குறள் 931Kural 931
தான் வெற்றி பெறுவதாயினும் சூதாட்டத்தை ஒருபோதும் விரும்பக் கூடாது; சூதில் பெறும் தொடக்க வெற்றியானது, தூண்டில் முள்ளை இரை என்று மயங்கி விழுங்கி உயிரை விடும் மீனின் நிலையைப் போன்ற பெரும் அழிவைத் தரும்.
• வென்றிடினும் = வெற்றி பெறுவதாயினும்,
• சூதினை வேண்டற்க = சூதாட்டத்தை விரும்பக் கூடாது;
• வென்றதூஉம் = சூதில் அடையும் வெற்றியும்,
• தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று = தூண்டில் முள்ளை இரை என விழுங்கும் மீன் போன்ற அழிவாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர் பருத்தி அங்காடியும் சூதாட்டத்தில் தொடக்க வெற்றியில் மயங்கிப் பூர்வீக வீட்டை இழந்த இளம் வணிகன் மாறனும்
தஞ்சாவூர் பருத்தி அங்காடியில் நேர்மையாகப் பருத்தி நூல் வியாபாரம் செய்து தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றி வந்தான் இளம் வணிகன் மாறன்; ஒரு நாள் வஞ்சகச் சூதாடிகளின் தூண்டுதலால் கவறாடும் சூதாட்டக் கூடத்திற்குள் நுழைந்தான். தொடக்கத்தில் அவன் எறிந்த கவறுகளில் தொடர்ச்சியாக வெற்றி கிடைத்து, பத்து பொற்காசுகளும் ஐம்பது பொற்காசுகளும் அவனுக்கு எளிதாக வந்து சேர்ந்தன (வென்றான்); அந்த எளிதான பணத்தால் பேராசை கொண்ட மாறன், 'சூதில் என்னை யாராலும் வெல்ல முடியாது' என்று எண்ணித் தன் ஒட்டுமொத்தப் பருத்தி மூட்டைகளையும், இறுதியாகத் தன் பூர்வீக வீட்டையும் பணையமாக வைத்தான். அடுத்த சில சுற்றுகளிலேயே அவனது எதிரிகள் கவறுகளை மாற்றி உருட்டி அவனது எல்லாச் செல்வங்களையும் பறித்தனர்; வீட்டை இழந்து இரவில் தெருவோரத் திண்ணையில் மனைவியோடும் குழந்தையோடும் அழுது நின்றான் மாறன். அவனுக்கு அடைக்கலம் தந்து தேற்றிய மூத்த நெசவாளர் சதாசிவம், 'மாறா! வெற்றி பெறுவதாயினும் சூதாட்டத்தை ஒருபோதும் விரும்பக் கூடாது (வென்றிடினும் சூதினை வேண்டற்க); சூதாட்டத்தில் கிடைக்கும் தொடக்க வெற்றியானது, தூண்டில் முள்ளில் இருக்கும் இரையென நினைத்து முள்ளை விழுங்கி உயிரை விடும் மீனின் நிலையைப் போன்ற பெரும் அழிவாகும்!' (வென்றதூஉம் தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று) என்று அறிவுறுத்தி நல்வழிப்படுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 932Kural 932
ஒருமுறை சிறிதளவு வென்றுவிட்டு, மேலும் வெல்லலாம் என்ற பேராசையால் நூறு மடங்கு செல்வத்தை இழந்து அழியும் சூதாடிகளுக்கு, நன்மையடைந்து சிறப்பாக வாழும் வழி ஒன்று உண்டாக முடியுமோ? ஒருபோதும் முடியாது.
