குறள் 1211Kural 1211
என் பிரிவுத் துயரைப் போக்கும் வண்ணம், வெளியூர் சென்ற என் காதலர் அனுப்பிய இனிய தூதுச் செய்தியோடு என்னிடம் வந்து சேர்ந்த இந்தக் கனவுக்கு, நன்றிக் கைம்மாறாக நான் என்ன உபசாரத்தைச் செய்து விருந்து படைப்பேனோ?
• காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்கு = என் பிரிவுத் துயரைப் போக்க என் காதலர் அனுப்பிய இனிய தூதுச் செய்தியோடு வந்த இந்தக் கனவுக்கு;
• விருந்து யாது செய்வேன் கொல் = கைம்மாறாக என்ன உபசாரத்தைச் செய்து விருந்து படைப்பேனோ?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி மரகதமும் இளம் அமுதாவும்
கோயில் மண்டபத்தில் பித்தளை விளக்குகளைப் புளிச் சாம்பலால் தேய்த்துத் துலக்கிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் அமுதா, இரவில் வந்த இனிய கனவின் நினைவால் முகத்தில் பூரிப்புத் ததும்ப நின்றாள். விளக்கு துடைக்கும் நாரைத் தட்டில் வைத்த அமுதா, காலையிலேயே உன் முகத்தில் இத்தனை மகிழ்ச்சிக்கு என்ன காரணம் என்று வினவிய மூத்த தோழி மரகதத்திடம் தன் உள்ளத்து நன்றியைக் கூறினாள். "தோழி, என் பிரிவுத் துயரைப் போக்கும் வண்ணம், வெளியூர் சென்ற என் காதலர் அனுப்பிய இனிய தூதுச் செய்தியோடு என்னிடம் வந்து சேர்ந்த இந்தக் கனவுக்கு, நன்றிக் கைம்மாறாக நான் என்ன உபசாரத்தைச் செய்து விருந்து படைப்பேனோ (காதலர் தூதொடு வந்த கனவினுக்கு யாதுசெய் வேன்கொல் விருந்து)!" என்று கூறினாள். மரகதம் பித்தளை விளக்குகளை மெல்லிய துணியால் துடைத்து நெய் வழியும் வழிகளைச் சரி செய்தார்; வரிசையாக அமைக்கப்பட்ட விளக்குகளைக் கல் திண்டின் மேல் அடுக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1212Kural 1212
நான் மன்றாடி வேண்டுவதைக் கேட்டு, மை தீட்டிய என் கண்கள் சிறிது நேரம் தூங்குமானால், அப்போது வரும் கனவில் என் காதலரைச் சந்தித்துப் பிரிவுத் துயரிலும் நான் இன்னும் சாகாமல் உயிரைத் தாங்கிப் பிழைத்திருக்கும் உண்மையை அவரிடம் நானே விரிவாக எடுத்துச் சொல்வேனே!
• யான் இரப்ப = நான் மன்றாடி வேண்டுவதைக் கேட்டு,
• கயல் உண்கண் துஞ்சின் = கயல்மீன் போன்ற மை தீட்டிய என் கண்கள் சிறிது நேரம் தூங்குமானால்;
• கலந்தார்க்கு = அப்போது வரும் கனவில் என் காதலரைச் சந்தித்து,
• உயல் உண்மை சாற்றுவேன் மன் = இந்தப் பிரிவுத் துயரிலும் நான் இன்னும் சாகாமல் உயிரைத் தாங்கிப் பிழைத்திருக்கும் உண்மையை அவரிடம் நானே எடுத்துச் சொல்வேனே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய அத்தை தையல்நாயகியும் இளம் கயல்விழியும்
