குறள் 861Kural 861
தன்னை விட ஆற்றலிலும் துணையிலும் வலிமை மிக்கவர்களைப் பகையாக எதிர்ப்பதைத் தவிர்த்து விட வேண்டும்; ஆனால் நீதியும் துணையுமற்ற எளிய எதிரிகள் தரும் பகையைத் தவிர்க்காமல் ஏற்று வெல்ல வேண்டும்.
• வலியார்க்கு மாறேற்றல் ஓம்புக = வலிமை மிகுந்தவரைப் பகையாக எதிர்ப்பதைத் தவிர்க்கவும்,
• ஓம்பா மெலியார்மேல் பகை மேக = துணையற்ற எளிய எதிரிகளின் பகையைத் தவிர்க்காமல் வெல்லவும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாண்டிய நாட்டின் கோட்டைக் கொத்தளமும் பேராற்றல் கொண்ட பேரரசரைத் தவிர்த்து அநீதி இழைத்த கொள்ளைக் கூட்டத்தை வீழ்த்திய குறுநில மன்னரும்
பாண்டிய நாட்டின் மலைக்கோட்டையில், தங்களை விடப் பத்து மடங்கு பெரிய பேரரசின் பெருஞ்சேனையோடு அவசரப்பட்டுப் போர் தொடுக்க வேண்டும் என்று துடித்த இளம் தளபதியைத் தடுத்து நிறுத்தி, விவசாயிகளின் விளைபொருட்களைச் சூறையாடி வந்த எல்லையோரக் காட்டுப் பந்தயக் கொள்ளைக் கும்பலை உடனே விரட்டியடித்து அழிக்க உத்தரவிட்டார் முதிய படைத்தலைவர் பெருமொழி. அரசியல் மற்றும் போர்த்தந்திரத்தின் நுணுக்கங்களை இளம் மன்னன் செங்குட்டுவனுக்குப் பெருமொழி விளக்கினார் (பகைமாட்சியின் தந்திரத்தை உணர்த்தினார்). பெருமொழி போதித்தார்: 'மன்னா! படைக் கலன்களிலும் வளங்களிலும் தன்னை விடப் பேராற்றல் கொண்ட வலிமையான பகைவரை எதிர்த்துப் போரிடுவதை எப்போதும் தவிர்த்துக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும் (வலியார்க்கு மாறேற்றல் ஓம்புக); ஆனால், நீதியும் துணையுமற்ற எளிய தீய எதிரிகள் தரும் பகையைத் துளியும் தவிர்க்காமல் உடனே ஏற்று அவர்களை அடியோடு வென்றொழிக்க வேண்டும்!' (ஓம்பா மெலியார்மேல் மேக பகை). பெருமொழி வெண்கல எழுத்தாணியால் தோல் வரைபடத்தில் மலைப்பாதைப் பாதுகாப்பு வழியைக் குறித்துக் காட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 862Kural 862
மக்களிடம் அன்பு இல்லாதவனாய், வலிமையான நல்நட்பின் துணையும் இல்லாதவனாய், தானாகவும் வலிமையற்றிருக்கும் ஒருவன், தன்மேல் வரும் பகைவனின் பேராற்றலை எவ்வாறு அழிக்க முடியும்? முடியாது.
