குறள் 141Kural 141
மற்றொருவனுக்கு உரிமையான மனைவியை விரும்பி ஆசைப்படுகின்ற மடமையானது, இவ்வுலகில் அறத்தையும் வாழ்க்கை நெறியையும் ஆராய்ந்து உணர்ந்த அறிவுடைய சான்றோர்களிடத்தில் ஒருபோதும் இருக்காது.
• பிறன்பொருளாள் = பிறனுக்கு உரிமையான மனைவியை
• பெட்டொழுகும் = விரும்பி நடக்கும்
• பேதைமை = அறியாமையானது,
• ஞாலத்து = இவ்வுலகில்
• அறம்பொருள் கண்டார்கண் = அறத்தையும் பொருளையும் ஆராய்ந்து உணர்ந்த சான்றோர்களிடம்
• இல் = ஒருபோதும் இருக்காது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அண்டை நாட்டுத் தூதுவனின் தகாத காமமும் பேரறிஞர் மாதவனின் அறவுரையும்
பல்லவ நாட்டின் அரசவையில் சிறப்புத் தூதுவனாக வந்த இளம் பிரபு விக்ரமாதித்தன், பேரறிவும் அழகும் வாய்த்தவன். ஆனால், அவன் தங்கியிருந்த விருந்தினர் மாளிகையின் பக்கத்து இல்லத்தில் வாழ்ந்த உத்தமரான தளபதியின் மனைவியின் பேரழகைக் கண்டு நெறி பிறழ்ந்து, 'அவளை எப்படியாவது அடைய வேண்டும்' என்று தகாத காம வலையில் வீழ்ந்தான். தன் தூதுப் பணிகளை மறந்து தவித்த அவன், தனது ஆசானாகிய முதிய பேரறிஞர் மாதவனாரிடம் சென்று தனது காம வேட்கையை மறைமுகமாக வெளிப்படுத்தினான். மாதவனார் அதிர்ச்சியடைந்து, அவனது கண்களை நேராகப் பார்த்து இடிமுழக்கக் குரலில் எச்சரித்தார்: 'விக்ரமாதித்தா! சிற்றின்ப மோகத்தில் உன் அறிவை இழக்காதே! மற்றொருவனுக்கு உரிமையான கற்புடை மனைவியை விரும்பி ஆசைப்படுகின்ற கொடிய அறிவிலித்தனம் (பிறன்பொருளாள் பெட்டொழுகும் பேதைமை), இவ்வுலகில் அறத்தையும் வாழ்க்கை நெறியையும் மெய்யறிவோடு உணர்ந்த சான்றோர்களிடத்தில் ஒருபோதும் இருக்காது!' (ஞாலத்து அறம்பொருள் கண்டார்கண் இல்). பிறன் மனைவி மீது கண் வைப்பது அறத்தையும் அழிக்கும், பொருளையும் அழிக்கும், உயிரையும் குடிக்கும் மகா பாதகமாகும்!' என்று கண்டித்தார்! விக்ரமாதித்தன் தன் தவறை உணர்ந்து நடுக்கத்தோடு சாஷ்டாங்கமாக விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்டுத் தன் தீய எண்ணத்தை வேரோடு அழித்தான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 142Kural 142
அறநெறியை விட்டுப் பாவ வழியில் நடக்கும் மனிதர்கள் எல்லாரிலும், பிறன் மனைவியை விரும்பி அவன் வாசலில் பயந்து அலைந்து நிற்கும் மூடர்களைப் போன்ற அறிவிலிகள் வேறு எவருமே இல்லை.
• அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம் = அறத்தை விட்டுப் பாவ வழியில் நிற்பவர்கள் எல்லாரிலும்,
• பிறன்கடை நின்றாரின் = பிறன் மனைவியை விரும்பி அவன் வீட்டு வாசலில் நிற்பவரைப் போல
• பேதையார் = அறிவில்லாத மூடர்கள்
• இல் = வேறு எவரும் இல்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நள்ளிரவில் அண்டை வீட்டு வாசலில் பதுங்கிய செல்வந்தனின் அவமானமும் ஊரார் காரி உமிழ்ந்த தீர்ப்பும்
மருதூர் கிராமத்தில், பெருஞ்செல்வந்தரான நாகப்ப செட்டியார், தனது சக வியாபாரி சுந்தரம் பக்கத்து ஊருக்குப் பயணம் சென்றிருந்த சமயம் பார்த்து, அவனது கற்புடை மனைவியின் மீது கொண்ட காம இச்சையால், நள்ளிரவில் சுந்தரத்தின் வீட்டுத் தோட்டத்தில் திருடன் போல் பதுங்கி வந்தான். சுந்தரத்தின் வீட்டு வாசல் கதவோரம் நின்று பயந்து பயந்து எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, கிராமத்துக் காவல் நாய்கள் குரைத்துக் கடிக்கப் பாய்ந்தன! சத்தம் கேட்டு ஊர் மக்கள் கையில் தீப்பந்தங்களோடு ஓடிவந்து, வேலி முட்களுக்குள் ஆடை கிழிந்து நடுங்கிக்கொண்டிருந்த நாகப்பனைப் பிடித்து இழுத்து வந்தனர். திருடர்கள், சூதாடிகள் எனப் பல குற்றவாளிகள் நின்ற அந்த ஊர்ப் பஞ்சாயத்து நடுவில், நாகப்பனின் தலையில் சாணத்தைக் கரைத்து ஊற்றினர்! பஞ்சாயத்துப் பெரியவர் கம்பீரமாகக் கூறினார்: 'திருடர்களோடு ஒப்பிட்டாலும் கூட, அறவழியை விட்டுப் பாவ வழியில் செல்லும் பாவிகள் எல்லாரிலும் (அறன்கடை நின்றாருள் எல்லாம்), பிறன் மனைவியை விரும்பி அவன் வீட்டு வாசலில் திருட்டுத்தனமாய் அஞ்சி அஞ்சி நிற்கும் இந்த காமுகனைப் போன்ற கீழ்நிலை மூடர்கள் இவ்வுலகில் வேறு எவருமே இல்லை! (பிறன்கடை நின்றாரின் பேதையார் இல்). இவனுக்கு அறமும் இல்லை, பொருளும் இல்லை, ஒழுக்கமும் இல்லை, காம இன்பமும் இன்றி அச்சமும் அவமானமும் மட்டுமே மிஞ்சியது!' என்று சாட்டையடி கொடுத்து ஊரை விட்டே விரட்டினர்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 143Kural 143
தன்னை ஐயப்படாமல் முழுமையாக நம்பியவரின் வீட்டிற்குள் சென்று, அவரது மனைவியிடம் தகாத முறையில் தீமை செய்து வாழ்கின்றவன், உயிரோடு நடமாடினாலும் உண்மையில் அவன் செத்துப் போன பிணமே ஆவான்.
• தெளிந்தார் இல் = தன்னை முழுமையாக நம்பியவரின் வீட்டில்
• தீமை புரிந்து ஒழுகுவார் = (அவரது மனைவியிடம்) தகாத தீமை செய்து வாழ்பவர்,
• விளிந்தாரின் = செத்துப்போன பிணத்தை விட
• வேறு அல்லர் = வேறுபட்டவர் அல்லர் (பிணமே ஆவர்);
• மன்ற = இது நிச்சயம்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
போர்க்களத்திற்குச் சென்ற தோழனின் குடும்பமும் துரோகம் இழைத்த கயவனின் நடமாடும் பிண வாழ்வும்
