குறள் 561Kural 561
நிகழ்ந்த குற்றத்தை நடுவுநிலை நின்று தீர ஆராய்ந்து, மீண்டும் அக்குற்றம் நிகழாதவாறு குற்றத்திற்கு ஏற்ற அளவில் பொருத்தமாகத் தண்டித்து வழிநடத்துபவனே சிறந்த ஆட்சியாளன் ஆவான்.
• தக்காங்கு நாடி = குற்றத்தை நடுவுநிலைமையோடு தீர ஆராய்ந்து,
• தலைச்செல்லா வண்ணத்தால் = மீண்டும் அக்குற்றம் தொடராதவாறு தடுத்து,
• ஒத்தாங்கு ஒறுப்பது = அக்குற்றத்தின் அளவிற்குப் பொருத்தமாகத் தண்டிப்பவனே,
• வேந்து = சிறந்த தலைவன் அல்லது அரசன் ஆவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சிற்பக் கூடமும் இளஞ்சிற்பியின் திருந்திய பிழையும்
அவசரத்தில் கற்றூணின் தாங்கு கற்களை முறையற்றுக் குறுக்காக வெட்டிச் சுவரில் பெரும் விரிசலை ஏற்படுத்திய இளஞ்சிற்பி மாறனுக்கு, அவனது கைகளை வெட்டி முடக்கும் கொடூரத் தண்டனை அளிக்க வேண்டும் என்று மூத்த சிற்பிகள் ஆவேசமாகக் கோரினர். வழக்கை விசாரித்த தலைமை நீதிபதி சந்திரசேகரன், கொடூரமான அங்கச்சேதத் தண்டனையையோ அல்லது கண்டுகொள்ளாத அலட்சிய மன்னிப்பையோ தராமல், மாறனின் உள்நோக்கத்தையும் பிழையின் அளவையும் நடுவுநிலைமையோடு ஆராய்ந்தார் (தக்காங்கு நாடி). மாறன் மீண்டும் அத்தகைய ஆபத்தான கவனக்குறைவைச் செய்யாதவாறு (தலைச்செல்லா வண்ணத்தால்), மூன்று மாதங்கள் அடித்தளக் காரை அரைக்கும் பணிகளை மட்டுமே செய்து கட்டிடக் கலை விதிகளைக் கற்கும்படி குற்றத்திற்குப் பொருத்தமான சீர்திருத்தத் தண்டனையை வழங்கினார் (ஒத்தாங்கு ஒறுப்பது). நீதிபதி விளக்கினார்: 'குற்றத்தை நடுவுநிலைமையோடு ஆராய்ந்து (தக்காங்கு நாடி), மீண்டும் அக்குற்றம் தொடராதவாறு தடுத்து (தலைச்செல்லா வண்ணத்தால்), குற்றத்தின் அளவிற்குப் பொருத்தமாகத் தண்டித்துச் சீர்திருத்துபவனே உண்மையான தலைவன் ஆவான்!' (ஒத்தாங்கு ஒறுப்பது வேந்து). மாறன் அடித்தளக் குழியின் அருகில் அகன்ற மரத் தொட்டியில் சுண்ணக் காரையைக் குழைத்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 562Kural 562
தம் அதிகாரமும் நல்வாழ்வும் நெடுங்காலம் நிலைக்க விரும்பும் ஆட்சியாளர்கள், கண்டிக்கும் போது கடுமை காட்டி, தண்டனையை நிறைவேற்றும் போது வரம்பு மீறாமல் மென்மையோடு அளவாகத் தண்டிக்க வேண்டும்.
