குறள் 601Kural 601
ஒருவன் பிறந்த குடும்பத்தின் பெருமை என்கின்ற அணையாத விளக்கானது, அவனிடம் சோம்பல் என்கின்ற கரிய அழுக்கு படியப் படிய, தன் ஒளியை இழந்து முற்றிலும் அணைந்து அழிந்து போய்விடும்.
• குடியென்னும் குன்றா விளக்கம் = பிறந்த குடும்பத்தின் பெருமை என்னும் நந்தா விளக்கானது,
• மடியென்னும் மாசு ஊர = சோம்பல் என்னும் அழுக்கு படியப் படிய,
• மாய்ந்து கெடும் = ஒளி மங்கி முற்றிலும் அழிந்து போகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பரம்பரை மூலிகை வைத்தியசாலையும் சோம்பேறிப் பேரனின் வீழ்ச்சியும்
மூன்று தலைமுறைகளாகத் தூய மூலிகைத் தைலங்களுக்கும் மருந்துகளுக்கும் பெயர் பெற்ற புகழ்பெற்ற பரம்பரை வைத்தியசாலையை ஏற்றுக்கொண்ட பேரன் நடராஜன், அதிகாலையில் எழுந்து காடுகளுக்குச் சென்று மூலிகைகளைப் பறிக்காமல் சோம்பேறியாகப் படுத்துக் கிடந்தான். காலந்தாழ்த்தும் அவனது சோம்பலால் மருந்துப் பாத்திரங்கள் தூசியடைந்து, பச்சை மூலிகைகள் அழுகி, நோயாளிகள் விலகி, தலைமுறை தலைமுறையாகக் காத்து வந்த குடும்பத்தின் நற்பெயர் மூன்றே ஆண்டுகளில் முற்றிலும் அழிந்துபோனது. பாழடைந்த வைத்தியசாலையைக் கண்ட மூத்த மருத்துவர் சதாசிவம் இளம் மாணவர்களிடம் விளக்கினார்: 'மாணவர்களே! தலைமுறை தலைமுறையாகப் போற்றப்படும் ஒரு குடும்பத்தின் பெருமை என்கின்ற அணையா விளக்கின் ஒளியானது (குடியென்னும் குன்றா விளக்கம்), அவனிடம் சேரும் சோம்பல் என்கின்ற கரிய அழுக்குப் படரப் படரத் தன் ஒளியை இழந்து முற்றிலும் அணைந்து அழிந்து போய்விடும்!' (மடியென்னும் மாசூர மாய்ந்து கெடும்). சதாசிவம் பீங்கான் மருந்து உரலின் மீது படிந்திருந்த கரிய தூசியை உலர்ந்த துணியால் துடைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 602Kural 602
தாம் பிறந்த குடும்பத்தைப் புகழும் பெருமையும் மிக்க சிறந்த குடும்பமாக உயர்த்த விரும்புகின்றவர்கள், சோம்பலைக் கொடிய நஞ்சாகக் கருதி ஒழித்துவிட்டு, விடாமுயற்சியோடு உழைத்து வாழ வேண்டும்.
