குறள் 551Kural 551
பேராசையால் குடிமக்களைத் துன்புறுத்தி அநீதியான கொடுஞ்செயல்களைச் செய்து ஆளும் கொடுங்கோலன், பகைமை கொண்டு ஒருவனைக் கொலை செய்யும் கொலைஞர்களை விடவும் கொடியவனாவான்.
• அலை மேற்கொண்டு = குடிமக்களைத் துன்புறுத்துவதைத் தொழிலாகக் கொண்டு,
• அல்லவை செய்து ஒழுகும் வேந்து = அநீதியான முறையற்ற செயல்களைச் செய்து ஆளும் அரசன்,
• கொலை மேற்கொண்டாரின் = பிறரைக் கொலை செய்யும் பாதகர்களைக் காட்டிலும்,
• கொடிது = பல மடங்கு கொடியவனாவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
குறுநிலத் தலைவனின் கொடுங்கோன்மையும் கொள்ளையனின் ஒப்பீடும்
ஏழை எளிய உழவர்களின் விதை நெல்லையும் பாற்பசுக்களையும் அநீதியாகப் பறித்து, நியாயம் கேட்ட முதியவர்களை இருட்டறையில் அடைத்து, தன் சொந்தக் குடிமக்களை நாள்தோறும் கொடுமைப்படுத்தி அநீதியான கொடுங்கோல் ஆட்சி நடத்தினான் குறுநிலத் தலைவன் நீலகண்டன். அரசவைக்குச் சங்கிலிகளால் பிணைத்துக் கொண்டுவரப்பட்ட காட்டுக் கொள்ளையன் வீரனைப் பார்த்து, 'நீ கொடிய கொலையாளி!' என்று நீலகண்டன் ஏளனமாக இகழ்ந்தான். அப்போது வீரன் அவையோர் முன்னிலையில் அஞ்சாமல் கூறினான்: 'தலைவரே! காட்டில் வழிப்போக்கர்களைத் தாக்கும் கொள்ளையன் கூட ஏதோ ஒரு தருணத்தில் தான் கொலை செய்கிறான்; ஆனால், காக்கும் பொறுப்பில் அமர்ந்து கொண்டு, தன் சொந்தக் குடிமக்களை நாள்தோறும் துன்புறுத்தி அநீதி செய்யும் கொடுங்கோல் ஆட்சியாளன் (அலைமேற்கொண்டு அல்லவை செய்தொழுகும் வேந்து), பகைகொண்டு ஆட்களைக் கொலை செய்யும் கொடிய கொலைஞர்களைக் காட்டிலும் பல மடங்கு கொடியவனாவான்!' (கொலைமேற்கொண்டாரின் கொடிதே). வீரன் நிமிர்ந்து நிற்க அவனது கால்களில் பூட்டப்பட்டிருந்த இரும்புச் சங்கிலிகள் கல் தரையில் ஒலித்தன.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 552Kural 552
அதிகார பலம் கொண்ட ஓர் ஆட்சியாளன் தன் குடிமக்களிடம் அநீதியாகக் கூடுதல் பொருள் கேட்டுப் பறிப்பது, தனிவழியில் வேல் ஏந்தி நிற்கும் கொள்ளையன் வழிப்போக்கனை மிரட்டிப் 'பொருளைக் கொடு' என்று வழிப்பறி செய்வதற்கு முற்றிலும் சமமாகும்.
