குறள் 381Kural 381
வீரமான படை, நாட்டு மக்கள், கருவூலச் செல்வம், சிறந்த அமைச்சர், நல்ல நட்பு, பாதுகாப்பான அரண் ஆகிய ஆறு அங்கங்களையும் குறைவின்றிப் பெற்றுள்ள ஆட்சியாளனே, உலக அரசர்களிலேயே ஆண் சிங்கம் போன்ற கம்பீரமான தலைவன் ஆவான்.
• படை = வீரம் மிக்க படைபலம்,
• குடி = அன்பு மிக்க நாட்டு மக்கள் (நாடு),
• கூழ் = குறையாத உணவுப் பொருளும் நிதிச் செல்வமும் (கருவூலம்),
• அமைச்சு = விவேகமுள்ள நல்ல அமைச்சர்கள்,
• நட்பு = ஆபத்தில் கை கொடுக்கும் நல்ல நட்பு நாடுகள்,
• அரண் = எதிரிகளால் தகர்க்க முடியாத பாதுகாப்புக் கோட்டை
• ஆறும் உடையான் = ஆகிய இந்த ஆறு அங்கங்களையும் குறைவின்றிப் பெற்றுள்ள அரசனே,
• அரசருள் ஏறு = உலக அரசர்களுக்கெல்லாம் ஆண் சிங்கம் போன்ற தலைசிறந்த அரசன் ஆவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஆறு தூண்களும் அரியணையின் ஆண் சிங்கமும்
இளம் மன்னன் விக்ரமன், 'பத்தாயிரம் வாள்வீரர்களைக் கொண்ட பெரும் படை மட்டுமே ஒரு நாட்டை வெல்ல போதுமானது' என்று கர்வம் கொண்டிருந்தான். அவனது முதிர்ந்த தலைமை ஆலோசகர் முத்துவேலனார், மன்னனை உப்பரிகைக்கு அழைத்துச் சென்று நாட்டைக் காட்டினார்: மன்னா! படை மட்டுமே போதாது; உழவு செய்து உழைக்கும் குடிமக்கள் இல்லை என்றால் படைக்கு யார் சோறிடுவார்கள்? போதிய தானியமும் கருவூலச் செல்வமும் இல்லை என்றால் படையும் நிர்வாகமும் உடனே கலையும்; நீதி வழிகாட்டச் சிறந்த அமைச்சர்கள் இல்லை என்றால் திட்டங்கள் வீணாகும்; ஆபத்தில் துணை நிற்க நல்ல நட்பு நாடுகள் இல்லை என்றால் அண்டை நாடுகள் சூழ்ந்து தாக்கும்; எதிரிகளைத் தடுக்கப் பலமான பாதுகாப்புக் கோட்டை அரண் இல்லை என்றால் நாடு ஒரு இரவில் சரியும்! இந்த ஆறு அங்கங்களையும் ஒருங்கே சீராகப் பேணுகின்ற ஆட்சியாளனே உலக அரசர்களுக்கெல்லாம் ஆண் சிங்கம் போலத் திகழ்வான் என்றார். விக்ரமன் ஆறு அங்கங்களையும் பலப்படுத்தி, தன் நாட்டை அசைக்க முடியாத வல்லரசாக உயர்த்தினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 382Kural 382
துணிச்சல், வாரி வழங்கும் கொடைத்தன்மை, கூரிய அறிவு, தளராத மன ஊக்கம் ஆகிய நான்கு தலைசிறந்த குணங்களும் குறைவின்றி நிறைந்து இருப்பதே நாட்டை ஆளும் ஒரு தலைவனுக்குரிய இயல்பான பண்பாகும்.
