குறள் 1071Kural 1071
தீய எண்ணமும் குணமும் கொண்ட கீழ்மக்கள் வெளித் தோற்றத்தில் நல்ல மனிதர்களைப் போன்றே காட்சியளிப்பார்கள்; மனித வடிவத்தோடு அவர்கள் கொண்டுள்ள இந்த அச்சு அசல் போலி ஒற்றுமையைப் போன்ற ஒன்றை, உலகில் வேறு எந்த இருவகை உயிரினங்களிடத்திலும் காண முடியாது.
• கயவர் = தீய குணம் கொண்ட கீழ்மக்கள்,
• மக்களே போல்வர் = வெளித் தோற்றத்தில் நல்ல மனிதர்களைப் போன்றே காணப்படுவர்;
• அவர் அன்ன = அவர்கள் மனித உருவத்தோடு ஒத்துப் பொருந்தி இருப்பதைப் போன்ற,
• ஒப்பாரி = மிக நுட்பமான போலி ஒற்றுமையை,
• யாம் கண்டது இல் = உலகில் வேறு எந்த இருவகை உயிரினங்களிடத்திலும் நாம் கண்டதில்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய வெண்கலப் பட்டறை ஆசானும் ஏமாந்த அன்பரசும்
பட்டு ஆடை அணிந்து சான்றோனைப் போல இன்முகத்தோடு பேசித் தன்னிடம் நாற்பது வெண்கலக் கட்டிகளை இரவலாக வாங்கிச் சென்ற தேவராஜன் என்ற போலி மனிதன், அவற்றைத் திருட்டுச் சந்தையில் விற்றுவிட்டுத் தலைமறைவாகிவிட்டதை அறிந்து, இளம் வணிகன் அன்பரசு பெருத்த நட்டத்தோடு கண்ணீர் வடித்து நின்றான். அன்பரசைத் தன் பட்டறைக்குள் அழைத்து வந்து ஆசுவாசப்படுத்திய முதிய வெண்கல ஆசான் மாணிக்கம், அவனது தோளைத் தட்டிப் பேசினார். "அன்பரசு, வெளித்தோற்றத்தை மட்டுமே பார்த்து மனிதர்களை எடைபோடாதே. தீய எண்ணமும் குணமும் கொண்ட கீழ்மக்கள் வெளித் தோற்றத்தில் நல்ல மனிதர்களைப் போன்றே காட்சியளிப்பார்கள்; மனித வடிவத்தோடு அவர்கள் கொண்டுள்ள இந்த அச்சு அசல் போலி ஒற்றுமையைப் போன்ற ஒன்றை, உலகில் வேறு எந்த இருவகை உயிரினங்களிடத்திலும் காண முடியாது (மக்களே போல்வர் கயவர் அவரன்ன ஒப்பாரி யாங்கண்ட தில்). பித்தளைக்கும் தங்கத்திற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை உரைத்துப் பார்த்து அறிவது போல, மனிதனையும் செயல்களால் உரைத்துப் பார்க்க வேண்டும்" என்றார். மாணிக்கம் தன் உரைக்கல்லை எடுத்து ஒரு தங்க முலாம் பூசிய ஈயக் கட்டியின் மீது தேய்த்துக் காட்டினார்; அதன் அடியில் இருந்த கரிய உலோகத்தைக் காட்டி அன்பரசுக்கு உலோகத்தின் தரத்தை அறியும் முறையைக் கற்றுக்கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1072Kural 1072
எது அறம், எது பாவம் என்று ஆராய்ந்து வாழும் நல்லவர்களை விடக் கீழ்மக்களே கொடுத்து வைத்தவர்கள் என்று கேலியாகச் சொல்லலாம்; ஏனெனில், எந்தப் பாவத்தைச் செய்தாலும் தம் மனதில் சிறிதும் குற்ற உணர்ச்சியோ கவலையோ இல்லாமல் அவர்கள் திரிகிறார்கள்.