• ஆக்கம் நெடிது நீங்காமை வேண்டுபவர் = தம் ஆட்சியும் செல்வமும் நெடுங்காலம் நிலைக்க விரும்புபவர்கள்,
• கடிது ஓச்சி = கண்டிக்கும் போது கடுமையாகத் தண்டிப்பது போல் தொடங்கி,
• மெல்ல எறிக = தண்டனை தரும் போது வரம்பு மீறாமல் அளவோடு செய்ய வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாசறைக் காவலரும் படைத்தளபதியின் விவேகத் தண்டனையும்
இரவுக் காவலில் விழித்திருக்க முடியாமல் தூங்கிவிட்ட இளம் எல்லைக்காவலன் மணிகண்டனைக் கூட்டி, எல்லோரையும் எச்சரிக்கும் விதமாகக் கடுமையாகக் குரலெழுப்பி வாளை ஓங்கிக் கண்டித்தார் தலைமைத் தளபதி விக்ரமன் (கடிதோச்சி). ஆனால், உண்மையில் தீர்ப்பு வழங்கிய போது அவனுக்கு மரண தண்டனை விதிக்காமல், காவல் அகழி தோண்டும் மிதமான சீர்திருத்தத் தண்டனையை மட்டுமே வழங்கி அவனைப் பணிக்குத் திருப்பினார் (மெல்ல எறிக). தளபதியின் விவேகத்தைக் கண்டு வியந்த இளம் அதிகாரியிடம் விக்ரமன் விளக்கினார்: 'தம்பி! தன் அதிகாரமும் நல்வாழ்வும் நெடுங்காலம் நீங்காமல் நிலைத்து நிற்க விரும்புபவர்கள் (நெடிதாக்கம் நீங்காமை வேண்டுபவர்), குற்றங்கள் நிகழாமல் தடுக்கக் கண்டிக்கும் போது கடுமையாகக் கோலை ஓங்குவது போலக் காட்டி (கடிதோச்சி), தண்டிக்கும் போது மக்களை அச்சுறுத்தாமல் அளவோடு மென்மையாகத் தண்டிக்க வேண்டும்!' (மெல்ல எறிக). விக்ரமன் தனது கனத்த எஃகு வாளை உறுதியான ஓசையோடு உறையினுள் செலுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 563Kural 563
குடிமக்கள் அஞ்சி நடுங்கும்படியான கொடுஞ்செயல்களைச் செய்து அநீதியாக ஆளும் கொடுங்கோலன், எவ்வித சந்தேகமும் இன்றி நிச்சயமாக மிக விரைவிலேயே அடியோடு அழிந்து போவான்.
• வெருவந்த செய்து ஒழுகும் = மக்கள் அஞ்சி நடுங்கும் செயல்களைச் செய்து ஆட்சி புரியும்,
• வெங்கோலன் ஆயின் = கொடிய அரசனாக ஒருவன் இருப்பானானால்,
• ஒருவந்தம் = அவன் எந்த சந்தேகமும் இன்றி நிச்சயமாக,
• ஒல்லைக் கெடும் = மிக விரைவிலேயே அழிந்து போவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
குறுநில சர்வாதிகாரியின் வீழ்ச்சியும் நள்ளிரவுக் கலகமும்
மக்களை நடுநடுங்க வைக்கும் கொடூரத் தண்டனைகளையும், பொது இடங்களில் கசையடிகளையும் வழங்கித் தன் அநீதியான அதிகாரத்தை நிலைநாட்ட நினைத்தான் மலைக்கோட்டைத் தலைவன் விருபாக்ஷன் (வெருவந்த செய்தொழுகும் வெங்கோலன்). மக்கள் அஞ்சி அடங்கிவிட்டதாக அவன் இறுமாப்போடு இருந்த வேளையில், அடக்குமுறை தாங்காத குடிமக்களும் கோட்டைக்காவலர்களும் ஒரே இரவில் ஒன்றுதிரண்டு கலகம் செய்து, அவனது கோட்டையைத் தகர்த்து அவனைச் சிறைபிடித்தனர். சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டுக் கிடந்த விருபாக்ஷனைப் பார்த்து, மூத்த வரலாற்று அறிஞர் சதாசிவம் மக்களுக்கு விளக்கினார்: 'மக்களே! குடிமக்கள் அஞ்சி நடுங்கும்படியான கொடுஞ்செயல்களைச் செய்து அநீதியாக ஆட்சி நடத்தும் கொடுங்கோலன் (வெருவந்த செய்தொழுகும் வெங்கோலனாயின்), எவ்வித சந்தேகமும் இன்றி மிக விரைவிலேயே அடியோடு அழிந்து போவான்!' (ஒருவந்தம் ஒல்லைக் கெடும்). சதாசிவம் சேற்றில் மிதிபட்டுக்கிடந்த கொடுங்கோலனின் கிழிந்த கொடியைச் சுட்டிக்காட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 564Kural 564
'நம்மை ஆளும் தலைவன் மிகவும் கொடூரமானவன்' என்று குடிமக்கள் மனம் நொந்து கூறும் பழிச்சொல்லைப் பெற்ற ஆட்சியாளன், தன் ஆயுளும் அதிகாரமும் சுருங்கி மிக விரைவிலேயே அடியோடு அழிவான்.
