குறள் 541Kural 541
நடந்த குற்றத்தின் உண்மைத்தன்மையை நன்கு ஆராய்ந்து, எவரிடமும் பாரபட்சம் பார்க்காமல் நடுவுநிலைமை நின்று, குற்றத்திற்குப் பொருத்தமான தண்டனையை நீதிநூல் முறைப்படி தீர ஆய்ந்து வழங்குவதே சிறந்த செங்கோல் நீதியாகும்.
• ஓர்ந்து = குற்றத்தின் உண்மைத்தன்மையை முழுமையாக ஆராய்ந்து,
• யார்மாட்டும் கண்ணோடாது = எவரிடத்திலும் பாரபட்சம் அல்லது முகதாட்சணியம் பார்க்காமல்,
• இறை புரிந்து = நடுவுநிலைமையோடு நின்று,
• தேர்ந்து = அக்குற்றத்திற்குரிய தண்டனையைச் சீர்தூக்கி ஆராய்ந்து,
• செய்வஃதே முறை = வழங்குவதே செங்கோல் ஆட்சியின் சிறந்த நீதியாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நகர நீதிமன்றமும் சொந்த மகனுக்கு வழங்கிய நீதியும்
நகர நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி சிவசங்கரன் முன், எளிய குயவனின் மண்பாண்ட வண்டியை மோதிச் சிதைத்து அவனது கையை உடைத்த குற்றவாளியாக அவரது சொந்த மகன் பாலன் கொண்டுவந்து நிறுத்தப்பட்டான். சொந்த மகன் மீது இரக்கம் காட்டி வழக்கை ரத்து செய்துவிடுமாறு செல்வாக்குமிக்க உறவினர்கள் மன்றாடிய போது, சிவசங்கரன் சாட்சிகளையும் சக்கரத் தடயங்களையும் முழுமையாக ஆராய்ந்தார்; சொந்த மகன் என்பதற்காகச் சிறிதும் பாரபட்சம் பார்க்காமல் (யார்மாட்டும் கண்ணோடாது), நடுவுநிலைமையோடு நின்று (இறை புரிந்து), சட்ட விதிகளின்படி நஷ்டஈட்டையும் உழைப்புத் தண்டனையையும் மகனுக்கு வழங்கினார் (தேர்ந்து செய்வஃதே முறை). சிவசங்கரன் நீதிமன்ற அவையோருக்கு விளக்கினார்: 'நீதிபதிகளே! குற்றத்தின் உண்மையை முழுமையாக ஆராய்ந்து (ஓர்ந்து), எவரிடமும் பட்சபாதம் பார்க்காமல் (கண்ணோடாது), நடுவுநிலைமையோடு நின்று (இறை புரிந்து), குற்றத்திற்குரிய தண்டனையை நூல்வழியாக ஆராய்ந்து வழங்குவதே செங்கோல் ஆட்சியின் உண்மையான நீதியாகும்!' சிவசங்கரன் எழுத்தாணியால் தீர்ப்புச் சுவடியில் கையொப்பமிட்டு, நஷ்டஈட்டுப் பணமுடிப்பைக் குயவரின் கைகளில் வழங்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 542Kural 542
உலகத்து உயிர்கள் அனைத்தும் வானம் தரும் மழையை நம்பி வாழ்வது போல, நாட்டின் குடிமக்கள் அனைவரும் தங்களை ஆளும் தலைவனின் நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சியை நம்பி வாழ்கின்றனர்.
