குறள் 921Kural 921
மதுவுக்கு அடிமையாகி வாழ்பவர்களைப் பகைவரோ பிறரோ ஒருபோதும் மதிக்கவோ அஞ்சவோ மாட்டார்கள்; அதுமட்டுமின்றி, அவர்கள் தமக்குரிய நற்புகழையும் பெருமையையும் இழந்து சிறுமை அடைவார்கள்.
• கட்காதல் கொண்டொழுகுவார் = போதைக் கள்ளுக்கு அடிமையாகி நடப்பவர்,
• எஞ்ஞான்றும் உட்கப்படாஅர் = எப்போதுமே பிறரால் அஞ்சப்பட மாட்டார்கள்,
• ஒளியிழப்பர் = தமக்கிருந்த கம்பீரப் புகழையும் இழந்துவிடுவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
செங்குன்றக் கோட்டைக் காவலும் கள்ளுக்கு அடிமையாகிப் பகையஞ்சி நின்ற புகழை இழந்து நின்ற இளம் தளபதி செங்குட்டுவனும்
செங்குன்றத்து எல்லைக் கோட்டையின் இளம் காவற்படைத் தளபதியாகப் பொறுப்பேற்றான் செங்குட்டுவன்; அவனது தந்தையின் வீரப் புகழும் அவனது கம்பீரத் தோற்றமும் தொடக்கத்தில் எல்லையோரக் கொள்ளையர்களை அஞ்சி நடுங்க வைத்தன. ஆனால், நாளடைவில் போதைக் கள்ளுக்கு அடிமையான செங்குட்டுவன் (கட்காதல் கொண்டு ஒழுகினான்), மாலையானதும் மது மயக்கத்தில் கோட்டைக் கொத்தளங்களில் தடுமாறி விழுந்து அறிவிழந்து கிடந்தான்; தளபதியின் குடிப் பழக்கத்தை அறிந்து கொண்ட கொள்ளையர்கள், அவனைக் கண்டு அஞ்சுவதை முற்றிலும் கைவிட்டு (உட்கப்படார்), எல்லைக் கிராமங்களுக்குள் புகுந்து உழவர்களின் கால்நடைகளைக் கவர்ந்து ஊரையே எரித்தனர். எல்லை அழிந்த செய்தி கேட்டு வந்த மன்னரின் முன், மதுவின் நாற்றத்தோடும் கலங்கிய கண்களோடும் நின்று தன் பதவி வாளையும் நற்புகழையும் இழந்தான் செங்குட்டுவன் (ஒளியிழந்தான்). அப்போது மூத்த எல்லைக் காவலர் வேள்பாரி, 'செங்குட்டுவா! போதை தரும் கள்ளின் மீது பெருமோகம் கொண்டு வாழ்பவர்களை எதிரிகள் ஒருபோதும் அஞ்ச மாட்டார்கள் (கட்காதல் கொண்டொழுகுவார் எஞ்ஞான்றும் உட்கப்படாஅர்); அதுமட்டுமின்றி, அவர்கள் தமக்குரிய கம்பீரத்தையும் நற்புகழையும் பெருமையையும் முற்றிலும் இழந்து சிறுமை அடைவார்கள்!' (ஒளியிழப்பர்) என்று கண்ணீரோடு கடிந்துரைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 922Kural 922
அறிவை அழிக்கும் மதுவை எவரும் குடிக்கக் கூடாது; அறிவுடைய சான்றோர்களால் மனிதனாக மதிக்கப்படுவதை விரும்பாதவர்கள் வேண்டுமானால் குடிக்கலாம்.