• அன்பிலன் ஆன்ற துணையிலன் தான்துவ்வான் = அன்பும் துணையுமின்றித் தானும் வலிமையற்ற ஒருவன்,
• என்பரியும் ஏதிலான் துப்பு = பகைவனின் வலிமையை எவ்வாறுதான் அழிக்க முடியும்?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மலையடிவாரக் கோட்டைக் காவல் நிலையும் அன்பும் துணையும் தன்வலிமையும் இழந்து எதிரியிடம் பணிந்த குறுநிலத் தலைவரும்
மலையடிவாரக் கோட்டையின் கொடூரமான குறுநிலத் தலைவன் ஜெயசிங்கன், தன் குடிமக்களிடம் துளியும் அன்பில்லாமல் அடக்குமுறை செய்ததோடு, அண்டை நாட்டு மன்னர்களோடு நட்புறவை வளர்க்காமல் துணையிழந்து, தானும் போர்ப் பயிற்சியோ மன உறுதியோ இன்றி மதுவிலும் சோம்பலிலும் தன் காலத்தைக் கழித்தான். பக்கத்து நாட்டுப் படைகள் கோட்டையை முற்றுகையிட்ட அடுத்த நொடியே, ஜெயசிங்கனின் அநீதியால் வெறுப்படைந்த அவனது சொந்தக் காவல் வீரர்களே கோட்டைக் கதவுகளைத் திறந்துவிட்டு எதிரியிடம் சரணடைந்தனர்; ஜெயசிங்கன் கோழையாக அழுது தன் வாளைக் கீழே எறிந்தான். கோட்டை வாசலில் நின்ற சான்றோர் சாரங்கபாணி அவையோருக்கு விளக்கினார்: 'அவையினரே! தன் குடிமக்களிடமும் சுற்றத்தாரிடமும் அன்பில்லாதவனாய், தனக்குத் துணைநிற்கும் வலிமையான நல்நட்பு இல்லாதவனாய், தானாகவும் எவ்விதத் தற்காப்பு வலிமையும் இல்லாதவனாய் இருப்பவன் (அன்பிலன் ஆன்ற துணையிலன் தான்துவ்வான்), தன்மேல் படையெடுத்து வரும் பகைவனின் பேராற்றலை எவ்வாறுதான் எதிர்த்து வெல்ல முடியும்? (என்பரியும் ஏதிலான் துப்பு) ஒருபோதும் முடியாது!' சாரங்கபாணி தனது காவி மேலாடையைச் சரிசெய்து திறந்திருந்த கோட்டை வாசல் வழியே அமைதியாக நடந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 863Kural 863
அஞ்சத் தேவையில்லாததற்கு அஞ்சும் கோழையாய், அறிய வேண்டியவற்றை அறியாதவனாய், பிறரோடு இணங்கி வாழாதவனாய், யாருக்கும் எதுவும் தராத கஞ்சனாய் இருக்கும் ஒருவன், பகைவரால் மிக எளிதாக வீழ்த்தப்படுவான்.
• அஞ்சும் அறியான் அமைவிலன் ஈகலான் = கோழையாய், அறிவற்றவனாய், இணங்காதவனாய், ஈயாத கஞ்சனாய் உள்ளவன்,
• தஞ்சம் எளியன் பகைக்கு = பகைவரால் மிக எளிதில் வெல்லப்படக்கூடிய எளியவனாவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் கடற்கரை வணிகப் பண்டகசாலையும் கோழைத்தனம், மடமை, கஞ்சத்தனத்தால் வணிகத்தை இழந்த பேராசைக்காரரும்
நாகப்பட்டினத் துறைமுகத்தில், அற்ப வதந்திகளைக் கேட்டுப் பயந்து நடுங்கும் கோழையாகவும், கடல் வணிக நுணுக்கங்களை அறியாத மூடனாகவும், சக வணிகர்களோடு இணங்கிப் போகாத பிடிவாதக்காரனாகவும், தன் கிடங்குப் பாதுகாப்புக் காவலர்களுக்கு நியாயமான கூலியைக் கூடத் தராத கொடிய கஞ்சனாகவும் வாழ்ந்தான் பண்டகசாலை உரிமையாளன் சோமேஸ்வரன். காவலர்கள் கூலியின்றிப் பணியை விட்டு வெளியேறிய அடுத்த இரவே, கடற்கரைக் கொள்ளையர்கள் அவனது பண்டகசாலையை எளிதில் உடைத்து மொத்த தானிய மூட்டைகளையும் சூறையாடினர்; இதனால் சோமேஸ்வரன் ஒரே இரவில் பெரும் கடனாளியாகி வீழ்ந்தான். துறைமுக வணிகர் அவையில் சோமேஸ்வரனின் வீழ்ச்சியைச் சுட்டிக்காட்டி வணிகத் தலைவர் ராமானுஜம் போதித்தார்: 'வணிகர்களே! அஞ்ச வேண்டாதவற்றிற்கு அஞ்சும் கோழையாய், அறிய வேண்டியவற்றை அறியாத மூடனாய், பிறரோடு ஒத்து வாழாதவனாய், எவருக்கும் எதுவும் கொடுக்காத கஞ்சனாய் இருப்பவன் (அஞ்சும் அறியான் அமைவிலன் ஈகலான்), எத்தகைய பகைவருக்கும் மிக எளிதில் வீழ்த்தப்படக்கூடிய எளிய இலக்காவான்!' (தஞ்சம் எளியன் பகைக்கு). ராமானுஜம் தணிக்கை செய்யப்பட்ட கிடங்குப் பதிவேட்டைத் துறைமுகக் கணக்கரிடம் திருப்பிக் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 864Kural 864
எப்போதும் கோபத்தை விடாதவனாகவும், மன அடக்கமும் இரகசியங்களைக் காக்கும் தன்மையும் இல்லாதவனாகவும் உள்ள ஒருவனை, எக்காலத்திலும் எவ்விடத்திலும் எவரும் மிக எளிதாக வென்றுவிடலாம்.
