குறள் 1161Kural 1161
காதலரைப் பிரிந்ததால் ஏற்பட்ட இந்தக் காமநோயைப் பிறர் அறிந்துவிடக் கூடாது என்று நான் மறைக்கவே எண்ணுகிறேன்; ஆனால் கிணற்றில் நீரை இறைக்க இறைக்க ஊற்றுநீர் பெருகுவதைப் போல, நான் மறைக்க முயல முயல என் துன்பம் மேலும் மேலும் பெருகி வழிகிறது!
• யான் நோயை மறைப்பேன் = இந்தத் தீவிரமான காம நோயைப் பிறர் அறியாதவாறு நான் அடக்கி மறைக்கவே நினைக்கிறேன்;
• இஃதோ = ஆனால் இந்தத் துயரமோ,
• இறைப்பவர்க்கு ஊற்றுநீர் போல மிகும் = கிணற்றில் நீரை இறைக்க இறைக்க ஊற்றுப் பெருகுவது போல, நான் மறைக்க மறைக்க மேலும் மேலும் பெருகி வழிகிறதே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய அத்தை தையல்நாயகியும் இளம் கயல்விழியும்
ஊர்க் கிணற்றுப் படிகளில் சணல் கயிற்றை இழுத்து மண்பானையில் நீரை இறைத்துக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் கயல்விழி, வெளியூர்ப் பயணத்தில் இருக்கும் தன் கணவனின் நினைவால் உள்ளம் உருகி நின்றாள். தண்ணீர்ப் பானையைத் திண்ணையில் வைத்த கயல்விழி, தன் நடுக்கத்தைக் கண்டு வினவிய முதிய அத்தை தையல்நாயகியிடம் தன் நெஞ்சத்துத் தவிப்பைக் கூறினாள். "அத்தை, காதலரைப் பிரிந்ததால் ஏற்பட்ட இந்தக் காமநோயைப் பிறர் அறிந்துவிடக் கூடாது என்று நான் மறைக்கவே எண்ணுகிறேன்; ஆனால் கிணற்றில் நீரை இறைக்க இறைக்க ஊற்றுநீர் பெருகுவதைப் போல, நான் மறைக்க முயல முயல என் துன்பம் மேலும் மேலும் பெருகி வழிகிறது (மறைப்பேன்மன் யானிஃதோ நோயை இறைப்பவர்க்கு ஊற்றுநீர் போல மிகும்)!" என்று பெருமூச்சுடன் கூறினாள். தையல்நாயகி சுடுமண் நீர்ப் பானையைக் கிணற்றுச் சுவரின் மேல் பக்குவமாக வைத்தார்; ஈரமான சணல் கயிற்றை மரக் கப்பியிலிருந்து விடுவித்து உருளையில் சுற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1162Kural 1162
என் நெஞ்சில் கொதிக்கும் இந்தக் காமநோயைப் பிறர் அறியாமல் மறைத்து வைக்கவும் என்னால் இயலவில்லை; அதே சமயம் இந்தத் துன்பத்தை உண்டாக்கிய காதலரிடம் ஆள் அனுப்பி உரைப்பதற்கும் பெண்மைக்குரிய நாணம் தடையாக உள்ளதே!
