குறள் 901Kural 901
பொதுக் கடமையையும் அறத்தையும் மறந்து மனைவியின் விருப்பங்களுக்கு மட்டுமே அடிபணிந்து நடப்பவர்கள் சிறந்த புகழையும் அறப்பயனையும் அடைய மாட்டார்கள்; பெரிய செயல்களைச் சாதிக்க விரும்பும் சான்றோர்கள் அத்தகைய மயக்கத்தை விரும்பாமல் ஒதுக்குவார்கள்.
• மனைவிழைவார் = கடமையை விட்டு மனைவிக்கு அடிபணிந்து நடப்பவர்,
• மாண்பயன் எய்தார் = சிறந்த அறப்பயனையும் புகழையும் அடையமாட்டார்;
• வினைவிழையார் = கடமையாற்ற விரும்பும் வீரர்,
• வேண்டாப் பொருளும் அது = விரும்பாத சிற்றின்பம் அதுவே.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
திருமயம் ஏரிக்கரைப் பாசனமும் கடமையை விடுத்து மனைவியின் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து அணையை இழந்த பொறியாளர் குலோத்துங்கனும்
திருமயம் நீர்ப்பாசன ஏரியின் பெருங்கரையைப் பருவமழை தொடங்குவதற்குள் பலப்படுத்தி மதகுகளைச் சீரமைக்கும் பெரும் பொறுப்பு இளம் பொறியாளன் குலோத்துங்கனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது; ஆனால், புதிதாகத் திருமணமான அவனது மனைவி, 'மழையிலும் சேற்றிலும் நீங்கள் ஏன் இரவெல்லாம் ஏரிக்கரையில் நிற்க வேண்டும்?' என்று கண்ணீர் வடித்துக் கெஞ்சியதால், மனைவியின் சொகுசு மயக்கத்திற்கு அடிபணிந்து ஏரிப் பணியை அரைகுறையாக விட்டுவிட்டு வீட்டிலேயே முடங்கிக் கிடந்தான் (மனைவிழைந்தான்). திடீரென ஆற்றில் பெருவெள்ளம் பாய்ந்தபோது, சீரமைக்கப்படாத ஏரிக்கரை உடைந்து பன்னிரண்டு கிராமங்களின் விளைநிலங்கள் நீரில் மூழ்கின; நூற்றுக்கணக்கான ஏழை உழவர்களின் குடிசைகளும் தானியக் களஞ்சியங்களும் அடித்துச் செல்லப்பட்டு நாடே துயரத்தில் மூழ்கியது; குலோத்துங்கன் தன் பதவியையும் மக்கள் நன்மதிப்பையும் இழந்து பெரும் பழியைச் சுமந்தான் (மாண்பயன் எய்தவில்லை). அதே வெள்ளத்தில், மனைவியின் சுகத்தைவிடக் கடமையே பெரிதென இரவும் பகலும் நின்று தெற்கு அணையைப் பாதுகாத்த சக பொறியாளன் மதிவாணன், சேற்றில் கண்ணீர் சிந்திய குலோத்துங்கனைப் பார்த்து, 'குலோத்துங்கா! இல்லறம் என்பது அறத்தின் துணை; ஆனால் பொதுக் கடமையையும் அறத்தையும் மறந்து மனைவி சொல்லும் மயக்கத்திற்கு மட்டுமே அடிபணிந்து கிடப்பவர் உயர்ந்த புகழையோ நற்பயனையோ ஒருபோதும் அடைய முடியாது (மனைவிழைவார் மாண்பயன் எய்தார்); மக்கள் பணியையும் பெரிய கடமைகளையும் செய்து முடிக்கத் துடிக்கும் தீரர்கள் அத்தகைய பலவீனமான சிற்றின்பத்தை விரும்பாமல் ஒதுக்கித் தள்ளுவார்கள்!' (வினைவிழையார் வேண்டாப் பொருளும் அது) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 902Kural 902
தன் கடமையையும் ஆண்மையையும் போற்றாமல் மனைவியின் ஆசைக்கு அடிபணிந்து நடப்பவன் அடையும் செல்வமும் அதிகாரமும், உலகத்தார் பார்த்து வெட்கப்படும் பெரும் அவமானமாகி அவனுக்கே தலைகுனிவைத் தரும்.