• நன்று அறிவாரின் = எது தர்மம், எது பாவம் என்று நன்மை தீமைகளை உணர்ந்து வாழும் சான்றோரை விட,
• கயவர் = கீழ்மக்களே,
• திரு உடையர் = மிகவும் பாக்கியவான்கள் ஆவார்கள் (என்று வஞ்சப் புகழ்ச்சியாகக் கூறலாம்);
• நெஞ்சத்து அவலம் இலர் = ஏனெனில், அவர்கள் எதைப் பற்றியும் தம் நெஞ்சில் எந்தவிதக் குற்ற உணர்ச்சியும் கவலையும் இல்லாதவர்களாகத் திரிகிறார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய மரத் தச்சர் சுந்தரம்பிள்ளையும் நெஞ்சத்து நிம்மதியும்
தானியக் கிடங்கின் கூரைச் சட்டத்தில் ஏற்பட்ட ஒரு சிறிய மர வெடிப்பினால் ஏதாவது விபத்து ஏற்பட்டுவிடுமோ என்று அஞ்சி மூன்று இரவுகளாகத் தூக்கமின்றித் தவித்த இளம் தச்சர் செல்வம், கிராமத்துக் குடிசைகளுக்குப் புழுத்துப்போன மரக்கட்டைகளை விற்றுப் பணம் சம்பாதித்த போதிலும் எந்தக் கவலையுமின்றி நிம்மதியாகத் தூங்கித் திரிந்த போலி மர வியாபாரியைப் பார்த்துப் பெருமூச்சு விட்டான். செல்வத்தின் நிலையறிந்து அவனது தோளைத் தொட்ட முதிய தலைமைத் தச்சர் சுந்தரம்பிள்ளை அமைதியாகப் பேசினார். "செல்வம், அந்த ஏமாற்றுக்காரன் ஏன் கவலையின்றித் திரிகிறான் தெரியுமா? எது அறம், எது பாவம் என்று ஆராய்ந்து வாழும் நல்லவர்களை விடக் கீழ்மக்களே கொடுத்து வைத்தவர்கள் என்று கேலியாகச் சொல்லலாம்; ஏனெனில், எந்தப் பாவத்தைச் செய்தாலும் தம் மனதில் சிறிதும் குற்ற உணர்ச்சியோ கவலையோ இல்லாதவர்களாக அவர்கள் திரிகிறார்கள் (நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர் நெஞ்சத்து அவலம் இலர்). ஆனால் அந்தக் கவலையற்ற நிலை அவர்களின் ஆன்மாவின் மரணம்; உன் மனக்கலக்கமே உன் நேர்மையின் அடையாளம்" என்றார். சுந்தரம்பிள்ளையின் வழிகாட்டலில் தெளிவடைந்த செல்வம் தன் கவலைகளை உதறினான்; தன் மரச் சுத்தியலையும் உளியையும் எடுத்துக்கொண்டு, உறுதிப்படுத்தப்பட்ட தேக்கு மர ஆப்புகளைக் கூரை இணைப்பில் வைத்து இறுக்கி அடித்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1073Kural 1073
தம்மைக் கட்டுப்படுத்த யாருமின்றித் தாம் விரும்பியபடியெல்லாம் மனம் போன போக்கில் திரிந்து வாழ்வதால், கீழ்மக்களும் தேவர்களைப் போன்றவர்களே ஆவர் (என்று அவர்களை வள்ளுவர் எள்ளல் சுவையோடு பழித்துக் கூறுகிறார்).