• ஒன்றெய்தி = ஒருமுறை சிறிதளவு பெற்று,
• நூறிழக்கும் சூதர்க்கும் = நூறு மடங்கு இழக்கும் சூதாடிகளுக்கு,
• நன்றெய்தி வாழ்வது = நன்மைகளை அடைந்து வாழ்வதற்கு,
• ஓர ஆறு உண்டாங்கொல் = ஒரு வழி உண்டாக முடியுமோ? (முடியாது).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
உறையூர் நெசவுப் பட்டறையும் ஒரு முறை பொற்காசு பெற்று நூறு மடங்கு செல்வத்தை இழந்து நின்ற முத்தையனும்
உறையூர்ப் பட்டு நெசவாளர் தெருவில் திறமைமிக்க நெசவாளியாக வாழ்ந்த முத்தையன், உழைத்து வாழ்வதை விடுத்துச் சூதாட்டக் கூடங்களில் இரவைக் கழிக்கத் தொடங்கினான்; ஒரு முறை அவன் ஆடிய சூதில் ஒரு பொற்காசு வெற்றி கிடைத்து, அவனது கைக்குச் சிறிதளவு பணம் வந்து சேர்ந்தது (ஒன்றெய்தினான்). அந்த அற்ப வெற்றியில் மதிமயங்கிய முத்தையன், 'மேலும் ஆடினால் பெரும் செல்வந்தன் ஆகிவிடலாம்' என்ற மாயையில் மூழ்கி, நாள்தோறும் சூதாடித் தன் சேமிப்புகள், மனைவியின் தாலி நகைகள், தறியின் மூலதனம் என நூறு மடங்கு பெருஞ்செல்வத்தைத் தோற்று இழந்தான் (நூறிழந்தான்). கடன் கொடுத்தவர்கள் வீட்டின் வாசலில் வந்து நின்று அவமானப்படுத்தியபோது, வெறிச்சோடிய தறியின் முன் முத்தையன் கண்ணீர் சிந்தினான்; அவனது கடனைத் தீர்த்து உதவிய மூத்த நெசவாளர் தர்மலிங்கம், 'முத்தையா! ஒருமுறை சிறிய தொகையை வென்றுவிட்டு, மேலும் வெல்லலாம் என்ற பேராசையால் நூறு மடங்கு செல்வத்தை இழந்து நிற்கும் சூதாடிகளுக்கு (ஒன்றெய்தி நூறிழக்கும் சூதர்க்கும்), அறத்தோடு நன்மையடைந்து மேன்மையாக வாழ்வதற்கு ஏதேனும் ஒரு வழி இருக்க முடியுமோ?' (நன்றெய்தி வாழ்வதோர் ஆறு உண்டாங்கொல்) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 933Kural 933
உருளும் சூதாட்டக் கவறுகளால் வரும் லாபத்தையே இடைவிடாமல் நினைத்துச் சூதாடிக்கொண்டே இருந்தால், அவனிடம் உள்ள செல்வமும் அந்த வருவாய் வழிகளும் அவனை விட்டு விலகிப் பிறர் வசம் போய்விடும்.
• உருளாயம் ஓவாது கூறின் = சூதாட்டத்தின் பண லாபத்தையே நினைத்துச் சூதாடினால்,
• பொருளாயம் = சேர்த்த செல்வமும் வருவாய் வழிகளும்,
• போஒய் = அவனை விட்டு நீங்கி,
• புறமே படும் = அடுத்தவர் கைக்குச் சென்றுவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மணலூர் எண்ணெய் ஆலையும் சூதாட்டக் கவறுகளிலேயே காலத்தைக் கழித்துத் தொழில் வருவாயை எதிரிகளிடம் இழந்த மாணிக்கவேலும்
மணலூர் நகரத்தில் ஏழு நல்லெண்ணெய் ஆலைகளுக்கு உரிமையாளனாக இருந்து நாடெங்கும் எண்ணெய் வணிகம் செய்து வந்தான் மாணிக்கவேல்; ஆனால், தொழிலில் கவனம் செலுத்துவதை விடுத்து, சூதாட்டக் கூடங்களில் கவறுகளின் உருட்டலையும் அதன் லாபப் பணத்தையும் பற்றியே இடைவிடாமல் சிந்தித்துக் காலத்தைக் கழித்தான் (உருளாயம் ஓவாது கூறினான்). ஆலைகளின் உற்பத்தி குறைந்து, கடன் பெருகியபோதும் அவன் சூதாட்டத்தை விடவில்லை; இரண்டே ஆண்டுகளில் தொழில் முடங்கி, கடனாளிகளான அவனது வர்த்தகப் போட்டி எதிரிகள் அவனது ஏழு ஆலைகளையும், எண்ணெய் வணிக வழிகளையும் சட்டப்படி பறிமுதல் செய்தனர் (பொருளாயம் போய்ப் புறமே பட்டது). தன் தந்தையின் பெயரிலிருந்த ஆலைகளில் எதிரியின் கொடி பறப்பதைக் கண்டு வாசலில் அழுது நின்ற மாணிக்கவேலிடம் முதிய வணிகர் சதாசிவம், 'மாணிக்கவேல்! உருளும் சூதாட்டக் கவறுகளின் லாபத்தையே இடைவிடாமல் எண்ணிச் சூதாடிக் கொண்டிருப்பானானால் (உருளாயம் ஓவாது கூறின்), அவனிடம் உள்ள செல்வமும், அந்தச் செல்வத்தை ஈட்டும் வருவாய் வழிகளும் (பொருளாயம்), அவனை விட்டு நீங்கிப் பகைவரிடமும் அந்நியரிடமும் போய்ச் சேர்ந்துவிடும்!' (போஒய்ப் புறமே படும்) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 934Kural 934
ஒருவனுக்குப் பல இழிவுகளையும் துன்பங்களையும் உண்டாக்கி, அவனது நற்புகழையும் பெருமையையும் அழிக்கும் சூதாட்டத்தைப் போல, கொடிய வறுமையைக் கொண்டுவந்து சேர்க்கும் கேடு வேறொன்றும் இல்லை.