• பேணாது = கடமையைப் பேணாமல்,
• பெண்விழைவான் ஆக்கம் = மனைவியின் இச்சைக்கு அடிபணிபவனின் செல்வம்,
• பெரியதோர் நாணாக = உலகத்தார் வெட்கப்படும் பெரும் அவமானமாகி,
• நாணுத் தரும் = அவனுக்கும் தலைகுனிவையே தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மணலூர் நெற்களஞ்சியமும் கடமையை மறந்து மனைவியின் பேராசைக்கு அடிபணிந்து ஊர் மக்கள் முன் தலைகுனிந்த பண்டகசாலை அதிகாரி இளஞ்சேரலும்
மணலூர் அரசு நெற்களஞ்சியத்தின் பொறுப்பாளனாக இருந்த இளஞ்சேரல், பஞ்சம் வரும் காலங்களில் ஏழை எளிய உழவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்க வேண்டிய சேமிப்பு நெல்லைக் காக்கும் புனிதப் பொறுப்பில் இருந்தான்; ஆனால், நகைகளிலும் பட்டு ஆடைகளிலும் பேராசை கொண்ட அவனது மனைவி, 'மற்ற அதிகாரிகளின் வீடுகளில் தங்கம் குவிகிறது, நீங்கள் மட்டும் ஏன் நேர்மை பேசுகிறீர்கள்?' என்று தினந்தோறும் அழுதால். தன் கடமையையும் ஆண்மைச் சிறப்பையும் மறந்து, மனைவியின் சொல்லுக்கு அடிபணிந்த இளஞ்சேரல் (பேணாது பெண்விழைந்தான்), அரசு நெல்லைக் கள்ளச்சந்தையில் விற்று மனைவிக்கு நவரத்தின நகைகளையும் சொகுசுப் பொருட்களையும் வாங்கித் தந்தான் (ஆக்கம்). கடும் பஞ்சம் வந்து மக்கள் பசியால் களஞ்சியத்தின் முன் திரண்டபோது, நெல் திருடப்பட்டது அம்பலமானது; ஊர் அவையின் முன் இளஞ்சேரலின் வீட்டு நகைகளும் ஆடைகளும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, அவன் விலங்கிடப்பட்டு நடுத்தெருவில் நிறுத்தப்பட்டான். அவனது கோழைத்தனத்தைக் கண்ட சக அதிகாரிகளும் ஊர் மக்களும் தலைகுனிந்து வெட்கி நின்றனர்; அப்போது மூத்த பெரியவர் நெடுமாறன், 'இளஞ்சேரலா! தன் கடமையையும் ஆண்மையையும் பேணாமல், மனைவியின் ஆசைக்கு அடிபணிந்து கிடப்பவன் அடையும் செல்வமும் பதவியும் (பேணாது பெண்விழைவான் ஆக்கம்), காண்போர் அனைவரும் வெட்கப்படும்படியான பெரும் அவமானமாகி அவனுக்கே தலைகுனிவைத் தரும்!' (பெரியதோர் நாணாக நாணுத் தரும்) என்று வேதனையோடு உரைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 903Kural 903
அறநெறி தவறி மனைவியிடம் அச்சப்பட்டுத் தாழ்ந்து நடக்கும் ஒழுங்கற்ற பலவீனம், ஆண்மையும் ஒழுக்கமும் மிக்க சான்றோர்கள் கூடியிருக்கும் அவையில் அவனுக்கு எக்காலத்திலும் தலைகுனிவையும் வெட்கத்தையுமே தரும்.
