குறள் 891Kural 891
எடுத்த காரியத்தை முடிக்கும் ஆற்றல் படைத்த பெரியோர்களின் வலிமையை அவமதிக்காமல் இருப்பதே, தமக்குத் தீங்கு நேராமல் காத்துக் கொள்பவர்கள் செய்யும் பாதுகாப்புகள் அனைத்திலும் முதன்மையான சிறந்த பாதுகாப்பாகும்.
• ஆற்றுவார் ஆற்றல் இகழாமை = பெரியோரின் பேராற்றலை அவமதிக்காமல் இருப்பது,
• போற்றுவார் போற்றலுள் எல்லாம் தலை = தற்காத்துக் கொள்பவர் செய்யும் காவல்கள் அனைத்திலும் தலைசிறந்தது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொள்ளிடக் கரைப் பாசன அணைக்கட்டும் நீர்மேலாண்மை ஆசானின் ஆற்றலை அவமதித்து ஊரை வெள்ளத்தில் இழந்த இளம் மன்னன் விக்கிரமனும்
கொள்ளிடக் கரையில் அமைந்த செழிப்பான குறுநிலப் பகுதியை ஆண்ட இளம் மன்னன் விக்கிரமன், பருவமழை தொடங்குவதற்குள் ஆற்றில் ஒரு பிரம்மாண்டமான கல் அணையை வடிவமைக்கத் திட்டமிட்டான்; நாற்பது ஆண்டுகளாக சோழ மண்டலமெங்கும் ஏரிகளையும் கற்கட்டுமானங்களையும் அமைத்துச் சாதனை படைத்த முதுபெரும் நீரியல் சிற்பி பெருந்தச்சன் கரிகாலன், ஆற்றுப்படுகையின் மணல் அரிப்பைச் சுட்டிக்காட்டி, 'மன்னா! தரைத்தளத்தில் ஆழமான கருங்கல் தூண்களை அமைத்து உபரிநீர் வடிகால்களை அமைத்த பிறகே அணையை உயர்த்த வேண்டும்; அவசரப்பட்டால் பேராபத்து நேரிடும்' என்று அக்கறையோடு ஆலோசனை கூறினார். ஆனால் இளமைச் செருக்கில் மிதந்த விக்கிரமனோ, 'வயதான காலத்தில் உனக்கு அச்சம் கூடிவிட்டது; பல்லாயிரக்கணக்கான வீரர்களும் பணமும் இருக்கும் என்னிடம் உன் அதிகாரம் எடுபடாது' என்று பெரியவரின் பேராற்றலை ஏளனம் செய்து விரட்டினான் (ஆற்றுவார் ஆற்றல் இகழ்ந்தான்). அடுத்த சில வாரங்களில் கொள்ளிடத்தில் சீறிப்பாய்ந்த காட்டாற்று வெள்ளம், அடித்தளமற்ற அந்த அணையையும் உடைத்துக் கோட்டையையும் குடியிருப்புகளையும் மூழ்கடித்துப் பேரழிவை ஏற்படுத்தியது; வெள்ளத்தில் மிதந்த விக்கிரமனைத் தன் மூங்கில் கழியை நீட்டிக் கரைக்கு இழுத்துக் காப்பாற்றினார் அதே பெருந்தச்சன். சேற்றில் அழுது நின்ற மன்னனிடம் பெருந்தச்சன், 'மன்னா! கோட்டைகளும் படைக்கலன்களும் ஒருவனைக் காப்பாற்றிவிடாது; எடுத்த காரியத்தை முடிக்கும் பேராற்றல் படைத்த பெரியோர்களின் ஆற்றலை ஒருபோதும் அவமதிக்காமல் இருப்பதே (ஆற்றுவார் ஆற்றல் இகழாமை), தமக்குத் தீங்கு நேராமல் காத்துக் கொள்ளும் காவல்கள் அனைத்திலும் தலைசிறந்த முதன்மைக் காவலாகும்!' (போற்றுவார் போற்றலுள் எல்லாம் தலை) என்று உணர்த்தினார். விக்கிரமன் தன் ஆணவம் அழிந்து தலைவணங்கினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 892Kural 892
அறிவு, ஆற்றல், ஒழுக்கம் ஆகியவற்றில் சிறந்த பெரியோர்களை மதித்துப் போற்றாமல் வாழ்ந்தால், அப்பெரியோர்களால் ஒருபோதும் நீங்காத பெருந்துன்பமும் அழிவும் வந்து சேரும்.
• பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகின் = பெரியோர்களைப் போற்றாமல் வாழ்ந்தால்,
• பெரியாரால் பேரா இடும்பை தரும் = அப்பெரியோரால் நீங்காத துன்பம் உண்டாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கும்பகோணம் சிற்பக் கலைக்கூடமும் கோயில் கட்டடக் கலை ஆசானை மதியாது பெருநட்டத்திலும் அவப்பெயரிலும் மூழ்கிய வணிகன் சிவராமனும்
கும்பகோணத்தில், பிரம்மாண்டமான ஐந்து நிலைத் திருக்கோயில் கோபுரத்தைக் கட்டும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்ட கற்தொழில் ஒப்பந்ததாரர் சிவராமன், அந்தப் பணிக்காக நியமிக்கப்பட்டிருந்த எண்பது வயது முதுபெரும் சிற்ப ஆசான் சதாசிவ ஆச்சாரியாரின் அனுபவத்தையும் அறிவையும் துளியும் மதிக்காமல் நடந்துகொண்டான். பண லாபத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு ஆசானின் அளவீடுகளையும் அறிவுரைகளையும் கேலி செய்த சிவராமன், தொழிலாளர்கள் முன்னிலையில் முதியவரை அவமானப்படுத்தி விரட்டினான் (பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகினான்); மனமுடைந்து கண்ணீரோடு விலகினார் ஆசான். ஆசானின் வழிகாட்டுதல் இல்லாததால், தவறான கணக்கீடுகளில் அமைக்கப்பட்ட கருங்கல் தூண்கள் பாரம் தாங்காமல் குடமுழுக்கு நாளுக்கு முந்தைய இரவில் இடிந்து விழுந்து பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தின; அரசனால் சிறைபிடிக்கப்பட்டு, சொத்துக்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, வாழ்நாள் முழுவதும் தலைதூக்க முடியாத நீங்காத பெரும் நட்டத்திலும் அவப்பெயரிலும் மூழ்கினான் சிவராமன் (பேரா இடும்பை தந்தது). சிறையிலிருந்து விடுதலையாகி உடைந்த மண்டபத்தின் முன் கண்ணீர்விட்ட சிவராமனிடம் ஆசான் சதாசிவர், 'சிவராமா! அறிவு ஒழுக்கங்களால் சிறந்த பெரியோர்களைப் போற்றி மதிக்காமல் ஆணவத்தோடு நடந்துகொண்டால் (பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகின்), அந்தப் பெரியோர்களால் வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் நீங்காத பெருந்துன்பங்கள் வந்து சேரும்!' (பெரியாரால் பேரா இடும்பை தரும்) என்று போதித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 893Kural 893
நினைத்த மாத்திரத்தில் எவரையும் அழித்துவிடக்கூடிய பேராற்றல் படைத்தவர்களிடம் தவறிழைப்பதை, ஒருவன் தானே கெட்டு அழிய விரும்பினால் யார் பேச்சையும் கேளாமல் தாராளமாகச் செய்து அழியட்டும்.
• அடல்வேண்டின் ஆற்றுபவர்கண் இழுக்கு = நினைத்தவுடன் அழிக்கும் ஆற்றல் மிக்கோரிடம் செய்யும் தவறை,
• கெடல்வேண்டின் கேளாது செய்க = தான் கெட்டழிய விரும்புபவன் எவர் பேச்சையும் கேளாமல் செய்யட்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பெண்ணாடம் எல்லையோரச் சாவடியும் நினைத்தவுடன் அழிக்கும் ஆற்றல் கொண்ட தளபதியை அவமதித்து அடியோடு அழிந்த நிலக்கிழார் மாயழகனும்
பெண்ணாடத்தின் எல்லையோரக் கிராமத்தில், தென்னந்தோப்புகளையும் விளைநிலங்களையும் கொண்ட நிலக்கிழார் மாயழகன், வரி ஏய்ப்புகளைச் செய்துவிட்டுத் தன் அடியாட்களின் துணையோடு எவரையும் மதிக்காமல் ஆணவத்தோடு திரிந்து வந்தான்; எல்லையில் நடக்கும் வரிமோசடிகளை விசாரிக்க, நினைத்த மாத்திரத்தில் எவரையும் தண்டித்து அழிக்கும் பேரதிகாரமும் படைபலமும் கொண்ட பேரரசின் தலைமைத் தளபதி வேலாயுதம் நேரில் வந்தார் (அடல்வேண்டின் ஆற்றுபவர்). தளபதியின் நிகரற்ற அதிகாரத்தையும் ஆற்றலையும் அறிந்த மாயழகனின் தந்தை பெருமாள், 'மகனே! அவர் நினைத்தால் ஒரே நொடியில் நம் சொத்துக்களையும் உயிரையும் அடியோடு