• இறை கடியன் என்று உரைக்கும் = 'நம் தலைவன் கொடியவன்' என்று மக்கள் பேசும்,
• இன்னாச்சொல் வேந்தன் = பழிச்சொல்லைப் பெற்ற ஆட்சியாளன்,
• உறை கடுகி = தன் வாழ்நாளும் ஆட்சிக்காலமும் சுருங்கி,
• ஒல்லைக் கெடும் = மிக விரைவிலேயே அழிந்து போவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பட்டு நெசவு நகரமும் மக்களின் சாபமும்
சிறு தாமதங்களுக்கும் எளிய நெசவாளர்களைக் கொடூரமாகச் சவுக்கால் அடித்துத் தண்டித்த ஆளுநர் பாலச்சந்திரனைப் பார்த்து, நகரத்து மக்கள் அனைவரும் 'நம்மை ஆளும் தலைவன் மிகவும் கொடூரமானவன்!' என்று மனம் நொந்து கண்ணீரோடு பேசினர். எவராலும் வெல்ல முடியாத இளமை பலத்தோடும் மெய்க்காவல் படைகளோடும் அவன் இருந்தபோதும், மக்களின் தீராத கண்ணீரும் சாபமும் அவனது அதிகாரத்தையும் மன அமைதியையும் சிதைத்தன; இரண்டே ஆண்டுகளில் அவன் கொடுமையான நோயுற்றுப் பதவியையும் உயிரையும் இழந்தான். இதைக் கண்ட ஓய்வுபெற்ற முதிய அமைச்சர் திருநாவுக்கரசு மக்களுக்கு விளக்கினார்: 'மக்களே! 'நம்மை ஆளும் தலைவன் மிகவும் கொடியவன்' என்று குடிமக்கள் மனம் நொந்து கூறும் பழிச்சொல்லைப் பெற்ற கொடுங்கோல் ஆட்சியாளன் (இறைகடியன் என்றுரைக்கும் இன்னாச்சொல் வேந்தன்), தன் ஆயுளும் ஆட்சிப் பொழுதும் சுருங்கி (உறைகடுகி), மிக விரைவிலேயே அடியோடு அழிந்து போவான்!' (ஒல்லைக் கெடும்). திருநாவுக்கரசு தனது மர ஊன்றுகோலைத் திருப்பி மக்கள் கூடியிருந்த தெருவை நோக்கி நடந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 565Kural 565
மக்களுக்கு எளிதில் காணக் கிடைக்காதவனாய், கண்டபோதும் கடுகடுத்த முகத்தோடு இருப்பவனின் பெரும் செல்வம், பேயால் அல்லது பூதத்தால் காக்கப்பட்டுத் தனக்கும் பிறருக்கும் பயன்படாமல் பாழாகும் செல்வத்திற்கு ஒப்பானதாகும்.