• இல்லாள்கண் தாழ்ந்த = மனைவியிடம் பயந்து தாழ்ந்து நடக்கும்,
• இயல்பின்மை = இயல்புக்கு மாறான பலவீனம்,
• நல்லாருள் = சான்றோர் கூடும் அவையில்,
• எஞ்ஞான்றும் நாணுத் தரும் = எப்போதுமே வெட்கத்தைத் தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காஞ்சி மாநகரப் பஞ்சாயத்து அவையும் மனைவியின் கொடுஞ்சொல்லுக்கு அஞ்சித் தாயைத் துரத்திச் சான்றோர் முன் நாணிய காரிக்கிழானும்
காஞ்சி மாநகரத்தின் செல்வாக்குமிக்க வேளாளர் குடும்பத்தில் பிறந்தவன் காரிக்கிழான்; ஆனால், கொடுங்குணமும் ஆணவமும் கொண்ட தன் மனைவியின் முகக் குறிப்பைக் கண்டாலே நடுங்கும் அளவுக்கு அவளிடம் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்தான் (இல்லாள்கண் தாழ்ந்தான்). குடும்பச் சொத்தை முழுமையாக அபகரிக்க எண்ணிய மனைவி, 'உன் கண் தெரியாத வயதான தாயையும் ஊனமுற்ற தம்பியையும் இன்றே வீட்டை விட்டுத் துரத்த வேண்டும், இல்லையெனில் நான் வீட்டை விட்டுச் செல்வேன்' என்று கூச்சலிட்டாள்; மனைவியின் சினத்திற்கு அஞ்சி நடுங்கிய காரிக்கிழான், குளிர்கால இரவில் பெற்ற தாயையும் தம்பியையும் தெருவில் தள்ளி வாயிற்கதவை அடைத்தான் (இயல்பின்மை). கோவில் மண்டபத்தில் நடுங்கிய தாயைக் கண்ட ஊர்ப் பெரியவர்கள், காஞ்சி மாநகரச் சான்றோர் அவை நடுவே காரிக்கிழானை இழுத்து வந்து நிறுத்தினர்; சான்றோர்கள் கேள்வி கேட்டபோது, 'என் மனைவி கோபித்துக் கொள்வாள் என்று பயந்துவிட்டேன்' என்று அவன் வெட்கமின்றித் தலையைத் தொங்கப்போட்டான். அவனது கோழைத்தனத்தைக் கண்ட அறவழியில் வாழும் நல்லோர்கள் முகம் சுளித்து அவனை அருவருத்தனர்; அப்போது தலைமை நீதிபதி விமலநாதன், 'காரிக்கிழானே! மனைவியிடம் அச்சப்பட்டு நியாயத்தைத் துறந்து தாழ்ந்து நடக்கும் இயல்பற்ற பலவீனம் (இல்லாள்கண் தாழ்ந்த இயல்பின்மை), நேர்மையும் அறமும் கொண்ட சான்றோர்கள் வாழும் அவையில் அவனுக்கு எக்காலத்திலும் தீராத தலைகுனிவையும் பெரும் வெட்கத்தையுமே தரும்!' (எஞ்ஞான்றும் நல்லாருள் நாணுத் தரும்) என்று கண்டித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 904Kural 904
அறநெறி தவறித் தன் மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கும் அறப்பயனற்ற மனிதனுக்கு, அவனிடம் எத்தகைய செயல் திறமை இருந்தாலும் அது சான்றோர்களால் பாராட்டப்பட்டுப் பெருமை அடையாது.
• மனையாளை அஞ்சும் = மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கும்,
• மறுமையிலாளன் = நற்பயன் இல்லாதவனின்,
• வினையாண்மை = செயல் திறமை,
• வீறெய்தல் இன்று = பெருமை பெற்று விளங்காது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
உறையூர் சிற்பக் கூடமும் மனைவியின் சினத்திற்கு அஞ்சித் தன் பெருந்திறமையை வீணடித்த தலைமைச் சிற்பி இளங்கோவும்
உறையூர் தலைமைச் சிற்பக் கூடத்தில் பாறைகளைக் கலைப்படைப்புகளாக மாற்றும் ஈடு இணையற்ற கைத்திறன் கொண்டவனாக விளங்கினான் இளங்கோ (வினையாண்மை); அரசு மருத்துவக் கூடத்திற்கான பிரம்மாண்ட கற்றூண்களைச் செதுக்கும் மாபெரும் பொறுப்பு அவனிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. ஆனால், இல்லத்தில் கடுமையான கோபமும் ஆதிக்கமும் கொண்ட தன் மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கும் கோழையாக அவன் வாழ்ந்தான்; சிறிது நேரம் பணி தாமதமானாலும் மனைவி பாத்திரங்களை வீசி எறிந்து சண்டையிடுவாள் என்ற பயத்தில், பணியை அரைகுறையாக முடித்துவிட்டு அவசர அவசரமாக ஓடினான் (மனையாளை