குறள் 791Kural 791
நட்பின் மேன்மையை உணர்ந்து நடப்பவர்களுக்கு, ஒருவரோடு நட்புக் கொண்டபின் அவரை எளிதில் கைவிட்டு விலக முடியாது; எனவே ஒருவரது குணங்களை ஆராயாமல் அவசரப்பட்டு நட்புக் கொள்வதைப் போன்ற பெருங்கேடு வேறு எதுவுமில்லை.
• நாடாது நட்டலிற் கேடில்லை = ஆராயாமல் நட்புக் கொள்வதைப் போல் பெருங்கேடு வேறு இல்லை,
• நட்டபின் வீடில்லை நட்பாள்பவர்க்கு = நட்பு கொண்டபின் அதனை எளிதில் கைவிட்டு விலக முடியாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழக் கப்பல் கட்டும் தளமும் ஆராயாமல் பழகிச் சிறைப்பட்ட மகனின் கண்ணீரும்
நாகப்பட்டினத்தின் கப்பல் கட்டும் தளத்தில் புதிதாகப் பொறுப்பேற்ற இளம் தச்சுப் பொறியாளர் இளங்கோ, வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த ஒரு கவர்ச்சிகரமான ரத்தின வணிகனின் நயவஞ்சகப் பேச்சில் மயங்கி, அவனது பின்னணியையோ நன்னடத்தையையோ ஆராயாமல் அவனோடு ஆருயிர் நட்பு பூண்டான் (நாடாது நட்டான்). அவன் அந்தப் போலி நண்பனை நம்பித் தனது குடும்பக் கப்பல் கட்டும் மரக்கிடங்கின் பொறுப்பை அவனிடம் ஒப்படைத்தான்; ஆனால் அவனோ அரசால் தடை செய்யப்பட்ட கடத்தல் சரக்குகளை அங்கே பதுக்கி வைத்துவிட்டுத் தப்பியோட, இளங்கோ அரச அதிகாரிகளால் சிறைபிடிக்கப்பட்டுத் தனது குடும்பச் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் இழந்தான். பெரும் போராட்டத்திற்குப் பின் தனது சேமிப்புகளை விற்று மகனைச் சிறையிலிருந்து மீட்ட தந்தை மாணிக்கம் அவனுக்கு விளக்கினார். மாணிக்கம் அறிவுறுத்தினார்: 'மகனே! நட்பின் புனிதம் உணர்ந்து வாழும் மானமுள்ள மனிதர்களுக்கு, ஒருவரோடு ஒருமுறை நட்புக் கொண்டுவிட்டால் அவரை எளிதில் கைவிட்டு விலகுவது இயலாத ஒன்றாகும் (நட்டபின் வீடில்லை நட்பாள்பவர்க்கு); எனவே, ஒருவரது உண்மைத் தன்மையை ஆழமாக ஆராயாமல் அவசரப்பட்டு நட்புக் கொள்வதைப் போன்ற மாபெரும் பேரழிவு (நாடாது நட்டலின் கேடில்லை) மனித வாழ்க்கையில் வேறு எதுவுமே இல்லை!' மாணிக்கம் மர அறுவை மேசையின் மீதிருந்த இரும்பு இழைப்புளியை மகனின் கைகளில் எடுத்து வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 792Kural 792
ஒருவரது குணங்களையும் செயல்களையும் திரும்பத் திரும்ப ஆராய்ந்து பார்த்து நட்புக் கொள்ளாதவனுக்கு, அந்த நட்பானது முடிவில் அவனே சாவதற்குக் காரணமான பெருந்துயரத்தையும் அழிவையும் கொண்டுவந்து தந்துவிடும்.