• அருஞ்செவ்வி = எளிய மக்கள் தன்னை எளிதில் காண முடியாதவனாய்,
• இன்னா முகத்தான் = நேரில் கண்டாலும் கடுகடுத்த சின முகமுடையவனாய் இருப்பவனின்,
• பெருஞ்செல்வம் = பெரும் செல்வமானது,
• பேஎய் கண்டன்னது உடைத்து = பேயால் காக்கப்பட்டு யாருக்கும் பயன்படாமல் வீணாகும் தன்மையுடையதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கஞ்சப் பிரபுவின் தங்கக் கருவூலமும் பேய்க் காவலும்
ஏழு இரும்புப் பெட்டிகளில் தங்கக் காசுகளைப் பூட்டி வைத்த பெருநிலக்கிழார் சோமலிங்கம், நீதி வேண்டி வரும் ஏழைகளையோ உறவினர்களையோ சந்திக்காமல் மாளிகைக் கதவை அடைத்து வாழ்ந்தார் (அருஞ்செவ்வி). எப்போதாவது வாசலுக்கு வெளியே வந்தாலும், பார்ப்பவர் நடுங்கும் கடுகடுத்த சின முகத்தோடு அனைவரையும் மிரட்டினார் (இன்னா முகத்தான்); அவரிடம் எவரும் அணுக முடியாததால், அவரது அளப்பரிய பெருஞ்செல்வம் அவருக்கும் பயன்படாமல், ஊருக்கும் உதவாமல் பூமிக்குள் மக்கிப் போனது; அவர் இறந்த பின் திருடர்கள் பெட்டிகளை உடைத்துச் சென்றனர். பாழடைந்த மாளிகையைக் கண்டு முதியவர் முத்து விளக்கினார்: 'மக்களே! எளிதில் எவரையும் காண விடாமல் கதவடைத்து (அருஞ்செவ்வி), கண்ட போதும் கடுகடுத்த முகத்தோடு சினக்கும் ஒருவனின் பெரும் செல்வமானது (இன்னா முகத்தான் பெருஞ்செல்வம்), பாழடைந்த காட்டில் பேயால் அல்லது பூதத்தால் காக்கப்பட்டு யாருக்கும் பயன்படாமல் அழியும் செல்வத்தைப் போன்றதாகும்!' (பேஎய்கண்டன்னது உடைத்து). முத்து முற்றத்தில் தூசு படிந்து கிடந்த துருப்பிடித்த இரும்புப் பூட்டைத் தன் காலால் தள்ளி நகர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 566Kural 566
கடுமையான சுடுசொற்களைப் பேசுபவனாகவும், இரக்கமற்ற உள்ளமுடையவனாகவும் ஒருவன் இருப்பானானால், அவனிடம் குவிந்துள்ள பெருஞ்செல்வம் நிலைத்து நிற்காமல் உடனே அடியோடு அழிந்து போகும்.
• கடுஞ்சொல்லன் = கடுமையான சுடுசொற்களைப் பேசுபவனாகவும்,
• கண் இலன் ஆயின் = இரக்கமும் கருணையுமற்ற உள்ளமுடையவனாகவும் இருந்தால்,
• நெடுஞ்செல்வம் = அவனிடம் உள்ள பெருஞ்செல்வமானது,
• நீடின்றி ஆங்கே கெடும் = நிலைக்காமல் அப்போதே உடனே அழிந்து போகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நெல் ஆலை அதிபரின் சுடுசொல்லும் ஒரே நாளில் உடைந்த செல்வமும்
பல்லாயிரக்கணக்கான நெல் மூட்டைகளும் சரக்குக் கப்பல்களும் வைத்திருந்த ஆலை அதிபர் வரதராஜன், தன் தொழிலாளர்களை எப்போதும் மிகக் கேவலமான சுடுசொற்களால் ஏசித் திட்டினான் (கடுஞ்சொல்லன்). இயந்திரத்தில் விரல் நசுங்கிய தொழிலாளி ஒருவன் மருத்துவ உதவி கேட்டு வந்தபோது, சிறிதும் இரக்கமின்றி அவனது தினக்கூலியைப் பிடித்து வெளியேற்றினான் (கண்ணிலன் ஆயின்); அவனது தொடர் சுடுசொற்களையும் இரக்கமற்ற கொடுமையையும் பொறுக்க முடியாத இருநூறு தொழிலாளர்களும் ஒரே நாளில் மொத்தமாக வேலையை விட்டு வெளியேறினர். ஏற்றுமதிப் படகுகள் தாமதமாகிக் கடுமையான நஷ்டம் ஏற்பட்டு வரதராஜனின் பெருஞ்செல்வம் ஒரே வாரத்தில் முற்றிலும் அழிந்தது; பாழடைந்த ஆலையைக் கண்டு மூத்த கணக்காளர் மகாலிங்கம் விளக்கினார்: 'கடுமையான சுடுசொற்களைப் பேசுபவனாகவும் (கடுஞ்சொல்லன்), இரக்கமற்ற கொடிய உள்ளமுடையவனாகவும் ஒருவன் இருப்பானானால் (கண்ணிலன் ஆயின்), அவனிடம் உள்ள எவ்வளவு பெரிய செல்வமானாலும் நிலைத்து நிற்காமல் அப்போதே உடனே அழிந்து போகும்!' (நெடுஞ்செல்வம் நீடின்றி ஆங்கே கெடும்). மகாலிங்கம் கணக்கு ஏட்டை மூடி அதன் சிவப்புப் பட்டு நாடாவைக் கட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 567Kural 567
கடுஞ்சொற்களும், குற்றத்தின் அளவைத் தாண்டி வரம்பு மீறி வழங்கப்படும் கொடுமையான தண்டனைகளும், ஓர் ஆட்சியாளனின் பகை வெல்லும் இரும்பு போன்ற பேராற்றலையும் வலிமையையும் நாளுக்கு நாள் தேய்த்து அழித்துவிடும் கூரிய அரம் போன்றவையாகும்.
