குறள் 831Kural 831
அறியாமை அல்லது பேதைமை என்பது என்னவென்றால், தனக்கு நன்மையும் புகழும் தரக்கூடிய நற்பயன்களைக் கைவிட்டுவிட்டு, கேடும் பழியும் விளைவிக்கும் தீய காரியங்களை விரும்பி ஏற்றுக்கொள்வதேயாகும்.
• பேதைமை என்பதொன்று யாதெனின் = பேதைமை என்பது யாதென்றால்,
• ஏதங்கொண்டு ஊதியம் போகவிடல் = தனக்குக் கேடானதை ஏற்றுக்கொண்டு நன்மை தருவதைக் கைவிடுவதேயாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
காவிரி பாசனக் கழனியும் விளைச்சல் தரும் நன்செய் நிலத்தை விடுத்துச் சூதாட்டக் களத்தை நாடிய இளைஞனும்
காவிரி பாசனத்தின் வளமான மூன்று ஏக்கர் நன்செய் நிலங்களை முன்னோர்களிடமிருந்து பெற்ற இளம் உழவன் செல்வன், உழைத்து வாழ்வதன் மேன்மையை உணராமல், நகரத்துச் சூதாட்டக் கும்பலின் கவர்ச்சியான பேச்சில் மயங்கித் தனது விளைநிலங்கள் அனைத்தையும் அடிமாட்டு விலைக்கு விற்றுச் சூதாட்டத்தில் தோற்றுப் பிச்சைக்காரனாகத் தெருவில் நின்றான் (ஏதங்கொண்டு ஊதியம் போகவிட்டான்). கிழிந்த ஆடைகளோடு பசியால் நடுங்கித் தன் கிராமத்திற்குத் திரும்பி வந்த செல்வனைத் தனது திண்ணையில் அமர வைத்துச் சூடான கஞ்சியளித்துத் தேற்றினார் ஊர்ப் பெரியவர் வேலுச்சாமி. வேலுச்சாமி வேதனையோடு போதித்தார்: 'செல்வா! பேதைமை என்று சான்றோர்களால் சொல்லப்படும் அறியாமை என்ன தெரியுமா? (பேதைமை என்பதொன்று யாதெனின்), தனக்கு வாழ்வும் பெருமையும் தரக்கூடிய நிலையான நற்பயன்களைக் கைவிட்டுவிட்டு (ஊதியம் போக விடல்), தனக்குக் கேடும் பேரழிவும் விளைவிக்கும் தீய காரியங்களை விரும்பி ஏற்றுக்கொண்டு அழிவதேயாகும்!' (ஏதங்கொண்டு). வேலுச்சாமி சூடான கேழ்வரகுக் கஞ்சிக் கிண்ணத்தைச் செல்வனின் நடுங்கும் கைகளில் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 832Kural 832
அறியாமைகள் எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரிய பெரும் அறியாமை என்னவென்றால், தன் தகுதிக்கும் நற்பண்புக்கும் பொருந்தாத தகாத செயல்களின் மீது பெருவிருப்பம் கொண்டு ஈடுபடுவதேயாகும்.
