குறள் 811Kural 811
அன்பு மிகுதியால் விழுங்கிவிடுவது போல் நடித்தாலும், நற்பண்புகள் இல்லாத தீயோரின் நட்பானது மேலும் மேலும் வளர்ந்து பெருகுவதை விடத் தேய்ந்து குறைந்துபோவதே மிக்க நன்மையைத் தரும்.
• பருகுவார் போலினும் பண்பிலார் கேண்மை = குடித்து விழுங்குவது போல் நடித்தாலும் நற்பண்பற்றோரின் நட்பு,
• பெருகலிற் குன்றல் இனிது = வளர்ந்து பெருகுவதை விடக் குறைந்து ஒழிவதே நன்மையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சுவாமிமலைச் சிற்பக்கூடமும் பாசாங்கு காட்டிய தரகனின் சகவாசத்தைத் தேய்த்தெறிந்த சிற்பக்கலைஞரும்
சுவாமிமலையின் புகழ்பெற்ற வெண்கலச் சிற்பி சதாசிவத்தின் பட்டறைக்கு தினமும் வந்த தரகன் நீலகண்டன், சதாசிவத்தைக் கண்டவுடனேயே காலில் விழுந்து கட்டித்தழுவி, தனது உயிரை விட மேலாக நேசிப்பவன் போல வாய்நிறையப் புகழ்ந்து பேசிப் பாசாங்கு காட்டினான் (பருகுவார் போல் நடித்தான்). ஆனால் அவனோ கோவில் அறக்கட்டளைக்குத் தெரியாமல் போலிக் கணக்கு எழுதி, மற்ற கைவினைஞர்களின் கூலியை ஏமாற்றும் நயவஞ்சகன் என்பதைச் சதாசிவம் விரைவில் கண்டறிந்தார். அவனிடம் வீண் வாக்குவாதம் செய்யாமல், பட்டறையின் உள் விவகாரங்களை அவனிடமிருந்து மறைத்து, நாள்தோறும் அவனது தொடர்பை மெல்ல மெல்லக் குறைத்து அடியோடு விலக்கினார் (பெருகாமல் குன்றச் செய்தார்). தன் இளம் சீடன் வேலுவுக்குச் சதாசிவம் போதித்தார்: 'வேலு! அன்பு மிகுதியால் நம்மைக் குடித்து விழுங்கிவிடுவது போல் வெளியே அளவுகடந்து பாசாங்கு செய்தாலும் (பருகுவார் போலினும்), நற்பண்புகள் இல்லாத கீழ்மக்களின் நட்பானது (பண்பிலார் கேண்மை) மேலும் வளர்ந்து பெருகுவதை விடத் தேய்ந்து குறைந்து மறைந்துபோவதே (பெருகலிற் குன்றல்) நமக்கு மிக்க நன்மையைத் தரும்!' சதாசிவம் ஆறிக்கொண்டிருந்த வெண்கலச் சிலை வார்ப்புப் பெட்டியின் மீது உலர்ந்த ஆற்று மணலைத் தூவினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 812Kural 812
தமக்கு ஆதாயம் இருக்கும்போது மட்டும் பழகி, ஆதாயம் இல்லாத போது கைவிட்டு விலகிவிடும் சுயநலவாதிகளின் நட்பைப் பெற்றால் என்ன லாபம் வந்துவிடப் போகிறது? இழந்தால்தான் என்ன நட்டம் வந்துவிடப் போகிறது?
