குறள் 1151Kural 1151
'உன்னை விட்டுப் பிரிய மாட்டேன்' என்று பிரிந்து செல்லாத செய்தி இருந்தால் அதை என்னிடம் சொல்; மாறாகப் பிரிந்து சென்று விரைந்து திரும்புவேன் என்று விடைபெற நினைத்தால், நீ வரும் வரை உயிரோடு இருக்கும் திறன் படைத்தவர்களிடம் அதைச் சொல்!
• செல்லாமை உண்டேல் எனக்கு உரை = 'உன்னைப் பிரிய மாட்டேன்' என்று செல்லாத நிலை இருந்தால் அதை என்னிடம் சொல்;
• மற்று நின் வல்வரவு = மாறாகப் பிரிந்து சென்று விரைந்து திரும்பி வருவேன் என்று சொல்ல நினைத்தால்,
• வாழ்வார்க்கு உரை = நீ திரும்பி வரும் வரை உயிரோடு இருக்கக் கூடியவர்களிடம் அதைச் சொல்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இளம் கப்பல் வணிகன் நெடுஞ்சேரலும் மனைவி அல்லியும்
தொலைதூரக் கடல் வணிகத்திற்காக மரக்கலப் பெட்டிகளை அடுக்கிக் கொண்டிருந்த இளம் வணிகன் நெடுஞ்சேரல், பருவமழை தொடங்குவதற்கு முன்பே தான் விரைந்து திரும்பி வந்து விடுவேன் என்று தன் மனைவி அல்லியிடம் விடைபெற முயன்றான். கண்களில் நீர் ததும்ப அவனை ஏறிட்ட அல்லி, தன் நெஞ்சத்துத் தாளாத பிரிவுத் துயரைக் கூறினாள். "அன்பரே, 'உன்னை விட்டுப் பிரிய மாட்டேன்' என்று பிரிந்து செல்லாத செய்தி இருந்தால் அதை என்னிடம் சொல்; மாறாகப் பிரிந்து சென்று விரைந்து திரும்புவேன் என்று விடைபெற நினைத்தால், நீ வரும் வரை உயிரோடு இருக்கும் திறன் படைத்தவர்களிடம் அதைச் சொல் (செல்லாமை உண்டேல் எனக்குரை மற்றுநின் வல்வரவு வாழ்வார்க் குரை)!" என்று கூறினாள். நெடுஞ்சேரல் மரப் பயணப் பெட்டியின் மூடியை மூடினார்; வெண்கலப் பூட்டின் பட்டையைத் தோல்பாரத்தில் இறுகப் பொருத்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1152Kural 1152
முன்பெல்லாம் அவருடைய பார்வையே எனக்குப் பேரின்பத்தை அளித்து வந்தது; ஆனால் இப்போது அவருடன் கூடித் தழுவி மகிழும் போதும், எங்கே அவர் நம்மைப் பிரிந்து விடுவாரோ என்ற அச்சமும் பெருந்துன்பமுமே என் உள்ளத்தை வாட்டுகிறது!