• ஆய்ந்தாய்ந்து கொள்ளாதான் கேண்மை = மீண்டும் மீண்டும் ஆராய்ந்து நட்புக் கொள்ளாதவனது நட்பு,
• கடைமுறை தான்சாம் துயரம் தரும் = முடிவில் அவனே சாவதற்குக் காரணமான பெருந்துயரத்தைத் தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
செஞ்சிக் கோட்டைப் பாசறையும் போலி நண்பனின் துரோகத்தால் மரண விளிம்பில் நின்ற தளபதியும்
செஞ்சிக் கோட்டையின் எல்லைக் காவல் தளபதி குலசேகரன், சமீபத்தில் பாசறைக்கு வந்த ஒரு புதிய போர்வீரனின் வசீகரமான பேச்சில் மயங்கி, அவனது விசுவாசத்தைத் திரும்பத் திரும்ப ஆராய்ந்து பார்க்காமல் அவனோடு ஆருயிர் நட்புக் கொண்டார் (ஆய்ந்தாய்ந்து கொள்ளாது கேண்மை பூண்டார்). அவன் அந்தப் புதிய நண்பனை நம்பிக் கோட்டையின் ரகசிய வழிகளையும் ஆயுதக் கிடங்கின் காவலையும் அவனிடம் பகிர்ந்துகொண்டார்; ஆனால் அவனோ எதிரி நாட்டின் ஒற்றனாக இருந்து, நள்ளிரவில் கதவுகளைத் திறந்துவிட்டுத் தளபதி குலசேகரனின் மார்பிலேயே விஷம் தடவிய கத்தியால் குத்திவிட்டுத் தப்பியோடினான். நாற்பது நாட்கள் மரண விளிம்பில் கொடும் நச்சுக்காய்ச்சலோடு போராடி, பெரும் சிகிச்சைக்குப் பின் உயிர் பிழைத்தார் குலசேகரன். தனது இளம் துணைத் தளபதி மாறனுக்குக் குலசேகரன் வேதனையோடு எச்சரித்தார்: 'மாறா! ஒருவனது குணங்களையும் பற்றுறுதியையும் பலமுறை திரும்பத் திரும்ப ஆழமாக ஆராய்ந்து பார்த்து நட்புக் கொள்ளாதவனுக்கு (ஆய்ந்தாய்ந்து கொள்ளாதான் கேண்மை), அந்த அரைகுறை நட்பானது முடிவில் அவனது சொந்த மரணத்திற்கே காரணமாகும் தாங்கவொண்ணாத பெருந்துயரத்தையும் அழிவையும் கொண்டுவந்து சேர்த்துவிடும்!' (கடைமுறை தான்சாம் துயரம் தரும்). குலசேகரன் தனது செப்பு இறகு எழுத்தாணியை மைக்கூட்டில் தோய்த்துக் கோட்டைக் காவல் பணிப் பதிவேட்டில் கையொப்பமிட்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 793Kural 793
ஒருவருடன் நட்புக் கொள்ளும்போது அவரது நற்குணங்களையும், குடும்பப் பாரம்பரியத்தையும், அவரிடமுள்ள குறைகளையும், அவர் சார்ந்திருக்கும் சுற்றத்தாரின் தன்மையையும் நன்கு ஆராய்ந்து அறிந்தே நட்புக் கொள்ள வேண்டும்.
