குறள் 281Kural 281
பிறரால் இகழப்படாமல் நன்மதிப்போடு வாழ விரும்பும் எவரும், பிறர்க்குரிய எந்த ஒரு சிறு பொருளையும் ஏமாற்றிக் கவர எண்ணாதபடி தன் சொந்த மனத்தைக் களவிலிருந்து கவனமாகக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
• எள்ளாமை வேண்டுவான் என்பான் = பிறரால் இகழப்படாமல் உயர்ந்தோரின் நன்மதிப்பைப் பெற விரும்பும் ஒருவன்,
• எனைத்து ஒன்றும் = எத்தகைய சிறிய பொருளாயினும்
• கள்ளாமை = பிறரை ஏமாற்றித் திருடாமல் இருக்கும்படி
• தன் நெஞ்சு காக்க = தன் சொந்த மனத்தைப் பிறர் பொருளைக் கவர நினைக்காதவாறு எச்சரிக்கையோடு காத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அனாதை மாணிக்கமும் நெஞ்சின் நேர்மையும்
இளந்துறவி விமலாதித்தன், ஊராரின் நன்மதிப்பைப் பெற்று ஆன்மீகப் பாதையில் களங்கமின்றி முன்னேற வேண்டும் என்ற பேரார்வம் கொண்டிருந்தான். ஒருநாள் ஆசிரமத்தின் நடைபாதையில் யாரோ தவறவிட்ட ஒரு விலைமதிப்பற்ற மாணிக்கக் கல் கிடப்பதைக் கண்டான்; சுற்றிலும் யாரும் இல்லை என்பதால், அந்த மாணிக்கத்தை எடுத்துத் தன் மடியில் மறைத்து வைத்துக்கொள்ளலாம் என்ற எண்ணம் ஒரு கணம் அவனது மனதில் மின்னல் போல் தோன்றியது. ஆனால் மறு கணமே விமலாதித்தன் தன் மனதை எச்சரித்துத் தடுத்தான்: விமலா! உலகம் பழித்து இகழாத உத்தமனாக வாழ விரும்பும் ஒருவன், பிறருக்குரிய எந்தச் சிறு பொருளையும் கவர நினைக்கும் எண்ணம் கூடத் தன் நெஞ்சில் நுழையாதவாறு மனதைக் காக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் கூறியுள்ளாரே! உடனேயே அந்த மாணிக்கத்தை எடுத்து ஆசிரமத் தலைவரிடம் ஒப்படைத்து உரியவரிடம் சேர்த்தான். அவனது மனத்தூய்மையைக் கண்டு அனைவரும் தலைவணங்கிப் போற்றினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 282Kural 282
அடுத்தவருக்குரிய பொருளை வஞ்சகமாக ஏமாற்றி அபகரித்துக் கொள்வோம் என்று ஒருவன் தன் மனதால் ஒரு கணம் நினைத்துப் பார்ப்பது கூட மிகப்பெரிய தீமையும் பாவமும் ஆகும்.