• அவர் பார்வல் இன்கண் உடைத்து = முன்பு என்னை அவர் பார்த்த பார்வையே எனக்குப் பேரின்பத்தைத் தருவதாக இருந்தது;
• புணர்வு = ஆனால் இப்போது உடலால் தழுவி மகிழும் இன்பமோ,
• பிரிவு அஞ்சும் புன்கண் உடைத்து = எங்கே பிரியப் போகிறாரோ என்று அஞ்சி அழும் துன்பத்தை எனக்குத் தருகிறதே!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி வடிவுக்கரசியும் இளம் மலர்க்கொடியும்
பட்டறையில் மெழுகுச் சிலைகளுக்குக் களிமண் பூசி வார்ப்படங்களைத் தயார் செய்து கொண்டிருந்த இளம் கைவினைப் பெண் மலர்க்கொடி, தலைநகரப் பட்டறைக்குப் புறப்படத் தயாராகும் தன் கணவனின் வாடிய முகத்தைக் கண்டு கலங்கினாள். களிமண் பலகையை ஓரமாக வைத்த மலர்க்கொடி, தன் மூத்த தோழி வடிவுக்கரசியிடம் தன் நெஞ்சத்துத் துயரைக் கூறினாள். "தோழி, முன்பெல்லாம் அவருடைய பார்வையே எனக்குப் பேரின்பத்தை அளித்து வந்தது; ஆனால் இப்போது அவருடன் கூடித் தழுவி மகிழும் போதும், எங்கே அவர் நம்மைப் பிரிந்து விடுவாரோ என்ற அச்சமும் பெருந்துன்பமுமே என் உள்ளத்தை வாட்டுகிறது (இன்கண் உடைத்தவர் பார்வல் பிரிவஞ்சும் புன்கண் உடைத்தால் புணர்வு)!" என்று பெருமூச்சுடன் கூறினாள். வடிவுக்கரசி ஈரக் களிமண்ணை மரத் துடுப்பால் மெழுகு உருவத்தின் மேல் சீராகப் பூசினார்; வார்ப்படக் கூட்டை மண் திண்ணையின் நிழலில் உலர வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1153Kural 1153
பிரிவின் பெருந்துன்பத்தை உணர்ந்த அறிவுடைய என் காதலரிடத்திலும் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் பிரிவு நேர்ந்துவிடுவதால், 'உன்னை எக்காலத்திலும் பிரிய மாட்டேன்' என்று அவர் கூறிய உறுதிமொழியை நம்பி அமைதி கொள்வது அரிதாகிவிட்டது!
• அறிவுடையார் கண்ணும் = என் பிரிவுத் துன்பத்தை நன்கு அறிந்த பேரறிவுடைய என் காதலரிடத்திலும்,
• ஓர் இடத்துப் பிரிவு உண்மையான் = எப்போதோ ஒரு சமயம் பிரிந்து செல்லும் நிலைமை ஏற்படுவதால்;
• தேற்றம் அரிது = 'உன்னை ஒருபோதும் பிரியேன்' என்று அவர் கூறிய உறுதிமொழியை நம்பித் தெளிவது அரிதாகிவிட்டது!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தமக்கை மஞ்சுளாவும் இளம் இளம்பிறையும்
ஏட்டுச் சுவடிகளை நூலால் கோர்த்து அடுக்கிக் கொண்டிருந்த இளம் சுவடிப் பெண் இளம்பிறை, கல்விப் பணிக்காக நெடுந்தூரம் புறப்படத் தயாராகும் தன் பேரறிவுமிக்க கணவனின் பிரிவை எண்ணி மனம் வாடினாள். எழுத்தாணியைப் பலகையில் வைத்த இளம்பிறை, தன் மூத்த தமக்கை மஞ்சுளாவிடம் தன் நெஞ்சத்துத் தவிப்பைப் பகிர்ந்தாள். "அக்கா, பிரிவின் பெருந்துன்பத்தை உணர்ந்த அறிவுடைய என் காதலரிடத்திலும் ஏதோ ஒரு காரணத்தால் பிரிவு நேர்ந்துவிடுவதால், 'உன்னை எக்காலத்திலும் பிரிய மாட்டேன்' என்று அவர் கூறிய உறுதிமொழியை நம்பி அமைதி கொள்வது அரிதாகிவிட்டது (அரிதரோ தேற்றம் அறிவுடையார் கண்ணும் பிரிவோ ரிடத்துண்மை யான்)!" என்று கூறினாள். மஞ்சுளா சிவப்பு நிறப் பட்டு நூலைச் சுவடித் துளைகளுக்குள் நுழைத்துக் கட்டினார்; மர எழுத்தாணியை மூங்கில் சுவடிக்கூட்டுக்குள் பத்திரமாக வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1154Kural 1154
அன்று பேரன்பு காட்டி 'அஞ்சாதே, உன்னை ஒருபோதும் பிரிய மாட்டேன்' என்று உறுதியளித்த காதலரே இன்று நம்மைப் பிரிந்து செல்வாரானால், அவர் வாய்மொழியை மெய்யென நம்பி நின்ற என் மீது என்ன தவறு இருக்க முடியும்?