• குடியைக் குடியாக வேண்டுபவர் = தான் பிறந்த குடும்பத்தைச் சிறந்த நற்குடும்பமாக உயர்த்த விரும்புபவர்,
• மடியை மடியா ஒழுகல் = சோம்பலைக் கொடிய பகையாகக் கருதி ஒழித்து முயற்சியோடு செயல்பட வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஏரிப்பாசனமும் இளந்தலைமுறையின் சோம்பலற்ற ஒற்றுமையும்
தனது முன்னோர் சோம்பலால் வாய்க்கால்களைத் தூர்வாராமல் விட்டதால் வறுமையில் வாடிய குடும்பத்தின் பெருமையை மீண்டும் நிலைநிறுத்தத் துடித்தான் இளைஞன் செல்வன் (குடியைக் குடியாக வேண்டுபவன்). சோம்பலைத் தன் முதல் கொடிய எதிரியாகக் கருதி (மடியை மடியா), அதிகாலையிலேயே மண்வெட்டியைக் கையில் எடுத்துக்கொண்டு தனியாளாக வரப்புகளைச் செப்பனிட்டு, பாசி அடைத்த பாசனக் கால்வாய்களைத் தூர்வாரி, மூன்று போகமும் நெல் விளைவித்துத் தன் குடும்பத்தைக் கடனிலிருந்து மீட்டான். அறுவடைத் திருநாளில் செல்வனைப் பாராட்டிய ஊர்ப் பெரியவர் வரதாச்சாரி கூறினார்: 'செல்வா! தான் பிறந்த குடும்பத்தைப் புகழும் செல்வமும் மிக்க உயர்ந்த நற்குடும்பமாக உயர்த்த விரும்புகின்றவர்கள் (குடியைக் குடியாக வேண்டுபவர்), சோம்பலைத் தம்மை அழிக்கும் பகையாகக் கருதி முற்றிலும் ஒழித்துவிட்டு (மடியை மடியா), அயராத சுறுசுறுப்போடு நற்செயல்களில் ஈடுபட்டு வாழ வேண்டும்!' (ஒழுகல்). செல்வன் தன் இரும்பு மண்வெட்டியை ஈரக் களிமண்ணில் செருகி வாய்க்காலின் மதகுப் பலகையைத் தூக்கினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 603Kural 603
ஒழிக்க வேண்டிய சோம்பலைத் தனக்குள் வளர்த்துக்கொண்டு வாழும் அறிவற்றவன் பிறந்த குடும்பமானது, அவனது ஆயுள் முடிந்து அவன் அழிவதற்கு முன்னதாகவே முந்திக்கொண்டு அழிந்துவிடும்.
• மடிமடிக் கொண்டொழுகும் பேதை = சோம்பலைத் தனக்குள் கொண்டு வாழும் அறிவற்றவன்,
• பிறந்த குடி = பிறந்த குடும்பமானது,
• தன்னினும் முந்து மடியும் = அவன் அழிவதற்கு முன்பாகவே அழிந்து போய்விடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாரம்பரிய நெற்களஞ்சியமும் சோம்பேறி மகனின் பேரழிவும்
தந்தை நாற்பது ஆண்டுகள் உழைத்துச் சேர்த்து வைத்த மாபெரும் நெற்களஞ்சியங்களையும் பால் பண்ணைகளையும் பரம்பரையாகப் பெற்ற சுகுமார், சோம்பலைத் தனக்குள்ளே ஆசையோடு வளர்த்து எதையும் கவனிக்காமல் சோம்பேறியாக வாழ்ந்தான் (மடிமடிக் கொண்டொழுகும் பேதை). ஐந்தே ஆண்டுகளில் களஞ்சியங்கள் மழையில் ஒழுகி நெல் முளைத்து அழுகியது; கால்நடைகள் நோயுற்று இறந்தன; அவனது இளமைக்காலம் முடிவதற்கு முன்னதாகவே அவனது புகழ்பெற்ற பாரம்பரியக் குடும்பம் அடியோடு அழிந்து தெருவுக்கு வந்தது. கோயில் மண்டபத்தில் வறுமையில் அமர்ந்திருந்த அவனைக் கண்ட மூத்த வணிகர் சுப்பிரமணியன் கூறினார்: 'சுகுமாரே! விரட்ட வேண்டிய சோம்பலைத் தனக்குள் போற்றி வளர்த்துக்கொண்டு வாழும் அறிவற்றவன் பிறந்த குடும்பமானது (மடிமடிக் கொண்டொழுகும் பேதை பிறந்த குடி), அவனது ஆயுள் முடிவதற்கு முன்னதாகவே முந்திக்கொண்டு அழிந்து போய்விடும்!' (தன்னினும் முந்து மடியும்). சுகுமார் தலைகுனிய, உடைந்த நெற்கூட்டின் கதவிலிருந்து உதிர்ந்த உமிகள் காற்றில் பறந்தன.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 604Kural 604
சோம்பலில் மூழ்கிக் கிடப்பதால் உயர்ந்த செயல்களைச் செய்யும் முயற்சியே இல்லாத மனிதர்களுக்கு, பிறந்த குடும்பத்தின் பெருமை அழிவதுடன், பழியும் குற்றங்களும் பெருகிவிடும்.