• அஞ்சாமை = துன்பங்களுக்கும் பகைவர்க்கும் பயப்படாத அஞ்சா நெஞ்சம்,
• ஈகை = ஏழை எளியோர்க்கும் வீரர்க்கும் வாரி வழங்கும் கொடைத்தன்மை,
• அறிவு = நாட்டை வழிநடத்தும் கூரிய நிர்வாக அறிவுடைமை,
• ஊக்கம் = சோர்ந்து போகாமல் எப்போதும் செயலாற்றும் மன ஊக்கம்
• இந்நான்கும் எஞ்சாமை = ஆகிய இந்த நான்கு நற்குணங்களும் குறையாமல் எப்போதும் நிலைத்து நிற்பதே,
• வேந்தற்கு இயல்பு = ஒரு சிறந்த அரசனுக்குரிய இயற்கை குணமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நால்வகை மணிகளும் அரசனின் வெற்றி மகுடமும்
நாட்டில் ஒரே நேரத்தில் பெரும் பஞ்சமும், எல்லைப்புறத்தில் கடுமையான எதிரிப் படைப் படையெடுப்பும் ஏற்பட்ட போது, பல சிற்றரசர்கள் பயந்து அரண்மனைக்குள் ஒளிந்து கொண்டனர்; ஆனால் மன்னன் சத்தியவர்மனோ தன் மக்களுக்கு முன்னால் நிமிர்ந்து நின்றான். அஞ்சாத நெஞ்சத்தோடு போர்க்களத்தின் முன்னணியில் நின்று படைக்குத் தலைமை தாங்கினான் (அஞ்சாமை); தன் சொந்த அரச கருவூலத்தைத் திறந்து ஏழை எளிய மக்களுக்கும் போராடும் வீரர்களுக்கும் நெல்லையும் பொன்னையும் வாரி வழங்கினான் (ஈகை); புதிய பாசனக் கால்வாய்களை வெட்டி வறட்சியையும் போரையும் எதிர்கொள்ளும் நுட்பமான நிர்வாகத் திட்டங்களை வகுத்தான் (அறிவு); நாள்தோறும் பதினெட்டு மணிநேரம் அயராது உழைத்து நாடெங்கும் புத்துணர்ச்சியை ஊட்டினான் (ஊக்கம்). அவனது இந்த நான்கு உயர்ந்த குணங்களால் நாடு போரிலும் வென்று, பஞ்சத்திலிருந்தும் மீண்டு செழித்தது. தலைமைப் புலவர் வாழ்த்திப் பாடினார்: பொன்னாலும் மாணிக்கத்தாலும் ஆனதல்ல நல்லாட்சியின் மகுடம்; அஞ்சாமை, ஈகை, அறிவு, ஊக்கம் என்ற இந்த நான்கு நற்குணங்களும் குறைவின்றிப் பிரகாசிப்பதே ஒரு தலைவனுக்குரிய உண்மையான மகுடமாகும் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 383Kural 383
நாட்டை ஆளுகின்ற சிறந்த தலைவர்களுக்குக் காலம் தாழ்த்தாமல் விரைந்து செயல்படும் விழிப்புணர்வு, சிறந்த கல்வி அறிவு, துணிச்சலான முடிவெடுக்கும் திறன் ஆகிய மூன்று பண்புகளும் ஒருபோதும் விலகாமல் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
• நிலன் ஆள்பவர்க்கு = நாட்டை ஆளும் சிறந்த தலைவர்களுக்கு,
• தூங்காமை = முடிவுகளையும் காரியங்களையும் காலம் தாழ்த்தாமல் உடனே செய்யும் விழிப்புணர்வும்,
• கல்வி = ஆளுகைக்குத் தேவையான நீதி நூல்களைக் கற்ற கல்வியும்,
• துணிவு உடைமை = தயங்காமல் நன்மையைச் செயல்படுத்தும் மனத்துணிவும்
• இம்மூன்றும் நீங்கா = ஆகிய இந்த மூன்று பண்புகளும் ஒருபோதும் அவர்களை விட்டு நீங்காமல் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நள்ளிரவுப் பெருவெள்ளமும் மன்னனின் முப்பண்புகளும்