• அளித்து அஞ்சல் என்றவர் நீப்பின் = அன்று அருள் கூர்ந்து 'அஞ்சாதே, உன்னைப் பிரியேன்' என்று உறுதி கூறியவரே இன்று பிரிந்து செல்வாரானால்;
• தெளித்த சொல் தேறியார்க்கு = அவர் கூறிய உறுதிமொழியை மெய்யென நம்பித் தெளிந்த எனக்கு,
• தவறு உண்டோ = என்ன தவறு அல்லது குற்றம் இருக்க முடியும்?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய அத்தை மீனாட்சியும் இளம் செல்வியும்
பட்டறையில் செம்மணிக் கற்களைக் கடைசல் சக்கரத்தில் தேய்த்து மெருகேற்றிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் செல்வி, வெளிநாட்டு வணிகத்திற்குப் புறப்படும் தன் கணவனின் பிரிவுச் செய்தியைக் கேட்டுத் தன் கண்ணீரை அடக்க முடியாமல் தவித்தாள். கடைசல் பலகையை ஓரமாக வைத்த செல்வி, தன்னைத் தேற்ற முயன்ற முதிய அத்தை மீனாட்சியிடம் தன் உள்ளத்து வேதனையைக் கூறினாள். "அத்தை, அன்று பேரன்பு காட்டி 'அஞ்சாதே, உன்னை ஒருபோதும் பிரிய மாட்டேன்' என்று உறுதியளித்த காதலரே இன்று நம்மைப் பிரிந்து செல்வாரானால், அவர் வாய்மொழியை மெய்யென நம்பி நின்ற என் மீது என்ன தவறு இருக்க முடியும் (அளித்தஞ்சல் என்றவர் நீப்பின் தெளித்தசொல் தேறியார்க்கு உண்டோ தவறு)!" என்று வினவினாள். மீனாட்சி மரச் சக்கரத்தின் விளிம்பில் தேய்ப்பு மணலைத் தடவினார்; சிகப்பு மணிக்கல்லின் தூசியை ஈரத் துணியால் துடைத்து எடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1155Kural 1155
தோழியே, என் உயிரைப் பாதுகாக்க விரும்பினால், என் உயிருக்கு உயிராக அமைந்த காதலர் பிரிந்து செல்லாதபடி தடுத்து நிறுத்துவாயாக; அவர் என்னை விட்டுப் பிரிந்தால் என் உயிர் பிரிந்துவிடும், பிறகு மீண்டும் அவரைக் கூடுவது அரிதாகிவிடும்!
• ஓம்பின் = என் உயிரைக் காப்பாற்ற விரும்பினால்,
• அமைந்தார் பிரிவு ஓம்பல் = என் உயிருக்குத் தலைவராக அமைந்த காதலர் என்னைப் பிரிந்து செல்லாமல் தடுத்துக் காப்பாயாக;
• மற்று அவர் நீங்கின் = அவர் என்னை விட்டுப் பிரிந்து சென்றுவிட்டால்,
• புணர்வு அரிது = பிரிவைத் தாங்காது உயிர் போய்விடும் என்பதால் மீண்டும் அவரைக் கூடுவது அரிதாகிவிடும்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி பொன்னம்மாளும் இளம் அமுதவல்லியும்
கடற்கரைக் குடிசையில் மீன்பிடி வலைகளைக் கயிற்றால் இணைத்துக் கட்டிக் கொண்டிருந்த இளம் மீனவப் பெண் அமுதவல்லி, தன் கணவன் பெருங்கடல் பயணத்திற்குப் படகைத் தயார் செய்வதைக் கண்டு நெஞ்சம் உருகி நின்றாள். வலை பின்னல் ஊசியைக் கையில் பிடித்த அமுதவல்லி, தன் மூத்த தோழி பொன்னம்மாளிடம் கண்ணீருடன் வேண்டினாள். "தோழியே, என் உயிரைப் பாதுகாக்க விரும்பினால், என் உயிருக்கு உயிராக அமைந்த காதலர் பிரிந்து செல்லாதபடி தடுத்து நிறுத்துவாயாக; அவர் என்னை விட்டுப் பிரிந்தால் என் உயிர் பிரிந்துவிடும், பிறகு மீண்டும் அவரைக் கூடுவது அரிதாகிவிடும் (ஓம்பின் அமைந்தார் பிரிவோம்பல் மற்றவர் நீங்கின் அரிதால் புணர்வு)!" என்று கதறினாள். பொன்னம்மாள் சணல் நூலை மூங்கில் வலை ஊசியோடு இணைத்துக் கட்டினார்; பின்னப்பட்ட மீன் வலையைத் தென்னை மரத்தின் அடியில் பக்குவமாக வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1156Kural 1156
'நான் உன்னைப் பிரிந்து செல்லப் போகிறேன்' என்று என் எதிரிலேயே வெளிப்படையாகக் கூறும் அளவுக்குக் கல்நெஞ்சம் படைத்தவராக அவர் மாறினால், பிரிந்து சென்ற பிறகு நம் நிலையை உணர்ந்து திரும்பி வந்து அன்பு செய்வார் என்று நம்புவது வீணாகும்!