• மடிமடிந்து மாண்ட உஞற்றிலவர்க்கு = சோம்பலில் மூழ்கி சிறந்த முயற்சி இல்லாதவர்களுக்கு,
• குடிமடிந்து = குடும்பத்தின் பெருமை அடியோடு அழியும்,
• குற்றம் பெருகும் = பழி பாவங்களும் குற்றங்களும் பெருகிவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோம்பலின் படுகுழியும் குற்றவாளிக் கூண்டில் நின்ற இளைஞனும்
புகழ்பெற்ற அரசு ஆவணக் கணக்காளர் பரம்பரையில் பிறந்த மாணிக்கம், எந்த நேர்மையான தொழிலையும் கற்காமல், உழைப்பின்றிச் சோம்பலில் மூழ்கிக் கிடந்தான் (மடிமடிந்து மாண்ட உஞற்றிலவன்). வருமானமின்றித் தன் வீண் ஆடம்பரப் பழக்கங்களுக்காகப் போலி நிலப் பட்டயங்களைத் தயாரித்தும், அண்டை வீடுகளில் திருடியும் குற்றங்களில் ஈடுபட்டுப் பிடிபட்டான்; அவனது குடும்பத்தின் பூர்வீக நிலங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, குற்றவாளிக் கூண்டில் அவன் தலைகுனிந்து நின்றான். நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி குலசேகரன் தீர்ப்பளித்து அறிவுறுத்தினார்: 'மாணிக்கம்! சோம்பல் எனும் இருளில் வீழ்ந்து கிடப்பதால் சிறந்த நற்செயல்களைச் செய்யும் விடாமுயற்சி இல்லாத மனிதர்களுக்கு (மடிமடிந்து மாண்ட உஞற்றி லவர்க்கு), அவர்கள் பிறந்த குடும்பத்தின் பெருமை அடியோடு அழிந்து போவதுடன் (குடிமடிந்து), வாழ்க்கையில் பழிகளும் குற்றங்களும் பல்கிப் பெருகிவிடும்!' (குற்றம் பெருகும்). குலசேகரன் சொத்துப் பறிமுதல் தீர்ப்புச் சுருளின் மீது பித்தளை முத்திரையை அழுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 605Kural 605
காலந்தாழ்த்துதல், மறதி, சோம்பல், அளவுக்கு மீறிய தூக்கம் ஆகிய இந்த நான்கும், அழியும் நிலையை நோக்கிச் செல்லும் மனிதர்கள் விரும்பி ஏறிக்கொள்ளும் ஆபத்தான மரக்கலமாகும்.
• நெடுநீர் = காலம் தாழ்த்துதல்,
• மறவி = மறதி,
• மடி = சோம்பல்,
• துயில் = அளவுக்கு மீறிய தூக்கம்,
• நான்கும் கெடுநீரார் காமக் கலன் = ஆகிய நான்கும் அழியும் இயல்புடையவர் விரும்பி ஏறும் நடுக்கடல் மரக்கலமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பட்டுநூல் வர்த்தகமும் நான்கு துர்நாசப் பழக்கங்களும்
அரண்மனைத் திருவிழாவுக்காகப் பட்டுத் துணிகளை நெய்து வழங்கும் மாபெரும் வாய்ப்பைப் பெற்ற வணிகன் சந்திரசேகரன், காரியங்களைத் தள்ளிப்போடுதல் (நெடுநீர்), அலட்சிய மறதி (மறவி), உடலுழைப்பில் சோம்பல் (மடி), நண்பகல் வரை தூங்குதல் (துயில்) ஆகிய நான்கு தீய பழக்கங்களால் குறித்த காலத்தில் துணிகளை ஒப்படைக்காமல் ஒப்பந்தத்தை இழந்து திவாலானான். துறைமுகக் கிடங்கில் நட்டப்பட்டுத் தவித்த அவனுக்கு வணிகக் குழுத் தலைவர் ராமநாதன் அறிவுறுத்தினார். ராமநாதன் கூறினார்: 'சந்திரசேகரா! எதையும் உடனே செய்யாமல் காலந்தாழ்த்துதல் (நெடுநீர்), மறதி (மறவி), சோம்பல் (மடி), அளவுக்கு மீறிய தூக்கம் (துயில்) ஆகிய இந்த நான்கு தீய குணங்களும் (நான்கும்), அழியும் நிலையை நோக்கிச் செல்லும் மனிதர்கள் தாமே விரும்பி ஏறிக்கொள்ளும் ஆபத்தான அழிகலமாகும்!' (கெடுநீரார் காமக் கலன்). ராமநாதன் புதிய கணக்குப் பேரேட்டையும் வெண்கல எழுத்தாணியையும் அவனது கையில் நீட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 606Kural 606
நிலம் முழுவதையும் ஆளும் மன்னர்களின் பெரும் செல்வமும் ஆதரவும் வந்து சேர்ந்தாலும் கூட, சோம்பல் உடைய மனிதர்கள் அதனால் சிறந்த நற்பயன்களை அடைய முடியாது; முயற்சியின்மையால் அனைத்தையும் இழந்துவிடுவர்.