• கோலொடு நின்றான் இரவு = அதிகாரமும் கோலும் கொண்ட ஆட்சியாளன் குடிமக்களிடம் அநீதியாகப் பொருள் கேட்பது,
• வேலொடு நின்றான் = தனிவழியில் வேல் ஏந்தி நிற்கும் கொள்ளையன்,
• இடு என்றது போலும் = வழிப்போக்கனிடம் 'பொருளைக் கொடு' என்று மிரட்டுவதற்கு முற்றிலும் சமமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சந்தை வாசலும் வரி வசூலிப்பாளனின் அதிகார மிரட்டலும்
வாரச் சந்தையின் நுழைவு வாயிலில் நின்ற அரச வரி அதிகாரி கந்தசாமி, சட்டப்படியான சுங்க வரியைச் செலுத்திய எளிய குயவர்களிடமும் நெசவாளர்களிடமும் தன் அதிகாரக் கோலைக் காட்டி மிரட்டி, அநீதியாகக் கூடுதல் காசுகளைப் பறிக்க முயன்றான். கூடுதல் பணம் தர மறுத்த ஏழைக் குயவனின் வண்டியைப் பறிமுதல் செய்வேன் என்று கந்தசாமி மிரட்டிய போது, அவ்வழியே வந்த ஓய்வுபெற்ற முதிய நீதிபதி தர்மலிங்கம் அவனைப் பொதுமக்களின் முன்னிலையில் தடுத்து நிறுத்தினார். தர்மலிங்கம் உரக்கக் கூறினார்: 'கந்தசாமி! நீதி வழங்கும் அதிகாரக் கோலைக் கையில் கொண்ட ஆட்சியாளன் தன் குடிமக்களிடம் அநீதியாகக் கூடுதல் பொருள் கேட்டுப் பறிப்பது (கோலொடு நின்றான் இரவு), அடர்ந்த காட்டு வழியில் கூரிய வேல் ஏந்தி நிற்கும் கொள்ளையன் வழிப்போக்கனைப் பார்த்து 'பொருளைக் கொடு' என்று மிரட்டிப் பறிப்பதற்கு முற்றிலும் சமமாகும்!' (வேலொடு நின்றான் இடுவென்றது போலும்). தர்மலிங்கம் அதிகாரியின் பித்தளைக் கோலைத் தாழ்த்தி, பறிக்கப்பட்ட சுடுமண் கிண்ணத்தைக் குயவரின் மாட்டு வண்டியில் மீண்டும் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 553Kural 553
தன் நாட்டில் நடக்கும் நன்மை தீமைகளை நாள்தோறும் விழிப்புணர்வோடு ஆராய்ந்து நீதி தவறாது முறை செய்யாத ஆட்சியாளன், நாள்தோறும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தன் நாட்டையும் அதிகாரத்தையும் இழந்து சீரழிவான்.
• நாடொறும் நாடி = நாள்தோறும் நாட்டில் நடக்கும் நன்மை தீமைகளை ஆராய்ந்து,
• முறை செய்யா மன்னவன் = நடுவுநிலை நின்று நீதி வழங்காத தலைவன்,
• நாடொறும் நாடு கெடும் = நாள்தோறும் சிறிது சிறிதாகத் தன் நாட்டை இழந்து அழிவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாழடைந்த துறைமுகமும் சோம்பேறி ஆளுநரின் வீழ்ச்சியும்
புகழ்பெற்ற நாவாய்த் துறைமுகப் பட்டினத்தின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்ட சோமசுந்தரம், நாள்தோறும் துறைமுகத் தளங்களை நேரில் சென்று ஆராயாமலும், கடல் வாணிகர்களின் சுங்கப் புகார்களைக் கேட்டு உடனுக்குடன் நீதி வழங்காமலும், தன் மாளிகைக் கேளிக்கைகளிலேயே காலத்தைக் கழித்தான். நீதி கிடைக்காமல் ஏமாற்றமடைந்த நேர்மையான கப்பல் வணிகர்கள் தங்கள் வர்த்தகப் படகுகளைப் பக்கத்து நாட்டுத் துறைமுகத்திற்குத் திருப்பினர்; சுங்க வருமானம் நாள்தோறும் சரிய, கடல் கொள்ளையர்கள் புகுந்து பட்டினத்தை அழித்தனர். வெறிச்சோடிய உடைந்த துறைமுக மேடையில் திகைத்து நின்ற சோமசுந்தரத்திடம் முதிய கப்பல் தளபதி தங்கவேல் விளக்கினார்: 'சோமசுந்தரா! தன் நாட்டில் நடக்கும் நன்மை தீமைகளை நாள்தோறும் விழிப்புணர்வோடு ஆராய்ந்து நீதிமுறை செய்யாத ஆட்சியாளன் (நாடொறும் நாடி முறைசெய்யா மன்னவன்), நாள்தோறும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தன் நாட்டையும் அதிகாரத்தையும் இழந்து சீரழிவான்!' (நாடொறும் நாடு கெடும்). தங்கவேல் கைவிடப்பட்ட மரக் கப்பல் கட்டும் தளத்தை நோக்கித் தனது பித்தளைத் தூரநோக்கியைத் திருப்பினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 554Kural 554
பின்விளைவுகளைச் சிந்தித்து ஆராயாமல் நீதி வழுவிக் கொடுங்கோல் ஆட்சி செலுத்தும் ஆட்சியாளன், தன் கருவூலச் செல்வத்தையும் செல்வத்தை உருவாக்கும் குடிமக்களையும் ஒருசேர அடியோடு இழந்து போவான்.