• உறின்நட்டு அறின்ஒரூஉம் ஒப்பிலார் கேண்மை = பயனிருந்தால் கூடி பயனில்லையெனில் விலகும் சுயநலவாதிகளின் நட்பு,
• பெறினும் இழப்பினும் என் = கிடைத்தால்தான் என்ன? இழந்தால்தான் என்ன?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காஞ்சிப் பட்டுத் தொழிற்கூடமும் ஆதாயம் உள்ளவரை பழகி விலகிய சுயநலவாதியை ஒதுக்கிய நெசவாளரும்
காஞ்சிபுரத்தின் தலைமை நெசவாளர் சுந்தரத்தின் பட்டறைக்கு, அரசவைக்குப் பட்டுச் சேலைகள் நெய்து பெரும் லாபம் ஈட்டிய காலங்களில், இடைத்தரகர் மாணிக்கம் உள்ளிட்ட பலர் நாள்தோறும் வந்து ஆருயிர் நண்பர்கள் போல் கூடி நின்று புகழ்ந்தனர். ஆனால் மழைக்காலத்தில் நெசவுத் தொழில் மந்தமாகி லாபம் குறைந்த அடுத்த கணமே, அவர்கள் சுந்தரத்தைக் கண்டுகொள்ளாமல் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு விலகினர். இதனால் மனம் வருந்திய சுந்தரத்தின் இளம் மகன் இளங்கோ, 'அப்பா! லாபம் இருந்தபோது நம்மைத் தலையில் வைத்து ஆடியவர்கள், இப்போது நம் முகம் கூடப் பார்க்காமல் விலகிப் போய்விட்டார்களே!' என்று ஆதங்கப்பட்டான். சுந்தரம் தன் மகனுக்குப் புன்னகையோடு ஆறுதல் கூறினார்: 'இளங்கோ! தமக்கு ஆதாயம் இருக்கும்போது மட்டும் நெருங்கிப் பழகிவிட்டு, அந்த ஆதாயம் இல்லாதபோது கைவிட்டு விலகிவிடும் சுயநலவாதிகளின் நட்பைப் பெற்றால்தான் நமக்கு என்ன லாபம்? (உறின்நட்டு அறின்ஒரூஉம் ஒப்பிலார் கேண்மை பெறினும்); அவர்கள் நம்மை விட்டு விலகிப் போனால் தான் நமக்கு என்ன நட்டம் வந்துவிடப் போகிறது?' (இழப்பினும் என்). சுந்தரம் மரத்தாலான நெசவு நாடாவை இறுக்கமான பட்டுப் பாவு நூல்களின் வழியே லாவகமாகச் செலுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 813Kural 813
நட்பின் மேன்மையைப் பாராமல் தமக்குக் கிடைக்கக்கூடிய சுயநல ஆதாயத்தை மட்டுமே கணக்குப் பார்க்கும் நண்பரும், பொருளை மட்டுமே நாடும் விலைமகளிரும், திருடர்களும் ஒரே மாதிரியானவர்களே ஆவார்கள்.
• உறுவது சீர்தூக்கும் நட்பும் = தமக்குக் கிடைக்கும் ஆதாயத்தைக் கணக்கிடும் நண்பரும்,
• பெறுவது கொள்வாரும் கள்வரும் நேர் = பொருளை மட்டுமே நோக்கும் விலைமகளிரும் திருடர்களும் ஒரே நிகரானவர்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரை வைரச் சந்தையும் லாபத்தை மட்டுமே எடைபோட்ட போலித் தோழனின் சுயரூபமும்
மதுரையின் வைர அங்காடியில், புகழ்பெற்ற ரத்தினப் பட்டை தீட்டும் கலைஞர் ரத்தினவேலின் பட்டறையில் எதிர்பாராத தீ விபத்து ஏற்பட்டுச் சில கருவிகள் சேதமடைந்தன. அப்போது பல ஆண்டுகளாக ஆருயிர் நண்பனைப் போலப் பழகி வந்த தரகன் மாணிக்கம், ரத்தினவேலுக்கு எவ்வித உதவியும் செய்யாமல், தீயில் தப்பிய மீதி வைரங்களை அடிமாட்டு விலைக்கு வாங்கித் தனக்கு எவ்வளவு லாபம் கிடைக்கும் என்பதை மட்டுமே தனியாக அமர்ந்து கணக்குப் போட்டான் (உறுவது சீர்தூக்கினான்). அவனது இந்தச் சுயநலக் கணக்கீட்டைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைந்த ரத்தினவேல், அவனது அனைத்துக் கணக்குகளையும் அன்றே தீர்த்து அவனைத் தனது பட்டறையை விட்டு அடியோடு வெளியேற்றினார். தன் இளம் சீடன் செல்வத்திற்கு ரத்தினவேல் கற்பித்தார்: 'செல்வம்! அன்பின் மேன்மையைப் பாராமல் தமக்குக் கிடைக்கக்கூடிய ஆதாயத்தை மட்டுமே சுயநலத்தோடு கணக்குப் பார்க்கும் போலி நண்பர்களும் (உறுவது சீர்தூக்கும் நட்பும்), தமக்குக் கிடைக்கும் பணத்தை மட்டுமே நோக்கும் விலைமகளிரும் (பெறுவது கொள்வாரும்), பிறர் பொருளை வஞ்சித்துக் கவரும் திருடர்களும் (கள்வரும்) ஆகிய மூவரும் குணத்தால் முற்றிலும் ஒரே மாதிரியானவர்களே ஆவார்கள்!' (நேர்). ரத்தினவேல் இரும்புப் பணப்பெட்டியின் சாவியைத் தனது தோல் இடுப்புப் பைக்குள் வைத்துப் பூட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 814Kural 814
போர்க்களத்தில் ஆபத்து நேரும்போது வீரனைக் கீழே தள்ளிவிட்டு ஓடிப்போகும் பயிற்சியற்ற முரட்டுக் குதிரையைப் போன்ற போலி நண்பர்களோடு வாழ்வதை விட, ஒரு துணையுமின்றித் தனித்திருப்பதே மிகவும் மேலானதாகும்.