• கடுமொழியும் = பேசும் கடுமையான சுடுசொற்களும்,
• கையிகந்த தண்டமும் = வரம்பு மீறி வழங்கும் கொடுந்தண்டனைகளும்,
• வேந்தன் அடுமுரண் தேய்க்கும் அரம் = தலைவனின் இரும்பு போன்ற படை வலிமையைத் தேய்த்து அழிக்கும் அரம் போன்றதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
படைத்தளபதியின் அடக்குமுறையும் தேய்ந்த இரும்பு வாளும்
பத்தாயிரம் காலாட்படை வீரர்களை வழிநடத்திய படைத்தளபதி மாறவர்மன், தன் கீழ் பணியாற்றிய வீரர்களை எப்போது பார்த்தாலும் கடுமையான தகாத சொற்களால் இழிவுபடுத்தினான் (கடுமொழி). சிறு கூடாரத் தவறுகளுக்கும் வரம்பு மீறிய கொடூரமான சவுக்கடித் தண்டனைகளை வழங்கினான் (கையிகந்த தண்டம்); அவனது தொடர் கொடுமையால் மனமுடைந்த வீரர்கள், போர்க்களத்தில் எதிரிப் படை தாக்கிய போது தளபதிக்காகப் போரிடாமல் படையை விட்டே பின்வாங்கி ஓடினர்; மாறவர்மனின் இரும்பு போன்ற படைவலிமை அடியோடு நொறுங்கியது. தோற்றுப் பாசறைக் கூடாரத்தில் காயங்களோடு அமர்ந்திருந்த மாறவர்மனிடம், சான்றோர் சிவப்பிரகாசம் இரும்பை அரத்தால் தேய்த்துக் காட்டி விளக்கினார்: 'மாறவர்மா! கடுமையான சுடுசொற்களும் (கடுமொழியும்), வரம்பு மீறி வழங்கப்படும் கொடூரத் தண்டனைகளும் (கையிகந்த தண்டமும்), ஒரு தலைவனின் பகைவரை வெல்லும் பேராற்றலையும் படைவலிமையையும் நாளுக்கு நாள் தேய்த்து அழித்துவிடும் கூரிய அரம் போன்றவையாகும்!' (வேந்தன் அடுமுரண் தேய்க்கும் அரம்). சிவப்பிரகாசம் அரத்தின் மீதிருந்த இரும்புத் துகள்களைப் பட்டறை மேசையின் மீது ஊதித் தள்ளினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 568Kural 568
அமைச்சர்களோடு கலந்து ஆலோசிக்காமல் தான்தோன்றித்தனமாகச் செயல்பட்டு, காரியம் கெட்ட பின்னர் சினமடைந்து அவர்களைச் சீறி விழும் தலைவனின் செல்வமும் ஆட்சியும் நாளுக்கு நாள் தேய்ந்து அழியும்.