• கோல் கோடி = நீதி தவறி அநீதியாக ஆட்சி புரிந்து,
• சூழாது செய்யும் அரசு = பின்விளைவுகளைச் சிந்தித்து ஆராயாமல் செயல்படும் ஆட்சியாளன்,
• கூழும் குடியும் = தன் கருவூலச் செல்வத்தையும் அதை ஈட்டித் தரும் குடிமக்களையும்,
• ஒருங்கு இழக்கும் = ஒரே நேரத்தில் ஒருசேர இழந்து விடுவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நெசவுப் பட்டறையின் சீரழிவும் குறுநில மன்னனின் வீழ்ச்சியும்
தன் ஆடம்பர பளிங்கு மாளிகையைக் கட்டுவதற்காக, எதிர்காலப் பொருளாதார விளைவுகளைச் சிறிதும் ஆராய்ந்து சிந்திக்காமல் (சூழாது), நெசவாளர்களின் வரித்தொகையை நான்கு மடங்காக உயர்த்தி, எதிர்த்துக் குரல் கொடுத்த நெசவுத் தலைவர்களைச் சிறையிலடைத்துக் கொடுங்கோல் ஆட்சி நடத்தினான் குறுநில மன்னன் மகாதேவன். அரசனின் அநீதியான கொடுமைக்கு அஞ்சிய பல்லாயிரக்கணக்கான தலைசிறந்த நெசவாளர்கள், ஒரே இரவில் தங்கள் தறிகளையும் குடும்பங்களையும் தூக்கிக்கொண்டு பக்கத்து நாட்டுக்குக் குடிபெயர்ந்தனர்; நெசவுத் தொழில் முடங்கி வாணிகம் அழிய, கருவூலமும் முற்றிலுமாக வற்றிப்போய் மகாதேவன் வறுமையில் வீழ்ந்தான். வெறிச்சோடிய தறிக் கூடங்களைக் காட்டி மூத்த அமைச்சர் ஆறுமுகம் அறிவுறுத்தினார்: 'மகாதேவா! எதிர்கால விளைவுகளைச் சிந்திக்காமல் நீதி தவறி அநீதியாக ஆட்சி புரியும் ஆட்சியாளன் (கோல்கோடிச் சூழாது செய்யும் அரசு), தன் கருவூலச் செல்வத்தையும் அதை ஈட்டித் தரும் உழைக்கும் மக்களையும் ஒரே நேரத்தில் ஒருசேர இழந்து போவான்!' (கூழுங் குடியும் ஒருங்கிழக்கும்). ஆறுமுகம் பாழடைந்த கூடத்தில் கேட்பாரற்றுக் கிடந்த மரத்தறியின் மீது தன் விரல்களை மெதுவாக ஓட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 555Kural 555
அநீதியான ஆட்சியால் துன்பப்பட்டு, அத்துயரத்தைத் தாங்க முடியாமல் குடிமக்கள் சிந்தும் கண்ணீர்த் துளிகளே, கொடுங்கோலனின் செல்வத்தையும் அதிகாரத்தையும் வேரறுத்து அழிக்கும் கூரிய படைக்கலமாகும்.