சோழ நாட்டின் எல்லைப் போர்க்களத்திற்குச் சென்ற இளம் படைவீரன் கதிரேசன், தான் போரில் உயிரிழக்க நேரிடலாம் என்பதை அறிந்து, தனது ஆருயிர் நண்பன் சோமநாதனிடம் தனது குடும்பப் பொறுப்புகளையும், கற்புடை மனைவியின் பாதுகாப்பையும் முழு நம்பிக்கையோடு ஒப்படைத்துச் சென்றான். ஆனால் சோமநாதனோ, கதிரேசன் தன்னைச் சற்றும் சந்தேகிக்காமல் முழுமையாக நம்பிச் சென்றதை ஒரு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தி, அவனது இல்லத்திற்குள் நுழைந்து, அவனது மனைவியிடம் தகாத காமத் தீமையைச் செய்யத் திட்டமிட்டு அத்துமீறினான் (தெளிந்தார் இல் தீமை புரிந்து ஒழுகுவார்). அந்த உத்தமப் பெண் கூச்சலிட்டுக் கதறவே, ஊர் மக்கள் ஒன்று திரண்டு சோமநாதனைப் பிடித்து மரத்தில் கட்டி வைத்துச் செருப்பால் அடித்தனர்! அவனது பெற்றோர், மனைவி, குழந்தைகள் அனைவரும் அவனைக் காரி உமிழ்ந்து வீட்டை விட்டு விரட்டினர். ஊரில் எவரும் அவனுடன் ஒரு வார்த்தைகூடப் பேசவில்லை; கடைகளில் அவனுக்கு ஒரு வாய் சோறும் தண்ணீரும்கூடத் தர மறுத்தனர்! அவன் தெருவில் அனாதையாக அலைந்த போது, அரசவை முனிவர் கூறினார்: 'மனிதனாகப் பிறந்து, தன்னை முழுமையாக நம்பிய தோழனின் வீட்டுக்குள் நுழைந்து துரோகத் தீமை செய்த இந்த இழிமகன், உடலில் மூச்சு விட்டு நடமாடினாலும் கூட, உண்மையில் அவன் செத்துப் புழுத்துப்போன பிணமே ஆவான்!' (விளிந்தாரின் வேறல்லர் மன்ற) என்று சாபமிட்டார்! சோமநாதன் தான் உயிரோடு இருந்தும் பிணமாக வாழ்வதை உணர்ந்து கதறி அழுதான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 144Kural 144
தான் செய்யும் தவறைக் கொஞ்சமும் சிந்தித்துப் பாராமல், பிறன் மனைவியை விரும்பி அவன் வீட்டில் நுழைகின்றவன், எவ்வளவு பெரிய கல்வி, பதவி, செல்வாக்கு உடையவனாக இருந்தாலும் அவனது அனைத்துப் பெருமைகளும் ஒரே நொடியில் அழிந்துபோகும்.
• தினைத்துணையும் தேரான் = தினையளவும் தன் தவறை ஆராய்ந்து பாராமல்,
• பிறனில் புகல் = பிறன் மனைவியை விரும்பி அவன் வீட்டில் நுழைபவனுக்கு,
• எனைத்துணையர் ஆயினும் = அவன் எவ்வளவு பெரிய பெருமை உடையவனாய் இருந்தாலும்
• என்னாம் = என்ன பயன் உண்டாகும்? (அழிவே மிஞ்சும்).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இருபது போர்களில் வென்ற மாவீரனின் காம வீழ்ச்சியும் அரசவை பறித்த தங்க வாளும்
சேரப் பேரரசின் மாபெரும் படைத்தளபதி விக்கிரமவர்மன், இருபது போர்க்களங்களில் பெரும் வெற்றிகளைக் குவித்து, நாட்டின் உச்சக்கட்ட வீரப் பதக்கங்களையும் பொற்கவசத்தையும் பெற்றிருந்தான்; மக்கள் அவனைக் காவல் தெய்வமாகப் போற்றினர். ஆனால் ஒரு நாள், போர்க்களத்தில் வீர மரணம் அடைந்த தன் இளம் படைவீரனின் அழகிய மனைவியின் மீது காம மயக்கம் கொண்டான். தான் செய்வது எத்தகைய மகா பாதகக் குற்றம் என்பதைத் தினையளவுகூடச் சிந்தித்துப் பாராமல் (தினைத்துணையும் தேரான்), நள்ளிரவில் மாறுவேடமிட்டு அவளது வீட்டுக்குள் அத்துமீறி நுழைந்தான் (பிறனில் புகல்). அந்த உத்தமப் பெண் அவனது முகமூடியைக் கிழித்தெறிந்து, கூச்சலிட்டு ஊரைக் கூட்டினாள்! மாபெரும் தளபதி கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டான். அடுத்த நாள் காலை கூடிய அரசவையில், மன்னன் கண்ணீரோடு விக்கிரமவர்மனின் தங்க வாளை உடைத்து, பதவிகளையும் பட்டங்களையும் பறித்துச் சிறையில் தள்ள உத்தரவிட்டார்! அரசவை நீதிபதி முழங்கினார்: 'விக்கிரமவர்மா! இருபது போர்களில் வென்ற வீரனாக இருந்தால் என்ன? உலகமே போற்றும் பேராற்றல் படைத்தவனாக இருந்தால் என்ன (எனைத்துணையர் ஆயினும் என்னாம்)? செய்யும் பாவத்தைத் தினையளவும் சிந்திக்காமல் பிறன் இல்லத்திற்குள் காமத்தோடு நுழைகின்ற ஒருவனுக்கு, அவனது மொத்தப் பெருமைகளும் ஒரே விநாடியில் சாம்பலாகிச் சீரழிந்து போகும்!' என்று போதித்தார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 145Kural 145
'யாருக்கும் தெரியாது, செய்வது எளிது' என்று எண்ணிப் பிறன் மனைவியிடம் எல்லை மீறி நடப்பவன், காலமெல்லாம் சாகாமல் அவனது வம்சத்திற்கே நிலைத்து நிற்கும் தீராத பழியை அடைவான்.
• எளிதென = 'செய்வது சுலபம்' என்று எண்ணி
• இல்லிறப்பான் = பிறன் மனைவியிடம் வரம்பு மீறிச் செல்பவன்,
• எஞ்ஞான்றும் = எக்காலத்திலும்
• விளியாது நிற்கும் = அழியாமல் நிலைத்து நிற்கும்
• பழி எய்தும் = பெரும் பழியை அடைவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அண்டை நாட்டு வணிகரின் ரகசிய அத்துமீறலும் தலைமுறை தாண்டியும் சாகாத அவமானப் பழியும்
நாகப்பட்டினம் துறைமுகத்தின் பெருவணிகர் தாமோதரனின் பேரன் செந்தில், நகரில் ஒரு பெரிய மாளிகை வாங்க முயன்றபோது, நகரின் எந்த நில உரிமையாளரும் அவனுக்கு ஒரு சென்ட் நிலம்கூட விற்க மறுத்தனர்; அவனது வணிகத்தையும் ஊரார் புறக்கணித்தனர். அதிர்ச்சியடைந்த செந்தில், தன் முதிய தாயிடம் காரணம் கேட்டான். தாய் கண்கலங்கிக் கூறினாள்: 'மகனே! ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் உன் தாத்தா தாமோதரன், 'அண்டை வீட்டுக்காரன் வெளியூர் சென்றிருக்கிறான், இது எவருக்கும் தெரியாது, சுலபமான விஷயம்' என்று முட்டாள்தனமாக நினைத்து (எளிதென), அண்டை வீட்டாரின் கற்புடை மனைவியிடம் அத்துமீறி எல்லை மீறினான் (இல்லிறப்பான்). அவன் கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டு ஊர் சபையில் நிறுத்தப்பட்டான். அவன் இறந்து அரை நூற்றாண்டு ஆகியும் கூட, அவன் செய்த அந்த ஒற்றைக் கேவலமான செயலின் பழிச்சொல் இன்னும் சாகாமல் உயிரோடு நின்று (எய்துமெஞ் ஞான்றும் விளியாது நிற்கும் பழி), இன்று உன்னையும் உன் தலைமுறையையும் சுட்டுப் பொசுக்குகிறது!' என்று விளக்கினாள்! செந்தில் கண்ணீர் விட்டு, பிறன் மனை நாடுவதால் தலைமுறைக்கும் ஏற்படும் அழியாத பழியின் பயங்கரத்தை உணர்ந்து நடுங்கினான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 146Kural 146
பிறன் மனைவியிடம் வரம்பு மீறி நெறி தவறி நடப்பவனிடமிருந்து மற்றவர்களின் பகை, பாவம், மரண பயம், அழியாத பழிச்சொல் ஆகிய இந்நான்கு தீமைகளும் ஒரு நாளும் அவனை விட்டு விலகவே மாட்டா.
