குறள் 481Kural 481
தன்னைவிட வலிமையான ஆந்தையைப் பகல் நேரத்தில் காக்கை எளிதாக வென்றுவிடும்; அதுபோலவே, தம்மைவிடப் பலம் பொருந்திய பகைவரை வெல்ல நினைக்கும் தலைவர்களுக்கு ஏற்ற காலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துச் செயல்படுதல் மிக மிக அவசியமாகும்.
• காக்கை = தன்னைவிட உடல்வலிமை மிகுந்த
• கூகையை = ஆந்தையை அல்லது கோட்டானை,
• பகல் வெல்லும் = பகல் நேரத்தில் (அதன் கண்பார்வை மங்கும் வேளையில்) எளிதாக வென்றுவிடும்;
• இகல் வெல்லும் வேந்தர்க்கு = அதுபோலவே, வலிமைமிக்க பகைவரை வெல்ல விரும்பும் ஆட்சியாளர்களுக்கு
• பொழுது வேண்டும் = அதற்குப் பொருத்தமான சாதகமான காலம் இன்றியமையாத தேவையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நடுக்காட்டுப் பகலும் ஆந்தையை விரட்டிய எளிய காக்கையும்
மன்னன் சத்தியசேனன், தன் எல்லையை ஆக்கிரமித்திருந்த வடநாட்டுப் பேரரசின் இரும்புச் சக்கரத் தேர்ப்படையைத் தாக்க உடனடியாகப் போர்ப்படைக்கு உத்தரவிட்டான். அவனிடம் இருந்தது மலைப்பகுதி எளிய காலாட்படை வில்லாளிகள் மட்டுமே. காட்டின் மூத்த வேடரான கண்ணன் மன்னனை அழைத்து மரக்கிளையைக் காட்டினார்; அங்கே கூரிய நகங்களும் கொடிய அலகும் கொண்ட பெரிய ஆந்தை ஒன்று பட்டப்பகலில் கண்பார்வை மங்கி விழித்துக் கொண்டிருக்க, மிகச் சாதாரண எளிய காக்கை ஒன்று ஆந்தையின் கண்களைக் குறிவைத்துத் தாக்கி அந்தப் பெரும் ஆந்தையை விரட்டியடித்து வெற்றி கண்டது (பகல்வெல்லும் கூகையைக் காக்கை)! வேடர் கூறினார்: 'மன்னா! ஆந்தை வலிமையானதுதான்; ஆனால் பகல் நேரம் காக்கைக்குச் சாதகமான காலம்; அதுபோலவே எதிரியின் கனரக இரும்புத் தேர்ப்படையை இப்போதைய கோடைக்காலத்தில் தாக்கினால் நாம் தோற்றுவிடுவோம்; ஆனால் அடுத்த மாதம் வரவிருக்கும் பருவமழைக்காலம் வரை பொறுத்திருந்தால், சமவெளி முழுவதும் சேறாகி அவர்களது தேர்கள் மண்ணில் புதையும்; நம் மலை வீரர்கள் எளிதாக அவர்களை வீழ்த்துவர்; பகைவரை வெல்ல வலிமையை விடச் சாதகமான காலமே முதன்மையானது' என்றார் (வேந்தர்க்கு வேண்டும் பொழுது). சத்தியசேனன் மழைக் காலம் வரை காத்திருந்து, சேற்றில் சிக்கிய தேர்ப்படையை எளிதில் வென்று நாட்டை மீட்டான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 482Kural 482
சாதகமான காலத்தோடு பொருந்திச் செயல்படுவது என்பது, ஒருவரிடமும் நிலையாக நில்லாமல் நழுவி ஓடும் செல்வத்தை, தன்னை விட்டுப் போகாதவாறு இறுக்கிக் கட்டி வைக்கின்ற வலுவான கயிறு போன்றதாகும்.
