குறள் 801Kural 801
பழைமை பாராட்டுவது என்பது, நெடுங்காலமாகப் பழகிய நண்பர்கள் தம்மிடம் அன்பின் உரிமையோடு செய்யும் எந்தவொரு செயலையும் சிறிதும் மறுத்துவிடாமல் மனமுவந்து ஏற்கும் தூய நட்பாகும்.
• பழைமை எனப்படுவது யாதெனின் = பழைமை பாராட்டுவது என்று சொல்லப்படும் மாண்பு எதுவென்றால்,
• யாதும் கிழமையைக் கீழ்ந்திடா நட்பு = பழைய நண்பர்கள் உரிமையோடு செய்யும் செயலை மறுக்காமல் ஏற்கும் நட்பாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் சிற்ப சாலையும் பழைய நண்பரின் குடும்ப உரிமையை இன்முகத்தோடு ஏற்ற மூத்த சிற்பியும்
தஞ்சாவூரின் அரச சிற்பக் கூடத்தில், மாபெரும் கற்றளிச் சிலையொன்றை மிகுந்த கவனத்தோடு செதுக்கிக் கொண்டிருந்தார் தலைமைச் சிற்பி குணசீலன். அப்போது அங்கு வந்த அவரது நாற்பதாண்டு கால பால்ய நண்பரான சிற்பி மருதநாதன், எவ்வித அனுமதியும் கேட்காமல் நேராக உள்ளே நுழைந்து, குணசீலனின் மிக விருப்பமான தந்தப் பிடி உளியை எடுத்து, அந்த அரசச் சிலையின் முக அமைப்பில் தனது விருப்பப்படி சில திருத்தங்களைச் செய்தார். தலைமைச் சிற்பியின் அனுமதி பெறாமல் அரண்மனைச் சிலையில் கைவைத்ததைக் கண்டு இளம் சீடன் கார்த்திகேயன் அதிர்ச்சியடைந்து கூச்சலிட முயன்றான்; ஆனால் குணசீலனோ, தன் நண்பனைக் கண்டதும் மலர்ந்த முகத்தோடு ஓடிவந்து அவனை ஆரத் தழுவிக்கொண்டு, தன் மதிய உணவுக் கலசத்தைத் திறந்து அவனோடு அமர்ந்து பகிர்ந்து உண்டார் (கிழமையைக் கீழ்ந்திடாமல் உவந்து ஏற்றார்). தன் சீடனுக்குக் குணசீலன் புன்னகையோடு விளக்கினார்: 'கார்த்திகேயா! பழைமை பாராட்டுதல் என்று சான்றோர்களால் போற்றப்படும் பண்பு எதுவென்றால் (பழைமை எனப்படுவது யாதெனின்), நெடுங்காலமாகப் பழகி வந்த பழைய நண்பர்கள் தம்மீது கொண்டுள்ள அன்பின் உரிமை மிகுதியால் செய்யும் எந்தவொரு செயலையும் சிறிதும் மறுத்துவிடாமல் மனமுவந்து ஏற்கும் தூய நட்பாகும்!' (யாதும் கிழமையைக் கீழ்ந்திடா நட்பு). குணசீலன் வெண்கலக் குடிநீர்க் குவளையை மருதநாதனின் தூசு படிந்த கைகளில் அன்போடு கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 802Kural 802
நட்பிற்கு மிக முக்கியமான உறுப்பாக விளங்குவது நண்பர்கள் அன்போடு கொள்ளும் உரிமையேயாகும்; நண்பன் எடுத்துக்கொள்ளும் அந்த உரிமைச் செயலை மனமுவந்து ஏற்று மகிழ்வதே பண்புடைய சான்றோரின் கடமையாகும்.