• இந்நோயைக் கரத்தலும் ஆற்றேன் = உள்ளத்தில் கொதிக்கும் இந்தக் காதல் நோயைப் பிறர் அறியாமல் என்னால் மறைக்கவும் முடியவில்லை;
• நோய் செய்தார்க்கு உரைத்தலும் = அதே சமயம் இந்தத் துன்பத்தை உண்டாக்கிய காதலரிடம் தூது விட்டுச் சொல்வதற்கும்,
• நாணுத் தரும் = பெண்மைக்குரிய வெட்கமானது தடையாக நின்று நாணத்தைத் தருகிறதே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி பொற்செல்வியும் இளம் குழல்மொழியும்
பட்டு நூற்புக் கூடத்தில் மரச் சக்கரத்தைச் சுழற்றிப் பட்டு நூலைக் கதிரில் சுற்றிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் குழல்மொழி, வணிகத்திற்காக நெடுந்தூரம் சென்றிருக்கும் தன் கணவனின் பிரிவை எண்ணிக் கண்ணீர் சிந்தினாள். நூற்புக் கதிரைப் பலகையில் நிறுத்திய குழல்மொழி, தன்னைத் தேற்ற வந்த மூத்த தோழி பொற்செல்வியிடம் தன் உள்ளப் போராட்டத்தைக் கூறினாள். "தோழி, என் நெஞ்சில் கொதிக்கும் இந்தக் காமநோயைப் பிறர் அறியாமல் மறைத்து வைக்கவும் என்னால் இயலவில்லை; அதே சமயம் இந்தத் துன்பத்தை உண்டாக்கிய காதலரிடம் ஆள் அனுப்பி உரைப்பதற்கும் பெண்மைக்குரிய நாணம் தடையாக உள்ளதே (கரத்தலும் ஆற்றேன்இந் நோயைநோய் செய்தார்க்கு உரைத்தலும் நாணுத் தரும்)!" என்று வருந்தினாள். பொற்செல்வி சுற்றப்பட்ட பட்டு நூற்கதிரைப் பிரம்புப் பெட்டியில் வைத்தார்; நூற்புச் சக்கரத்தின் மர ஆணியைச் சரிசெய்து பொருத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1163Kural 1163
பிரிவுத் துயரத்தைத் தாங்க முடியாத என் உடம்பினுள்ளே, என் உயிரையே ஒரு காவடித் தண்டாகக் கொண்டு, அதன் ஒரு முனையில் காதல் நோயும் மறுமுனையில் நாணமும் சமமாகத் தொங்கிக்கொண்டு என் உயிரை வாட்டி வதைக்கின்றன!
• நோனா என் உடம்பின் அகத்து = பிரிவுத் துன்பத்தைப் பொறுக்க முடியாத என் எளிய உடம்பினுள்ளே;
• உயிர் காவா = என் உயிரானது காவடித் தண்டாக நிற்க,
• காமமும் நாணும் தூங்கும் = அதன் இரு முனைகளிலும் காம நோயும் நாணமும் சமமாகத் தொங்கிக் கொண்டு உயிரை வாட்டுகின்றன!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தமக்கை அங்கயற்கண்ணியும் இளம் முல்லைக்கொடியும்
மலைக்குடிசையில் காட்டு வெட்டிவேர் கட்டுகளைப் பிரித்து உலர வைத்துக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் முல்லைக்கொடி, தினைப்புனக் காவலுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்ற தன் கணவனின் பிரிவைத் தாங்க முடியாமல் உடம்பு மெலிந்து வாடினாள். மூலிகைக் கட்டை மடியில் வைத்த முல்லைக்கொடி, தன் நிலைகண்டு கவலையுற்ற மூத்த தமக்கை அங்கயற்கண்ணியிடம் தன் நெஞ்சத்துத் தவிப்பைப் பகிர்ந்தாள். "அக்கா, பிரிவுத் துயரத்தைத் தாங்க முடியாத என் உடம்பினுள்ளே, என் உயிரையே ஒரு காவடித் தண்டாகக் கொண்டு, அதன் ஒரு முனையில் காதல் நோயும் மறுமுனையில் நாணமும் சமமாகத் தொங்கிக்கொண்டு என் உயிரை வாட்டி வதைக்கின்றன (காமமும் நாணும் உயிர்காவாத் தூங்கும்என் நோனா உடம்பின் அகத்து)!" என்று கூறினாள். அங்கயற்கண்ணி உலர்ந்த காட்டு வெட்டிவேர் கட்டுகளை மர நாரினால் கட்டினார்; எடை போடும் மரத் தராசுத் தண்டை மண் சுவரோரமாகச் சாய்த்து வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1164Kural 1164
என் நெஞ்சில் எல்லையற்ற பெருங்கடல் போன்ற காதல் துன்பமானது நிறைந்து பொங்குகிறது; ஆனால் அந்தக் கொந்தளிக்கும் கடலை நீந்திக் கடப்பதற்கு வேண்டிய பாதுகாப்பான தோணியோ தெப்பமோ எனக்கு வாய்க்கவில்லையே!