• பருவத்தோடு = தமக்கு வாய்க்கக்கூடிய சாதகமான கால நேரத்தோடு,
• ஒட்ட ஒழுகல் = சரியாகப் பொருந்தித் தவறாமல் விரைந்து செயல்படுவது என்பது,
• திருவினை = ஒருபோதும் ஓரிடத்தில் நிலைத்து நிற்காமல் நழுவிச் செல்லக்கூடிய செல்வத்தை,
• தீராமை = தன்னை விட்டு விலகிப் போய்விடாதபடி,
• ஆர்க்கும் கயிறு = நிலையாகக் கட்டிப் பிணைத்து வைக்கக்கூடிய வலுவான கயிறாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பருவக்காற்றும் செல்வத்தைக் கட்டிப்போட்ட தங்கக் கயிறும்
பூம்புகார் துறைமுகத்தில், கிழக்கு நோக்கி வீசும் சாதகமான பருவக்காற்று ஆண்டுதோறும் கார்த்திகைத் திங்களில் நாற்பது நாட்கள் மட்டுமே வீசும். கடல் வணிகர் குணசேகரன், அந்தக் கால நேரத்தை முன்கூட்டியே கணித்து, முதல் நாளிலேயே தன் மிளகு மற்றும் பட்டுச் சரக்குகளைக் கப்பலில் ஏற்றி, பருவக்காற்று வீசத் தொடங்கிய முதல் கணத்திலேயே பாய்மரங்களை விரித்துப் புறப்பட்டான் (பருவத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல்). அவனது கப்பல்கள் பதினைந்தே நாட்களில் சாவகத் தீவை அடைந்து, சந்தையில் முதல் நபராகச் சரக்குகளை விற்று, மலைபோன்ற தங்கக் காசுகளை ஈட்டித் திரும்பின! ஆனால் அவனது போட்டியாளனோ, விருந்துகளிலும் சோம்பலிலும் மூன்று வாரங்கள் காலந்தாழ்த்திப் புறப்பட்டான்; பருவக்காற்று நின்று எதிர்சுழல் காற்று வீசியதால், அவனது கப்பல்கள் நடுக்கடலில் புயலில் சிக்கி மூழ்கின. குணசேகரனின் ஞானத்தைக் கண்ட சான்றோர்கள் கூறினர்: 'காலத்தோடு பொருந்திச் செயல்படுவது என்பது, சஞ்சலப்பட்டு ஓடும் லட்சுமியாகிய செல்வத்தைத் தன்னை விட்டு நீங்காமல் இறுக்கிக் கட்டிப்போடும் அழியாத கயிறு போன்றது' என்று மெய்ப்பித்தனர் (திருவினைத் தீராமை ஆர்க்குங் கயிறு).
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 483Kural 483
ஒரு காரியத்தைச் செய்து முடிப்பதற்குரிய சரியான கருவிகளையும் சாதனங்களையும் கையில் எடுத்துக்கொண்டு, ஏற்ற காலத்தை அறிந்து செயல்பட்டால், சாதிக்க முடியாத அரிய செயல் என்று இந்த உலகில் எதுவுமே இல்லை.
• கருவியான் = ஒரு காரியத்தை முடிப்பதற்குத் தேவையான சரியான கருவிகளையும் சாதனங்களையும் சேர்த்துக்கொண்டு,
• காலம் அறிந்து செயின் = அதற்குப் பொருத்தமான சாதகமான நேரத்தை அறிந்து செயல்பட்டால்,
• அருவினை என்ப = 'செய்வதற்கு முடியாத அரிய கடினமான செயல்' என்று சொல்லக் கூடியவை
• உளவோ = இவ்வுலகில் ஏதேனும் உண்டோ? (எந்தவொரு அரிய காரியத்தையும் எளிதாகச் சாதித்து விடலாம்).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காட்டாற்றுப் பெருமதகும் கருவிகளோடு வென்ற அரிய சாதனையும்
வருடந்தோறும் வயல்வெளிகளை மூழ்கடித்து நாசம் செய்த காட்டாற்றின் நடுவே, கருங்கல் மதகு ஒன்றைக் கட்ட வேண்டும் என்று மன்னன் விரும்பினான்; 'பாய்ந்தோடும் காட்டாற்றுப் படுகையில் அணைக்கட்ட முடியாது, இது மனித சக்தியால் செய்ய முடியாத அரிய காரியம்' என்று பெரும்பாலான அரசவை ஆட்கள் கைவிரித்தனர் (அருவினை என்ப). ஆனால் தலைமைப் பொறியாளர் பொன்னுத்துரையோ தளரவில்லை; ஆற்று நீரைத் திருப்பிவிடும் மரக் கூண்டுகள், சுண்ணாம்பு சுதை