• அமரகத்து ஆற்றறுக்கும் கல்லாமா அன்னார் தமரின் = போர்க்களத்தில் வீழ்த்திவிட்டு ஓடும் பழக்கப்படாத குதிரை போன்றவரின் துணையை விட,
• தனிமை தலை = எந்த நட்பும் இல்லாமல் தனித்திருப்பதே மேலானதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சத்தியமங்கலப் பெருங்காடும் ஆபத்தில் தள்ளிவிட்டு ஓடிய கோழையை ஒதுக்கித் தனித்து நின்ற வேடரும்
சத்தியமங்கலத்தின் அடர்ந்த காட்டுப்பாதையில், அரசப் பயணிகளுக்கு வழிகாட்டியாகச் சென்ற மூத்த வேடன் வேலனும், அவனது சக வேடன் முத்துவும் திடீரென ஒரு பாய்ந்து வந்த ஆட்கொல்லிச் சிறுத்தையை எதிர்கொண்டனர். அப்போது, எப்போதும் தனது வீரத்தைப் பற்றிப் பெருமை பேசும் முத்து, வேலனை முன்னால் சிறுத்தையின் வாயில் தள்ளிவிட்டுவிட்டுத் தான் மட்டும் தப்பியோடி உயரமான ஆலமரத்தில் ஏறினான் (ஆபத்தில் ஆற்றறுத்தான்). கொடிய நகக்காயங்களோடு தனித்து நின்று, தனது கைவேலால் சிறுத்தையைக் குத்திக் கொன்று பயணிகளைக் காப்பாற்றினார் வேலன். காட்டுக்குத் திரும்பி வந்து உறவாட முயன்ற முத்துவை அடியோடு உதறித் தள்ளினார். தன் மகன் மாறனுக்கு வேலன் காயங்களுக்கு மருந்திட்டபடி கற்பித்தார்: 'மாறா! போர்க்களத்தில் ஆபத்து நேரும் தருணத்தில் வீரனைக் கீழே தள்ளிவிட்டு ஓடிப்போகும் பழக்கப்படாத முரட்டுக் குதிரையைப் போன்ற துரோக நண்பர்களின் கூட்டோடு வாழ்வதை விட (அமரகத்து ஆற்றறுக்கும் கல்லாமா அன்னார் தமரின்), எந்தத் துணையுமின்றித் தன்னுயிரைத் தானே நம்பித் தனித்திருப்பதே (தனிமை) ஒருவனுக்கு மிகவும் மேலானதாகும்!' (தலை). வேலன் தனது அகன்ற வேட்டைக் கைவேலை ஆற்றுப் படுகையின் தட்டையான மணற்கல்லில் தீட்டி மெருகேற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 815Kural 815
நாம் எவ்வளவு நன்மைகளைச் செய்து காத்தாலும் ஆபத்துக் காலத்தில் துணையாக நிற்காத அற்பர்களின் தீய நட்பானது, ஒருவனுக்கு உண்டாவதை விட அப்படிப்பட்ட நட்பு இல்லாமல் இருப்பதே மிகவும் நன்மையாகும்.
