குறள் 451Kural 451
உயர்ந்த குணமுடைய சான்றோர்கள் தீயவர்களின் கீழ்மைக் கூட்டத்தைக் கண்டு அஞ்சி விலகி நிற்பார்கள்; ஆனால் அற்ப குணம் கொண்டவர்களோ அத்தகைய தீய கூட்டத்தையே தமக்குரிய உற்ற நண்பர்களாகவும் சுற்றமாகவும் அணைத்துக் கொள்வார்கள்.
• பெருமை = உயர்ந்த பண்புடைய சான்றோர்களின் நற்குணம்,
• சிற்றினம் அஞ்சும் = ஒழுக்கமற்ற கீழ்மக்களின் தீய சேர்க்கையைக் கண்டு அஞ்சி விலகி நிற்கும்;
• சிறுமை தான் = ஆனால் இழிந்த கீழ்மைக் குணம் கொண்டவர்களோ,
• சுற்றமாச் சூழ்ந்து விடும் = அத்தகைய தீய கூட்டத்தைத் தமக்குரிய உற்ற சொந்தமாகவும் நண்பர்களாகவும் கொண்டாடிச் சேர்த்துக் கொள்ளும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இரு சகோதரர்களின் தேர்வையும் போலி நண்பர்களின் அழிவுப் பாதையும்
வணிகக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சகோதரர்கள் முத்தழகனும் வீரபத்திரனும், தந்தையின் மறைவுக்குப் பின் தொழிலைப் பொறுப்பேற்றனர்; நகரின் சூதாட்டக்காரர்களும் போலி ஆவணங்கள் தயாரிக்கும் வஞ்சகக் கும்பலும் அவர்களை அணுகி, 'எங்களுடன் சேர்ந்தால் குறுக்கு வழியில் பல மடங்கு சம்பாதிக்கலாம்' என்று ஆசை வார்த்தை கூறினர். மூத்தவனான முத்தழகன், அறமும் ஒழுக்கமும் இல்லாத அந்தத் தீய கீழ்மைக் கூட்டத்தின் சகவாசத்தால் வாழ்வே அழிந்துவிடும் என்று அஞ்சி, அவர்களைத் தன் வாசல்படியை விட்டே துரத்தி அடித்தான் (சிற்றினம் அஞ்சும் பெருமை). ஆனால் இளையவனான வீரபத்திரனோ, அவர்களது போலிப் புகழ்ச்சியில் மயங்கி, 'இவர்கள்தான் எனக்கு உண்மையான சகோதரர்கள்' என்று அவர்களைத் தன் உற்ற நண்பர்களாகவும் ஆலோசனைக் கூட்டமாகவும் சேர்த்துக் கொண்டான் (சிறுமை தான் சுற்றமாச் சூழ்ந்து விடும்). ஒரே ஆண்டில், வீரபத்திரன் கள்ளக் கடத்தல் வழக்கில் சிக்கி அத்தனை சொத்துகளையும் இழந்து சிறையிலடைக்கப்பட்டான்; முத்தழகனோ நேர்மையான வணிகத்தால் பெரும் மதிப்பைப் பெற்றுச் செழித்தான்! உலகம் கண்டது: பெரியோரின் மனம் தீய சேர்க்கையைக் கண்டு அஞ்சி ஒதுங்கும்; சிறியோரின் மனமோ அதையே சொந்தமாகக் கொண்டாடும் என்பது தெளிவாகியது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 452Kural 452
மழை நீர் தான் பாய்கின்ற நிலத்தின் தன்மைக்கு ஏற்பத் தன் நிறமும் சுவையும் மாறுவது போல, மனிதனின் அறிவும் ஒழுக்கமும் அவன் சேர்ந்திருக்கின்ற நண்பர்களின் சேர்க்கைக்கு ஏற்பவே மாற்றமடையும்.