• குணமும் குடிமையும் குற்றமும் = ஒருவனது நற்குணங்களையும், குடிப்பிறப்பையும், அவனிடமுள்ள குற்றங்களையும்,
• குன்றா இனனும் அறிந்து நட்பு யாக்க = அவனது குறைவற்ற சுற்றத்தாரின் இயல்பையும் நன்கு ஆராய்ந்தறிந்து நட்புக் கொள்ள வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரிப்பூம்பட்டினத் துறைமுகமும் நான்கு தகுதிகளை ஆராய்ந்து இணைந்த வணிகப் பெருநட்பும்
காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் புகழ்பெற்ற நறுமணப் பொருட் கப்பல் வணிகர் மாதவன், தனது மூன்று பெருங்கடற்படைகளின் மேலாண்மையையும் வணிகப் பொறுப்புகளையும் பகிர்ந்து கொள்ளும் ஒரு புதிய ஆருயிர் நண்பனைத் தேர்ந்தெடுக்க விரும்பினார். அப்போது தன்னை நாடி வந்த இளைஞன் சந்திரனின் இயல்பான நற்குணங்கள் (குணம்), அவனது முன்னோர்களின் நேர்மையான குடும்பப் பாரம்பரியம் (குடிமை), அவனிடம் மறைந்திருக்கும் இயல்பான பலவீனங்கள் மற்றும் கோபதாபங்கள் (குற்றம்), அவன் தினமும் பழகும் குறைவற்ற நண்பர்கள் மற்றும் சுற்றத்தாரின் தூய்மை (குன்றா இனம்) ஆகிய இந்த நான்கு தகுதிகளையும் மூன்று மாதங்கள் பல வழிகளில் ஆராய்ந்து அறிந்த பின்னரே அவனோடு பிரிக்க முடியாத தோழமை பூண்டார் (நட்பு யாத்தார்). மற்ற வணிகர்களுக்கு மாதவன் போதித்தார்: 'வணிகத் தோழர்களே! ஒருவனது நற்குணங்களையும், அவனது நற்குடிப்பிறப்பையும், அவனிடமுள்ள குறைகளையும், அவனோடு பழகும் குறைவற்ற சுற்றத்தாரின் தன்மையையும் நன்கு ஆராய்ந்து அறிந்த பிறகே (குணமும் குடிமையும் குற்றமும் குன்றா இனனும் அறிந்து), அவனோடு வாழ்நாள் முழுவதும் பிரியாத தூய நட்பினைப் பிணைத்துக் கொள்ள வேண்டும்!' (நட்பு யாக்க). மாதவன் கடல் வணிக ஒப்பந்தப் பனையோலைச் சுருளை மடித்து, சூடான மெழுகில் தனது அரச முத்திரை மோதிரத்தைப் பதித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 794Kural 794
நற்பண்புகள் கொண்ட நற்குடியில் பிறந்து, பழிச்சொல்லுக்கு அஞ்சி அறவழியில் நடக்கும் உத்தமனின் நட்பை, எதனைக் கொடுத்தாவது அல்லது தியாகம் செய்தாவது தேடிப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
• குடிப்பிறந்து தன்கண் பழிநாணுவானை = நற்குடியில் பிறந்து பழிக்கு அஞ்சி வாழ்பவனை,
• கொடுத்தும் கொளல்வேண்டும் நட்பு = விலை கொடுத்தாவது அவனது நட்பைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொல்லிமலை அரசரும் பழிக்கு அஞ்சும் புலவரின் நட்பைப் பொன் கொடுத்து நாடிய பெருந்தன்மையும்
கொல்லிமலையின் குறுநில மன்னன் வல்வில் ஓரி, தனது அரசவையில் தங்கித் தனக்குப் பக்கபலமாக இருக்கும் ஒரு தூய ஆருயிர் நண்பனை நாடினான். அப்போது, எளிய குடிலில் வறுமையில் வாழ்ந்தாலும், எந்தப் பழிச்சொல்லுக்கும் அஞ்சித் தன்மானத்தோடு வாழ்ந்து வந்த நேர்மையான புலவர் நெடுஞ்செழியனின் புகழைக் கேள்விப்பட்டான். மன்னன் ஓரி தனது குதிரையை நிறுத்திவிட்டு, எளிய கால்களோடு நடந்து சென்று புலவரின் குடிசை வாசலில் நின்றான். அவன் பொன்னையும் பொருளையும் வளமான நிலங்களையும் புலவருக்குப் பணிவோடு வழங்கி, அவரது தோழமையைத் தனக்குத் தருமாறு வேண்டி நின்றான் (கொடுத்தும் நட்பு