• பிறன் பொருளை = அடுத்தவருக்குச் சொந்தமான பொருளை
• கள்ளத்தால் = வஞ்சகமான வழியில் ஏமாற்றி
• கள்வேம் எனல் = திருடிக் கவர்ந்து கொள்வோம் என்று
• உள்ளத்தால் உள்ளலும் = தன் மனத்தால் ஒரு கணம் நினைத்துப் பார்ப்பதுகூட
• தீதே = மிகப்பெரிய பாவமும் தீமையும் ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கணக்கு ஏடும் நெஞ்சில் முளைத்த எண்ணமும்
தானியக் கிடங்கின் இளம் கணக்கர் மணிமாறன், கணக்கு ஏடுகளைச் சரிபார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஏட்டில் ஒரு சிறிய திருத்தம் செய்தால் யாருக்கும் தெரியாமல் பத்து மூட்டை அரிசியைத் தன் வீட்டிற்குத் திருப்பிவிடலாம் என்பதை உணர்ந்தான். அவன் கைகள் திருடவில்லை என்றாலும், அந்தச் சூழ்ச்சித் திட்டத்தை அரை மணி நேரம் தன் மனதில் ஓடவிட்டு ரசித்தான்; ஆனால் உடனே அவனது உள்ளத்தில் இனம் புரியாத குற்ற உணர்வும் பாரமும் அப்பியது. மாலையில் தன் தந்தையிடம் சென்று, அப்பா! நான் பொருளைத் திருடவில்லை, ஆனால் அப்படிச் செய்யலாம் என்று என் மனதால் திட்டமிட்டு நினைத்தேன் என்று தயங்கித் தெரிவித்தான். தந்தை சுந்தரேசர் அன்போடு கூறினார்: மணிமாறா! செயலுக்கு முன்பே மனதில்தான் பாவம் பிறக்கிறது; அடுத்தவர் பொருளை வஞ்சகமாகத் திருடுவோம் என்று மனதால் நினைத்துப் பார்ப்பதுகூட ஒரு தீய குற்றமேயாகும். எண்ணத்திலேயே களவை வேரறுத்துவிடு என்றார். மணிமாறன் தன் மனதைச் சுத்தப்படுத்தி நேர்மையைக் காத்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 283Kural 283
பிறரை ஏமாற்றியும் திருடியும் சேர்த்த செல்வமானது முதலில் பெருகுவது போலத் தோன்றும்; ஆனால் இறுதியில் அது தன் எல்லையைக் கடந்து, ஏற்கெனவே இருந்த நல்ல செல்வத்தையும் சேர்த்து அடியோடு அழித்துவிடும்.
• களவினால் ஆகிய ஆக்கம் = களவு, திருட்டு, வஞ்சனை ஆகியவற்றால் சேர்க்கப்பட்ட செல்வமானது,
• அளவிறந்து ஆவது போல = எல்லை கடந்து பெருகுவது போலத் தோன்றி,
• கெடும் = இறுதியில் இருந்த இடம் தெரியாமல் அடியோடு அழிந்து நாசமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
திருட்டுப் பொன்னும் அழிந்துபோன மாளிகையும்
வரதன் என்பவன், வாடிக்கையாளர்களின் அடகு நகைகளில் சிறிது சிறிதாகத் திருடி ஏமாற்றி, பலரையும் வஞ்சித்துப் பணத்தைச் சேர்த்தான்; சில வருடங்களிலேயே அவன் கையில் தங்கக் காசுகளும் புதிய மாளிகைகளும் குவிந்தன. நேர்மையாக உழைத்த தன் நண்பன் தேவராஜனைப் பார்த்து, என்னைப் பார், குறுகிய காலத்தில் எவ்வளவு பெரிய செல்வந்தன் ஆகிவிட்டேன் என்று எகத்தாளமாகச் சிரித்தான். ஆனால் அடுத்த ஆண்டே, அவனது மோசடிகள் நீதிமன்றத்தில் அம்பலமாகின; அரசன் அவனது திருட்டுச் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் பறிமுதல் செய்ததோடு, அவனது பூர்வீக வீட்டையும் ஏலம் விட்டு வரதனைச் சிறையில் தள்ளினான். தேவராஜன் சொன்னார்: திருட்டினாலும் வஞ்சனையினாலும் வரும் செல்வம், காற்று அடைத்த பலூன் போல ஆரம்பத்தில் பெருகுவது போல் தோன்றும்; ஆனால் அது உடையும் போது தான் மட்டும் அழியாமல், தன்மானம், அமைதி, குடும்பம் அனைத்தையும் சேர்த்தே அழித்துவிடும் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 284Kural 284
பிறர் பொருளை ஏமாற்றித் திருடுவதில் ஒருவனுக்கு உண்டாகும் அடங்காத பேராசையானது, தொடக்கத்தில் இன்பமாகத் தோன்றினாலும் அதன் பலன் விளையும் போது அவனுக்குத் தீராத நீங்காத பெருந்துன்பத்தையே தரும்.