• நீங்கான் வெகுளி நிறையிலன் = கோபம் தணியாத, மன அடக்கமும் இரகசியமும் காக்காத ஒருவன்,
• எஞ்ஞான்றும் யாங்கணும் யார்க்கும் எளிது = எக்காலத்தும் எவ்விடத்தும் எவர்க்கும் வெல்ல எளியவன்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாண்டி நாட்டுப் படைக் கூடாரமும் அடங்காத ஆத்திரத்தாலும் இரகசியங்களை உளறியதாலும் எளிதில் வீழ்ந்த இளம் படைத்தளபதியும்
பாண்டிய நாட்டின் எல்லைக் கோட்டைக்குப் பொறுப்பாக இருந்த இளம் தளபதி விக்ரமாதித்யன், சிறு விஷயங்களுக்கும் அடங்காத ஆத்திரமடைந்து வீரர்களைக் கண்மூடித்தனமாகத் தண்டித்ததோடு, உணர்ச்சிவசப்பட்டு மது அருந்திய போதையில் கோட்டையின் இரகசிய நீர்வழிப் பாதைகளையும் காவல் முறைகளையும் மதுக்கூடங்களில் உளறித் திரிந்தான். அவனது இந்த பலவீனத்தைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட எதிரி நாட்டு உளவாளிகள், கோட்டையின் நீர்வழிப் பாதை வழியாக இரவோடு இரவாக நுழைந்து, எவ்விதப் போருமின்றி எளிதில் கோட்டையைக் கைப்பற்றினர்; விக்ரமாதித்யன் அவமானத்தோடு சிறைபிடிக்கப்பட்டான். படைத் தலைமையகத்தில் இளம் தளபதிகளுக்கு முதன்மைத் தளபதி மாறவர்மன் அறிவுறுத்தினார்: 'வீரர்களே! எப்போதும் கோபத்தைத் தணிக்க முடியாதவனாய், தன் மனத்தை அடக்கி இரகசியங்களைக் காக்கும் உறுதி இல்லாதவனாய் இருக்கும் ஒருவனை (நீங்கான் வெகுளி நிறையிலன்), எக்காலத்திலும் எவ்விடத்திலும் எத்தகைய எதிரியும் மிக எளிதாக வீழ்த்திவிட முடியும்!' (எஞ்ஞான்றும் யாங்கணும் யார்க்கும் எளிது). மாறவர்மன் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட இரும்புக் கோட்டைத் திறவுகோலைப் புதிய படைத்தலைவரின் கைகளில் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 865Kural 865
அறவழியை ஆராயாதவனாய், பொருத்தமான நன்மைகளைச் செய்யாதவனாய், பழிக்கு அஞ்சாதவனாய், நற்பண்புகளற்றவனாய் இருக்கும் ஒருவனைப் பகையாக எதிர்கொள்வது, பகைவர்களுக்கு மிக எளிதில் வெற்றி கிட்டும் என்பதால் இனிதாகும்.