• படியுடையார் பற்றமைந்தக் கண்ணும் = உலகை ஆளும் மன்னர்களின் செல்வமும் ஆதரவும் சேர்ந்தாலும்,
• மடியுடையார் = சோம்பல் உடையவர்கள்,
• மாண்பயன் எய்தல் அரிது = சிறந்த நற்பயன்களை அடைவது முடியாத ஒன்றாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மன்னரின் பொற்கிழியும் சோம்பேறி இளைஞனின் வீண் இழப்பும்
மறைந்த தளபதியின் தியாகத்தைப் போற்றும் வகையில், அவரது மகன் கலிங்கனுக்கு மன்னரே நேரில் வந்து ஐம்பது ஏக்கர் வளமான மாந்தோப்புகளையும் பெரும் பொற்கிழியையும் ஆதரவாகத் தந்தார் (படியுடையார் பற்றமைந்தக் கண்ணும்). ஆனால், சோம்பல் பிடித்த கலிங்கனோ எந்த உழைப்பும் இன்றித் தோட்டக்காரர்களை நியமிக்காமலும் நீர் பாய்ச்சாமலும் தூங்கியே காலத்தைக் கழித்தான் (மடியுடையான்); மூன்றே ஆண்டுகளில் தோப்புகள் காய்ந்து முட்புதர்களாயின; பொன்னும் வீணாகி, அவன் மீண்டும் வறியவனாக அரண்மனை வாசலில் நின்றான். அவனைக் கண்ட அரசுக் கருவூல அதிகாரி குணசீலன் கூறினார்: 'அரசே! உலகையே ஆளும் பேரரசர்களின் பெருஞ்செல்வமும் நிலையான ஆதரவுமே வந்து சேர்ந்தாலும் கூட (படியுடையார் பற்றமைந்தக் கண்ணும்), சோம்பல் உடைய மனிதர்கள் அதனால் ஒருபோதும் சிறந்த நற்பயன்களை அடையவே முடியாது!' (மடியுடையார் மாண்பயன் எய்தல் அரிது). குணசீலன் காய்ந்துபோன மாமரத்தின் முறிந்த கிளையை ஒடித்துத் தரையில் எறிந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 607Kural 607
சோம்பலை விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டு சிறந்த முயற்சியில் ஈடுபடாதவர்கள், பெரியோர்கள் இடித்துரைக்கும் கண்டிப்பான சொற்களையும், பிறர் இகழ்ந்து பேசும் இழிவான சொற்களையும் கேட்கும் நிலைக்கு ஆளாவார்கள்.
• மடிபுரிந்து மாண்ட உஞற்றிலவர் = சோம்பலை விரும்பி சிறந்த முயற்சி இல்லாத மனிதர்கள்,
• இடிபுரிந்து எள்ளுஞ்சொல் கேட்பர் = பெரியோர் கடிந்துரைக்கும் சொல்லையும் இகழ்ச்சியான பேச்சுகளையும் கேட்கும் நிலையை அடைவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சிற்பக்கூடமும் சோம்பேறி இளைஞன் கேட்ட இகழ்ச்சிச் சொல்லும்
புகழ்பெற்ற வெண்கலச் சிற்பக்கூடத்தில் உலைக்களத்தைத் தூண்டாமல் சோம்பேறியாக வெட்டி அரட்டை அடித்துக் காலத்தைக் கழித்தான் வேலு (மடிபுரிந்து மாண்ட உஞற்றிலவன்). அவனது அறியாமையைத் திருத்த முயன்ற பெரியவர்கள் கண்டித்துப் பேசியும் அவன் உழைக்காததால், அவனது சக இளம் சிற்பிகளே அவனது சோம்பலைக் கண்டு சிரித்து ஊர் மத்தியில் இகழ்ந்து பேசினர் (இடிபுரிந்து எள்ளுஞ்சொல் கேட்பன்). தலைகுனிந்து நின்ற வேலுவிடம் மூத்த சிற்பி முருகேசன் கூறினார்: 'வேலு! சோம்பலை விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டு சிறந்த முயற்சியில் ஈடுபடாத மனிதர்கள் (மடிபுரிந்து மாண்ட உஞற்றிலவர்), முதலில் பெரியோர்கள் இடித்துரைக்கும் கண்டிப்பான சொற்களையும், பின்னர் ஊரார் இகழ்ந்து பேசும் அவமானச் சொற்களையும் தலைகுனிந்து கேட்கும் நிலைக்கு ஆளாவார்கள்!' (இடிபுரிந்து எள்ளுஞ்சொல் கேட்பர்). முருகேசன் உலைக்களத்தின் தோல் துருத்தியின் கயிற்றை வேலுவின் கைகளில் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 608Kural 608
சிறந்த நற்குடியில் பிறந்த மனிதனாக இருந்தாலும், அவனிடம் சோம்பல் குடியேறிவிட்டால், அஃது அவனை அவனது பகைவர்களிடம் தலைகுனிந்து கைகட்டி நிற்கும் அடிமையாக்கிவிடும்.