அழித்துவிடக்கூடிய பேராற்றல் கொண்டவர்; அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய வரிகளைச் செலுத்தி அவரிடம் பணிந்து மன்னிப்புக் கேள்' என்று மன்றாடினார். ஆனால் தந்தையின் சொல்லையோ நீதிநூல்களின் நெறியையோ சிறிதும் கேளாத மாயழகன் (கேளாது செய்து), ஆணவத்தோடு தளபதியின் கூடாரத்திற்குள் நுழைந்து கள்ளக் காசுகளை வீசித் தளபதியையே மிரட்டினான் (இழுக்கு செய்தான்); அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்தில் அரசு துரோகக் குற்றத்திற்காக மாயழகன் கைது செய்யப்பட்டு, அவனது மாளிகை இடிக்கப்பட்டு, சொத்துக்கள் யாவும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. தன் கண்முன்னே மாளிகை தரைமட்டமானதைக் கண்ட தந்தை பெருமாள், 'ஒருவன் தானே நாசமாகி அடியோடு கெட்டு அழிய விரும்பினால் (கெடல் வேண்டின்), அவன் யாருடைய நல்லுரையையும் கேட்காமல் (கேளாது செய்க), நினைத்த மாத்திரத்தில் தன்னை அழிக்கவல்ல பேராற்றல் படைத்தவர்களிடம் இப்படிப்பட்ட அவமதிப்புக் குற்றங்களைச் செய்யட்டும்!' (அடல்வேண்டின் ஆற்றுபவர்கண் இழுக்கு) என்று கதறி அழுதார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 894Kural 894
அறிவு, செல்வம், படை ஆகிய ஆற்றல்கள் நிறைந்த பெரியோர்களுக்கு வலிமையற்றவர்கள் தாமே முன்வந்து தீங்கிழைப்பது, எமனைத் தானே கைகாட்டி அழைப்பதற்குச் சமமாகும்.
• ஆற்றுவார்க்கு ஆற்றாதார் இன்னா செயல் = பேராற்றல் மிக்கோருக்கு வலிமையற்றவர் தீங்கிழைப்பது,
• கூற்றத்தைக் கையால் விளித்தற்று = எமனைத் தானே கைகாட்டி அழைப்பதற்கு ஒப்பாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பூம்புகார் கடற்படைத் தளமும் மாபெரும் கடற்படைத் தளபதியை வம்பிழுத்துத் தன் படகுகளையும் வாழ்க்கையையும் இழந்த படகோட்டி மாசிலாமணியும்
பூம்புகார் துறைமுகத்தில், ஐந்து சாதாரண மீன்பிடிப் படகுகளை இயக்கிவந்த படகோட்டி மாசிலாமணி, தனக்கு எந்தவிதப் படைபலமோ அதிகாரமோ இல்லாத நிலையிலும் ஊருக்குள் வம்புச் சண்டைகளை வளர்ப்பதை வாடிக்கையாகக் கொண்டிருந்தான்; சோழப் பேரரசின் நூற்றுக்கணக்கான போர்க்கப்பல்களையும் ஆயிரக்கணக்கான கடற்படை வீரர்களையும் வழிநடத்தும் மாபெரும் கடற்படைத் தளபதி திருநாவுக்கரசு, பழுதுபார்ப்பிற்காகத் தன் கப்பல்களைத் தளத்தில் நிறுத்தியிருந்தார் (ஆற்றுவார்). கப்பல்கள் நின்றதால் தன் படகுகளை நிறுத்துவதில் தாமதம் ஏற்பட்ட ஆத்திரத்தில், நள்ளிரவில் தன் ஆட்களை ஏவித் தளபதியின் முதன்மைக் கப்பலின் அடிப்பாகத்தில் துளையிட்டுத் தீவைக்க முயன்றான் மாசிலாமணி (ஆற்றாதார் இன்னா செயல்); ஆனால், கப்பல் காவற்படையினரால் கையும் களவுமாகப் பிடிபட்ட மாசிலாமணியின் படகோட்டும் உரிமம் பறிக்கப்பட்டு, படகுகள் எரிக்கப்பட்டு, அவன் ஆயுள் சிறைத் தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டான். இரும்புச் சங்கிலிகளோடு சிறையில் அழுதுகொண்டிருந்த மாசிலாமணியிடம் மூத்த மாலுமி சிங்காரம், 'மாசிலாமணி! அறிவு, படை, அதிகாரம் ஆகிய பேராற்றல் படைத்த ஆற்றலாளர்களிடம் எவ்வித வலிமையும் இல்லாதவர்கள் தாமே வலியச் சென்று தீமை செய்வது (ஆற்றுவார்க்கு ஆற்றாதார் இன்னா செயல்), எப்போது வேண்டுமானாலும் உயிரைப் பறிக்கவல்ல எமனைத் தாமே கைகாட்டி வலிய அழைப்பதற்கு ஒப்பாகும்!' (கூற்றத்தைக் கையால் விளித்தற்று) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 895Kural 895
பகைவர்க்கு அஞ்சத்தக்க கடும் வலிமை கொண்ட பேரரசரின் சினத்திற்கு ஆளானவர்கள், அவரிடமிருந்து தப்பித்து எங்கு ஓடி ஒளிந்தாலும் எவ்விடத்திலும் உயிரோடு வாழ முடியாது.