• நட்பிற்கு உறுப்புக் கெழுதகைமை = நட்பின் முக்கிய உறுப்பு நண்பரின் உரிமைச் செயலாகும்,
• மற்றதற்கு உப்பாதல் சான்றோர் கடன் = அந்த உரிமைச் செயலை ஏற்று மகிழ்வதே சான்றோரின் கடமையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழக் கழனிக் களஞ்சியமும் பழைய நண்பன் உரிமை பாராட்டி எடுத்த தானியத்தை மகிழ்வோடு ஏற்ற உழவரும்
பருவமழை பொய்த்ததால் வறுமையில் வாடிய உழவர் வேங்கு, தனது ஐம்பதாண்டு கால நண்பரான மூத்த விவசாயி சாம்பசிவத்தின் நெற்களஞ்சியத்திற்குள் மாட்டு வண்டியோடு சென்று, யாரிடமும் அனுமதி கேட்காமலேயே இருபது மூட்டை விதைநெல்லையும் அறுவடை நெல்லையும் தனது வண்டியில் ஏற்றிச் சென்றார் (கெழுதகைமையால் செய்தார்). இதைப் பார்த்த சாம்பசிவத்தின் மகன் சோமு, 'அப்பா! நம்மிடம் ஒரு வார்த்தை கூடக் கேட்காமல் அத்தனை மூட்டைகளை அவர் வண்டியில் ஏற்றுகிறாரே, இது என்ன அக்கிரமம்!' என்று ஆத்திரப்பட்டான். ஆனால் சாம்பசிவமோ, தனது நண்பனின் செயலைக் கண்டு முகமெல்லாம் மலர உரக்கச் சிரித்தார். சாம்பசிவம் தன் மகனுக்கு விளக்கினார்: 'சோமு! நண்பர்கள் தமக்குள் கொள்ளும் அன்பின் உரிமையே மெய்யான நட்பின் தலையாய உயிர்ப்பான உறுப்பாகும் (நட்பிற்கு உறுப்புக் கெழுதகைமை); நண்பன் காட்டும் அந்த அன்பின் உரிமைச் செயலை மனமுவந்து ஏற்று மகிழ்ச்சி அடைவதே (அதற்கு உப்பாதல்) பண்புடைய சான்றோர்களின் தலையாய கடமையாகும்!' (சான்றோர் கடன்). சாம்பசிவம் வண்டியின் பின்னால் சென்று, நெல் மூட்டைகளின் மீது தேங்காய் நார்ப்பயலை இறுக்கிக் கட்ட வேங்குவுக்கு உதவினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 803Kural 803
பழைய நண்பர்கள் அன்பின் உரிமையோடு செய்த செயலைத் தானே செய்தது போல மனமுவந்து ஏற்று உடன்படாவிட்டால், பல ஆண்டுகள் பழகி வந்த பழைய நட்பினால் என்ன பயன் உண்டாகும்?
• கெழுதகைமை செய்தாங்கு அமையாக்கடை = நண்பர் உரிமையோடு செய்ததைத் தான் செய்தது போல் ஏற்காவிட்டால்,
• பழகிய நட்பு எவன் செய்யும் = நெடுங்காலம் அவருடன் பழகிய நட்பினால் என்ன பயன் இருக்கும்?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் பட்டுத் தொழிற்கூடமும் பழைய நண்பனின் முடிவைத் தான் எடுத்தது போல் ஏற்ற நெசவாளரும்
காஞ்சிபுரத்துப் பட்டு நெசவுப் பட்டறையின் தலைவர் சோமசேகர் மதுரைக்குச் சென்றிருந்த சமயத்தில், சந்தையில் பட்டுநூலின் விலை அதிரடியாக வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது. அப்போது, பட்டறைக்குப் பெரும் நட்டம் வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, சோமசேகரிடம் முன் அனுமதி பெறாமலேயே கிடங்கில் இருந்த அனைத்துப் பட்டுநூலையும் உடனடியாகச் சந்தை விலைக்கு விற்றுப் பணமாக்கினார் அவரது நாற்பதாண்டு கால நண்பர் தேவராஜன். ஊர் திரும்பிய சோமசேகரின் குடும்பத்தினர், 'நம்மிடம் கேட்காமல் இவ்வளவு பெரிய முடிவை அவர் எப்படித் தன்னிச்சையாக எடுக்கலாம்?' என்று கோபமடைந்தனர்; ஆனால் சோமசேகரோ தேவராஜனை