• இல்லிறப்பான்கண் = பிறன் மனைவியிடம் வரம்பு கடந்து செல்பவனிடமிருந்து,
• பகை = மற்றவரின் தீராத பகை,
• பாவம் = நரகத்தில் தள்ளும் பாவம்,
• அச்சம் = எந்நேரமும் தொடரும் பயம்,
• பழி என நான்கும் = அழியாத பழிச்சொல் ஆகிய இந்நான்கும்
• இகவாவாம் = ஒருபோதும் விலகாமல் தொடரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அண்டை வீட்டின் எல்லை தாண்டிய செல்வந்தனும் நிழலாய் துரத்திய நான்கு பயங்கர சாபங்களும்
தஞ்சாவூர் நகரின் மிகப்பெரிய நவரத்தின வியாபாரி ரகுநாதன், செல்வச் செருக்கால் தன் பக்கத்து வீட்டு உத்தமப் பெண்ணிடம் காம இச்சை கொண்டு வரம்பு மீறி அவளது வீட்டுக்குள் அத்துமீறி நுழைந்தான் (இல்லிறப்பான்). அவன் கையும் களவுமாகப் பிடிபட்டு ஊர் மன்றத்தில் அம்பலமானான். அன்றிலிருந்து அவனது வாழ்க்கை ஒரு கொடிய நரகமாக மாறியது; பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்தினரின் கொலைவெறிப் பகையும் (பகை), செய்த அக்கிரமத்தால் ஆன்மாவைச் சுட்டெரிக்கும் மகா பாவத்தின் வேதனையும் (பாவம்), 'எப்போது யார் வந்து தன் கழுத்தை அறுப்பார்களோ' என்று சதா சர்வகாலமும் நெஞ்சில் துடித்த மரண பயமும் (அச்சம்), ஊராரும் சுற்றத்தாரும் காறி உமிழ்ந்த தலைமுறை அவமானப் பழியும் (பழி) ஆகிய நான்கு கொடிய பூதங்களும் அவனை ஒரு விநாடிகூட நிம்மதியாகத் தூங்கவிடாமல் துரத்தின! படுக்கையில் தூக்கமின்றி நடுங்கிக் கதறிய ரகுநாதன் தன் மகனிடம் கூறினான்: 'மகனே! பிறன் மனைவியிடம் வரம்பு கடந்து செல்லும் ஒருவனை விட்டு, மற்றவர்களின் தீராத பகை, ஆன்மாவை அழிக்கும் பாவம், தூக்கத்தைக் கெடுக்கும் மரண பயம், ஊராரின் அழியாப் பழிச்சொல் ஆகிய இந்நான்கும் ஒருபோதும் நீங்கவே நீங்காது (பகைபாவம் அச்சம் பழியென நான்கும் இகவாவாம்)! என் வாழ்வே இதற்கு சாட்சி!' என்று அழுது மாண்டான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 147Kural 147
மற்றொருவனுக்கு உரிய மனைவியின் பெண்மையை மனத்தாலும் விரும்பாமல் விலகி வாழ்பவனே, அறநெறிக்குரிய உண்மையான இல்லற வாழ்க்கை வாழ்கின்ற உத்தமன் எனப்படுவான்.