• அல்லற்பட்டு = கொடுங்கோல் ஆட்சியால் குடிமக்கள் பெரும் துன்பப்பட்டு,
• ஆற்றாது = அத்துன்பத்தைத் தாங்க முடியாமல்,
• அழுத கண்ணீர் அன்றே = அவர்கள் சிந்திய கண்ணீர்த் துளிகள்தான்,
• செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை = கொடுங்கோலனின் செல்வத்தை அடியோடு தேய்த்து அழிக்கும் கூரிய ஆயுதமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நிலச்சுவான்தாரின் அரண்மனையும் எளிய உழவர்களின் கண்ணீரும்
பஞ்ச காலத்தில் எளிய உழவர்களின் விளைநிலங்களையும் கூரை வீடுகளையும் பொய்க் கடன் பத்திரங்களை எழுதிக்கொண்டு பறித்துத் தன் மாளிகைக் கருவூலத்தை நிரப்பினான் நிலச்சுவான்தார் நடராஜன். மாளிகை வாசலில் நின்று கையேந்திய ஏழை உழவர்களின் அழுகையைக் கண்டு ஏளனம் செய்து ஏவலாளர்களைக் கொண்டு விரட்டினான்; நிலத்தை இழந்த எளிய மக்கள் வேதனை தாங்க முடியாமல் கண்ணீர் வடித்துக் கதறினர். சில ஆண்டுகளிலேயே அடுத்தடுத்த சூறாவளித் தீவிபத்துகளால் நடராஜனின் நெற்களஞ்சியங்கள் சாம்பலாகி, ஏமாற்று அதிகாரிகளால் கருவூலம் கொள்ளைபோய் அவன் பிச்சைக்காரனாக நடுத்தெருவுக்கு வந்தான்; இதைக் கண்ட முதியவர் சண்முகம் உழவர்களிடம் விளக்கினார்: 'மக்களே! அநீதியால் பெரும் துன்பப்பட்டு, அந்தத் துயரத்தைத் தாங்க முடியாமல் எளியவர்கள் சிந்தும் கண்ணீர்த் துளிகள்தான் (அல்லற்பட்டு ஆற்றாது அழுத கண்ணீரன்றே), கொடுங்கோலனின் அளப்பரிய செல்வத்தையும் அதிகாரத்தையும் அடியோடு தேய்த்து அழிக்கும் கூரிய படைக்கலமாகும்!' (செல்வத்தைத் தேய்க்கும் படை). சண்முகம் தூசு படிந்த தெருவில் நின்ற ஏழைப் பெண்ணிடம் ஒரு மண் குவளைத் தண்ணீரைக் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 556Kural 556
ஆட்சியாளர்களின் நற்புகழ் உலகில் நிலைத்து நிற்பதற்கு ஒரே காரணம் நேர்மையான செங்கோல் நீதியே ஆகும்; அந்த நல்லாட்சி இல்லையானால், அவர்களின் புகழ் ஒளி நிலைக்காமல் அடியோடு அழிந்து போகும்.
• மன்னர்க்கு மன்னுதல் = அரசர்களுக்குப் புகழ் நிலைத்து நிற்பதற்குக் காரணம்,
• செங்கோன்மை = நீதி தவறாத நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சியே ஆகும்;
• அஃது இன்றேல் = அந்த நேர்மையான ஆட்சி இல்லையென்றால்,
• மன்னர்க்கு ஒளி மன்னாவாம் = தலைவர்களின் புகழ் ஒளி ஒருபோதும் நிலைக்காமல் மங்கி அழியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாழடைந்த கல்வெட்டுகளும் மங்கிய மன்னனின் புகழும்
பக்கத்து நாடுகளையெல்லாம் போரில் வென்று, தன் வெற்றியைப் பறைசாற்ற உயரமான பளிங்குத் தூண்களையும் பிரம்மாண்டமான கல்வெட்டுகளையும் நாடெங்கும் நிறுவினான் மன்னன் ராஜேந்திரவர்மன். ஆனால், தன் சொந்த நாட்டில் ஏழைகளுக்கு நீதி வழங்காமல், லஞ்சம் வாங்கும் அதிகாரிகளுக்கு ஆதரவளித்துக் குடிமக்களை வதைத்தான்; அவனது மறைவிற்குப் பின் மக்கள் அவனது சிலைகளை உடைத்தெறிந்தனர், அவனது பெயரைப் பெருமையோடு கூற எவருமின்றி