ஆரத் தழுவி, அவனது செயலைத் தானே செய்தது போல முழு மனதோடு ஏற்றுக்கொண்டார் (செய்தாங்கு அமைந்தார்). தன் குடும்பத்தினருக்குச் சோமசேகர் விளக்கினார்: 'குடும்பத்தாரே! பழைய நண்பர்கள் அன்பின் உரிமையோடு செய்த காரியங்களைத் தாமே செய்தது போல மனமுவந்து ஏற்று உடன்படாவிட்டால் (கெழுதகைமை செய்தாங்கு அமையாக்கடை), பல ஆண்டுகள் அவரோடு பழகி வந்த அந்தப் பழைய நட்பினால் என்ன பயன் இருக்க முடியும்?' (பழகிய நட்பு எவன் செய்யும்). சோமசேகர் தேவராஜனின் கையொப்பத்திற்கு அருகில் தனது செதுக்கப்பட்ட தேக்கு மர முத்திரையை விற்பனைப் பதிவேட்டில் அழுத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 804Kural 804
பழைய நண்பர் தம்மைக் கேளாமலேயே அன்பின் உரிமையினால் ஒரு காரியத்தைச் செய்து முடித்தாரானால், அந்த உரிமையின் சிறப்பை உணர்ந்து அதனை மனமுவந்து விரும்பி ஏற்றுக்கொள்வர் அறிவுடைய சான்றோர்.
• கெழுதகையாற் கேளாது நட்டார் செயின் = தம்மைக் கேளாமல் நண்பர் உரிமையோடு ஒரு செயல் செய்தால்,
• விழைதகையான் வேண்டியிருப்பர் = அந்த உரிமையை உணர்ந்து அதனை மனமுவந்து விரும்பி ஏற்பர் சான்றோர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் தென்னந்தோப்பும் நண்பன் கேளாமல் வீட்டைப் பழுதுபார்த்த அன்பை உவந்து ஏற்ற உழவரும்
கடும் நச்சுக் காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டு தொலைதூர மூலிகை மடத்தில் இரண்டு மாதங்கள் சிகிச்சை பெற்றுத் தனது கிராமத்திற்குத் திரும்பினார் முதிய உழவர் ஆறுமுகம். புயலால் இடிந்து விழுந்திருந்த தனது பழைய கூரை வீடானது, புதிய தேக்கு மரத் தூண்களோடும் சுண்ணாம்பு பூசிய சுவர்களோடும் கம்பீரமாகப் புதுப்பிக்கப்பட்டு இருப்பதைக் கண்டு அவர் வியப்படைந்தார். அவரது ஐம்பதாண்டு கால ஆருயிர் நண்பரான தச்சுத் தொழிலாளி மாரிமுத்து, அவரிடம் அனுமதி கேட்காமலேயே தனது சொந்த உழைப்பாலும் பொருட்செலவாலும் அந்த வீட்டைப் பழுதுபார்த்துக் கட்டி முடித்திருந்தார் (கெழுதகையால் கேளாது செய்தார்). நெகிழ்ச்சியில் கண்ணீர் வடித்து மாரிமுத்துவைத் தழுவிக்கொண்ட ஆறுமுகம் கூறினார்: 'மாரிமுத்து! தம்மைக் கேட்காமலேயே தம் பழைய நண்பர் தம்மீது கொண்டுள்ள அன்பின் உரிமை மிகுதியால் ஒரு நற்செயலைச் செய்து முடித்தால் (கெழுதகையாற் கேளாது நட்டார் செயின்), அந்த அன்பின் மேன்மையை உணர்ந்து அதனை மனமுவந்து விரும்பி ஏற்று மகிழ்வதே (விழைதகையான் வேண்டியிருப்பர்) மெய்யான நட்புடையோரின் மாண்பாகும்!' ஆறுமுகம் தனது புதுப்பிக்கப்பட்ட வீட்டின் புதிதாகச் செதுக்கப்பட்ட தேக்கு மர வாசற்படியின் மீது தனது கையை அன்போடு வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 805Kural 805
மனம் வருந்தத்தக்க ஒரு செயலை நண்பர் செய்துவிட்டாலும், அதற்குக் காரணம் அவரது அறியாமை அல்லது நம்மீது அவர் வைத்துள்ள மிகுந்த அன்பின் உரிமை என்று உணர்ந்து பெருந்தன்மையோடு பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.