• பேதைமையுள் எல்லாம் பேதைமை = மூடத்தனங்கள் எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரிய மூடத்தனம்,
• கையல்ல தன்கண் காதன்மை செயல் = தன் ஒழுக்கத்திற்குப் பொருந்தாத தகாத செயல்களை விரும்பிச் செய்வதேயாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் மூலிகைக் கூடமும் பாரம்பரிய வைத்திய நெறியை விட்டு நச்சு ரசவாதத்தை நாடிய இளம் மருத்துவனும்
மக்களின் நோய்களைத் தீர்க்கும் புனிதமான பாரம்பரிய சித்த மருத்துவப் பணியை விடுத்து, சுலபமாகத் தங்கம் தயாரிக்கும் பேராசையில் நச்சு ரசவாதத் தொழிலில் தீவிரமாக ஈடுபட்டான் இளம் மருத்துவன் முத்து. அவன் விஷத் தாதுக்களை உலையில் இட்டு அதிக வெப்பத்தில் காய்ச்சியபோது உலைக்கலன் வெடித்துச் சிதறி, அவனது கைவிரல்கள் கருகி, பட்டறையும் தீப்பற்றி எரிந்தது. தீக்காயங்களால் துடித்த முத்துவுக்குக் குளிர்ந்த வேப்பிலை மருந்திட்டு அவனைக் காப்பாற்றினார் மூத்த மருத்துவர் சதாசிவம் (தகாததில் காதல் கொண்டவனைத் திருத்தினார்). சதாசிவம் கண்டிப்போடு அறிவுறுத்தினார்: 'முத்து! மூடத்தனங்கள் எல்லாவற்றிலும் மிகப்பெரிய பெரும் மூடத்தனம் என்ன தெரியுமா? (பேதைமையுள் எல்லாம் பேதைமை), தன் தகுதிக்கும் நற்பண்புக்கும் சிறிதும் பொருந்தாத தகாத இழிசெயல்களின் மீது பெருவிருப்பம் கொண்டு ஈடுபடுவதேயாகும்!' (கையல்ல தன்கண் காதன்மை செயல்). சதாசிவம் குளிர்ந்த வேப்பிலை மூலிகைப் பற்றை முத்துவின் புண்ணான விரல்களில் சுற்றித் துணியால் கட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 833Kural 833
பழி பாவங்களுக்கு நாணாமல் இருத்தல், நன்மையானவற்றை ஆராய்ந்து தேடாமல் இருத்தல், யாரிடமும் அன்பில்லாமல் இருத்தல், பாதுகாக்க வேண்டிய நற்பண்புகளைப் போற்றாமல் இருத்தல் ஆகிய நான்கும் பேதையின் குணங்களாகும்.
• நாணாமை நாடாமை நாரின்மை = பழிக்கு வெட்காமை, நன்மையை நாடாமை, அன்பில்லாமை,
• யாதொன்றும் பேணாமை பேதை தொழில் = நற்பண்புகளைப் பேணாதிருத்தல் ஆகியவையே மூடனின் செயலாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர்ப் பெருங்கோயில் சிற்பக்கூடமும் நற்குணங்கள் நான்கையும் துறந்த கீழ்மகனை உணர்த்திய தலைமைச் சிற்பியும்
தஞ்சாவூர்ப் பெருங்கோயில் திருப்பணியில், கருவூலப் பித்தளையைத் திருடியதற்குச் சிறிதும் வெட்கப்படாமல் (நாணாமை), சிற்ப சாஸ்திரத்தின் விதிமுறைகளைக் கற்றுத் தேடாமல் (நாடாமை), காயம்பட்ட சக தொழிலாளர்களுக்கு உதவாமல் இரக்கமற்று நடந்து (நாரின்மை), முன்னோர்களின் மரபையும் தூய்மையையும் சிறிதும் போற்றாமல் (யாதொன்றும் பேணாமை) சீரழிந்து நின்றான் உதவிச் சிற்பி கந்தன். அவனது இந்த நான்கு தீய குணங்களையும் பலமுறை எச்சரித்தும் அவன் திருந்தாததால், அவனைச் சிற்பப் பட்டறையிலிருந்து அடியோடு வெளியேற்றினார் தலைமைச் சிற்பி சதாசிவம். தன் பிற சீடர்களுக்குச் சதாசிவம் விளக்கினார்: 'சீடர்களே! பழி பாவங்களுக்கு நாணாமல் இருத்தல் (நாணாமை), நல்லவற்றையும் அறிவையும் நாடித் தேடாமல் இருத்தல் (நாடாமை), மனிதர்களிடம் அன்பு இல்லாமல் இருத்தல் (நாரின்மை), பாதுகாக்க வேண்டிய நற்பண்புகளைப் போற்றாமல் இருத்தல் (யாதொன்றும் பேணாமை) ஆகிய இந்த நான்குமே அறிவற்ற மூடனின் இயல்பான தொழில்களாகும்!' (பேதை தொழில்). சதாசிவம் இரும்பு கவராயத்தை வழுவழுப்பான கருங்கல் செதுக்குப் பலகையின் மீது வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 834Kural 834
அறநூல்களைக் கற்று, அதன் பொருளை உணர்ந்து, பிறருக்கும் எடுத்துச் சொல்லிவிட்டுத் தான் மட்டும் அந்த நெறியில் அடங்கி ஒழுகாத மூடனை விட மிகப்பெரிய மூடன் இவ்வுலகில் வேறு யாருமே இல்லை.