கொண்டான்). மன்னன் ஒரு ஏழைப் புலவரை இவ்வளவு பணிவோடு நாடுவதைக் கண்டு வியந்த அமைச்சர்களுக்கு ஓரி விளக்கினான். ஓரி கூறினார்: 'அமைச்சர்களே! நற்குணங்கள் நிறைந்த நற்குடியில் பிறந்து, தன் மீது அணுவளவும் பழி வந்துவிடக் கூடாது என்று நஞ்சைப் போலப் பழிக்கு நாணி வாழும் உத்தமனை (குடிப்பிறந்து தன்கண் பழிநாணுவானை), எதனைக் கொடுத்தாவது அல்லது எத்தகைய தியாகத்தைச் செய்தாவது தேடிப் பெற்று நட்பாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்!' (கொடுத்தும் கொளல்வேண்டும் நட்பு). வல்வில் ஓரி பட்டுத் துணியால் சுற்றப்பட்ட மலைத்தேன் நிறைந்த வெண்கலக் கலசத்தைப் புலவரின் குடிசைத் திண்ணையில் மென்மையாக வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 795Kural 795
தவறு செய்ய நினைக்கும்போது உள்ளம் வருந்துமாறு சொல்லித் தடுத்து, தவறு செய்துவிட்டால் கண்டித்துத் திருத்தி, நல்வழிகளை அறிய வைக்க வல்ல சான்றோரின் நட்பை ஆராய்ந்து தேடிப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.
• அழச்சொல்லி அல்லது இடித்து = தவறு செய்யும்போது மனம் வருந்தச் சொல்லித் தடுத்துக் கண்டித்து,
• வழக்கறிய வல்லார் நட்பு ஆய்ந்து கொளல் = நன்னெறி வழக்குகளைக் கற்பிக்கும் ஆற்றல்மிக்கவரின் நட்பை ஆராய்ந்து கொள்ள வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரை நெற்களஞ்சியமும் இளம் வணிகனை உலுக்கித் திருத்திய மூத்த நண்பனின் வாய்மையும்
பருவமழை பொய்த்ததால் ஏற்பட்ட நட்டத்தை ஈடுகட்ட நினைத்த இளம் தானிய வணிகன் முத்துவேல், மழையால் பூசணம் பிடித்துக் கெட்டுப்போன பழைய நெல்லை நல்ல நெல்லோடு கலந்து, ஏழை நெசவாளர்களுக்கு விற்கத் திட்டமிட்டான். இதனைத் தற்செயலாகக் கவனித்த அவனது பால்ய நண்பன் சுந்தரம், முத்துவேலின் கன்னத்தில் அறைந்து, அந்த நயவஞ்சகச் செயலின் இழிவைச் சுட்டிக்காட்டி, அவன் தன் தவறை நினைத்துக் கதறி அழும் அளவிற்கு அவனைக் கடுமையாகக் கண்டித்தான் (அழச்சொல்லி அல்லது இடித்தான்); பின்னர் தனது சொந்தக் களஞ்சியத்திலிருந்து ஐம்பது மூட்டை தரமான நெல்லை அவனுக்குக் கடனாகக் கொடுத்து, நேர்மையான வணிகத்தின் நெறிமுறைகளைக் கற்பித்தார் (வழக்கறிய வைத்தார்). பிற்காலத்தில் மதுரையின் பெருமதிப்புக்குரிய நேர்மையான வள்ளலாக உயர்ந்த முத்துவேல் தன் மாணவர்களுக்குக் கூறினார்: 'மாணவர்களே! நாம் தவறான செயலைச் செய்ய எண்ணும்போது உள்ளம் வருந்தி அழும்படி சுட்டிக்காட்டித் தடுத்து (அழச்சொல்லி), தவறு செய்துவிட்டபோது இரக்கமின்றி இடித்துரைத்துக் கண்டித்து (அல்லது இடித்து), உலக நன்னெறி வழக்குகளைக் கற்பிக்கும் ஆற்றல்மிக்க சான்றோரின் நட்பையே (வழக்கறிய வல்லார்) நாம் நாடித் தேடிப் பெற வேண்டும்!' (நட்பு ஆய்ந்து கொளல்). சுந்தரம் பிரம்புப் பெட்டியிலிருந்த தரமான பொன் நெல்மணிகளை அள்ளித் தனது விரல்களுக்கிடையே வழியவிட்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 796Kural 796
ஒருவனுக்கு நேரும் துன்பத்திலும் ஒரு பெரிய நன்மை உண்டு; அந்தத் துன்பமே தன் நண்பர்களின் உண்மைத் தன்மையையும் அவர்களின் அன்பையும் துல்லியமாக அளந்து காட்டும் சிறந்த அளவுகோலாக அமையும்.