நள்ளிரவில் ஆற்றில் பெருவெள்ளம் ஏற்பட்டு, பிரதான பாசன அணை உடைந்து நாற்பது கிராமங்கள் மூழ்கும் பேராபத்து ஏற்பட்டது; முந்தைய மன்னர்கள் என்றால் காலையில் அரசவை கூடும் வரை காத்திருப்பார்கள்; ஆனால் இளம் மன்னன் உதயசேனனோ ஒரு நொடியும் காலம் தாழ்த்தாமல் விழிப்போடு குதிரையில் ஏறி நள்ளிரவிலேயே அணைக்கட்டுக்கு விரைந்தான் (தூங்காமை); தான் பண்டைய நீர் மேலாண்மை சாஸ்திர நூல்களில் கற்றிருந்த பொறியியல் அறிவைப் பயன்படுத்தி, அணையின் எந்தப் பகுதியைத் திறந்தால் நீர் பாதுகாப்பாக வடியும் என்று துல்லியமாகக் கணித்தான் (கல்வி); பிரபுக்களின் எதிர்ப்பைப் பொருட்படுத்தாமல், அரச தோப்புகளை வெட்டி அவசரக் கால்வாயைத் திருப்பும் துணிச்சலான முடிவை உடனே செயல்படுத்தினான் (துணிவுடைமை). அந்த மூன்று நற்பண்புகளால் அணையும் காப்பாற்றப்பட்டு, பல்லாயிரக் கணக்கான மக்களின் உயிர்களும் பயிர்களும் காக்கப்பட்டன. மக்கள் வாழ்த்தினர்: காலம் தாழ்த்தாத விழிப்புணர்வு, கல்வி அறிவு, துணிச்சலான நிர்வாக முடிவெடுக்கும் திறன் ஆகிய இம்மூன்றும் நாட்டை ஆளும் தலைவரை விட்டு ஒருபோதும் நீங்கக் கூடாது என்பதற்கு நம் மன்னரே சாட்சி என்றனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 384Kural 384
தனக்குரிய அறநெறியிலிருந்து தவறாமலும், நாட்டில் அநீதிகளையும் குற்றங்களையும் வேரறுத்தலும், வீரத்திலும் தர்மத்திலும் குறைவில்லாத உயர்ந்த மானத்தோடு திகழ்தலுமே ஒரு சிறந்த அரசுக்குரிய இலக்கணமாகும்.
• அறன் இழுக்காது = தனக்குரிய ஆட்சி அறநெறியிலிருந்து சிறிதும் பிறழாமல் நின்று,
• அல்லவை நீக்கி = தன் நாட்டில் அநீதிகளும் கொடுமைகளும் நிகழாதவாறு அவற்றை அழித்து ஒழித்து,
• மறன் இழுக்கா = போர்க்கள வீரத்திலும் தர்மநெறியிலும் குறைவுபடாத
• மானம் உடையது அரசு = உயர்ந்த மானமும் சுயமரியாதையும் கொண்ட ஆட்சியே சிறந்த அரசாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நஞ்சு தடவிய கத்தியும் மன்னனின் வீர மானமும்
பக்கத்து நாட்டுப் பேராசை பிடித்த கொடுங்கோலன் ஒருவன் பெரும் படையோடு படையெடுத்து வந்த போது, அவனது பலத்தைக் கண்டு அஞ்சிய தளபதி ஒருவன் மன்னன் விஜயவர்மனிடம் ஒரு ரகசியத் திட்டத்தைக் கூறினான்: மன்னா! எதிரி மன்னன் இரவுத் தூக்கத்தில் இருக்கும் போது, நஞ்சு தடவிய கத்தியைக் கொண்டு ஆட்களை ஏவி அவனைக் கொன்றுவிடலாம்; நம் படைகளுக்கு எந்தச் சேதமும் இன்றி எளிதில் வெற்றி பெறலாம் என்றான். மன்னன் விஜயவர்மன் கடும் கோபத்தோடு அந்த ஆலோசனையை நிராகரித்தான்: தளபதியே! ஆட்சி என்பது அறநெறியிலிருந்து சிறிதும் பிறழாமல் இருக்க வேண்டும்; அநீதிகளையும் கோழைத்தனமான குற்றங்களையும் நம் மண்ணிலிருந்து ஒழிப்பதே ஓர் அரசின் கடமை; போர்க்களத்தில் நேருக்கு நேர் நின்று போராடும் சத்திரிய வீரத்திலும் மானத்திலும் ஒருபோதும் தரம் தாழக் கூடாது; கள்ளத்தனமான கொலையால் வரும் வெற்றி இழிவானது! அறவழியில் நின்று, வீர மானத்தோடு நாட்டை ஆள்வதே உண்மையான அரசு என்று கர்ஜித்தான். போர்க்களத்தில் நேருக்கு நேர் நின்று எதிரியை வீழ்த்தி, இரு நாட்டு மக்களின் போற்றுதலையும் பெற்றான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 385Kural 385