• சிறுமை பலசெய்து = பல துன்பங்களையும் இழிவுகளையும் உண்டாக்கி,
• சீரழிக்கும் = நற்புகழை அழிக்கும்,
• சூதின் = சூதாட்டத்தைப் போல,
• வறுமை தருவது ஒன்றில் = வறுமை தரும் தீமை வேறில்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பொன்விளை கழனியும் சூதாட்டத்தால் பரம்பரைப் புகழையும் செல்வத்தையும் இழந்து நடுத்தெருவில் நின்ற மாறவர்மனும்
பாண்டிய நாட்டின் வளமான ஆற்றுப் படுகையில் இருநூறு வேலி நன்செய் நிலங்களுக்கும் மாளிகைக்கும் உரிமையாளனாக இருந்து பெரும் புகழோடு வாழ்ந்தான் நிலக்கிழார் மாறவர்மன்; ஆனால், கவறாடும் சூதாட்டப் போதைக்கு அடிமையாகி, இரவும் பகலும் சூதாட்டக் கூடங்களிலேயே தன் வாழ்நாளைக் கழித்தான். தொடர் தோல்விகளால் கடன் பெருக, நிலங்களை விற்றான், கால்நடைகளை விற்றான்; உறவினர்களின் அவமதிப்புக்கும் கடனாளிகளின் மிரட்டலுக்கும் ஆளாகி அவனது குடும்பப் பெருமை தரைமட்டமானது (சிறுமை பல செய்து சீர் அழிந்தது). ஐந்தே ஆண்டுகளில் மாளிகையையும் இழந்து, பெற்றோரும் மனைவியும் துயரத்தில் மாள, கிழிந்த துணியோடு கோவில் வாசலில் கையேந்தி நின்றான் மாறவர்மன். பிச்சைப்பாத்திரத்தோடு நின்ற அவனைக் கண்ட மூத்த அமைச்சர் நெடுமாறன், 'மாறவர்மனே! ஒரு மனிதனுக்குப் பல இழிவுகளையும் துன்பங்களையும் உண்டாக்கி, அவனது நற்புகழையும் குடும்பப் பெருமையையும் அடியோடு அழிக்கும் சூதாட்டத்தைப் போல (சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்கும் சூதின்), கொடிய தரித்திர வறுமையைக் கொண்டுவந்து சேர்க்கும் கேடு இவ்வுலகில் வேறொன்றுமே இல்லை!' (வறுமை தருவதொன்று இல்) என்று வேதனையோடு உரைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 935Kural 935
சூதாடும் கருவியையும், சூதாடும் இடத்தையும், தன் கைத்திறமையையும் கர்வத்தோடு நம்பிச் சூதாட்டத்தை விடாமல் பற்றியவர்கள், எவ்வளவு பெரிய செல்வந்தர்களாக இருந்தபோதிலும் இறுதியில் ஒன்றுமில்லாத ஏழைகளாக அழிந்துபோயினர்.