• காமக் கடல் மன்னும் உண்டே = என் நெஞ்சில் கடலைப் போன்ற அளப்பரிய காதல் பெருந்துன்பம் நிறைந்து கிடக்கின்றது;
• அது நீந்தும் = ஆனால் அந்தக் கொந்தளிக்கும் கடலைக் கடந்து செல்லக்கூடிய,
• ஏமப் புணை மன்னும் இல் = பாதுகாப்பான தெப்பமோ அல்லது தோணியோ என்னிடம் இல்லையே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி செங்கமலமும் இளம் மல்லிகாவும்
கடற்கரை மணல்மேட்டில் பனை ஓலைப் பாயை விரித்து முத்துச் சிப்பிகளைப் பிரித்தெடுத்துக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் மல்லிகா, கடலுக்குள் நெடுந்தொலைவு முத்துக்குளிக்கச் சென்ற தன் கணவனின் நினைவால் அலைகளை வெறித்துப் பார்த்தபடி நின்றாள். முத்துச் சிப்பியைப் பாயில் வைத்த மல்லிகா, தன்னைத் தேற்ற முயன்ற மூத்த தோழி செங்கமலத்திடம் தன் தவிப்பைக் கூறினாள். "தோழி, என் நெஞ்சில் எல்லையற்ற பெருங்கடல் போன்ற காதல் துன்பமானது நிறைந்து பொங்குகிறது; ஆனால் அந்தக் கொந்தளிக்கும் கடலை நீந்திக் கடப்பதற்கு வேண்டிய பாதுகாப்பான தோணியோ தெப்பமோ எனக்கு வாய்க்கவில்லையே (காமக் கடல்மன்னும் உண்டே அதுநீந்தும் ஏமப் புணைமன்னும் இல்)!" என்று விம்மினாள். செங்கமலம் துடைத்துச் சுத்தப்படுத்திய சிப்பிகளைப் பனையோலைப் பாயில் சேர்த்தார்; சிப்பிகளைத் திறக்கும் இரும்புக் கத்தியை மரத் தட்டில் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1165Kural 1165
பேரின்பம் தரவேண்டிய காதலாகிய நட்புக் காலத்திலேயே என்னைப் பிரிந்து இத்தகைய கொடிய துன்பத்தைத் தரக்கூடிய காதலர், ஒருவேளை என்னிடம் பகைமை கொண்டால் இன்னும் என்னென்ன கொடுமைகளைச் செய்ய வல்லவரோ?
• நட்பினுள் துயர்வரவு ஆற்றுபவர் = இன்பம் தரவேண்டிய காதலாகிய நட்புக் காலத்திலேயே இத்தகைய கொடிய பிரிவுத் துன்பத்தைத் தர வல்லவர்;
• துப்பின் = ஒருவேளை பகைமை கொள்ளும் காலத்தில்,
• எவன் ஆவர் கொல் = என் மீது இன்னும் என்னென்ன கொடுமைகளைச் செய்ய வல்லவரோ?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி மரகதமும் இளம் மாதவியும்
பட்டறையில் வெண்கலக் கண்ணாடியைச் சாம்பல் பொடி தூவித் தோலால் தேய்த்து மெருகேற்றிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் மாதவி, வணிகப் பணிக்காகத் தன்னை விட்டுப் பிரிந்து சென்ற கணவனின் கடினமான போக்கை எண்ணி உள்ளம் குமைந்தாள். கண்ணாடியைத் தன் மடியில் வைத்த மாதவி, தன் வேதனையைக் கண்டு நின்ற மூத்த தோழி மரகதத்திடம் தன் நெஞ்சக் கவலையைக் கூறினாள். "தோழி, பேரின்பம் தரவேண்டிய காதலாகிய நட்புக் காலத்திலேயே என்னைப் பிரிந்து இத்தகைய கொடிய துன்பத்தைத் தரக்கூடிய காதலர், ஒருவேளை என்னிடம் பகைமை கொண்டால் இன்னும் என்னென்ன கொடுமைகளைச் செய்ய வல்லவரோ (துப்பின் எவனாவர் மன்கொல் துயர்வரவு நட்பினுள் ஆற்று பவர்)!" என்று வினவினாள். மரகதம் மெல்லிய மான் தோலால் வெண்கலக் கண்ணாடியின் மேலிருந்த சாம்பல் தூசியைத் துடைத்தார்; கண்ணாடியைச் சிவந்த பட்டுத் துணியில் சுற்றிப் பெட்டிக்குள் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1166Kural 1166
காதலரோடு ஒன்று கூடி மகிழும் போது உண்டாகும் இன்பமானது கடல் போலப் பரந்து விரிந்ததாகும்; ஆனால் அதே காதல் பிரிவினால் உள்ளத்தை வாட்டும் போது ஏற்படும் துன்பமானது, அந்தக் கடலைக் காட்டிலும் மிகப் பெரியதாகும்!