வருவாய் வரும் வழிகளை உருவாக்குதல், அந்த வருவாயைத் திறம்படச் சேர்த்தல், சேர்த்த செல்வத்தைப் பாதுகாத்தல், பாதுகாத்த செல்வத்தை நாட்டின் பாதுகாப்புக்கும் மக்களின் நலப்பணிகளுக்கும் திட்டமிட்டுச் செலவிடுதல் ஆகிய நான்கிலும் வல்லமை பெற்ற ஆட்சியே சிறந்த அரசாகும்.
• இயற்றலும் = நாட்டின் வருவாய் பெருகும் புதிய நல்வழிகளை உருவாக்குதலும்,
• ஈட்டலும் = அவ்வழிகளில் வரும் பொருள்களைக் கருவூலத்தில் முறையாகத் திரட்டுதலும்,
• காத்தலும் = திரட்டிய செல்வத்தைப் பகைவர்களாலும் வீணர்களாலும் அழியாமல் பாதுகாத்தலும்,
• காத்த வகுத்தலும் = பாதுகாத்த அச்செல்வத்தை அறம், நாட்டின் பாதுகாப்பு, மக்கள் நல்வாழ்வு எனப் பிரித்துச் சரியான திட்டமிட்டுச் செலவிடுதலும்,
• வல்லது அரசு = ஆகிய நான்கிலும் திறமை வாய்ந்த ஆட்சியே சிறந்த அரசாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கருவூலத்தின் நான்கு விதிகளும் செழித்த தேசமும்
மன்னன் குணசேனன் அரியணை ஏறிய போது, முந்தைய மன்னனின் வீண் செலவுகளாலும் ஊழல்களாலும் அரச கருவூலம் காலியாகக் கிடந்தது; மக்கள் மீது கூடுதல் வரி விதிக்காமல் நாட்டை எவ்வாறு உயர்த்துவது என்று அமைச்சர்கள் திகைத்தனர். மன்னன் குணசேனன் நிதி நிர்வாகத்தில் நான்கு பொன்னான நெறிகளை வகுத்துச் செயல்படுத்தினான்: முதலில், கடல் வணிகத் துறைமுகங்களையும் கைவினைச் சந்தைகளையும் புதிதாக உருவாக்கிப் புதிய வருவாய் வழிகளை உண்டாக்கினான் (இயற்றல்); அவ்வழிகளில் வந்த நியாயமான வரிகளையும் சுங்கக் கட்டணங்களையும் கசிவின்றி முறையாகத் திரட்டிக் கருவூலத்தில் சேர்த்தான் (ஈட்டல்); ஊழல் அதிகாரிகளை அகற்றி, பலத்த காவலுடன் திரட்டிய பொன்னைப் பிறர் கவராமல் பாதுகாத்தான் (காத்தல்); இறுதியாக, பாதுகாத்த அந்தப் பெரும் பொருளைப் பாசன ஏரிகள், மருத்துவ சாலைகள், எல்லைப் படைப் பாதுகாப்பு, பஞ்சம் தாங்கும் அவசர நிதி எனத் துல்லியமாகத் திட்டமிட்டுப் பிரித்துச் செலவிட்டான் (வகுத்தல்). சில ஆண்டுகளில் அந்த நாடு பொன் விளையும் பூமியாக மாறியது. தலைமைப் பொருளியல் அறிஞர் பாராட்டினார்: வருவாயை உருவாக்குதல், ஈட்டுதல், காத்தல், வகுத்துச் செலவிடுதல் ஆகிய நான்கிலும் வல்லமை பெற்ற ஆட்சியே தலைசிறந்த நல்லரசாகும் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 386Kural 386
நீதி கேட்டு வரும் எளிய மக்களும் எளிதில் தன்னைச் சந்திக்கும் எளிய அணுகுமுறையும், யாரிடமும் கடுஞ்சொல் பேசாத இன்சொல் பண்பும் கொண்டு ஒரு மன்னன் ஆட்சி செய்தால், அவனது நாட்டை உலகம் மிகவும் உயர்த்திப் போற்றும்.