• வழிநோக்கான் வாய்ப்பன செய்யான் பழிநோக்கான் = நல்வழி அறியாதவனாய், தக்கன செய்யாதவனாய், பழிக்கு அஞ்சாதவனாய்,
• பண்பிலன் பற்றார்க்கு இனிது = நற்பண்பற்றவனாய் உள்ளவனை எதிர்ப்பது பகைவர்க்கு எளிதும் இனிதுமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் வரிவசூல் மண்டபமும் அறவழியும் நற்பண்புமின்றித் தன் குடிமக்களாலேயே கைவிடப்பட்ட கொடுங்கோலனும்
நீதிநெறி நூல்களின் அறவழியைச் சிறிதும் ஆராயாமலும் (வழிநோக்கான்), குடிமக்களுக்கு ஏற்ற நன்மைகளைச் செய்யாமலும் (வாய்ப்பன செய்யான்), மக்கள் தூற்றும் கொடிய பழிச்சொற்களுக்கு அஞ்சாமலும் (பழிநோக்கான்), மனிதநேய நற்பண்புகள் துளியுமின்றியும் (பண்பிலன்) கொடூரமான வரிகளை விதித்து மக்களைத் துன்புறுத்தி வந்தான் குறுநில மன்னன் ராஜேந்திர வர்மன். நீதி தவறாத நல்ல மன்னன் நெடுமாறன் அக்கோட்டையை நோக்கிப் படையெடுத்து வந்த போது, கொடுங்கோலனின் கொடுமையால் வெந்த குடிமக்களே நகர்க் கதவுகளை மகிழ்ச்சியோடு திறந்துவிட்டு நெடுமாறனை வரவேற்றனர்; இதனால் எவ்விதப் போருமின்றி அக்கோட்டை வெற்றி கொள்ளப்பட்டது. அமைச்சரவையில் தலைமை அமைச்சர் அவையோருக்கு விளக்கினார்: 'அவையினரே! அறவழியை அறியாதவனாய், நன்மைகளைச் செய்யாதவனாய், பழிக்கு அஞ்சாதவனாய், நற்பண்புகளற்றவனாய் இருக்கும் ஒருவனைப் பகையாகப் பெறுவது என்பது, அவனை எளிதில் வென்றுவிட முடியும் என்பதால் அவனது பகைவர்களுக்கு மிகவும் இனிமையானதாகும்!' (பற்றார்க்கு இனிது). நெடுமாறன் நகரத்தின் ஏழைகளுக்கான நிவாரணப் பொற்காசுப் பையை முதிய நிவாரண அதிகாரியின் கைகளில் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 866Kural 866
நன்மை தீமைகளை ஆராயாத குருட்டுத்தனமான சினமும், எல்லையற்ற பேராசையும் காமமும் கொண்ட ஒருவனின் பகையை, எளிதில் வெற்றி கொள்ள முடியும் என்பதால் விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.
• காணாச் சினத்தான் கழிபெருங் காமத்தான் = குருட்டுச் சினமும் எல்லையற்ற பேராசையும் கொண்டவன்,
• பேணாமை பேணப்படும் = அவனது பகைமையை அஞ்சாமல் விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாண்டிய நாட்டின் சிற்றரண் மாளிகையும் குருட்டுச் சினமும் எல்லையற்ற சிற்றின்ப நாட்டமும் கொண்ட எதிரியை எளிதில் வென்ற தளபதியும்
தூதுவர்களின் பேச்சைக் கேட்காமல் அவர்களது தலையை வெட்டும் குருட்டுச் சினமும், அரசுப் பொக்கிஷத்தை நாட்டியக் களியாட்டங்களிலும் மதுவிலும் அழிக்கும் எல்லையற்ற சிற்றின்ப வெறியும் கொண்ட எதிரி நாட்டுச் சிற்றரசன் ருத்ரவர்மன், போர்ப் பிரகடனக் கடிதத்தை அனுப்பிய போது, இளம் ஆளுநர் இளஞ்சேரல் அச்சத்தால் நடுங்கினார். ஆனால், போர்க்கள அனுபவம் மிகுந்த மூத்த தளபதி மாறனோ, எவ்வித அச்சமுமின்றி முகமலர்ச்சியோடு அப்போரை எதிர்கொள்ள ஆயத்தமானார் (குணக்கேடனின் பகையை ஏற்பதன் தந்திரத்தை விளக்கினார்). மாறன் தைரியமூட்டினார்: 'ஆளுநரே! உண்மை என்னவென்று ஆராய்ந்து அறியாத குருட்டுத்தனமான சினமும் (காணாச் சினத்தான்), கட்டுக்கடங்காத பேராசையும் காமமும் கொண்ட ஒருவனின் (கழிபெருங் காமத்தான்) பகையை, நாம் அஞ்சாமல் விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளலாம் (பேணாமை பேணப்படும்); ஏனென்றால், அவனது சொந்த ஒழுக்கக்கேடே அவனது படையையும் நாட்டையும் உள்ளிருந்தே அழித்து அவனை எளிதில் வீழ்த்திவிடும்!' மாறன் தங்கள் படையணியின் வெண்கலக் கொடிமரத்தை செம்மண் கோட்டைக் கொத்தளத்தில் ஆழமாக நட்டு வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 867Kural 867
தன்னோடு கூடவே இருந்து கொண்டு செயல்களுக்குப் பொருந்தாத தவறானவற்றைச் செய்யும் துரோகியின் பகையை, சிறிது பொருளை இழக்க நேரிட்டாலும் உறுதியாக அவனோடு வெளிப்படையாகப் பகைகொண்டு பிரித்துவிட வேண்டும்.