• காமம் இன்பம் கடல் = காதலரைக் கூடித் தழுவும் போது உண்டாகும் இன்பமானது கடல் போலப் பெரிதாகும்;
• மற்று அஃது அடுங்கால் = ஆனால் அந்தக் காதலே பிரிவினால் உடலையும் உள்ளத்தையும் வாட்டி வருத்தும் போது,
• துன்பம் அதனிற் பெரிது = அதனால் ஏற்படும் துன்பமானது அந்தக் கடலை விடவும் மிகப் பெரிதாகும்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி காஞ்சனாவும் இளம் தாமரையும்
அரண்மனை நறுமணக் கூடத்தில் சந்தனக் கல்லின் மேல் சந்தனக் கட்டையைத் தேய்த்து வாசனைக் குழம்பை அரைத்துக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் தாமரை, நெடுந்தூரப் பயணத்தில் இருக்கும் தன் கணவனை நினைத்துக் கண்ணீர் பெருக்கினாள். சந்தனக் கட்டையை ஓரமாக வைத்த தாமரை, அவர்களது பழைய இன்பங்களை நினைவூட்டிய மூத்த தோழி காஞ்சனாவிடம் தன் நெஞ்சத்துத் துயரைக் கூறினாள். "தோழி, காதலரோடு ஒன்று கூடி மகிழும் போது உண்டாகும் இன்பமானது கடல் போலப் பரந்து விரிந்ததாகும்; ஆனால் அதே காதல் பிரிவினால் உள்ளத்தை வாட்டும் போது ஏற்படும் துன்பமானது, அந்தக் கடலைக் காட்டிலும் மிகப் பெரியதாகும் (இன்பம் கடல்மற்றுக் காமம் அஃதடுங்கால் துன்பம் அதனிற் பெரிது)!" என்று கூறினாள். காஞ்சனா வெண்கலச் கரண்டியால் நறுமணச் சந்தனக் குழம்பைச் சேகரித்துக் கிண்ணத்தில் வைத்தார்; சந்தன அரைக்கும் கல்லைத் தூய வெள்ளைத் துணியால் மூடினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1167Kural 1167
காதலாகிய கடுமையான வெள்ளத்தில் விழுந்து தொடர்ந்து நீந்தியும் என்னால் அதன் கரையை எட்ட முடியவில்லை; உலகத்து மாந்தர் அனைவரும் அமைதியாக உறங்கும் நள்ளிரவிலும் கூட, துணையின்றி விழித்துக் கொண்டு நான் மட்டுமே தனியாகத் தவிக்கிறேன்!
• காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரை காணேன் = காதலாகிய கொடிய வெள்ளத்தில் நீந்தியும் என்னால் அதன் கரையை எட்ட முடியவில்லை;
• யாமத்தும் = உலகத்து உயிர்கள் அனைத்தும் உறங்கும் நள்ளிரவிலும் கூட,
• யானே உளேன் = உறக்கமின்றித் தனியாக அழுது தவித்தபடி நான் மட்டுமே விழித்திருக்கிறேன்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி வடிவும் இளம் அன்னலட்சுமியும்
எண்ணெய் ஆலைத் திண்ணையில் நடுநிசிப் பொழுதில் சுடர்விடும் விளக்கை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்த இளம் பெண் அன்னலட்சுமி, தொலைதூர ஊருக்குச் சென்றிருக்கும் தன் கணவனின் பிரிவால் தூக்கமின்றித் தவித்தாள். எண்ணெய்க் கிண்ணத்தைக் கையில் பிடித்த அன்னலட்சுமி, தன்னைத் தூங்க அழைத்த மூத்த தோழி வடிவிடம் தன் நெஞ்சத்துத் துயரைக் கூறினாள். "தோழி, காதலாகிய கடுமையான வெள்ளத்தில் விழுந்து தொடர்ந்து நீந்தியும் என்னால் அதன் கரையை எட்ட முடியவில்லை; உலகத்து மாந்தர் அனைவரும் அமைதியாக உறங்கும் நள்ளிரவிலும் கூட, துணையின்றி விழித்துக் கொண்டு நான் மட்டுமே தனியாகத் தவிக்கிறேன் (காமக் கடும்புனல் நீந்திக் கரைகாணேன் யாமத்தும் யானே உளேன்)!" என்று விம்மினாள். வடிவு பித்தளை ஊசியால் சுடுமண் விளக்கின் கருகிய திரியைத் தூண்டிவிட்டார்; அகல் விளக்கில் புதிதாக நல்லெண்ணெயை ஊற்றி நிறைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1168Kural 1168
உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களையும் தூங்கச் செய்துவிட்டு இந்த இரவானது மிகவும் பரிதாபமாகத் தனித்து நிற்கிறது; ஏனெனில் உறக்கமின்றி அழுது கொண்டிருக்கும் என்னைத் தவிர, இந்த இரவுக்கு வேறு துணையே இல்லாமல் போய்விட்டது!
• மன் உயிர் எல்லாம் துயிற்றி = உலகில் நிலைபெற்றுள்ள உயிர்களை எல்லாம் தூங்க வைத்துவிட்டு,
• இரா அளித்து = இந்த இரவானது மிகவும் பரிதாபத்திற்குரியதாக நிற்கிறது;
• என் அல்லது துணை இல்லை = ஏனெனில் விழித்துக் கொண்டிருக்கும் என்னைத் தவிர அந்த இரவுக்கு வேறு துணையே இல்லாமல் போய்விட்டதே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய அத்தை பொன்னம்மாளும் இளம் சிவகாமியும்
விடியற்காலைப் பொழுதில் முற்றத்தில் நெல்மணிகளைப் புடைத்துத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் சிவகாமி, நெடுந்தூரப் பயணத்தில் இருக்கும் தன் கணவனின் பிரிவால் இரவு முழுவதும் தூங்காமல் விழித்திருந்தாள். முரத்தைக் கையில் வைத்த சிவகாமி, தன் சோர்வைக் கண்டு அருகில் வந்த முதிய அத்தை பொன்னம்மாளிடம் தன் நெஞ்சத்துத் துயரைக் கூறினாள். "அத்தை, உலகில் உள்ள எல்லா உயிர்களையும் தூங்கச் செய்துவிட்டு இந்த இரவானது மிகவும் பரிதாபமாகத் தனித்து நிற்கிறது; ஏனெனில் உறக்கமின்றி அழுது கொண்டிருக்கும் என்னைத் தவிர, இந்த இரவுக்கு வேறு துணையே இல்லாமல் போய்விட்டது (மன்னுயிர் எல்லாம் துயிற்றி அளித்திரா என்னல்லது இல்லை துணை)!" என்று மெல்லிய குரலில் கூறினாள். பொன்னம்மாள் மூங்கில் முறத்தை நெற்களஞ்சியத்தின் சுவரில் சாய்த்து வைத்தார்; நெல் தானியக் கூடையின் மேல் சணல் பாயைப் போர்த்திப் பாதுகாத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1169Kural 1169
காதலரைப் பிரிந்து தவிக்கும் இந்நாட்களில் விடியாமல் நீண்டுகொண்டே செல்லும் கொடிய இரவுகளானது, என்னைப் பிரிந்து சென்ற காதலரின் கொடுமையைக் காட்டிலும் மிகக் கொடியவையாக மாறி என்னை வாட்டி வதைக்கின்றன!