கலக்கும் எந்திரங்கள், கருங்கல் தூக்கும் கப்பி வடங்கள் ஆகிய சரியான கருவிகளை முன்கூட்டியே தயார் செய்தார் (கருவியான்); ஆற்றில் நீரோட்டம் மிகக் குறைவாக வற்றும் வைகாசி மாதத்தின் இருபது நாட்கள் கொண்ட சரியான கோடைக்காலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார் (காலம் அறிந்து செயின்). அந்த இருபதே நாட்களில் ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களுடன் சரியான கருவிகளைக் கொண்டு மதகின் அடித்தளத்தை ஆழமாக அமைத்து முடித்தார்; மழைக்காலம் வந்த போது காட்டாற்று வெள்ளம் மதகின் வழியாகப் பாசனக் கால்வாய்களுக்குப் பாய்ந்து நாட்டைப் பசும் பொன்னாக்கியது! மன்னர் பாராட்டினார்: 'தகுந்த கருவிகளோடு ஏற்ற காலத்தை அறிந்து செயல்பட்டால், இந்த உலகில் முடியாத அரிய காரியம் என்று எதுவுமே இல்லை' என்று மெய்ப்பித்துக் காட்டினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 484Kural 484
செயலைச் செய்து முடிப்பதற்குரிய சரியான காலத்தையும், அதற்குப் பொருத்தமான இடத்தையும் நன்கு தேர்ந்து செயல்பட்டால், உலகத்தையே ஆள ஒருவன் விரும்பினாலும் அது அவனுக்கு வசப்பட்டு வெற்றியாகும்.
• காலம் கருதி = ஒரு செயலைத் தொடங்குவதற்குரிய சரியான சாதகமான காலத்தை ஆராய்ந்து,
• இடத்தால் செயின் = அதற்குப் பொருத்தமான நில அமைப்பையும் இடத்தையும் தேர்ந்தெடுத்துச் செயல்பட்டால்,
• ஞாலம் கருதினும் = இந்த உலகத்தையே ஆள ஒருவன் விரும்பினாலும் கூட,
• கைகூடும் = அந்த மாபெரும் சாதனையும் அவனுக்கு எளிதில் வசப்பட்டு வெற்றியடையும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பெருங்கடல் சாம்ராஜ்யமும் காலமும் இடமும் இணைந்த மாபெரும் வெற்றியும்
தென்னாட்டுப் பெருவேந்தன், சர்வதேசக் கடல் வணிகப் பாதைகளைக் கொள்ளையர்களிடமிருந்து மீட்டு, கடல்கடந்த தீவுகள் அனைத்திலும் வணிக மேலாதிக்கத்தை நிலைநாட்ட விரும்பினான்; 'உலகின் எல்லை வரை பரந்து விரிந்திருக்கும் நாடுகளை வெல்வது வெறும் கனவு' என்று சிலர் அஞ்சினர் (ஞாலம் கருதினும்). ஆனால் பேரரசனோ காலத்தையும் இடத்தையும் நுட்பமாக இணைத்தான்: முதலாவதாக, கடலில் அதிவேகமாகப் பாய்மரங்களை உந்தித் தள்ளும் தென்மேற்குப் பருவமழைக் காற்று வீசும் சரியான தை மாத காலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தான் (காலம் கருதி); இரண்டாவதாக, எதிரிகளின் கப்பல்கள் தப்பி ஓட முடியாதவாறு இயற்கை பவளப்பாறைகள் சூழ்ந்த குறுகிய நீரிணைப் பகுதியைத் தாக்குதல் இடமாகத் திட்டமிட்டான் (இடத்தால் செயின்). சரியான காலமும் வியூகத்திற்குரிய நில அமைப்பும் இணைந்ததால், அவனது கடற்படை பதினான்கே நாட்களில் கடல்கடந்த பதினான்கு தீவுகளின் துறைமுகங்களையும் வென்று, உலகளாவிய வணிகப் பேரரசை நிறுவித் தன் வசப்படுத்தியது (கைகூடும்)! காலமும் இடமும் கூடினால் உலகத்தையே ஆள நினைத்தாலும் கைகூடும் என்று உலகம் போற்றியது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 485Kural 485
உலகம் முழுவதையும் வெல்ல நினைக்கும் ஆற்றல்மிக்க தலைவர்கள், அவசரப்பட்டு மனம் கலங்கிவிடாமல், வெற்றிக்குரிய சாதகமான காலம் வரும் வரை அமைதியோடு பொறுத்திருப்பார்கள்.