• கவறும் = சூதாடும் கருவியையும்,
• கழகமும் = சூதாடும் கூடத்தையும்,
• கையும் = தன் கைத்திறமையையும்,
• தருக்கி இவறியார் = பெருமையுடன் விடாமல் பற்றியவர்கள்,
• இல்லாகியார் = ஏதுமில்லாத ஏழையாயினர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
புகார் நகரத் துறைமுகமும் சூதாடும் கவறையும் கைத்திறமையையும் கர்வத்தோடு நம்பிக் கப்பல்களை இழந்த குணசீலனும்
புகார் நகரத்தில் நான்கு கடல் வணிகக் கப்பல்களுக்கும் பெரும் பொன் இருப்புக்கும் உரிமையாளனாகத் திகழ்ந்தான் இளம் வணிகன் குணசீலன்; ஆனால், சூதாடும் கவறுகளையும், நகரத்தின் ஆடம்பரச் சூதாட்டக் கூடங்களையும், கவறுகளை விருப்பப்படி உருட்டும் தன் கைத்திறமையையும் மிகுந்த கர்வத்தோடு எண்ணிப் பெருமை பாராட்டினான் (கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கினான்). தன்னை எவராலும் வெல்ல முடியாது என்ற மமதையில், தொழிலைப் புறக்கணித்துச் சூதாட்டக் களத்தை விடாமல் பற்றிக்கொண்டு இரவும் பகலும் ஆடினான் (இவறியான்); அவனது கர்வத்தைப் பயன்படுத்திய தொழில்முறைச் சூதாடிகள், அவனது நான்கு கப்பல்களையும், பண்டகசாலைகளையும், குடும்பச் சொத்துக்களையும் சூதில் பறித்தனர். அனைத்தையும் இழந்து ஒன்றுமில்லாத ஏழையாய்த் துறைமுக மணலில் நின்ற குணசீலனைப் பார்த்து (இல்லாகியான்), மூத்த துறைமுக அதிகாரி கருணாகரன், 'குணசீலா! சூதாடும் கருவியையும், ஆடும் இடத்தையும், தன் கைத்திறமையையும் கர்வத்தோடு நம்பிச் சூதாட்டத்தை விடாமல் பற்றியவர்கள் (கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கி இவறியார்), எத்துணை பெரிய செல்வந்தர்களாக இருந்தபோதிலும் இறுதியில் எதுவுமே இல்லாத ஏழைகளாக அழிந்துபோனார்கள்!' (இல்லாகியார்) என்று வரலாற்று உண்மையை உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 936Kural 936
சூதாட்டம் என்னும் மூதேவியால் சூழப்பட்டு வசப்படுத்தப்பட்டவர்கள், வயிறார உண்ண உணவும் கிடைக்காமல் பட்டினியால் வாடி, வாழ்நாள் முழுவதும் தாங்க முடியாத பெரும் துன்பங்களில் உழன்று தவிப்பார்கள்.
• சூதென்னும் முகடியான் மூடப்பட்டார் = சூதாட்டம் எனும் மூதேவியால் வசப்பட்டவர்,
• அகடாரார் = வயிறார உணவின்றி வாடுவர்,
• அல்லல் உழப்பர் = எப்போதும் பெருந்துன்பத்தில் தவிப்பர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரிப் படுகை இல்லமும் சூதாட்ட மூதேவியால் சூழப்பட்டுப் பட்டினியால் வாடித் தவித்த உழவன் பொன்னப்பனும்
காவிரிப் படுகையின் வளமான நெல் வயல்களில் உழுது தானியக் களஞ்சியம் நிறைத்து வாழ்ந்தான் உழவன் பொன்னப்பன்; ஆனால், கவறாடும் சூதாட்டப் பேய் அவனது மனதை முழுமையாக ஆட்கொண்டது (சூதென்னும் முகடியான் மூடப்பட்டான்). சூதாட்டத்தில் தோற்ற பணத்தை ஈடுகட்டக் களத்து நெல் மூட்டைகளையும், விதை நெல்லையும், மாடுகளையும் அடுத்தடுத்து விற்றுச் சூதாடிகளின் காலடியில் கொட்டினான்; வீட்டில் அடுப்பு எரியாமல் பிள்ளைகள் பசியால் அழுது துடிக்க, தானும் உண்ண உணவின்றி வயிறு ஒட்டிப் பசியாலும் கடன்காரர்களின் மிரட்டலாலும் அல்லலுற்றுத் தவித்தான் பொன்னப்பன் (அகடாரான் அல்லல் உழன்றான்). பட்டினியால் வாடிய குடும்பத்திற்குத் தானிய மூட்டையோடு வந்து உதவிய மூத்த உழவர் செங்கோடன், 'பொன்னப்பா! சூதாட்டம் என்னும் மூதேவியால் சூழப்பட்டு வசப்படுத்தப்பட்டவர்கள் (சூதென்னும் முகடியான் மூடப்பட்டார்), ஒருபோதும் வயிறார உண்ணவும் உணவின்றிப் பட்டினியால் வாடி (அகடாரார்), வாழ்நாள் முழுவதும் தீராத பெருந்துன்பத்தில் உழன்று தவிப்பார்கள்!' (அல்லல் உழப்பர்) என்று கூறி அவனது மனக்கண்ணைத் திறந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 937Kural 937
ஒருவனுடைய வாழ்நாளின் காலம் சூதாடும் கூடத்திலேயே கழியுமானால், அது அவனது தலைமுறை தலைமுறையாய் வந்த பழம்பெரும் செல்வத்தையும் அவனது நற்பண்புகளையும் அடியோடு அழித்துவிடும்.