• உலகு எல்லாம் = உலகில் வாழும் உயிர்கள் எல்லாம்,
• வான் நோக்கி வாழும் = வானம் பொழியும் மழையை எதிர்பார்த்து வாழ்கின்றன;
• குடி = அதுபோல குடிமக்கள் அனைவரும்,
• மன்னவன் கோல் நோக்கி வாழும் = ஆளும் தலைவனின் நேர்மையான செங்கோல் நீதியை எதிர்பார்த்து வாழ்கின்றனர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காய்ந்த நெற்பயிர்களும் செங்கோல் ஆட்சியின் நிழலும்
கடும் கோடைக் காலத்தில் வறண்டு வெடித்துக் கிடந்த வயல்களில் நின்ற உழவர்கள், உயிரைக் காக்கும் மழையை எதிர்பார்த்து ஏக்கத்தோடு வானத்தை நோக்கிக் காத்திருந்தனர். அதே வேளையில், அநீதியான வரி வசூலிப்பாளர்களாலும் ஊழல் அதிகாரிகளாலும் அஞ்சி வாழ்ந்த கிராம மக்கள், வரிச் சுமையைக் குறைத்து நதி மதகுகளைச் சீரமைத்துப் பாதுகாப்பான நீதி வழங்கிய புதிய ஆளுநரின் செங்கோல் ஆட்சியைப் போற்றி மகிழ்ந்தனர். கால்வாயில் திறந்துவிடப்பட்ட நதிநீர் வயல்களை நோக்கிப் பாய்ந்த வேளையில், முதிய உழவர் வேலு தன் பிள்ளைகளுக்கு விளக்கினார்: 'பிள்ளைகளே! இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களும் வானத்திலிருந்து பெய்யும் மழையை நம்பியே உயிர் வாழ்கின்றன (வானோக்கி வாழும் உலகெல்லாம்); அதுபோலவே, ஒரு நாட்டின் குடிமக்கள் அனைவரும் தங்களை ஆளும் ஆட்சியாளனின் நேர்மையான செங்கோல் நீதியை எதிர்பார்த்தே அமைதியாக வாழ்கின்றனர்!' (மன்னவன் கோல்நோக்கி வாழுங் குடி). வேலு மதகில் பாய்ந்து வந்த தெளிந்த நதிநீரைத் தன் உள்ளங்கையில் அள்ளி தாகத்தோடு காய்ந்த பயிரின் வேரில் ஊற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 543Kural 543
சான்றோர்கள் அருளிய மெய்யறிவு நீதி நூல்களுக்கும், மக்கள் கடைப்பிடிக்கும் அறநெறிகளுக்கும் பாதுகாப்பான மூலாதாரமாய் நிலைபெற்றுத் துணை நிற்பது, ஆட்சியாளனின் நேர்மையான செங்கோல் நீதியேயாகும்.
• அந்தணர் நூற்கும் = அறவோர்களாகிய சான்றோர்களின் மெய்யறிவு நீதி நூல்களுக்கும்,
• அறத்திற்கும் = உலகில் தழைத்தோங்கும் தர்ம ஒழுக்க நெறிகளுக்கும்,
• ஆதியாய் நின்றது = அடிப்படையான மூலாதாரமாய் நிலைபெற்று விளங்குவது,
• மன்னவன் கோல் = தலைவனின் நீதி தவறாத நேர்மையான செங்கோலாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழநாட்டுப் பல்கலைக்கழகமும் செங்கோலின் பாதுகாப்பும்
பக்கத்து நாடுகளில் அநீதியும் கொள்ளையும் தலைவிரித்தாடியதால் கல்விக்கூடங்களும் அரிய ஓலைச்சுவடி நூலகங்களும் தீக்கிரையாகி அழிந்த போது, நீதி தவறாத மன்னனின் செங்கோல் பாதுகாப்பில் காவிரியாற்றங்கரைக் கல்விக்கழகம் எவ்வித அச்சமுமின்றிச் செழித்து விளங்கியது. ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்கள் வானியல், மருத்துவம், மற்றும் தர்ம சாஸ்திரங்களை அமைதியோடு கற்றுத் தேர்ந்தனர்; பட்டமளிப்பு விழாவில் மாணவர்களிடம் பேசிய தலைமைப் பேராசிரியர் மாதவர் அறிவுறுத்தினார். மாதவர் போதித்தார்: 'அறிஞர்களே! சான்றோர்களின் ஞான நூல்களுக்கும் (அந்தணர் நூற்கும்), உலகத்தில் நிலைபெற்று விளங்கும் அனைத்து அறநெறி ஒழுக்கங்களுக்கும் (அறத்திற்கும்), முதன்மையான மூலாதாரமாகவும் பாதுகாக்கும் அடிப்படையாகவும் நிலைபெற்று நிற்பது (ஆதியாய் நின்றது), ஆட்சியாளனின் நீதி தவறாத நேர்மையான செங்கோலேயாகும்!' (மன்னவன் கோல்). மாதவர் செதுக்கப்பட்ட தேக்கு மர ஓலைச்சுவடிப் பேழையை முதன்மை மாணவனின் கைகளில் வழங்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 544Kural 544
தன் குடிமக்களைப் பாசத்தோடு அரவணைத்து, நீதி தவறாமல் நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சி நடத்தும் தலைவனின் திருவடிகளைப் பற்றி, உலகத்து மக்கள் அனைவரும் நீங்காத பேரன்போடு போற்றி வாழ்வார்கள்.