• கேட்டினும் உண்டோர் உறுதி = ஒருவனுக்கு வரும் துன்பத்திலும் ஒரு நன்மை உண்டு,
• கிளைஞரை நீட்டி அளப்பதோர் கோல் = அது நண்பர்களின் உண்மைத் தன்மையை அளந்து காட்டும் அளவுகோலாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொற்கைத் துறைமுகப் பெருவணிகரும் துன்பக் காலத்தில் உண்மைத் தோழர்களை அளந்த அளவுகோலும்
கொற்கைத் துறைமுகத்தின் புகழ்பெற்ற முத்து வணிகர் வைரவனுக்குப் பெரும் செல்வச் செழிப்பு இருந்த காலத்தில், இருபதுக்கும் மேற்பட்ட வசதி படைத்த வணிகர்கள் எப்போதும் அவரைச் சுற்றிலும் நின்று புகழ்ந்து பேசிப் பழகினர். ஆனால், கடலில் ஏற்பட்ட கடுமையான புயலால் அவரது முத்துக் கப்பல்கள் மூழ்கி, அவர் கடனாளியாகி வறுமையில் வீழ்ந்த அடுத்த நாளே, அந்தப் போலி நண்பர்கள் அனைவரும் அவரை விட்டு விலகி ஓடினர். அப்போது, எளிய முத்துக்குளிப்பாளர் கருப்பன் வைரவனைத் தேடி வந்தார்; அவர் தனது சொந்தப் படகை விற்றுப் பணத்தைத் தந்து, வைரவனின் வறுமையைப் போக்கி, இரவு பகலாக அவருடன் கடலில் மூழ்கி முத்துக்களை எடுத்து மீண்டும் அவரது தொழிலை நிமிர்த்தினார். பிற்காலத்தில் வைரவனுக்கு மீண்டும் பெரும் செல்வம் சேர்ந்தபோது, மீண்டும் தேடிவந்த போலி நண்பர்களை முற்றிலுமாக ஒதுக்கிய வைரவன் தன் மகன் சொக்கலிங்கத்திற்கு விளக்கினார். வைரவன் கூறினார்: 'மகனே! ஒரு மனிதனுக்கு நேரும் பெருந்துன்பத்திலும் ஒரு மகத்தான நன்மை ஒளிந்திருக்கிறது (கேட்டினும் உண்டோர் உறுதி); அந்தத் துன்பமே தன் நண்பர்களின் உண்மைத் தன்மையையும் அவர்களின் மெய்யான அன்பையும் துல்லியமாக அளந்து காட்டும் ஒப்பற்ற அளவுகோலாகச் செயல்படுகிறது!' (கிளைஞரை நீட்டி அளப்பதோர் கோல்). வைரவன் மெருகேற்றப்பட்ட வெண்கல முத்துத் தராசை வெல்வெட் பெட்டிக்குள் வைத்து மூடினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 797Kural 797
ஒரு மனிதனுக்கு வாழ்க்கையில் கிடைக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய லாபமும் நற்பேறும் எதுவென்றால், அறிவில்லாத தீயவர்களோடு கொண்டிருந்த நட்பை அடியோடு கைவிட்டு அவர்களை விட்டு விலகுவதேயாகும்.