• கயவர் = கீழ்மக்கள்,
• தேவர் அனையர் = வானுலகத் தேவர்களுக்கு ஒப்பானவர்கள் ஆவார்கள்;
• அவருந்தாம் = எதனால் என்றால், தேவர்களைப் போலவே தம்மைக் கட்டுப்படுத்த யாருமின்றி,
• மேவன செய்து ஒழுகலான் = தாம் விரும்பிய தீய செயல்கள் அனைத்தையும் மனம் போன போக்கில் செய்து வாழ்வதால்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய குளத்துப் பாசனக் காவலரும் தறிகெட்ட தனசேகரனும்
ஊரில் கடும் கோடைக்காலக் குடிநீர்ப் பஞ்சம் நிலவிய வேளையில், தன் சொந்தக் கரும்புத் தோட்டத்திற்குத் தண்ணீர் பாய்ச்சுவதற்காக நள்ளிரவில் ஏரி மதகின் பூட்டை உடைத்துத் தண்ணீரைத் திறந்துவிட்ட நிலக்கிழாரின் உறவினன் தனசேகரன், தன்னைக் கண்டித்த இளம் பாசனக் காவலன் மாரியைப் பார்த்து, "என்னைத் தடுக்க இந்த உலகத்தில் எவனுக்கும் அதிகாரமில்லை; நான் நினைத்ததைச் செய்வேன்" என்று திமிரோடு பேசினான். இதைக் கண்ட முதிய தலைமைப் பாசனக் காவலர் கந்தசாமி, தன் இரும்பு நெம்புகோலை மதகில் பொருத்தித் தண்ணீர்க் கதவை மூடியபடி மாரியிடம் பேசினார். "மாரி, அவனது திமிர் பேச்சைக் கேள். தம்மைக் கட்டுப்படுத்த யாருமின்றித் தாம் விரும்பியபடியெல்லாம் மனம் போன போக்கில் திரிந்து வாழ்வதால், கீழ்மக்களும் தேவர்களைப் போன்றவர்களே ஆவர் (தேவர் அனையர் கயவர் அவருந்தாம் மேவன செய்தொழுக லான்). தேவர்கள் வானுலகில் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் பூமியில் வாழும் கயவனின் அநீதியைச் சட்டம் ஒருநாள் பிடித்துத் தண்டிக்கும்" என்றார். கந்தசாமி மதகின் சக்கரத்தை இறுகச் சுழற்றித் தண்ணீரை அடைத்தார்; கனமான இரும்புச் சங்கிலியை மதகின் கைப்பிடியில் சுற்றிப் பூட்டைப் பூட்டி ஊர் பஞ்சாயத்து முத்திரையைப் பதித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1074Kural 1074
கீழ்மைக் குணம் கொண்ட ஒரு கயவன், தம்மைக் காட்டிலும் ஒழுக்கக் கேடான இழிந்த மனிதர்களைக் கண்டுவிட்டால், அவர்களை விடத் தான் கொடியவன் என்பதைக் காட்டி அதற்காக வெட்கப்படாமல் பெருமிதத்தோடு தலைக்கனம் கொள்வான்.
• கீழ் = கீழ்மைக் குணம் கொண்ட கயவன்,
• அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் = தம்மைக் காட்டிலும் ஒழுக்கக் கேடான கட்டுப்பாடு இல்லாத இழிந்த மனிதர்களைக் கண்டால்,
• அவரின் மிகப்பட்டு = அவர்களை விடத் தாம் தீய செயல்களில் மேம்பட்டுக் காட்டி,
• செம்மாக்கும் = அதற்காகத் தலைக்கனத்தோடு இறுமாப்பு அடைவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய மண்பாண்டக் கலைஞர் ஆறுமுகமும் சந்தைத் திருடர்களும்
சந்தைத் தெருவில் நின்ற இரண்டு கயவர்களில் ஒருவன், தான் மாவில் சுண்ணாம்புத் தூளைக் கலந்து ஏழை மக்களுக்கு விற்று ஏமாற்றியதாகப் பெருமையோடு கூறினான்; அதைக் கேட்ட மற்றொரு கயவன், "அது ஒரு பெரிய திருட்டா? நான் பார்வைத்திறனற்ற யாசகனின் காசுகளைப் பறித்துவிட்டு, பக்கத்து வீட்டு நாய்க்கு விஷம் வைத்து நகை திருடினேன்" என்று கூறி அவனை விடத் தான் பெரிய கொடியவன் என்று மார்தட்டிச் சிரித்தான். அவர்களின் பேச்சைக் கேட்டு முகம் சுளித்த இளம் குயவன் கதிரைப் பார்த்து, முதிய மண்பாண்ட ஆசான் ஆறுமுகம் சக்கரத்தின் முன் அமர்ந்தபடி பேசினார். "கதிர், அந்தக் கயவர்களின் இழிவான போட்டியைக் கவனி. கீழ்மைக் குணம் கொண்ட ஒரு கயவன், தம்மைக் காட்டிலும் ஒழுக்கக் கேடான இழிந்த மனிதர்களைக் கண்டுவிட்டால், அவர்களை விடத் தான் கொடியவன் என்பதைக் காட்டி அதற்காக வெட்கப்படாமல் பெருமிதத்தோடு தலைக்கனம் கொள்வான் (அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின் மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்). சான்றோர் நற்குணங்களில் போட்டி போடுவார்கள்; கயவர்களோ கொடூரங்களில் போட்டி போடுவார்கள்" என்றார். ஆறுமுகம் தன் காலால் மரச் சக்கரத்தை வேகமாகச் சுழற்றினார்; சக்கரத்தின் நடுவில் பிசைந்த களிமண் உருண்டையை வைத்துத் தன் கட்டை விரல்களால் சமன்படுத்தி அழகான மண்பானையை உருவாக்கத் தொடங்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1075Kural 1075
கீழ்மக்களிடம் நல் ஒழுக்கம் தென்படுமானால், அது தண்டனைக்கு அஞ்சும் பயத்தினால் மட்டுமே உண்டானதாகும்; மற்றபடி தமக்கு வேண்டிய பேராசைப் பொருள் கிடைக்குமென்றால் மட்டுமே, அதற்காகச் சிறிதளவு ஒழுக்கமுடையவர்கள் போல நடிப்பார்கள்.
