குறள் 1091Kural 1091
மை தீட்டிய இவளது அழகிய விழிகளில் இரண்டு வகையான பார்வைகள் உள்ளன; ஒரு பார்வை என்னுள் காதல் வேதனையை உண்டாக்கும் பார்வை, மற்றொரு பார்வை அந்த வேதனையைத் தீர்த்து இன்பம் நல்கும் அருமருந்தாகும் பார்வை.
• இவள் உண் கண் உள்ளது = மை தீட்டிய இவளது விழிகளில் எனக்கு இரண்டு வகையான பார்வைகள் உள்ளன;
• ஒரு நோக்கு நோய் நோக்கு = அவற்றுள் ஒரு பார்வை எனக்குக் காதல் துன்பத்தை உண்டாக்கும் பார்வையாகும்;
• ஒன்று அந்நோய் மருந்து = மற்றொரு பார்வை அந்தத் துன்பத்திற்கு மருந்தாகி இன்பம் தரும் பார்வையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய மரத் தச்சர் பொன்னையாவும் இளம் இனியனும்
கடற்கரைக் கொட்டிலில் தேக்கு மரக்கட்டைகளைக் கொண்டு புதிய கட்டுமரத்தை இழைத்துக் கொண்டிருந்த இளம் தச்சர் இனியன், அந்தப் பாதையில் நீர் மொள்ளச் சென்ற நெய்தல் நிலத்துப் பெண்ணின் மை தீட்டிய விழிகளை நேருக்கு நேர் சந்தித்த போது, தன் கையில் இருந்த மரச் செதுக்கு உளியை நழுவவிட்டான். அவளது பார்வையின் வீச்சில் பரவசமடைந்து நின்ற இனியன், தன் ஆசான் முதிய பொன்னையாவிடம் தன் உள்ளக் கிளர்ச்சியை விவரித்தான். "ஆசானே, மை தீட்டிய இவளது அழகிய விழிகளில் இரண்டு வகையான பார்வைகள் உள்ளன; ஒரு பார்வை என்னுள் காதல் வேதனையை உண்டாக்கும் பார்வை, மற்றொரு பார்வை அந்த வேதனையைத் தீர்த்து இன்பம் நல்கும் அருமருந்தாகும் பார்வை (இருநோக்கு இவளுண்கண் உள்ளது ஒருநோக்கு நோய்நோக்கொன் றந்நோய் மருந்து)!" என்று உருகினான். பொன்னையா ஒரு மரத் துருவல் கருவியை எடுத்து இனியனின் கையில் கொடுத்தார்; கட்டுமரத்தின் அடிமரப் பலகையைச் சமன்படுத்துவதற்காக மரக்கட்டையைத் தன் கைகளால் பிடித்துக்கொண்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1092Kural 1092
நான் பார்க்காத போது இவளது விழிகள் என்னைக் கள்ளத்தனமாகக் கடைக் கண்ணால் பார்க்கும் அந்தத் திருட்டுப் பார்வை, காதல் இன்பத்தின் சரிபாதி அளவு மட்டுமல்ல, அதைவிடப் பல மடங்கு மேலான பெருமகிழ்ச்சியைத் தருகிறது.