• கழகத்துக் காலை புகின் = சூதாட்டக் கூடத்தில் காலம் கழிந்தால்,
• பழகிய செல்வமும் = பரம்பரைச் செல்வத்தையும்,
• பண்பும் கெடுக்கும் = நற்குணங்களையும் அழித்துவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரை ரத்தின வணிகர் மாளிகையும் சூதாட்டக் கூடத்தில் காலத்தைக் கழித்துப் பரம்பரைச் செல்வத்தையும் நற்பண்பையும் இழந்த இளவழுதியும்
மதுரை மாநகரில் ஏழு தலைமுறைகளாக நவரத்தின வியாபாரம் செய்து கொடைக்கும் நற்பண்புக்கும் பெயர்பெற்ற பெருங்குடியில் பிறந்தான் இளவழுதி; ஆனால், பொன்னான தன் இளமைக் காலத்தைச் சூதாட்டக் கூடங்களிலேயே கழிக்கும் கொடிய பழக்கத்திற்கு ஆளானான் (கழகத்துக் காலை புகுந்தான்). நாள் முழுவதும் கவறாடும் சூதாடிகளின் வஞ்சகக் கூட்டத்தோடு திரிந்ததால், அவனது இன்சொல்லும் பண்பும் மாறி முரட்டுத்தனமும் பொய்மையும் அவனிடம் குடியேறின; பரம்பரை பரம்பரையாகச் சேர்த்து வைத்திருந்த பெருஞ்செல்வமும் சூதாட்டத்தில் கரைந்து மாளிகையும் அடகு போனது (பழகிய செல்வமும் பண்பும் கெட்டன). தன் தாயின் கண்ணீரைப் பொருட்படுத்தாமல் வீட்டின் கடைசிப் பொற்கிண்ணத்தையும் சூதாட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றபோது, குடும்ப நண்பரான மூத்த அமைச்சர் திருமாரன், 'இளவழுதி! ஒருவனின் பொன்னான வாழ்நாள் சூதாட்டக் கூடத்திலேயே கழியுமானால் (கழகத்துக் காலை புகின்), அது தொன்றுதொட்டு வந்த பரம்பரைச் செல்வத்தை மட்டுமல்லாது, அவனிடம் உள்ள உன்னதமான நற்பண்புகளையும் அடியோடு அழித்துவிடும்!' (பழகிய செல்வமும் பண்பும் கெடுக்கும்) என்று கூறி தடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 938Kural 938
சூதாட்டமானது ஒருவனின் செல்வத்தை அழித்து, அவனைத் தொடர்ந்து பொய் பேச வைத்து, அவனது மனதிலுள்ள இரக்கக் குணத்தைக் கெடுத்து, அவனைத் தீராத துன்பங்களில் உழலச் செய்யும்.