• களவின்கண் = பிறர் பொருளை வஞ்சித்துக் களவு செய்வதில்
• கன்றிய காதல் = ஒருவனுக்கு உண்டாகும் அளவுக்கதிகமான தீராத பேராசையானது,
• விளைவின்கண் = அதன் இறுதிப் பயன் விளையும் காலத்தில்,
• வீயா விழுமம் தரும் = எக்காலத்தும் அழியாத தீராத பெரும் துன்பங்களையே அவனுக்குக் கொடுக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
திருட்டு மோகமும் தீராத பெருந்துன்பமும்
இளைஞன் மாரன், வணிகர்களின் தொழுவங்களிலிருந்து உயர்ரகக் குதிரைகளை நள்ளிரவில் யாருக்கும் தெரியாமல் திருடி விற்றுச் சொகுசாக வாழ்வதை ஒரு சாகசமாகவும் வீரமாகவும் நினைத்தான்; எளிதாகக் கிடைத்த பணத்தால் அவனுக்குக் களவின்மீது ஒரு தீராத மோகம் பற்றிக்கொண்டது. நண்பர்கள் எச்சரித்தபோதும் அவன் திருட்டுத் தொழிலைக் கைவிடவில்லை. ஆனால் ஆண்டுகள் உருண்டோடிய போது, அவனது கூட்டாளிகளே அவனுக்குத் துரோகம் இழைத்தனர்; கோபமடைந்த வணிகர்களால் தாக்கப்பட்டு அவனது இரு கால்களும் முறிக்கப்பட்டன; அவனது மக்களும் திருட்டுப் பகையில் கொல்லப்பட்டனர். முதிய வயதில் பசியோடும் உடற்காயங்களோடும் ஊர் எல்லையில் கையேந்தி அமர்ந்திருந்த மாரன் கண்ணீர் வடித்தான்: இளமையில் களவு மீது கொண்ட அடங்காத காதல் எனக்குத் தற்காலிக இன்பத்தைத் தந்தது, ஆனால் இன்று அது சாகும்வரை தீராத கொடிய பெருந்துன்பத்தையே தந்துள்ளது என்று அழுது புலம்பினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 285Kural 285
அடுத்தவரின் பொருளைத் திருட எண்ணி, அவர் எப்போது கவனக்குறைவாக இருப்பார் என்று தருணம் பார்த்துக் காத்திருக்கும் வஞ்சகர்களிடம், எல்லா உயிர்களிடமும் அன்பு காட்டி அருளோடு வாழும் உயர்ந்த குணம் ஒருபோதும் இருக்காது.
• பொருள் கருதி = அடுத்தவரின் உடைமைகளை அபகரிக்க எண்ணி,
• பொச்சாப்புப் பார்ப்பார்கண் = அவர் மறதியாய் அல்லது கவனக்குறைவாய் இருக்கும் நேரத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் திருடர்களிடம்,
• அருள் கருதி = உயிர்களிடத்தில் காட்டும் கருணையின் உயர்வை உணர்ந்து
• அன்பு உடையர் ஆதல் = உண்மையான அன்போடு வாழும் உயர்பண்பு ஒருபோதும்
• இல் = உண்டாகாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சத்திரத்து உறக்கமும் பதுங்கியிருக்கும் திருடனும்
சோமு என்பவன், சத்திரத்திற்கு வரும் வழிப்போக்கர்களிடம் மிகவும் பணிவாகப் பேசி, நான் எல்லார் மீதும் அன்பு செலுத்தும் எளிய மனிதன் என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டான். ஆனால் இரவு நேரமானதும், நடைப்பயணக் களைப்பில் அந்தப் பயணிகள் எப்போது அயர்ந்து தூங்குவார்கள், எப்போது தங்களது பணப்பையைத் தவறவிடுவார்கள் என்று விழித்திருந்து தருணம் பார்த்தான்; அவர்கள் தூங்கியதும் மெதுவாக ஊர்ந்து சென்று அவர்களது பைகளை அவிழ்த்தான். கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டபோது, நான் யாருக்கும் தீங்கிழைக்காத அன்பானவன் என்று சாதிக்கப் பார்த்தான். சத்திரத்து முதியவர் கருணாகரன் அவனைப் பார்த்துச் சொன்னார்: சோமு! பிறருடைய பொருளைக் கவர எண்ணி, அவர்கள் சோர்வடையும் தருணத்தை நரி போல் பதுங்கிப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வஞ்சகர்களிடம், உயிர்களிடத்தில் அருள் காட்டி வாழும் தூய அன்பு ஒருபோதும் இருக்க முடியாது; உன் நாவினில் இனிமை இருந்தாலும் நெஞ்சில் இருப்பது நரித்தனம் மட்டுமே என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 286Kural 286
பிறர் பொருளை ஏமாற்றித் திருடும் பேராசை கொண்டவர்களால், நீதி மற்றும் நேர்மைக்குரிய நல்வழியின் எல்லைக்குள் நின்று ஒழுக்கமாக வாழ ஒருபோதும் முடியாது.
