திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 909

கொற்கைத் துறைமுகத்தில் தலைமுறை தலைமுறையாக முத்து வணிகம் செய்துவந்த பாரம்பரிய வணிகக் குடும்பத்தில் பிறந்தவன் மாரையன்; ஆனால், சொந்தப் பகுத்தறிவும் நேர்மையும் இன்றி, பேராசை கொண்ட தன் மனைவியின் கட்டளைகளுக்கு அடிபணிந்து அவளது ஏவலாளனைப் போலவே முழுமையாக இயங்கினான் (பெண்ணேவல் செய்தான்). மனைவியின் ஏவலுக்கு அடிபணிந்து, முன்னோர்கள் காலம் காலமாக நடத்தி வந்த அன்னதானச் சத்திரத்தை மூடினான் (அறவினை இழந்தான்); அனுபவம் வாய்ந்த கப்பல் மாலுமிகளை நீக்கிவிட்டு மனைவியின் தகுதியற்ற உறவினர்களிடம் கப்பல்களை ஒப்படைத்ததால், இரு பெரும் சரக்குக் கப்பல்கள் கடலில் மூழ்கிப் பெரும் மூலதனத்தை இழந்து நொடித்துப் போனான் (ஆன்ற பொருள் இழந்தான்); வீட்டிலும் நிம்மதியும் மகிழ்ச்சியும் இன்றிப் பிள்ளைகளும் அவனை விட்டு விலகிச் சென்றனர் (பிறவினையும் இழந்தான்). அனைத்தையும் இழந்து பாழடைந்த பண்டகசாலையில் தனிமையில் கண்ணீர் சிந்திய மாரையனைப் பார்த்த அவனது நண்பர் நம்பி, 'மாரையனே! அறநெறியும் ஆண்மையும் விடுத்து மனைவியின் விருப்பங்களுக்கும் கட்டளைகளுக்கும் அடிபணிந்து ஏவலாளனாய் வாழ்பவர்களிடம் (பெண் ஏவல் செய்வார்கண்), புண்ணியம் தரும் அறச் செயல்களோ (அறவினை), நிலைத்து நிற்கும் சிறந்த செல்வமோ (ஆன்ற பொருள்), மன அமைதி தரும் பிற இன்பங்களோ (பிறவினை) ஒருபோதும் நிலைத்திருக்காது!' (இல்) என்று உணர்த்தினார்.

Born into an illustrious pearl trading dynasty in the ancient port of Korkai, merchant Maraiyan inherited fleets of diving vessels and immense capital; however, completely surrendering his independent reason and moral duty, he acted as a slavish servant executing the reckless whims of his haughty wife (PENNEval seydhaan). At her bidding, he shut down the ancestral free hospice and soup kitchen (Aravinai lost); dismissive of seasoned sea captains, he placed her corrupt, incompetent relatives in command of his trade ships, resulting in the shipwreck of two treasure-laden vessels and total bankruptcy (AanRaporuL lost); soon, bitter quarrels shattered his home, driving his alienated children away in grief (PiRavinaividha inbam lost). Seeing Maraiyan weeping alone amid his deserted, bankrupt warehouse, his childhood friend Nambi said: Maraiyan! For those who surrender their conscience to become mindless lackeys executing a spouse's vain commands (PENNEval seyvaarkaN), righteous virtue (Aravinai), enduring noble prosperity (AanRaporuL), and wholesome domestic joy (PiRavinai) will never abide in their lives! (Il).