• செய்தேமம் சாராச் சிறியவர் புன்கேண்மை = எவ்வளவு உதவி செய்தாலும் காவலாக நிற்காத கீழ்மக்களின் அற்ப நட்பு,
• எய்தலின் எய்தாமை நன்று = உண்டாவதை விட இல்லாமல் இருப்பதே நன்மையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர்க் கற்றளிப் பணியும் ஆபத்தில் கைகொடுக்காத கீழ்மகனை ஒதுக்கிய தலைமைக் கொத்தனாரும
தஞ்சாவூர்ப் பெருங்கோயில் கட்டுமானப் பணியில், அனாதையாக வந்த நீலகண்டனுக்கு ஐந்தாண்டுகள் தன் வீட்டிலேயே உணவளித்து, அவனது குடும்பக் கடன்களை அடைத்து, சிற்பக் கலையையும் கற்றுக்கொடுத்து ஆருயிர் நண்பனாக வளர்த்தார் தலைமைக் கொத்தனார் முருகப்பன் (செய்து ஏமம் காத்தார்). ஆனால், ஒருநாள் பாரமான கருங்கல் சாரம் சரிந்து முருகப்பனின் காலில் விழுந்து அவர் பாறையின் அடியில் சிக்கிக்கொண்டபோது, அருகில் நின்ற நீலகண்டன் அவரைக் காப்பாற்றக் கைகொடுக்காமல், தன் மீது கல் விழுந்துவிடுமோ என்று பயந்து ஓடி ஒளிந்தான். பிற சீடர்கள் ஓடிவந்து முருகப்பனைக் காப்பாற்றிய பின், நீலகண்டனின் அற்பக் குணத்தை உணர்ந்து அவனைப் பட்டறையிலிருந்து அடியோடு வெளியேற்றினார் முருகப்பன். தன் சீடன் செந்திலுக்கு முருகப்பன் விளக்கினார்: 'செந்தில்! நாம் எவ்வளவுதான் நன்மைகளைச் செய்து அடைக்கலம் தந்து பாதுகாத்தாலும் (செய்து ஏமம்), தமக்கு ஒரு துன்பமும் ஆபத்தும் வரும்போது ஒருபோதும் அரணாக நின்று உதவாத கீழ்மக்களின் அற்ப நட்பானது (சாராச் சிறியவர் புன்கேண்மை), ஒருவனுக்குக் கிடைப்பதை விட அப்படிப்பட்ட நட்பு அடியோடு கிடைக்காமல் இருப்பதே (எய்தலின் எய்தாமை) மிகவும் நன்மையாகும்!' (நன்று). முருகப்பன் செதுக்கப்பட்ட கருங்கல் அஸ்திவாரக் கல்லின் மீது மரச் சுத்தியலால் உளியைத் தட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 816Kural 816
அறிவில்லாத ஒருவனுடன் மிகவும் நெருக்கமாகப் பழகும் நட்பைக் காட்டிலும், நற்பண்பும் அறிவும் உடைய சான்றோரிடமிருந்து விலகியிருக்கும் பகையோ தொடர்பின்மையோ கோடி மடங்கு நன்மை தருவதாகும்.
• பேதை பெருங்கெழீஇ நட்பின் = அறிவற்றவனுடன் கொள்ளும் நெருங்கிய நட்பை விட,
• அறிவுடையார் ஏதின்மை கோடி உறும் = அறிவுடையவரின் பகையோ அல்லது தொடர்பின்மையோ கோடி மடங்கு மேலானது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மரக்காணத்து உப்பளமும் மூடனின் நெருக்கத்தால் விளைந்த இழப்பும் அறிஞரின் விலகலை நாடிய வணிகரும்
மரக்காணத்தின் கடலோர உப்பளத்தில், தொழில் நுணுக்கம் தெரியாத ஒரு மூட நண்பனின் அவசர ஆலோசனையை முழுமையாக நம்பி, பதினையாயிரம் மரக்கால் வெண் உப்பைத் தாழ்வான கழிமுகப் பகுதியில் சேமித்து வைத்தார் இளம் வணிகர் சந்திரன் (பேதையோடு நெருங்கிப் பழகினார்). அடுத்த நாள் இரவில் ஏற்பட்ட பருவமழை வெள்ளத்தில், அத்தனை உப்பு மூட்டைகளும் ஆற்று நீரில் கரைந்துபோய் அவரது மொத்த முதலீடும் பாழானது. அப்போது, சந்திரன் மீது வணிகப் போட்டியால் விலகி நின்ற மூத்த உப்பு வணிகர் ஆறுமுகம், சந்திரனின் இழப்பைக் கண்டு அவனுக்குத் தனது மேட்டுநிலப் பாத்திகளில் உப்பெடுக்க இடமும் ஆலோசனையும் தந்து அவனது வணிகம் அழியாமல் காப்பாற்றினார். தன் தம்பி குமாருக்குச் சந்திரன் விளக்கினார்: 'குமார்! அறிவில்லாத மூடனோடு நாம் மிக நெருக்கமாகக் கூடிப் பழகும் தீய நட்பைக் காட்டிலும் (பேதை பெருங்கெழீஇ நட்பின்), நற்பண்பும் ஆழ்ந்த அறிவும் உடைய சான்றோரிடம் ஏற்படும் தொடர்பின்மையோ அல்லது பகையோ (அறிவுடையார் ஏதின்மை) ஒருவனுக்குக் கோடி மடங்கு மேலான நன்மையைத் தரும்!' (கோடி உறும்). சந்திரன் உலர்ந்த வெள்ளை உப்புப் படிகங்களை மண்வெட்டியால் அள்ளிப் பின்னப்பட்ட பிரம்புப் பெட்டியில் நிரப்பினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 817Kural 817
உள்ளத்தில் மெய்யான அன்பில்லாமல் முகத்தில் மட்டும் சிரித்துப் பேசி ஏமாற்றும் போலி நண்பர்களின் நட்பைக் காட்டிலும், வெளிப்படையான பகைவர்களால் வரக்கூடிய துன்பங்களே பத்துக் கோடி மடங்கு மேலான நன்மைகளைத் தரும்.