• பொருள்கெடுத்து = செல்வத்தை அழித்து,
• பொய்மேற்கொளீஇ = பொய்களைப் பேச வைத்து,
• அருள்கெடுத்து = இதயத்தின் இரக்கத்தை அழித்து,
• அல்லல் உழப்பிக்கும் சூது = பெரும் துன்பத்தில் தள்ளும் சூதாட்டம்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
உறையூர் தானியக் கிடங்கும் சூதாட்டத்தால் செல்வத்தை இழந்து பொய்களைப் பேசி இரக்கமற்று மாறிய சண்முகமும்
உறையூர் அரசு தானியக் கிடங்கில் தலைமைப் பொறுப்பில் இருந்த சண்முகம், ஏழை எளியோருக்கு உதவும் இரக்க குணம் படைத்தவனாக இருந்தான்; ஆனால், இரவில் கவறாடும் சூதாட்டத்திற்கு அடிமையாகி, தன் குடும்பத்தின் சேமிப்பு முழுவதையும் அடுத்தடுத்து இழந்து வறியனானான் (பொருள்கெடுத்தான்). சூதில் தோற்ற கடன்களை அடைப்பதற்காகக் கணக்கு ஏடுகளில் முறைகேடு செய்து பொய்க் கணக்கு எழுதினான்; நண்பர்களிடமும் மனைவியிடமும் நாளும் பொய்களைக் கூறிப் பணம் பறித்தான் (பொய்மேற்கொண்டான்); தானியம் கேட்டு வந்த ஏழை விதவைத் தாயின் கைக் காசையும் சூதாடப் பறித்துக் கொண்டு அவளை விரட்டியடிக்கும் அளவிற்கு அவனது இதயத்தில் இருந்த கருணையும் மறைந்துபோனது (அருள்கெடுத்தான்). இறுதியில் கணக்குத் தணிக்கையில் அவனது கையாடல் அம்பலமாகிச் சிறையில் தள்ளப்பட்டான் (அல்லல் உழன்றான்); சிறையில் அவனைக் காண வந்த மூத்த நீதிபதி வேல்முருகன், 'சண்முகா! சூதாட்டமானது முதலில் ஒருவனின் பொருளை அழிக்கும் (பொருள்கெடுத்து), பின்னர் அவனைப் பொய்யனாக்கும் (பொய்மேற்கொளீஇ), இதயத்தில் உள்ள அருளையும் இரக்கத்தையும் கொன்றுவிடும் (அருள்கெடுத்து), இறுதியில் அவனை மீளாத பெருந்துன்பத்தில் தள்ளிவிடும்!' (அல்லல் உழப்பிக்கும் சூது) என்று கூறி வருந்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 939Kural 939
ஒருவன் சூதாட்டத்தை மேற்கொண்டால், அவனுக்கு நல்ல ஆடை, செல்வம், போதுமான உணவு, சமுதாயப் புகழ், கற்ற கல்வி ஆகிய ஐந்து மேன்மைகளும் வந்து சேராமல் அவனை விட்டு விலகிப் போய்விடும்.
• ஆயங்கொளின் = சூதாட்டத்தை விரும்பி மேற்கொண்டால்,
• உடை = நல்ல உடையும்,
• செல்வம் = செல்வமும்,
• ஊண் = உணவும்,
• ஒளி = நற்புகழும்,
• கல்வி என்றைந்தும் = கல்வியும் ஆகிய ஐந்து மேன்மைகளும்,
• அடையாவாம் = அவனைச் சேராமல் விலகிவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காஞ்சி மாநகரக் கல்விக்கூடமும் சூதாட்டத்தால் உடையும் உணவும் கல்வியும் புகழும் இழந்து நின்ற சுப்பிரமணியனும்
காஞ்சி மாநகரின் முதன்மைக் கல்விச் சாலையில் இலக்கணம், வானியல், தத்துவம் ஆகியவற்றில் தேர்ச்சி பெற்றுப் பட்டாடையும் பொற்பதக்கங்களும் அணிந்து புகழோடு விளங்கினான் இளம் வித்வான் சுப்பிரமணியன்; ஆனால், கவறாடும் சூதாட்டத்திற்கு அடிமையாகித் தன் வாழ்நாளை வீணடிக்கத் தொடங்கினான் (ஆயங் கொண்டான்). ஏடுகளைப் படிப்பதை விடுத்துச் சூதாடத் தொடங்கியதால், அவனது அரசவை மதிப்பூதியம் கரைந்தது; பட்டாடைகள் அடகு போய்க் கிழிந்த கந்தல் உடுத்தினான் (உடை