• வெந்துப்பின் வேந்து செறப்பட்டவர் = கடும் வலிமை கொண்ட அரசரின் சினத்திற்கு ஆளானவர்,
• யாண்டுச்சென்று யாண்டும் உளராகார் = எங்கு சென்றாலும் எங்கும் உயிரோடு வாழ முடியாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொடும்பாளூர் எல்லைக் காடுகளும் பேரரசரின் சினத்திற்கு ஆளாகி எங்கும் புகலிடமின்றி மாண்ட சிற்றரசன் உக்கிரவர்மனும்
கொடும்பாளூரின் சிற்றரசனான உக்கிரவர்மன், கடல் கொள்ளையர்களோடு கைகோர்த்து அரசு வரிப் படகுகளைக் கொள்ளையடித்ததுடன், சோழப் பேரரசரின் ஆணைக்கே சவால் விட்டுப் பெருங்குற்றம் புரிந்தான்; பகைவர்க்கு அஞ்சத்தக்க கடும் வலிமை கொண்ட சோழப் பேரரசர் பெருங்கோபம் கொண்டு படைகளை ஏவினார் (வெந்துப்பின் வேந்து செறப்பட்டான்). அஞ்சி நடுங்கிய உக்கிரவர்மன் தன் கோட்டையை விட்டுத் தப்பி அண்டை நாட்டு வேணாட்டு மன்னனிடம் அடைக்கலம் கேட்டான்; ஆனால், பேரரசரின் சினத்திற்கு அஞ்சிய வேணாட்டு மன்னன் அவனைக் கோட்டைக்குள் அனுமதிக்காமல் விரட்டினான்; மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் பழங்குடித் தலைவர்களிடமும், சேர நாட்டின் துறைமுகங்களிலும் அடைக்கலம் தேடி அலைந்தான். ஆனால் பேரரசரின் ஆற்றலுக்குப் பயந்து எந்தவொரு நாடும் அவனுக்கு ஒரு குவளை நீர்கூடத் தராமல் வாசலை அடைத்தன; உணவும் புகலிடமுமின்றி அடர்ந்த காட்டின் குகையில் பசியிலும் நோயிலும் விழுந்து மாண்டான் உக்கிரவர்மன். அவனது உடலின் அருகே அழுத மூத்த மெய்க்காவலன் கந்தன், 'இளவரசே! பகைவர்க்கு அஞ்சத்தக்க கடும் வலிமை பொருந்திய பேரரசரின் சினத்திற்கு ஆளானவர்கள் (வெந்துப்பின் வேந்து செறப்பட்டவர்), அவரிடமிருந்து தப்ப எந்த உலகத்திற்கு ஓடி ஒளிந்தாலும் எங்கும் நிம்மதியாக உயிரோடு வாழவே முடியாது!' (யாண்டுச்சென்று யாண்டும் உளராகார்) என்று கண்ணீர் வடித்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 896Kural 896
கொடிய நெருப்பில் சிக்கி உடல் வெந்தாலும்கூட ஒருவன் உயிர் பிழைத்துக் கொள்ள முடியும்; ஆனால் ஆற்றலும் தவமும் நிறைந்த பெரியோர்களை அவமதித்துத் தவறிழைப்பவர்கள் எக்காலத்தும் தப்பிப் பிழைக்க முடியாது.