அவனது பெருமைகள் அனைத்தும் இருண்டு போயின. காட்டுப் புதரில் உடைந்த கல்வெட்டுகளைக் கண்ட இளம் இளவரசனிடம் முதிய ஆசிரியர் குணபத்திரர் விளக்கினார்: 'இளவரசே! இந்த உலகில் அரசர்களுக்குப் புகழ் நிலைத்து நிற்பதற்கு ஒரே காரணம் நேர்மையான செங்கோல் நீதியே ஆகும் (மன்னர்க்கு மன்னுதல் செங்கோன்மை); அந்த நீதி தவறாத நல்லாட்சி இல்லையென்றால் (அஃதின்றேல்), எத்தனை போர்களில் வென்றாலும் அவர்களின் புகழொளி ஒருபோதும் நிலைக்காமல் மங்கி அழிந்து போகும்!' (மன்னாவாம் மன்னர்க்கொளி). குணபத்திரர் புல்வெளியில் பாசி படிந்து கிடந்த உடைந்த கல்வெட்டின் எழுத்துகளைத் தொட்டுப் பார்த்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 557Kural 557
மழைத்துளி பெய்யாமல் போனால் உலகத்து உயிர்கள் எத்தகைய துயரத்தை அனுபவிக்குமோ, அதுபோலவே தலைவனிடம் கருணையும் அருளும் இல்லாத கொடுங்கோல் ஆட்சியின் கீழ் வாழும் குடிமக்களும் சொல்லொணாத் துன்பத்தை அனுபவிப்பர்.
• துளி இன்மை = மழைத்துளி பெய்யாத வறட்சியானது,
• ஞாலத்திற்கு எற்று = உலகில் வாழும் உயிர்களுக்கு எத்தகைய துன்பத்தைத் தருமோ,
• அற்றே = அத்தகைய கொடிய துன்பத்தையே தரும்,
• வேந்தன் அளியின்மை = தலைவனிடம் கருணையும் இரக்கமும் இல்லாத கொடுங்கோல் ஆட்சியானது,
• வாழும் உயிர்க்கு = அவனது நாட்டில் வாழும் குடிமக்களுக்கு.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காய்ந்த புல்வெளியும் இரக்கமற்ற ஆளுநரின் கொடுமையும்
மழை பொய்த்துப் புல்வெளிகள் காய்ந்து கால்நடைகள் மடிந்த கொடிய வறட்சிக் காலத்தில், பசியால் வாடிய ஏழைக் கிராம மக்கள் தானிய உதவி கேட்டு ஆளுநர் மாளிகை வாசலில் திரண்டனர். ஆனால், ஆளுநர் ருத்ரவர்மனோ சிறிதும் இரக்கமின்றி (அளியின்மை), முதியவர்களையும் பெண்களையும் குதிரைப்படையினரைக் கொண்டு சவுக்கால் அடித்து விரட்டி, மீதமிருந்த விதை நெல்லையும் வரியாகப் பிடுங்கித் துன்புறுத்தினான். காய்ந்த ஆலமரத்தடியில் பசியால் அழுத குழந்தைகளோடு அமர்ந்திருந்த உழவர்களிடம் முதியவர் ராமசாமி விளக்கினார்: 'மக்களே! மழைத்துளி பெய்யாமல் போவது இந்த உலகத்து உயிர்களுக்கு எத்தகைய கொடிய வாட்டத்தையும் மரணத்தையும் தருமோ (துளியின்மை ஞாலத்திற்கு எற்று), அதுபோலவே நாட்டை ஆளும் தலைவனிடம் இரக்கமும் கருணையும் இல்லாத கொடுங்கோல் ஆட்சியானது (வேந்தன் அளியின்மை), அவன் கீழ் வாழும் குடிமக்களுக்குச் சொல்லொணாத் துயரத்தையும் அழிவையும் தரும்!' (அற்றே வாழும் உயிர்க்கு). ராமசாமி ஆலமரத்தின் வேரோரம் அமர்ந்திருந்த பசிக் குழந்தையிடம் ஒரு சுட்ட தானிய அடையைக் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 558Kural 558
நீதி தவறாத நல்லாட்சி இல்லாத கொடுங்கோலனின் ஆட்சியின் கீழ் வாழ நேரிட்டால், ஏழை வறுமை நிலையை விடவும் செல்வம் வைத்திருக்கும் நிலையானது கொடுங்கோலனின் மிரட்டலுக்கும் பறிமுதலுக்கும் ஆளாகிப் பெரும் துன்பத்தைத் தரும்.