• நோதக்க நட்டார் செயின் = மனம் வருந்தத்தக்க ஒரு தவறை நண்பர் செய்துவிட்டால்,
• பேதைமை ஒன்றோ பெருங்கிழமை என்றுணர்க = அது அறியாமையாலோ அல்லது அன்பின் மிகுந்த உரிமையாலோ நிகழ்ந்தது என்றுணர வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரிப் பாசனக் கழனியும் நண்பனின் தவறான முடிவை மன்னித்து அணைத்த உழவர் தலைவரும்
காவிரிப் பாசனக் கால்வாயில், போதிய அனுபவம் இல்லாத நிலையிலும் தனது விருப்பப்படி தன்னிச்சையாக ஒரு மாற்று வாய்க்காலை வெட்டினார் உழவர் கந்தசாமியின் நாற்பதாண்டு கால நண்பர் சிவலிங்கம். ஆனால் திடீரென இரவில் பெய்த பெருமழையால் அந்த வாய்க்கால் உடைந்து, கந்தசாமியின் இரண்டு ஏக்கர் கரும்புப் பயிர்கள் வெள்ளத்தில் மூழ்கி அழிந்தன (நோதக்கது செய்தார்). இதனால் ஏற்பட்ட பெரும் நட்டத்தைக் கண்டு குற்ற உணர்ச்சியில் அழுது துடித்த சிவலிங்கத்தைக் கோபப்பட்டு அடிக்க வந்த கூலித் தொழிலாளர்களைத் தடுத்து நிறுத்தி, சிவலிங்கத்தைத் தனது மார்போடு அணைத்துக்கொண்டார் கந்தசாமி. கிராமத்து உழவர்களுக்குக் கந்தசாமி பெருந்தன்மையோடு விளக்கினார்: 'உழவர்களே! நாம் மிகவும் நேசிக்கும் பழைய நண்பர் நமக்கு மனம் வருந்தத்தக்க ஒரு பெருந்துன்பத்தை ஏற்படுத்திவிட்டாலும் கூட (நோதக்க நட்டார் செயின்), அதற்குக் காரணம் ஒன்று அவரது முன்யோசனையற்ற அறியாமை (பேதைமை ஒன்றோ), அல்லது நம்மீது அவர் வைத்துள்ள அளவற்ற அன்பின் உரிமை (பெருங்கிழமை என்றுணர்க) என்று பெருந்தன்மையோடு உணர்ந்து அவரை மன்னிக்க வேண்டும்!' கந்தசாமி உடைப்பெடுத்த கால்வாய் கரையில் மணல் மூட்டைகளை முட்டுக்கொடுக்க ஒரு மூங்கில் முளையை தரையில் ஆழமாக அடித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 806Kural 806
நட்பின் வரம்புகளை உணர்ந்து காப்பவர்கள், நெடுங்காலமாகத் தம்மோடு பழகிய பழைய நண்பர்களின் உறவை, அவர்களால் தமக்கு ஏதேனும் பொருள் இழப்போ நட்டமோ நேர்ந்தாலும்கூட ஒருபோதும் கைவிட்டுவிட மாட்டார்கள்.