• அடுத்திருந்து மாணாத செய்வான் பகை = கூடவே இருந்து தகாதவற்றைச் செய்பவனின் பகையை,
• கொடுத்தும் கொளல்வேண்டும் மன்ற = பொருளைக் கொடுத்தாவது உறுதியாக அவனோடு பகைகொண்டு பிரிக்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் கப்பல் கட்டும் தளமும் கூடவே இருந்து மரவேலையைக் கெடுத்த நயவஞ்சகனை இழப்பீட்டுப் பொன் கொடுத்துத் துரத்திய தலைமைத் தச்சரும்
சோழ நாட்டின் அரச கப்பல் கட்டும் தளத்தில், தலைமைத் தச்சர் முத்துவேலின் மிக அருகிலேயே உதவியாளனாக இருந்து கொண்டு, கடலில் செல்லும்போது கப்பல் உடைவதற்காக அதன் அடிப்பகுதியில் வஞ்சகமாக உளுத்துப்போன மென்மரப் பலகைகளைப் பொருத்தி வந்தான் சிவானந்தி என்ற துரோகி. அவனது இந்த நயவஞ்சக நாசவேலையைக் கண்டுபிடித்த முத்துவேல், அவனோடு போலி நட்பு பாராட்டாமல், அவனுக்குரிய பணிக் கூலியோடு ஐம்பது பொற்காசுகளைத் தூக்கி எறிந்து, 'இனி நீ எங்கள் பட்டறையின் வெளிப்படையான பகைவன்!' என்று கூறி அவனை உடனே வெளியேற்றினார் (துரோகியைப் பகையாக்கிக் கொள்வதன் தந்திரத்தை விளக்கினார்). தச்சர்களுக்கு முத்துவேல் போதித்தார்: 'தச்சர்களே! தன்னோடு மிக நெருக்கமாகக் கூடவே இருந்து கொண்டு செயல்களுக்குப் பொருந்தாத நாச வேலைகளைச் செய்யும் ஒருவனின் பகையை (அடுத்திருந்து மாணாத செய்வான் பகை), சில பொருள்களை இழப்பீடாகக் கொடுத்தாவது உறுதியாக வாங்கிக்கொண்டு அவனைப் பகையாளியாக்கி விலக்க வேண்டும்!' (கொடுத்தும் கொளல்வேண்டும் மன்ற). முத்துவேல் மரச் சுத்தியலால் உறுதியான தேக்கு மர ஆணையை கப்பலின் அடிமரத்தில் ஓங்கி அடித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 868Kural 868
ஒருவன் நற்குணம் இல்லாதவனாய்க் குற்றங்கள் பல உடையவனாக இருந்தால் அவனுக்குத் துணையிருக்காது; அவன் அவ்வாறு துணையற்று நிற்பதே அவனுடைய பகைவர்களுக்குப் பெரும் பலமாகவும் வெற்றியாகவும் அமைந்துவிடும்.