• ஞாலம் கருதுபவர் = உலகத்தையே முழுமையாக வென்று ஆட்சி செய்யக் கருதும் தலைவர்கள்,
• கலங்காது = இடையில் வரும் சோதனைகளைக் கண்டு பதற்றமடையாமலும் மனம் கலங்காமலும்,
• காலம் கருதி = தமக்கு வெற்றி தரக்கூடிய சாதகமான காலம் கனியும் வரையில்,
• இருப்பர் = பொறுமையோடு அமைதியாகக் காத்திருப்பார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
எல்லைத் தூண்டுதலும் கலங்காத மன்னரின் பொறுமை காத்த மாபெரும் வெற்றியும்
எல்லையோர சிற்றரசுகளின் கூட்டணி ஒன்று, மன்னன் உதயவர்மனின் கவனத்தைக் கலைத்து கோடைகால வறண்ட பாலைவனத்திற்குள் இழுத்து அழிப்பதற்காக அவமதிப்புக் கடிதங்களையும் எல்லைத் தாக்குதல்களையும் நடத்தியது; இளம் படைத்தளபதிகள் கொதித்தெழுந்து, 'மன்னா! உடனடியாகப் படை திரட்டி அவர்களை இப்போதே தாக்கி அழிக்க வேண்டும்' என்று ஆவேசப்பட்டனர். ஆனால் உலகளாவிய சாம்ராஜ்யத்தை உருவாக்கத் திட்டமிட்டிருந்த உதயவர்மனோ, கொஞ்சமும் மனம் கலங்காமல் அமைதி காத்தான் (கலங்காது ஞாலம் கருதுபவர்). 'அவசரப்படாதீர்கள்; இப்போது கோடைக்காலத்தில் போனால் நம் வீரர்கள் நீர் தாகத்தால் மடிவர்; இன்னும் மூன்று மாதங்களில் எதிரிகளின் கூலிப்படைக்கான பண ஒப்பந்தம் முடியும்; அவர்களின் தானியக் கிடங்குகள் காலியாகும்; அப்போதுதான் நம்முடைய சாதகமான காலம் தொடங்கும்' என்று காத்திருந்தான் (காலம் கருதி இருப்பர்). மன்னன் கணித்தபடியே, மூன்றாம் மாதத்தில் எதிரிகளின் படையில் கலகம் வெடித்துக் கூட்டணி தானாக உடைந்தது; உதயவர்மன் ஒரே வாரத்தில் எல்லையைக் கடந்து ஒரு துளி இரத்தம் சிந்தாமல் அனைத்துச் சிற்றரசுகளையும் தன் பேரரசுடன் இணைத்துக் கொண்டான்! உலகைக் கட்டியாளும் தலைவர்கள் காலம் வரும் வரை கலங்காமல் பொறுத்திருப்பர் என்பது நிரூபணமானது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 486Kural 486
ஆற்றல் மிகுந்த வீரன் காலம் கனியும் வரை அடங்கி அமைதியாக இருப்பது கோழைத்தனம் அல்ல; அது சண்டையிடும் ஆட்டுக்கடா தன் எதிரியை ஓங்கி முட்டித் தாக்குவதற்காகப் பின்னே கால்களை வாங்கிப் பதுங்குவதைப் போன்ற உத்தியாகும்.