• களவின்கண் = பிறர் பொருளை ஏமாற்றித் திருடுவதில்
• கன்றிய காதலவர் = அடங்காத தீவிர ஆசை கொண்டவர்கள்,
• அளவின்கண் = நீதி, நேர்மை, தர்மத்தின் எல்லைக்குள்
• நின்று ஒழுகல் = நிலையாக நின்று ஒழுக்கத்தோடு வாழ
• ஆற்றார் = ஒருபோதும் இயலாதவர்கள் ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அளவு மீறிய ஆசையும் தகர்ந்த கட்டுப்பாடுகளும்
செல்வராஜ் என்பவன், தன் குடும்பத்தினரிடம் இனிமேல் நியாயமாக உழைத்து, வரவுக்குள் சிக்கனமாக வாழ்வதாக உறுதியளித்தான். ஆனால் அடுத்தவர் பொருளை வஞ்சகமாகத் திருடிப் பழகிய அவனது தீய ஆசை அடங்கவில்லை; வேலை செய்த கடையில் முதலாளியின் பணப்பெட்டியைக் கண்டதும், அவனது உறுதி நொறுங்கிப் போனது. வரவுசெலவு வரம்பை மீறி, மீண்டும் பணத்தைத் திருடிச் சூதாட்டத்திற்குச் செலவழித்து மாட்டிக்கொண்டான். அவனது நண்பன் கபிலன் வருத்தத்துடன் கூறினான்: செல்வராஜ்! அடுத்தவர் பொருளை ஏமாற்றித் திருடும் பழக்கத்திற்கு அடிமையானவர்களால், நீதி, நேர்மை, ஒழுக்கம் ஆகிய நல்வழியின் எல்லைக்குள் நின்று ஒருபோதும் வாழ முடியாது; திருட்டு ஆசை ஒரு மனிதனின் மனக்கட்டுப்பாட்டையும் தர்மத்தின் அளவுகோலையும் அடியோடு அழித்துவிடும் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 287Kural 287
தர்ம நெறியையும் மெய்ப்பொருளையும் உணர்ந்து நேர்மையோடு வாழும் ஆன்ம வலிமை கொண்ட சான்றோர்களிடம், திருட்டு மற்றும் வஞ்சனைக்குக் காரணமான இருண்ட அறியாமை அறிவு ஒருபோதும் இருக்காது.
• களவு என்னும் = களவு செய்தற்குக் காரணமான
• கார் அறிவு ஆண்மை = அறியாமை நிறைந்த இருண்ட மனப்பான்மையானது,
• அளவு என்னும் = நீதி மற்றும் மெய்ப்பொருளை அளந்து அறியும்
• ஆற்றல் புரிந்தார்கண் = ஆன்ம வலிமையை விரும்பும் ஞானியரிடத்தில்
• இல் = ஒருபோதும் இருக்காது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இருண்ட மனமும் ஆன்ம ஞானத்தின் பேரொளியும்
திருடன் சுந்தரன், ஒருநாள் நள்ளிரவில் தன் கூட்டாளியோடு சேர்ந்து ஊர் நிலக்கிழாரின் வீட்டிலிருந்து வெள்ளிப் பாத்திரங்களைத் திருடச் சென்றான்; வழியில் மரத்தடியில் கிழிந்த ஆடையுடன் பசியோடு அமர்ந்திருந்த தவயோகி மெய்ப்பொருளாரைக் கண்டான். சுந்தரன் யோகியிடம், சுவாமி! இந்த நிலக்கிழார் அநியாயமாகச் சேர்த்த பணத்தைத்தான் நாம் திருடப் போகிறோம்; நீங்களும் ஒரு மூட்டையை எடுத்துக்கொண்டால் உங்கள் வாழ்நாள் பசி தீரும் என்று ஆசை காட்டினான். மெய்ப்பொருளார் கருணையோடு புன்னகைத்து அவனிடம் கூறினார்: சுந்தரா! பிறர் பொருளைக் களவு செய்யத் தூண்டும் அந்த இருண்ட மயக்க அறிவு, தர்ம நெறியையும் மெய்ப்பொருளையும் அளந்து உணர்ந்த ஞானிகளிடம் ஒருபோதும் இருக்காது. இருளும் சூரிய ஒளியும் ஒரே இடத்தில் நிற்க முடியாது; நேர்மையில் இருக்கும் மன அமைதியை விடச் சிறந்த செல்வம் எதுவும் இல்லை என்றார். சுந்தரன் தன் அறியாமையை உணர்ந்து வெட்கித் திருட்டை விட்டு விலகினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 288Kural 288
நீதி மற்றும் நேர்மையின் எல்லையை உணர்ந்த நல்லோரின் நெஞ்சில் தர்மம் நிலையாக நிலைத்து நிற்பது போல, திருட்டுத் தொழிலையே பழகியவர்களின் நெஞ்சில் எப்போதும் வஞ்சக எண்ணமே நீங்காமல் குடிகொண்டிருக்கும்.