• கீழ்களது ஆசாரம் = கீழ்மக்களிடம் நல் ஒழுக்கம் காணப்படுமானால்,
• அச்சமே = அதிகார தண்டனைக்கு அஞ்சும் பயமே அதற்குக் காரணமாகும்;
• எச்சம் = மற்றபடி,
• அவா உண்டேல் = தமக்கு வேண்டிய பேராசைப் பொருள் ஏதேனும் கிடைக்கும் என்ற நிலை இருந்தால்,
• சிறிது உண்டாம் = அதன் பொருட்டுச் சிறிதளவு ஒழுக்கம் போல நடிப்பார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய துறைமுகக் கண்காணிப்பாளரும் அடங்காப் படகோட்டியும்
துறைமுகத்தில் நாள்தோறும் வணிகர்களை மிரட்டி வரி செலுத்தாமல் வன்முறையில் ஈடுபட்டு வந்த முரட்டுக் கடத்தல்காரன் கருப்பன், மன்னரின் அரச குதிரைப்படை வீரர்கள் ஈட்டிகளோடு துறைமுகத்திற்குள் நுழைந்த மாத்திரத்தில், தன் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு பவ்யமாகத் தலைகுனிந்து பணிவோடு பேசினான். அந்த முரடனின் திடீர் நன்னடத்தையைக் கண்டு வியந்த இளம் சுங்கக் கணக்காளர் சிதம்பரத்தைப் பார்த்து, முதிய துறைமுகக் கண்காணிப்பாளர் வேலுப்பிள்ளை புன்னகையோடு பேசினார். "சிதம்பரம், அவனது பணிவைக் கண்டு ஏமாந்துவிடாதே. கீழ்மக்களிடம் நல் ஒழுக்கம் தென்படுமானால், அது தண்டனைக்கு அஞ்சும் பயத்தினால் மட்டுமே உண்டானதாகும்; மற்றபடி தமக்கு வேண்டிய பேராசைப் பொருள் கிடைக்குமென்றால் மட்டுமே, அதற்காகச் சிறிதளவு ஒழுக்கமுடையவர்கள் போல நடிப்பார்கள் (அச்சமே கீழ்கள தாசாரம் எச்சம் அவாவுண்டேல் உண்டாம் சிறிது). பயமும் பேராசையும்தான் கயவர்களின் நடத்தையைத் தீர்மானிக்கின்றன" என்றார். வேலுப்பிள்ளை துறைமுகச் சுங்கப் பதிவேட்டில் அரச இலச்சினை முத்திரையை மெழுகில் பதித்தார்; இரும்புத் துறைமுகக் கதவுகளைப் பூட்டுவதற்கான பெரிய திறவுகோல்களைச் சிதம்பரத்தின் கைகளில் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1076Kural 1076
பிறர் தமக்கு மட்டும் நம்பிக்கையோடு சொன்ன அந்தரங்க ரகசியங்களைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல், தாமே தேடிச் சென்று ஊர் முழுவதும் பரப்பிவிடுவதால், கீழ்மக்கள் ஓங்கி அடிக்கப்படும் தண்டோரா முரசினைப் போன்றவர்கள் ஆவார்கள்.