அஞ்சும் மறுமையிலாளன்). மனைவியின் மிரட்டலுக்குப் பயந்து கவனச்சிதறலோடு செதுக்கியதால், கற்றூண்களின் அடிப்பாகத்தில் கணக்கீட்டுப் பிழைகள் ஏற்பட்டு, தூண்கள் நிலைநிறுத்தப்பட்ட அன்றே விரிசலிட்டு இடிந்து விழுந்தன; இரண்டு ஆண்டுகள் உழைத்த மருத்துவக் கூடம் பாழாகி இளங்கோவின் பெருமை மண்ணோடு மண்ணானது (வீறெய்தல் இல்லை). உடைந்த தூண்களைப் பார்த்த மூத்த பெருந்தச்சன், 'இளங்கோ! உன்னிடம் அபாரமான செயல்திறன் இருந்தும் என்ன பயன்? அறநெறி தவறித் தன் மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கி வாழும் நற்பயனற்ற மனிதனுக்கு (மனையாளை அஞ்சும் மறுமையிலாளன்), அவனிடம் எத்தகைய செயல் திறமை இருந்தாலும் அது ஒருபோதும் சிறப்பையோ புகழையோ அடையவே முடியாது!' (வினையாண்மை வீறெய்தல் இன்று) என்று வருந்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 905Kural 905
தன் மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கி வாழ்பவன், பெற்றோர், விருந்தினர், சான்றோர்கள் போன்ற நல்லவர்களுக்குத் தன் செல்வத்தால் நன்மை செய்வதற்கும் எப்போதும் பயந்து தயங்கித் தவிர்ப்பான்.
• இல்லாளை அஞ்சுவான் = மனைவிக்கு அஞ்சி வாழ்பவன்,
• நல்லார்க்கு நல்ல செயல் = பெற்றோர், பெரியோர் போன்ற நல்லோருக்கு நன்மை செய்ய,
• எஞ்ஞான்றும் மற்று அஞ்சும் = எப்போதும் பயந்து தயங்குவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரிப்பூம்பட்டினத்து வணிக மாளிகையும் பசியோடு வந்த குருநாதருக்கு உணவிட மனைவியின் சினத்திற்கு அஞ்சி நடுங்கிய குபேரனும்
காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் ஆறு வணிகக் கப்பல்களுக்குச் சொந்தக்காரனாகப் பெரும் செல்வம் சேர்த்து வாழ்ந்தான் வணிகன் குபேரன்; ஆனால், பேராசையும் கொடுங்குணமும் கொண்ட தன் மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கும் கோழையாக அவன் இருந்தான் (இல்லாளை அஞ்சினான்). ஒரு நாள் அடைமழைக் காற்றில், குபேரனுக்கு இளமையில் இலவசமாகக் கல்வி கற்பித்து வழிகாட்டிய முதிய குருநாதர் திருநாவுக்கரசு, பசியாலும் குளிர்க்காய்ச்சலாலும் நடுங்கியபடி குபேரனின் மாளிகை வாசலில் வந்து நின்றார்; 'நம் வீட்டு அரிசியை ஊர் பிச்சைக்காரர்களுக்கு வழங்கக் கூடாது!' என்று உள்ளிருந்து மனைவி போட்ட கூச்சலைக் கேட்டு நடுங்கிய குபேரன், தனக்கு வாழ்வளித்த ஆசானுக்கு ஒரு பிடி சூடான சோறும் உடையும் தருவதற்கும் தைரியமின்றி நடுங்கி, வாசற்கதவை அடைத்தான் (நல்லார்க்கு நல்ல செயல் அஞ்சினான்). தெருவோரச் சத்திரத்தில் மயங்கிக் கிடந்த அந்த மூத்த ஆசிரியரை மீட்டு உணவளித்துக் காப்பாற்றிய சக வணிகர் சடையப்பன், வணிகர் அவையில் குபேரனைப் பார்த்து, 'குபேரா! கோடிக்கணக்கில் செல்வம் இருந்தும் என்ன பயன்? தன் மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கி வாழ்பவன் (இல்லாளை அஞ்சுவான்), தனக்குக் கற்பித்த குருநாதர், பெற்றோர், விருந்தினர் போன்ற நல்லோர்க்குச் செய்ய வேண்டிய புண்ணியக் கடமைகளையும் நன்மைகளையும் செய்வதற்கும் எக்காலத்திலும் பயந்து தயங்குவான்!' (அஞ்சுமற்று எஞ்ஞான்றும் நல்லார்க்கு நல்ல செயல்) என்று சாடினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 906Kural 906
மனைவியின் மென்மையான தோள்களுக்கு அஞ்சி நடுங்கி அடிபணிந்து வாழ்பவர்கள், தேவர்களைப் போல வானளாவிய செல்வத்தோடும் போகத்தோடும் வாழ்ந்தாலும், அவர்களுக்கு உண்மையான ஆண்மைப் பெருமையும் நன்மதிப்பும் கிடையாது.