நன்செய் வயலில் சேற்றில் நின்றபடி பச்சை நெல் நாற்றுகளைப் பிடுங்கிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் கயல்விழி, இரவு முழுவதும் உறங்காததால் சிவந்த கண்களோடு பெருமூச்சு விட்டு நின்றாள். நாற்றுக் கற்றையை வரப்பில் வைத்த கயல்விழி, இரவில் உனக்கு ஏன் சிறிதும் தூக்கம் வரவில்லை என்று வினவிய முதிய அத்தை தையல்நாயகியிடம் தன் நெஞ்சத்து ஏங்குதலைக் கூறினாள். "அத்தை, நான் மன்றாடி வேண்டுவதைக் கேட்டு, மை தீட்டிய என் கண்கள் சிறிது நேரம் தூங்குமானால், அப்போது வரும் கனவில் என் காதலரைச் சந்தித்துப் பிரிவுத் துயரிலும் நான் இன்னும் சாகாமல் உயிரைத் தாங்கிப் பிழைத்திருக்கும் உண்மையை அவரிடம் நானே விரிவாக எடுத்துச் சொல்வேனே (கயலுண்கண் யானிரப்பத் துஞ்சிற் கலந்தார்க்கு உயலுண்மை சாற்றுவேன் மன்)!" என்று கூறினாள். தையல்நாயகி நெல் நாற்றுக் கட்டுகளை வைக்கோல் பிரியால் சுற்றிக் கட்டினார்; கட்டிய நாற்றுக் கற்றைகளை வாய்க்கால் நீரில் மிதக்கவிட்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1213Kural 1213
விழித்திருக்கும் நனவு வேளையில் நேரில் வந்து அன்பு காட்டாத என் காதலரை, இரவில் வரும் கனவிலாவது நேரில் கண்டு இன்புறுவதால்தான் என்னுடைய உயிரானது உடலை விட்டுப் பிரியாமல் இன்னும் நிலைத்து நிற்கின்றது!
• நனவினால் நல்காதவரை = விழித்திருக்கும் நனவு வேளையில் நேரில் வந்து அன்பு காட்டாத என் காதலரை;
• கனவினால் காண்டலின் = இரவில் வரும் கனவிலாவது நேரில் கண்டு தழுவுவதால்தான்,
• என் உயிர் உண்டு = என்னுடைய உயிரானது உடலை விட்டுப் பிரியாமல் இன்னும் நிலைத்து நிற்கின்றது!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி செண்பகமும் இளம் வாசுகியும்
பட்டு நெசவுக் கூடத்தில் தறியின் இழைகளுக்கு இடையே மர நாடாவைச் செலுத்திச் சிவப்புப் பட்டுச் சேலையை நெய்து கொண்டிருந்த இளம் பெண் வாசுகி, மெலிந்த உடலோடு ஆனால் அமைதியான முகத்தோடு நின்றாள். நாடாவை மரப் பலகையில் நிறுத்திய வாசுகி, நனவில் அவர் வராத நிலையிலும் நீ எவ்வாறு உயிரைத் தாங்கிக் கொண்டிருக்கிறாய் என்று வியந்த மூத்த தோழி செண்பகத்திடம் தன் நெஞ்சத்து உண்மையைக் கூறினாள். "தோழி, விழித்திருக்கும் நனவு வேளையில் நேரில் வந்து அன்பு காட்டாத என் காதலரை, இரவில் வரும் கனவிலாவது நேரில் கண்டு இன்புறுவதால்தான் என்னுடைய உயிரானது உடலை விட்டுப் பிரியாமல் இன்னும் நிலைத்து நிற்கின்றது (நனவினால் நல்கா தவரைக் கனவினால் காண்டலின் உண்டென் உயிர்)!" என்று கூறினாள். செண்பகம் மரப் பண்ணையை முன்னும் பின்னும் இழுத்துப் பட்டு இழைகளை இறுக்கினார்; நெய்து முடித்த சிவப்புப் பட்டின் பகுதியை அடி மர உருளையில் சுற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1214Kural 1214
நனவில் நேரில் வந்து அன்பு செய்யாத என் காதலரை, அவர் இருக்கும் தூர தேசத்திற்கே சென்று தேடிக் கொண்டு வந்து சேர்ப்பதால், அந்தக் கனவின் வழியாகவே எனக்குக் காதல் இன்பமும் மன அமைதியும் கிடைக்கின்றது!