• கயவர் = கீழ்மக்கள்,
• அறை பறை அன்னர் = ஊர் முழுவதும் ஓங்கி அடிக்கப்படும் முரசினைப் போன்றவர்கள் ஆவார்கள்;
• தாம் கேட்ட மறை = எதனால் எனில், பிறர் தமக்கு மட்டும் நம்பிக்கையோடு சொன்ன ரகசியங்களை,
• பிறர்க்கு உய்த்து உரைக்கலான் = தாமே தேடிப் போய் ஊரார் அனைவருக்கும் அம்பலப்படுத்திச் சொல்லிவிடுவதால்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய நாட்டு மருத்துவர் வைத்தியலிங்கமும் கசிந்த ரகசியமும்
மருந்தகத்திற்கு வந்த ஒரு வணிகரின் குடும்பத்து ரகசிய நோயைப் பற்றித் தற்செயலாகத் தன் பக்கத்து வீட்டு மாரிமுத்துவிடம் கூறிய இளம் மருத்துவ உதவியாளர் சிவகுமார், "யாரிடமும் சொல்ல மாட்டேன்" என்று சத்தியம் செய்த மாரிமுத்து அடுத்த இரண்டு மணி நேரத்திற்குள் ஊரின் டீக்கடைகளிலும் சந்தை முக்குகளிலும் அந்த ரகசியத்தைத் தமுக்கடித்துப் பரப்பி வணிகரின் குடும்பத்தை நிலைகுலையச் செய்ததைக் கண்டு குற்ற உணர்ச்சியில் அழுதான். சிவகுமாரின் கைகளைப் பற்றி ஆற்றுப்படுத்திய முதிய தலைமை மருத்துவர் வைத்தியலிங்கம் அமைதியாகப் பேசினார். "சிவகுமார், மனிதர்களின் குணத்தை அறிந்துகொள். பிறர் தமக்கு மட்டும் நம்பிக்கையோடு சொன்ன அந்தரங்க ரகசியங்களைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாமல், தாமே தேடிச் சென்று ஊர் முழுவதும் பரப்பிவிடுவதால், கீழ்மக்கள் ஓங்கி அடிக்கப்படும் தண்டோரா முரசினைப் போன்றவர்கள் ஆவார்கள் (அறைபறை அன்னர் கயவர்தாம் கேட்ட மறைபிறர்க்கு உய்த்துரைக்க லான்). கயவர்களிடம் ரகசியத்தைச் சொல்வது முரசின் மீது குச்சியை வைத்து அடிப்பதைப் போன்றது" என்றார். வைத்தியலிங்கம் நோயாளிகளின் குறிப்புகள் எழுதப்பட்ட பனை ஓலைச் சுவடிகளை வரிசையாகச் சுருட்டினார்; அவற்றைச் சிவப்புக் கயிற்றால் இறுகக் கட்டித் தன் தேக்கு மரப் பெட்டிக்குள் வைத்துப் பூட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1077Kural 1077
கஞ்சத்தனம் நிறைந்த கீழ்மக்கள், தம் தாடையை உடைக்கின்ற முரடர்களுக்குப் பயந்து வாரி வழங்குவார்களே தவிர, எளிய மனிதர்களுக்குத் தாம் உண்டு கை கழுவிய ஈரக் கையைக்கூட உதற மாட்டார்கள்.
