நல்லர் ஆகுதல்) ஒருபோதும் இயலாத காரியமாகும்!' (அரிது). ராமநாதன் பனையோலைச் சுவடிச் சுருளைச் சணல் கயிற்றால் இறுக்கிக் கட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 824Kural 824
நேரில் காணும்போது முகத்தில் இனிமையாகச் சிரித்துப் பேசி, உள்ளத்தில் தீய வஞ்சகத்தையும் பகையையும் மறைத்து வைத்திருக்கும் கபட மனிதர்களுக்கு அஞ்சி எச்சரிக்கையோடு ஒதுங்கிட வேண்டும்.
• முகத்தின் இனிய நகாஅ = முகத்தால் இனிமையாகச் சிரித்துப் பேசி,
• அகத்தின்னா வஞ்சரை அஞ்சப்படும் = உள்ளத்தில் தீமை வைத்துள்ள வஞ்சகர்களுக்கு அஞ்சி ஒதுங்கிட வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் மூலிகைத் தோட்டமும் இன்முகத்துடன் பழகி உணவில் நஞ்சு கலந்த வஞ்சகனைத் தண்டித்த சித்த மருத்துவரும்
தலைமைச் சித்த மருத்துவர் சிவஞானத்தின் மூலிகைப் பட்டறையில், தினமும் காலையில் வந்து காலில் விழுந்து வணங்கி, முகத்தில் தேன் சொட்டும் புன்னகையோடு இனிமையாகப் பேசி வந்த உதவியாளன் சாம்பன், சிவஞானத்தின் அரிய இரகசிய மூலிகைச் சுவடிகளைக் கவர்வதற்காக அவரது மூலிகைக் கசாயத்தில் மெல்லக் கொல்லும் நஞ்சைக் கலந்தான். மூலிகையின் வாசனையை வைத்து அந்த நஞ்சைக் கண்டுபிடித்துத் தப்பிய சிவஞானம், சாம்பனைக் காவலர்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டுத் தனது பிற மருத்துவ மாணவர்களுக்கு எச்சரித்தார் (முகத்தின் இனிய நகையோடு அகத்தின்னா வஞ்சனை மறைத்தவனை அம்பலப்படுத்தினார்). சிவஞானம் விளக்கினார்: 'மாணவர்களே! நேரில் காணும்போது முகத்தில் மட்டும் இனிமையாகச் சிரித்துப் பேசி (முகத்தின் இனிய நகாஅ), உள்ளத்தில் கொடிய துன்பத்தையும் நயவஞ்சகப் பகையையும் மறைத்து வைத்திருக்கும் வஞ்சகர்களைக் கண்டு (அகத்தின்னா வஞ்சரை), விஷப் பாம்பைக் கண்டு அஞ்சுவது போல மிகவும் அஞ்சி விலகி எச்சரிக்கையாக இருக்க வேண்டும்!' (அஞ்சப்படும்). சிவஞானம் நஞ்சு கலக்கப்பட்ட மூலிகைச் சாற்றை வெளியே இருந்த பாறை வடிகால் குழியில் ஊற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 825Kural 825
உள்ளத்தால் நம்மோடு உண்மையாக இணையாத போலி மனிதர்களை, அவர்கள் பேசும் இனிமையான கவர்ச்சிப் பேச்சுகளை மட்டுமே நம்பி எந்தவொரு செயலிலும் ஒப்படைத்துத் தேர்ந்துவிடக் கூடாது.