• குணனிலனாய்க் குற்றம் பலவாயின் = நற்குணமின்றிப் பல குற்றங்கள் உடையவனானால்,
• இனனிலனாம் மாற்றார்க்கு ஏமாப்புடைத்து = அவனுக்குத் துணையிராது; அதுவே பகைவர்க்குப் பெரும் பலமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாண்டிய நாட்டின் மருதநிலக் கிராமமும் குணமின்றிக் குற்றங்கள் பல செய்து உறவுகளை இழந்து தனியாக வீழ்ந்த பண்ணையாரும்
பாண்டிய நாட்டின் மருதநிலக் கிராமத்தில், நற்குணங்கள் துளியுமில்லாமல், பாசன நீரைத் திருடுதல், உழவர்களைச் சாட்டையால் அடித்தல், போலிப் பத்திரங்கள் மூலம் எல்லைகளை மாற்றுதல் போன்ற பல குற்றங்களைச் செய்து வந்த பண்ணையார் கோதண்டராமன், தனது கொடூர நடத்தையால் தனது சொந்த உற்றார் உறவினர்களையும் வேலையாட்களையும் இழந்து சமூகத்தில் முற்றிலும் தனிமைப்பட்டுப் போனான். அவனது பரம எதிரியான அடுத்த கிராமத்து நிலக்கிழார் அவனது நிலங்களை உரிமை கோரி நீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்த போது, கோதண்டராமனுக்கு ஆதரவாக ஒரு சாட்சியோ, ஒரு உறவினரோ கூட வராமல் போனதால், அவன் எவ்வித எதிர்ப்புமின்றித் தன் நிலங்கள் அனைத்தையும் இழந்து வீழ்ந்தான். பஞ்சாயத்து அவையில் கூடியிருந்த மக்களுக்கு மூத்த பெரியவர் மருதன் விளக்கினார்: 'ஊராரே! ஒருவன் நற்குணம் இல்லாதவனாய்ப் பல குற்றங்களைச் செய்பவனாக இருந்தால், அவனுக்கு உதவி செய்ய உற்றார் எவருமே இருக்க மாட்டார்கள் (குணனிலனாய்க் குற்றம் பலவாயின் இனனிலனாம்); அவன் துணையற்றுத் தனித்து நிற்பதே அவனது பகைவர்களுக்குப் பெரும் பலமாகவும் பாதுகாப்பாகவும் அமைந்துவிடும்!' (மாற்றார்க்கு ஏமாப்புடைத்து). மருதன் தனது செதுக்கப்பட்ட மூங்கில் கைத்தடியை ஆலமரத்து வேர்களின் மீது சார்த்தி வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 869Kural 869
அறிய வேண்டிய அறிவு இல்லாத, எதற்கும் அஞ்சி நடுங்கும் கோழைகளைப் பகைவர்களாகப் பெற்றால், அவர்களை வெல்லும் ஆற்றலாளர்களுக்கு வெற்றியும் நன்மையும் ஆகிய உயர்ந்த இன்பங்கள் ஒருபோதும் நீங்காமல் நிலைத்திருக்கும்.