• கண் களவு கொள்ளும் = நான் பாராத போது இவளது கண்கள் என்னைக் கள்ளத்தனமாகப் பார்க்கும்,
• சிறு நோக்கம் = அந்தத் திருட்டுப் பார்வை;
• காமத்தில் = காதல் இன்பத்தில்,
• செம்பாகம் அன்று = சரிபாதி அளவு மட்டுமல்ல,
• பெரிது = அதைவிடப் பெரிய அளவிலான எல்லையற்ற மகிழ்ச்சியாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய கால்வாய்த் தொழிலாளி கந்தனும் இளம் இளஞ்சேரலும்
வயல்வெளியில் பாசனக் கால்வாயைத் தோண்டிச் சேற்றை அள்ளிக் கொண்டிருந்த இளம் தொழிலாளி இளஞ்சேரல், வரப்பில் நெல் கூடையோடு நின்ற தன் காதலி, தான் பார்க்காத வேளையில் தன் மீது வீசிய திருட்டுத்தனமான கள்ளப் பார்வையை எதிர்பாராமல் கண்ட கணத்தில், உடல் சிலிர்த்து நின்றான். மண்வெட்டியின் கைப்பிடியில் சாய்ந்து நின்ற இளஞ்சேரல், தன் அருகில் நின்ற முதிய தொழிலாளி கந்தனிடம் தன் மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்தான். "கந்தன் அண்ணே, நான் பார்க்காத போது இவளது விழிகள் என்னைக் கள்ளத்தனமாகக் கடைக் கண்ணால் பார்க்கும் அந்தத் திருட்டுப் பார்வை, காதல் இன்பத்தின் சரிபாதி அளவு மட்டுமல்ல, அதைவிடப் பல மடங்கு மேலான பெருமகிழ்ச்சியைத் தருகிறது (கண்களவு கொள்ளும் சிறுநோக்கம் காமத்தில் செம்பாகம் அன்று பெரிது)!" என்று பூரித்தான். கந்தன் தன் இரும்பு மண்வெட்டியை ஈரக் கரையில் பதித்தார்; கால்வாயில் தேங்கியிருந்த சேற்றுப் புல் வேர்களை அப்புறப்படுத்த இளஞ்சேரலுக்கு உதவினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1093Kural 1093
நான் அறியாத போது என்னை அன்புடன் பார்த்துவிட்டு, நான் பார்த்த கணமே நாணத்தால் அவள் தலைகுனிந்தது, எங்களுக்குள் தழைக்கும் காதல் பயிர் செழித்து வளர அவள் ஊற்றிய நீரைப் போன்றதாகும்.
• நோக்கினாள் = நான் அறியாத போது அவள் என்னை அன்போடு நோக்கினாள்;
• நோக்கி இறைஞ்சினாள் = நான் பார்த்தவுடன் வெட்கப்பட்டுத் தலைகுனிந்து நிலத்தைப் பார்த்தாள்;
• அஃது = அவளது அந்த நாணச் செயலானது,
• யாப்பினுள் = எங்கள் இருவரிடத்தும் தோன்றி வளரும் காதல் பயிரில்,
• அவள் அட்டிய நீர் = அவள் ஊற்றிய வளமான நீராகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய வெண்கல ஆசான் மாணிக்கமும் இளம் கதிர்வேலும்
பட்டறை முற்றத்தில் வெண்கலக் கோயில் மணியைச் சாணைக்கல் கொண்டு மெருகேற்றிக் கொண்டிருந்த இளம் கைவினைஞர் கதிர்வேல், தெரு வழியே சென்ற ஒரு மங்கை தன் மீது காட்டிய அன்பான பார்வையையும், தான் நிமிர்ந்து பார்த்த மாத்திரத்தில் அவள் நாணத்தால் தலைகுனிந்து தரையைப் பார்த்ததையும் கண்டு உள்ளம் பூரித்தான். சாணைக்கல்லை ஓரமாக வைத்த கதிர்வேல், தன் ஆசான் முதிய மாணிக்கத்திடம் தன் பரவசத்தைக் கூறினான். "ஆசானே, நான் அறியாத போது என்னை அன்புடன் பார்த்துவிட்டு, நான் பார்த்த கணமே நாணத்தால் அவள் தலைகுனிந்தது, எங்களுக்குள் தழைக்கும் காதல் பயிர் செழித்து வளர அவள் ஊற்றிய நீரைப் போன்றதாகும் (நோக்கினாள் நோக்கி இறைஞ்சினாள் அஃதவள் யாப்பினுள் அட்டிய நீர்)!" என்று உருகினான். மாணிக்கம் வெண்கல மணியின் விளிம்பில் ஒரு சிறிய மரச் சுத்தியலால் மெல்லத் தட்டி மணியின் ஒலியைச் சோதித்தார்; மணியைத் தாங்கும் இரும்பு வளையத்தை மாட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1094Kural 1094
நான் அவளைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் வெட்கத்தால் தலைகுனிந்து நிலத்தைப் பார்க்கும் அவள், நான் பார்க்காமல் திரும்பும் போது என்னைப் பார்த்து உள்ளுக்குள் மெல்லப் புன்னகை பூக்கிறாள்.