• கள்ளை உண்ணற்க = மதுவைக் குடிக்கக் கூடாது,
• உணில் = மீறிக்குடிக்க நினைத்தால்,
• சான்றோரான் எண்ணப்பட வேண்டாதார் = சான்றோர்களால் மதிக்கப்பட விரும்பாதவர்கள்,
• உண்க = குடிக்கட்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வையை நதிக்கரை தமிழ்ச் சங்க அவையும் கள்ளருந்திப் போதையில் தடுமாறிச் சான்றோர் நன்மதிப்பை இழந்த இளம் புலவர் கபிலநாதனும்
வையை நதிக்கரையில் கூடும் தமிழ்ச் சான்றோர்களின் புலவர் அவையில் பங்குபெற்று மன்னரின் பாராட்டைப் பெறும் அரிய திறமையைப் பெற்றிருந்தான் இளம் கவிஞன் கபிலநாதன்; ஆனால், நண்பர்களின் சேர்க்கையால் போதைக் கள்ளருந்தும் கொடிய பழக்கத்திற்கு அவன் இரகசியமாக அடிமையானான் (கள் உண்டான்). ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் மாபெரும் இலக்கிய அரங்கேற்றத்தின்போது, அரண்மனை அறிஞர்களும் முதிய சான்றோர்களும் குழுமியிருந்த அவைக்கு மதுபோதையில் தள்ளாடியபடி வந்தான்; அவையில் தன் கவிதையை வாசிக்க முற்பட்டபோது, நாக்குக் குழறிச் சொற்கள் தடுமாற, அவன் கையில் இருந்த அரிய ஏட்டுச்சுவடிகள் சேற்றில் நழுவி விழுந்தன. அவனது கோலத்தைக் கண்ட சான்றோர்கள் முகம் சுளித்து அருவருப்போடு அவையை விட்டு விலகினர்; சேற்றில் விழுந்த சுவடிகளை எடுத்துக் கொடுத்து அவனது தோளைத் தொட்ட மூத்த தமிழறிஞர் நெடுஞ்சேரலாதன், 'கபிலநாதா! மனிதனுக்கு இறைவன் தந்த மிக உயர்ந்த அறிவை அழிக்கும் கள்ளை ஒருபோதும் குடிக்கக் கூடாது (கள்ளை உண்ணற்க); சமுதாயத்தில் அறிவுடைய சான்றோர்களால் மதிக்கப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை என்று கருதுபவர்கள் வேண்டுமானால் அதை அருந்திக் கிடக்கலாம்!' (உணில் உண்க சான்றோரான் எண்ணப்பட வேண்டாதார்) என்று வேதனையோடு உரைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 923Kural 923
எல்லாக் குற்றங்களையும் மன்னிக்கும் தாயின் முன்பாகவே ஒருவன் குடித்து மயங்கிக் கிடப்பது அவளுக்குத் தாங்க முடியாத துயரத்தைத் தரும் என்றால், ஒழுக்கக் கேட்டைப் பொறுக்காத சான்றோர்களின் முன்னிலையில் அது எத்தகைய பெரும் இழிவைத் தரும்!
• ஈன்றாள் முகத்தேயும் = பெற்ற தாயின் முன்னிலையிலேயே,
• களி இன்னாதால் = கள்ளருந்தி மயங்குவது துன்பம் தருவதாகும்;
• சான்றோர் முகத்து = ஒழுக்கமுடைய சான்றோர் முன்னிலையில்,
• என் மற்று = அது எத்தகைய அருவருப்பைத் தரும்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மருதூர் வேளாளர் இல்லமும் குடிமயக்கத்தில் தள்ளாடிப் பெற்ற தாயின் நெஞ்சைக் கிழித்துச் சான்றோர் முன் தலைகுனிந்த சோமசுந்தரமும்
மருதூர் கிராமத்தில் விதவைத் தாய் பொன்னம்மாள் தன் உடல் வருந்தி இராப்பகலாக நூல் நூற்று வளர்த்த ஒரே மகன் சோமசுந்தரன்; ஆனால், தீய நண்பர்களின் சேர்க்கையால் போதைக் கள்ளுக்கு அடிமையான அவன், ஒரு நாள் நள்ளிரவில் மதுவின் வெறியில் ஆடை குலைந்து, வாயில் நுரை தள்ள வீட்டின் வாசற்படியில் விழுந்து புரண்டான். மகனின் எல்லாத் தவறுகளையும் மன்னிக்கும் தாயான பொன்னம்மாள், அவனது இழிவான குடிமயக்கக் கோலத்தைக் கண்டு நெஞ்சிலடித்துக் கொண்டு கதறி