• ஊக்கம் உடையான் = மன உறுதியும் பேராற்றலும் கொண்ட ஒரு வீரன்,
• ஒடுக்கம் = உரிய காலத்தை எதிர்பார்த்து அமைதியாக அடங்கிப் பின்வாங்கி இருப்பது என்பது,
• பொரு தகர் = களத்தில் சண்டையிடும் ஆட்டுக்கடாவானது,
• தாக்கற்கு = தன் எதிரியைப் பாய்ந்து பலமாக முட்டித் தாக்குவதற்காக,
• பேரும் தகைத்து = பின்னே சில அடிகள் கால்வாங்கிப் பதுங்குவதைப் போன்ற தன்மையுடையதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கோட்டைக்குள் மௌனமும் ஆட்டுக்கடா பாய்ந்த மின்னல் தாக்குதலும்
கொடுங்கோல் கொள்ளைக் கூட்டத்தின் தலைவன் ஐயாயிரம் முரட்டு வீரர்களுடன் எல்லையைத் தாக்கிய போது, தளபதி வீரசிங்கன் தன் படைகளை அவசரமாகப் போர்க்களத்திற்கு அனுப்பாமல், கோட்டைக் கதவுகளை அடைத்துக் கொண்டு மூன்று நாட்கள் முற்றிலும் அமைதியாகப் பின்வாங்கினான் (ஊக்கமுடையான் ஒடுக்கம்). கொள்ளைத் தலைவன் கோட்டைக்கு வெளியே நின்று, 'வீரசிங்கன் பயந்து நடுங்கும் முயலாக மாறிவிட்டான்' என்று கேலி செய்து கூச்சலிட்டான்; கோட்டைக்குள்ளே இளம் வீரர்கள் கொதித்த போது, வீரசிங்கன் முற்றத்தில் நின்ற ஆட்டுக்கடாவைக் காட்டினார்: அங்கே ஆட்டுக்கடா தன் எதிரி மீது பாய்ந்து முட்டுவதற்கு முன்பாக, நான்கு அடிகள் மெதுவாகப் பின்னே கால்களை வாங்கிப் பதுங்கி, பின்னர் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து மரக்கதவை உடைத்து நொறுக்கியது (பொருதகர் தாக்கற்குப் பேருந் தகைத்து)! வீரசிங்கன் கூறினான்: 'நமது இந்த அடக்கம் கோழைத்தனம் அல்ல; எதிரியின் கவனக்குறைவை வரவழைத்துப் பாய்வதற்கான பின்வாங்கல்!' மூன்றாம் நாள் நள்ளிரவில், கொள்ளையர்கள் வெற்றிக் கொண்டாட்டத்தில் குடித்து மயங்கிக் கிடந்த வேளையில், வீரசிங்கன் திடீர் பாய்ச்சலாகக் குதிரைப்படையுடன் வெளியே பாய்ந்து, ஒரே மணிநேரத்தில் கொள்ளைக் கூட்டத்தை அடியோடு வேரறுத்து வெற்றி கண்டான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 487Kural 487
அறிவுக்கூர்மை உடைய சான்றோர்கள், பகைவன் அநீதி செய்த உடனே ஆத்திரமடைந்து கோபத்தை வெளியில் காட்ட மாட்டார்கள்; அவனை வெல்வதற்குரிய சரியான காலம் வரும் வரை சினத்தை மனதுக்குள்ளேயே அடக்கி வைத்து அமைதி காப்பார்கள்.