• ஓதி உணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும் = அறநூல்களைக் கற்று உணர்ந்து பிறருக்குப் போதித்தும்,
• தானடங்காப் பேதையின் பேதையார் இல் = தான் அடங்கி வாழாத மூடனை விடப் பெரும் மூடன் வேறு எவனுமில்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் பட்டிமன்றக் கூடமும் மேடையில் அறம் பேசி வாழ்க்கையில் நெறிதவறிய போலிப் பேச்சாளனை உணர்ந்த அவையோரும்
மன்னரின் அரசவை மண்டபங்களில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் முன்னிலையில் நேர்மையையும் புலனடக்கத்தையும் பற்றித் தேன் சொட்ட மேடைகளில் முழங்கி வந்த பிரபலப் பேச்சாளர் குணவர்த்தன், நிஜ வாழ்க்கையில் கல்விச் சாலையின் ஏழைக் குழந்தைகளுக்கான உணவு நிதியைத் திருட்டுத்தனமாகத் தனது சொந்த ஆடம்பரத்திற்குப் பயன்படுத்திச் சிறைப்பட்டான். அவனது இந்த மோசடியைக் கண்டு திகைத்து நின்ற இளம் மாணவர்களுக்கு மூத்த பேராசிரியர் ராமநாதன் அறிவுறுத்தினார் (போலிப் பேச்சாளனின் போலித் தன்மையை விளக்கினார்). ராமநாதன் கூறினார்: 'மாணவர்களே! அறநூல்களைக் கற்று, அதன் ஆழமான பொருளைத் தெளிவாக உணர்ந்து, பிறருக்கும் மேடைகளில் நேர்த்தியாக எடுத்துச் சொல்லிவிட்டு (ஓதி உணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும்), தான் மட்டும் அந்த நல்லற நெறியில் அடங்கி வாழாத போலி மூடனை விட (தானடங்காப் பேதையின்), மிகப்பெரிய மூடன் இவ்வுலகில் வேறு யாருமே இல்லை!' (பேதையார் இல்). ராமநாதன் அறக்கட்டளைத் தானப் பதிவேட்டுச் சுருளை மடித்துத் தேக்கு மர மேசையின் மீது வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 835Kural 835
அறிவில்லாத மூடன், தான் வாழும் இந்த ஒரே ஒரு பிறவியிலேயே செய்யும் கொடிய தீய செயல்களின் மூலம், வரும் ஏழு பிறவிகளிலும் தான் மூழ்கித் தவிக்க வேண்டிய பெருந்துன்பத்தைத் தேடிக்கொள்வான்.