அழுதாள் (ஈன்றாள் முகத்தேயும் களி இன்னாதாயிற்று). மறுநாள் காலையில் ஊர்ப் பஞ்சாயத்து அவையில் அறநெறி சான்ற பெரியோர்கள் முன்னிலையில் கல்வி உதவித்தொகை பெற வந்த சோமசுந்தரன், மதுவின் வாடையோடு தலையைக் குனிந்து நின்றான்; அவனது தாயின் கண்ணீரைக் கண்ட ஊர்ப் பெரியவர் தர்மராஜன், 'சோமசுந்தரா! எந்தக் குற்றத்தையும் பொறுத்துக் கொள்ளும் பெற்ற தாயின் முன்னிலையிலேயே ஒருவன் குடித்து மயங்கிக் கிடப்பது அவளுக்குத் தாங்க முடியாத வேதனையைத் தருகிறது என்றால் (ஈன்றாள் முகத்தேயும் இன்னாதால்), ஒழுக்கக் கேட்டைச் சிறிதும் பொறுக்காத சான்றோர்களின் முன்னிலையில் அத்தகைய குடிமயக்கம் எத்தகைய பெரும் அருவருப்பையும் இழிவையும் தரும்!' (என்மற்றுச் சான்றோர் முகத்துக் களி) என்று நெஞ்சுருகக் கூறி அவனது மனக்கண்ணைத் திறந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 924Kural 924
யாவராலும் வெறுக்கப்படும் குடிப்பழக்கம் என்னும் பெரும் பழியைச் செய்வோருக்கு முன்பாக, மனிதனுக்குரிய மானமும் வெட்கமும் ஆகிய நாணம் என்னும் உன்னத நற்பண்பு நிற்க அஞ்சி அவர்களை விட்டு ஓடிவிடும்.
• கள்ளென்னும் பேணாப் பெருங்குற்றத்தார்க்கு = மது அருந்துதல் எனும் இழிவான பெருங்குற்றம் புரிவோருக்கு,
• நாணென்னும் நல்லாள் = நாணம் எனும் நற்குணம்,
• புறங்கொடுக்கும் = நிற்க அஞ்சி விலகி ஓடிவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பூம்புகார் திருவிழாத் தெருவும் மதுமயக்கத்தில் ஆடை குலைந்து தன்மானத்தை இழந்த வணிகன் சுந்தரமும்
காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் பெருவணிகர் குடியில் தன்மானமும் கண்ணியமும் மிக்க இளைஞனாக வளர்ந்தான் சுந்தரன்; ஆனால், தீயோர் தூண்டுதலால் போதைக் கள்ளருந்தும் கொடிய பழக்கத்திற்கு ஆளானான் (கள்ளென்னும் பேணாப் பெருங்குற்றம் செய்தான்). நகரின் ஆண்டுத் தேர்த்திருவிழா அன்று பல்லாயிரக்கணக்கான சான்றோர்களும் குடும்பங்களும் கூடியிருந்த வீதியில், மதுபோதையில் தள்ளாடியபடி வந்த சுந்தரன், ஆடை நெகிழ்ந்ததும் அறியாமல், ஆபாசமாக உளறியபடி சாக்கடைச் சேற்றில் விழுந்து புரண்டான்; அவனது வெட்கக்கேடான இழிசெயலைக் கண்ட ஊர் மக்கள் முகம் பொத்தித் தலைகுனிந்து நின்றனர். நண்பர்கள் சிலர் அவனது உடலைத் துணியால் போர்த்தித் தூக்க முற்பட்டபோது, முதிய வணிகர் நல்லபெருமாள், 'ஐயோ! எவராலும் இகழப்படும் கள்ளுண்ணுதல் என்னும் கொடிய பெருங்குற்றத்தைச் செய்வோர்க்கு (கள்ளென்னும் பேணாப் பெருங்குற்றத்தார்க்கு), மனிதனுக்குரிய மானமும் வெட்கமும் ஆகிய நாணம் என்னும் உன்னத நற்பண்பு (நாண் என்னும் நல்லாள்), நிற்க அஞ்சிப் புறமுதுகு காட்டி ஓடிவிடும்!' (புறங்கொடுக்கும்) என்று பெருமூச்சோடு கூறினார். விடிந்ததும் தன் மானக்கேடான நிலையறிந்து கண்ணீர் சிந்திய சுந்தரன், மதுக்குடங்களை உடைத்துத் தன் தவறை உணர்ந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 925Kural 925
தான் சம்பாதித்த செல்வத்தைக் கொடுத்து, கள்ளினால் தன் உடலையும் சுயநினைவையும் இழக்கும் போதை மயக்கத்தை விலை கொடுத்து வாங்குவது, மனிதன் செய்ய வேண்டிய நற்கடமைகளை அறியாத பேதைமையாகும்.