• ஒள்ளியவர் = கூர்மையான அறிவும் மதிநுட்பமும் உடைய சான்றோர்கள்,
• பொள்ளென = பகைவன் அநீதி இழைத்த உடனே திடீரென்று அவசரப்பட்டு,
• ஆங்கே = அந்த இடத்திலேயே,
• புறம் வேரார் = எதிரி அறியும்படியாகத் தமது கோபத்தை வெளியில் காட்ட மாட்டார்கள்;
• காலம் பார்த்து = அவனை அடியோடு வீழ்த்துவதற்குரிய சரியான காலம் வரும் வரை எதிர்பார்த்து,
• உள் வேர்ப்பர் = அந்தச் சினத்தை வெளிப்படுத்தாமல் மனத்திற்குள்ளேயே அடக்கி வைத்திருப்பார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அரசவை விருந்தின் அவமதிப்பும் சினத்தை அடக்கிய இளவரசரின் சாதுரியமும்
அரசவை விருந்தின் போது, துரோக எண்ணம் கொண்ட சிற்றரசன் ஒருவன், இளவரசர் தருமசேனனின் ஆடையின் மீது வேண்டுமென்றே திராட்சை மதுவை ஊற்றி, 'இளவரசருக்கு இன்னும் கோப்பையை ஒழுங்காகப் பிடிக்கக் கூடத் தெரியவில்லை' என்று ஏளனமாகச் சிரித்தான். அங்கே நின்ற மெய்க்காவலர்கள் வாளை உருவ முயன்ற போது, தருமசேனன் அவர்களைத் தடுத்து, முகத்தில் எந்தக் கோபக் குறியையும் காட்டாமல் புன்னகையோடு தன் மேலாடையைத் துடைத்துக் கொண்டு விருந்தை இயல்பாகத் தொடர்ந்தான் (பொள்ளென ஆங்கே புறம்வேரார்). சிற்றரசன், 'இளவரசன் கோழை, நமக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லை' என்று மெத்தனமாக இருந்தான். ஆனால் தருமசேனனோ, அந்தக் கொடிய துரோகத்தை மறக்காமல், அவனது வரி ஏய்ப்பு மற்றும் ஆயுதக் கடத்தலை ரகசியமாக வேவு பார்த்து, ஆதாரங்களைத் திரட்டித் தக்க காலம் வரும் வரை சினத்தை மனதிற்குள்ளேயே அடக்கி வைத்திருந்தான் (காலம்பார்த்து உள்வேர்ப்பர் ஒள்ளியவர்). ஆறு மாதங்கள் கழித்து, ஆண்டு தணிக்கையின் போது மன்னர் முன்னிலையில் அனைத்துத் துரோக ஆவணங்களையும் சமர்ப்பித்து, எதிரியைப் பேசவிடாமல் சிறைப்பிடித்து அவனது கோட்டையை முழுமையாகக் கைப்பற்றினான்! சினம் உடனே பொங்குவது அறிவீனத்தின் அடையாளம்; தக்க காலம் வரும் வரை அடக்கிக் காத்திருப்பதே மெய்யான அறிவுக்கூர்மை!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 488Kural 488
தம்மைவிட வலிமையான எதிரியைக் காணும் போது, அவனது அழிவுக் காலம் வரும் வரை பணிவோடு அவனைத் தாங்கிப் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்; அவனுக்குரிய இறுதிக் காலம் வரும் போது, அவனது தலை தானாகவே கீழே உருண்டு அழியும்.
• செறுநரைக் காணின் = தம்மை அடக்கி ஆளும் வலிமைமிக்க பகைவரை நேரில் சந்திக்கும் போது,
• சுமக்க = தமக்கு சாதகமான காலம் வரும் வரையில் அவர்களைத் தலைமீது சுமப்பது போலப் பணிந்து பொறுத்துச் செல்ல வேண்டும்;
• இறு வரை காணின் = அப்பகைவர்களுக்கு அழிவு காலம் வந்துவிட்டதைக் காணும் போது,
• தலை கிழக்கு ஆம் = அவர்களது தலைகீழான வீழ்ச்சியும் முழுமையான முடிவும் தானாகவே வந்து சேரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொடுங்கோலனின் ஆதிக்கமும் பணிந்து காத்த இளவரசரின் அரிய வெற்றியும்