• நிலத்து இயல்பால் = தான் பாய்கின்ற நிலத்தின் தன்மையினால்
• நீர் திரிந்து அற்றாகும் = வானத்துத் தூய நீரானது தன் இயல்பு மாறி அந்நிலத்தின் நிறத்தையும் சுவையையும் பெறுவது போல,
• மாந்தர்க்கு = மனிதர்களுக்கும்
• அறிவு = அவர்களுடைய சிந்தனையும் புத்தியும்,
• இனத்து இயல்பு அதாகும் = அவர்கள் சேர்ந்திருக்கின்ற கூட்டத்தாரின் தன்மைக்கு ஏற்பவே மாற்றமடையும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இருவகை மண் பாண்டங்களும் இளங்கவிஞரின் மனமாற்றமும்
தூய உள்ளமும் சிறந்த கவித்திறமையும் கொண்ட இளம் புலவர் மதியழகன், சில காலம் நகரின் சூதாட்டக்காரர்கள் மற்றும் வம்பு பேசும் வீணர்களின் கூட்டத்தோடு பழகத் துவங்கினான்; சில வாரங்களிலேயே அவனது பேச்சில் நளினமும் நேர்மையும் மறைந்து, கசப்பும் வன்மமும் நிறைந்த சொற்கள் வெளிப்பட்டன. அவனது குருநாதர் அவனை அழைத்து, வானத்திலிருந்து பெய்த தூய மழைநீரை இரண்டு பானைகளில் பிரித்து ஊற்றினார்; ஒரு பானையில் நறுமணமுள்ள செம்மண் இருந்தது; அதில் நீர் தெளிந்து தேன்போல இனித்தது; மற்றொரு பானையில் துர்நாற்றமுள்ள உவர்மண் இருந்தது; அதில் நீர் கறுத்து உப்பாகவும் கசப்பாகவும் மாறியது (நிலத்தியல்பால் நீர்திரிந்தற்றாகும்). குருநாதர் கூறினார்: 'மதியழகா! வானத்து மழைநீர் தூய்மையானதுதான்; ஆனால் அது எந்த மண்ணில் பாய்கிறதோ அந்த மண்ணின் சுவையை அடைந்துவிடும்; அதுபோலவே உன் உள்ளம் தூய்மையானதாக இருந்தாலும், நீ சேர்ந்திருக்கும் கூட்டத்தாரின் சுபாவத்திற்கு ஏற்பவே உன் அறிவும் சிந்தனையும் மாறும்' என்றார் (மாந்தர்க்கு இனத்தியல்பதாகும் அறிவு). மதியழகன் தன் தவறை உணர்ந்து, தீய கூட்டத்தை உடனே விலக்கி, ஞானிகளின் அவையை நாடித் தன் கவித்துவத்தை மீண்டும் ஒளிபெறச் செய்தான்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 453Kural 453
மனிதர்களுக்கு இயல்பான அறிவு அவரவர் மனத்தால் உண்டாகும்; ஆனால், 'இவன் நல்லவன்' அல்லது 'இவன் கெட்டவன்' என்று உலகம் ஒருவனை எடைபோட்டுப் பேசும் நற்பெயரோ அல்லது அவப்பெயரோ அவன் சார்ந்திருக்கின்ற நண்பர்களின் சேர்க்கையாலேயே உண்டாகும்.