• பொருள்கொடுத்து = பணத்தைக் கொடுத்து,
• மெய்யறியாமை கொளல் = தன் உடல் நினைவை இழக்கும் மயக்கத்தை வாங்குவது,
• கையறியாமை உடைத்தே = செய்ய வேண்டிய கடமையை அறியாத அறியாமையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மணலூர் சந்தையும் உழைத்துச் சேர்த்த பணத்தைக் கொடுத்து மதுமயக்கத்தை விலைக்கு வாங்கிய உழவன் கந்தனின் விழிப்பும்
மணலூர் கிராமத்தில் சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் நிலத்தை உழுது, எள்ளும் நிலக்கடலையும் விளைவித்து ஐம்பது வெள்ளிக்காசுகளை உழைத்துச் சம்பாதித்தான் ஏழை உழவன் கந்தன்; நோயுற்ற தன் கைக்குழந்தைக்கு மருந்து வாங்கவும், உழவுக்கு எருது வாங்கவுமே அந்தப் பணத்தைச் சேர்த்திருந்தான். ஆனால், சந்தை முடிந்து திரும்புகையில் கள்ளுக் கடையின் வாசலில் நின்று, 'சிறிது நேரம் மயங்கிக் கிடந்தால் அலுப்புத் தீரும்' என்று கருதித் தன் பணப்பையிலிருந்து காசுகளை வாரி இறைத்துக் கள்ளுக் குடங்களை வாங்கி அருந்தினான் (பொருள்கொடுத்து மெய்யறியாமை கொண்டான்). சிறிது நேரத்திலேயே சுயநினைவை இழந்து சாக்கடை ஓரத்தில் பிணம் போல் விழுந்து கிடக்க, திருடர்கள் அவனது மீதிப் பணப்பையை முழுமையாகப் பறித்துச் சென்றனர்; விடிந்ததும் குழந்தைக்கு மருந்து வாங்கப் பணமின்றித் தலையிலடித்துக் கொண்டு அழுது புரண்டான் கந்தன். அவனைக் கைதூக்கி விட்ட மூத்த உழவர் வேலப்பன், 'கந்தா! கடும் உழைப்பால் சம்பாதித்த பொருளைக் கொடுத்துத் தன் உடலையும் சுயநினைவையும் இழக்கும் குடிமயக்கத்தை விலைக்கு வாங்குவது (பொருள்கொடுத்து மெய்யறியாமை கொளல்), மனிதன் செய்ய வேண்டிய குடும்பக் கடமைகளை அறியாத பெரும் மூடத்தனமாகும்!' (கையறியாமை உடைத்து) என்று கூறி அவனுக்கு வழிகாட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 926Kural 926
உறங்குபவர்கள் தற்காலிகமாகச் செத்த பிணத்தைப் போன்றவர்களே ஆவர்; அதுபோலவே, கள்ளருந்தித் தன் அறிவையும் உடலையும் அழிப்பவர்கள் நாள்தோறும் நஞ்சை உண்டு தங்களைத் தாமே மாய்த்துக் கொள்பவர்களே ஆவர்.