• மடிமை குடிமைக்கண் தங்கின் = நற்குடியில் பிறந்தவனிடம் சோம்பல் குடியேறிவிட்டால்,
• தன் ஒன்னார்க்கு = அவனுடைய பகைவர்களிடம்,
• அடிமை புகுத்திவிடும் = அவனை அடிமையாக்கி வீழ்த்திவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
குறுநில இளவரசனும் பகைவனின் அரண்மனைப் பணியாளும்
இருநூறு ஆண்டுப் பெருமைமிக்க குறுநில அரச குடும்பத்தில் பிறந்த இளவரசன் ஜெகன்னாதன், சோம்பலில் மூழ்கிக் கோட்டைக் காவலையும் படைகளையும் பயிற்சிவிக்காமல் விட்டான் (மடிமை குடிமைக்கண் தங்கின்). சுறுசுறுப்பாகப் படைகளைத் திரட்டிய அண்டை நாட்டுப் பகைவன் திடீரெனத் தாக்கிக் கோட்டையைக் கைப்பற்றி நாட்டையே பறித்தான்; நாடிழந்த இளவரசன் தன் பரம்பரைப் பகைவனின் குதிரைக் கொட்டகையிலேயே கைகட்டி வேலை செய்யும் கொத்தடிமையாக மாறினான் (தன் ஒன்னார்க்கு அடிமை புகுத்திவிடும்). அவனைப் பார்த்த முதிய ஆசான் சிவநேசன் வேதனையுடன் கூறினார்: 'இளவரசே! எவ்வளவு உயர்ந்த நற்குடியில் பிறந்த மனிதனாக இருந்தாலும் அவனிடம் சோம்பல் குடியேறிவிட்டால் (மடிமை குடிமைக்கண் தங்கின்), அந்தச் சோம்பலே அவனது கொடிய பகைவர்களிடம் அவனைக் கைகட்டி நிற்கும் அடிமையாக்கி வீழ்த்திவிடும்!' (தன் ஒன்னார்க்கு அடிமை புகுத்தி விடும்). ஜெகன்னாதன் கனத்த மர வாளியில் ஆற்று நீரைச் சுமந்துகொண்டு குதிரைக் லாயத்தின் தரைவழியே நடந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 609Kural 609
ஒருவன் தன்னை ஆட்கொண்டுள்ள சோம்பலை அடியோடு ஒழித்து உழைக்கத் தொடங்கிவிட்டால், அவனது குடும்பத்தின் மீதும் அவனது ஆளுமையின் மீதும் முன்பே சேர்ந்திருந்த குற்றங்களும் பழிகளும் நீங்கிவிடும்.