• மாந்தர்க்கு = மனிதர்களுக்கு
• உணர்ச்சி = இயற்கையான பொது அறிவும் சிந்தனையும்
• மனத்தான் ஆம் = அவரவர் மனத்தின் இயல்பினால் உண்டாகும்;
• இன்னான் எனப்படும் சொல் = ஆனால் 'இவன் நல்லவன்' அல்லது 'இவன் தீயவன்' என்று உலகத்தார் எடைபோட்டுப் புகழும் சொல்லோ
• இனத்தான் ஆம் = அவன் சேர்ந்திருக்கின்ற நண்பர்களின் கூட்டத்தாலேயே உண்டாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
திறமை மிக்க இளம் மருத்துவரும் இழந்த நற்பெயரும்
இளம் மருத்துவர் ஜீவகன், தனிப்பட்ட முறையில் நல்ல கூரிய அறிவும் மருத்துவ ஆற்றலும் கொண்டவனாக இருந்தான் (மனத்தானாம் மாந்தர்க்கு உணர்ச்சி); ஆனால் மாலையானதும், நகரில் கந்துவட்டி வசூலிக்கும் முரடர்கள் மற்றும் சூதாட்டத் தரகர்களோடு தேநீர் விடுதிகளில் அமர்ந்து சிரித்துப் பேசி உலாவி வந்தான். அரச மருத்துவமனையின் தலைமை அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் பதவிக்குத் தகுதியானவர்களைத் தேர்வு செய்த போது, ஜீவகனின் பெயர் பரிசீலிக்கப்பட்டும் நிராகரிக்கப்பட்டது! அதிர்ச்சியடைந்த ஜீவகன் மருத்துவக் குழுவின் தலைவரிடம், 'ஐயா! எனக்குத் திறமையும் அறிவும் இல்லையா?' என்று கேட்டான். தலைவர் கூறினார்: 'ஜீவகா! உனது மருத்துவ அறிவு உன் சொந்த மனதால் உருவானது; ஆனால், 'இவன் நம்பிக்கையான உத்தமன்' அல்லது 'இவன் மோசடிக்காரர்களின் கூட்டாளி' என்று உலகமும் இந்த அவையும் உன் மீது வைக்கும் மதிப்பீட்டுச் சொல், நீ சேர்ந்திருக்கின்ற நண்பர்களின் கூட்டத்தாலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது' என்றார் (இனத்தானாம் இன்னான் எனப்படும் சொல்). தன் தீய தோழமையால் வந்த அவப்பெயரை உணர்ந்த ஜீவகன், உடனே அந்தக் கீழ்மைக் கூட்டத்தை அடியோடு உதறித் தள்ளி, எளிய மக்களுக்கு இலவச மருத்துவம் செய்து தன் மாசற்ற நற்பெயரை மீட்டெடுத்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 454Kural 454
ஒருவனது கூரிய அறிவும் சிந்தனையும் அவனது சொந்த மனத்தில் இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அவன் சார்ந்திருக்கின்ற நண்பர்களின் கூட்டத்திற்குள்ளிருந்தே அந்த அறிவு உருவாகி வெளிப்படுகிறது.
• ஒருவற்கு = ஒரு மனிதனுக்கு
• அறிவு = அவனது தனிப்பட்ட நுட்பமான அறிவு மற்றும் குணம்,
• மனத்து உளது போலக் காட்டி = அவனது சொந்த மனத்திற்குள்ளேயே தானாக இருப்பது போலத் தோன்றினாலும்,
• இனத்து உளதாகும் = உண்மையில் அவன் பழகுகின்ற நண்பர்களின் கூட்டத்திற்குள் உள்ளதே அவனது அறிவாக உருவெடுக்கிறது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இளவரசனின் இருவேறு உலகங்களும் இனத்தால் விளைந்த பேரறிவும்