• யான் நோக்கும் காலை = நான் அவளை நேராகப் பார்க்கும் போது,
• நிலன் நோக்கும் = அவள் நாணத்தால் நிலத்தைப் பார்த்துக் குனிவாள்;
• நோக்காக்கால் = நான் பார்க்காமல் திரும்பும் போது,
• தான் நோக்கி = அவள் என்னை ஆசையோடு பார்த்து,
• மெல்ல நகும் = உள்ளுக்குள் மெல்லப் புன்னகை பூப்பாள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய பருத்தி ஆலை ஆசான் சொக்கலிங்கமும் இளம் வேந்தனும்
பஞ்சு கொட்டும் பட்டறையில் தூய வெள்ளை நூல்களைச் சுருட்டிக் கட்டிக் கொண்டிருந்த இளம் தொழிலாளி வேந்தன், நூல் நூற்கும் பெண்ணொருத்தி தான் பார்க்கும் போதெல்லாம் தலைகுனிவதையும், தான் திரும்பி மூட்டைகளை அடுக்கத் தொடங்கும் போது தன்னை நோக்கி மெல்லச் சிரிப்பதையும் பலமுறை கவனித்தான். அந்த அழகிய நாண விளையாட்டைக் கண்டு மகிழ்ந்த வேந்தன், தன் ஆசான் முதிய சொக்கலிங்கத்திடம் அதை விவரித்தான். "ஆசானே, நான் அவளைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் வெட்கத்தால் தலைகுனிந்து நிலத்தைப் பார்க்கும் அவள், நான் பார்க்காமல் திரும்பும் போது என்னைப் பார்த்து உள்ளுக்குள் மெல்லப் புன்னகை பூக்கிறாள் (யான்நோக்கும் காலை நிலன்நோக்கும் நோக்காக்கால் தான்நோக்கி மெல்ல நகும்)!" என்று கூறினான். சொக்கலிங்கம் எடை தராசில் பருத்தி மூட்டைகளை வரிசையாக வைத்தார்; உறுதியான சணல் கயிற்றை எடுத்து மூட்டைகளைச் சுற்றிக் கட்டி மர மேடையில் அடுக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1095Kural 1095
அவள் என்னை நேருக்கு நேராக உற்றுப் பார்க்கவில்லையே தவிர, ஒரு கண்ணைச் சுருக்கிக் கடைக் கண்ணால் என்னைப் பார்த்துவிட்டுத் தனக்குள்ளே மெல்லப் புன்னகைத்து மகிழ்கிறாள்.
• குறிக்கொண்டு நோக்காமை அல்லால் = அவள் என்னை நேருக்கு நேராக உற்றுப் பார்க்கவில்லை என்பதைத் தவிர;
• ஒருகண் சிறக்கணித்தாள் போல = ஒரு கண்ணைச் சுருக்கிக் கடைக்கண்ணால் பார்ப்பவள் போல என்னை நோக்கி,
• நகும் = பின் தனக்குள்ளே மெல்ல மகிழ்ந்து புன்னகைக்கிறாள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய சூளைக் கலைஞர் ஆறுமுகமும் இளம் சுந்தரமும்
சுடுமண் ஓட்டுச் சூளையில் செங்கற்களையும் கூரை ஓடுகளையும் அடுக்கி வைத்துக் கொண்டிருந்த இளம் கலைஞர் சுந்தரம், களிமண் நீர் சுமந்து வந்த குயவர் மகள் பெரியவர்கள் முன்னிலையில் தன்னை நேருக்கு நேர் பார்க்காமல், ஒரு கண்ணைச் சுருக்கிக் கடைக் கண்ணால் பார்த்துவிட்டுத் தனக்குள்ளே சிரித்துச் சென்றதைக் கண்டான். சுட்ட ஓட்டை இறக்கி வைத்த சுந்தரம், தன் தலைமை ஆசான் முதிய ஆறுமுகத்திடம் தன் மகிழ்ச்சியைத் தெரிவித்தான். "ஆசானே, அவள் என்னை நேருக்கு நேராக உற்றுப் பார்க்கவில்லையே தவிர, ஒரு கண்ணைச் சுருக்கிக் கடைக் கண்ணால் என்னைப் பார்த்துவிட்டுத் தனக்குள்ளே மெல்லப் புன்னகைத்து மகிழ்கிறாள் (குறிக்கொண்டு நோக்காமை அல்லால் ஒருகண் சிறக்கணித்தாள் போல நகும்)!" என்று கூறினான். ஆறுமுகம் நீண்ட இரும்புத் துடுப்பைப் பிடித்துச் சூளையின் தணல் வாயிலைத் திறந்து மரக்கரி நெருப்பைக் கிளறிவிட்டார்; புதிய ஓடுகளை உலர்த்துவதற்காக அடுக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1096Kural 1096
வெளியே ஏதோ முன்பின் தெரியாத அந்நியரைப் போலப் பட்டும் படாமலும் கண்டிப்பது போலப் பேசினாலும், உள்ளத்தில் காதலும் பாசமும் கொண்டிருப்பவரின் அத்தகைய சொற்களின் உள்நோக்கத்தை விரைவில் உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.