• முறை செய்யா மன்னவன் = நீதி முறை செய்யாத கொடுங்கோலனின்,
• கோற்கீழ்ப் படின் = கொடுங்கோல் ஆட்சியின் கீழ் வாழ நேரிட்டால்,
• இன்மையின் = வறுமை நிலையை விடவும்,
• உடைமை இன்னாது = செல்வம் வைத்திருக்கும் செல்வ நிலையே மிகுந்த துன்பமானதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இரத்தின வணிகரும் கொடுங்கோலனின் சிறைக்காவலும்
பேராசை பிடித்த கொடுங்கோல் ஆளுநர் பாஸ்கரனின் ஆட்சியில், ஒன்றுமில்லாத எளிய கூலித் தொழிலாளிகள் தங்களுக்குப் பறிக்கப்பட செல்வம் ஏதுமில்லை என்பதால் அமைதியாக வாழ முடிந்தது. ஆனால், பல தலைமுறைகளாக நேர்மையாக உழைத்து நவரத்தினங்களைச் சேர்த்த வணிகர் மாணிக்கமோ, ஆளுநரின் தொடர் மிரட்டலுக்கும் பொய்ப் புகார்களுக்கும் ஆளாகித் தன் சிவப்புக் கற்களையும் சொத்துகளையும் இழந்து, இருண்ட சிறைக் கொட்டடியில் அடைக்கப்பட்டான். தன் செல்வமே தனக்கு எமனாக மாறியதை எண்ணிக் கண்ணீர் வடித்த மாணிக்கத்திடம், அதே சிறையில் அடைபட்டிருந்த முதிய சான்றோர் நாராயணன் விளக்கினார்: 'மாணிக்கமே! நீதி தவறாத நல்லாட்சி செய்யாத கொடுங்கோலனின் ஆட்சியின் கீழ் ஒருவன் வாழ நேரிட்டால் (முறைசெய்யா மன்னவன் கோற்கீழ்ப் படின்), பொருள் எதுவுமில்லாத ஏழை வறுமை நிலையை விடவும் (இன்மையின்), செல்வம் வைத்திருக்கும் நிலையே மிகக் கொடிய ஆபத்தையும் துன்பத்தையும் தரும்!' (இன்னாது உடைமை). நாராயணன் சிறை அறையின் ஈரத் தரையில் ஒரு மண் குவளைத் தண்ணீரைக் கொடுத்து மாணிக்கத்தைத் தேற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 559Kural 559
நாட்டை ஆளும் தலைவன் நீதிநெறி தவறி அநீதியான கொடுங்கோல் ஆட்சி செய்வானானால், அந்த நாட்டில் உரிய பருவகாலங்கள் மாறிப்போய், வானத்து மேகங்களும் மழை பொழியாமல் பொய்த்துப் போகும்.
