திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1074

சந்தைத் தெருவில் நின்ற இரண்டு கயவர்களில் ஒருவன், தான் மாவில் சுண்ணாம்புத் தூளைக் கலந்து ஏழை மக்களுக்கு விற்று ஏமாற்றியதாகப் பெருமையோடு கூறினான்; அதைக் கேட்ட மற்றொரு கயவன், "அது ஒரு பெரிய திருட்டா? நான் பார்வைத்திறனற்ற யாசகனின் காசுகளைப் பறித்துவிட்டு, பக்கத்து வீட்டு நாய்க்கு விஷம் வைத்து நகை திருடினேன்" என்று கூறி அவனை விடத் தான் பெரிய கொடியவன் என்று மார்தட்டிச் சிரித்தான். அவர்களின் பேச்சைக் கேட்டு முகம் சுளித்த இளம் குயவன் கதிரைப் பார்த்து, முதிய மண்பாண்ட ஆசான் ஆறுமுகம் சக்கரத்தின் முன் அமர்ந்தபடி பேசினார். "கதிர், அந்தக் கயவர்களின் இழிவான போட்டியைக் கவனி. கீழ்மைக் குணம் கொண்ட ஒரு கயவன், தம்மைக் காட்டிலும் ஒழுக்கக் கேடான இழிந்த மனிதர்களைக் கண்டுவிட்டால், அவர்களை விடத் தான் கொடியவன் என்பதைக் காட்டி அதற்காக வெட்கப்படாமல் பெருமிதத்தோடு தலைக்கனம் கொள்வான் (அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின் மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்). சான்றோர் நற்குணங்களில் போட்டி போடுவார்கள்; கயவர்களோ கொடூரங்களில் போட்டி போடுவார்கள்" என்றார். ஆறுமுகம் தன் காலால் மரச் சக்கரத்தை வேகமாகச் சுழற்றினார்; சக்கரத்தின் நடுவில் பிசைந்த களிமண் உருண்டையை வைத்துத் தன் கட்டை விரல்களால் சமன்படுத்தி அழகான மண்பானையை உருவாக்கத் தொடங்கினார்.

In a bustling market square, two petty swindlers argued over their respective villainies. One boasted that he adulterated millet flour with chalk dust to cheat destitute buyers; hearing this, the other sneered with contempt: "Is that all your petty cunning? I robbed a blind pilgrim of his silver alms and poisoned a watchdog to loot gold bangles!", swaggering in arrogant triumph as the superior criminal. Observing young apprentice Kathir recoil in disgust at the exchange, elder potter Arumugam spoke from beside his wheel: "Kathir, observe that perverse contest in degradation. When a base person encounters someone of debased, unruly character, he straightaway strives to outdo them in villainy, strutting in swollen vanity over his deeper wickedness (அகப்பட்டி ஆவாரைக் காணின் அவரின் மிகப்பட்டுச் செம்மாக்கும் கீழ்). While the noble compete in virtues, the depraved compete in atrocities." Arumugam kicked the wooden treadle of his potter's wheel into motion. Placing a mound of washed alluvial clay onto the spinning head, he shaped the mouth of a symmetrical water pitcher with steady thumbs.