• அளவு அறிந்தார் நெஞ்சத்து = தர்மத்தின் எல்லைகளையும் மெய்ந்நெறியையும் உணர்ந்த சான்றோரின் உள்ளத்தில்
• அறம் போல = அறநெறியானது நிலையாக நிலைத்து நிற்பது போல,
• களவு அறிந்தார் நெஞ்சில் = திருட்டு வழியையே பழகித் தேர்ந்த வஞ்சகர்களின் உள்ளத்திலே
• கரவு நிற்கும் = வஞ்சக எண்ணமும் ஏமாற்றுத் துரோகமும் நிலையாகக் குடிகொண்டிருக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அறத்தின் நிலைபேறும் வஞ்சகத்தின் வேரூன்றலும்
நிலநடுக்கத்தின் போது தெருவில் கைவிடப்பட்ட ஒரு தங்க நாணயப் பையைக் கண்டபோது, நேர்மையான கிராம ஆசிரியர் சதாசிவம் சிறிதும் தயங்காமல், உடனடியாக அதை எடுத்து ஊர்ப் பஞ்சாயத்தில் ஒப்படைத்து உரியவரிடம் சேர்த்தார்; ஏனெனில் அவரது உள்ளத்தில் அறம் என்பது இயல்பான குணமாக நிலைத்து நின்றது. ஆனால் அதே சம்பவத்தைக் கண்ட திருட்டுத் தரகன் நாகப்பனோ, அந்தப் பையைக் கவருவதற்காகப் போலி ஆவணங்களைத் தயாரித்துத் தான் தான் உரிமையாளன் என்று பொய் சாட்சி சொல்லத் திட்டம் தீட்டினான். இருவரது மனநிலையையும் கண்ட கிராம மூத்தவர் கூறினார்: தர்மத்தின் எல்லையை உணர்ந்த நல்லோரின் உள்ளத்தில் அறமானது எப்படி நிலையாக வேரூன்றி நிற்கிறதோ, அதுபோலவே களவு செய்தே பழகிவிட்ட வஞ்சகர்களின் உள்ளத்தில் எப்போதும் ஏமாற்றும் வஞ்சக எண்ணமே நீங்காமல் நிலைபெற்றிருக்கும் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 289Kural 289
களவைத் தவிர நேர்மையான வழிகளில் வாழத் தெரியாதவர்கள், வரம்பு மீறிய அநீதியான குற்றங்களைச் செய்து அந்த இழிசெயல்களாலேயே உடனடியாக அழிந்து போவார்கள்.