• இல்லாள் அமை ஆர்தோள் அஞ்சுபவர் = மனைவியின் மெல்லிய தோளுக்கு அஞ்சி அடிபணிபவர்,
• இமையாரின் வாழினும் = தேவர்களைப் போலச் செல்வத்தோடு வாழ்ந்தாலும்,
• பாடிலரே = ஆண்மைப் பெருமை இல்லாதவரே ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரைப் படைத்தளபதி வீரபாண்டியனின் மாளிகையும் போர்க்களத்தில் வீரனாய் நின்று இல்லத்தில் மனைவிக்கு அஞ்சி நடுங்கிய கோழைத்தனமும்
மதுரைப் படையில் வடநாட்டுப் போர்களை வென்று ஏழு பொன் வாள்களைப் பரிசாகப் பெற்ற மாவீரன் வீரபாண்டியன்; அவனது அரண்மனை மாளிகை தேவர்கள் வாழும் சொர்க்கத்தைப் போலப் பட்டுத் திரைகளும் தங்கக் கட்டில்களும் நறுமணப் புகைகளும் நிறைந்து சொகுசாக விளங்கியது (இமையாரின் வாழ்ந்தான்). ஆனால், போர்க்களத்தில் சிங்கமாக கர்ஜித்த அந்தத் தளபதி, தன் இல்லத்தில் ஆணவமும் கொடுங்குணமும் கொண்ட மனைவியின் சினத்தைக் கண்டாலே கைகட்டி நடுங்கும் கோழையாக வாழ்ந்தான்; ஒருமுறை, போர்க்களத்தில் தன் உயிரைக் காப்பாற்றி ஒரு கையை இழந்த மூத்த படைவீரன் உதவி கேட்டு வந்தபோது, தளபதியின் மனைவி அவனை அசிங்கமாக ஏசி வீட்டை விட்டு விரட்டினாள்; போர்த்தோழனைக் காக்கத் துணியாமல், மனைவியின் சீற்றத்திற்கு அஞ்சி வீரபாண்டியன் தலைகுனிந்து நின்றான் (இல்லாள் அமை ஆர்தோள் அஞ்சினான்). தளபதியின் கோழைத்தனத்தைக் கண்ட மூத்த படைத்தலைவர் மருதநாதன், 'வீரபாண்டியரே! தேவர்களைப் போல வானளாவிய செல்வத்தோடும் அதிகாரத்தோடும் மாளிகையில் வாழ்ந்தாலும் (இமையாரின் வாழினும்), மனைவியின் மெல்லிய தோளுக்கு அஞ்சி நடுங்கி அவளுக்கு அடிபணிந்து கிடப்பவர்களுக்கு (இல்லாள் அமை ஆர்தோள் அஞ்சுபவர்) உண்மையான ஆண்மைப் பெருமையும் நன்மதிப்பும் ஒருபோதும் இருக்காது!' (பாடிலரே) என்று முகத்தில் அறைந்தாற்போல் கூறி வெளியேறினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 907Kural 907
சுயபுத்தியும் அறமும் இல்லாமல் மனைவியின் ஏவலாளனைப் போல அடங்கித் திரியும் ஒருவனின் ஆண்மையைக் காட்டிலும், இயல்பாகவே மானமும் நாணமும் நற்பண்பும் கொண்ட ஒரு பெண்ணின் குணமே மிக உயர்ந்த பெருமையுடையதாகும்.