• நனவினான் நல்காரை = நனவில் நேரில் வந்து அன்பு செய்யாத என் காதலரை,
• நாடித் தரற்கு = அவர் இருக்கும் தூர தேசத்திற்கே சென்று தேடிக் கொண்டு வந்து தருவதால்;
• கனவினான் காமம் உண்டாகும் = அந்தக் கனவின் மூலமாகவே எனக்குப் பேரன்பின் இன்பம் கிடைக்கின்றது!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தமக்கை வடிவுக்கரசியும் இளம் மலர்க்கொடியும்
வார்ப்புப் பட்டறையில் வெண்கல விளக்குகளுக்கான மெழுகு உருவங்களை மரக் குச்சியால் செதுக்கிக் கொண்டிருந்த இளம் கைவினைப் பெண் மலர்க்கொடி, முகத்தில் ஓர் இனிய அமைதியோடு நின்றாள். செதுக்கும் கருவியைப் பலகையில் வைத்த மலர்க்கொடி, கணவர் வராதபோதும் உன் முகத்தில் இந்த ஆறுதல் எப்படி வந்தது என்று கேட்ட மூத்த தமக்கை வடிவுக்கரசியிடம் தன் கனவின் வலிமையைக் கூறினாள். "அக்கா, நனவில் நேரில் வந்து அன்பு செய்யாத என் காதலரை, அவர் இருக்கும் தூர தேசத்திற்கே சென்று தேடிக் கொண்டு வந்து சேர்ப்பதால், அந்தக் கனவின் வழியாகவே எனக்குக் காதல் இன்பமும் மன அமைதியும் கிடைக்கின்றது (கனவினான் உண்டாகும் காமம் நனவினான் நல்காரை நாடித் தரற்கு)!" என்று கூறினாள். வடிவுக்கரசி மெழுகு விளக்கின் மேல் மெல்லிய களிமண் பூச்சைத் தூரிகையால் தடவினார்; உலர வைக்க வேண்டிய வார்ப்பு அச்சுகளை மணல் மேட்டின் மேல் பக்குவமாக வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1215Kural 1215
முன்பு நனவில் என் காதலரோடு நேரில் கூடியிருந்த இன்பமும் நிகழ்ந்த அப்போதே இனிமை தந்தது; இப்போது தூக்கத்தில் அவரைக் கனவில் கண்டு தழுவும் இன்பமும் கண்ட அந்தப் பொழுதிலேயே எனக்குச் சமமான இன்பத்தைத் தருகிறது!
• நனவினால் கண்டதூஉம் ஆங்கே இனிது = முன்பு நனவில் என் காதலரோடு நேரில் கூடியிருந்த இன்பமும் அப்போதே இனிமை தந்தது;
• கனவும் தான் கண்டபொழுதே இனிது = இப்போது தூக்கத்தில் அவரைக் கனவில் கண்டு தழுவும் இன்பமும் கண்ட அந்தப் பொழுதிலேயே இன்பம் தருகிறது!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி மீனாட்சியும் இளம் நற்சோணையும்
முத்து மண்டபத்தில் கரிய கம்பளத்தின் மேல் கடல் முத்துக்களை அளவின்படி தரம் பிரித்துக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் நற்சோணை, தன் நெஞ்சில் ஒரு தெளிந்த அமைதியோடு நின்றாள். முத்து சல்லடையைத் தட்டில் வைத்த நற்சோணை, கனவில் காண்பது பொய்யான இன்பம் தானே என்று கூறிய மூத்த தோழி மீனாட்சியிடம் தன் உள்ளத்து உண்மையை விளக்கினாள். "தோழி, முன்பு நனவில் என் காதலரோடு நேரில் கூடியிருந்த இன்பமும் நிகழ்ந்த அப்போதே இனிமை தந்தது; இப்போது தூக்கத்தில் அவரைக் கனவில் கண்டு தழுவும் இன்பமும் கண்ட அந்தப் பொழுதிலேயே எனக்குச் சமமான இன்பத்தைத் தருகிறது (நனவினால் கண்டதூஉம் ஆங்கே கனவுந்தான் கண்ட பொழுதே இனிது)!" என்று கூறினாள். மீனாட்சி வெண்மையான உருண்டை முத்துக்களைச் செப்புச் சல்லடையால் சலித்து எடுத்தார்; தரம் பிரித்த சிறந்த முத்துக்களை வெல்வெட் பையில் நிரப்பி வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1216Kural 1216
நடுவே வந்து கனவைக் கலைத்துவிடும் 'விழித்தெழும் நனவு' என்ற கொடிய ஒன்று மட்டும் இல்லாமல் போயிருந்தால், கனவில் வந்து என்னை அணைத்துக் கொண்ட என் காதலர் என்னை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாமலே இருந்திருப்பாரே!