• துஞ்சினார் = உறங்குபவர்,
• செத்தாரின் வேறல்லர் = இறந்தவரை விட வேறுபட்டவர் அல்லர்;
• எஞ்ஞான்றும் கள்ளுண்பவர் = எப்போதும் மது அருந்துபவர்கள்,
• நஞ்சுண்பார் = விஷம் அருந்துபவரே ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
உறையூர் மருத்துவக் கூடமும் மதுவெறியால் உடல் சிதைந்து நஞ்சருந்திய நிலைக்கு ஆளான செல்வமணியும் தலைமை மருத்துவர் கபிலரும்
உறையூர் அரசு மருத்துவக் கூடத்தில் எத்தகைய கொடிய விஷக் காய்ச்சல்களையும் குணப்படுத்தும் தலைமை மருத்துவராக விளங்கினார் கபிலர்; ஒரு நாள் நள்ளிரவில், பத்தாண்டுகளாக நாள்தோறும் போதைக் கள்ளைக் குடித்துக் குடல் வெந்து, மஞ்சள் காமாலையாலும் வயிற்றுப் புண்ணாலும் வாயில் ரத்தம் கக்கி மயங்கிக் கிடந்த வணிகன் செல்வமணியை அவனது மனைவியும் பிள்ளைகளும் தூக்கி வந்தனர். அவனது நிலையைப் பார்த்த தோழன் ஒருவன், 'அவன் மது மயக்கத்தில் தூங்குகிறான் அல்லவா?' என்று கேட்டான்; செல்வமணியின் நாடியைப் பிடித்துப் பார்த்த மருத்துவர் கபிலர், 'தூங்குபவர்கள் தற்காலிகமாகச் செத்த பிணத்தைப் போன்றவர்களே (துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறல்லர்); ஆனால், நாள்தோறும் மதுவைக் குடிப்பவர்கள் வெறுமனே தூங்கவில்லை, உடலையும் அறிவையும் சிறிது சிறிதாகக் கொன்று அழிக்கும் கொடிய நஞ்சைத் தாமே விரும்பி அருந்துகிறார்கள்!' (எஞ்ஞான்றும் நஞ்சுண்பார் கள்ளுண்பவர்) என்று விளக்கினார். மூன்று நாட்கள் தீவிர மூலிகைச் சிகிச்சை அளித்துச் சாவின் விளிம்பிலிருந்து செல்வமணியைக் காப்பாற்றியபோது, அவன் தன் குடும்பத்தைக் கட்டிப்பிடித்து அழுது இனி ஒருபோதும் மது என்னும் நஞ்சைத் தொடமாட்டேன் என்று சபதமிட்டான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 927Kural 927
பிறருக்குத் தெரியாமல் மறைந்திருந்து குடித்துவிட்டு ஒன்றுமறியாதவர் போல் திரியும் மனிதர்களை, அவர்களது கண் சொக்கும் மயக்கத்தைக் கண்டே ஊரார் உண்மையை அறிந்து எப்போதும் எள்ளி நகையாடுவார்கள்.