• பிரிவு உரைக்கும் வன்கண்ணர் ஆயின் = 'நான் பிரியப் போகிறேன்' என்று என் முகத்திற்கு எதிரே சொல்லும் அளவுக்கு அவர் கல்நெஞ்சம் உடையவரானால்;
• அவர் நல்குவர் என்னும் நசை அரிது = அத்தகையவர் பிரிந்து சென்ற பிறகு என் துன்பத்தை அறிந்து திரும்பி வந்து அன்பு செய்வார் என்று ஆசைப்படுவது வீணான செயலாகும்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி காமாட்சியும் இளம் தமிழரசியும்
மண்பாண்டப் பட்டறையில் சுடுமண் பானைகளின் மீது செம்மண் வர்ணத்தால் தாமரை மலர் வரிகளை வரைந்து கொண்டிருந்த இளம் பெண் தமிழரசி, தன் முகத்திற்கு நேராக நின்று தான் புறப்படப் போவதாகக் கூறிச் சென்ற கணவனின் முடிவைக் கேட்டுத் திகைத்து நின்றாள். வர்ணத் தூரிகையைக் கிண்ணத்தில் வைத்த தமிழரசி, தன் மூத்த தோழி காமாட்சியிடம் தன் உள்ளத்து விரக்தியைக் கூறினாள். "தோழி, 'நான் உன்னைப் பிரிந்து செல்லப் போகிறேன்' என்று என் எதிரிலேயே வெளிப்படையாகக் கூறும் அளவுக்குக் கல்நெஞ்சம் படைத்தவராக அவர் மாறினால், பிரிந்து சென்ற பிறகு நம் நிலையை உணர்ந்து திரும்பி வந்து அன்பு செய்வார் என்று நம்புவது வீணாகும் (பிரிவுரைக்கும் வன்கண்ணர் ஆயின் அரிதவர் நல்குவர் என்னும் நசை)!" என்று கூறினாள். காமாட்சி செம்மண் வண்ணத் தூரிகையைத் தண்ணீரில் கழுவி எடுத்தார்; வர்ணம் தீட்டப்பட்ட மண்பானைகளை மரப் பலகையில் வரிசையாக அடுக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1157Kural 1157
தலைவன் என்னைப் பிரிந்து சென்றுவிட்ட செய்தியை, பிரிவுத் துயரால் மெலிந்த என் முன்கை மூட்டிலிருந்து கழன்று விழுகின்ற வளையல்களே ஊரெல்லாம் அறியும்படிப் பறைசாற்றித் தெரிவித்து விடாதோ?