• குடி தழீஇ = குடிமக்களை அன்போடு அரவணைத்து,
• கோல் ஓச்சும் = நீதி வழுவாமல் நேர்மையான ஆட்சி புரியும்,
• மாநில மன்னன் = பரந்த நிலத்தை ஆளும் தலைவனுடைய,
• அடி தழீஇ = திருவடிகளைப் பற்றிக்கொண்டு,
• உலகு நிற்கும் = உலகத்து மக்கள் அனைவரும் நீங்காத அன்போடு வாழ்வர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பஞ்ச காலத்துத் தானியமும் மக்கள் தழுவிய செங்கோலும்
பஞ்ச காலத்தில் அரசுக் களஞ்சியங்களைத் திறந்து மக்களுக்குத் தானியங்களை வாரி வழங்கியும், எளிய விவசாயிகளின் குறைகளை நேரடியாகக் கேட்டு எவ்வித லஞ்சமுமின்றி நேர்மையான நீதி வழங்கியும் மக்களைத் தன் சொந்தப் பிள்ளைகள் போல அரவணைத்துக் காத்தார் ஆளுநர் விக்ரமசிங்கன் (குடிதழீஇக் கோலோச்சும்). நாட்டின் மீது அண்டை நாட்டுப் பேராசைக்காரப் படைகள் திடீரெனப் படையெடுத்த போது, ஒரு குடிமகனும் எதிரிகளுக்குத் துணை போகவில்லை; மாறாக, பல்லாயிரக்கணக்கான உழவர்களும் நெசவாளர்களும் தங்கள் உழைப்புக் கருவிகளோடு திரண்டு வந்து விக்ரமசிங்கனின் வாசலைச் சூழ்ந்து நின்று அரணாகக் காத்தனர். இதைக் கண்டு நெகிழ்ந்த மூத்த அமைச்சர் ராமநாதன் கூறினார்: 'மக்களே! தன் குடிமக்களை அன்போடு தழுவி (குடிதழீஇ), நீதி தவறாமல் நேர்மையான ஆட்சி நடத்தும் ஆட்சியாளனின் (கோலோச்சும் மாநில மன்னன்) திருவடிகளைப் பற்றி, உலகத்து மக்கள் அனைவரும் நீங்காத அன்போடு தழுவி நிற்பார்கள்!' (அடிதழீஇ நிற்கும் உலகு). விக்ரமசிங்கன் திண்ணையிலிருந்து கீழே இறங்கி வந்து முதிய விவசாயியின் தழும்பேறிய கைகளை ஆதரவோடு பற்றினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 545Kural 545
நீதிநூல்கள் கூறிய நெறிப்படி நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சி நடத்தும் தலைவனின் நாட்டில், தவறாமல் பொழியும் பருவமழையும், குறையாத வளமான நில விளைச்சலும் எப்போதும் ஒருசேரக் கூடிச் செழிக்கும்.