• உறாஅதவர் போல் சொலினும் = வெளியே அந்நியரைப் போலப் பட்டும் படாமலும் கடுமையாகவும் பேசினாலும்;
• செறாஅர் சொல் = உள்ளத்தில் பகையோ வெறுப்போ இல்லாத காதலரின் அந்தச் சொற்களின் உண்மைப் பொருள்,
• ஒல்லை உணரப்படும் = விரைவில் காதலனால் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்ளப்படும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய வெற்றிலை உழவர் பெரியசாமியும் இளம் பாண்டியனும்
வெற்றிலைக் கொடிக்காலில் நீர் பாய்ச்சிக் கொண்டிருந்த இளம் உழவர் பாண்டியன், தோட்டத்துக் கிணற்றின் அருகே நீர் மொள்ள வந்த மங்கையிடம் பேச முயன்ற போது, அவள் "கொடிக்கால் வழியில் நிற்காமல் போய் உங்கள் வேலையைப் பாருங்கள்" என்று முன்பின் தெரியாதவள் போலக் கண்டித்துப் பேசிய போதிலும், அவளது குரலின் நடுக்கத்திலும் விழியிலும் தெரிந்த பேரன்பைக் கண்டுகொண்டான். மகிழ்ச்சியோடு கொடிக்காலுக்குத் திரும்பிய பாண்டியன், தன் மூத்த உழவர் பெரியசாமியிடம் தன் அனுபவத்தைக் கூறினான். "பெரியவரே, வெளியே ஏதோ முன்பின் தெரியாத அந்நியரைப் போலப் பட்டும் படாமலும் கண்டிப்பது போலப் பேசினாலும், உள்ளத்தில் காதலும் பாசமும் கொண்டிருப்பவரின் அத்தகைய சொற்களின் உள்நோக்கத்தை விரைவில் உணர்ந்து கொள்ள முடியும் (உறாஅ தவர்போல் சொலினும் செறாஅர்சொல் ஒல்லை உணரப் படும்)!" என்று புன்னகைத்தான். பெரியசாமி மூங்கில் தட்டிகளில் படர்ந்திருந்த வெற்றிலைக் கொடிகளை வாழை நாரால் பக்குவமாகக் கட்டினார்; புதிய தளிர்களைக் கவாத்து செய்து சரிபார்த்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1097Kural 1097
உள்ளத்தில் கோபம் இல்லாத போலிச் சினப் பேச்சும், பகைவரைப் போலப் பார்க்கும் கடுமையான பார்வையும், வெளியே அந்நியர் போல நடித்தாலும் உள்ளத்தால் காதலில் கட்டுண்டவர்கள் வெளிப்படுத்தும் காதலின் அடையாளங்களாகும்.
• செறாஅச் சிறு சொல்லும் = மனத்தில் கோபம் இல்லாத போலிச் சினச் சொற்களும்,
• செற்றார் போல் நோக்கும் = பகைவரைப் போலப் பார்க்கும் கண்டிப்பான பார்வையும்;
• உறாஅர்போன்று = வெளியே அந்நியரைப் போல நடித்தாலும்,
• உற்றார் குறிப்பு = உள்ளத்தில் காதலால் கட்டுண்டவர்களின் உண்மையான காதலின் அடையாளங்களாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய தலைமைச் சிற்பி வீரபத்திரனும் இளம் இளமாறனும்
கோயில் மண்டபத்தில் கருங்கல் தூணில் தாமரைச் சிற்பத்தைச் செதுக்கிக் கொண்டிருந்த இளம் சிற்பி இளமாறன் மீது, அருகில் களிமண் பொம்மைகளைச் செய்த பெண் "கல்லின் துகள்களை என் பொம்மைகள் மீது சிதற விடாதீர்கள்" என்று சினத்தோடு பேசி, பகைவரைப் போலக் கண்டிப்பான பார்வையைப் பார்த்த போதிலும், அவளது முகத்தில் தெரிந்த அன்பின் ஒளி மறைக்க முடியாமல் வெளிப்பட்டது. அவளது பாசாங்கைக் கண்டு புன்னகைத்த இளமாறன், தன் ஆசான் முதிய வீரபத்திரனிடம் பேசினான். "ஆசானே, உள்ளத்தில் கோபம் இல்லாத போலிச் சினப் பேச்சும், பகைவரைப் போலப் பார்க்கும் கடுமையான பார்வையும், வெளியே அந்நியர் போல நடித்தாலும் உள்ளத்தால் காதலில் கட்டுண்டவர்கள் வெளிப்படுத்தும் காதலின் அடையாளங்களாகும் (செறாஅச் சிறுசொல்லும் செற்றார்போல் நோக்கும் உறாஅர்போன்று உற்றார் குறிப்பு)!" என்று கூறினான். வீரபத்திரன் பித்தளை அளவுகோலால் தூணின் சிற்பப் பரிமாணங்களை அளந்து சரிபார்த்தார்; இளமாறனின் கையில் மெல்லிய வளைவுச் செதுக்கு உளியைக் கொடுத்து வழிகாட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1098Kural 1098
நான் அவளை அன்போடு பார்க்கும்போது என் மீது கொண்ட காதலால் மனம் கனிந்து அவள் மெல்லப் புன்னகைக்கிறாள்; மென்மையான இயல்புடைய அவளுக்கு அந்தப் புன்னகையின் போது தோன்றும் முகப்பொலிவில் ஒரு தனிப் பேரழகு மிளிர்கிறது.