• மனத்தின் அமையாதவரை = உள்ளத்தால் பொருந்தாத மனிதர்களை,
• சொல்லினால் எனைத்தொன்றும் தேறற்பாற்று அன்று = இனிமையான சொல்லை மட்டும் நம்பி எக்காரியத்திலும் தேறக்கூடாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நாகப்பட்டினத் துறைமுகமும் வாய்ச் சொல்லை நம்பி முதலீட்டை ஒப்படைக்க மறுத்த மூத்த கடல்வணிகரும்
நாகப்பட்டினத்தின் கடலோரத் தளத்தில், நறுமணப் பொருட் கப்பல்களின் மாலுமிப் பொறுப்பைத் தனக்குத் தருமாறு கேட்டு வந்த இளம் வணிகன் நாகப்பன், கோவிலின் தெய்வங்கள் மீது கண்ணீர் மல்க ஆணையிட்டு, மிகவும் நயமாகவும் வசீகரமாகவும் பேசித் தன் விசுவாசத்தை நிரூபிக்க முயன்றான். ஆனால், அவனது முந்தைய முரண்பாடான செயல்பாடுகளையும், அவனது உள்ளத்தில் நேர்மையும் விசுவாசமும் சிறிதும் பொருந்தவில்லை என்பதையும் கவனித்த மூத்த கடல்வணிகர் சோமஸ்கந்தன், அவனது இனிய பேச்சில் மயங்காமல் அவனிடம் கப்பல்களை ஒப்படைக்க மறுத்தார் (சொல்லினால் தேறாமல் விலக்கினார்). அவ்வளவு வசீகரமான பேச்சையும் ஏன் நம்பவில்லை என்று கேட்ட தன் மகன் சந்திரசேகருக்குச் சோமஸ்கந்தன் விளக்கினார்: 'மகனே! உள்ளத்தால் நம்மோடும் நன்னெறியோடும் மெய்யாகப் பொருந்தாத மனிதர்களை (மனத்தின் அமையாதவரை), அவர்கள் பேசும் இனிமையான நயவஞ்சகப் பேச்சுகளை மட்டுமே நம்பி (சொல்லினால்), எத்தகைய சிறிய காரியத்திலும் கூட நம்பித் தெளிந்து பொறுப்புகளை ஒப்படைக்கக் கூடாது!' (எனைத்தொன்றும் தேறற்பாற்று அன்று). சோமஸ்கந்தன் கடல் பயண ஒப்பந்தப் பனையோலையை அமைதியாக நின்ற முதிய மாலுமியிடம் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 826Kural 826
நண்பனைப் போல நன்மை தரும் சொற்களைப் பேசி நடித்தாலும், உள்ளத்தில் பகைமை கொண்டவர்களின் வஞ்சக உள்நோக்கம் மிக விரைவிலேயே வெளிப்பட்டு எல்லோராலும் உணரப்பட்டுவிடும்.
• நட்டார்போல் நல்லவை சொல்லினும் = நண்பரைப் போல நன்மை தருவனவற்றைப் பேசினாலும்,
• ஒட்டார்சொல் ஒல்லை உணரப்படும் = மனதால் பொருந்தாத பகைவரின் சொல் விரைவிலேயே உணரப்படும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரை நவதானியக் கிடங்கும் நலம் சொல்வது போல் வஞ்சக ஆலோசனை கூறிய எதிரியை உணர்ந்த வணிகரும்
மதுரையின் தானிய வணிகர் சிவகுருநாதனின் கிடங்கிற்கு வந்த மறைமுக வணிக எதிரி நீலகண்டன், ஒரு பாசமுள்ள பெரியவரைப் போல வேடமிட்டு, 'தம்பி! விரைவில் வண்டுகள் தாக்கி நெல் கெட்டுப்போகும் வாய்ப்புள்ளது; அதனால் உனது பத்தாயிரம் மூட்டை நெல்லையும் இப்போதே பாதி விலைக்குச் சந்தையில் விற்றுவிடு' என்று நலம் சொல்வது போல் நயவஞ்சக ஆலோசனை கூறினான் (நட்டார்போல் நல்லவை கூறினான்). ஆனால், சந்தையில் நெல் விலையை வீழ்த்தித் தான் மொத்தமாக வாங்கிப் பதுக்கவே நீலகண்டன் இவ்வாறு ஆலோசிக்கிறான் என்ற அவனது கபட உள்நோக்கத்தை உடனடியாகக் கண்டுபிடித்த சிவகுருநாதன், அவனது பேச்சை நிராகரித்துத் தனது நெல் இருப்புகளைப் பாதுகாத்தார் (ஒட்டார் சொல் ஒல்லை உணர்ந்தார்). தன் தலைமை எழுத்தர் சுந்தரத்திற்குச் சிவகுருநாதன் விளக்கினார்: 'சுந்தரம்! உண்மையான நண்பனைப் போல வேடமிட்டு நமக்கு நன்மை தருவது போன்ற வார்த்தைகளைப் பேசினாலும் கூட (நட்டார்போல் நல்லவை சொல்லினும்), உள்ளத்தில் பகைமை கொண்டவர்களின் வஞ்சகப் போலிச் சொற்களின் உள்நோக்கம் (ஒட்டார்சொல்) மிக விரைவிலேயே எளிதாக வெளிப்பட்டு உணரப்பட்டுவிடும்!' (ஒல்லை உணரப்படும்). சிவகுருநாதன் கனமான நெற்களஞ்சியக் கதவுகளின் குறுக்கே மரத் தாழ்ப்பாளை இழுத்து மாட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 827Kural 827
வேடனின் வில் வளைந்து குனிவது உயிரைக் கொல்லும் அம்பை எய்வதற்கே ஆகும்; அதுபோல, உள்ளத்தில் பகைமை கொண்டவர்கள் காட்டும் போலிப் பணிவுச் சொற்களையும் நன்மையென நம்பி ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது.