• நனவு என ஒன்று இல்லை ஆயின் = நடுவே வந்து கனவைக் கலைக்கும் 'விழித்தெழும் நனவு' என்ற கொடிய ஒன்று மட்டும் இல்லாதிருந்தால்;
• கனவினால் காதலர் நீங்கலர் மன் = கனவில் வந்து என்னை அணைத்துக் கொண்ட என் காதலர் என்னை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாமலே இருந்திருப்பாரே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி சிவகாமியும் இளம் பொன்னழகியும்
மலைப் பாதையில் மஞ்சள் கூடைகளை இருபுறமும் தாங்கிய காவடித் தண்டை இறக்கி வைத்துவிட்டுப் பாறையில் அமர்ந்த இளம் பெண் பொன்னழகி, காலையில் கண் விழித்ததால் கலைந்த கனவை நினைத்துக் கண்ணீர் துடைத்தாள். காவடித் தண்டைப் பாறையில் சாய்த்த பொன்னழகி, அதிகாலையிலேயே ஏன் இந்த ஏக்கம் என்று கேட்ட மூத்த தோழி சிவகாமியிடம் தன் நெஞ்சத்து ஆதங்கத்தைக் கூறினாள். "தோழி, நடுவே வந்து கனவைக் கலைத்துவிடும் 'விழித்தெழும் நனவு' என்ற கொடிய ஒன்று மட்டும் இல்லாமல் போயிருந்தால், கனவில் வந்து என்னை அணைத்துக் கொண்ட என் காதலர் என்னை விட்டு ஒருபோதும் பிரியாமலே இருந்திருப்பாரே (நனவென ஒன்றில்லை ஆயின் கனவினால் காதலர் நீங்கலர் மன்)!" என்று கூறினாள். சிவகாமி மரக் காவடியின் இருபுறமும் கட்டப்பட்ட சணல் கயிறுகளைச் சரி செய்தார்; மஞ்சள் கூடைகளைப் பாறைத் திண்டின் மேல் நிலையாக நிறுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1217Kural 1217
விழித்திருக்கும் நனவு நேரத்தில் நேரில் வந்து அன்பு செய்யாத கொடிய மனமுடைய என் காதலர், இரவில் வரும் கனவில் மட்டும் தோன்றித் தழுவி, விழித்தவுடன் மறைந்துபோய் என்னை மேலும் வருத்துவது என்ன காரணத்தாலோ?