• பெண்ணேவல் செய்தொழுகும் = மனைவியின் ஏவலுக்கு அடிபணிந்து நடக்கும்,
• ஆண்மையின் = ஒருவனின் ஆண்மையைக் காட்டிலும்,
• நாணுடைப் பெண்ணே = மானமும் நாணமும் உடைய பெண்ணின் குணமே,
• பெருமை உடைத்து = சிறந்த பெருமை உடையதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மருதூர் நிலக்கிழார் குடும்பமும் மனைவியின் தீய ஏவலுக்கு அடிபணிந்த குணாளனின் ஆண்மையைவிடத் தங்கை மாதவியின் நாணமுடைப் பெருமையும்
மருதூர் கிராமத்து நிலக்கிழார் குணாளன், சொந்தமாக முடிவெடுக்கும் சுயபுத்தியும் அறவுணர்வும் இன்றி, ஆணவமும் வஞ்சகமும் கொண்ட தன் மனைவியின் ஏவலாளனைப் போல அவள் சொல்லும் அநியாயங்களை எல்லாம் அப்படியே செய்து வந்தான் (பெண்ணேவல் செய்து ஒழுகினான்); கூலியாட்களுக்குக் கூலியைக் குறைப்பது, வரப்புத் தகராறு செய்வது என மனைவியின் உத்தரவுகளுக்கு அடிமையாக நடந்தான். அவனது தங்கை மாதவியோ, தந்தையின் சொத்தில் அண்ணன் செய்த அநியாயங்களைக் கண்டும் சினம் கொள்ளாமல், நற்பண்பும், நாணமும், தன்மானமும் கொண்ட உத்தமியாக வாழ்ந்து வந்தாள் (நாணுடைப் பெண்). தங்கையின் நியாயமான பங்கு நிலத்தையும் அபகரிக்குமாறு மனைவி ஏவியதால், குணாளன் போலி ஆவணம் தயாரித்து ஊர் பஞ்சாயத்தில் வைத்தான்; ஆனால் மாதவி, ஊர் அவையின் முன் பணிவோடும் நாணத்தோடும் நின்றபடி, தந்தை எழுதி வைத்த உண்மை ஆவணத்தை அமைதியாக முன்வைத்து நியாயத்தை நிலைநாட்டினாள். அண்ணனின் கோழைத்தனத்தையும் தங்கையின் பண்பையும் கண்ட ஊர்த் தலைவர் செம்பியன், குணாளனைப் பார்த்து, 'குணாளா! மனைவியின் தீய உத்தரவுகளுக்கு அடிபணிந்து ஏவலாளனாய் வாழும் உன் ஆண்மையைவிட (பெண்ணேவல் செய்தொழுகும் ஆண்மையின்), இயல்பாகவே மானமும் நாணமும் நற்பண்பும் கொண்ட உன் தங்கை மாதவியின் பெண்மையே ஆயிரம் மடங்கு உயர்ந்த பெருமை உடையதாகும்!' (நாணுடைப் பெண்ணே பெருமை உடைத்து) என்று தீர்ப்பளித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 908Kural 908
மனைவியின் விருப்பத்திற்கும் ஆசைக்கும் மட்டுமே அடிபணிந்து நடப்பவர்கள், தங்களை நம்பிய நண்பர்களின் துன்பத்தைப் போக்கி உதவவும் மாட்டார்கள்; அறநெறி சார்ந்த நற்செயல்களையும் ஆற்ற மாட்டார்கள்.
• நன்னுதலாள் பெட்டாங்கு ஒழுகுபவர் = மனைவி விரும்பியபடியே அடிபணிந்து நடப்பவர்,
• நட்டார் குறைமுடியார் = நண்பர்களின் துன்பத்தைப் போக்கமாட்டார்,
• நன்றாற்றார் = அறச்செயல்களையும் செய்யமாட்டார்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நாகப்பட்டினத்து வணிகமும் துயருற்ற நண்பனைக் கைவிட்டு மனைவியின் பேராசைக்கு அடிபணிந்த சீராளனின் வீழ்ச்சியும்
நாகப்பட்டினத்துத் துறைமுகத்தில் மரக்கல வணிகம் செய்து பெரும் செல்வந்தனான சீராளன், இளமையில் தன் உயிர் நண்பன் இனியன் தன் பூர்வீக வீட்டை அடமானம் வைத்து வழங்கிய உதவியால்தான் தொழிலில் உயர்ந்தான்; பல ஆண்டுகளுக்குப் பின், இனியனின் சரக்குக் கப்பல் கடற்புயலில் மூழ்கி, அவனது குடும்பம் கடனில் மூழ்கி நடுத்தெருவுக்கு வரும் நிலை ஏற்பட்டது. கண்ணீருடன் தன்னிடம் உதவி கேட்டு வந்த இனியனுக்கு ஐந்நூறு பொற்காசுகள் கடனாகக் கொடுக்க சீராளன் முற்பட்டபோது, அவனது மனைவி, 'வைரத் தேர் வாங்குவதற்காகச் சேர்த்த பணத்தை இவனுக்குக் கொடுத்தால் நான் உங்களை விட்டுப் போய்விடுவேன்' என்று மிரட்டினாள்; மனைவியின் ஆசைக்கும் மிரட்டலுக்கும் அடிபணிந்த