• களவு அல்ல மற்றைய தேற்றாதவர் = பிறரை ஏமாற்றித் திருடுவதைத் தவிர மற்ற நேர்மையான நல்வழிகளை அறியாதவர்கள்,
• அளவு அல்ல செய்து = நீதிக்கு மாறான வரம்பு மீறிய தீய செயல்களைச் செய்து,
• ஆங்கே வீவர் = அக்களவுக் குற்றங்களினாலேயே உடனே அழிந்து நாசமாவார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
எல்லையற்ற கொள்ளையும் விரைவான வீழ்ச்சியும்
சிங்கன் என்பவன், சிறு வயது முதலே திருட்டையும் வழிப்பறியையும் மட்டுமே நம்பி வாழ்ந்தான்; நேர்மையான உழைப்பையும் விவசாயத்தையும் ஏளனம் செய்து, களவு ஒன்றையே தன் வாழ்க்கை முறையாகக் கொண்டான். அவனது துணிச்சல் எல்லை மீறி, ஒருநாள் அரசரின் வரிப் பொக்கிஷ வண்டியை வழிமறித்துக் காவலர்களைக் கொன்று வைரப் பெட்டிகளைக் கொள்ளையடித்தான். ஆனால் சில மணி நேரங்களிலேயே அரசப் படைகள் அவனது மலைக் குகையை நாலாபுறமும் வளைத்துத் தீயிட்டன; தான் திருடிய வைரப் பெட்டிகளோடு குகையிலேயே சிக்கிக்கொண்ட சிங்கன், அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு அதே இடத்தில் மாண்டு போனான். ஊர் மக்கள் கூறினர்: நேர்மையான நல்வழிகளை அறியாமல் களவு ஒன்றையே நம்பியிருந்ததால், அவன் வரம்பு மீறிய கொடிய செயல்களைச் செய்து, தான் திருடிய குற்றங்களாலேயே அதே கணத்தில் மாண்டு அழிந்தான் என்றனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 290Kural 290
பிறர் பொருளைத் திருடி வாழ்பவர்களுக்கு இவ்வுலகில் வாழும் உடலும் உயிரும் கூடத் தண்டனையால் பறிபோய்விடும்; ஆனால் எக்காலத்தும் திருடாமல் வாழ்பவர்களுக்கோ விண்ணுலகின் பேரின்ப வாழ்வு தவறாமல் வந்தடையும்.
• கள்வார்க்கு = பிறர் பொருளைத் திருடி வாழும் வஞ்சகர்களுக்கு
• உயிர்நிலை தள்ளும் = இவ்வுலகில் அவர்கள் வாழக்கூடிய உடம்பும் உயிரும் கூடப் பறிபோய் அழியும்;
• கள்ளார்க்கு = எக்காலத்தும் எதையும் திருடாமல் நேர்மையாய் வாழ்வோர்க்கோ
• புத்தேள் உலகு = விண்ணுலகப் பேரின்ப வாழ்வும் நற்கதியும்
• தள்ளாது = தவறாமல் வந்து வாய்க்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கழுமரத்து மரணமும் தேவலோகப் பேரின்பமும்
விக்ரமன் என்பவன், குறுக்கு வழியில் செல்வந்தனாக வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அரண்மனை நகைகளைத் திருடி ஆடம்பரமாக வாழ்ந்தான்; ஆனால் சில மாதங்களிலேயே பிடிபட்டு, அரச கட்டளையால் இளமையிலேயே அவனது தலை துண்டிக்கப்பட்டு அவனது உடலும் உயிரும் அநியாயமாகப் பறிபோனது. அதே ஊரில் எளிய குடிசையில் வாழ்ந்த தருமன் என்ற உழைப்பாளியோ, ஒரு வெளிநாட்டுத் தூதுவர் தவறவிட்ட விலைமதிப்பற்ற நவரத்தினப் பையைக் கண்டுபிடித்து, எந்தப் பரிசையும் எதிர்பார்க்காமல் அவரிடம் அப்படியே ஒப்படைத்தான். வாழ்நாள் முழுவதும் களவை நெஞ்சிலும் நினையாத தூய நெறியோடு வாழ்ந்த தருமன், முதுமை வரை மன அமைதியோடு வாழ்ந்து, இறுதியில் புன்னகையோடு விண்ணுலகப் பேரின்ப நிலையை அடைந்தான். மக்கள் உணர்ந்தனர்: களவு செய்வோர்க்கு இவ்வுலகில் வாழும் உடம்பும் உயிரும் கூடப் பறிபோகும்; ஆனால் எக்காலத்தும் திருடாத நேர்மையாளர்க்கோ விண்ணுலகப் பேரின்ப வாழ்வு தவறாமல் வாய்க்கும் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.