குறள் 421Kural 421
மெய்ஞ்ஞான அறிவு என்பது ஒரு மனிதனுக்கு எந்தவித அழிவும் வராமல் முன்கூட்டியே தடுத்துக் காக்கும் சிறந்த ஆயுதமாகும்; அது கொடிய பகைவர்களாலும் தகர்க்க முடியாத வலிமையான பாதுகாப்புக் கோட்டையாகும்.
• அறிவு = விவேகமும் மெய்யறிவும் கலந்த மனிதனின் பகுத்தறிவு,
• அற்றம் காக்கும் கருவி = அவனுக்கு எந்தவித அழிவும் வீழ்ச்சியும் வராமல் முன்கூட்டியே தடுத்துக் காக்கும் பாதுகாப்புக் கருவியாகும்;
• செறுவார்க்கும் = கொடிய பகைவர்களாலும் கூட
• உள்ளழிக்கலாகா அரண் = உட்புகுந்து உடைக்கவோ தகர்க்கவோ முடியாத மிக வலிமையான 'உட்கோட்டை' ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இரும்புப் பீரங்கிகளும் தகர்க்க முடியாத அறிவுக் கோட்டையும்
பக்கத்து நாட்டின் ஆக்கிரமிப்பு மன்னன் சிம்மவர்மன், மாபெரும் இரும்புத் தகர்ப்பு இயந்திரங்களையும், ஆயிரக்கணக்கான வில்லாளிகளையும் திரட்டிக் கொண்டு அரசர் சத்தியசேனனின் தலைநகரை முற்றுகையிட்டான்; 'இந்தக் கோட்டையின் கருங்கல் சுவர்களை அடுத்த மூன்று நாட்களில் தூள்தூளாக்கி உங்கள் நாட்டை அழிப்பேன்' என்று முழங்கினான். ஆனால் அரசர் சத்தியசேனனோ பதற்றமடையாமல் தன் கூரிய நுண்ணறிவைப் பயன்படுத்தினார் (அறிவற்றங் காக்கும் கருவி); எதிரிப் படையின் உணவுப் பாதைகளையும், நீர் விநியோகத்தையும் துல்லியமாக முன்கூட்டியே கணக்கிட்டு, ஆற்று மதகுகளைத் திருப்பி எதிரியின் பாசறையைச் சுற்றித் தண்ணீரைத் தேக்கினார்; எதிரிப் படைகள் நகர முடியாமல் சூழப்பட்டுப் பட்டினியால் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டன. சிம்மவர்மன் தலைவணங்கிக் கூறினான்: கருங்கல் கோட்டைகளை இரும்பு இயந்திரங்களால் தகர்த்துவிடலாம்; ஆனால் அழிவு வராமல் காத்து நிற்கும் இந்த மன்னனின் கூரிய அறிவு என்னும் உட்கோட்டையை (உள்ளழிக்கலாகா அரண்) உலகிலுள்ள எந்தப் படையாலும் அழிக்க முடியாது என்று உணர்ந்து சரணடைந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 422Kural 422
மனம் விரும்பும் தீய வழிகளிலெல்லாம் அதைப் போக விடாமல் தடுத்து நிறுத்தி, தீமைகளிலிருந்து மனதை விலக்கி, நன்மை தரும் நல்வழியில் அதை வழிநடத்திச் செலுத்துவதே உண்மையான அறிவாகும்.