• நகைவகையர் ஆகிய நட்பின் = முகத்தில் மட்டும் சிரித்துப் பேசி ஏமாற்றும் போலி நண்பர்களின் நட்பை விட,
• பகைவரால் பத்தடுத்த கோடி உறும் = வெளிப்படையான பகைவர்களால் வருவது பத்துக் கோடி மடங்கு நன்மையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரைத் தமிழ்ச் சங்கமும் முகத்தில் சிரித்துப் பேசிய போலி நண்பர்களை விரட்டிய புலவரும்
மதுரையின் தமிழ்ச் சங்க மண்டபத்தில், இளம் கவிஞர் செந்தமிழனைச் சுற்றி எப்போதும் நின்று முகத்தில் விழுந்து விழுந்து சிரித்துப் புகழ்ந்து பேசிய போலி நண்பர்கள் சிலர், ஒரு விருந்தின் போது அவர் அறியாமல் அவரது அரச முத்திரை மோதிரத்தைத் திருடிக் கொண்டு தலைமறைவாகினர் (நகைவகையராக நடித்து ஏமாற்றினர்). அப்போது, செந்தமிழனின் இலக்கணப் பிழைகளை அவையில் நேருக்கு நேர் சுட்டிக்காட்டிப் பகைமை பாராட்டி வந்த மூத்த அறிஞர் நம்பி, அந்தத் திருடர்களைக் கண்டுபிடித்து மோதிரத்தை மீட்டு வந்து செந்தமிழனின் கையில் ஒப்படைத்தார்; மேலும் கவிதையின் பிழைகளைத் திருத்தி உண்மையான இலக்கியப் புலமையை அடையுமாறு அவரை அன்போடு கடிந்துரைத்தார். தன் மாணவன் இளஞ்சேரலுக்குச் செந்தமிழன் விளக்கினார்: 'இளஞ்சேரல்! உள்ளத்தில் அன்பில்லாமல் முகத்தில் மட்டும் சிரித்துப் பேசி ஏமாற்றும் போலி நண்பர்களின் நட்போடு வாழ்வதை விட (நகைவகையர் ஆகிய நட்பின்), நேருக்கு நேர் நின்று நம்மை எச்சரிக்கும் வெளிப்படையான பகைவர்களால் வரக்கூடிய பயன்களே (பகைவரால்) பத்துக் கோடி மடங்கு மேலான நன்மைகளைத் தரும்!' (பத்தடுத்த கோடி உறும்). செந்தமிழன் எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட பனையோலையைத் தேவதாரு மர சுவடி தாங்கியில் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 818Kural 818
தம்மால் எளிதில் செய்ய முடிந்த ஒரு உதவியையும் முடியாதது போல் நடித்துக் கெடுப்பவரின் நட்பை, அவரிடம் வெளிப்படையாகச் சண்டையிடாமல், அவருக்கே தெரியாமல் மெல்ல மெல்லக் கைவிட்டு விலகிவிட வேண்டும்.