• பேதை எழுமையும் தான்புக் கழுந்தும் அளறு = மூடன் தான் ஏழு பிறவியிலும் மூழ்கித் தவிக்கும் நரகத்தை,
• ஒருமைச் செயலாற்றும் = தான் வாழும் இந்த ஒரே பிறவியின் பாவச் செயல்களாலேயே தேடிக்கொள்வான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் நவதானியக் களஞ்சியமும் கொடிய பாவத்தால் பல தலைமுறைப் பழியைச் சேர்த்த வஞ்சக நிலக்கிழாரும்
கொடூரமான பஞ்ச காலத்தில், ஆயிரக்கணக்கான மூட்டை நெல்லைத் தனது பெரிய கிடங்குகளில் பதுக்கி வைத்து, பசியால் வாடிய ஏழை உழவர்களின் வீடுகளை வட்டிக்குப் பறிமுதல் செய்து, பிச்சை கேட்டு வந்த பெண்களையும் குழந்தைகளையும் வேட்டை நாய்களை விட்டு விரட்டி அடித்தான் நிலக்கிழார் வரதராஜன். ஆனால், அடுத்த சில மாதங்களிலேயே அவனது களஞ்சியங்கள் மின்னல் தாக்கித் தீப்பற்றி எரிந்து சாம்பலாகின; குடும்பத்தாரால் கைவிடப்பட்ட வரதராஜன், கொடிய தொழுநோயால் பீடிக்கப்பட்டுத் தெருவோரச் சேற்றில் அனாதையாகக் கதறி மடிந்தான். அவனது சடலத்தைக் கண்டு கலங்கிய ஊர் மக்களுக்கு மூத்த பெரியவர் அருள்நந்தி விளக்கினார்: 'மக்களே! விவேகமற்ற கொடிய மூடன் (பேதை), தான் வாழும் இந்த ஒரே ஒரு அற்பப் பிறவியிலேயே செய்யும் கொடூரமான பாவச் செயல்களின் மூலம் (ஒருமைச் செயலாற்றும்), தான் வரும் ஏழு பிறவிகளிலும் மூழ்கித் தவிக்க வேண்டிய நரகப் பெருந்துன்பத்தை (எழுமையும் தான்புக்கு அழுந்தும் அளறு) தனக்குத் தானே தேடிக்கொள்கிறான்!' அருள்நந்தி ஒரு பிடி புனித நீரை ஊர்ப் பொதுவெளியின் காய்ந்த நிலத்தின் மீது தெளித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 836Kural 836
ஒரு செயலைச் செய்யும் சரியான வழிமுறையை அறியாத மூடன் ஒரு காரியத்தை மேற்கொண்டால், அந்தச் செயலும் பாழாகிப் பொய்த்துப் போகும்; அதுமட்டுமல்லாமல், அவனும் குற்றவாளியாகச் சிறைத்தளை பூண்டு அழிவான்.
• கையறியாப் பேதை வினைமேற்கொளின் = செய்யும் வழிமுறை அறியாத மூடன் செயலை மேற்கொண்டால்,
• பொய்படும் ஒன்றோ புனைபூணும் = அச்செயலும் பாழாகும்; தானும் சிறைத் தளையினைப் பூண்டு அழிவான்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கல்லணைப் பாசன மதகுக் கட்டுமானமும் முறையறியாத மூடனின் பிடிவாதத்தால் விளைந்த சிறைத் தண்டனையும்
கல்லணையின் வெள்ள மதகுக் கட்டுமானப் பணியில், நீரியல் அழுத்தத்தின் நுணுக்கங்களை அறியாத மேற்பார்வையாளன் நீலகண்டன், தனது தற்பெருமையால் மூத்த பொறியாளர்களின் ஆலோசனைகளை உதாசீனப்படுத்திவிட்டு மணல் பாங்கான தரையில் பலவீனமான கருங்கல் சுவரை எழுப்பினான் (கையறியாப் பேதையாக வினையை மேற்கொண்டான்). அடுத்த வாரம் ஆற்றில் வந்த பெருவெள்ளத்தில் அந்த அணைக்கட்டு உடைந்து, ஆயிரம் ஏக்கர் விளைநிலங்கள் நாசமாகின; இதனால் அரச நிதியைப் பாழாக்கிய குற்றத்திற்காக நீலகண்டன் கைது செய்யப்பட்டு, கால்களிலும் கைகளிலும் இரும்பு விலங்குகள் பூட்டப்பட்டுச் சிறையிலடைக்கப்பட்டான். தலைமைப் பொறியாளர் குணசீலன் தனது இளம் சீடர்களுக்கு விளக்கினார்: 'சீடர்களே! ஒரு செயலைச் செய்து முடிக்கும் சரியான தொழில்நுட்ப முறைகளை அறியாத மூடன் (கையறியாப் பேதை), ஒரு பெரிய பொறுப்பான காரியத்தைத் தன் கையில் எடுத்துச் செய்தால் (வினைமேற்கொளின்), அந்தச் செயலும் பாழாகிப் பொய்த்துப் போகும் (பொய்படும்); அதுமட்டுமல்லாமல், அவனும் இரும்பு விலங்குகளைப் பூண்டு அழிவான்!' (ஒன்றோ புனைபூணும்). குணசீலன் வெண்கலத் தூக்குக் குண்டை புதிதாக எழுப்பப்பட்ட கருங்கல் மதகுச் சுவரின் பக்கவாட்டில் நேராகப் பிடித்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 837Kural 837
அறிவில்லாத மூடன் ஒருவன் எதிர்பாராமல் பெரும் செல்வத்தைப் பெற்றுவிட்டால், அவனோடு தொடர்பில்லாத போலிப் புகழ்ச்சியாளர்கள் அதை அனுபவிக்க, அவனையே நம்பியுள்ள சொந்த உற்றாரோ பசியால் வாடி வதங்குவர்.