• ஒருவற்கு ஊதியம் என்பது = ஒருவனுக்கு வாழ்க்கையில் மிகப்பெரிய லாபம் எதுவென்றால்,
• பேதையார் கேண்மை ஒரீஇவிடல் = அறிவற்றோரின் நட்பை அடியோடு கைவிட்டு விலகுவதேயாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழக் கழனிக் குயவரும் குடிப்பழக்கப் போலி நண்பர்களைத் துறந்து மீண்ட பொற்காலமும்
சோழ நாட்டின் திறமைமிக்க மண்பாண்டக் கலைஞர் கண்ணன், மதுப்பழக்கமும் சூதாட்டமும் கொண்ட மூன்று சோம்பேறி நண்பர்களின் சேர்க்கையால் தனது பட்டறையின் உழைப்பை இழந்து, வாடிக்கையாளர்களின் நம்பிக்கையை இழந்து பெரும் கடனாளியாகி அழிவின் விளிம்பிற்குச் சென்றார். ஒருநாள் தனது தாயின் கண்ணீரைக் கண்டு விழிப்படைந்த கண்ணன், தன்னை நாசம் செய்த அந்த மூன்று போலி நண்பர்களையும் தனது பட்டறையை விட்டு அடியோடு விரட்டி, அவர்களின் நச்சுத் தொடர்பை முற்றிலுமாகத் துண்டித்தார் (பேதையார் கேண்மை ஒரீஇ விட்டார்). அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளில் இரவும் பகலும் உழைத்து, புதிய கலைவடிவ மண்பாண்டங்களை உருவாக்கித் தனது கடன்களை அடைத்து, தனது தாய்க்கு வளமான விவசாய நிலங்களை வாங்கிப் பெரும் புகழடைந்தார். தன் இளம் சீடன் சோமுவிடம் கண்ணன் விளக்கினார்: 'சோமு! வெறும் பொன்னையும் பொருளையும் ஈட்டுவது மட்டுமே ஒரு மனிதனின் லாபமல்ல; ஒருவனுக்கு வாழ்க்கையில் கிடைக்கக்கூடிய மிகப்பெரிய லாபமும் நற்பேறும் எதுவென்றால் (ஒருவற்கு ஊதியம் என்பது), அறிவற்ற தீய கீழ்மக்களின் நட்பை அடியோடு கைவிட்டு அவர்களை விட்டு முற்றிலுமாக விலகி வாழ்வதேயாகும்!' (பேதையார் கேண்மை ஒரீஇ விடல்). கண்ணன் சுழலும் கல் குயவர் சக்கரத்தின் மையத்தில் ஈரக் களிமண் உருண்டையை வைத்து அழுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 798Kural 798
மன ஊக்கத்தைக் குறைக்கக்கூடிய தாழ்ந்த செயல்களை மனதால் கூட நினைக்கக் கூடாது; அதுபோலவே தனக்குத் துன்பம் நேர்ந்த காலத்தில் இடையில் கைவிட்டு ஓடும் சுயநலவாதிகளின் நட்பை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது.
