திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 892

கும்பகோணத்தில், பிரம்மாண்டமான ஐந்து நிலைத் திருக்கோயில் கோபுரத்தைக் கட்டும் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்ட கற்தொழில் ஒப்பந்ததாரர் சிவராமன், அந்தப் பணிக்காக நியமிக்கப்பட்டிருந்த எண்பது வயது முதுபெரும் சிற்ப ஆசான் சதாசிவ ஆச்சாரியாரின் அனுபவத்தையும் அறிவையும் துளியும் மதிக்காமல் நடந்துகொண்டான். பண லாபத்தை மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு ஆசானின் அளவீடுகளையும் அறிவுரைகளையும் கேலி செய்த சிவராமன், தொழிலாளர்கள் முன்னிலையில் முதியவரை அவமானப்படுத்தி விரட்டினான் (பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகினான்); மனமுடைந்து கண்ணீரோடு விலகினார் ஆசான். ஆசானின் வழிகாட்டுதல் இல்லாததால், தவறான கணக்கீடுகளில் அமைக்கப்பட்ட கருங்கல் தூண்கள் பாரம் தாங்காமல் குடமுழுக்கு நாளுக்கு முந்தைய இரவில் இடிந்து விழுந்து பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தின; அரசனால் சிறைபிடிக்கப்பட்டு, சொத்துக்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, வாழ்நாள் முழுவதும் தலைதூக்க முடியாத நீங்காத பெரும் நட்டத்திலும் அவப்பெயரிலும் மூழ்கினான் சிவராமன் (பேரா இடும்பை தந்தது). சிறையிலிருந்து விடுதலையாகி உடைந்த மண்டபத்தின் முன் கண்ணீர்விட்ட சிவராமனிடம் ஆசான் சதாசிவர், 'சிவராமா! அறிவு ஒழுக்கங்களால் சிறந்த பெரியோர்களைப் போற்றி மதிக்காமல் ஆணவத்தோடு நடந்துகொண்டால் (பெரியாரைப் பேணாது ஒழுகின்), அந்தப் பெரியோர்களால் வாழ்க்கையில் ஒருபோதும் நீங்காத பெருந்துன்பங்கள் வந்து சேரும்!' (பெரியாரால் பேரா இடும்பை தரும்) என்று போதித்தார்.

In the sacred temple city of Kumbakonam, ambitious granite contractor Sivaraman was entrusted with the construction of a soaring five-tier stone temple gopuram; however, driven by ruthless greed for profit, he displayed utter contempt toward the octogenarian master architect Sadasiva Achariyar, whose lifetime of geometric mastery was legendary. Mocking the master's precise structural blueprints and stone-laying ceremonies, Sivaraman publicly humiliated the white-haired elder before the entire stone-mason guild and banished him from the work site (Periyaaraip pENaadhu ozhuginaan); heartbroken, the gentle master quietly withdrew. Deprived of the master's critical load-bearing calculations, the misaligned granite pillars cracked beneath the sheer weight on the eve of the consecration, bringing the entire upper mandapam crashing down in ruin. The royal court confiscated all of Sivaraman's wealth, permanently blacklisted his firm across the empire, and imposed lifetime restitution penalties, plunging his household into unending destitution and inescapable disgrace (PEraa idumbai thandhadhu). Weeping before the rubble in tatters, Sivaraman begged forgiveness from Achariyar, who spoke with sorrowful compassion: Sivaraman! If a person conducts their life reckless of the wisdom and reverence due to great masters (Periyaaraip pENaadhu ozhugin), that very disregard will inevitably inflict perpetual, incurable suffering upon their entire life! (Periyaaraal pEraa idumbai tharum).