திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 866

தூதுவர்களின் பேச்சைக் கேட்காமல் அவர்களது தலையை வெட்டும் குருட்டுச் சினமும், அரசுப் பொக்கிஷத்தை நாட்டியக் களியாட்டங்களிலும் மதுவிலும் அழிக்கும் எல்லையற்ற சிற்றின்ப வெறியும் கொண்ட எதிரி நாட்டுச் சிற்றரசன் ருத்ரவர்மன், போர்ப் பிரகடனக் கடிதத்தை அனுப்பிய போது, இளம் ஆளுநர் இளஞ்சேரல் அச்சத்தால் நடுங்கினார். ஆனால், போர்க்கள அனுபவம் மிகுந்த மூத்த தளபதி மாறனோ, எவ்வித அச்சமுமின்றி முகமலர்ச்சியோடு அப்போரை எதிர்கொள்ள ஆயத்தமானார் (குணக்கேடனின் பகையை ஏற்பதன் தந்திரத்தை விளக்கினார்). மாறன் தைரியமூட்டினார்: 'ஆளுநரே! உண்மை என்னவென்று ஆராய்ந்து அறியாத குருட்டுத்தனமான சினமும் (காணாச் சினத்தான்), கட்டுக்கடங்காத பேராசையும் காமமும் கொண்ட ஒருவனின் (கழிபெருங் காமத்தான்) பகையை, நாம் அஞ்சாமல் விரும்பி ஏற்றுக்கொள்ளலாம் (பேணாமை பேணப்படும்); ஏனென்றால், அவனது சொந்த ஒழுக்கக்கேடே அவனது படையையும் நாட்டையும் உள்ளிருந்தே அழித்து அவனை எளிதில் வீழ்த்திவிடும்!' மாறன் தங்கள் படையணியின் வெண்கலக் கொடிமரத்தை செம்மண் கோட்டைக் கொத்தளத்தில் ஆழமாக நட்டு வைத்தார்.

When an aggressive war ultimatum arrived from the neighboring frontier warlord Rudravarman—a tyrant notorious for beheading diplomatic envoys in fits of blind rage and squandering his military treasury on endless wine feasts and concubines—young border governor Ilanjeral trembled with apprehension. Observing his panic, seasoned Pandyan general Maran smiled with calm, unwavering strategic assurance, ordering their regiments to prepare for battle without fear. Maran counseled the governor: 'Governor, the open hostility of an adversary who is ruled by blind, unreasoning rage (KaaNaach chinaththaan) and consumed by boundless lust and hedonistic indulgence (Kazhiperung kaamaththaan) should be gladly welcomed, courted, and embraced! (PENAamai pENap padum)—for his own chaotic corruption has already hollowed out his armies from within!' Maran planted the regiment's brass trident standard firmly into the red rampart soil.