இளவரசன் வர்மன், போர்க்களப் பயிற்சியின் போது முரட்டுத்தனமான கொள்ளைக் கூட்டத்தின் நடுவே சில காலம் தங்க நேர்ந்தது; அப்போது அவனது எண்ணங்கள் குரூரமாகவும், சந்தேகங்கள் நிறைந்ததாகவும் மாறிப் போனது; தான் பிறப்பிலேயே அப்படித்தான் சிந்திக்கிறேன் என்று வர்மன் நம்பினான் (மனத்துளது போலக் காட்டி). ஆனால் பின்னர், அவனை ஞானமும் அறமும் ததும்பும் காஞ்சிப் பல்கலைக்கழகத்தின் சான்றோர்கள் மற்றும் தத்துவ ஆசிரியர்களின் கூட்டத்தில் சேர்த்தனர்; அடுத்த ஆறு மாதங்களிலேயே, அவனது பேச்சு இரக்கமாகவும், முடிவுகள் நீதியாகவும், நிர்வாக நுணுக்கங்கள் வியக்கத்தக்க மாண்பாகவும் மலர்ந்தன! வர்மன் வியந்து தன் ஆசிரியரிடம், 'குருவே! என் சொந்த மனதிலிருந்தே இந்த நல்லறிவு பிறந்ததா?' என்று கேட்டான். குருநாதர் புன்னகைத்தார்: 'வர்மா! அறிவு ஒருவனுக்கு அவனது மனதிற்குள் தானாக இருப்பது போலத் தோன்றினாலும், உண்மையில் அவன் சேர்ந்திருக்கும் கூட்டத்தாரிடமிருந்தே அந்த அறிவு பிறந்து உருவெடுக்கிறது' என்றார் (இனத்துளதாகும் அறிவு). நல்ல சான்றோர் கூட்டமே மனிதனின் அறிவை உன்னதமாக்கும் என்பதை இளவரசன் தன் சொந்த அனுபவத்தால் உணர்ந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 455Kural 455
ஒரு மனிதனுடைய மனத்தின் தூய்மையும் அவன் செய்கின்ற செயல்களின் உன்னதமான தூய்மையும் ஆகிய இரண்டும், அவன் பழகுகின்ற நண்பர்களின் தூய்மையான சேர்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டே உண்டாகும்.
• மனம் தூய்மை = ஒரு மனிதனுடைய உள்ளத்து எண்ணங்களின் தூய்மையும்,
• செய்வினை தூய்மை = அவன் செய்கின்ற செயல்களின் மாசற்ற நற்பண்பும்
• இரண்டும் = ஆகிய இவ்விரண்டு மேன்மைகளும்,
• இனம் தூய்மை = அவன் சேர்ந்திருக்கின்ற நண்பர்கள் மற்றும் சுற்றத்தாரின் தூய்மையை
• தூவா வரும் = ஆதாரமான பற்றுக்கோடாகக் கொண்டே அவனிடம் இயல்பாக உண்டாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நைந்துபோன பட்டுத் தறியும் சான்றோர்களின் தூய கூட்டமைப்பும்
பட்டு நெசவாளர் மாதவன், தன் மனதில் அமைதியை நிலைநிறுத்தி மிகச் சிறந்த தூய ஆடைகளை நெய்ய வேண்டும் என்று விரும்பினான்; ஆனால் அவன் பணிபுரிந்த பழைய தொழிற்கூடத்திலோ, சக நெசவாளர்கள் தரமற்ற நூலைக் கலப்படம் செய்து வாடிக்கையாளர்களை ஏமாற்றியும், மது அருந்திக் கூச்சலிட்டும் வாழ்ந்தனர்; அங்கே இருந்த வரை மாதவனின் மனமும் அமைதியிழந்து சஞ்சலப்பட்டது; அவனது விரல்கள் நெய்த ஆடைகளிலும் முடிச்சுகளும் குறைபாடுகளும் ஏற்பட்டன. தன் தவறை உணர்ந்த மாதவன், அந்தத் தீய சேர்க்கையை விட்டு விலகி, இறைபக்தியும் நேர்மையும் தவமும் நிறைந்த மூத்த நெசவுக் கலைஞர்களின் தூய சங்கத்தில் இணைந்தான் (இனந்தூய்மை). அங்குள்ள சான்றோர்களின் தூய ஒழுக்கத்தைக் கண்டு பழகியதால், மாதவனின் உள்ளத்து எண்ணங்கள் கள்ளமின்றித் தெளிந்தன (மனந்தூய்மை); அவனது கைத்தறியில் உருவான பட்டாடைகள் ஒரு துளி பிழையுமின்றி பேரழகுடன் விளங்கின (செய்வினை தூய்மை)! மன்னர் அவனது ஆடைகளைப் பாராட்டித் தலைமை நெசவுக் கலைஞராக முடிசூட்டினார். சான்றோர் கூட்டத்தின் தூய்மையே மனத்தின் தூய்மையையும் செயலின் நேர்த்தியையும் தரும் என்பதை உலகம் கண்டது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 456Kural 456
தூய மனம் கொண்டவர்களுக்கு அவர்கள் விட்டுச் செல்லும் நற்புகழும் சந்ததியும் நன்மையாக விளங்கும்; தூய்மையான நல்லோரின் சேர்க்கை உடையவர்களுக்கு அவர்கள் செய்யும் எந்தச் செயலும் நன்மையாகவே முடியும்.