• உள்ளற்க உள்ளம் சிறுகுவ = மன ஊக்கத்தைக் குறைக்கும் செயல்களை நினைக்கக் கூடாது,
• கொள்ளற்க அல்லற்கண் ஆற்றறுப்பார் நட்பு = துன்பம் வரும்போது கைவிட்டு ஓடுவோரின் நட்பை ஏற்கக் கூடாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வைகை ஆற்று வெள்ளப்பெருக்கும் ஆபத்தில் தோணியைக் கைகழுவிய சுயநலவாதியை ஒதுக்கிய படகோட்டியும்
வைகை ஆற்றில் ஏற்பட்ட திடீர் காட்டாற்று வெள்ளத்தில், பயணிகள் நிறைந்த பெரிய தோணி பாறையில் மோதி உடைந்தபோது, தோணியை இயக்கிய மருதனின் கூட்டாளியான குமரன், பயணிகளைக் காப்பாற்ற உதவாமல், மிதவைக் கட்டையைப் பிடித்துக்கொண்டு தன்னந்தனியாக நீந்தித் தப்பியோடினான். ஆனால் மருதனோ, தனது உயிரையும் துச்சமென மதித்து, கொந்தளிக்கும் ஆற்று நீரோட்டத்தோடு போராடி, இருபது பயணிகளையும் பத்திரமாகக் கரை சேர்த்துப் பாதுகாத்தார். சில மாதங்களுக்குப் பின் புதிய தோணி வாங்குவதற்காக மருதனைத் தேடி வந்து மீண்டும் பங்குதாரராக இணையக் கெஞ்சினான் குமரன்; ஆனால் அவனது துரோகத்தை நினைத்து அவனது முகத்தைப் பார்க்கக்கூட மறுத்து அவனைத் திருப்பி அனுப்பினார் மருதன் (அல்லற்கண் ஆற்றறுத்தவனை ஒதுக்கினார்). தன் மகன் வேலுவுக்கு மருதன் அறிவுறுத்தினார்: 'வேலு! மன ஊக்கத்தைக் குறைக்கக்கூடிய தாழ்ந்த செயல்களை ஒருபோதும் மனதால் கூட நினைக்கக் கூடாது (உள்ளற்க உள்ளம் சிறுகுவ); அதுபோலவே, தனக்குத் துன்பம் நேர்ந்த காலத்தில் இடையில் கைகழுவிவிட்டு ஓடும் சுயநலவாதிகளின் நட்பை எந்தக் காலத்திலும் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது!' (கொள்ளற்க அல்லற்கண் ஆற்றறுப்பார் நட்பு). மருதன் ஆற்றங்கரையின் மரத்தூணில் ஈரமான தோணிக் கயிற்றைச் சுற்றி முடிச்சிட்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 799Kural 799
தனக்குத் துன்பம் வந்த காலத்தில் தன்னைக் கைவிட்டு ஓடிய போலி நண்பர்களின் துரோகமானது, ஒருவன் மரணப்படுக்கையில் உயிர் பிரியும் இறுதிக்காலத்தில் நினைத்துப் பார்த்தாலும்கூட அவனது நெஞ்சத்தை நெருப்பாய்ச் சுட்டுப் பொசுக்கும்.
• கெடுங்காலைக் கைவிடுவார் கேண்மை = துன்பம் வரும்போது கைவிட்டு ஓடிய போலி நண்பர்களின் நினைவு,
• அடுங்காலை உள்ளினும் உள்ளஞ்சுடும் = மரணப்படுக்கையில் உயிர் பிரியும் போது நினைத்தாலும் நெஞ்சைச் சுட்டுப் பொசுக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் மருத்துவக் கூடமும் மரணப் படுக்கையில் துரோக நினைவால் வெந்த முதிய வணிகரின் வேதனையும்