அரியணையைக் குறுக்குவழியில் கைப்பற்றிய கொடுங்கோலன் ஒருவன், முன்னாள் மன்னரின் மகன் இளவரசன் சேந்தனை அடிமையைப் போல நடத்தினான்; சேந்தனோ அவசரப்பட்டு வாளை உருவாமல், தன் பலம் பெருகும் வரையிலும் அக்கொடுங்கோலனின் அழிவுக் காலம் வரும் வரையிலும், அவனது அனைத்து ஆணைகளையும் தலைமேல் சுமப்பது போலப் பணிந்து நிறைவேற்றி வந்தான் (செறுநரைக் காணின் சுமக்க). சேந்தனின் அதீத பணிவைக் கண்டு ஏமாந்துபோன கொடுங்கோலன், 'இவன் வாழ்நாளில் நமக்கு எதிர்க்கவே மாட்டான்' என்று அஜாக்கிரதையாக மாறி, தன் மெய்க்காவலர்களைக் கலைத்துவிட்டு அரண்மனை கேளிக்கைகளில் மூழ்கினான். ஐந்தாம் ஆண்டில், கொடுங்கோலனின் கொடுமைகளால் பொறுமையிழந்த மக்களும் படைவீரர்களும் ஒன்று திரண்டு கலகம் செய்யத் தொடங்கிய சரியான தருணத்தைக் கண்ட சேந்தன் (இறுவரை காணின்), கோட்டைக் கதவுகளைத் திறந்து படைகளை வழிநடத்தி அந்தக் கொடுங்கோலனை ஒரே இரவில் பதவியிறக்கினான்; அந்த அக்கிரமக்காரனின் தலை தலைகீழாகக் கீழே உருண்டு மண்ணில் வீழ்ந்தது (கிழக்காம் தலை)! காலம் வரும் வரை பகைவனைப் பணிந்து தாங்கி, அவனது முடிவுக் காலத்தில் வீழ்த்துவதே சாணக்கிய உத்தி என்பதை வரலாறு குறித்தது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 489Kural 489
கிடைப்பதற்கு மிக அரிய நல்வாய்ப்பும் சாதகமான காலமும் வந்து வாய்க்குமானால், அந்த அரிய வாய்ப்பு நழுவிப் போவதற்கு முன் அப்போதே துணிந்து செயல்பட்டு, மிக அரிய மாபெரும் காரியங்களைச் செய்து முடிக்க வேண்டும்.
• எய்தற்கு அரியது = பெறுவதற்கு மிக அரிய சாதகமான ஒரு நல்ல வாய்ப்புக் காலம்,
• இயைந்தக்கால் = தனக்கு வந்து வாய்க்குமானால்,
• அந்நிலையே = அந்த அரிய வாய்ப்பு நழுவிப் போவதற்கு முன்பாக அந்த விநாடியிலேயே,
• செய்தற்கு அரிய செயல் = மற்றக் காலங்களில் செய்ய முடியாத மிக அரிய மாபெரும் சாதனைகளைச் செய்து முடிக்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அரிய அமாவாசை வற்றலும் பவளப்பாறைப் பாதையை வரைந்த மாலுமியும்
தென் பெருங்கடலில் மரக்கலங்களை மூழ்கடித்து வந்த கொடிய பவளப்பாறைகளுக்கு இடையே, பாதுகாப்பான ஆழமான கப்பல் பாதையைக் கண்டறிந்து வரைபடமாகத் தயாரிக்க வேண்டும் என்பது மாலுமி அரவிந்தனின் பல ஆண்டு கனவு; ஆனால் கடல் அலைகளின் சீற்றத்தால் எவராலும் அந்தப் பாறைகளை நெருங்கக் கூட முடியவில்லை. நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே நிகழும் அபூர்வமான முழு கிரகண இரவில், கடல் நீர் அதன் வரலாற்றுச் சாதனை அளவுக்குக் குறைந்து, பவளப்பாறைகள் வெறும் கண்களுக்குத் தெரியும் வகையில் மூன்று மணி நேரம் முழுமையாக வற்றி நிற்கும் அரிய வாய்ப்புக் காலம் வந்தது (எய்தற்கரியது இயைந்தக்கால்)! அரவிந்தன் ஒரு விநாடி கூடத் தாமதிக்காமல், அந்த நள்ளிரவிலேயே தன் ஆய்வுக் குழுவோடு வற்றிய பாறைப் பகுதிகளுக்குள் இறங்கி (அந்நிலையே), ஆழமான வளைவுப் பாதைகளைத் துல்லியமாக அளந்து வரைபடத்தில் குறித்து, எச்சரிக்கைக் கல் தூண்களையும் நட்டு முடித்தார் (செய்தற்கரிய செயல்)! விடிவதற்குள் கடல் நீர் வழக்கம்போல் உயர்ந்து பாறைகளை மூடியது; ஆனால் அவர் அந்த மூன்று மணிநேர அரிய நல்வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திச் செய்த அந்த மாபெரும் சாதனை, அடுத்த பல தலைமுறைகளுக்கு ஆயிரக்கணக்கான கப்பல்களை விபத்துகளில் இருந்து பாதுகாத்துக் காப்பாற்றியது!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 490Kural 490
வாய்ப்புக் காலம் கனியும் வரை ஓடும் நீரில் கொக்கு நிற்பது போல் பொறுமையோடு காத்திருக்க வேண்டும்; சாதகமான வாய்ப்பு கிடைத்த உடனே, கொக்கு மின்னல் வேகத்தில் இரையைக் குத்திப் பிடிப்பது போல் குறிதவறாமல் காரியத்தை உடனே முடித்துவிட வேண்டும்.