• மனம் தூயார்க்கு = தூய்மையான உள்ளம் உடையவர்களுக்கு
• எச்சம் நன்று ஆகும் = அவர்களுக்குப் பின் எஞ்சி நிற்கும் நற்புகழும் சந்ததியும் நன்மையாகவே அமையும்;
• இனம் தூயார்க்கு = தூய்மையான நல்ல நண்பர்களின் கூட்டத்தோடு சேர்ந்திருப்பவர்களுக்கு
• நன்று ஆகா வினை இல்லை = நன்மையாக முடியாமல் தீமையாய் முடியும் செயல் என்று எதுவுமே இல்லை (அவர்கள் செய்யும் அனைத்துச் செயல்களும் நன்மையாகவே முடியும்).
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அறக் குடும்பத்தின் நற்புகழும் சான்றோர் கூட்டின் தொடர் வெற்றிகளும்
வணிகர் வரதராஜன், எப்போதும் உள்ளத்தில் பேராசையோ வஞ்சகமோ இல்லாத தூய நெஞ்சத்தோடு வாழ்ந்தார்; அவரது உள்ளத்துத் தூய்மையால், அவரது பிள்ளைகள் நற்பண்புகளோடு வளர்ந்து மாபெரும் சமுதாயத் தலைவர்களாக உயர்ந்தனர்; அவருக்குப் பின் நற்புகழும் அழியாத பெருமையாக விளங்கியது (மனந்தூயார்க்கு எச்சம் நன்றாகும்). மேலும் அவர் தான் முன்னெடுக்கும் எந்தவொரு புதிய திட்டத்திற்கும், பேராசை பிடித்த நபர்களை விலக்கி, நேர்மையும் தன்னலமற்ற சேவையும் கொண்ட தூய சான்றோர்களையே கூட்டாளிகளாக இணைத்துக் கொண்டார் (இனந்தூயார்க்கு). அவர்கள் இணைந்து அமைத்த பொது மருத்துவமனைகள், பஞ்ச நிவாரணத் தானியக் கிடங்குகள், மற்றும் கூட்டுறவு ஏரிப் பாசனத் திட்டங்கள் என எதனைத் தொட்டாலும், அது தோல்வியோ இழப்போ அடையாமல் மாபெரும் நற்பயனைத் தந்து வெற்றி பெற்றது (இல்லை நன்றாகா வினை)! வரதராஜனின் வாழ்க்கை நிரூபித்தது: தூய மனம் அடுத்த தலைமுறைக்கு நற்புகழை விட்டுச் செல்லும்; தூய நல்லோரின் கூட்டுறவோ தொடங்கும் எந்தச் செயலையும் நன்மையாகவே முடித்துக் காட்டும்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 457Kural 457
மனிதர்களுக்கு மனத்தின் நலம் நல்ல வளர்ச்சி தரும்; ஆனால் நல்ல சான்றோர்களோடு சேர்ந்திருக்கும் இன நலமோ உலகத்தாரால் போற்றப்படும் அனைத்து வகையான அழியாத புகழையும் கொண்டு வந்து சேர்க்கும்.