• கயவர் = கஞ்சத்தனம் நிறைந்த கயவர்கள்,
• கொடிறு உடைக்கும் = தம் தாடை எலும்பை உடைத்து நொறுக்குகின்ற,
• கூன்கையர் அல்லாதவர்க்கு = முறுக்கிய கைகளை உடைய முரடர்களுக்கு அன்றி மற்ற எளியவருக்கு,
• ஈர்ங்கை விதிரார் = தாம் உண்டு கை கழுவிய ஈரக் கையைக்கூட உதற மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய அன்னதான சமையலர் முனியாண்டியும் வஞ்சகச் செல்வந்தனும்
பசியால் நடுங்கியபடி ஒரு கவளம் உணவு கேட்டு எதிரில் இருந்த செல்வந்தன் ரத்தினத்தின் வாசலில் நின்ற ஆதரவற்ற சிறுவனைப் பார்த்து, உண்டு கை கழுவி நின்ற ரத்தினம் தன் ஈரக் கையின் நீர்த்துளியைக் கூட அவன் தட்டில் சிந்தாமல் விரட்டியடித்தான்; ஆனால் அடுத்த சில நிமிடங்களில் அங்கு வந்த முரட்டுக் கொள்ளையர்கள் ரத்தினத்தின் தாடையை உடைப்பதாகக் கையை முறுக்கிக் காட்டிய போது, அவன் நடுநடுங்கித் தன் பணப்பெட்டியிலிருந்த வெள்ளி நாணயங்களை அள்ளிக் கொடுத்தான். அழுதுகொண்டிருந்த சிறுவனைத் தன் சமையற்கூடத்திற்குள் அழைத்து வந்த முதிய அன்னதான சமையலர் முனியாண்டி, அவனது தலையைத் தடவிப் பேசினார். "செல்வம், அந்தக் கயவனின் செயலைக் கண்டு அழாதே. கஞ்சத்தனம் நிறைந்த கீழ்மக்கள், தம் தாடையை உடைக்கின்ற முரடர்களுக்குப் பயந்து வாரி வழங்குவார்களே தவிர, எளிய மனிதர்களுக்குத் தாம் உண்டு கை கழுவிய ஈரக் கையைக்கூட உதற மாட்டார்கள் (ஈர்ங்கை விதிரார் கயவர் கொடிறுடைக்கும் கூன்கையர் அல்லா தவர்க்கு). வன்முறைக்கு அடிபணியும் கயவர்கள் எளியவர்களின் பசியை மதிக்க மாட்டார்கள்" என்றார். முனியாண்டி ஒரு புதிய வாழை இலையை விரித்து அதன் மீது சூடான காய்கறிச் சோற்றை அள்ளி வைத்தார்; ஒரு சிறிய மண்குவளையில் குளிர்ந்த மோரை ஊற்றி அச்சிறுவனின் கைகளில் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1078Kural 1078
உயர்ந்த சான்றோர்கள் எளியவர்கள் தம் துயரத்தைச் சொன்ன மாத்திரத்திலேயே மனம் இரங்கி உதவி செய்வார்கள்; ஆனால் கீழ்மக்களோ, ஆலையில் கரும்பை இட்டு நசுக்கிப் பிழிவதைப் போலத் தண்டனைகளால் நெரித்தால் மட்டுமே பணிந்து பலன் தருவார்கள்.
• சான்றோர் = உயர்ந்த சான்றோர்கள்,
• சொல்லப் பயன்படுவர் = எளியவர்கள் தம் குறையைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே இரங்கி உதவி செய்வார்கள்;
• கீழ் = ஆனால் கீழ்மக்களோ,
• கரும்பு போல் = ஆலையில் கரும்பை நசுக்கிப் பிழிவதைப் போல,
• கொல்லப் பயன்படும் = பலவந்தமாக அடித்துத் துன்புறுத்தினால் மட்டுமே பயன்படுவார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய கிராமத்துக் கொல்லர் சண்முகமும் கரும்பு ஆலையும்
தன் குடும்ப வறுமையை எடுத்துச் சொன்ன மாத்திரத்திலேயே மனம் இரங்கி உடனே தானிய உதவி செய்த நல்ல பெருமகனாரைப் பார்த்த ஏழை உழவர் மாயன், தான் உழைத்த கூலியைக் கொடுக்காமல் ஏமாற்றிய நிலக்கிழாரிடம் சென்று கெஞ்சிய போது, அவர் மாயனை அடித்து விரட்டியதையும், பின்னர் ஊர்ப் பஞ்சாயத்தார் நிலக்கிழாரின் வயல் வரத்துகளை அடைப்போம் என்று மிரட்டிய பின்னரே பணத்தைக் கொடுத்ததையும் நினைத்துக் குழம்பினான். மாயனின் உடைந்த கலப்பைக் கொழுவை உலையில் வைத்துச் சூடாக்கிய முதிய கொல்லர் சண்முகம் அவனுக்கு விளக்கம் அளித்தார். "மாயா, இதில் குழப்பம் வேண்டாம். உயர்ந்த