• எல்லைக்கண் நின்றார் = நட்பின் வரம்புகளுக்குள் நிலைத்து நிற்கும் சான்றோர்,
• தொலைவிடத்தும் துறவார் தொல்லைக்கண் நின்றார் தொடர்பு = தமக்கு நட்டம் நேர்ந்தாலும் பழைய நண்பர்களின் நட்பைக் கைவிட மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நாகப்பட்டினத் துறைமுகமும் நண்பனால் வந்த பெரும் நட்டத்திலும் நட்பைக் கைவிடாத மாண்பும்
நாகப்பட்டினத்தின் முதன்மைக் கடல்வணிகர் வரதராஜனின் மிகப்பெரிய சரக்குக் கப்பல், அவரது நாற்பதாண்டு கால மாலுமி நண்பர் நீலகண்டனின் சிறிய திசை கணிப்புத் தவறால் பவளப்பாறையில் மோதி உடைந்து மூழ்கியது; இதனால் வரதராஜனுக்குப் பதினைந்தாயிரம் பொற்காசுகள் பெருநட்டம் ஏற்பட்டது. மணல் பரப்பில் தலைகுனிந்து கதறி அழுது நின்ற நீலகண்டனை நீதிமன்றத்தில் நிறுத்திச் சிறையிலடைக்க வேண்டும் என்று பிற வணிகர்கள் வற்புறுத்தினர்; ஆனால் வரதராஜனோ, அழுதுகொண்டிருந்த தன் நண்பனை ஆரத் தழுவிக்கொண்டு, அவனது அனைத்துக் கடன்களையும் தானே ஏற்பதாக அறிவித்தார் (தொலைவிடத்தும் துறக்கவில்லை). கூடியிருந்த வணிகர் சபையினருக்கு வரதராஜன் விளக்கினார்: 'வணிகத் தோழர்களே! நட்பின் மேலான விழுமிய வரம்புகளை உணர்ந்து வாழும் பண்புடைய சான்றோர்கள் (எல்லைக்கண் நின்றார்), நெடுங்காலமாகத் தம்மோடு பழகி வந்த பழைய நண்பர்களின் உறவை (தொல்லைக்கண் நின்றார் தொடர்பு), அவர்களால் தமக்கு எவ்வளவு பெரிய அழிவும் சொத்து இழப்பும் நேர்ந்தாலும் கூட ஒருபோதும் கைவிட்டுவிட மாட்டார்கள்!' (தொலைவிடத்தும் துறவார்). கருங்கல் துறைமுகக் கரையில் அலைகள் மோதியபோது, வரதராஜன் நீலகண்டனின் தோளைத் தனது கையால் பரிவோடு தட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 807Kural 807
தூய அன்பின் வழியே நெடுங்காலமாகப் பழகி வந்த பழைய நண்பர்கள், தம் தோழர் தமக்கு அழிவை ஏற்படுத்தும் தவறான செயலைச் செய்துவிட்டாலும்கூட, அவர் மீது தாம் வைத்துள்ள அன்பை ஒருபோதும் கைவிட மாட்டார்கள்.