• மன நலம் = ஒரு மனிதனுக்குத் தன்னுடைய உள்ளத்தின் தூய்மையானது
• மன் உயிர்க்கு ஆக்கம் = இவ்வுலகில் வாழும் உயிர்களுக்கு அகவளர்ச்சியையும் நல்வாழ்வையும் தரும்;
• இன நலம் = ஆனால் நல்ல சான்றோர்களின் தூய சேர்க்கையோ (அத்தோடு நிற்காமல்),
• எல்லாப் புகழும் தரும் = உலகம் போற்றும் அனைத்து விதமான புகழையும் மேன்மையையும் குறைவின்றித் தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தனித்திறமை கொண்ட தளபதியும் சான்றோர் கூட்டணியால் மலர்ந்த உலகப் புகழும்
இளந்தளபதி நெடுவேலன், பிறப்பிலேயே நேர்மையும் வீரமும் கொண்ட தூய உள்ளத்தோடு இருந்தான்; அவனது மனத்தூய்மை அவனுக்குத் தனிப்பட்ட நல்லொழுக்கத்தையும் அகவளர்ச்சியையும் கொடுத்தது (மனநலம் மன்னுயிர்க் காக்கம்); ஆனால் தொலைதூரக் காவல் எல்லையில் தனித்து நின்று பணியாற்றியதால், அவனது ஆற்றல் வெளி உலகுக்குத் தெரியாமல் முடங்கிக் கிடந்தது. பின்னர், அவன் நாட்டின் தலைசிறந்த மூத்த படைத்தளபதிகள், மக்கள் நல பொறியாளர்கள் மற்றும் அறநெறி சான்றோர்களின் கூட்டுறவோடு இணைந்து பணியாற்றத் தொடங்கினான் (இனநலம்); அவர்களுடன் இணைந்து நெடுவேலன் முன்னெடுத்த அணைக்கட்டுப் பாதுகாப்புப் பணிகள், அகதிகள் மறுவாழ்வு மற்றும் அமைதி உடன்படிக்கைகள் வரலாறு காணாத வெற்றியைப் பெற்றன; பேரரசும் உலகத்து மக்களும் நெடுவேலனின் பெயரை நாடெங்கும் போற்றிப் புகழ்ந்தனர் (எல்லாப் புகழும் தரும்)! சான்றோர்கள் கூறினர்: மனநலம் ஒருவனுக்குத் தனிப்பட்ட ஆக்கத்தைத் தரும்; ஆனால் நல்லோரின் கூட்டுறவோ அவன் புகழை உலகெங்கும் பரவச் செய்து அழியாத பெருமையைத் தரும் என்றனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 458Kural 458
இயற்கையிலேயே தூய மனநலம் பெற்ற சான்றோராகவே இருந்தாலும் கூட, அவர்கள் சேர்ந்திருக்கின்ற நல்லோரின் தூய சேர்க்கையே அவர்களுக்கு மேலும் பலமான பாதுகாப்புக் கவசமாக அமையும்.
• மன நலம் = உள்ளத்தின் தூய்மையையும் நற்குணங்களையும்
• நன்கு உடையர் ஆயினும் = இயல்பாகவே மிகச் சிறப்பாகப் பெற்றவர்களாக இருந்த போதிலும்,
• சான்றோர்க்கு = அந்த ஒழுக்கச் சான்றோர்களுக்கும் கூட,
• இன நலம் = நல்ல சான்றோர்களோடு சேர்ந்திருக்கின்ற தூய சேர்க்கையானது,
• ஏமாப்பு உடைத்து = வாழ்வை அசைக்க முடியாதபடி காத்து நிற்கும் சிறந்த பாதுகாப்புக் கவசமாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தனித்து நின்ற தேக்கு மரமும் சான்றோர்களின் பாதுகாப்பு அரணும்
யோகி சத்தியமூர்த்தி, பல ஆண்டுகள் தவமியற்றித் தன் மனதைத் தூய்மையாகவும் குற்றமற்ற நற்குணங்கள் நிறைந்ததாகவும் வளர்த்துக் கொண்டார் (மனநலம் நன்குடையராயினும்); 'என் உள்ளம் தான் உறுதியாக இருக்கிறதே; எனக்கு நல்லோரின் சேர்க்கை எதற்கு?' என்று எண்ணி, சத்திரங்களில் தங்கிச் சூதாட்டக்காரர்கள் மற்றும் முரடர்களின் நடுவே தனியாக வாழத் துவங்கினார்; ஆனால் நாளடைவில் அங்கே நிலவிய தீய பேச்சுக்களும் வன்மங்களும் அவரது தவ அமைதியைக் குலைக்கத் துவங்கின. அப்போது அவரது முதிய குருநாதர் புயல் வீசும் சமவெளிக்கு அழைத்துச் சென்றார்; 'சத்தியா! இதோ பார், இந்த மாபெரும் தேக்கு மரம் வலிமையானதுதான்; ஆனால் தனித்து நிற்பதால் புயல் காற்றில் கிளைகள் முறிந்து சாய்கிறது; ஆனால் அடர்ந்த சோலையாக ஒன்றாக நிற்கும் மரங்களோ ஒன்றையொன்று தாங்கிப் புயலை எளிதாக வெல்கின்றன; அதுபோலவே ஒருவன் எவ்வளவுதான் மனநலம் பெற்ற சான்றோனாக இருந்தாலும், அவனது ஆன்மாவைப் பாதுகாத்து நிலைநிறுத்த நல்லோரின் தூய சேர்க்கை என்னும் கவசம் இன்றியமையாதது' என்றார் (இனநலம் ஏமாப்புடைத்து). சத்தியமூர்த்தி விழிப்படைந்து, சான்றோர்களின் ஆசிரமத்தில் இணைந்து தன் ஞானத்தை அசைக்க முடியாதபடி காத்துக் கொண்டார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 459Kural 459
ஒரு மனிதனுக்கு மனத்தின் நன்மையால் மறுமை இன்பமாகிய மோட்சம் கைகூடும்; அந்த உன்னதமான மோட்ச இன்பமும் கூட, அவன் சேர்ந்திருக்கின்ற நல்லோரின் தூய சேர்க்கையினால் மேலும் வலிமை பெற்று நிலைபெறும்.
• மன நலத்தின் ஆகும் = ஒரு மனிதனுக்கு உள்ளத்தின் தூய்மையினால் மோட்சமாகிய
• மறுமை = மறுமை இன்பம் உண்டாகும்;
• மற்று அஃதும் = ஆனால் அந்த மறுமைப் பேரின்பம் கூட,
• இன நலத்தின் = தூய்மையான நல்ல சான்றோர்களோடு சேர்ந்திருக்கின்ற இன நலத்தினால்
• ஏமாப்பு உடைத்து = மேலும் அசைக்க முடியாத வலிமையையும் பாதுகாப்பையும் பெறும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சஞ்சலப்பட்ட ஆன்மாவும் தர்ம சங்கத்தால் மலர்ந்த முக்திப் பேரின்பமும்
ஆன்மீக சாதகர் சோமநாதன், உள்ளத்தில் மாசற்ற தூய பக்தியையும் கருணையையும் வளர்த்து முக்திப் பேரின்பத்தை அடைய முயன்றான் (மனநலத்தின் ஆகும் மறுமை); ஆனால் வாழ்க்கையில் கொடிய நோய்களும் வறுமையும் தாக்கிய போது, தனியாக இருந்ததால் அவனது உள்ளம் சஞ்சலப்பட்டுத் தளர்ந்து போனது. அப்போது, அறநெறிச் சான்றோர்களும் மெய்ஞான முனிவர்களும் இணைந்த தூய தர்ம சங்கத்தில் சோமநாதன் அடைக்கலம் புகுந்தான் (இனநலம்); சோதனைக் காலங்களில் அந்த ஞானிகளின் ஆன்மீக உபதேசங்களும், தாயன்பும், பரஸ்பர ஆதரவும் சோமநாதனின் உள்ளத்தை மீண்டும் உரம் பெறச் செய்து, அவனது ஆன்மாவை அசைக்க முடியாத பெருவலிமையோடு நிலைநிறுத்தின (அஃதும் இனநலத்தின் ஏமாப்புடைத்து). அவன் ஆன்ம விடுதலையடைந்து வாழ்விலும் மரணத்திலும் பேரமைதியைப் பெற்றான்! சான்றோர் அவையில் போற்றினர்: தூய மனநலம் ஒருவனுக்கு முக்தி இன்பத்தைத் தரும்; ஆனால் இடையில் மனம் தளர்ந்து போகாமல் அந்த முக்தியை அசைக்க முடியாதபடி உறுதிப்படுத்துவது நல்லோரின் தூய சேர்க்கையே என்றனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 460Kural 460
ஒரு மனிதனுக்கு நல்லோரின் தூய சேர்க்கையை விடச் சிறந்த உற்ற துணையும் இவ்வுலகில் இல்லை; தீயோரின் கீழ்மைச் சேர்க்கையை விடத் தீராத துன்பத்தைத் தந்து அழிக்கக்கூடிய கொடிய பகையும் வேறு எதுவுமே இல்லை.