• எரியால் சுடப்படினும் உய்வு உண்டாம் = கொடிய நெருப்பில் வெந்தாலும் உயிர் பிழைக்க வழி உண்டு,
• பெரியார்ப் பிழைத்து ஒழுகுவார் உய்யார் = பெரியோரை அவமதித்து வாழ்வோர் தப்பிப் பிழைக்க முடியாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொல்லிமலை மூலிகை வனமும் காட்டுத்தீயில் பிழைத்தும் தவ முனிவரை அவமதித்து மாண்ட வேட்டைத் தலைவன் வீரசேனனும்
கொல்லிமலையின் அடர்ந்த காட்டில், ஒரு கோடைகாலத்தில் மூண்ட பெரும் காட்டுத்தீயில் சிக்கி உடல் வெந்த நிலையிலும், ஆற்றுப் பள்ளத்தில் குதித்து மூலிகை மருத்துவத்தால் எப்படியோ உயிர் பிழைத்து மீண்டான் வேட்டைத் தலைவன் வீரசேனன் (எரியால் சுடப்படினும் உய்வுண்டாயிற்று). ஆனால், மரணத்தின் வாயிலில் இருந்து தப்பிய பின்னரும் அவனது ஆணவம் அடங்கவில்லை; ஐம்பது ஆண்டுகளாக அரிய மூலிகைகளையும் விலங்குகளையும் காத்துத் தவம் இயற்றிவந்த முதுபெரும் துறவி சித்தார்த்தரின் ஆசிரமத்திற்குள் புகுந்து, மரங்களை வெட்டிப் புனிதக் குடிலை இடித்துத் துறவியைச் சாட்டையால் அடித்துத் துன்புறுத்தினான் (பெரியார்ப் பிழைத்தொழுகினான்). முனிவரின் உள்ளத்தில் எழுந்த பெருந்துயரத்தின் விளைவாக, அன்றிரவே வீரசேனனின் கொள்ளைப் பொன்னைக் கவர நினைத்த அவனது சொந்த வேட்டை வீரர்களே அவனுக்கு எதிராகத் திரும்பினர்; அவர்களிடம் இருந்து இருளில் குதிரையில் தப்பி ஓடிய வீரசேனன், செங்குத்தான மலைப் பாறையிலிருந்து வழுக்கி விழுந்து பாதாளத்தில் உடல் சிதறி மாண்டான். அவனது உடலைக் கண்ட மூத்த மூலிகை மருத்துவர் தேவநாதன், 'கொழுந்துவிட்டு எரியும் கொடிய தீயில் சிக்கி உடல் வெந்தாலும்கூட ஒருவன் எப்படியோ தப்பி உயிர் பிழைத்துக் கொள்ள முடியும் (எரியால் சுடப்படினும் உய்வுண்டாம்); ஆனால், தவத்தாலும் ஒழுக்கத்தாலும் உயர்ந்த பெரியோர்களை அவமதித்துத் தீங்கிழைத்து வாழ்பவர்கள் எந்தக் காலத்திலும் தப்பிப் பிழைக்கவே முடியாது!' (உய்யார் பெரியார்ப் பிழைத்தொழுகுவார்) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 897Kural 897
நற்குணங்களும் தகுதியும் மிக்க பெரியோர்கள் சினங்கொள்ளும் நிலையை ஒருவன் ஏற்படுத்தினால், அவன் அனுபவிக்கும் பலவகை ஆடம்பர வாழ்க்கையும், குவித்து வைத்துள்ள பெருஞ்செல்வமும் எதற்கும் உதவாமல் அடியோடு அழிந்துவிடும்.