• பேதை பெருஞ்செல்வம் உற்றக்கடை = மூடன் பெரும் செல்வத்தைப் பெற்ற காலத்தில்,
• ஏதிலார் ஆரத் தமர்பசிப்பர் = தொடர்பற்ற அந்நியர் அனுபவிக்கச் சொந்த உற்றார் பசியால் வாடுவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரைப் பெருமாளிகையும் அந்நியர் கொழிக்கத் தாய் பசியால் வாடிய அவலத்தைக் கண்டித்த சான்றோரும்
தனது முன்னோர்களின் புதையல் கிடைத்ததும், அறிவற்ற இளைஞன் துரைசாமி, நகரத்தின் போலிப் புகழ்ச்சியாளர்களுக்கும் குடிகாரர்களுக்கும் நாள்தோறும் அறுசுவை விருந்தளித்துப் பொற்காசுகளை வாரி இறைத்தான்; ஆனால், வீட்டின் பின்புறக் கொட்டகையில் அவனது வயதான தாயும் தங்கைகளும் ஒருவேளை உணவிற்குக் கூட வழியின்றிப் பசியால் மயங்கி விழுந்து கிடந்தனர். இந்தக் கொடுமையைக் கண்டு கொதித்தெழுந்த மூத்த வணிகர் சுந்தரவேல், துரைசாமியின் விருந்துக் கூடத்திற்குள் நுழைந்து அவனது மூடத்தனத்தைக் கடுமையாகக் கண்டித்து அவனது போலி நண்பர்களை விரட்டினார் (பேதையின் கொடுமையை அம்பலப்படுத்தினார்). சுந்தரவேல் அறிவுறுத்தினார்: 'துரைசாமி! விவேகமற்ற ஒரு மூடன் எதிர்பாராமல் பெரும் செல்வத்தைப் பெற்றுவிட்டால் (பேதை பெருஞ்செல்வம் உற்றக்கடை), அவனோடு எவ்விதத் தொடர்புமற்ற அந்நியர்களும் அயலாரும் அதை உண்டு கொழுப்பர் (ஏதிலார் ஆர); ஆனால் அவனையே நம்பியிருக்கும் சொந்தப் பெற்ற தாயும் சுற்றத்தாரும் பசியால் வாடி வதங்குவர்!' (தமர்பசிப்பர்). சுந்தரவேல் சூடான நெய்ச்சோறும் பருப்பும் நிறைந்த பித்தளைத் தட்டைக் கண்ணீர் வடித்த தாயின் முன்னால் வைத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 838Kural 838
அறிவில்லாத ஒரு மூடன் எதிர்பாராமல் தன் கையில் செல்வத்தையோ அதிகாரத்தையோ பெற்றுவிட்டால், அவனது நிலைமையானது ஏற்கனவே பித்துப்பிடித்தவன் கள்ளையும் குடித்து வெறிபிடித்து அலைவதைப் போன்று பெரும் அழிவைத் தரும்.