• நனவினால் நல்காக் கொடியார் = விழித்திருக்கும் நனவு நேரத்தில் நேரில் வந்து அன்பு செய்யாத கொடிய மனமுடைய என் காதலர்;
• கனவினால் எம்மைப் பீழிப்பது என் = இரவில் வரும் கனவில் மட்டும் வந்து தோள் தழுவி, விழித்ததும் மறைந்து என்னை வருத்துவது என்ன காரணத்தாலோ?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய அத்தை பொன்னம்மாளும் இளம் கார்த்திகாவும்
மண்பாண்டக் கூடத்தில் களிமண் உருண்டைகளை இரும்பு ஊசியால் துளையிட்டுச் சுடுமண் மணிகளாகச் செய்து கொண்டிருந்த இளம் பெண் கார்த்திகா, விழித்தவுடன் கலைந்துபோன கனவின் வலியால் கண்களில் நீர் வழிய நின்றாள். துளை போடும் கம்பியைப் பலகையில் வைத்த கார்த்திகா, கனவில் கண்ட இன்பத்திலும் உனக்கு ஏன் இத்தனை துயரம் என்று கேட்ட முதிய அத்தை பொன்னம்மாளிடம் தன் நெஞ்சத்து வேதனையைக் கூறினாள். "அத்தை, விழித்திருக்கும் நனவு நேரத்தில் நேரில் வந்து அன்பு செய்யாத கொடிய மனமுடைய என் காதலர், இரவில் வரும் கனவில் மட்டும் தோன்றித் தழுவி, விழித்தவுடன் மறைந்துபோய் என்னை மேலும் வருத்துவது என்ன காரணத்தாலோ (நனவினால் நல்காக் கொடியார் கனவனால் என்எம்மைப் பீழிப் பது)!" என்று கூறினாள். பொன்னம்மாள் துளையிட்ட சுடுமண் மணிகளை நாணல் குச்சியில் வரிசையாகக் கோர்த்தார்; உலர வைக்கும் மணிக் குச்சிகளை மரச் சட்டத்தின் மேல் பக்குவமாக வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1218Kural 1218
நான் கண்களை மூடி உறங்கும் போது கனவில் வந்து என் தோள்களைத் தழுவுகின்ற என் காதலர், நான் விழித்துப் பார்க்கும் போதோ மாயமாய் மறைந்து சட்டென்று ஓடிவந்து என் நெஞ்சிற்குள்ளேயே புகுந்து கொள்கிறார்!
• துஞ்சுங்கால் தோள் மேலர் ஆகி = நான் கண்களை மூடி உறங்கும் போது கனவில் வந்து என் தோள்களைத் தழுவுகின்ற என் காதலர்;
• விழிக்குங்கால் = நான் விழித்துப் பார்க்கும் போது,
• விரைந்து நெஞ்சத்தர் ஆவர் = சட்டென்று ஓடிவந்து என் நெஞ்சிற்குள்ளேயே புகுந்து கொள்கிறார்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தமக்கை அங்கம்மாளும் இளம் இளம்பிறையும்
நூற்புக் கூடத்தில் மர இராட்டினத்தைச் சுழற்றி வெண்மையான பஞ்சு நூலை நூற்றுக்கொண்டிருந்த இளம் பெண் இளம்பிறை, முகத்தில் ஒரு மெல்லிய கனிவோடு நின்றாள். இராட்டினக் கைப்பிடியை நிறுத்திய இளம்பிறை, பிரிந்து சென்ற கணவரை நினைத்து நீ ஏன் சோர்வடையவில்லை என்று வியந்த மூத்த தமக்கை அங்கம்மாளிடம் தன் உள்ளத்து அனுபவத்தைக் கூறினாள். "அக்கா, நான் கண்களை மூடி உறங்கும் போது கனவில் வந்து என் தோள்களைத் தழுவுகின்ற என் காதலர், நான் விழித்துப் பார்க்கும் போதோ மாயமாய் மறைந்து சட்டென்று ஓடிவந்து என் நெஞ்சிற்குள்ளேயே புகுந்து கொள்கிறார் (துஞ்சுங்கால் தோள்மேலர் ஆகி விழிக்குங்கால் நெஞ்சத்தர் ஆவர் விரைந்து)!" என்று கூறினாள். அங்கம்மாள் நூல் நிரம்பிய மரக் கதிரை இராட்டினத்தின் அச்சிலிருந்து கழற்றினார்; வெண்மையான பஞ்சு நூலை நூல் சுற்றும் மரச் சட்டத்தில் சுற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1219Kural 1219
கனவில் தம் காதலரைக் கண்டு தழுவும் பேரின்பத்தைப் பெறாத பெண்கள்தான், 'நனவில் நேரில் வந்து இவர் அன்பு காட்டவில்லையே' என்று என் காதலரைக் குற்றஞ்சாட்டிக் குறை கூறுவார்கள்!