• தகைமாண்ட தக்கார் செறின் = குணங்களால் சிறந்த பெரியோர் சினந்தால்,
• வகைமாண்ட வாழ்க்கையும் = பலவகை சிறப்புமிக்க ஆடம்பர வாழ்க்கையும்,
• வான்பொருளும் என்னாம் = குவிந்த பெருஞ்செல்வமும் எதற்கு உதவும்?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரிப் பூம்பட்டினத்து நவரத்தின மாளிகையும் அறநெறி சான்றோரின் மனவேதனையால் தன் பெருஞ்செல்வமும் சுகபோகமும் சாம்பலான வணிகன் சோமசுந்தரனும்
காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில், மாடமாளிகைகள், முத்து வியாபாரம், பட்டு ஆடைகள் என அனைத்து வகை சுகபோகங்களையும் அனுபவித்து, மலைபோலத் தங்கக் காசுகளைக் குவித்து வைத்திருந்தான் பெரும் வணிகன் சோமசுந்தரன் (வான்பொருள்); தன் சொகுசு மாளிகையின் நந்தவனத்தை விரிவாக்குவதற்காக, ஐம்பது ஆண்டுகளாக ஏழைகளுக்கும் அனாதைகளுக்கும் இலவச மருத்துவம் வழங்கிவந்த தவப்பண்பாளர் குணசீலரின் அறச்சாலையை அடியாட்களை வைத்து இடித்துத் தள்ளினான். 'ஐயா! இந்த அனாதைக் குழந்தைகளின் வாழ்வாதாரத்தைப் பறிக்காதீர்கள்' என்று குணசீலர் மன்றாடியபோது, 'பணம் இருந்தால் எதையும் விலைக்கு வாங்கலாம்; எவரையும் என் பணத்தால் அடக்குவேன்' என்று ஆணவத்தோடு பெரியவரை அவமதித்தான் சோமசுந்தரன்; மனம் வெதும்பிய குணசீலர் கண்ணீரோடு அங்கிருந்து வெளியேறினார் (தகைமாண்ட தக்கார் செறின்). அடுத்த சில மாதங்களில், இடிதாக்கி அவனது ரத்தினக் கிடங்குகள் தீப்பற்றி எரிந்து சாம்பலாயின; கடலில் சென்ற மூன்று முத்துக்கப்பல்களும் கொள்ளையர்களால் மூழ்கடிக்கப்பட்டு, சொத்துக்கள் யாவும் பறிபோய் நடுத்தெருவில் கையேந்தி நின்றான் சோமசுந்தரன். சாம்பல் மேட்டின் முன் கதறி அழுத அவனிடம் மூத்த புலவர் மருது, 'சோமசுந்தரா! நற்பண்புகளாலும் ஒழுக்கத்தாலும் சிறந்த பெரியோர்களின் சாபத்திற்கும் மனவேதனைக்கும் ஆளானால் (தகைமாண்ட தக்கார் செறின்), ஒருவன் அனுபவித்த பலவகைப்பட்ட ஆடம்பர வாழ்க்கையும் (வகைமாண்ட வாழ்க்கையும்), அவன் குவித்து வைத்த வானளாவிய பெருஞ்செல்வமும் (வான்பொருளும் என்னாம்) எதற்கு உதவும்? அனைத்தும் ஒரே நொடியில் சாம்பலாகி விடுமே!' என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 898Kural 898
மலைபோன்ற உயர்ந்த ஆற்றலும் ஒழுக்கமும் கொண்ட பெரியோர்கள் சினந்து அழிக்க எண்ணிவிட்டால், இவ்வுலகில் அழியாமல் நிலைத்து நிற்பது போன்ற வலிமைமிக்க செல்வந்தர்களும் தம் குலத்தோடும் வம்சத்தோடும் அடியோடு அழிந்துபோவார்கள்.
• குன்றன்னார் குன்ற மதிப்பின் = மலைபோன்ற ஆற்றல் மிக்க பெரியோர் அழிக்க நினைத்தால்,
• நிலத்து நின்றன்னார் = உலகில் நிலைபெற்று நிற்பது போன்ற அரசரும் செல்வந்தரும்,
• குடியொடு மாய்வர் = தம் குடும்பத்தோடு வம்சத்தோடு அழிந்துபோவார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வைகைக் கரைப் பெருநிலப் பண்ணையும் மலைபோன்ற தவமுனிவரை அவமதித்துத் தன் பரம்பரை வம்சத்தோடு அழிந்த நிலக்கிழார் மாரப்பனும்
வைகை நதிக்கரையில் பன்னிரண்டு கிராமங்களையும் நூற்றுக்கணக்கான உழவர்களையும் கட்டுப்படுத்தி, ஆறு தலைமுறைகளாக அசைக்க முடியாத செல்வச் செழிப்போடு இந்த உலகில் என்றென்றும் அழியாமல் நிலைத்து நிற்பவனைப் போல வாழ்ந்து வந்தான் நிலக்கிழார் மாரப்பன் (நிலத்து நின்றன்னான்); அவனது எல்லைக்கு அருகே, ஐம்பது ஆண்டுகளாக மழை வெயில் பாராமல் மலைபோலப் பொறுமையோடும் தவவொழுக்கத்தோடும் வாழ்ந்துவந்த தவமுனிவர் பரஞ்சோதியின் ஆசிரமம் இருந்தது (குன்றன்னார்). தன் சொகுசு மாளிகைக்குப் புதிய நீர்வழிப் பாதை அமைப்பதற்காக, முனிவரின் குடிலை இடித்து ஆசிரமத்துச் சீடர்களைச் சாட்டையால் அடித்து விரட்டினான் மாரப்பன்; முனிவர் எவ்வளவோ தடுத்தும் 