• அன்பின் வழிவந்த கேண்மையவர் = அன்பின் வழியே நெடுங்காலமாகப் பழகிய நண்பர்கள்,
• அழிவந்த செய்யினும் அன்பறார் = தம் நண்பர் தமக்கு அழிவு தரும் செயலைச் செய்தாலும் அன்பு குறைய மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் மருத்துவக் காப்பகமும் நண்பனின் தவறான மருந்தால் பார்வையை இழந்தும் அன்பு மாறாத மருத்துவரும்
சோழ நாட்டின் தலைமை மூலிகை மருத்துவச் சாலையில், கண் நோய்க்கான தைலம் தயாரிக்கும் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, மூத்த மருத்துவர் சிவப்பிரகாசத்தின் நாற்பதாண்டு கால ஆருயிர் நண்பரான சோமு, மூலிகை அளவீட்டில் கவனக்குறைவாக ஒரு தவறைச் செய்துவிட்டதால் மருந்துப் பானை வெடித்துச் சிதறியது; அதில் தெறித்த கடுங்கார அமிலத்தால் சிவப்பிரகாசத்தின் இடது கண் பார்வை முற்றிலும் பறிபோனது. தன் கவனக்குறைவால் ஆருயிர் நண்பனின் கண் பார்வையை இழக்கச் செய்துவிட்டோமே என்று குற்ற உணர்ச்சியில் அழுது கதறித் தற்கொலைக்கு முயன்றார் சோமு. அவரைத் தனது வலது கையால் இழுத்து அணைத்துத் தேற்றிய சிவப்பிரகாசம், தன் நண்பன் மீதான அன்பில் சிறிதும் குறைவுபடாமல் அவருடனேயே தனது மருத்துவப் பணியைத் தொடர்ந்தார் (அழிவந்த செய்தபோதும் அன்பறாமல் நின்றார்). மருத்துவ மாணவர்களுக்குச் சிவப்பிரகாசம் போதித்தார்: 'மாணவர்களே! தூய அன்பின் வழியே தொன்றுதொட்டுப் பழகி வந்த பழைய நண்பர்கள் (அன்பின் வழிவந்த கேண்மையவர்), தம் தோழர் தமக்கு அழிவை ஏற்படுத்தும் கொடிய தீங்கையே தவறுதலாகச் செய்துவிட்டாலும் கூட (அழிவந்த செய்யினும்), அவர் மீது தாம் கொண்டுள்ள உண்மையான அன்பை ஒருபோதும் கைவிட மாட்டார்கள்!' (அன்பு அறார்). சிவப்பிரகாசம் தனது வலது கரத்தால் மண் மருந்துக் கிண்ணத்தை மர மூலிகை மேசையின் மீது மென்மையாக வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 808Kural 808
தன் நண்பர் செய்த சிறு தவறுகளைப் பிறர் வந்து சொன்னாலும் ஏற்றுக்கொள்ளாத அளவு நட்புரிமை கொண்ட சான்றோருக்கு, அந்த நண்பர் ஏதேனும் தவறு செய்யும் நாள், தன் அன்பின் பெருந்தன்மையை வெளிப்படுத்தக் கிடைத்த இனிய நன்னாளாகும்!
• கேளிழுக்கம் கேளாக் கெழுதகைமை வல்லார்க்கு = நண்பர் செய்த பிழையைப் பிறர் கூறினாலும் கேளாத நட்புரிமை உடையவருக்கு,
• நட்டார் இழுக்கம் செயின் நாள் = நண்பர் பிழை செய்யும் நாள் தனது பெருந்தன்மையை வெளிப்படுத்தும் நன்னாளாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் கல்விச்சாலையும் நண்பனின் குற்றத்தைப் புறங்கூறியோரை ஒதுக்கிப் பெருந்தன்மையால் வென்ற ஆசிரியரும்