• யான் நோக்க = நான் அவளைப் பார்த்து நின்ற போது,
• பசையினள் = என் மீது கொண்ட மாறாத அன்பினால் மனம் கனிந்து,
• பைய நகும் = அவள் மெல்லப் புன்னகை பூக்கின்றாள்;
• அசையியற்கு = மென்மையான இயல்பைக் கொண்ட அவளுக்கு,
• ஆண்டு ஓர் ஏர் உண்டு = அந்தப் புன்னகையின் போது தோன்றும் அழகில் எல்லையற்ற ஒரு தனிப் பேரழகு உண்டாகிறது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய வெல்லக் கொப்பரைத் தொழிலாளி சங்கரனும் இளம் மருதும்
பனை வெல்லக் கொப்பரையில் திக்கான பாகைக் காய்ச்சிக் கொண்டிருந்த இளம் தொழிலாளி மருது, பாகு வாங்க வந்த தன் காதலியை அன்போடு நேருக்கு நேர் நோக்கிய போது, அவளது தொடக்கத்து நாணம் விலகி, உள்ளம் கனிந்து மெல்லப் புன்னகைத்த அவளது முகத்தில் தோன்றிய பேரழகைக் கண்டு சிலிர்த்தான். மரத் துடுப்பை ஓரமாக வைத்த மருது, தன் மூத்த தோழர் முதிய சங்கரனிடம் தன் பரவசத்தைக் கூறினான். "சங்கரன் அண்ணே, நான் அவளை அன்போடு பார்க்கும்போது என் மீது கொண்ட காதலால் மனம் கனிந்து அவள் மெல்லப் புன்னகைக்கிறாள்; மென்மையான இயல்புடைய அவளுக்கு அந்தப் புன்னகையின் போது தோன்றும் முகப்பொலிவில் ஒரு தனிப் பேரழகு மிளிர்கிறது (அசையியற்கு உண்டாண்டோர் ஏஎர்யான் நோக்கப் பசையினள் பைய நகும்)!" என்று நெகிழ்ந்தான். சங்கரன் கொதிக்கும் வெல்லப் பாகைச் சிரட்டை அச்சுகளில் கவனமாக ஊற்றினார்; வெல்லக் கட்டிகள் இறுகி உலருவதற்காக மூங்கில் தட்டுகளில் பரப்பி வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1099Kural 1099
ஊரார் முன்னிலையில் பிறர் அறியாதவாறு அந்நியரைப் போலப் பாசாங்கு செய்து பொதுவாகப் பார்த்துக் கொள்ளும் கள்ளத்தனம், உள்ளத்தில் மாறாத காதல் கொண்டவர்களின் கண்களில் மட்டுமே காணப்படும் இயல்பாகும்.