• காட்சிக்கு எளியன் = நீதி வேண்டியும் உதவி வேண்டியும் வரும் எளிய மக்களும் எளிதில் நேரில் சந்திக்கும் வண்ணம் எளியவனாகவும்,
• கடுஞ்சொல்லன் அல்லனேல் = யாரிடத்திலும் மனத்தைப் புண்படுத்தும் கடுமையான சொற்களைப் பேசாத இன்சொல்லனாகவும் அரசன் இருந்தால்,
• மன்னன் நிலம் = அந்த மன்னன் ஆளுகின்ற நாட்டை
• மீக்கூறும் = உலக மக்கள் எல்லாரும் மற்ற எல்லா நாடுகளையும் விட மிகவும் உயர்த்திப் புகழ்ந்து பேசுவார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
திறந்த வாசலும் இன்சொல் மன்னனின் உலகப் புகழும்
பக்கத்து நாட்டு மன்னன் கடுமையான காவலாளிகளை நிறுத்தி, சாதாரண மக்கள் அரண்மனைப் பக்கமே வர முடியாதபடி சுவர்களை எழுப்பியிருந்தான்; எவராவது முறையிட்டால் ஆத்திரப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கும்படி கடுஞ்சொற்களைப் பேசினான்; அவனது நாட்டை மக்கள் நரகமென்று தூற்றினர். ஆனால் மன்னன் அன்பரசனோ, தன் அரண்மனை வாயில்களை எப்போதும் திறந்து வைத்திருந்தான்; நாள்தோறும் பிற்பகலில் அரச மரத்தடியில் அமர்ந்து, எளிய உழவர்கள், முதியவர்கள், நெசவாளர்கள் என யார் வந்தாலும் இன்முகத்தோடு வரவேற்றான் (காட்சிக்கு எளியன்); ஒரு மூதாட்டி தன் வீட்டு வாய்க்கால் அடைபட்டதாக அழுது புலம்பிய போது, சிறிதும் சினம் கொள்ளாமல் இன்சொற்களால் அவளுக்கு ஆறுதல் கூறி உடனே சரிசெய்தான் (கடுஞ்சொல்லன் அல்லன்). அவனது கனிவான அணுகுமுறையையும் இன்சொல் ஆட்சியையும் கண்டு, வெளிநாட்டு வணிகர்களும் தூதுவர்களும் உலகெங்கும் சென்று, 'அன்பரசன் ஆளும் நாட்டைப் போல மக்கள் சுவர்க்கத்தில் வாழும் பூமி இவ்வுலகில் வேறெங்கும் இல்லை' என்று வானளாவப் புகழ்ந்தனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 387Kural 387
இனிய சொற்களைப் பேசி, இல்லாதவர்க்கு வாரி வழங்கி, மக்களைத் துன்பமின்றிப் பாதுகாக்க வல்ல தலைவனுக்கு, இந்த உலகமே அவனது புகழோடு இணைந்து அவன் விரும்பிய நன்மைகள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றித் தரும்.
