திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 486

கொடுங்கோல் கொள்ளைக் கூட்டத்தின் தலைவன் ஐயாயிரம் முரட்டு வீரர்களுடன் எல்லையைத் தாக்கிய போது, தளபதி வீரசிங்கன் தன் படைகளை அவசரமாகப் போர்க்களத்திற்கு அனுப்பாமல், கோட்டைக் கதவுகளை அடைத்துக் கொண்டு மூன்று நாட்கள் முற்றிலும் அமைதியாகப் பின்வாங்கினான் (ஊக்கமுடையான் ஒடுக்கம்). கொள்ளைத் தலைவன் கோட்டைக்கு வெளியே நின்று, 'வீரசிங்கன் பயந்து நடுங்கும் முயலாக மாறிவிட்டான்' என்று கேலி செய்து கூச்சலிட்டான்; கோட்டைக்குள்ளே இளம் வீரர்கள் கொதித்த போது, வீரசிங்கன் முற்றத்தில் நின்ற ஆட்டுக்கடாவைக் காட்டினார்: அங்கே ஆட்டுக்கடா தன் எதிரி மீது பாய்ந்து முட்டுவதற்கு முன்பாக, நான்கு அடிகள் மெதுவாகப் பின்னே கால்களை வாங்கிப் பதுங்கி, பின்னர் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து மரக்கதவை உடைத்து நொறுக்கியது (பொருதகர் தாக்கற்குப் பேருந் தகைத்து)! வீரசிங்கன் கூறினான்: 'நமது இந்த அடக்கம் கோழைத்தனம் அல்ல; எதிரியின் கவனக்குறைவை வரவழைத்துப் பாய்வதற்கான பின்வாங்கல்!' மூன்றாம் நாள் நள்ளிரவில், கொள்ளையர்கள் வெற்றிக் கொண்டாட்டத்தில் குடித்து மயங்கிக் கிடந்த வேளையில், வீரசிங்கன் திடீர் பாய்ச்சலாகக் குதிரைப்படையுடன் வெளியே பாய்ந்து, ஒரே மணிநேரத்தில் கொள்ளைக் கூட்டத்தை அடியோடு வேரறுத்து வெற்றி கண்டான்!

When a marauding bandit army of five thousand mercenaries raided the frontier valley, General Veerasingan did not rashly charge into the open field. Instead, he withdrew his garrison behind the granite citadel walls, sealed the portcullis, and enforced absolute, stone-silent discipline for seventy-two hours (Ookka mudaiyaan odukkam). Outside the ramparts, the bandit warlord laughed mockingly, taunting Veerasingan as a cowering rabbit too terrified to draw his sword. As hot-blooded young lieutenants grew restless within the courtyard, Veerasingan pointed to a horned fighting ram penned in the yard: Watch closely! Before delivering a shattering headbutt to a solid timber oak beam, the ram deliberately retreats five slow paces, coiling its sinews solely to gather crushing kinetic momentum for the forward charge! (Poru thagar thaakkaRkup paerum thagaithu). On the third midnight, when the undisciplined raiders fell into a drunken stupor outside, Veerasingan flung open the hidden sally ports, unleashing his concentrated heavy armored cavalry with unstoppable momentum, annihilating the bandit army in ninety minutes. The officers understood: The strategic restraint of a master warrior is never fear; it is the recoiling of the ram before delivering the lethal strike!