• ஒல்லும் கருமம் உடற்றுபவர் கேண்மை = செய்ய முடிந்த உதவியையும் செய்யாமல் நடிக்கும் கபடரின் நட்பை,
• சொல்லாடார் சோர விடல் = அவரிடம் சண்டையிடாமல் மெல்ல நழுவவிட்டு விலக்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர்ப் பாசன ஏரியும் உதவ முடிந்தும் பாசாங்கு செய்த கபடனை மெல்ல விலக்கிய உழவரும்
தஞ்சாவூரின் பாசன ஏரிக்கரையில் எதிர்பாராத விரிசல் ஏற்பட்டபோது, நூறு ஏக்கர் நெற்பயிர்களைக் காப்பாற்ற உடனடிக் கருங்கற்களைக் கொண்டுவர மாட்டு வண்டிகள் தேவைப்பட்டன. அப்போது, தன்னிடம் பத்துப் புதிய மாட்டுவண்டிகள் இருந்தும், 'மாடுகளுக்குக் கால் வீக்கம் ஏற்பட்டுவிட்டது' என்று பொய் சொல்லி உதவாமல் நழுவினார் அண்டை நிலத்து நண்பர் நீலகண்டன் (ஒல்லும் கருமத்தை உடற்றினார்). அவனது இந்த நயவஞ்சகப் பாசாங்கை அறிந்த மூத்த உழவர் மருதன், அவனிடம் எந்த வாக்குவாதமோ சண்டையோ செய்யாமல் அமைதியாக விலகி, தன் சொந்த இரண்டு வண்டிகளைக் கொண்டு ஊர் மக்களோடு இணைந்து ஏரிக்கரையை அடைத்துக் காப்பாற்றினார். பின்னர் நீலகண்டனின் நட்பை அவனுக்கே தெரியாமல் மெல்லக் குறைத்து முற்றிலுமாக விலக்கினார் (சொல்லாடார் சோர விட்டார்). தன் மகன் கதிரவனுக்கு மருதன் விளக்கினார்: 'கதிரவா! தம்மால் மிக எளிதில் செய்து முடிக்கக்கூடிய ஒரு உதவியையும் செய்ய முடியாமல் தடுத்துக் கெடுப்பவரின் நட்பை (ஒல்லும் கருமம் உடற்றுபவர் கேண்மை), அவரிடம் விவாதித்துச் சண்டையிட்டுப் பேசாமல் (சொல்லாடார்), அவருக்கே தெரியாமல் மெல்ல நழுவவிட்டு அடியோடு கைவிட்டுவிட வேண்டும்!' (சோர விடல்). மருதன் தனது மாட்டு வண்டியின் நுகத்தடித் தோல் வாரை இழுத்துக் கட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 819Kural 819
சொல்வது ஒன்றாகவும் செய்வது வேறாகவும் இருக்கும் இரட்டை வேட மனிதர்களின் நட்பானது, விழித்திருக்கும் நனவில் மட்டுமல்லாமல் ஒருவன் காணும் கனவிலும்கூடத் தீராத துன்பத்தையே தரும்.
• வினைவேறு சொல்வேறு பட்டார் தொடர்பு = சொல்லும் செயல் வேறாக உள்ள கபடரின் தொடர்பு,
• கனவினும் இன்னாது = நனவில் மட்டுமல்ல கனவிலும் கூடத் துன்பத்தையே தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரிப்பூம்பட்டினச் சந்தனக் கிடங்கும் சொல்லொன்று செயலொன்றாக இருந்த வஞ்சகனின் நச்சு நட்பும்
காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் சந்தனக் கிடங்கில், கூட்டாளி சதாசிவம் நேரில் பேசும்போது 'நீ என் உடன்பிறவாச் சகோதரன்' என்று தேன் சொட்டப் பேசிவிட்டு, சுந்தரவேல் இல்லாத நேரத்தில் கிடங்கிலிருந்த விலைமதிப்பற்ற சந்தனக் கட்டைகளைத் திருட்டுத்தனமாக மாற்றிப் போலிக் கணக்கு எழுதித் தனது சொந்தக் கிடங்கில் பதுக்கி வைத்தான் (சொல்லொன்று செயலொன்றாக வாழ்ந்தான்). இந்த இரட்டை வேடத் துரோகத்தை தற்செயலாகக் கண்டுபிடித்த சுந்தரவேல், தான் உயிராக நம்பிய நண்பனின் நயவஞ்சகத்தை நினைத்து