• இன்சொலால் = மக்களிடம் கனிவான இனிய சொற்களைப் பேசி,
• ஈத்து = தன்னிடம் உள்ள பொருள்களை வாரி வழங்கி,
• அளிக்க வல்லாற்கு = அவர்களை எவ்விதத் துன்பமும் அணுகாமல் காக்க வல்ல சிறந்த ஆட்சியாளனுக்கு,
• இவ்வுலகு = இந்த அகில உலகமும்
• தன் சொலால் = அவனது நல்ல புகழோடு பொருந்தி,
• தான் கண்டு அனைத்து = அவன் தன் மனதால் விரும்பிய வண்ணம் நல்லாட்சிக்குரிய எல்லாக் காரியங்களையும் நிறைவேற்றித் தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வசியச் சொல்லும் வாளற்ற மாபெரும் பேரரசும்
படைத்தளபதி வீரபாகு, வாளாலும் ஈட்டியாலும் பல மலைக் கிராமங்களை அடக்க முயன்றான்; ஆனால் மக்கள் ஆங்காங்கே கலகம் செய்து கொண்டே இருந்தனர். மன்னன் பாரிவேலன் தாமே நேரில் சென்றான்; அச்சுறுத்தாமல், அவர்களின் மொழிபேசி அன்பான இன்சொற்களால் நலம் விசாரித்தான் (இன்சொல்); போரால் வீடுகளை இழந்த குடும்பங்களுக்கு விதை நெல்லையும் நிலங்களையும் வீடுகளையும் இலவசமாக வாரி வழங்கினான் (ஈத்து); கொள்ளைக்காரர்களிடமிருந்து அவர்களைக் காக்கத் தகுந்த காவல் அரண்களை அமைத்துக் கொடுத்தான் (அளித்தல்). மன்னனின் இந்த அன்பையும் ஈகையையும் பாதுகாப்பையும் கண்ட மலைவாழ் மக்கள், தங்கள் கைகளில் இருந்த ஆயுதங்களை எறிந்துவிட்டு, 'நீங்களே எங்கள் நிரந்தரப் பேரரசர்' என்று மன்னனின் காலடியில் விழுந்து வணங்கினர்; எந்தப் போரும் இன்றி அம்மலை நாடு முழுதும் மன்னன் விரும்பியபடியே அவனது ஆட்சிக்குக் கட்டுப்பட்டது. தளபதி வியந்து உணர்ந்தான்: இன்சொல் பேசி, வாரி வழங்கி, மக்களைக் காக்கும் ஆற்றல் கொண்ட தலைவனுக்கு, இந்த உலகமே அவன் விரும்பிய வண்ணமெல்லாம் வளைந்து பணிந்து கொடுக்கும் என்றார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 388Kural 388
எவருக்கும் பாரபட்சமின்றி நடுநிலையோடு நீதி வழங்கி, தன் குடிமக்களைத் துன்பங்கள் அணுகாமல் காப்பாற்றும் நல்லாட்சியாளன், நாட்டு மக்களால் நடமாடும் தெய்வமாகவே கருதிப் போற்றப்படுவான்.
• முறை செய்து = சாதி, மத, ஏழை, பணக்காரர் என்ற பேதமின்றிச் சட்டப்படி நடுநிலையோடு நீதி வழங்கி,
• காப்பாற்றும் மன்னவன் = தன் குடிமக்களைக் கொடுமைகளிலிருந்து கண்ணும் கருத்துமாகக் காக்கின்ற அரசன்,
• மக்கட்கு = தன் நாட்டு மக்களுக்கு,
• இறை என்று = நடமாடும் 'தெய்வமே' என்று
• வைக்கப்படும் = தனித்து உயர்த்தி வைத்து வணங்கப்படுவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
உடைந்த குயவனின் சக்கரமும் நடுநிலைத் தீர்ப்பும்
மன்னனின் சொந்த மைத்துனன், மது போதையில் தன் தங்கத் தேரை வேகமாக ஓட்டி வந்து, சாலையோரம் பானை செய்து கொண்டிருந்த பார்வையற்ற முதிய குயவரின் களிமண் சக்கரத்தையும் குடிசையையும் இடித்துத் தகர்த்துவிட்டு, அகங்காரத்தோடு சிரித்துச் சென்றான்; உள்ளூர் நீதிபதிகள் அரச குடும்பத்துப் பிரபுவுக்குப் பயந்து நடுங்கினர். அந்த முதிய குயவர் அரண்மனைக்கு வந்து மன்னன் சித்திரசேனனிடம் அழுது முறையிட்டார். மன்னன் சிறிதும் பாரபட்சம் பார்க்காமல், தன் சொந்த மைத்துனனின் பிரபு பட்டத்தைப் பறித்துச் சிறையில் அடைத்தான்; அந்த மைத்துனனின் சொந்தச் சொத்திலிருந்து இழப்பீடு எடுத்து, குயவருக்குப் புதிய வீட்டையும் மண்பாண்டச் சாலையையும் அமைத்துக் கொடுத்தான். ஏழை எளிய மக்கள் இந்த நடுநிலையான தீர்ப்பைக் கண்டு கண்கலங்கி, 'பிறப்பால் மனிதனாகப் பிறந்தாலும், ஏழைகளைக் காத்து நீதி வழங்கும் நம் மன்னன் நமக்குக் கண்கண்ட தெய்வமே' என்று போற்றி வணங்கினர். நீதி செய்து மக்களைக் காக்கும் அரசன் மக்களால் தெய்வமாகவே போற்றப்படுவான் என்பதற்கு அம்மன்னன் சான்றானான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 389Kural 389
தவறுகளைச் சுட்டிக் காட்டி இடித்துரைக்கும் அறிஞர்களின் கசப்பான சொற்களையும் பொறுமையோடு கேட்கும் பண்புடைய நல்லரசரின் ஆட்சிக் குடையின் கீழ், இந்த உலகமே விரும்பித் தஞ்சம் புகுந்து வாழும்.
• செவி கைப்ப = கேட்கும் போது காதுகளில் வேப்பங்காய் போலக் கசக்கும்படியான
• சொல் பொறுக்கும் = அறிவுரைகளையும் குறைசுட்டிக் காட்டும் இடிந்துரைக்கும் சொற்களையும் பொறுமையோடு கேட்கின்ற
• பண்புடை வேந்தன் = நற்பண்பு கொண்ட மன்னனுடைய
• கவிகைக் கீழ்த் தங்கும் = வெண்கொற்றக் குடையின் நிழலின் கீழாக
• உலகு = இந்த உலகத்து மக்கள் அனைவரும் பாதுகாப்பாகத் தஞ்சம் புகுந்து தங்குவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கசப்பான அறிவுரையும் மன்னனின் வெண்கொற்றக் குடையும்
மன்னன் வீரசேனன் தன் அரண்மனையை தந்தத்தூண்களாலும் பளிங்குக் கற்களாலும் அலங்கரிக்கத் திட்டமிட்ட போது, அரசவை முகஸ்துதிக்காரர்கள் அனைவரும் 'மன்னரின் ரசனை அற்புதம்' என்று போற்றிப் புகழ்ந்தனர்; ஆனால் மூத்த புலவர் வேலப்பனார் நடு அவையில் எழுந்து, வேப்பங்காய் போலக் காதில் கசக்கும் சுடுசொற்களால் துணிச்சலாக இடித்துரைத்தார்: மன்னா! எல்லைப்புறக் கிராமங்களில் உழவர்கள் குடிநீர் வறட்சியால் தவிக்கும் போது, அரண்மனைக்குத் தந்தத்தூண்கள் செய்வது வீண் பகட்டும் மாபெரும் கொடுமையும் ஆகும்; மக்களின் கண்ணீரைத் துடைக்காத அரசனின் ஆட்சி அழியும் என்றார்! அவையில் அனைவரும் அதிர்ந்தனர்; மன்னனுக்கு ஆத்திரம் பொங்கியது, ஆனால் தன் அகந்தையை அடக்கிக் கசப்பான உண்மையை ஆழ்ந்து சிந்தித்தான் (செவிகைப்பச் சொற்பொறுக்கும் பண்பு). உடனே ஆடம்பரப் பணிகளை நிறுத்தி, அந்தப் பொன்னைக் கொண்டு ஐம்பது பாசன ஏரிகளை வெட்டினான்; புலவருக்குப் பொன்னாடை போர்த்தித் தன் முதன்மை ஆலோசகராக அமர்த்தினான். மன்னனின் இந்தப் பெருந்தன்மையை அறிந்த அண்டை நாட்டு மக்கள் ஆயிரக்கணக்கில் அவனது ஆட்சிக் குடையின் கீழ் மகிழ்ச்சியோடு வந்து குடியேறினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 390Kural 390
இல்லாதவர்க்கு வழங்கும் கொடை, அனைவரிடமும் காட்டும் கருணை, நடுநிலையான நீதி ஆட்சி, நலிவடைந்த மக்களைப் பேணிப் பாதுகாத்தல் ஆகிய நான்கு நற்குணங்களையும் கொண்ட ஆட்சியாளனே, உலக அரசர்களுக்கெல்லாம் வழிகாட்டும் கலங்கரை விளக்கம் போன்றவன் ஆவான்.