• பிறனியலாள் = பிறனுக்கு உரிமையான மனைவியின்
• பெண்மை = பெண் தன்மையை (காம இன்பத்தை)
• நயவாதவன் = விரும்பாதவனே,
• அறனியலான் = அறத்தின் இயல்போடு பொருந்தி
• இல்வாழ்வான் என்பான் = உண்மையான இல்லறம் வாழ்பவன் என்று போற்றப்படுவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வெள்ளப் பேரிடரில் அண்டை வீட்டைக் காத்த உழவர் நல்லையனின் புனிதமான பார்வையும் இல்லற தர்மமும்
வைகை ஆற்றில் பெரும் வெள்ளம் கரைபுரண்டு ஓடிய இரவில், மதுரை புறநகர் கிராமத்தில் வீடுகள் மூழ்கின. உழவர் நல்லையன் தன் படகை எடுத்துக்கொண்டு வெள்ளத்தில் தத்தளித்த தன் அண்டை வீட்டு நெசவாளியின் இளம் மனைவியையும் குழந்தைகளையும் காப்பாற்றித் தன் வீட்டு மாடிப் பகுதிக்குக் கொண்டு வந்து சேர்த்தான். நெசவாளி பக்கத்து ஊரில் சிக்கியிருந்ததால், அந்த அழகிய இளம்பெண் மூன்று நாட்கள் நல்லையனின் வீட்டில் தங்கியிருக்க நேர்ந்தது. நல்லையன் அவளைத் தனது உடன் பிறந்த சகோதரியைப் போலக் கண்ணியத்தோடு பாதுகாத்து, உணவு அளித்து, ஒரு கணம்கூட அவளது பெண்மையை இச்சையோடு நோக்காமல் மாசற்ற தூய பார்வையும் அறநெறியும் காத்து நின்றான். வெள்ளம் வடிந்து நெசவாளி திரும்பியபோது, ஊர் மக்கள் அனைவரும் ஒன்று கூடி நல்லையனின் பாதங்களைத் தொட்டு வணங்கினர்! ஊர்ப் பெரியவர் போற்றினார்: 'கோவில்களுக்குச் சென்று யாகங்கள் வளர்ப்பதால் மட்டும் ஒருவன் உத்தம இல்லறத்தான் ஆகிவிட முடியாது! பிறனொருவனுக்கு உரிமையான மனைவியின் பெண்மையை மனத்தாலும் தீண்டாமல், தாயாகவும் சகோதரியாகவும் மதித்துப் போற்றும் இந்த நல்லையனைப் போன்றவனே (பிறனியலாள் பெண்மை நயவாதவன்), அறத்தின் வழியில் உண்மையான இல்லற வாழ்க்கை வாழும் மகத்தான புண்ணியவான் ஆவான்!' (அறனியலான் இல்வாழ்வான் என்பான்) என்று புகழாரம் சூட்டினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 148Kural 148
பிறன் மனைவியைக் காமக் கண்ணால் நோக்காமல் புலன்களை அடக்கி ஆளும் பெருங்குணம் என்பது சான்றோர்களுக்குச் சிறந்த அறநெறி மட்டுமல்லாமல், ஒழுக்கத்தின் சிகரமாகவும் திகழ்கிறது.
• பிறன்மனை நோக்காத = பிறன் மனைவியைக் காமத்தோடு நோக்காத
• பேராண்மை = சிறந்த வீரமானது (புலனடக்கம்),
• சான்றோர்க்கு = சான்றோர்களுக்கு
• அறன் ஒன்றோ = வெறும் தர்மம் மட்டுமே அன்று;
• ஆன்ற ஒழுக்கு = மிக உயர்ந்த முழுமையான நல்லொழுக்கமுமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மல்யுத்த மாவீரன் செங்கண்ணனின் போர்க்கள வெற்றியும் காமத்தை வென்ற பேராண்மையும்
பாண்டிய நாட்டின் தலைமை மல்யுத்த வீரனான செங்கண்ணன், போர்க்களத்தில் நூற்றுக் கணக்கான எதிரி வீரர்களைத் தனது ஒற்றைத் தோள் வலிமையால் வீழ்த்திப் பல வீரப் பதக்கங்களை வென்றிருந்தான். ஒரு நாள், பக்கத்து நாட்டு அரண்மனை அந்தப்புரப் பகுதியில் ஏற்பட்ட பெரும் தீ விபத்தில், பகை நாட்டு இளவரசனின் இளம் மனைவியைத் தீப்பிழம்புகளிலிருந்து தன் தோளில் தூக்கிக் காப்பாற்றி வெளியே கொண்டு வந்தான். ஆடை கலைந்து மயங்கிக் கிடந்த அந்தப் பேரழகியின் முகத்தையோ உடலையோ தன் கண்களால் ஒரு துளியும் காமத்தோடு நோக்காமல், உடனே தன் மேலாடையை எடுத்து அவளது உடலை மூடி, அவளது கணவனான எதிரி இளவரசனிடம் பத்திரமாக