• சென்ற இடத்தால் செலவிடாது = மனம் ஆசைப்பட்டுத் திரிகின்ற புலன் இன்ப வழிகளிலெல்லாம் அதை அலைபாய விடாமல் தடுத்து நிறுத்தி,
• தீது ஒரீஇ = கேடு விளைவிக்கும் தீய வழிகளிலிருந்து மனதை முழுமையாக விலக்கி,
• நன்றின்பால் உய்ப்பது = நன்மை தரக்கூடிய நல்வழியில் அதைச் செலுத்துவதே
• அறிவு = உண்மையான அறிவுடைமை ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கடிவாளம் இல்லாத குதிரையும் நல்வழியில் திரும்பிய மனமும்
இளம் ஓவியன் மதிவாணன், தூரிகை பிடிப்பதில் அற்புதக் கைவண்ணம் பெற்றிருந்தான்; ஆனால் அவனது மனமோ சென்ற இடமெல்லாம் அலைபாய்ந்து, சூதாட்டக் கூடங்களுக்கும், மது விருந்துகளுக்கும், அற்பச் சண்டை சச்சரவுகளுக்கும் அவனை இழுத்துச் சென்றது; இதனால் அவனது கலை நசிந்து கடனில் மூழ்கினான். ஒருநாள் அவனது தாத்தா, அவனைக் குதிரைப் பண்ணைக்கு அழைத்துச் சென்றார்; கடிவாளம் இல்லாமல் கண்மூடித்தனமாகப் பள்ளத்தை நோக்கி ஓடிய ஒரு முரட்டுக் குதிரையை, தன் உறுதியான கடிவாளக் கயிற்றை இழுத்து நிறுத்திப் பச்சைப் புல்வெளிப் பாதைக்குத் திருப்பி நேராக ஓடச் செய்தார். தாத்தா கூறினார்: மதிவாணா! மனதை அது விரும்பிய தீய வழிகளிலெல்லாம் செல்ல விடுவது மடமை (சென்ற இடத்தால் செலவிடாது); கடிவாளம் கொண்டு குதிரையைத் திருப்புவது போல, மனதைத் தீமையிலிருந்து விலக்கி (தீதொரீஇ), நன்மை தரும் உன்னத நல்வழியில் அதைச் செலுத்துவதே மனிதனின் உண்மையான அறிவுடைமையாகும் என்றார். மதிவாணன் தன் மனதைக் கட்டுப்படுத்தித் தீமைகளை விடுத்து, உலகப் புகழ்பெற்ற ஆன்மீகக் கோவில் ஓவியங்களை வரைந்து புகழ்பெற்றான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 423Kural 423
எந்தவொரு விஷயத்தை எவர் வந்து சொன்னாலும், அதை அப்படியே நம்பிவிடாமல் அல்லது புறக்கணிக்காமல், அதன் ஆழமான உண்மைத்தன்மையை நடுநிலையோடு ஆராய்ந்து மெய்ப்பொருளை அறிவதே உண்மையான அறிவாகும்.
• எப் பொருள் = எந்த ஒரு செய்தியையோ அல்லது கருத்தையோ,
• யார் யார் வாய்க் கேட்பினும் = எவர் எவர் சொல்லக் கேட்ட போதிலும் (அதை அப்படியே நம்பிவிடாமல்),
• அப் பொருள் = அந்தச் செய்தியில் பொதிந்துள்ள
• மெய்ப் பொருள் காண்பது = உண்மை எது, பொய் எது என்று ஆழமாக ஆராய்ந்து மெய்ம்மையை அறிவதே
• அறிவு = உண்மையான அறிவுடைமை ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பிரபுவின் குற்றச்சாட்டும் மன்னன் கண்ட மெய்ப்பொருளும்
செல்வாக்கு மிக்க அரசவைப் பிரபு சோமசுந்தரம், மன்னர் குணபாண்டியனிடம் சென்று, 'மன்னா! நமது எல்லைக் கோட்டைத் தளபதி வீரமணி தேசத்துரோகம் செய்கிறான்; எதிரி நாட்டு ஒற்றர்களோடு கைகோர்த்து நம் கோட்டையைக் காட்டிக் கொடுக்கத் திட்டமிட்டுள்ளான்' என்று ஆணித்தரமாகக் குற்றம் சாட்டினான்; அவையிலிருந்த மற்ற அமைச்சர்கள் பிரபுவின் அந்தஸ்தைக் கண்டு அந்தப் பேச்சை உடனே நம்பித் தளபதியைச் சிறைபிடிக்க வற்புறுத்தினர். ஆனால் மன்னர் குணபாண்டியனோ எவர் சொன்னாலும் அதை அப்படியே கண்மூடித்தனமாக ஏற்காமல், அதன் மெய்ப்பொருளை ஆராயும் அறிவுடையவராக விளங்கினார் (எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்பதறிவு). மன்னர் மாறுவேடத்தில் எல்லைக் கோட்டைக்குச் சென்று ரகசிய விசாரணை செய்தார்; அங்கே, சோமசுந்தரப் பிரபுவின் சட்டவிரோதச் சந்தன மரக் கடத்தல் வண்டிகளைத் தளபதி வீரமணி பறிமுதல் செய்ததால், அவர் மீது பழிவாங்கவே பிரபு இந்தப் பொய் வதந்தியைப் பரப்பியது அம்பலமானது! மன்னர் தளபதியைப் பாராட்டி, பொய் சொன்ன பிரபுவுக்குத் தண்டனை அளித்தார். அவையினர் உணர்ந்தனர்: யார் என்ன சொன்னாலும் அதன் உள்நோக்கத்தையும் உண்மையையும் நடுநிலையோடு ஆராய்ந்து மெய்ப்பொருளைக் காண்பதே உண்மையான அறிவுடைமையாகும் என்று போற்றினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 424Kural 424
தான் சொல்லும் கடினமான கருத்துகளையும் கேட்போரின் உள்ளத்தில் எளிதாகப் பதியும்படி விளக்கிச் சொல்வதும், பிறர் பேசும் பேச்சுகளிலுள்ள மிக நுண்ணிய ஆழமான அர்த்தங்களை உடனே எளிதில் உணர்ந்து கொள்வதுமே உண்மையான அறிவாகும்.
• தான் எண்பொருளவாகச் செலச் சொல்லி = தான் பேசும் போது கடினமான அரிய தத்துவக் கருத்துகளையும் கேட்பவர் மனத்தில் பதியும்படி மிக எளிய முறையில் விளக்கிப் பேசி,
• பிறர் வாய் நுண்பொருள் காண்பது = பிறர் பேசும் போது அவர்களது பேச்சில் பொதிந்துள்ள மறைமுகமான மிக நுட்பமான உண்மைப் பொருளையும் உடனே கிரகித்து அறிவதே
• அறிவு = உண்மையான அறிவுடைமை ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
எளிய சொல்லாட்சியும் தூதுவரின் மறைமுகக் குறிப்பும்
தலைமைப் பேராசிரியர் நடராசன், இரண்டு உன்னதமான அறிவுத் திறன்களுக்குப் பெயர் பெற்றிருந்தார். முதல் திறன்: கடினமான வானியல் கணக்குகளையும், சிக்கலான நீரியல் அணை பொறியியல் தத்துவங்களையும் பாமர விவசாயிகளிடம் விளக்கும் போது, மண் பானை மற்றும் நதி நீரோட்ட உவமைகளைக் கொண்டு மிக எளிய முறையில் அவர்களின் உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதியுமாறு விளக்குவார் (எண்பொருளவாகச் செலச்சொல்லி). இரண்டாவது திறன்: பக்கத்து நாட்டுப் பேரரசின் வஞ்சகத் தூதுவர் அரசவைக்கு வந்து, மழுப்பலான விடுகதை போன்ற சொற்களால் சிக்கலான வார்த்தை ஜாலங்களைப் பேசிய போது, மற்ற அமைச்சர்கள் புரியாமல் திகைக்க, பேராசிரியர் நடராசன் அடுத்த நொடியே அந்த வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்த எதிரியின் ரகசியப் போர் வியூகத்தையும் உள்நோக்கத்தையும் துல்லியமாகக் கண்டுபிடித்து அரசருக்கு எச்சரித்தார் (பிறர்வாய் நுண்பொருள் காண்பது). அரசர் வியந்து பாராட்டினார்: தான் சொல்லும் கருத்தை எளிய முறையில் மற்றவர் மனதில் பதிய வைப்பதும், பிறர் பேசும் பேச்சின் மறைமுக நுட்பமான உண்மையை உடனே உணர்ந்து கொள்வதுமே ஒரு மேதையின் உண்மையான அறிவுடைமை என்றார்!