• கொடை = இல்லாதவர்க்கு வாரி வழங்கும் ஈகைக் குணம்,
• அளி = எளிய மக்கள் மீது காட்டும் கருணை அன்பு,
• செங்கோல் = நடுநிலை தவறாத நீதி வழுவாத ஆட்சி,
• குடி ஓம்பல் = வறுமையாலும் சோதனைகளாலும் தளர்ந்த குடிமக்களைத் தாங்கிப் பாதுகாத்துப் பேணுதல்,
• நான்கும் உடையான் = ஆகிய இந்த நான்கு சிறப்புகளையும் உடைய ஆட்சியாளனே,
• வேந்தர்க்கு ஒளி ஆம் = உலகத்து மன்னர்களுக்கெல்லாம் வழிகாட்டும் பேரொளி விளக்குப் போன்றவன் ஆவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நால்வகை சுடர்களும் அரசர்களுக்கெல்லாம் வழிகாட்டும் பேரொளியும்
சுற்றுவட்டாரத்து மன்னர்கள் கடுமையான வரிகளை விதித்து, சிறைச்சாலைகளை நிரப்பி, பயங்கரவாதத்தால் நாட்டை ஆண்டு இருளில் மூழ்கியிருந்தனர். ஆனால் பேரரசன் உத்தமசீலனோ நான்கு தெய்வீக நற்பண்புகளை ஏந்தி ஆட்சி செய்தான்: வறுமையில் வாடிய ஏழை எளியவர்க்குக் கருவூலத்திலிருந்து தானியங்களையும் பொன்னையும் வாரி வழங்கினான் (கொடை); தவறு செய்து திருந்தியவர்களிடம் கனிவு காட்டி இன்முகத்தோடு கருணை காட்டினான் (அளி); வழக்குகளில் செல்வந்தர், ஏழை என்ற பேதமின்றிச் சட்டப்படி செங்கோல் நடுநிலை தவறாமல் நீதி வழங்கினான் (செங்கோல்); வெள்ளத்தாலும் வறட்சியாலும் நலிவடைந்த உழவர்களின் வரிகளைத் தள்ளுபடி செய்து, புதிய மாடுகளையும் விதைகளையும் வழங்கி அவர்களைத் தன் குழந்தைகள் போலப் பேணிப் பாதுகாத்தான் (குடியோம்பல்). அவனது இந்த நான்கு சிறந்த குணங்களால் நாடு அமைதிப் பூங்காவாக மலர்ந்தது; பாரத தேசத்து அரசர்கள் அனைவரும் அவனிடம் தூதுவர்களை அனுப்பி நல்லாட்சியின் நுட்பங்களைக் கற்றுக் கொண்டனர். சான்றோர்கள் பாடினர்: கொடை, அருள், நடுநிலைச் செங்கோல், தளர்ந்த குடிகளைக் காக்கும் தாய்மைப் பண்பு ஆகிய இந்நான்கும் கொண்ட மன்னனே உலக அரசர்களுக்கெல்லாம் வழிகாட்டும் கலங்கரை விளக்காவான் என்றனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.