இழந்தான்), பொற்காசுகள் பறிபோயின (செல்வம் இழந்தான்), சத்திரத்துப் பழைய கஞ்சிக்காகக் கையேந்தும் நிலைக்கு வந்தான் (ஊண் இழந்தான்), அவனது நற்புகழ் அழிந்தது (ஒளி இழந்தான்), அறிவுக் கூர்மை மழுங்கித் தான் கற்ற நூல்களையே மறந்தான் (கல்வி இழந்தான்). கல்விக்கூட வாசலில் ஒடுங்கி நின்ற சுப்பிரமணியத்தைக் கண்ட மூத்த ஆசிரியர் ராமநாதன், அவனது தோளில் ஆடையைப் போர்த்தி, 'சுப்பிரமணியா! ஒருவன் சூதாட்டத்தை விரும்பி மேற்கொண்டால் (ஆயங் கொளின்), மனிதனுக்குரிய நல்ல ஆடை, செல்வம், உணவு, நற்புகழ், கற்ற கல்வி ஆகிய ஐந்து மேன்மைகளும் (உடைசெல்வம் ஊணொளி கல்விஎன்று ஐந்தும்), அவனை வந்து சேராமல் விலகிப் போய்விடும்!' (அடையாவாம்) என்று கூறி அவனைக் காப்பாற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 940Kural 940
சூதாட்டத்தில் பொருளை இழக்க இழக்க மேன்மேலும் அதன் மேல் ஆசை வைக்கும் சூதாடியைப் போல, உடலால் துன்பங்களை அனுபவிக்க அனுபவிக்க உயிரானது இந்த உடலின் மீது மேன்மேலும் தீராத பற்றுக் கொள்கிறது.
• இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் = பொருளை இழக்க இழக்க ஆசைப்படும் சூதாடி போல்,
• துன்பம் உழத்தொறூஉம் = துன்பங்களை அனுபவிக்க அனுபவிக்க,
• காதற்று உயிர் = உடலின் மேல் உயிர் ஆசை கொள்கிறது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மருதூர் மருத்துவ இல்லமும் இழக்க இழக்கச் சூதாட்டத்தின் மீது தீராத ஆசை கொண்ட இளஞ்செழியனும் மருத்துவரின் மெய்யுணர்வும்
மருதூர் கிராமத்தில் வாழ்ந்த இளஞ்செழியன் விசித்திரமான சூதாட்ட வெறிக்கு ஆளானான்; சூதாட்டக் களத்தில் ஒவ்வொரு முறை பணத்தைத் தோற்று இழக்கும்போதும், அதை விட்டு விலகுவதற்குப் பதிலாக, 'அடுத்த சுற்றில் எப்படியாவது வென்றுவிட வேண்டும்' என்ற தீராத வெறியோடு மேலும் மேலும் பணத்தைக் கொண்டுவந்து கொட்டினான் (இழக்க இழக்க ஆசை கொண்டான்). அவனது குடும்பமே கடன்வலையில் சிக்கித் தவித்த வேளையில், நோயால் உடல் மெலிந்து தீராத வலியை அனுபவித்த தன் முதிய தாத்தாவைப் பார்க்க மருத்துவ இல்லத்திற்கு வந்தான்; முதிய தாத்தா உடல் வலிகளாலும் மூச்சுத் திணறலாலும் சொல்லொணாத் துன்பத்தை அனுபவித்தபோதும், இந்த உடலின் மீதும் வாழ்வின் மீதும் ஆசை குறையாமல் உயிரைப் பற்றிக்கொண்டிருந்தார் (துன்பம் உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர்). அந்த நிலையைக் காட்டிய மூத்த மருத்துவர் திருநாவுக்கரசு, 'இளஞ்செழியா! நோய் மற்றும் மூப்பினால் எவ்வளவுதான் துன்பங்களை அனுபவித்தாலும் உயிரானது இந்த உடலின் மீது மேன்மேலும் பற்றுக் கொள்வது போல (துன்பம் உழத்தொறூஉம் காதற்று உயிர்), சூதாட்டத்தில் பொருளை இழக்க இழக்க மேன்மேலும் அதன் மேல் ஆசை வைக்கும் சூதாடியின் அறியாமையும் அமைந்திருக்கிறது!' (இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல்) என்று கூறி அவனது மாயையை உடைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.