• கள்ளொற்றிக் கண்சாய்பவர் = மறைந்திருந்து கள்ளருந்தி அறிவு மயங்குபவர்,
• உள்ளூர் = உள்ளூரில் வாழும் மக்களால்,
• உள்ளொற்றி = உள்ரகசியம் அறியப்பட்டு,
• எஞ்ஞான்றும் நகப்படுவர் = எப்போதும் எள்ளி நகையாடப்படுவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர் அங்காடித் தெருவும் மறைந்திருந்து கள்ளருந்திப் போலி வேடமிட்டு ஊராரின் பரிகாசத்திற்கு ஆளான கணக்கன் சிவராமனும்
தஞ்சாவூர் நகரத்தின் வரி வசூல் கணக்கனான சிவராமன், வெளியில் உத்தமனைப் போலவும் பக்திமானைப் போலவும் வேடமிட்டு ஊருக்கு அறவுரைகள் கூறி வந்தான்; ஆனால், எவருக்கும் தெரியாமல் தினமும் பிற்பகலில் சந்துக்குள் இருக்கும் கள்ளுக் கொட்டிலின் பின்னால் மறைந்து நின்று, மண்பானைக் கள்ளை மடமடவென்று குடித்துவிட்டு வெளியேறுவான் (கள்ளொற்றினான்). எவரும் பார்க்கவில்லை என்று அவன் நினைத்தாலும், அவன் அங்காடிக்குள் நுழையும்போது அவனது சுழலும் கண்களும், சொக்கிச் சாயும் இமைகளும், தள்ளாடும் நடையும் அவனது குடிமயக்கத்தைக் காட்டிக் கொடுத்துவிடும் (கண்சாய்ந்தான்); அவனது போலி வேடத்தையும் மறைமுகக் குடிப்பழக்கத்தையும் எளிதாகக் கணித்துக்கொண்ட ஊர் மக்கள், அவன் செல்லும் இடமெல்லாம் அவனைக் கண்டு கைகொட்டிச் சிரித்து எள்ளி நகையாடினர் (உள்ளூர் உள்ளொற்றி நகப்பட்டான்). ஊராரின் கேலிப் பேச்சால் அவமானம் தாங்காமல் தலையைத் தொங்கப்போட்ட சிவராமனிடம் அவனது அண்ணன் சுந்தரம், 'சிவராமா! எவருக்கும் தெரியாமல் மறைந்திருந்து குடித்தாலும் கண்களின் மயக்கத்தைக் கண்டே ஊரார் உண்மையை உய்த்துணர்ந்து விடுவார்கள்; மறைந்து குடித்துக் கண் சொக்கி நிற்பவர்களை (கள்ளொற்றிக் கண்சாய்பவர்), உள்ளூர் மக்கள் எக்காலத்திலும் எள்ளி நகையாடிப் பரிகசிப்பார்கள்!' (உள்ளொற்றி உள்ளூர் எஞ்ஞான்றும் நகப்படுவர்) என்று கண்டித்து நல்வழிப்படுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 928Kural 928
'நான் ஒருபோதும் குடித்து மயங்கியதில்லை' என்று சாதிப்பதை விட்டுவிட வேண்டும்; ஏனெனில், மனதிற்குள் மறைத்து வைத்திருந்த அந்தரங்க ரகசியங்களும் குற்றங்களும் மது அருந்திய உடனேயே கட்டுப்பாட்டை இழந்து வெளிப்பட்டுவிடும்.
• களித்தறியேன் என்பது கைவிடுக = குடித்து மயங்கியதே இல்லை என்ற பொய்யை விடுக,
• நெஞ்சத்து ஒளித்ததூஉம் = நெஞ்சில் ஒளித்து வைத்த ரகசியங்களும்,
• ஆங்கே மிகும் = குடித்த உடனே வெளிப்பட்டுவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொற்கைத் துறைமுகப் பண்டகசாலையும் கள்ளருந்தியதில்லை எனப் பொய் பேசி மதுமயக்கத்தில் திருட்டு ரகசியத்தை உளறிய கணக்கன் மாணிக்கமும்
கொற்கைத் துறைமுகத்தின் அரசு முத்து பண்டகசாலையில் கணக்கனாக இருந்த மாணிக்கம், முப்பது மூட்டை உயர்தர முத்துக்களைத் திருடித் தன் வீட்டுத் தோட்டத்தில் புதைத்து வைத்திருந்தான்; ஆனால் வெளியில் சான்றோர்கள் முன்னிலையில், 'நான் என் வாழ்நாளில் ஒருபோதும் மது அருந்தி மயங்கியதே இல்லை, நான் ஒழுக்கத்தின் சிகரம்' என்று வீண் பெருமை பேசி வந்தான் (களித்தறியேன் என்று சாதித்தான்). ஒரு நாள் இரகசியமாக மது அருந்திவிட்டு நள்ளிரவுச் சோதனையின்போது பண்டகசாலைக்கு வந்த மாணிக்கம், மதுவின் வெறியால் சுயக்கட்டுப்பாட்டை இழந்து, 'மன்னரின் ஆட்களுக்கு