• கூம்பும் பருவத்து = ஒரு செயலைத் தொடங்காமல் அடங்கிப் பொறுத்திருக்க வேண்டிய காலத்தில்,
• கொக்கு ஒக்க = ஓடும் நீரில் ஒற்றைக் காலில் அசையாமல் நிற்கும் கொக்கைப் போல அமைதியாகக் காத்திருக்க வேண்டும்;
• மற்று = பிறகு,
• சீர்த்த இடத்து = தனக்குரிய சாதகமான நல்ல வாய்ப்புக் காலம் கைகூடி வரும் போது,
• அதன் குத்து ஒக்க = கொக்கு குறிதவறாமல் மின்னல் வேகத்தில் இரையைக் குத்திப் பிடிப்பது போல, அச்செயலைத் தவறாமல் செய்து முடிக்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நாணற்படுக்கையில் காத்திருப்பும் கொக்கின் மின்னல் அம்புத் தாக்குதலும்
மன்னரின் தலைமை வில்லாளி மாரப்பன், மலைக் குகையில் பதுங்கியிருந்த பயங்கரக் கொள்ளைத் தலைவனைப் பிடிப்பதற்காக அனுப்பப்பட்டான்; அந்தக் கொள்ளைத் தலைவன் உணவுக் கூடை வரும் போது மட்டுமே குகை வாசலுக்கு ஒரு விநாடி வந்து செல்வான். மாரப்பன் நதிக்கரை நாணல் புதரில் அமர்ந்து, தன் அருகில் ஓடும் ஆற்று நீரில் ஒற்றைக் காலில் அசையாமல் நின்ற வெண்கொக்கை உற்று நோக்கினான்; மீன்கள் அலைபாயும் போதும் கொக்கு அசையாமல் சிலை போல் நின்றது (கொக்கொக்க கூம்பும் பருவத்து); பின்னர் ஒரு பெரிய மீன் தன் காலுக்கு அருகே வந்த அந்த ஒரே நொடியில், கொக்கு தன் கூரிய அலகால் மின்னல் வேகத்தில் குறிதவறாமல் குத்திப் பிடித்தது (குத்தொக்க சீர்த்த இடத்து)! மாரப்பனும் அதைப் போலவே, கொட்டும் பனியிலும் கொசுக்கடியிலும் எட்டு மணி நேரம் மூச்சை அடக்கிக் கொக்கைப் போல அமைதியாகக் காத்திருந்தான்; குகை வாசலுக்குக் கொள்ளைத் தலைவன் உணவு வாங்க வெளியே வந்த அந்த இரண்டு விநாடிகளில், மாரப்பன் தன் வில்லை வளைத்துக் குறிதவறாமல் எய்து அவனது கால்களை முடக்கி அவனை உயிருடன் சிறைப்பிடித்தான்! உலகம் போற்றியது: காலம் கனியும் வரை கொக்கைப் போல் பதுங்கி இருக்க வேண்டும்; வாய்ப்புக் கிடைத்ததும் கொக்கின் குத்து போல் மின்னல் வேகத்தில் முடித்துவிட வேண்டும்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.