'என் பரம்பரைச் செல்வத்தை யாராலும் அசைக்க முடியாது' என்று ஆணவத்தோடு அவரை எள்ளி நகையாடினான். முனிவரின் உள்ளத்தில் எழுந்த நியாயமான பெருஞ்சினமும் துயரமும் அந்த அநீதியை வேரறுக்கத் தொடங்கின (குன்ற மதித்தார்); அடுத்த ஓராண்டில் உழவர்களின் புரட்சியால் அவனது இரு மகன்களும் மாண்டனர்; அரசால் சொத்துக்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, மாரப்பனின் ஆறு தலைமுறை வம்சக் குடியே இவ்வுலகில் சுவடின்றி அடியோடு அழிந்துபோனது (குடியொடு மாய்ந்தனர்). இடிந்த மாளிகையின் முன் நின்ற மூத்த நீதிபதி வள்ளுவன், 'மலை போன்ற உயர்ந்த தவமும் ஆற்றலும் கொண்ட பெரியோர்கள் சினந்து ஒருவனை அழிக்க எண்ணிவிட்டால் (குன்றன்னார் குன்ற மதிப்பின்), இவ்வுலகில் அழியாமல் நிலைபெற்று நிற்பது போன்ற பெரும் செல்வந்தர்களும் அரசர்களும் கூடத் தம் வம்சக் குடியோடு அடியோடு மடிந்து போவார்கள்!' (நிலத்து நின்றன்னார் குடியொடு மாய்வர்) என்று போதித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 899Kural 899
உயர்ந்த அறக்கொள்கைகளையும் ஒழுக்கத்தையும் கொண்ட சான்றோர்கள் சினந்து எழுந்தால், நாடாளும் பேரரசனும் கூடத் தன் ஆட்சியின் நடுவிலேயே ஆட்சி உடைந்து பதவியிழந்து அடியோடு கெட்டு அழிவான்.
• ஏந்திய கொள்கையார் சீறின் = உயர்ந்த கொள்கையுடைய சான்றோர் சினந்தால்,
• இடைமுரிந்து வேந்தனும் = ஆட்சியாளனும் இடையிலேயே அரசுரிமை முறிந்து,
• வேந்து கெடும் = தன் அரச பதவியை இழந்து கெடுவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வஞ்சி மாநகர அரண்மனையும் உயர்ந்த அறநெறி கொண்ட துறவியின் சினத்தால் ஆட்சியின் நடுவிலேயே அரியணை இழந்து வீழ்ந்த மன்னன் வில்லவனும்
வஞ்சி மாநகரத்தை ஆண்ட சேர மன்னன் வில்லவன், மூன்று நதிப் பள்ளத்தாக்குகளையும் ஆளும் பேரரசனாக முடிசூடி, தன் ஆட்சியின் உச்சத்தில் பெரும் அதிகாரத்தோடு வாழ்ந்து வந்தான்; ஆனால் ஆணவம் தலைக்கேறியதால், ஏழை எளிய மக்களின் அறக்கட்டளை நிலங்களையும் சத்திரங்களையும் தன் யானைப்படைப் பராமரிப்பிற்காக அநியாயமாகப் பறிக்கத் தொடங்கினான். அறுபது ஆண்டுகளாக வாய்மையும் எளிய துறவு நெறியையும் உயிர்மூச்சாகக் கடைப்பிடித்து வாழ்ந்துவந்த முதுபெரும் அறவொழுக்கச் சான்றோர் அருள்செல்வர் அவைக்கு வந்து மன்னனின் அநீதியைத் தட்டிக் கேட்டார் (ஏந்திய கொள்கையார்); ஆனால் மன்னனோ, துறவியின் திருவோட்டை எட்டி உதைத்து அவரை அவமதித்துச் சிறையிலடைக்க உத்தரவிட்டான்; துறவியின் உள்ளத்தில் எழுந்த நியாயமான பெருஞ்சீற்றம் அந்த நாட்டையே உலுக்கியது (சீறினார்). சான்றோரின் அறச்சீற்றத்தைக் கண்ட படைத்தளபதிகளும் மக்களும் ஒன்றுதிரண்டு கொடுங்கோல் மன்னனுக்கு எதிராகப் புரட்சி செய்தனர்; அடுத்த இரண்டு நாட்களில் வில்லவனின் செங்கோல் முறிக்கப்பட்டு, ஆட்சிக்காலத்தின் நடுவிலேயே அவன் அரியணையை இழந்து நாட்டை விட்டு விரட்டப்பட்டான் (இடைமுரிந்து வேந்தனும் வேந்து கெட்டான்). கிரீடத்தை இழந்து காட்டில் ஓடிய மன்னனைக் கண்ட மூத்த நீதிபதி மாணிக்கவாசகம், 'உயர்ந்த அறநெறிக் கொள்கைகளையும் ஒழுக்கத்தையும் தாங்கிய சான்றோர்கள் சினந்து சீறி எழுந்தால் (ஏந்திய கொள்கையார் சீறின்), அரியணையில் வீற்றிருக்கும் பெரும் பேரரசனும் கூடத் தன் ஆட்சியின் நடுவிலேயே ஆட்சி உடைந்து, அரச பதவியை அடியோடு இழந்து பாழாவான்!' (இடைமுரிந்து வேந்தனும் வேந்து கெடும்) என்று எச்சரித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 900Kural 900
மிகவும் சிறந்த தவமும் ஒழுக்கமும் கொண்ட சான்றோர்கள் சினங்கொள்ளும் நிலையை ஏற்படுத்தினால், அளவுகடந்த பெரும் படைகளும் கோட்டை அரண்களும் துணையாக உடையவரானாலும் தப்பிப் பிழைக்க முடியாது.