• ஒருவன் மடியாண்மை மாற்ற = ஒருவன் தன்னை ஆளும் சோம்பலை ஒழித்துவிட்டால்,
• குடியாண்மையுள் வந்த குற்றம் கெடும் = அவனது குடும்பத்தின் மீதும் அவனது ஆளுமையின் மீதும் படிந்த பழிகள் நீங்கிவிடும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கடனாளியான நசவாளர் குடும்பமும் இளைஞனின் விடாமுயற்சியும்
முன்னோர்களின் சோம்பலாலும் அலட்சியத்தாலும் கடனாளிக் குடும்பம் என்ற அவப்பெயரோடு நலிந்துபோயிருந்த தறியை மீட்டெடுக்கத் துணிந்தான் இளம் நெசவாளி செந்தில் (குடியாண்மையுள் வந்த குற்றம்). தன் சோம்பலை அடியோடு ஒழித்து, அதிகாலையிலேயே தறியை இயக்கி, நுட்பமான பட்டுச் சேலைகளை நெய்து நாள்தோறும் பதினான்கு மணி நேரம் அயராது உழைத்தான் (மடியாண்மை மாற்ற); மூன்றே ஆண்டுகளில் அனைத்துப் பூர்வீகக் கடன்களையும் முழுமையாக அடைத்து, ஊரே போற்றும் மாபெரும் பட்டு நெசவுத் தொழிற்கூடத்தை உருவாக்கித் தன் குடும்பத்தின் பழியைத் துடைத்தான். நெசவாளர் சங்கக் கூட்டத்தில் மூத்த நெசவாளர் கல்யாணசுந்தரம் அவனைப் பாராட்டிப் பேசினார்: 'செந்தில்! ஒருவன் தன்னை ஆட்கொண்டுள்ள சோம்பலை அடியோடு ஒழித்து உழைக்கத் தொடங்கிவிட்டால் (ஒருவன் மடியாண்மை மாற்ற), அவனது குடும்பத்தின் மீதும் அவனது ஆளுமையின் மீதும் தலைமுறை தலைமுறையாகச் சேர்ந்திருந்த பழிகளும் குறைகளும் முற்றிலும் நீங்கிப் பெருமை உண்டாகும்!' (குடியாண்மையுள் வந்த குற்றம் கெடும்). செந்தில் தங்கக் கரையிட்ட பளபளக்கும் சிகப்புப் பட்டுத் துணியைத் தேக்கு மரப் பெட்டியில் மடித்து வைத்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 610Kural 610
சோம்பல் சிறிதும் இல்லாமல் சுறுசுறுப்புடன் செயலாற்றும் ஓர் ஆட்சியாளன், இறைவன் தன் திருவடியால் அளந்து நின்ற இந்த உலகம் முழுவதையும் ஒருசேரத் தன் ஆளுகையின் கீழ் கொண்டுவந்து அடைவான்.
• அடியளந்தான் தாஅயதெல்லாம் = இறைவனது திருவடி அளந்த உலகம் முழுவதையும்,
• மடியிலா மன்னவன் = சோம்பல் இல்லாத அரசன்,
• ஒருங்கு எய்தும் = ஒருசேரத் தன் வசப்படுத்தி அடைவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழப் பேரரசும் கரிகாலனின் சோர்வற்ற உழைப்பும்
அரியணை ஏறிய இளம் மன்னன் கரிகாலன், அந்தப்புரத்து ஆடம்பரங்களில் மயங்காமல் சோம்பலை முற்றிலும் ஒழித்து, அதிகாலையிலேயே எழுந்து காவிரியின் கல்லணைக் கட்டுமானப் பணிகளையும் குதிரைப் படைப் பயிற்சிகளையும் தானே முன்னின்று நேரில் மேற்பார்வையிட்டான் (மடியிலா மன்னவன்). அவனது சோர்வில்லாத அயராத சுறுசுறுப்பால் நாடு செழித்து வளம் கொழித்தது; நாலாதிசைகளிலும் சோழப் பேரரசு பரந்து விரிந்தது. கல்லணையின் பிரம்மாண்டமான மதகுகளின் மீது நின்ற மூத்த அமைச்சர் சிவராமன் கரிகாலனைப் போற்றிக் கூறினார்: 'மன்னா! சோம்பல் சிறிதும் இல்லாமல் சுறுசுறுப்புடன் அயராது செயலாற்றும் ஓர் ஆட்சியாளன் (மடியிலா மன்னவன்), திருமால் தன் திருவடியால் அளந்து நின்ற இந்த உலகம் முழுவதையும் (அடியளந்தான் தாஅய தெல்லாம்), ஒரே சேரத் தன் ஆட்சி எல்லைக்குள் கொண்டுவந்து முழுமையாக அடைவான்!' (ஒருங்கு எய்தும்). கரிகாலன் கல்லணைக் கட்டுமானப் பொறியியல் வரைபடத்தைக் கருங்கல் மேசையின் மீது விரித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.