• அறிவிலா அஞ்சும் பகைவர்ப் பெறின் = அறிவற்ற, கோழையான பகைவரைப் பெற்றால்,
• செறுவார்க்குச் சேணிகவா இன்பம் = அவர்களை வெல்வோருக்கு உயர்ந்த இன்பங்கள் ஒருபோதும் நீங்காது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் எல்லையோரக் கோட்டையும் அறிவற்ற கோழைப் பகைவனை வென்று எல்லைகளை அமைதிப்படுத்திய தளபதியும்
சோழ நாட்டின் எல்லைப்புறத்தில், தற்காப்பு அரண்கள் பலமாக இருந்தும், போர்க்கள உத்திகளை அறியாத மூடனாகவும், தூரத்து எக்காளச் சத்தத்தைக் கேட்டாலே பயந்து நடுங்கும் கோழையாகவும் இருந்த எதிரி நாட்டு இளவரசன் குணசீலன், தனது பெரும் படையை வழிநடத்தத் தெரியாமல் அஞ்சி நடுங்கிக் கோட்டைக் கதவுகளைத் திறந்து வைத்துவிட்டுச் சரணடைந்தான். ஒரு துளி ரத்தமும் சிந்தாமல், ஒரே நாளில் அந்த எல்லைக் கோட்டையைக் கைப்பற்றி நாட்டின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்த தளபதி குலசேகரனின் போர்த்திறமையை அரசவையில் பாராட்டிப் பேசினார் தலைமை அமைச்சர் நீலகண்டன் (எளிய எதிரிகளை வெல்லும் இன்பத்தை விளக்கினார்). நீலகண்டன் வாழ்த்தினார்: 'தளபதியே! விவேகமற்ற, எதற்கும் அஞ்சி நடுங்கும் கோழைகளைப் பகைவர்களாகப் பெற்றால் (அறிவிலா அஞ்சும் பகைவர்ப் பெறின்), அவர்களை வெல்லும் ஆற்றல் படைத்த வீரர்களுக்கு (செறுவார்க்கு), வெற்றியின் பெருமிதமும் நன்மையும் ஆகிய உயர்ந்த இன்பங்கள் ஒருபோதும் நீங்காமல் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும்!' (சேணிகவா இன்பம்). குலசேகரன் கைப்பற்றப்பட்ட கோட்டை முத்திரையை எல்லை நிர்வாக எழுத்தரிடம் ஒப்படைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 870Kural 870
நீதிநெறி கல்லாத அறிவிலியைப் பகைத்து வெல்வது மிக எளிய செயலாகும்; அத்தகைய எளிய வெற்றியைக்கூட ஈட்டத் துணியாத ஒருவனிடம் எக்காலத்திலும் வீரப் புகழ் வந்து பொருந்தாது.
• கல்லான் வெகுளும் சிறுபொருள் ஒல்லானை = கல்லாத அறிவிலியை வெல்லும் எளிய செயலைச் செய்யாதவனை,
• எஞ்ஞான்றும் ஒல்லாதொளி = எக்காலத்திலும் வீரப் புகழ் வந்து சேராது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் போர்ப் பாசறையும் நீதி கல்லாத கொள்ளைக் கூட்டத்தை அடக்கத் தயங்கிப் புகழிழந்த படைத்தலைவரும்
சோழ நாட்டின் எல்லையோரக் கிராமங்களில் ஏழை உழவர்களின் மாடுகளையும் தானியங்களையும் சூறையாடி வந்த நீதிநெறி கல்லாத ஒரு சிறு கொள்ளைக் கூட்டத்தை ஒடுக்குவதற்குப் படையை அனுப்பாமல், 'அவர்கள் காடுகளில் ஒளிந்திருக்கிறார்கள்' என்று பல சாக்குப்போக்குகளைச் சொல்லிப் போரிடத் தயங்கி நின்றான் கோட்டைப் படைத்தலைவன் ஜெயவர்மன். அவனது இந்த அலட்சியத்தைக் கண்டு ஆத்திரமடைந்த முதன்மைப் படைத்தளபதி இளஞ்செழியன், ஜெயவர்மனின் பதவியைப் பறித்துவிட்டுத் தானே ஒரு சிறிய குதிரைப் படையோடு சென்று அந்த அறிவற்ற கொள்ளையர்களை ஒரே மணி நேரத்தில் சுற்றிவளைத்துக் கைது செய்தார். பாசறைக் கூட்டத்தில் வீரர்களுக்கு இளஞ்செழியன் அறிவுறுத்தினார்: 'வீரர்களே! நீதிநெறிகளைக் கற்காத அறிவற்ற எளிய எதிரியைப் பகைத்து அடக்குவது மிக எளிய காரியமாகும் (கல்லான் வெகுளும் சிறுபொருள்); அத்தகைய எளிய வெற்றியைக்கூட ஈட்டித் தன் கடமையைச் செய்யத் துணியாத ஒருவனிடம் (ஒல்லானை), எக்காலத்திலும் வீரப் புகழானது வந்து பொருந்தவே பொருந்தாது!' (எஞ்ஞான்றும் ஒல்லாது ஒளி). இளஞ்செழியன் தனது தோல் வாளுறைப் பட்டையை இறுக்கிக் கட்டிவிட்டுப் பாசறைத் திடலை நோக்கி நடந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.