தஞ்சாவூரின் பழைமையான சுவடிச் சாலையில், அரிய வரலாற்றுப் பனையோலைச் சுவடியொன்றை நகலெடுத்தபோது, தலைமை ஆசிரியர் ராமநாதனின் முப்பது ஆண்டு கால நண்பரான சதாசிவத்தின் கவனக்குறைவால் அந்த விலைமதிப்பற்ற சுவடி தவறி விழுந்து கிழிந்து சேதமடைந்தது. உடனே அங்கிருந்த சில இளம் ஆசிரியர்கள் ஓடிவந்து, சதாசிவத்தின் மீது பழிபோட்டுப் புறம்பேசி அவரைப் பணியிலிருந்து நீக்க வேண்டும் என்று முறையிட்டனர். ஆனால் ராமநாதனோ, தனது நண்பனைப் பற்றிப் பிறர் கூறிய கோள்வார்த்தைகளை ஒரு நொடி கூடக் காதுகொடுத்துக் கேட்காமல் அவர்களைக் கண்டித்து விரட்டினார் (கேளிழுக்கம் கேளாத கெழுதகைமை காத்தார்); பின்னர் குற்ற உணர்ச்சியில் நடுங்கி நின்ற சதாசிவத்தின் தோளைத் தழுவி, அவரோடு அமர்ந்து சுவடியை மீண்டும் புதிய ஓலையில் மறுபடி எழுதி முடித்தார். புறம்பேசிய மாணவன் கார்த்திகேயனுக்கு ராமநாதன் விளக்கினார்: 'கார்த்திகேயா! தன் நண்பர் மீது பிறர் சொல்லும் குற்றச்சாட்டுகளைக் காதுகொடுத்துக் கேளாத அளவுக்கு ஆழமான நட்புரிமை கொண்ட சான்றோருக்கு (கேளிழுக்கம் கேளாக் கெழுதகைமை வல்லார்க்கு), அந்த நண்பர் அறியாமல் ஏதேனும் ஒரு தவறைச் செய்துவிடும் நாளானது (நட்டார் இழுக்கம் செயின்), தன் தூய அன்பின் பெருந்தன்மையை வெளிப்படுத்தக் கிடைத்த ஒரு சிறந்த நன்னாளாகும்!' (நாள்). ராமநாதன் இரும்பு எழுத்தாணியைக் கரி மைக்கூட்டில் தோய்த்துச் சதாசிவத்தின் கைகளில் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 809Kural 809
அன்பும் உரிமையும் கெடாமல் நெடுங்காலமாகப் பழகிய பழைய நண்பர்களின் உறவை, சிறு தவறுகளுக்காகக் கைவிடாமல் போற்றிப் பாதுகாப்பவரை, இந்த உலகத்து மக்கள் அனைவரும் விரும்பிப் போற்றுவர்.
• கெடாஅ வழிவந்த கேண்மையார் கேண்மை = அன்பு கெடாமல் நெடுங்காலம் பழகிய பழைய நண்பர்களின் நட்பை,
• விடாஅர் விழையும் உலகு = சிறு தவறுகளுக்காகக் கைவிடாதவரை உலகம் விரும்பிப் போற்றும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொற்கைத் துறைமுகமும் தலைமுறை நட்பைக் கைவிடாத தன்மான வணிகரைப் போற்றிய உலகமும்
கொற்கைத் துறைமுகத்தில் மூன்று தலைமுறையாகத் தம் குடும்பத்தோடு இணைந்து வணிகம் செய்து வந்த பழைய கூட்டாளியின் குடும்பம், எதிர்பாராத கடற் புயலாலும் வறுமையாலும் அழிந்து கடனில் மூழ்கியபோது, மற்ற வணிகர்கள் அவர்களை முற்றிலுமாக ஒதுக்கித் தள்ளினர். ஆனால், மூத்த முத்து ஏற்றுமதி வணிகர் சிவனேசன், அந்தப் பரம்பரை நட்புக் குடும்பத்தின் அனைத்துக் கடன்களையும் தனது சொந்தப் பணத்தைக் கொடுத்து அடைத்தார்; மேலும் அவர்களது இளம் மகன் இளங்கோவுக்குத் தனது சொந்தக் கப்பற்படையில் சம பங்கு தந்து அவனை மீண்டும் ஒரு பெருவணிகராக உயர்த்தித் தலைமுறை நட்பைக் காத்து நின்றார் (கெடா வழிவந்த கேண்மையைக் கைவிடாது காத்தார்). சிவேனசனின் இந்த அழியாத