• வில்வணக்கம் தீங்கு குறித்தமையான் = வில் வளைவது அம்பெய்து கொல்லும் தீங்கைக் குறிப்பதால்,
• ஒன்னார்கண் சொல்வணக்கம் கொள்ளற்க = பகைவரின் பணிவான நயவஞ்சகச் சொற்களை நன்மையெனக் கொள்ளக்கூடாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் வில்வித்தைப் பயிற்சிப் பாசறையும் பகைவனின் போலிப் பணிவுக்கு மயங்காத படைத்தளபதியும்
சோழ நாட்டின் எல்லைப் பாசறையில், போரில் சரணடைவது போல் வந்து தளபதி குலோத்துங்கனின் கால்களில் விழுந்து பணிந்து அழுத கிளர்ச்சித் தலைவன் கந்தன், 'நான் திருந்திவிட்டேன்; நள்ளிரவில் உங்கள் படைகளை மலைப்பாதை வழியாக எதிரியின் கோட்டைக்குள் அழைத்துச் செல்கிறேன்' என்று மிகவும் பணிவாகப் பேசித் தன் வஞ்சக வலையை விரித்தான். ஆனால், மலைமுகடுகளில் எதிரிகளின் பதுங்கு குழிகள் இருப்பதை ஒற்றர்கள் மூலம் அறிந்திருந்த தளபதி குலோத்துங்கன், கந்தனின் போலிப் பணிவுச் சொற்களை நம்பாமல் அவனைக் கைது செய்து சிறையிலடைத்தார் (சொல்வணக்கத்தை ஏற்காமல் விலக்கினார்). தன் இளம் துணைத் தளபதி கார்த்திகேயனுக்குக் குலோத்துங்கன் போதித்தார்: 'கார்த்திகேயா! போர்க்களத்தில் ஒரு வில் வளைந்து குனிவது, உயிரைப் பறிக்கும் கொடிய அம்பை எய்து தாக்குவதற்கே ஆகும் (வில்வணக்கம் தீங்கு குறித்தமையான்); அதுபோலவே, உள்ளத்தில் தீய பகைமை கொண்டவர்கள் பேசும் பவ்யமான போலிப் பணிவுச் சொற்களையும் (சொல்வணக்கம் ஒன்னார்கண்) நன்மையெனக் கருதி ஒருபோதும் ஏற்றுக் கொள்ளக் கூடாது!' (கொள்ளற்க). குலோத்துங்கன் நாண் பூட்டப்பட்ட தனது போர்வில்லை நடுக் கூடாரத்தின் மரத்தூணில் சார்த்தி வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 828Kural 828
பகைவர் பயபக்தியோடு கைகூப்பித் தொழுதாலும் அந்தக் கைக்குள்ளே கொலைக்கருவி மறைந்திருக்கக்கூடும்; அவர் பரிதாபமாக அழுது சிந்தும் கண்ணீரும்கூட அத்தகைய வஞ்சகச் சதியையே மறைத்திருக்கும்.