முத்துக்களைக் கண்டுபிடிக்கத் துப்பில்லை, நான்தான் தோட்டத்தில் புதைத்து வைத்திருக்கிறேன்!' என்று அரசு அதிகாரிகளின் முன்னிலையிலேயே உளறிக் கொட்டினான் (நெஞ்சத்து ஒளித்தது ஆங்கே மிகுந்தது). விடிந்ததும் அவனது தோட்டத்தில் புதைக்கப்பட்ட முத்துக்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, மாணிக்கம் சிறையில் அடைக்கப்பட்டான்; அவனது கோலத்தைக் கண்ட தலைமை அதிகாரி மருதவாணன், 'மாணிக்கம்! நான் கள்ளருந்தி மயங்கியதே இல்லை என்று ஊரை ஏமாற்றுவதை விட்டுவிடு (களித்தறியேன் என்பது கைவிடுக); மது அருந்திய கணத்திலேயே, நெஞ்சில் மறைத்து வைத்திருந்த எல்லாக் குற்றங்களும் ரகசியங்களும் கட்டுப்பாட்டை இழந்து வெட்டவெளிச்சமாகிவிடும்!' (நெஞ்சத்து ஒளித்ததூஉம் ஆங்கே மிகும்) என்று கண்டித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 929Kural 929
மது மயக்கத்தில் இருப்பவனிடம் நியாயங்களையும் தத்துவங்களையும் கூறித் திருத்த முயல்வது, தண்ணீருக்குள் ஆழமாக மூழ்கியவனைத் தண்ணீருக்குள் எரியாத தீப்பந்தத்தைக் கொண்டு தேடுவது போன்ற பயனற்ற செயலாகும்.
• களித்தானைக் காரணங்காட்டுதல் = போதை மயக்கத்தில் உள்ளவனிடம் நியாயம் பேசுவது,
• கீழ்நீர்க் குளித்தானை = தண்ணீருக்குள் மூழ்கிக் கிடப்பவனை,
• தீத்துரீஇ அற்று = எரியும் தீப்பந்தத்தால் தேடுவதற்கு ஒப்பாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொல்லிமலை அடிவாரத்து இல்லமும் போதை மயக்கத்தில் நின்ற மகனிடம் நியாயம் பேசிய தந்தையும் மருத்துவர் சிவஞானத்தின் விவேகமும்
கொல்லிமலை அடிவாரத்துக் கிராமத்தில் வாழ்ந்த ஆசிரியர் ராமசாமியின் மகன் வேலன், கள்ளுக்கடைப் பழக்கத்தால் நாள்தோறும் குடிவெறியில் தள்ளாடியபடி வீட்டுக்கு வந்து கூச்சலிட்டுப் பாண்டங்களை உடைப்பான்; அவன் மதுவின் மயக்கத்தில் இருக்கும்போதே, ராமசாமி அவனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, 'மகனே! அறநெறிப்படி வாழ்வதே பெருமை, குடும்பப் புகழைக் கெடுக்காதே' என்று தத்துவங்களையும் காரணங்களையும் மணிக்கணக்காக விளக்கித் திருத்த முயன்றார் (களித்தானைக் காரணம் காட்டினார்). ஆனால் போதையில் இருந்த வேலன், தந்தையின் வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஏளனமாகச் சிரித்துவிட்டுத் தூங்கி விழுந்தான். தந்தையின் விரக்தியைக் கண்ட கிராம மருத்துவர் சிவஞானம், ராமசாமியின் தோளைத் தொட்டு, 'ராமசாமி! மதுவின் போதையில் அறிவு மழுங்கி நிற்பவனிடம் அறத்தின் நியாயங்களைப் பேசித் திருத்த முயல்வது (களித்தானைக் காரணம் காட்டுதல்), ஆழமான தண்ணீருக்குள் மூழ்கியவனைத் தண்ணீருக்குள் எரியாத தீப்பந்தத்தைக் கொண்டு தேடுவதற்கு ஒப்பாகும்!' (கீழ்நீர்க் குளித்தானைத் தீத்துரீஇ அற்று) என்று கூறினார். போதை தெளிந்த மறுநாள் காலையில் தந்தை மெளனமாகச் சிந்திய கண்ணீரைக் கண்டு வேலன் மனம் திருந்தி மதுவை விட்டொழித்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 930Kural 930
குடிப்பழக்கம் உள்ள ஒருவன் தான் குடிக்காமல் தெளிந்திருக்கும்போது, குடித்து மயங்கித் தெருவில் உருளும் மற்றொருவனைக் கண்டு, தானும் குடிக்கும்போது தனக்கும் இத்தகைய கேவலமான நிலைதானே ஏற்படும் என்று நினைத்துப் பார்த்துத் திருந்த மாட்டானா?