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 425Kural 425
உலகத்து உயர்ந்த சான்றோர்களை அரவணைத்து நட்பாக்கிக் கொள்வது பெருமை தரும்; அந்த நட்பிலும் வாழ்வின் ஏற்ற இறக்கங்களிலும் தாமரை மலர் போல விரிந்து மகிழ்வதோ அல்லது வாடிக் குவிவதோ இன்றி, எப்போதும் ஒரே சீரான அமைதியான சமநிலையோடு இருப்பதே உண்மையான அறிவாகும்.
• உலகம் தழீஇயது ஒட்பம் = உலகத்து உயர்ந்த சான்றோர்களோடு நட்புக் கொண்டு அவர்களை அரவணைத்து வாழ்வது ஒருவனுக்கு நல்ல மேன்மையாகும்;
• மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லது = அந்த நட்பிலும் வாழ்விலும், தொடக்கத்தில் மலர்வது போல மிதமிஞ்சி மகிழ்வதும் பின்னர் வாடிச் சுருங்குவதும் இன்றி எப்போதும் ஒரே சீரான சமநிலையைக் கொண்டிருப்பதே
• அறிவு = உண்மையான அறிவுடைமை ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தாமரை மலரின் மாறுதலும் வணிகத் தலைவரின் மாறாத சமநிலையும்
வணிகக் குழுமத்தின் தலைவர் தங்கவேலு, நாட்டின் அனைத்து சான்றோர்களையும் நேர்மையான வணிகர்களையும் அரவணைத்து நட்பாக்கிக் கொண்டு ஒற்றுமையோடு வழிநடத்தினார் (உலகம் தழீஇயது ஒட்பம்). குழுமத்திலிருந்த பிற இளம் வணிகர்களோ, லாபம் கொழிக்கும் காலங்களில் அளவுக்கு மீறி ஆரவாரம் செய்து மலர்வதும் (மலர்தல்), சிறிய நஷ்டம் அல்லது சோதனை வரும் காலங்களில் பயந்து முடங்கிப் பகைகொண்டு சுருங்குவதுமாகத் (கூம்பல்) தாமரை மலர் போல மாறி மாறி அலைபாய்ந்தனர். ஆனால் தலைவர் தங்கவேலுவோ, பெருங்கப்பல் மூழ்கிய போதும் கலங்காமல், புதிய வர்த்தகம் செழித்த போதும் கர்வமடையாமல், அனைத்துத் தருணங்களிலும் சான்றோரின் நட்போடு ஒரே சீரான அமைதியையும் சமநிலையையும் வெளிப்படுத்தி நின்றார் (மலர்தலும் கூம்பலும் இல்லது அறிவு). அவரது சீரான நிதானத்தைக் கண்ட வணிகர்கள் உணர்ந்தனர்: இன்பத்தில் துள்ளிக் குதிப்பதும் துன்பத்தில் வாடிச் சுருங்குவதும் அறியாமை; வாழ்வின் அத்தனை சூழ்நிலைகளிலும் சான்றோரை அணைத்து ஒரே சமநிலையோடு இருப்பதே உண்மையான அறிவுடைமை என்று போற்றினர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 426Kural 426
உலகத்து உயர்ந்த சான்றோர்கள் எத்தகைய நற்பண்புகளோடு வாழ்கிறார்களோ, அவர்களோடு முரண்படாமல் அந்த உயர்ந்த உலக நெறிமுறைகளோடு பொருந்தி இணைந்து வாழ்வதே உண்மையான அறிவாகும்.