• தொழுத கையுள்ளும் படையொடுங்கும் = பகைவர் தொழும் கைகளுக்குள்ளும் ஆயுதம் மறைந்திருக்கும்,
• ஒன்னார் அழுத கண்ணீரும் அனைத்து = அவர் அழுது வடித்த கண்ணீரும் அத்தகைய வஞ்சகமேயாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
செஞ்சிக் கோட்டையின் கொத்தளமும் அழுது தொழுத உளவாளியின் கைக்குள் மறைந்த நஞ்சுக் கத்தியும்
செஞ்சிக் கோட்டையின் நடுக்காவல் கொத்தளத்தில் பிடிபட்ட எதிரி நாட்டு ஒற்றன் செழியன், தளபதி மாரவர்மனின் முன்னால் மண்டியிட்டு, இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் பெருக வழிய அழுது கைகூப்பித் தொழுது, 'என்னை மன்னித்து உயிர்ப்பிச்சை தாருங்கள்' என்று கதறினான். ஆனால் அவனது கும்பிட்ட கைகளின் அசைவில் தெரிந்த அசாதாரண நடுக்கத்தைக் கவனித்த தளபதி மாரவர்மன், மின்னல் வேகத்தில் அவனது மணிக்கட்டைப் பிடித்துத் திருகினார்; அவனது மடிந்த அங்கி முழங்கைக்குள்ளிருந்து நஞ்சு தடவிய கூரிய கொலைக்கத்தி தரையில் உருண்டு விழுந்தது (தொழுதகையின் சதியை அம்பலப்படுத்தினார்). கோட்டைக் காவல் வீரர்களுக்கு மாரவர்மன் எச்சரித்தார்: 'வீரர்களே! நம்மை அழிக்க நினைக்கும் பகைவர்கள் வணங்குவது போலக் கைகூப்பித் தொழுதாலும் அந்தக் கைகளுக்குள்ளே உயிரைப் பறிக்கும் கொலைக்கருவி மறைந்திருக்கும் (தொழுதகை யுள்ளும் படையொடுங்கும்); அவர்கள் அழுது வடித்தொழுகும் கண்ணீரும்கூட (ஒன்னார் அழுத கண்ணீரும்) அத்தகைய வஞ்சகக் கொலைச் சதியையே மறைத்து வைத்திருக்கும்!' (அனைத்து). மாரவர்மன் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட விஷக் குத்துவாளைக் கல் தண்ணீர்த் தொட்டிக்குள் எறிந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 829Kural 829
வெளியில் அளவுக்கு அதிகமாக நட்புக் கொண்டாடி உள்ளுக்குள் இகழும் வஞ்சகர்களை, நாமும் வெளியே சிரித்துப் பேசி, அந்தப் போலி நட்பு உள்ளுக்குள்ளேயே சாகும்படி செய்து விலக்குவதே சான்றோரின் நெறியாகும்.
• மிகச்செய்து தம்மெள்ளுவாரை = வெளியே நட்பைக் காட்டி உள்ளே இகழ்பவரை,
• நகச்செய்து நட்பினுள் சாப்புல்லற்பாற்று = வெளியே சிரிக்க வைத்து உள்ளே அந்நட்பு சாகும்படி விலக்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாண்டிய நாட்டின் தூதுவர் மாளிகையும் வஞ்சகப் பகையைச் சிரித்துப் பேசி முறியடித்த மதியூக அமைச்சரும்
மதுரையின் அரசவைக்கு வந்த அண்டை நாட்டுத் தூதுவன் நீலகண்டன், முதலமைச்சர் குணசீலனை வானளாவப் புகழ்ந்து, பட்டு ஆடைகளையும் நறுமணப் பொருட்களையும் பரிசாக அளித்து அளவுகடந்த நட்புப் பாராட்டுவது போல நடித்தான்; ஆனால் உள்ளுக்குள்ளோ பாண்டிய நாட்டின் எல்லைக் கிராமங்களில் கலகம் செய்யக் கொள்ளையர்களுக்கு இரகசியமாகப் பொன் கொடுத்து வந்தான் (மிகச்செய்து எள்ளினான்). நீலகண்டனின் இந்த வஞ்சக நாடகத்தை ஒற்றர்கள் மூலம் முன்கூட்டியே அறிந்த அமைச்சர் குணசீலன், அவனிடம் எந்தக் கோபமும் காட்டாமல், வெளியே இன்முகத்தோடு சிரித்துப் பேசி விருந்தளித்து உபசரித்தார்; அதே நேரத்தில் எல்லையில் கலகக்காரர்களை