பற்றுறுதியைக் கண்ட ரோம மற்றும் சீன தேசத்து வணிகர்கள் அனைவரும், அவரிடம் வியாபாரம் செய்வதையே பெருமையாகக் கருதித் தேடிவந்து தங்கள் ஒப்பந்தங்களை வழங்கினர் (உலகம் விழைந்தது). தன் பிள்ளைகளுக்குச் சிவனேசன் விளக்கினார்: 'பிள்ளைகளே! அன்பு குறையாமல் தொன்றுதொட்டு வழிவழியாக வந்த பழைய நண்பர்களின் உறவைச் சிறு நட்டங்களுக்காகக் கைவிடாமல் காத்து நிற்பவர்களை (கெடாஅ வழிவந்த கேண்மையார் கேண்மை விடாஅர்), இந்த உலகத்துச் சான்றோர்கள் அனைவரும் மனமுவந்து விரும்பிப் போற்றித் தழுவிக்கொள்வர்!' (விழையும் உலகு). சிவனேசன் கையொப்பமிடப்பட்ட வர்த்தகப் பதிவேட்டைத் துறைமுக மேடையில் இளங்கோவிடம் நீட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 810Kural 810
பழைய நண்பர்கள் தவறிழைத்த போதிலும், அவரிடம் தாம் கொண்டுள்ள நற்பண்பும் அன்பும் நீங்காமல் நிலைநிற்பவர்களை, அவர்தம் பகைவர்களும்கூட விரும்பிப் போற்றிப் பாராட்டுவார்கள்.
• பழையார்கண் பண்பின் தலைப்பிரியாதார் = பழைய நண்பர் தவறு செய்தாலும் அன்பு மாறாமல் நிற்பவர்கள்,
• விழையார் விழையப் படுப = பரம பகைவராலும் விரும்பிப் போற்றப்படுவார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரைப் பெருமன்றமும் பழைய நண்பனை மன்னித்த பெருந்தன்மையைக் கண்டு தலைவணங்கிய பகைவரும்
மதுரையின் அரசவையில், தனக்குத் துரோகமிழைத்துப் பணத்தைச் சூதாட்டத்தில் இழந்துவிட்டுச் சிறைப்பட்ட தனது பழைய வணிகப் பங்குதாரர் சுந்தரத்தின் கண்ணீரைக்கண்டு மனம் பொறுக்காமல், மூவாயிரம் பொற்காசுகளைத் தனது சொந்தக் கருவூலத்திலிருந்து செலுத்தி நண்பனைச் சிறையிலிருந்து மீட்டு அடைக்கலம் தந்தார் வணிகர் தேவநாதன் (பழைய நண்பரிடம் பண்பு மாறாமல் நின்றார்). தேவநாதனின் இந்த எல்லையற்ற பெருந்தன்மையையும் பழைய நண்பன் மீதான மாறாத அன்பையும் கண்ட அவரது இருபது ஆண்டுக்கால பரம வணிக எதிரியான நீலகண்டன், தனது அனைத்துப் பகைமை வழக்குகளையும் நீதிமன்றத்திலிருந்து திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டு, தேவநாதனின் முன் நேரில் வந்து தலைவணங்கி நின்றான் (விழையாரும் விழைந்தார்). தன் மகனுக்குத் தேவநாதன் விளக்கினார்: 'மகனே! பழைய நண்பர்கள் தவறிழைத்துத் துன்பம் தந்தபோதிலும், அவரிடம் தாம் கொண்டுள்ள நற்பண்பும் மாறாத அன்பும் நீங்காமல் நிலைநிற்பவர்களை (பழையார்கண் பண்பின் தலைப்பிரியாதார்), அவர்தம் பரம பகைவர்களும்கூட (விழையார்) மனமுருகி விரும்பிப் போற்றிப் பாராட்டுவார்கள்!' (விழையப்படுப). தேவநாதன் நகர்மன்றத்தின் நடுவே தனது முன்னாள் எதிரி நீலகண்டன் நீட்டிய வெற்றிலைத் தட்டை இரு கைகளாலும் ஏற்றுக்கொண்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.