சீராளன் (நன்னுதலாள் பெட்டாங்கு ஒழுகியவன்), வாழ்வளித்த நண்பனின் துன்பத்தைப் போக்காமல் அவனைக் கைவிட்டதுடன் (நட்டார் குறைமுடியான்), ஆதரவற்றோர் இல்லத்திற்குச் செய்துவந்த தானங்களையும் நிறுத்தினான் (நன்றாற்றான்). இனியனின் குடும்பம் ஊரை விட்டு வெளியேறிய செய்தி கேட்டு ஆத்திரமடைந்த வணிகர் சங்கத் தலைவர் மாணிக்கவாசகர், சீராளனைப் பார்த்து, 'சீராளா! மனைவியின் ஆசைக்கும் விருப்பத்திற்கும் மட்டுமே அடிபணிந்து சுயபுத்தியின்றி நடப்பவர்கள் (நன்னுதலாள் பெட்டாங்கு ஒழுகுபவர்), தங்களுக்கு வாழ்வளித்த உயிர் நண்பர்களுக்குத் துன்பம் வரும்போது உதவவும் மாட்டார்கள் (நட்டார் குறைமுடியார்); மறுமைக்குப் பயன்தரும் அறச்செயல்களையும் செய்ய மாட்டார்கள்!' (நன்றாற்றார்) என்று கண்டித்துக் கூட்டமைப்பிலிருந்து நீக்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 909Kural 909
அறநெறி தவறி மனைவியின் ஏவலாளனைப் போல அவள் ஆசைக்கெல்லாம் அடிபணிந்து வாழ்பவர்களிடம், புண்ணிய அறச்செயல்களோ, நிலையான சிறந்த செல்வமோ, இதர இன்ப நன்மைகளோ ஒருபோதும் நிலைத்திருக்காது.
• அறவினையும் = அறச் செயல்களும்,
• ஆன்ற பொருளும் = சிறந்த செல்வமும்,
• பிறவினையும் = பிற இன்ப நன்மைகளும்,
• பெண்ஏவல் செய்வார்கண் இல் = மனைவியின் ஏவலுக்கு அடிபணிபவரிடம் இருக்காது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கொற்கைத் துறைமுக முத்து வணிகமும் மனைவியின் வீண் ஏவலுக்கு அடிபணிந்து அறம் பொருள் இன்பம் அனைத்தையும் இழந்த மாரையனும்
கொற்கைத் துறைமுகத்தில் தலைமுறை தலைமுறையாக முத்து வணிகம் செய்துவந்த பாரம்பரிய வணிகக் குடும்பத்தில் பிறந்தவன் மாரையன்; ஆனால், சொந்தப் பகுத்தறிவும் நேர்மையும் இன்றி, பேராசை கொண்ட தன் மனைவியின் கட்டளைகளுக்கு அடிபணிந்து அவளது ஏவலாளனைப் போலவே முழுமையாக இயங்கினான் (பெண்ணேவல் செய்தான்). மனைவியின் ஏவலுக்கு அடிபணிந்து, முன்னோர்கள் காலம் காலமாக நடத்தி வந்த அன்னதானச் சத்திரத்தை மூடினான் (அறவினை இழந்தான்); அனுபவம் வாய்ந்த கப்பல் மாலுமிகளை நீக்கிவிட்டு மனைவியின் தகுதியற்ற உறவினர்களிடம் கப்பல்களை ஒப்படைத்ததால், இரு பெரும் சரக்குக் கப்பல்கள் கடலில் மூழ்கிப் பெரும் மூலதனத்தை இழந்து நொடித்துப் போனான் (ஆன்ற பொருள் இழந்தான்); வீட்டிலும் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் இன்றிப் பிள்ளைகளும் அவனை விட்டு விலகிச் சென்றனர் (பிறவினையும் இழந்தான்). அனைத்தையும் இழந்து பாழடைந்த பண்டகசாலையில் தனிமையில் கண்ணீர் சிந்திய மாரையனைப் பார்த்த அவனது நண்பர் நம்பி, 'மாரையனே! அறநெறியும் ஆண்மையும் விடுத்து மனைவியின் விருப்பங்களுக்கும் கட்டளைகளுக்கும் அடிபணிந்து ஏவலாளனாய் வாழ்பவர்களிடம் (பெண் ஏவல் செய்வார்கண்), புண்ணியம் தரும் அறச் செயல்களோ (அறவினை), நிலைத்து நிற்கும் சிறந்த செல்வமோ (ஆன்ற பொருள்), மன அமைதி தரும் பிற இன்பங்களோ (பிறவினை) ஒருபோதும் நிலைத்திருக்காது!' (இல்) என்று உணர்த்தினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 910Kural 910
ஆராய்ந்து சிந்திக்கும் நுண்ணறிவும், நெஞ்சுறுதியும், பெருந்தன்மையும் கொண்ட சான்றோர்களிடம், மனைவியின் ஆசைக்கோ அச்சத்திற்கோ அடிபணிந்து அறநெறி தவறும் அறியாமை எக்காலத்திலும் ஒருபோதும் ஏற்படாது.