வளைத்துப் பிடித்து அவனது சூழ்ச்சியை வேரோடு அழித்து, அந்தப் போலி நட்பை உள்ளுக்குள்ளேயே சாகடித்தார் (நட்பினுள் சாப்புல்லினார்). தன் இளம் செயலாளர் இளஞ்சேரலுக்குக் குணசீலன் விளக்கினார்: 'இளஞ்சேரல்! வெளியே அளவுக்கு அதிகமாக நட்புப் பாராட்டி உள்ளுக்குள் நம்மை ஏளனமாக இகழும் போலி மனிதர்களை (மிகச்செய்து தம்மெள்ளுவாரை), நாமும் வெளியே இன்முகத்தோடு சிரிக்க வைத்து உபசரித்து (நகச்செய்து), அந்தப் போலி நட்பானது உள்ளுக்குள்ளேயே மடிந்துபோகுமாறு செய்து விலக்குவதே (நட்பினுள் சாப்புல்லற்பாற்று) சாணக்கிய சான்றோரின் உன்னத நெறியாகும்!' குணசீலன் எல்லைக் காவல் வரைபடத்தைச் சுருட்டிப் பச்சைப்பட்டு நூலால் கட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 830Kural 830
சூழ்நிலை காரணமாகப் பகைவர் நண்பரைப் போல் பழகி வரும் காலம் நேர்ந்தால், நாமும் முகத்தளவில் மட்டும் நட்பு காட்டி, உள்ளத்தால் அந்த நட்பை அடியோடு நீக்கிவிட்டுத் தக்க சமயம் வந்ததும் அந்தத் தொடர்பையும் கைவிட்டுவிட வேண்டும்.
• பகை நட்பாம் காலம் வருங்கால் = பகைவர் நண்பராக வேடமிட்டு வரும் காலம் நேர்ந்தால்,
• முகநட்டு அகநட்பு ஒரீஇ விடல் = முகத்தளவில் மட்டும் நட்புக் காட்டி, உள்ளத்தில் அந்நட்பை நீக்கி விலகிட வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரிப்பூம்பட்டினத் துறைமுகமும் காலச் சூழலால் சேர்ந்த எதிரியை முகத்தளவில் ஏற்றுப் பிரிந்த கடல்வணிகரும்
காவிரிப்பூம்பட்டினத்திலிருந்து கடாரத்திற்குச் செல்லும் வணிகக் கப்பற்படையைக் கடற்கொள்ளையர்களிடமிருந்து காக்க, அனைத்துப் பெருவணிகர்களும் இணைந்து பயணிக்க வேண்டும் என்று அரசர் ஆணையிட்டார். இதனால், இருபது ஆண்டுக்கால பரம வணிக எதிரியான சிதம்பரத்தோடு இணைந்து கப்பல்களைச் செலுத்த வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் மூத்த கடல்வணிகர் ராமநாதனுக்கு ஏற்பட்டது (பகை நட்பாக வேண்டிய காலம் வந்தது). பயணத்தின் போது சிதம்பரத்திடம் எவ்வித கசப்பையும் காட்டாமல், முகத்தளவில் மட்டும் நாகரிகமாகவும் பண்போடும் பழகிய ராமநாதன், தனது வணிக இரகசியங்களையும் முதலீடுகளையும் அவனிடம் பகிராமல் தனது உள்ளத்தை முற்றிலும் பற்றற்ற நிலையில் பாதுகாத்துக் கொண்டார் (முகநட்டு அகநட்பு ஒரீஇ நின்றார்). கடாரத் துறைமுகத்தைச் சென்றடைந்ததும், தனது கப்பல்களைப் பாதுகாப்பாகப் பிரித்துக் கொண்டு அவனது தொடர்பை உடனடியாகத் துண்டித்தார். தன் மகன் மாணிக்கத்திற்கு ராமநாதன் விளக்கினார்: 'மாணிக்கம்! காலச் சூழ்நிலை காரணமாகப் பகைவர் நண்பரைப் போலக் கூடி வாழ வேண்டிய கட்டாயம் நேரும்போது (பகைநட்பாம் காலம் வருங்கால்), நாமும் முகத்தளவில் மட்டும் நாகரிகமாகப் பழகி (முகநட்டு), உள்ளத்தால் அந்தப் போலி நட்பை அடியோடு பற்றற்று நீக்கிவிட்டுத் (அகநட்பு ஒரீஇ), தக்க தருணம் வந்ததும் விலகிவிட வேண்டும்!' (விடல்). ராமநாதன் கருங்கல் துறைமுகக் கரையில் தனது நறுமணப் பொருட்கப்பலின் நங்கூரக் கயிற்றைச் சரிபார்த்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.