• நல்லினத்தின் ஊங்கும் = நல்ல சான்றோர்களின் தூய சேர்க்கையைக் காட்டிலும் மேம்பட்ட
• துணை இல்லை = சிறந்த பாதுகாப்பான உதவித் துணை இவ்வுலகில் வேறு எதுவுமில்லை;
• தீயினத்தின் = அதேபோல், தீய கீழ்மக்களின் சேர்க்கையைக் காட்டிலும்
• அல்லல் படுப்பதூஉம் இல் = ஒரு மனிதனுக்குத் தீராத கொடும் துன்பங்களைத் தந்து அழிக்கக்கூடிய கொடிய பகை வேறு எதுவுமே இல்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாலைவன வணிகக் கூட்டமும் இருவேறு சேர்க்கைகளின் இறுதி முடிவும்
பட்டு வணிக சகோதரர்களான கதிர்வேலனும் குணசேகரனும், தலா ஐம்பது ஒட்டகங்கள் கொண்ட வணிகக் குழுக்களோடு பாலைவனத்தைக் கடக்கப் புறப்பட்டனர். கதிர்வேலன், வழியறிந்த முதிய வழிகாட்டிகள், நேர்மையான மூலிகை மருத்துவர்கள் மற்றும் ஒழுக்கமுள்ள காவல் வீரர்களை மட்டுமே தன் கூட்டாளிகளாகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டான் (நல்லினம்); கொடிய மணற்புயலும் நச்சு நீர்நிலைகளும் வந்த போது, அவனது கூட்டாளிகள் உயிரைக் கொடுத்து அவனைக் காப்பாற்றி, மாபெரும் லாபத்தோடு பாதுகாப்பாகத் துறைமுகத்தை அடையச் செய்தனர் (நல்லினத்தின் ஊங்கும் துணையில்லை). ஆனால் குணசேகரனோ, மதுவும் சூதாட்டமும் பழகிய கூலிப்படை முரடர்களைக் கூட்டாளிகளாகச் சேர்த்துக் கொண்டான் (தீயினம்); முதல் மலைக்கணவாயில் இரவில் குணசேகரனின் உணவில் மயக்க மருந்தை ஊற்றி, அவனது அத்தனை ஒட்டகங்களையும் தங்கப் பொதிகளையும் அவனது சொந்தக் கூட்டாளிகளே கொள்ளையடித்துச் சென்று, அவனை நிர்வாணமாய் முட்காட்டில் சாகும்படி விட்டுச் சென்றனர் (தீயினத்தின் அல்லற்படுப்பதூஉம் இல்)! கதிர்வேலனால் மீட்கப்பட்ட குணசேகரன் கண்ணீர் சிந்தினான்: நல்லோர் சேர்க்கையை விடப் பெரிய துணையும் இல்லை; தீயோர் சேர்க்கையை விடப் பெரும் துயரத்தைத் தரும் பகையும் இல்லை என்பதை உலகம் மெய்ப்பித்தது!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.