• கள்ளுண்ணாப் போழ்தில் = தான் குடிக்காமல் தெளிந்திருக்கும் போது,
• களித்தானைக் காணுங்கால் = குடித்து மயங்கிக் கிடப்பவனைப் பார்க்கும்போது,
• உண்டதன் சோர்வு = தான் குடிக்கும்போதும் ஏற்படும் இழிவை,
• உள்ளான்கொல் = நினைத்துப் பார்க்க மாட்டானா?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மருதூர் கோவில் வீதியும் சாக்கடையில் உருண்ட குடிகாரனின் அவலக் கோலத்தைக் கண்டு தன் குடியை விட்டொழித்த சிற்பி இளஞ்சேரனும்
மருதூர் திருவிழா மண்டபத்தில் கற்றூண்களைச் செதுக்கும் இளம் சிற்பி இளஞ்சேரன், 'சிறிது அருந்தினால் என்ன தப்பு?' என்று எண்ணிக் கள்ளுக்கடைப் பழக்கத்திற்கு ஆளாகத் தொடங்கியிருந்தான்; ஒரு நாள் காலையில் மதுவருந்தாமல் முழுச் சுயநினைவோடு உளிப்பெட்டியுடன் கோவில் பணிக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தான் (கள்ளுண்ணாப் போழ்தில்). ஊர்ச் சந்தியின் சாக்கடை ஓரத்தில் தெருநாய்களும் ஈக்களும் மொய்க்க, ஆடை குலைந்து, தன் மலசலத்திலேயே புரண்டு, வாயில் நுரை தள்ளிக் கிடந்த ஒரு குடிகாரனைச் சிறுவர்கள் கல்லால் அடித்துக் கேலி செய்வதை இளஞ்சேரன் நேரில் கண்டான் (களித்தானைக் கண்டான்). அந்த அவலக் கோலத்தைக் கண்டதும் இளஞ்சேரனின் உடம்பெல்லாம் நடுங்கியது; 'நானும் மாலையில் குடித்து மயங்கும்போது எனக்கும் இத்தகைய கேவலமான மிருக இழிவுதானே நேர்கிறது!' என்று அவனது உள்ளுணர்வு அதிர்ந்தது (உண்டதன் சோர்வு உள்ளினான்). அவனது மன அதிர்வைக் கண்ட மூத்த சிற்பி குணசேகரன், 'இளஞ்சேரா! ஒருவன் தான் குடிக்காமல் தெளிந்திருக்கும்போது (கள்ளுண்ணாப் போழ்தில்), போதையில் மிருகமாய் உருளும் மற்றொருவனைக் கண்டு (களித்தானைக் காணுங்கால்), தானும் குடிக்கும்போது தனக்கு ஏற்படும் இழிவையும் சோர்வையும் நினைத்துப் பார்க்க மாட்டானா?' (உள்ளான்கொல் உண்டதன் சோர்வு) என்று உணர்த்தினார். தன் தவறை உணர்ந்த இளஞ்சேரன் அன்று முதல் மதுவை அறவே விட்டொழித்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.