• இயல்புளி = நீதிநூல்கள் கூறிய நெறிமுறைப்படி,
• கோல் ஓச்சும் = நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சி புரியும்,
• மன்னவன் நாட்ட = தலைவனின் நாட்டில்,
• பெயலும் = தவறாமல் பெய்யும் பருவமழையும்,
• விளையுளும் = நிலத்தில் கொழிக்கும் செழுமையான விளைச்சலும்,
• தொக்கு = எப்போதும் ஒருசேர நிறைந்திருக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
வயல்வெளிகளின் செழுமையும் நீதி தவறாத ஆட்சியும்
கொடுங்கோலர்களின் அநீதியான வரி வசூலால் பக்கத்து நாட்டு நிலங்கள் காய்ந்து வெடித்து உழவர்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறிய போது, நீதி தவறாமல் செங்கோல் செலுத்திய மன்னன் குலோத்துங்கனின் ஆட்சியில் ஏரி குளங்கள் நிறைந்து வயல்கள் எங்கும் பசுமை பொங்கி வழிந்தது. ஏழை விவசாயிகளுக்கு நியாயமான நீர் பங்கிடப்பட்டு, உழவர்கள் மன அமைதியோடு நிலங்களை உழுததால், சரியான காலத்தில் பருவமழை பொழிந்து தானியக் களஞ்சியங்கள் நிரம்பி வழிந்தன. செழிப்பான அறுவடை நாளில் சான்றோர் அகத்தியன் உழவர்களிடம் விளக்கினார்: 'உழவர்களே! நீதிநூல்கள் வகுத்த அறநெறிப்படி நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சி செலுத்தும் தலைவனின் நாட்டில் (இயல்புளிக் கோலோச்சும் மன்னவன் நாட்ட), தவறாமல் பொழியும் பருவமழையும் (பெயலும்), நிலத்தில் குறையாமல் கொழிக்கும் வளமான விளைச்சலும் (விளையுளும்), எப்போதும் ஒருசேரக் கூடிச் செழிக்கும்!' (தொக்கு). அகத்தியன் குனிந்து மணி முற்றிய கனத்த தங்க நெற்கதிரைத் தனது கைகளால் தூக்கிப் பார்த்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 546Kural 546
ஒரு தலைவனுக்கு நிலையான வெற்றியைத் தேடித்தருவது அவன் கையில் ஏந்திய கூரிய வேற்படைகள் அல்ல; அவன் செலுத்தும் நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சியே ஆகும்; அந்த ஆட்சியும் சிறிதும் கோணாமல் நீதி தவறாததாக இருக்க வேண்டும்.
• மன்னவன் வென்றி தருவது = ஒரு தலைவனுக்கு உண்மையான வெற்றியைத் தருவது,
• வேல் அன்று = அவன் ஏந்திய கூரிய ஆயுதப் படை அன்று;
• கோல் = அவனது நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சியே ஆகும்;
• அதூஉம் கோடாது எனின் = அந்தச் செங்கோலும் சிறிதும் நேர்மை தவறாமல் இருக்குமானால் மட்டுமே அது வெற்றியைத் தரும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பாசறைப் போரும் நேர்மையான செங்கோலின் வெற்றியும்
பல்லாயிரக்கணக்கான கூரிய எஃகு வேல்களையும் மதயானைப் படைகளையும் மட்டுமே நம்பித் தலைக்கனத்தோடு போருக்கு வந்த கொடுங்கோல் தளபதி வீரசிம்மன், எளிய மக்களைக் கண்ணாகக் காத்த நல்லரசரின் நாட்டின் மீது படையெடுத்தான். ஆனால் போர்க்களத்தில், வீரசிம்மனின் கொடுமை தாளாமல் அவனது கூலிப்படை வீரர்கள் ஆயுதங்களைக் கீழே எறிந்து சரணடைந்தனர்; குடிமக்களோ தங்கள் நீதி தவறாத அரசரைக் காக்க உயிரையும் துச்சமென மதித்துப் போரிட்டு மாபெரும் வெற்றி பெற்றனர். சிறைபிடிக்கப்பட்டுக் கூடாரத்தில் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருந்த வீரசிம்மனிடம் அவைக்களப் புலவர் மருதன் அறிவுறுத்தினார்: 'தளபதியே! ஒரு மன்னனுக்கு மெய்யான வெற்றியைத் தேடித்தருவது அவன் கையில் ஏந்திய கூரிய வேற்படைகள் அல்ல (வேலன்று வென்றி தருவது); அவனது செங்கோல் ஆட்சியே ஆகும், அந்தச் செங்கோலும் சிறிதும் கோணாமல் நீதி தவறாமல் இருந்தால் மட்டுமே அது வெற்றியைத் தரும்!' (மன்னவன் கோலதூஉங் கோடாதெனின்). மருதன் புல்வெளியில் கிடந்த மழுங்கிய இரும்பு வேல் முனையை எடுத்துக் கல் மேசையின் மீது வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 547Kural 547
நாட்டின் குடிமக்கள் அனைவரையும் தலைவன் பாதுகாப்பான்; நெருக்கடியான காலத்திலும் சிறிதும் வழுவாமல் நேர்மையான செங்கோல் ஆட்சி புரிந்தால், அந்தத் தலைவனை அவன் காத்த நீதியே அரணாக நின்று பாதுகாக்கும்.