• இனத்தாற்றி எண்ணாத வேந்தன் = அமைச்சர்களோடு கலந்து ஆலோசித்துச் செயல்படாத தலைவன்,
• சினத்தாற்றிச் சீறின் = காரியம் கெட்ட பிறகு கோபப்பட்டு அவர்களைச் சீறிச் சினந்தால்,
• திருச் சிறுகும் = அவனது செல்வமும் அதிகாரமும் நாளுக்கு நாள் சுருங்கி அழியும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
துறைமுக வணிகப் பெருந்தலைவனும் விலகிய உதவியாளர்களும்
அனுபவம் வாய்ந்த மூத்த மாலுமிகளோடும் கணக்காளர்களோடும் கலந்து ஆலோசிக்காமல், தன் பிடிவாதத்தால் ஆபத்தான பருவமழைக்காலத்தில் சரக்குக் கப்பல்களை நடுக்கடலில் இறக்கினான் கப்பல் வணிகன் குணசேகரன் (இனத்தாற்றி எண்ணாதவன்). சூறாவளிக் காற்றில் கப்பல்கள் பவளப் பாறைகளில் மோதி உடைந்த போது, தன் தவற்றை ஒப்புக்கொள்ளாமல், விசுவாசமான மாலுமிகள் மீது பாய்ந்து அவர்களைக் கடுஞ்சினத்தோடு சீறி மிரட்டினான் (சினத்தாற்றிச் சீறின்); அவனது குருட்டுக் கோபத்தைக் கண்டு அஞ்சிய திறமையான மாலுமிகள் அனைவரும் அவனை விட்டு விலகிப் போட்டியாளர்களின் நிறுவனங்களில் சேர்ந்தனர். துறைமுகத்தில் வழிகாட்ட அறிஞர்கள் எவருமின்றி அவனது பெரும் வர்த்தகம் நாளுக்கு நாள் சுருங்கி வறுமையில் முடிந்தது; முதிய வணிகர் வேலு அவனுக்கு விளக்கினார்: 'குணசேகரா! அனுபவமிக்க ஆலோசகர்களோடு கலந்து ஆலோசிக்காமல் தான்தோன்றித்தனமாகச் செயல்பட்டு (இனத்தாற்றி எண்ணாத வேந்தன்), காரியம் கெட்ட பிறகு தன் சினத்தின் வழியே சென்று அவர்களைச் சீறி விழும் ஒரு தலைவனின் செல்வமும் செல்வாக்கும் நாளுக்கு நாள் சுருங்கி அழிந்துவிடும்!' (சினத்தாற்றிச் சீறிற் சிறுகும் திரு). வேலு துறைமுக மேடையில் நின்ற இளம் மாலுமியிடம் சுருட்டப்பட்ட கடல் வரைபடப் பட்டயத்தை வழங்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 569Kural 569
போர் அல்லது நெருக்கடிகள் வருவதற்கு முன்னரே தற்காப்புக்கான பாதுகாப்பு அரண்களைச் செய்துகொள்ளாத ஆட்சியாளன், ஆபத்து வந்து தாக்கும் போது பயந்து நடுங்கி மிக விரைவிலேயே அழிந்து போவான்.
• சிறை செய்யா வேந்தன் = ஆபத்து வருவதற்கு முன்பே தற்காப்பு அரண்களை அமைத்துக் கொள்ளாத தலைவன்,
• செருவந்த போழ்தில் = போர் வந்து தாக்கும் போது,
• வெருவந்து = பாதுகாப்பு இல்லாததால் பயந்து நடுங்கி,
• வெய்து கெடும் = மிக விரைவிலேயே அழிந்து போவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
எல்லைக் கோட்டையும் முன்னெச்சரிக்கையற்ற மன்னனும்