• துறைவன் துறந்தமை = கடல்துறைக்குரிய தலைவன் என்னைப் பிரிந்து சென்றுவிட்ட செய்தியை;
• முன்கை இறை இறவாநின்ற வளை = உடம்பு மெலிந்து முன்கையின் மூட்டைக் கடந்து கழன்று விழும் என் கைவளையல்களே,
• தூற்றாகொல் = ஊரெல்லாம் அறியும்படிப் பறைசாற்றிப் பழிதூற்றி விடாதோ?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தமக்கை கனகவல்லியும் இளம் நிலவரசியும்
உப்பளக் களஞ்சியத்தில் உப்புக் குவியல்களைப் பனை ஓலைப் பைகளில் அளந்து கட்டிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் நிலவரசி, கடற்கரைத் துறைமுகத்தை விட்டுத் தன் கணவன் வணிகத்திற்காகப் புறப்பட்டுச் சென்ற துயரால் மெலிந்து வாடினாள். தன் கையில் கழலும் சங்கு வளையலைத் தொட்ட நிலவரசி, தன் மூத்த தமக்கை கனகவல்லியிடம் தன் வருத்தத்தைக் கூறினாள். "அக்கா, தலைவன் என்னைப் பிரிந்து சென்றுவிட்ட செய்தியை, பிரிவுத் துயரால் மெலிந்த என் முன்கை மூட்டிலிருந்து கழன்று விழுகின்ற வளையல்களே ஊரெல்லாம் அறியும்படிப் பறைசாற்றித் தெரிவித்து விடாதோ (துறைவன் துறந்தமை தூற்றாகொல் முன்கை இறைஇறவா நின்ற வளை)!" என்று கூறினாள். கனகவல்லி மரப் பலகையால் பனை ஓலைப் பையில் இருந்த வெண்மையான உப்பை மட்டப்படுத்தினார்; தானிய மரக்காலை உப்பளக் கூடையின் ஓரத்தில் சாய்த்து வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1158Kural 1158
அன்புடைய உறவினரோ தோழமையோ இல்லாத ஊரில் தனித்து வாழ்வது பெருந்துன்பமாகும்; ஆனால் அந்தத் தனிமைத் துயரைக் காட்டிலும் மிகக் கொடிய பெருந்துன்பம், உயிருக்கு இனிய காதலரைப் பிரிந்து வாழ்வதாகும்!
• இனன் இல் ஊர் வாழ்தல் இன்னாது = தனக்கு உற்ற துணையும் அன்பும் இல்லாத அயல் ஊரில் வாழ்வது மிகவும் துன்பமானது;
• அதனினும் இன்னாது = அந்தத் தனிமைத் துன்பத்தை விடவும் கொடிய துன்பமாகும்,
• இனியார்ப் பிரிவு = உயிருக்கு இனிய காதலரைப் பிரிந்து வாழும் பிரிவின் துயர்!
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி பவழக்கொடியும் இளம் செண்பகமும்
அயல்நாட்டு நகரத்துப் பட்டறையில் சிவப்புப் பட்டுத் துணியைக் கைத்தறியில் நெய்து கொண்டிருந்த இளம் பெண் செண்பகம், தன் சுற்றத்தாரும் உறவினரும் இல்லாத புதிய ஊரில் வாழ்ந்தாலும், கணவனின் வரவிருக்கும் பிரிவை எண்ணியே அதிகம் ஏங்கினாள். நெசவு நாடாவைப் பலகையில் நிறுத்திய செண்பகம், தன் மூத்த தோழி பவழக்கொடியிடம் தன் மனத்துயரைக் கூறினாள். "தோழி, அன்புடைய உறவினரோ தோழமையோ இல்லாத ஊரில் தனித்து வாழ்வது பெருந்துன்பமாகும்; ஆனால் அந்தத் தனிமைத் துயரைக் காட்டிலும் மிகக் கொடிய பெருந்துன்பம், உயிருக்கு இனிய காதலரைப் பிரிந்து வாழ்வதாகும் (இன்னாது இனன்இல்ஊர் வாழ்தல் அதனினும் இன்னாது இனியார்ப் பிரிவு)!" என்று கூறினாள். பவழக்கொடி நெய்த சிவந்த பட்டுத் துணியை மர உருளையில் சுற்றினார்; தறியின் இரும்புப் பல்லைச் சக்கரத்தில் மாட்டி இறுக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1159Kural 1159
நெருப்பானது தன்னைத் தொடும் போது மட்டுமே சுடுமே அன்றி, காதலாகிய பிரிவு நோயைப் போல விலகிப் பிரிந்திருக்கும் போதிலும் உடலையும் உள்ளத்தையும் சுட்டெரிக்கும் ஆற்றல் கொண்டதாகுமோ?