• வையகம் எல்லாம் = உலகத்து மக்கள் அனைவரையும்,
• இறை காக்கும் = நாட்டை ஆளும் தலைவன் பாதுகாப்பான்;
• முட்டாச் செயின் = எத்தகைய சூழ்நிலையிலும் நீதி தவறாது ஆட்சி செய்தால்,
• அவனை = அந்தத் தலைவனை,
• முறை காக்கும் = அவன் காத்த அந்த நேர்மையான நீதியே எப்போதும் பாதுகாக்கும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அரசவையில் சதித்திட்டமும் மன்னனைக் காத்த நீதியும்
தன் உயர் அதிகாரிகள் மற்றும் சொந்த உறவினர்கள் தவறு செய்தபோதும் பாரபட்சமின்றித் தண்டித்து, ஏழை எளிய மக்களின் குறைகளைத் தன் கண் இமை போலக் காத்து நீதி தவறாமல் ஆட்சி செய்தார் மன்னர் சத்தியவான். அவரது நேர்மையால் நிலங்களை இழந்த ஊழல் பிரபுக்கள் சிலர் மன்னனைக் கொல்ல நள்ளிரவில் நயவஞ்சகச் சதி செய்த போது, அரண்மனைப் பணியாளர்களும் எளிய குடிமக்களும் தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து அந்தச் சதியை முறியடித்துச் சதிகாரர்களைக் கைது செய்தனர். இதைக் கண்ட தலைமை அமைச்சர் குணசீலன் அவையோரிடம் விளக்கினார்: 'மக்களே! உலகத்து மக்கள் அனைவரையும் அரசன் தன் பேராற்றலால் காக்கிறான் (இறைகாக்கும் வையகம் எல்லாம்); ஆனால் அந்த அரசன் எத்தகைய நெருக்கடியிலும் சிறிதும் நீதி தவறாமல் செங்கோல் செலுத்துவானாயின் (முட்டாச் செயின்), அவன் காப்பாற்றிய அந்த நீதியே அவனுக்கு அரணாக நின்று மன்னனை அனைத்து ஆபத்துகளிலிருந்தும் காப்பாற்றும்!' (அவனை முறைகாக்கும்). குணசீலன் பாதுகாக்கப்பட்ட வெண்கல அரச முத்திரையைச் சத்தியவானின் கைகளில் மரியாதையுடன் ஒப்படைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 548Kural 548
நீதி வேண்டி வரும் எளிய மக்கள் எளிதில் அணுக முடியாதவனாய், வழக்குகளை ஆராய்ந்து நேர்மையான நீதி வழங்காத ஆட்சியாளன், தன் நன்மதிப்பை இழந்து தாழ்ந்த நிலையை அடைந்து எதிரிகள் இல்லாமலேயே தானாகவே அழிந்து போவான்.