• எண்சேர்ந்த நெஞ்சத்து = சிந்திக்கும் நுண்ணறிவும் நெஞ்சுறுதியும்,
• இடனுடையார்க்கு = தகுந்த பெருந்தன்மையும் உடையோருக்கு,
• பெண்சேர்ந்தாம் பேதைமை = மனைவியின் மோகத்தால் அடிபணியும் அறியாமை,
• எஞ்ஞான்றும் இல் = எப்போதுமே உண்டாகாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர் அமைச்சரவையும் மனைவியின் குறுகிய அச்சத்தை அன்போடும் விவேகத்தோடும் திருத்தி நாட்டைப் பஞ்சத்திலிருந்து காத்த அருண்மொழியும்
தஞ்சாவூர் அரசவையில் தலைமை அமைச்சராக இருந்த அருண்மொழி, நுட்பமான சிந்தனையும், எதையும் ஆராய்ந்து முடிவெடுக்கும் நெஞ்சுறுதியும், பரந்த மனமும் கொண்ட பேராற்றலாளனாக விளங்கினான் (எண்சேர்ந்த நெஞ்சத்து இடனுடையான்); நாட்டில் கடும் வறட்சி வந்தபோது, அரண்மனை நெற்களஞ்சியங்களைத் திறந்து மக்களுக்கு இலவச உணவு வழங்க அவன் திட்டமிட்டான். அவனது மனைவி அச்சப்பட்டு, 'நமது குடும்பத்திற்குப் பஞ்சம் வராமல் இருக்க நமது களஞ்சிய நெல்லைப் பதுக்கி வைப்போம்; அரண்மனை தானியத்தை மக்களுக்கு வாரி இறைக்காதீர்கள்' என்று வலியுறுத்தினாள்; மனைவியின் குறுகிய ஆசைக்கு அடிபணியாமல், அதே சமயம் அவளிடம் சினமும் கொள்ளாமல், அன்போடும் விவேகத்தோடும் இல்லறத்தின் அறநெறியையும் மக்கள் பணியின் மேன்மையையும் அவளுக்குப் புரிய வைத்தான். அவனது அறிவுரையைக் கேட்டு மனம் மாறிய மனைவி, தன் சொந்தக் களஞ்சியத்து நெல்லையும் வறியவர்களுக்கு மனமுவந்து பகிர்ந்தளித்து அவனுக்குத் துணைநின்றாள்; பஞ்சத்திலிருந்து நாட்டைக் காத்த அருண்மொழியைப் பாராட்டிய மன்னர், 'ஆராய்ந்து முடிவெடுக்கும் கூரிய அறிவும், மன உறுதியும், பெருந்தன்மையும் உடைய சான்றோர்களிடம் (எண்சேர்ந்த நெஞ்சத்து இடனுடையார்க்கு), மனைவியின் மயக்கத்தாலோ அச்சத்தாலோ அறநெறி தவறும் அறியாமை ஒருபோதும் உண்டாகாது!' (பெண்சேர்ந்தாம் பேதைமை எஞ்ஞான்றும் இல்) என்று போற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.