ஒப்படைத்தான்! இந்த அதிசயத்தைக் கண்ட எதிரி இளவரசன் கண்கலங்கி, தன் வாளைச் செங்கண்ணனின் காலடியில் வைத்து வணங்கினான். கூடியிருந்த அரசவை முதியவர் முழங்கினார்: 'செங்கண்ணா! போர்க்களத்தில் ஆயிரம் வீரர்களை வாளால் வெட்டுவது சாதாரண உடல் வீரம்; ஆனால் ஒரு அழகிய இளம்பெண் தன் கைகளில் மயங்கிக் கிடந்தபோதும், அடுத்தவன் மனைவியைக் காமக் கண்ணால் நோக்காமல் தன் சொந்தப் புலன்களை அடக்கி ஆண்ட இந்த உன் மாபெரும் வீரமே உண்மையான பேராண்மை ஆகும் (பிறன்மனை நோக்காத பேராண்மை)! இது சான்றோர்களுக்கு வெறும் அறநெறி மட்டுமல்ல; உலகிலேயே மிக உயர்ந்த முழுமையான நல்லொழுக்கத்தின் சிகரமாகும்!' (அறனொன்றோ ஆன்ற வொழுக்கு) என்று போற்றிப் பொன் முடிசூட்டினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 149Kural 149
கடல் சூழ்ந்த இந்த உலகத்தில் எல்லாவிதமான நன்மைகளையும் நற்புகழையும் அடைவதற்குத் தகுதி வாய்ந்தவர் யார் என்றால், பிறன் மனைவியைத் தீண்டாமல் தூய்மையாக வாழ்கின்ற ஒழுக்கசீலரே ஆவர்.
• நாமநீர் வைப்பின் = கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகில்
• நலக்கு உரியார் யாரெனின் = எல்லா நன்மைகளுக்கும் உரியவர் யார் என்றால்,
• பிறர்க்குரியாள் = பிறனுக்கு உரிமையான மனைவியின்
• தோள்தோயாதார் = தோளைத் தீண்டாத ஒழுக்கசீலரே ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நடுக்கடற் புயலில் தப்பிய கப்பல் மாலுமியும் இறையருள் சூழ்ந்த மாசற்ற ஒழுக்கமும்
வங்கக் கடலில் பெரும் சூறாவளிப் புயல் தாக்கிய போது, நூற்றுக்கணக்கான பிரயாணிகளை ஏற்றிச் சென்ற பாய்மரக் கப்பல் பாறைகளில் மோதி உடையத் தொடங்கியது. கப்பலின் தலைமை மாலுமி மாணிக்கவேல், நடுக்கடலில் தத்தளித்த பல பெண் பிரயாணிகளையும் குழந்தைகளையும் தன் கைகளால் தூக்கிக் காப்புக் கட்டுமரங்களில் ஏற்றினான்; அப்போது யவன நாட்டின் அழகிய வணிகரின் இளமனைவி ஆடை கிழிந்து நடுக்கத்தில் மாணிக்கவேலின் மார்பில் சாய்ந்து அழுதாள். மாணிக்கவேல், அவளது தோள்களைத் தன் உடலால் தீண்டாமல், தன் கண்கள் மற்றும் எண்ணத்தில் அணுவளவும் காம உணர்வின்றி, அவளை ஒரு பட்டுத் திரையால் போர்த்தி அவளது கணவனிடம் பாதுகாப்பாகச் சேர்த்தான். புயல் அடங்கி அனைவரும் கரையேறிய போது, அந்த மாலுமியின் படகு மட்டும் எவ்விதச் சேதமுமின்றி முத்துக்களைப் போலப் பிரகாசித்தது! கப்பல் தலைவர்கள் வியந்து கேட்டபோது, முதிய துறைமுகத் தலைவர் கூறினார்: 'அச்சம் தரும் கடல் சூழ்ந்த இந்த மாபெரும் பூமியில் (நாமநீர் வைப்பின்), அனைத்து நன்மைகளையும், இறை அருளையும், அழியாத புகழையும் பெறுவதற்கு உண்மையான தகுதி படைத்தவர்கள் யார் என்றால் (நலக்குரியார் யாரெனின்), மற்றொருவனுக்கு உரிமையான கற்புடை மனைவியின் தோளைத் தீண்டாமல் தூய ஒழுக்கத்தைக் காக்கும் இந்த மாணிக்கவேலைப் போன்ற உத்தமர்களே ஆவர்!' (பிறர்க்குரியாள் தோள்தோயா தார்) என்று தலையில் கைவைத்து ஆசீர்வதித்தார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 150Kural 150
ஒருவன் அறநெறியில் நிற்காமல் பல தவறுகளையே செய்து வாழ்ந்தாலும் கூட, பிறன் மனைவியை விரும்பாமல் வாழ்கின்ற அந்த ஒரு கட்டுப்பாடு அவனுக்குப் பெரும் நன்மையைத் தரும்.