மரணப்படுக்கையில் தனது இறுதி மூச்சை விட்டுக்கொண்டிருந்த எண்பது வயதான முதிய வணிகர் குலோத்துங்கன், உடலில் ஏற்பட்ட நோயின் வலியை விடவும், முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தான் பஞ்சத்தில் வீழ்ந்து வறுமையில் தவித்தபோது, தன் ஆருயிர் நண்பனாகப் பழகியவன் தன் குடும்பத்தைக் கைவிட்டு ஓடிய துரோக நினைவால் நெஞ்சம் வெந்து கண்ணீர் வடித்தார் (கெடுங்காலைக் கைவிட்டவனின் நினைவு உள்ளத்தைச் சுட்டது). அவரது நடுக்கத்தைத் தணித்து மருந்திட்ட முதிய மருத்துவர் இளங்கோவன், அங்கிருந்த இளம் மருத்துவ மாணவர்களுக்கு நட்பின் ஆழத்தை விளக்கினார். இளங்கோவன் கூறினார்: 'மாணவர்களே! ஒருவனுக்குத் துன்பமும் வறுமையும் வந்து அழியும் காலத்தில் அவனைக் கைவிட்டு ஓடிய போலி நண்பர்களின் நட்பானது (கெடுங்காலைக் கைவிடுவார் கேண்மை), ஒருவன் மரணப்படுக்கையில் உயிர் பிரியும் இறுதித் தருணத்தில் நினைத்துப் பார்த்தாலும்கூட (அடுங்காலை உள்ளினும்), அவனது நெஞ்சத்தை நெருப்பாய்ச் சுட்டுப் பொசுக்கிவிடும்!' (உள்ளஞ் சுடும்). இளங்கோவன் முதிய வணிகரின் நடுங்கும் கைகளின் மீது மெல்லிய பருத்திப் போர்வையைப் போர்த்திவிட்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 800Kural 800
மனத்தூய்மையும் நற்பண்புகளும் கொண்ட சான்றோரின் நட்பை விரும்பி ஏற்றுப் போற்ற வேண்டும்; நன்னெறியில்லாத தீயோரின் நட்பை, எதனைக் கொடுத்தாவது அல்லது இழந்தாவது அடியோடு கைவிட்டு விலக வேண்டும்.
• மருவுக மாசற்றார் கேண்மை = குற்றமற்ற சான்றோரின் நட்பை விரும்பித் தழுவிக் கொள்ள வேண்டும்,
• ஒன்றீத்தும் ஒருவுக ஒப்பிலார் நட்பு = ஒரு பொருளைக் கொடுத்தாவது தீயோரின் நட்பை அடியோடு விலக்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் மணிமாடமும் பொற்காசுகளைக் கொடுத்துப் பிரிந்த வஞ்சக நட்பும் தூய சான்றோரின் தோழமையும்
நேர்மையற்ற வஞ்சக ரத்தின வியாபாரி ஒருவனுடன் தெரியாமல் ஏற்பட்ட வணிகக் கூட்டிலிருந்து விடுபட, இரண்டாயிரம் பொற்காசுகளையும் ரத்தினச் சுரங்கத்தின் பங்கையும் இழப்பீடாகத் தந்து அவனது நச்சு நட்பை அடியோடு முறித்துக் கொண்டார் ரத்தின வணிகர் மணிகண்டன் (ஒன்றீத்தும் ஒருவினார்). அதன்பின், நற்குணமும் தூய நேர்மையும் கொண்ட சான்றோர் ராமனின் நட்பினை நாடி அவரைத் தனது வணிகப் பங்குதாரராக ஏற்றுக்கொண்டார்; ராமனின் தூய நெறியால் வணிகம் செழித்து மணிகண்டனின் குடும்பம் மாபெரும் பெருவாழ்வு பெற்றது (மாசற்றார் கேண்மை மருவினார்). தொடக்கத்தில் இரண்டாயிரம் பொற்காசுகளை இழந்துவிட்டோமே என்று வருந்திய தனது குடும்பத்தினருக்கு மணிகண்டன் அமைதியுடன் விளக்கினார். மணிகண்டன் கூறினார்: 'குடும்பத்தாரே! மனத்தூய்மையும் நற்பண்புகளும் கொண்ட குற்றமற்ற சான்றோரின் நட்பை விரும்பித் தழுவிக்கொள்ள வேண்டும் (மருவுக மாசற்றார் கேண்மை); நன்னெறி இல்லாத ஒழுக்கமற்ற தீயோரின் நட்பை, ஒரு பொருளைக் கொடுத்தாவது இழப்பீடு தந்தாவது அடியோடு கைவிட்டு விலகிவிட வேண்டும்!' (ஒன்றீத்தும் ஒருவுக ஒப்பிலார் நட்பு). மணிகண்டன் கையொப்பமிடப்பட்ட விடுதலைப் பத்திரத்தை ஈட்டி மர மேசையின் குறுக்கே அந்த வணிகரிடம் நீட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.