• எண்பதத்தான் ஓரா = நீதி வேண்டி வரும் எளிய மக்களுக்கு எளிதில் காணக் கிடைக்காதவனாய், வழக்கின் உண்மைத்தன்மையை ஆராயாதவனாய்,
• முறை செய்யா மன்னவன் = நடுவுநிலைமை நின்று நேர்மையான நீதி வழங்காத தலைவன்,
• தண்பதத்தான் = தன் நன்மதிப்பையும் பதவியையும் இழந்து தாழ்ந்த நிலையை அடைந்து,
• தானே கெடும் = புறப்பகைவர்கள் இன்றியே தானாகவே அழிந்து போவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மூடிய அரண்மனை வாயிலும் வீழ்ந்த குறுநில மன்னனும்
நீதி கேட்டு வந்த எளிய உழவர்களையும் நெசவாளர்களையும் அரண்மனை வாசலுக்குள்ளேயே விடாமல் விரட்டியடித்துவிட்டு, வழக்குகளின் உண்மை நிலையை ஆராயாமல் தான்தோன்றித்தனமாகச் செருக்குடன் வாழ்ந்தான் குறுநில மன்னன் துரைசிங்கன். அவனை அணுக முடியாததால் ஏமாற்றமடைந்த வணிகர்கள் வாணிபத்தை நிறுத்தினர்; உழவர்கள் வரி கொடுமையால் பக்கத்து நாட்டுக்குக் குடிபெயர்ந்தனர்; வருமானமின்றி அவனது கருவூலம் வற்றிப்போக, சம்பளமின்றி மெய்க்காவல் படைகளும் அவனை விட்டு வெளியேறின. எந்தப் புறப்பகைவர்களின் தாக்குதலும் இல்லாமலேயே பாழடைந்த வெற்று அரண்மனை முற்றத்தில் தனித்து நின்ற துரைசிங்கனிடம், முதிய ஆலோசகர் உணர்த்தினார்: 'துரைசிங்கா! நீதி வேண்டி வரும் எளிய மக்கள் எளிதில் அணுக முடியாதவனாய், உண்மை நிலையை நேரில் ஆராய்ந்து நீதி வழங்காத ஆட்சியாளன் (எண்பதத்தான் ஓரா முறைசெய்யா மன்னவன்), தன் உயர்வை இழந்து தாழ்ந்த நிலையை அடைந்து, எதிரிகள் இன்றியே தானாகவே அழிந்து போவான்!' (தண்பதத்தான் தானே கெடும்). ஆலோசகர் திறந்து கிடந்த மரக் கதவு வழியாக அமைதியாக வெளியேறினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 549Kural 549
குடிமக்களைப் புறப்பகைவர்களிடமிருந்து பாதுகாத்து, அன்போடு பேணி வளர்த்து, நாட்டில் நிகழும் குற்றங்களைத் தண்டித்து ஒழிப்பது தலைவனுக்குப் பழியோ குறையோ அல்ல; அது அவனது தலையாய ஆட்சிக் கடமையாகும்.
• குடி புறங்காத்து = குடிமக்களைப் பகைவர்களிடமிருந்து பாதுகாத்து,
• ஓம்பி = தானும் துன்புறுத்தாமல் அன்போடு பேணி,
• குற்றம் கடிதல் = அவர்களிடையே ஏற்படும் குற்றங்களைத் தண்டித்து நீக்குதல்,
• வேந்தன் வடு அன்று = ஆட்சியாளனுக்குப் பழியோ குற்றமோ அன்று;
• தொழில் = அது அவனது தலையாய கடமையாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நெசவாளர் தெருவும் கள்ள வணிகரின் தண்டனையும்