எல்லையில் வலுவான கல் கோட்டைச் சுவர்களையும் ஆழமான பாதுகாப்பு அகழிகளையும் கட்டிப் பாதுகாப்பை முன்கூட்டியே பலப்படுத்தும்படி பொறியாளர்கள் கூறியும், பணத்தைச் செலவழிக்க மனமின்றித் தற்காப்பு அரண்களை அமைக்கத் தவறினான் குறுநிலத் தலைவன் ஜெயவிஜயன் (சிறை செய்யா வேந்தன்). திடீரெனப் பகைநாட்டுப் படைகள் நள்ளிரவில் எல்லையைத் தாக்கிய போது, வீரர்களைக் கூட்டிப் போரிடக் கோட்டைகளோ தற்காப்பு அரண்களோ இல்லாததால், ஜெயவிஜயன் பயந்து நடுங்கிச் சில மணி நேரங்களிலேயே தோற்றுச் சிறைபிடிக்கப்பட்டான். தோற்றுச் சிறையில் நின்ற ஜெயவிஜயனிடம் தலைமைப் பொறியாளர் சோமு விளக்கினார்: 'தலைவரே! போர் வருவதற்கு முன்பே நாட்டிற்குத் தேவையான தற்காப்பு அரண்களை முன்னெச்சரிக்கையோடு அமைத்துக் கொள்ளாத ஆட்சியாளன் (சிறைசெய்யா வேந்தன்), பகைவர் போர் தொடுத்து வந்து தாக்கும் போது (செருவந்த போழ்தில்), பாதுகாப்பு ஏதுமின்றிப் பயந்து நடுங்கி மிக விரைவிலேயே அடியோடு அழிந்து போவான்!' (வெருவந்து வெய்து கெடும்). சோமு அகழியின் குறுக்கே எரிந்து கிடந்த மரக் கோட்டைக் கம்பங்களை உற்றுப் பார்த்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 570Kural 570
மக்கள் அஞ்சி நடுங்கும் கொடுங்கோல் ஆட்சி புரியும் ஆட்சியாளன், நீதி நூல்களைக் கற்காத கொடிய அறிவிலிகளையே தனக்குத் துணையாகச் சேர்த்துக் கொள்வான்; அத்தகைய கொடுங்கோலர்களின் கூட்டத்தை விட இந்தப் பூமிக்குத் தாங்க முடியாத பெரும் பாரமான சுமை வேறு எதுவும் இல்லை.
• கடுங்கோல் = மக்கள் அஞ்சும் கொடுங்கோல் ஆட்சி புரியும் அரசன்,
• கல்லார்ப் பிணிக்கும் = நீதி நூல்களைக் கற்காத அறிவிலிகளையே தனக்குத் துணையாகச் சேர்த்துக் கொள்வான்;
• அது அல்லது = அக்கூட்டத்தைத் தவிர,
• நிலக்குப் பொறை இல்லை = இந்த பூமித்தாய்க்குப் பெரும் பாரமான சுமை வேறு எதுவும் இல்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொடுங்கோல் அரசவையும் பூமி தாங்காத பெரும் பாரமும்
நீதி நூல்களைக் கற்ற சான்றோர்களையும் நேர்மையான நீதிபதிகளையும் அவையிலிருந்து துரத்திவிட்டு, நீதி கற்காத வன்முறை முரடர்களையும் அறிவிலிகளையுமே தனக்குத் துணையாகச் சேர்த்துக்கொண்டு மக்களைத் துன்புறுத்தினான் கொடுங்கோலன் உக்கிரவர்மன். இந்த அறிவிலிக் கூட்டத்தால் நாடெங்கும் அநீதியும் லஞ்சமும் வன்முறையும் பெருகி மக்கள் சொல்லொணாத் துயரத்தில் கதறினர்; அரண்மனை வாசலில் நின்ற சான்றோர் வேதநாயகன் அவையோரிடம் உரக்கக் கூறினார். வேதநாயகன் அறிவுறுத்தினார்: 'மக்களே! பெருமலையையும் பாறைகளையும் கடலையும் எளிதில் தாங்கும் பூமித்தாய்க்கு அவை சுமையே அல்ல; ஆனால் மக்கள் அஞ்சி நடுங்கும் கொடுங்கோல் ஆட்சி புரியும் ஆட்சியாளன், அறம் கற்காத கொடிய அறிவிலிகளையே தனக்குத் துணையாகச் சேர்த்துக் கொள்ளும் போது (கல்லார்ப் பிணிக்கும் கடுங்கோல்), அத்தகைய கூட்டத்தை விட இந்தப் பூமிக்குத் தாங்க முடியாத பெரும் பாரமான சுமை வேறு எதுவுமே இல்லை!' (அதுவல்லது இல்லை நிலக்குப் பொறை). வேதநாயகன் கல் மண்டபப் படிகளில் இறங்கி முற்றத்தை நோக்கி நடந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.