• பேதைதன் கையொன்று உடைமை பெறின் = மூடன் தன் கையில் ஒரு செல்வத்தையோ அதிகாரத்தையோ பெற்றால்,
• மையல் ஒருவன் களித்தற்றால் = பித்துப் பிடித்தவன் கள்ளையும் குடித்து வெறிபிடித்ததைப் போன்றதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழ நாட்டின் சுங்கச் சாவடியும் அதிகார முத்திரை கிடைத்ததும் வெறியாட்டம் ஆடிய முரடனை அடக்கிய படைத்தளபதியும்
சோழ நாட்டின் எல்லைச் சுங்கச் சாவடியில், தற்காலிகமாகக் காவல் தலைமைப் பொறுப்பும் அதிகார முத்திரையும் கிடைத்த அடுத்த கணமே, ஆணவமும் அறிவீனமும் கொண்ட முரடன் கண்டீபன், சந்தைக்கு நெல் கொண்டுவந்த எளிய உழவர்களைத் தனது தோல் சாட்டையால் அடித்துத் துன்புறுத்தி, கூடுதல் வரி கேட்டு வெறியாட்டம் ஆடினான். அவனது இந்த அராஜக வெறியைக் கண்டு விரைந்து வந்த எல்லைப் படைத்தளபதி வீரபாகு, கண்டீபனின் கையிலிருந்த சாட்டையையும் முத்திரையையும் பறித்து, அவனைக் கைது செய்து சிறையிலடைத்தார். கூடியிருந்த ஊர் மக்களுக்கு வீரபாகு அறிவுறுத்தினார்: 'மக்களே! விவேகமற்ற ஒரு மூடன் தன் கையில் எதிர்பாராமல் செல்வத்தையோ அல்லது அதிகாரத்தையோ பெற்றுவிட்டால் (பேதைதன் கையொன்று உடைமை பெறின்), அவனது வெறித்தனமானது ஏற்கனவே பைத்தியம் பிடித்த பித்தன் ஒருவன் (மையல் ஒருவன்) கள்ளையும் குடித்து வெறிபிடித்து ஆடுவதைப் போன்ற (களித்தற்றால்) இரட்டிப்புப் பேரழிவை உண்டாக்கும்!' வீரபாகு பறிமுதல் செய்யப்பட்ட வெண்கல அதிகார முத்திரையை இரும்பு ஆயுதப் பெட்டிக்குள் வைத்துப் பூட்டினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 839Kural 839
அறிவில்லாத மூடர்களோடு பழகும் நட்பானது மிக இனியது என்று நகைச்சுவையாகக் கூறப்படும்; ஏனெனில், அவர்களை விட்டுப் பிரியும்போது உள்ளத்தில் எந்தத் துன்பமும் உண்டாகாமல் பெரும் நிம்மதியே கிடைக்கும்!
• பேதையார் கேண்மை பெரிதினிது = மூடரின் நட்பு மிகவும் இனிமையானது என்று சொல்லப்படும்,
• பிரிவின்கண் பீழை தருவதொன்றில் = ஏனெனில் அவரிடமிருந்து பிரியும் போது ஒரு துன்பமும் உண்டாகாது.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
மதுரைச் சுவடிச் சாலையும் மூடனின் பிரிவால் பெருந்துன்பம் நீங்கிப் பெருமூச்சு விட்ட தமிழாசிரியரும்
மதுரையின் பழைமையான சுவடிச் சாலையில், தினமும் வந்து அமர்ந்து கொண்டு இலக்கண நூல்களின் மேல் மை கொட்டுவதும், ஏடுகளைக் கிழிப்பதும், அறிஞர்களிடம் பயனற்ற வீண் விவாதங்களைச் செய்து தொல்லை கொடுத்தும் வந்த சாத்தன் என்ற மூடன், ஒருநாள் ஆசிரியரின் கண்டிப்பால் கோபித்துக்கொண்டு தனது பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு சுவடிச் சாலையை விட்டு நிரந்தரமாக வெளியேறினான். அவன் சென்றதும் சுவடிச் சாலையில் நிலவிய ஆழமான அமைதியைக் கண்டு, ஒரு