• சிறந்தமைந்த சீரார் செறின் = சிறந்த ஒழுக்கமும் பெருமையும் மிக்கோர் சினந்தால்,
• இறந்தமைந்த சார்புடையர் ஆயினும் = எத்துணை பெரும் துணைப்பலம் உடையவராயினும்,
• உய்யார் = தப்பிப் பிழைக்க முடியாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மருதூர் கிரிதுர்க்கக் கோட்டையும் ஏழு அரண்களும் பெரும் படைகளும் துணையாக இருந்தும் தவ முனிவரை அவமதித்து மாண்ட மன்னன் வீரபாண்டியனும்
மருதூர் மலைக்கோட்டையை ஆண்ட மன்னன் வீரபாண்டியன், ஏழு அடுக்குக் கருங்கல் சுவர்கள், முதலையுடைய அகழிகள், பல்லாயிரக்கணக்கான வில்வீரர்கள் மற்றும் நான்கு அண்டை நாட்டு மன்னர்களின் கூட்டுப்படை என எல்லை கடந்த பெரும் பாதுகாப்புகளையும் பக்கபலங்களையும் கொண்டிருந்தான் (இறந்தமைந்த சார்புடையவன்); அந்தச் செருக்கால், அருகிலிருந்த தவமுனிவர் அகத்தியனாரின் புனித மூலிகைக் காட்டை அழித்துக் காவற்கோபுரம் கட்ட உத்தரவிட்டான். தவவொழுக்கமும் தூய்மையும் மிக்க அந்த முதிய துறவி (சிறந்தமைந்த சீரார்) தடுத்து நிறுத்தியபோது, 'என் ஏழு கோட்டை சுவர்களையும் பெரும்படைகளையும் எவராலும் அசைக்க முடியாது; உன் சாபத்தால் என்னை என்ன செய்ய முடியும்?' என்று எள்ளி நகையாடிக் கொதிக்கும் எண்ணெயை ஊற்றித் துறவியை விரட்டினான்; துறவியின் உள்ளத்தில் எழுந்த நியாயமான பெருந்துயரமும் சினமும் அந்நாட்டைச் சூழ்ந்தன (சீரார் செறின்). அடுத்த சில மாதங்களில், நிலநடுக்கத்தால் கோட்டைச் சுவர்கள் விரிசலிட்டன; கருவூலமும் தானியக் கிடங்குகளும் தீப்பற்றி எரிந்தன; கூட்டு மன்னர்கள் துரோகம் செய்து கோட்டையை முற்றுகையிட்டு வீரபாண்டியனைக் கொன்றனர்; அவனது எந்தப் பெரும் பலமும் அவனைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை. இடிந்த கோட்டையின் முன் நின்ற மூத்த குரு சதாசிவம், 'எல்லை கடந்த மாபெரும் படைகளும், கோட்டை அரண்களும், நட்புப் பலங்களும் ஒருவனுக்குத் துணையாக அமைந்திருந்தாலும் (இறந்தமைந்த சார்புடையர் ஆயினும்), சிறந்த தவவொழுக்கமும் பெருமையும் மிக்க சான்றோர்கள் சினங்கொள்ளும் நிலையை ஏற்படுத்தினால் (சிறந்தமைந்த சீரார் செறின்), அவன் எக்காலத்திலும் தப்பிப் பிழைக்கவே முடியாது!' (உய்யார்) என்று மெய்சிலிர்க்கப் போதித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.