• தீ தொடின் சுடின் அல்லது = நெருப்பானது தன்னைத் தொட்டால் மட்டுமே சுடும் அல்லாமல்;
• காமநோய் போல = காமமாகிய பிரிவு நோயைப் போல,
• விடின் சுடல் ஆற்றுமோ = தன்னைத் தொடாமல் விலகிப் பிரிந்திருக்கும் போதிலும் சுட வல்லதாகுமோ? (நெருப்பால் முடியாது, பிரிவால் மட்டுமே முடியும்!).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முதிய அத்தை சிவகாமியும் இளம் நளாயினியும்
அடுமனையில் மூலிகைக் கசாயத்தை மண்பானையில் காய்ச்சிக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் நளாயினி, தொலைதூரப் பயணத்தில் இருக்கும் தன் கணவனின் நினைவால் உள்ளம் வெதும்பி பெருமூச்சு விட்டபடி நெருப்பை ஊதிக்கொண்டிருந்தாள். அனல் சுடாமல் தள்ளியிருக்கச் சொன்ன முதிய அத்தை சிவகாமியிடம் நளாயினி தன் உள்ளக் குமுறலைக் கூறினாள். "அத்தை, நெருப்பானது தன்னைத் தொடும் போது மட்டுமே சுடுமே அன்றி, காதலாகிய பிரிவு நோயைப் போல விலகிப் பிரிந்திருக்கும் போதிலும் உடலையும் உள்ளத்தையும் சுட்டெரிக்கும் ஆற்றல் கொண்டதாகுமோ (தொடிற்சுடின் அல்லது காமநோய் போல விடிற்சுடல் ஆற்றுமோ தீ)!" என்று கூறினாள். சிவகாமி இடுக்கியால் மூலிகைப் பானையை அடுப்புக் கரிகளின் மேலிருந்து கீழே இறக்கினார்; கல் திண்ணையின் மேல் பானையை வைத்து இரும்பு இடுக்கியைச் சுவரில் மாட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 1160Kural 1160
காதலரின் பிரிவுக்கு உடன்பட்டு, அதனால் எழும் உள்ளக் கலக்கத்தை நீக்கி, அவர் பிரிந்து சென்ற பின்பும் பொறுமையுடன் தாங்கி அவர் வரும் வரை உயிரோடு வாழும் பெண்கள் உலகில் பலர் இருக்கலாம்; ஆனால் என்னால் இங்ஙனம் பிரிவைத் தாங்கி உயிர்வாழ முடியாது!
• அரிது ஆற்றி = காதலர் பிரியும் போது அதற்கு உடன்படும் அரிய செயலைச் செய்து,
• அல்லல் நோய் நீக்கி = பிரிவால் ஏற்படும் மனக்கவலையையும் போக்கிக் கொண்டு,
• பிரிவு ஆற்றி = அவர் பிரிந்து சென்ற பிறகும் பொறுமையுடன் தாங்கிக்கொண்டு,
• பின் இருந்து வாழ்வார் பலர் = அவர் திரும்பி வரும் வரை உலகத்தில் உயிரோடு வாழும் பெண்கள் பலர் இருக்கலாம் (ஆனால் என்னால் அங்ஙனம் வாழ முடியாது!).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூத்த தோழி வாசுகியும் இளம் பூங்குழலியும்
பூக்கடைக் கொட்டகையில் நறுமணம் கமழும் மல்லிகைப் பூக்களை வாழை நாரில் மாலையாகத் தொடுத்துக் கொண்டிருந்த இளம் பெண் பூங்குழலி, வணிகப் பணிக்காக நெடுந்தூரம் புறப்படத் தயாராகும் தன் கணவனின் பிரிவை எண்ணிக் கண்ணீர் சிந்தினாள். பூக்கூடையை மடியில் வைத்த பூங்குழலி, தன்னைத் தேற்ற முயன்ற மூத்த தோழி வாசுகியிடம் தன் உள்ளக் குமுறலைக் கூறினாள். "வாசுகி, காதலரின் பிரிவுக்கு உடன்பட்டு, அதனால் எழும் உள்ளக் கலக்கத்தை நீக்கி, அவர் பிரிந்து சென்ற பின்பும் பொறுமையுடன் தாங்கி அவர் வரும் வரை உயிரோடு வாழும் பெண்கள் உலகில் பலர் இருக்கலாம்; ஆனால் என்னால் இங்ஙனம் பிரிவைத் தாங்கி உயிர்வாழ முடியாது (அரிதாற்றி அல்லல்நோய் நீக்கிப் பிரிவாற்றிப் பின்இருந்து வாழ்வார் பலர்)!" என்று விம்மினாள். வாசுகி தொடுத்து முடித்த மல்லிகைப் பூ மாலையின் நுனியை வாழை நாரால் முடிச்சிட்டார்; மலர்க் கூடையை ஈரச் சணல் பாயின் மேல் வைத்துத் தண்ணீரைத் தெளித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.