பெருமூச்சு விட்டு முகமெல்லாம் மலரப் புன்னகைத்தார் தலைமைத் தமிழாசிரியர் ராமநாதன். தன் மாணவர்கள் மற்றும் சீடர்களிடம் ராமநாதன் நகைச்சுவையாக விளக்கினார்: 'மாணவர்களே! அறிவற்ற மூடர்களோடு பழகும் நட்பானது மிகவும் இனிமையானது என்று வஞ்சப் புகழ்ச்சியாகச் சொல்லப்படும் (பேதையார் கேண்மை பெரிது இனிது); ஏனென்றால், நல்ல நண்பர்கள் பிரியும்போது தாங்கவொண்ணாத துயரம் ஏற்படும், ஆனால் இந்த மூடர்கள் நம்மை விட்டுப் பிரியும் போதோ (பிரிவின்கண்), உள்ளத்தில் எவ்விதத் துன்பமும் உண்டாகாமல் (பீழை தருவதொன்றில்) மாறாகப் பெரும் நிம்மதியும் நன்மையுமே ஏற்படும்!' ராமநாதன் சந்தனப் பொடியை மென்மையாக எழுத்துக்கள் பொறிக்கப்பட்ட பனையோலை ஏட்டின் மீது தூவினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 840Kural 840
அறிவுடைய சான்றோர்கள் கூடியுள்ள சபையிலே ஒரு மூடன் நுழைவது என்பது, அசுத்தத்தை மிதித்துவிட்டுக் கழுவாத அசுத்தமான காலைத் தூய்மையான படுக்கையில் வைப்பதைப் போன்று அச்சபையையே அசுத்தப்படுத்தி இழிவுபடுத்துவதாகும்.
• சான்றோர் குழாத்துப் பேதை புகல் = சான்றோரின் சபையில் மூடன் நுழைவது,
• கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றால் = அசுத்தமான காலைக் கழுவாமல் படுக்கையில் வைப்பது போன்றதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தஞ்சாவூர்ப் பண்டித சபையும் சான்றோரின் சிந்தனை அவையில் கூச்சலிட்டு நுழைந்த மூடனை ஒதுக்கிய அறிஞர்களும்
தஞ்சாவூரின் அரச பண்டித மண்டபத்தில், நாட்டின் முதன்மை அறிஞர்களும் சான்றோர்களும் அமர்ந்து ஆழ்ந்த மெய்யியல் மற்றும் நன்னெறி உரையாடல்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அப்போது, எவ்வித நாகரிகமும் அற்ற முரடன் கண்டீபன், மாட்டுச் சாணமும் சேறும் படிந்த தனது அசுத்தக் கால்களோடு வெள்ளைப் பட்டுப் படுக்கை விரிப்புகளில் திமிரோடு நுழைந்து ஆபாசமாகக் கூச்சலிட்டான். அவையினரின் தூய்மையைக் கெடுத்த அவனைக் காவலர்கள் உடனடியாகப் பிடித்து வெளியேற்றிய பின், அமைதியிழந்த அறிஞர்களுக்கு மண்டபத்தின் தலைமைப் பேராசிரியர் ராமநாதன் விளக்கினார். ராமநாதன் அறிவுறுத்தினார்: 'சான்றோர்களே! நற்பண்புகளும் பேரறிவும் நிறைந்த சான்றோர்கள் கூடியுள்ள உயர்ந்த சபையிலே ஒரு மூடன் நுழைவது என்பது (சான்றோர் குழாத்துப் பேதை புகல்), சேற்றை மிதித்துக் கழுவாத அசுத்தக் காலைத் தூய்மையான படுக்கையின் மேல் வைப்பதைப் போன்றதாகும் (கழாஅக்கால் பள்ளியுள் வைத்தற்றால்); அது அந்தத் தூய சபையின் மேன்மையையே அசுத்தப்படுத்தி இழிவுபடுத்துவதாகும்!' ராமநாதன் மெருகேற்றப்பட்ட தேக்கு மர மேடையின் மீது விரித்திருந்த வெண்பட்டுப் பாயின் ஓரத்தை நேராகச் சரிசெய்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.