• அறன்வரையான் = அறநெறியைக் கடைப்பிடிக்காமல்
• அல்ல செயினும் = பல பாவங்களைச் செய்தாலும் கூட,
• பிறன்வரையாள் = பிறனுக்கு உரிமையான மனைவியின்
• பெண்மை = பெண் தன்மையை
• நயவாமை = விரும்பாமல் இருப்பது
• நன்று = அவனுக்குப் பெரும் நன்மையைத் தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முரட்டு வேட்டைக்காரனின் முரட்டு வாழ்க்கையும் பிறன் மனைவி நோக்காத புனித விரதமும்
நீலகிரி மலைக்காடுகளில் வாழ்ந்த முரட்டு வேட்டைக்காரன் காரி, ஊர் தர்மங்களையோ சாஸ்திரங்களையோ அறியாதவன்; முரட்டு சுபாவம் கொண்டு பலரிடம் சண்டை போட்டுப் பாவம் செய்தவன். ஆனால் அவனிடம் ஒரே ஒரு இரும்பு விரதம் இருந்தது: எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் பிறனொருவனுக்கு உரிமையான மனைவியை மனத்தாலும் ஏறெடுத்துப் பார்க்க மாட்டான். ஒரு முறை, பக்கத்து நாட்டுக் கொள்ளைக் கூட்டம் காட்டு வழியே சென்ற ஒரு பெரும் வணிகக் குழுவைத் தாக்கி, அவர்களின் உடைமைகளைக் கொள்ளையடித்து, வணிகரின் அழகிய இளமனைவியைக் காட்டுக்குள் தூக்கிச் சென்றது. இதைக் கண்ட காரி, ஆவேசத்தோடு பாய்ந்து சென்று, தன் வில்லை வளைத்துக் கொள்ளையர்களைத் தனி ஆளாக வீழ்த்தி, அந்தப் பெண்ணை மீட்டுத் தன் குடிசைக்குக் கொண்டு வந்தான். ஒரு கணம்கூட அவளது பெண்மையை இச்சையோடு நோக்காமல், அவளைத் தன் தாயைப் போலப் போற்றி, அடுத்த நாள் அவளது கணவனிடம் பத்திரமாக ஒப்படைத்தான். வணிகன் அவனது கால்களில் விழுந்து அழுதான். கிராமத்து முனிவர் கூறினார்: 'காரியிடம் சாஸ்திர ஞானமோ பிற அறங்களோ இல்லாமல் இருக்கலாம்; அவன் பல தவறுகளையே செய்து வாழ்ந்திருக்கலாம் (அறன்வரையான் அல்ல செயினும்); ஆனால் அடுத்தவனின் மனைவியின் பெண்மையை விரும்பாமல் விலகி நிற்கும் இந்த ஒற்றைப் புண்ணிய நெறியே (பிறன்வரையாள் பெண்மை நயவாமை நன்று), அவனது ஆன்மாவை நரகத்திலிருந்து மீட்டுக் காப்பாற்றி, அவனுக்குப் பேரருளைப் பெற்றுத் தந்துவிட்டது!' என்று போற்றினார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.