இரவெல்லாம் தூக்கமின்றித் துடிதுடித்து, கொடிய கனவுகளால் நெஞ்சம் வெந்து வருந்தினார் (கனவிலும் இன்னாதானதை அறிந்தார்). உடனடியாக நீதிமன்றத்தின் மூலம் அவனது கூட்டு வணிகத்தை அடியோடு ரத்து செய்து அவனை விரட்டினார். தன் மருமகன் மாணிக்கத்திற்குச் சுந்தரவேல் அறிவுறுத்தினார்: 'மாணிக்கம்! வாயில் சொல்லும் சொல் ஒரு வகையாகவும், செய்யும் செயல் அதற்கு முற்றிலும் மாறான வேறொரு வகையாகவும் உள்ள வஞ்சகர்களின் நச்சு நட்பானது (வினைவேறு சொல்வேறு பட்டார் தொடர்பு), விழித்திருக்கும் நனவு காலத்தில் மட்டுமல்ல, ஒருவன் தூக்கத்தில் காணும் கனவிலும்கூடத் தீராத பெரும் துயரத்தையே கொடுக்கும்!' (கனவினும் இன்னாது). சுந்தரவேல் கடல்சார் சந்தன வணிக ஒப்பந்தப் பத்திரத்தில் ரத்து செய்யும் முத்திரையைப் பதித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 820Kural 820
தனிமையில் வீட்டில் இருக்கும்போது நெருங்கிப் பழகிவிட்டு, பலர் கூடிய பொது அவையில் நயவஞ்சகமாகப் பழித்துப் பேசுவோரின் தீய தொடர்பை, சிறிதளவும் தன்னை அணுகவிடாமல் முற்றிலும் தடுத்து விலக்கிவிட வேண்டும்.
• மனைக்கெழீஇ மன்றில் பழிப்பார் தொடர்பு = வீட்டில் உறவாடிப் பொது மன்றத்தில் பழிப்பவரின் தொடர்பை,
• எனைத்தும் குறுகுதல் ஓம்பல் = சிறிதும் தன்னை அணுகவிடாமல் விலக்கிட வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் சிற்பக் கூடமும் வீட்டில் உறவாடிப் பொது மன்றில் பழித்த நயவஞ்சகனை விலக்கிய தலைமைச் சிற்பியும்
தலைமைச் சிற்பி குணசீலனின் வீட்டிற்குத் தினமும் வந்து குடும்பத்தாரோடு அமர்ந்து உண்டு, 'நீங்கள் என் தந்தை போன்றவர்' என்று பணிவோடு பேசி உறவாடிய இளம் சிற்பி நீலகண்டன், மன்னரின் அரசவை மன்றம் கூடியபோது, குணசீலனின் புதிய கோபுரக் கட்டுமான வரைபடங்களில் தவறுகள் இருப்பதாகப் பொய்யாகப் பழித்துப் பேசி அவரது பதவியைப் பறிக்க முயன்றான் (மன்றில் பழித்தான்). நீலகண்டனின் இந்த நயவஞ்சகக் கபட நாடகத்தைக் கண்டறிந்த குணசீலன், மறுநாள் தன் வீட்டிற்கு வழக்கம் போல உறவாட வந்த நீலகண்டனை வாசற்படியை விட்டுக் கீழே இறங்கச் சொல்லி, அவனது முகத்தில் வீட்டின் கதவைச் சாத்தினார் (எனைத்தும் குறுகவிடாமல் தடுத்தார்). தன் சீடர்களுக்குக் குணசீலன் கற்பித்தார்: 'சீடர்களே! தனிமையில் வீட்டில் இருக்கும்போது உறவினரைப் போல மிக நெருங்கிப் பழகிவிட்டு, பலர் கூடிய பொது மன்றத்தில் நயவஞ்சகமாகப் பழித்துப் பேசும் கபடர்களின் நச்சுத் தொடர்பை (மனைக்கெழீஇ மன்றில் பழிப்பார் தொடர்பு), எவ்வகையிலும் சிறிதளவும் கூடத் தன் வாழ்க்கையில் அணுகவிடாமல் முற்றிலுமாகத் தடுத்துக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும்!' (எனைத்தும் குறுகுதல் ஓம்பல்). குணசீலன் கனமான தேக்கு மர முற்றத்துக் கதவை பித்தளைத் தாழ்ப்பாள் போட்டு இறுக்கமாகப் பூட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.