திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 1092

வயல்வெளியில் பாசனக் கால்வாயைத் தோண்டிச் சேற்றை அள்ளிக் கொண்டிருந்த இளம் தொழிலாளி இளஞ்சேரல், வரப்பில் நெல் கூடையோடு நின்ற தன் காதலி, தான் பார்க்காத வேளையில் தன் மீது வீசிய திருட்டுத்தனமான கள்ளப் பார்வையை எதிர்பாராமல் கண்ட கணத்தில், உடல் சிலிர்த்து நின்றான். மண்வெட்டியின் கைப்பிடியில் சாய்ந்து நின்ற இளஞ்சேரல், தன் அருகில் நின்ற முதிய தொழிலாளி கந்தனிடம் தன் மகிழ்ச்சியைப் பகிர்ந்தான். "கந்தன் அண்ணே, நான் பார்க்காத போது இவளது விழிகள் என்னைக் கள்ளத்தனமாகக் கடைக் கண்ணால் பார்க்கும் அந்தத் திருட்டுப் பார்வை, காதல் இன்பத்தின் சரிபாதி அளவு மட்டுமல்ல, அதைவிடப் பல மடங்கு மேலான பெருமகிழ்ச்சியைத் தருகிறது (கண்களவு கொள்ளும் சிறுநோக்கம் காமத்தில் செம்பாகம் அன்று பெரிது)!" என்று பூரித்தான். கந்தன் தன் இரும்பு மண்வெட்டியை ஈரக் கரையில் பதித்தார்; கால்வாயில் தேங்கியிருந்த சேற்றுப் புல் வேர்களை அப்புறப்படுத்த இளஞ்சேரலுக்கு உதவினார்.

Clearing silt from an irrigation ditch in the green paddy fields, young canal digger Ilancheral glanced up just in time to catch his beloved stealing a swift, furtive glance at him from behind her grain basket. The sight of that secret look sent a thrill of boundless joy through his veins. Leaning on his wooden spade handle with a glowing smile, Ilancheral confessed to elder coworker Kandhan: "Brother Kandhan, that furtive, stolen glance from her eyes when she thought I looked away is more than half of love's supreme delight; it yields a joy greater than all the pleasures of this world (கண்களவு கொள்ளும் சிறுநோக்கம் காமத்தில் செம்பாகம் அன்று பெரிது)!" Kandhan drove his iron spade into the damp canal bank. Stepping into the channel, he helped Ilancheral clear the tangled grass roots from the water's path.