பட்டு நெசவாளர்களைப் புறப்பகை மற்றும் கொள்ளையர்களிடமிருந்து பாதுகாத்து (குடி புறங்காத்து), பஞ்சம் வந்த காலங்களில் இலவச தானியங்களை வழங்கி அன்போடு பேணி வளர்த்தார் இளம் ஆளுநர் பார்த்திபன் (ஓம்பி). அதே வேளையில், எளிய நெசவாளர்களை ஏமாற்றிப் போலிப் பட்டு இழைகளைக் கலக்கச் சொல்லி அச்சுறுத்திய பெரும் செல்வந்தர்களான கள்ள வணிகர்களைக் கைது செய்து அவர்களுக்குக் கடுமையான அபராதமும் சிறைத் தண்டனையும் விதித்தார் (குற்றம் கடிதல்); செல்வந்தர்களைத் தண்டிப்பது ஆளுநரின் நற்பெயருக்குக் களங்கம் என்று சிலர் முணுமுணுத்தனர். அப்போது மூத்த நீதிபதி சுந்தரராஜன் விளக்கினார்: 'மக்களே! குடிமக்களைப் பகைவர்களிடமிருந்து பாதுகாத்து (குடி புறங்காத்து), அவர்களை அன்போடு பேணி வளர்த்து (ஓம்பி), தீமை செய்யும் குற்றங்களைத் தண்டித்து ஒழிப்பது (குற்றம் கடிதல்) ஒரு தலைவனுக்குப் பழியோ களங்கமோ அல்ல (வடுவன்று); மாறாக அது அவனது தலையாய புனிதக் கடமையாகும்!' (வேந்தன் தொழில்). பார்த்திபன் பறிமுதல் செய்யப்பட்ட தூய பட்டு நூல் கண்டுகளைத் தலைமை நெசவாளரின் கைகளில் வழங்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 550Kural 550
கொலை, கொள்ளை செய்யும் கொடிய பாதகர்களை ஆட்சியாளன் கடுமையான தண்டனை விதித்து ஒழிப்பது, செழித்து வளரும் பயிர்களைக் காப்பாற்ற உழவன் நச்சுக் களைகளைப் பிடுங்கி எறிவதற்கு முற்றிலும் சமமான அறச்செயலாகும்.
• வேந்து = நாட்டை ஆளும் தலைவன்,
• கொடியாரை = கொடூரக் குற்றங்களைச் செய்யும் பாதகர்களை,
• கொலையின் ஒறுத்தல் = கடுமையான மரண தண்டனை விதித்து ஒழித்துக் குடிமக்களைக் காப்பது,
• பைங்கூழ் = செழித்து வளரும் இளம் பயிர்களைக் காக்க,
• களைகட்டதனொடு நேர் = உழவன் நச்சுப் புற்களைப் பிடுங்கி எறிவதற்கு முற்றிலும் சமமானதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நெல் வயலும் நச்சு முட்களைப் பிடுங்கிய உழவனும்
பயணிகளையும் ஏழை வணிகர்களையும் ஈவிரக்கமின்றித் தாக்கிக் கொலை செய்த கொடூரக் கொள்ளைக் கூட்டத்திற்கு மன்னன் ஜெயசிம்மன் மரண தண்டனை விதித்த போது, அரசவைக்கு வந்த இளம் துறவி ஒருவர், 'மன்னா! உயிரைக் கொல்லும் இந்தத் தண்டனை அரச நீதியின் கருணைக்குப் புறம்பானதல்லவா?' என்று கேட்டார். மன்னன் ஜெயசிம்மன் துறவியை அருகிலிருந்த பசுமையான நெல் வயலுக்கு அழைத்துச் சென்றார்; அங்கே ஒரு முதிய உழவன், இளம் பயிர்களை நெரித்துக் காய வைக்கும் நச்சு முட்களையும் களைகளையும் வேரோடு பிடுங்கி எறிவதைக் காட்டினார். மன்னர் விளக்கினார்: 'துறவியே! அப்பாவிகளான மக்களைக் காப்பதற்காகக் கொலையையே தொழிலாகக் கொண்ட கொடிய பாதகர்களை அரசன் தண்டித்து ஒழிப்பது (கொலையிற் கொடியாரை வேந்தொறுத்தல்), செழித்து வளரும் இளம் பயிர்களைக் காப்பாற்ற உழவன் நச்சுக் களைகளை வேரோடு பிடுங்கி எறிவதற்கு முற்றிலும் சமமானதாகும்!' (பைங்கூழ் களைகட்டதனொடு நேர்). உழவன் பிடுங்கிய நச்சு முட் புற்களின் கட்டை வரப்புப் பாதையின் மீது தூக்கி எறிந்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.