சான்றோர்கள் எளியவர்கள் தம் துயரத்தைச் சொன்ன மாத்திரத்திலேயே மனம் இரங்கி உதவி செய்வார்கள்; ஆனால் கீழ்மக்களோ, ஆலையில் கரும்பை இட்டு நசுக்கிப் பிழிவதைப் போலத் தண்டனைகளால் நெரித்தால் மட்டுமே பணிந்து பலன் தருவார்கள் (சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல் கொல்லப் பயன்படும் கீழ்). சான்றோர் சொற்களுக்கு இரங்குவர்; கயவர் சம்மட்டி அடிக்கு மட்டுமே பணிவர்" என்றார். சண்முகம் உலைக்களத்திலிருந்து தீக்கனலில் பழுத்த கலப்பை இரும்பை இடுக்கிக் கொண்டு பட்டறைப் பட்டடைக்கல்லில் வைத்துச் சுத்தியலால் தட்டி உறுதியான கூர்முனையைச் சீரமைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1079Kural 1079
பிற மனிதர்கள் நல்ல உடைகளை அணிந்து நல்ல உணவை உண்டு வாழ்வதைக் கண்டாலே பொறுக்க முடியாத பொறாமை கொள்ளும் கீழ்மகன், அவர்கள் மீது இல்லாத பழிகளையும் குற்றங்களையும் இட்டுக் கட்டிப் பேசுவதில் வல்லவனாவான்.
• பிறர் = தம்மைச் சுற்றியுள்ள பிற மனிதர்கள்,
• உடுப்பதூஉம் = நல்ல ஆடை உடுத்துவதையும்,
• உண்பதூஉம் = நல்ல உணவு உண்பதையும்,
• கீழ் காணின் = கீழ்மகன் தன் கண்களால் கண்டால்,
• பிறர்மேல் = அவர்கள் மீது கடுமையான பொறாமை கொண்டு,
• வடுக் காணவற்றாகும் = இல்லாத பழிகளையும் குற்றங்களையும் வலிய உண்டாக்கிப் பேசுவதில் வல்லவனாவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய பட்டு நெசவாளர் மாணிக்கமும் பொறாமை கொண்ட பக்கத்து வீட்டாரும்
இரவுபகலாகத் தறியில் உழைத்துத் தன் குடும்பத்திற்குப் புதிய பருத்தி ஆடைகளை வாங்கி, வீட்டில் சர்க்கரைப் பொங்கல் சமைத்து உண்ட இளம் நெசவாளர் தங்கவேலின் உழைப்பை நேரில் கண்ட பக்கத்து வீட்டுச் சோம்பேறி நடராஜன், பொறாமை தாங்க முடியாமல், "தங்கவேல் நெசவாளர் சங்கத்தின் பட்டு நூல்களையும் ஜரிகையையும் திருடி விற்றுவிட்டான்" என்று ஊரெல்லாம் அபாண்டமான பொய்ப் பழியைப் பரப்பினான். பொய்ப்பழியைக் கேட்டு மனம் வருந்தித் தறிக்கூடத்தில் அழுதுகொண்டிருந்த தங்கவேலைத் தேற்றிய அவனது தந்தை முதிய மாணிக்கம், பாசத்தோடு பேசினார். "தங்கவேல், அற்பர்களின் பேச்சைக் கேட்டு மனம் உடைந்து போகாதே. பிற மனிதர்கள் நல்ல உடைகளை அணிந்து நல்ல உணவை உண்டு வாழ்வதைக் கண்டாலே பொறுக்க முடியாத பொறாமை கொள்ளும் கீழ்மகன், அவர்கள் மீது இல்லாத பழிகளையும் குற்றங்களையும் இட்டுக் கட்டிப் பேசுவதில் வல்லவனாவான் (உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் காணின் பிறர்மேல் வடுக்காண வற்றாகும் கீழ்). உழைப்பவர்களின் நேர்மைக்கு முன்னால் பொறாமைக்காரர்களின் பொய் தானாகவே அழிந்துவிடும்" என்றார். மாணிக்கம் தறியின் மர நாடாவை எடுத்து அதில் மெல்லிய தங்க ஜரிகை நூலைக் கோர்த்தார்; பட்டு நூல்களுக்கு இடையே நாடாவை லாவகமாகச் செலுத்தி அழகிய சேலையை நெய்யும் பணியைத் தொடர்ந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1080Kural 1080
கீழ்மக்கள் உருப்படியான வேறு எந்தச் செயலுக்கும் தகுதியற்றவர்கள் ஆவார்கள்; தமக்கு ஏதேனும் ஒரு சிறு துன்பமோ இழப்போ வந்துவிட்டால், உடனடியாகத் தம் மானத்தையும் சுயமரியாதையையும் அடமானம் வைத்துப் பிறருக்கு அடிமையாக விற்றுப் பிழைக்க மட்டுமே அவர்கள் தகுதியானவர்கள்.