• ஏதிலார் போல = முன்பின் அறியாத அந்நியரைப் போலப் பாசாங்கு செய்து,
• பொது நோக்கு நோக்குதல் = பலர் கூடியிருக்கும் சபையில் பொதுவாகப் பார்த்துக் கொள்ளும் தன்மை;
• காதலார் கண்ணே உள = நெஞ்சாரக் காதல் கொண்டவர்களின் கண்களில் மட்டுமே இயல்பாக இருக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய நறுமணக் கிடங்கு எழுத்தர் சண்முகம்பிள்ளையும் இளம் வாணனும்
மக்கள் கூட்டம் நிறைந்த நறுமணப் பண்டகசாலையில் மிளகு மூட்டைகளைக் கணக்கெடுத்துக் கொண்டிருந்த இளம் எழுத்தர் வாணன், சந்தைக்கு வந்த தன் காதலியை ஊரார் முன்னிலையில் கண்ட போது, இருவரும் ஒருவரையொருவர் முன்பின் தெரியாத அந்நியரைப் போலப் பாசாங்கு செய்து பொதுவாகப் பார்த்துக் கொண்ட போதிலும், அந்தப் பார்வைக்குள் இருந்த ஆழமான காதல் உணர்வை ஒருவருக்கொருவர் துல்லியமாகப் பரிமாறிக்கொண்டனர். சுவடிக் கணக்கை முடித்த வாணன், தன் மூத்த கணக்காளர் முதிய சண்முகம்பிள்ளையிடம் தன் மகிழ்ச்சியைக் கூறினான். "ஐயா, ஊரார் முன்னிலையில் பிறர் அறியாதவாறு அந்நியரைப் போலப் பாசாங்கு செய்து பொதுவாகப் பார்த்துக் கொள்ளும் கள்ளத்தனம், உள்ளத்தில் மாறாத காதல் கொண்டவர்களின் கண்களில் மட்டுமே காணப்படும் இயல்பாகும் (ஏதிலார் போலப் பொதுநோக்கு நோக்குதல் காதலார் கண்ணே உள)!" என்று கூறினான். சண்முகம்பிள்ளை சந்தனத் தூளைக் கணக்குச் சுவடியின் மீது தூவி உலர்த்தினார்; உலர்ந்த பனை ஓலைச் சுருளை மெல்லிய பட்டுத் துணியில் சுற்றி மரப் பெட்டியில் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1100Kural 1100
காதலர்களின் கண்களோடு கண்கள் நேருக்கு நேர் கலந்து காதல் பார்வையில் ஒன்றிணைந்து விட்டால், அதன் பிறகு வாயினால் பேசப்படும் வார்த்தைகளால் எந்தப் பயனும் இல்லை; கண்களின் பார்வைகளே எல்லாவற்றையும் பேசிவிடும்.
• கண்ணொடு கண் இணை நோக்கு ஒக்கின் = காதலரின் கண்களோடு கண்கள் ஒன்றோடொன்று கலந்து காதல் பார்வையில் ஒருமித்துவிட்டால்;
• வாய்ச் சொற்கள் = வாயினால் பேசப்படும் வார்த்தைகளால்,
• என்ன பயனும் இல = வேறு எந்தப் பயனும் இல்லை (பார்வைகளே எல்லாவற்றையும் பேசிவிடும்).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய ஆற்றுப் படகோட்டி மாயாண்டியும் இளம் கதிரவனும்
அகன்ற ஆற்றில் பயணிகளை ஏற்றிப் படகை ஓட்டிக்கொண்டிருந்த இளம் படகோட்டி கதிரவன், படகில் அமர்ந்திருந்த தன் காதலியின் கண்களோடு தன் கண்களை நேருக்கு நேர் சந்தித்த போது, இருவரின் பார்வைகளும் ஒத்த அன்போடு ஒன்றிணைந்து, சொல்ல வேண்டிய அனைத்துக் காதல் செய்திகளையும் மௌனப் பார்வையிலேயே முழுமையாகப் பரிமாறிக்கொண்டன. படகைக் கரை சேர்த்த கதிரவன், தன் மூத்த படகோட்டி முதிய மாயாண்டியிடம் தன் அனுபவத்தை விவரித்தான். "மாயாண்டி மாமா, காதலர்களின் கண்களோடு கண்கள் நேருக்கு நேர் கலந்து காதல் பார்வையில் ஒன்றிணைந்து விட்டால், அதன் பிறகு வாயினால் பேசப்படும் வார்த்தைகளால் எந்தப் பயனும் இல்லை; கண்களின் பார்வைகளே எல்லாவற்றையும் பேசிவிடும் (கண்ணொடு கண்இணை நோக்கொக்கின் வாய்ச்சொற்கள் என்ன பயனும் இல)!" என்று கூறினான். மாயாண்டி கனமான சணல் கயிற்றைக் கரையில் இருந்த மரக் கட்டையில் சுற்றிப் படகைப் பூட்டினார்; பயணிகள் இறங்குவதற்காக மரப் பலகையைக் கரையில் பரப்பி வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.