• கனவினால் காதலர்க் காணாதவர் = கனவில் தம் காதலரைக் கண்டு தழுவும் இன்பத்தைப் பெறாத பெண்களே;
• நனவினால் நல்காரை நோவர் = 'நனவில் நேரில் வந்து இவர் அன்பு காட்டவில்லையே' என்று என் காதலரைக் குற்றஞ்சாட்டிக் குறை கூறுவார்கள்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி மரகதவல்லியும் இளம் அமுதவல்லியும்
பூ மண்டபத்தில் இளஞ்சிவப்புத் தாமரை மொட்டுகளை வாழை நாரில் மாலையாகத் தொடுத்துக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் அமுதவல்லி, தன் கணவரைக் குறை கூறிய அயலாரின் சொற்களைக் கேட்டுப் புன்னகைத்தாள். தாமரை மாலையை மடியில் வைத்த அமுதவல்லி, கணவர் நேரில் வராததைக் குறித்து ஊரார் ஏசுகிறார்களே என்று வருந்திய மூத்த தோழி மரகதவல்லியிடம் தன் அமைதிக்கான காரணத்தைக் கூறினாள். "தோழி, கனவில் தம் காதலரைக் கண்டு தழுவும் பேரின்பத்தைப் பெறாத பெண்கள்தான், 'நனவில் நேரில் வந்து இவர் அன்பு காட்டவில்லையே' என்று என் காதலரைக் குற்றஞ்சாட்டிக் குறை கூறுவார்கள் (நனவினால் நல்காரை நோவர் கனவினால் காதலர்க் காணா தவர்)!" என்று கூறினாள். மரகதவல்லி தொடுத்து முடித்த தாமரை மாலையின் நுனியை வாழை நாரால் முடிச்சிட்டார்; மலர்த் தட்டின் மேல் குளிர்ந்த கிணற்று நீரைத் தெளித்துப் பூக்களைப் புத்துணர்ச்சியாக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1220Kural 1220
இந்த ஊரில் உள்ள பெண்கள், 'நனவில் அவர் இவளைப் பிரிந்து சென்றுவிட்டார்' என்று என் காதலரைக் குற்றஞ்சாட்டிக் குறை கூறுகின்றார்களே; அவர் நாள்தோறும் என் கனவில் இடைவிடாமல் வந்து தோள் தழுவி அன்பு செய்வதை அவர்கள் அறிய மாட்டார்களோ?
• இவ்வூரவர் = இந்த ஊரில் உள்ள பெண்கள்,
• நனவினால் நம் நீத்தார் என்பர் = 'நனவில் அவர் நம்மைப் பிரிந்து விட்டுச் சென்றுவிட்டார்' என்று என் காதலரை ஏசிப் பழித்துப் பேசுகின்றார்களே;
• கனவினால் காணார்கொல் = அவர் நாள்தோறும் என் கனவில் இடைவிடாமல் வந்து தழுவுவதை அவர்கள் அறிய மாட்டார்களோ?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி பொன்னம்மாளும் இளம் வள்ளியும்
உப்பள வரப்பில் மரப் பலகையால் வெண்மையான உப்பை வாரி அடுக்கிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் வள்ளி, ஊராரின் வீண் பேச்சைக் கேட்டு முகத்தில் அமைதியோடு நின்றாள். உப்பு வாரும் பலகையை வரப்பில் நிறுத்திய வள்ளி, உன் கணவர் உன்னைக் கைவிட்டுவிட்டார் என்று ஊரார் பேசுகிறார்களே என்று சினந்த மூத்த தோழி பொன்னம்மாளிடம் தன் நெஞ்சத்து உறுதியைக் கூறினாள். "தோழி, இந்த ஊரில் உள்ள பெண்கள், 'நனவில் அவர் இவளைப் பிரிந்து சென்றுவிட்டார்' என்று என் காதலரைக் குற்றஞ்சாட்டிக் குறை கூறுகின்றார்களே; அவர் நாள்தோறும் என் கனவில் இடைவிடாமல் வந்து தோள் தழுவி அன்பு செய்வதை அவர்கள் அறிய மாட்டார்களோ (நனவினால் நம்நீத்தார் என்பர் கனவினால் காணார்கொல் இவ்வூ ரவர்)!" என்று கூறினாள். பொன்னம்மாள் மரத்தாலான உப்பு வாரிப் பலகையை வரப்பின் மேட்டில் சாய்த்து வைத்தார்; உப்புக் கூடைகளை உப்பளப் பாத்தியின் கரையில் வரிசையாக அடுக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.