• கயவர் எற்றிற்கு உரியர் = கீழ்மக்கள் உருப்படியாக வேறு எந்தத் தொழிலுக்குத் தகுதி உடையவர்கள்?
• ஒன்று உற்றக்கால் = தமக்கு ஏதேனும் ஒரு சிறு துன்பமோ ஆபத்தோ வந்துவிட்டால்,
• விரைந்து = அதிலிருந்து தப்பிக்க உடனடியாக,
• விற்றற்கு உரியர் = தம்மையே பிறருக்கு அடிமையாக விற்றுப் பிழைப்பதற்கு மட்டுமே உரியவர்கள் ஆவார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய கல் தச்சர் நாராயணனும் ஆற்று அணைக்கட்டும்
ஆற்று வெள்ளம் பெருக்கெடுத்துக் கட்டுமானத்தில் இருந்த கல் அணையை உடைக்க வந்த ஆபத்தான வேளையில், அணியில் இருந்த தொழிலாளிகளோடு சேர்ந்து மணல் மூட்டைகளை அடுக்கி அணையைக் காக்காமல், பட்டறையின் வெண்கல அளவுக் கருவிகளைத் திருடிக்கொண்டு ஓடி எதிர்த்தரப்பு ஒப்பந்தக்காரரிடம் தன்னை அடிமையாக விற்றுத் தப்பித்த பரமசிவம் என்ற கயவனின் துரோகத்தைக் கண்டு இளம் தச்சர் சின்னதம்பி அதிர்ச்சியடைந்தான். மழையிலும் வெள்ளத்திலும் நனைந்தபடி பெரிய கருங்கற்களைத் தூக்கி அணைப் பிளவில் வைத்து அடுக்கிக் கொண்டிருந்த முதிய தலைமைக் கல் தச்சர் நாராயணன் பேசினார். "சின்னதம்பி, கயவர்களின் இயல்பைக் கண்டு திகைக்காதே. கீழ்மக்கள் உருப்படியான வேறு எந்தச் செயலுக்கும் தகுதியற்றவர்கள் ஆவார்கள்; தமக்கு ஏதேனும் ஒரு சிறு துன்பமோ இழப்போ வந்துவிட்டால், உடனடியாகத் தம் மானத்தையும் சுயமரியாதையையும் அடமானம் வைத்துப் பிறருக்கு அடிமையாக விற்றுப் பிழைக்க மட்டுமே அவர்கள் தகுதியானவர்கள் (எற்றிற் குரியர் கயவரொன்று உற்றக்கால் விற்றற்கு உரியர் விரைந்து). கயவர்களால் ஆபத்தில் துணை நிற்க முடியாது; தம்மை விற்றுப் பிழைப்பதே அவர்களின் ஒரே தொழில்" என்றார். நாராயணனும் சின்னதம்பியும் சேர்ந்து கனமான கருங்கல் பலகையைத் தூக்கி அணைக்கட்டின் மேல்பகுதியில் இருந்த சுண்ணக் காரையில் பதித்தனர்; தூக்குக் குண்டுக் கயிற்றைத் தொங்கவிட்டு அணைச் சுவரை நேராகச் சரிபார்த்தனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.