• மன்னவன் முறைகோடிச் செய்யின் = ஆளும் தலைவன் நீதி நெறிமுறையிலிருந்து தவறி அநீதி செய்வானானால்,
• உறைகோடி = அந்த நாட்டில் உரிய பருவகாலங்கள் தவறிப்போய்,
• வானம் பெயல் ஒல்லாது = வானத்து மேகங்கள் மழை பொழியாமல் பொய்த்துப் போகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழநாட்டுக் குளங்களும் அநீதியால் பொய்த்த மழையும்
பொது நீர்ப்பாசனக் குளங்களின் மதகுகளை ஏழை விவசாயிகளுக்குத் திறக்காமல், அதிக லஞ்சம் கொடுத்த செல்வந்தர்களுக்கு மட்டுமே பாசன நீரைத் திறந்து விட்டு அநீதியான கொடுங்கோல் ஆட்சி செலுத்தினான் ஆளுநர் குலசேகரன். அவனது இந்த அநீதியாலும் லஞ்சத்தாலும் சீற்றமடைந்த இயற்கையின் பருவமழை தவறி, வானத்தில் திரண்ட கரிய மேகங்கள் கூடத் துளி மழையும் பெய்யாமல் காற்றில் கலைந்து போக, பிரம்மாண்டமான நீர்த்தேக்கங்கள் அனைத்தும் காய்ந்து வெடித்தன. வறண்டு கிடந்த ஏரிக்கரையில் கூடிய உழவர்களிடம் முதியவர் வேல்முருகன் எடுத்துரைத்தார்: 'மக்களே! நாட்டை ஆளும் தலைவன் நீதிநெறி தவறி அநீதியான ஆட்சி புரிவானானால் (முறைகோடி மன்னவன் செய்யின்), அந்த நாட்டில் உரிய பருவகாலங்கள் தவறிப்போய் (உறைகோடி), வானத்து மேகங்களும் மழை பொழியாமல் முற்றிலுமாகப் பொய்த்துப் போகும்!' (ஒல்லாது வானம் பெயல்). வேல்முருகன் வறண்ட ஏரிப் படுகையிலிருந்து காய்ந்த சேற்றுக் கட்டியை எடுத்துத் தன் கைகளால் தூளாக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 560Kural 560
நாட்டைக் காக்க வேண்டிய தலைவன் முறைப்படி மக்களைக் காக்கத் தவறினால், நாட்டில் பசுக்களின் பால் வளம் குறையும்; கல்வி கற்பித்து அறம் போற்றும் சான்றோர்களும் தங்கள் ஞான நூல்களை மறந்து அறநெறி அழிய நேரிடும்.
• காவலன் காவான் எனின் = மக்களைக் காக்க வேண்டிய தலைவன் நீதி தவறாது காக்கத் தவறினால்,
• ஆபயன் குன்றும் = அந்நாட்டில் பசுக்கள் தரும் பால் வளம் குன்றிப்போகும்;
• அறுதொழிலோர் நூல் மறப்பர் = அறநெறி போற்றும் சான்றோர்களும் தங்கள் ஞான நூல்களை மறந்து அறம் அழியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஆயர்பாடியின் பசுக் கூட்டமும் குருகுலத்தின் அமைதியும்
செழிப்புமிக்க ஆயர்பாடியிலும் கல்விச்சாலைகளிலும் தொடர்ந்து புகுந்த கால்நடைக் கொள்ளையர்களையும் வன்முறையாளர்களையும் அடக்காமல், ஊர்க் காவற்படைகளைத் திரும்பப் பெற்றுத் தன் குடிமக்களைப் பாதுகாக்கத் தவறினான் அலட்சிய ஆளுநர். தொடர் அச்சுறுத்தலாலும் அச்சத்தாலும் பசுக்கள் பால் தருவது குறைந்து ஆயர்பாடியின் பால்வளம் முற்றிலுமாகச் சுருங்கியது; வன்முறையாளர்களின் தொல்லையால் கல்விக்கூடங்கள் மூடப்பட்டு, பேராசிரியர்களும் ஓலைச்சுவடிகளை மூடிவைத்துவிட்டு ஊரை விட்டு வெளியேறினர். வெறிச்சோடிய கல்விக் கூடத்தின் முற்றத்தில் நின்ற மூத்த பேராசிரியர் சோமதேவர் தன் சீடர்களுக்கு அறிவுறுத்தினார்: 'சீடர்களே! நாட்டையும் குடிமக்களையும் முறைப்படிக் காக்க வேண்டிய ஆட்சியாளன் தன் மக்களைக் காக்கத் தவறினால் (காவலன் காவான் எனின்), அந்த நாட்டில் பசுக்கள் பால் தரும் வளம் குன்றிவிடும் (ஆபயன் குன்றும்); அறநெறி போற்றும் சான்றோர்களும் தங்கள் ஞான நூல்களை மறந்து அற ஒழுக்கங்கள் அடியோடு அழிந்துவிடும்!' (அறுதொழிலோர் நூல் மறப்பர்). சோமதேவர் திறந்துகிடந்த ஓலைச்சுவடியைச் சுருட்டி மஞ்சள் பருத்தி நூலால் கட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.