• இந்நாள் நெடிய கழியும் இரா = காதலரைப் பிரிந்து தவிக்கும் இந்நாட்களில் விடியாமல் நீண்டுகொண்டே செல்லும் இரவுகள்;
• கொடியார் கொடுமையின் = என்னைப் பிரிந்து சென்ற கொடிய காதலரின் கொடுமையைக் காட்டிலும்,
• தாம் கொடிய = தமக்குத் தாமே மிகக் கொடிய கொடுமைகளாக மாறி என்னை வாட்டுகின்றன!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி செண்பகவல்லியும் இளம் வள்ளியும்
கோயில் மண்டபத்துப் படிக்கட்டுகளில் சுடுமண் விளக்குகளை வரிசையாக அடுக்கிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் வள்ளி, வெளியூர்ப் பணிக்காகத் தன்னைப் பிரிந்து சென்ற கணவனை நினைத்து இரவு முழுவதும் தூங்காமல் வாடினாள். அகல் விளக்கை மண்டபத் திண்ணையில் வைத்த வள்ளி, தன் வாடிய முகத்தைக் கண்ட மூத்த தோழி செண்பகவல்லியிடம் தன் நெஞ்சத்து வேதனையைக் கூறினாள். "தோழி, காதலரைப் பிரிந்து தவிக்கும் இந்நாட்களில் விடியாமல் நீண்டுகொண்டே செல்லும் கொடிய இரவுகளானது, என்னைப் பிரிந்து சென்ற காதலரின் கொடுமையைக் காட்டிலும் மிகக் கொடியவையாக மாறி என்னை வாட்டி வதைக்கின்றன (கொடியார் கொடுமையின் தாம்கொடிய இந்நாள் நெடிய கழியும் இரா)!" என்று பெருமூச்சுடன் கூறினாள். செண்பகவல்லி பித்தளைக் கெண்டியில் இருந்த நல்லெண்ணெயைச் சுடுமண் அகல் விளக்குகளில் ஊற்றினார்; பருத்தித் திரிகளை வெண்கல இடுக்கியால் நேராகத் திருத்தி வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1170Kural 1170
என் மனமானது நினைத்த மாத்திரத்தில் காதலர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றுவிடுவதைப் போல, என் கண்களும் அவர் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்ல முடியுமானால், என் கண்கள் இங்ஙனம் கண்ணீர் வெள்ளத்தில் விழுந்து தத்தளிக்க வேண்டியதில்லையே!
• உள்ளம் போன்று = என் மனமானது நினைத்த மாத்திரத்தில் காதலர் இருக்கும் இடத்திற்குப் பறந்து செல்வது போல;
• என் கண் உள்வழி செல்கிற்பின் = என் கண்களும் அவர் இருக்கும் இடத்திற்கு விரைந்து செல்ல முடியுமானால்,
• வெள்ளநீர் நீந்தல மன் = என் கண்கள் இங்ஙனம் கண்ணீர் வெள்ளத்தில் மூழ்கித் தத்தளிக்க வேண்டியதில்லையே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தமக்கை சௌந்தரவல்லியும் இளம் மலர்விழியும்
வீட்டு முற்றத்தில் பனை ஓலைகளைக் கீறித் தானியக் கூடைகளாகப் பின்னிக் கொண்டிருந்த இளம் கைவினைப் பெண் மலர்விழி, தொலைதூர ஊரில் இருக்கும் தன் கணவனை எண்ணிக் கண்ணீர் பெருக அழுதுகொண்டிருந்தாள். ஓலைக் கூடையை மடியில் வைத்த மலர்விழி, கண்களின் ஒளி மங்கிவிடும் என்று கவலைப்பட்ட மூத்த தமக்கை சௌந்தரவல்லியிடம் தன் ஏக்கத்தைக் கூறினாள். "அக்கா, என் மனமானது நினைத்த மாத்திரத்தில் காதலர் இருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றுவிடுவதைப் போல, என் கண்களும் அவர் இருக்கும் இடத்திற்குச் செல்ல முடியுமானால், என் கண்கள் இங்ஙனம் கண்ணீர் வெள்ளத்தில் விழுந்து தத்தளிக்க வேண்டியதில்லையே (உள்ளம்போன்று உள்வழிச் செல்கிற்பின் வெள்ளநீர் நீந்தல மன்னோஎன் கண்)!" என்று பெருமூச்சுடன் கூறினாள். சௌந்தரவல்லி பிறை வடிவ இரும்புக் கத்தியால் பனை ஓலையின் நீட்டிய நுனிகளை நறுக்கினார்; பின்னப்பட்ட தானியக் கூடைகளை வரிசையாக முற்றத்துச் சுவரோரம் அடுக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.