• உலகம் எவ்வது உறைவது = உலகத்து உயர்ந்த சான்றோர்கள் எந்த நல்வழியில் இணைந்து வாழ்கின்றார்களோ,
• உலகத்தோடு = அந்தச் சான்றோர்களின் உலக நடைமுறையோடு பொருந்தி
• அவ்வது உறைவது = தானும் அந்த நல்வழியில் இணைந்து வாழ்வதே
• அறிவு = உண்மையான அறிவுடைமை ஆகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
இளவரசனின் தனிப்போக்கும் உலகத்தோடு இணைந்த ஞான வழியும்
புதிய இளவரசன் ஜெயவர்மன், தன் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்ற போது, 'நான் அரசன்; உலகத்து மக்கள் நடக்கும் நெறிமுறைகளை நான் ஏன் பின்பற்ற வேண்டும்? என் விருப்பப்படி விசித்திரமான சட்டங்களை இயற்றி, ஆன்றோர்களின் பழக்கவழக்கங்களை நிராகரிப்பேன்' என்று திமிரோடு தன்னிச்சையாகச் செயல்படத் தொடங்கினான்; இதனால் மக்களிடையே குழப்பமும் வெறுப்பும் பரவின. முதிய தலைமை ஆலோசகர் விதுரர், இளவரசனை ஆற்று முகத்துவாரத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்; அங்கே பெருநதி ஒன்று தன் போக்கில் ஆர்ப்பரிக்காமல், கடலின் தழுவலோடு அமைதியாக ஒன்றிணைந்து நீர்வளம் பெருக்கியதைக் காட்டினார். விதுரர் கூறினார்: இளவரசே! உலகத்துச் சான்றோர்களும் பெரியோர்களும் எந்த தர்ம நெறியிலும் நாகரிக முறையிலும் வாழ்கிறார்களோ (எவ்வ துறைவது உலகம்), அவர்களோடு முரண்படாமல் அவர்களது நல்லொழுக்க நடைமுறைகளோடு இணைந்து தானும் வாழ்வதே உண்மையான அறிவாகும் (உலகத்தோடு அவ்வ துறைவது அறிவு); உலகத்தை எதிர்த்து வாழ நினைக்கும் தனி மனிதனின் செருக்கு விரைவில் அழியும் என்றார். ஜெயவர்மன் தன் தவறை உணர்ந்து, சான்றோர்களின் நல்வழியில் உலகத்தோடு பொருந்தி ஆட்சி செய்து நல்லரசனாகப் புகழ் பெற்றான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 427Kural 427
அறிவுடைய சான்றோர்கள் எதிர்காலத்தில் நடக்கப்போகும் நன்மை தீமைகளை முன்கூட்டியே உணர்ந்து திட்டமிடும் தொலைநோக்கு உடையவர்கள்; ஆனால் அறிவில்லாதவர்கள் அத்தகைய தொலைநோக்குப் பார்வை இல்லாமல் துன்பம் வந்த பின்பே திகைத்து நிற்பவர்கள் ஆவார்கள்.
• அறிவுடையார் = சிறந்த நுண்ணறிவும் விவேகமும் உடைய சான்றோர்கள்,
• ஆவது அறிவார் = எதிர்காலத்தில் நிகழப்போகும் விளைவுகளை முன்கூட்டியே சிந்தித்து அறியும் தொலைநோக்குப் பார்வை உடையவர்கள் ஆவர்;
• அறிவிலார் = ஆனால் அறிவில்லாத மூடர்,
• அஃது அறிகல்லாதவர் = எதிர்காலத்தில் வரப்போகும் விளைவுகளை முன்கூட்டியே அறியும் திறன் இல்லாதவர்கள் ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
தொலைநோக்கு தானியக் கிடங்கும் பஞ்சம் வந்த போது விழித்த மூடனும்
தானிய வியாபாரி மாதவன், பருவமழையின் சுழற்சியையும் ஆற்று நீர்வரத்தையும் கூர்ந்து கவனித்து, அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் கொடும் வறட்சியும் பஞ்சமும் வரக்கூடும் என்பதை முன்கூட்டியே உணர்ந்தான் (அறிவுடையார் ஆவதறிவார்); தன் ஆடம்பரச் செலவுகளை உடனே நிறுத்தி, உலர் கல் கிடங்குகளில் தானியங்களைச் சேமித்து, ஆழ்துளைக் கிணறுகளைத் தூர்வாரினான். ஆனால் அவனது நண்பன் நகுலனோ, 'இப்போதுதானே நல்ல விளைச்சல் கிடைக்கிறது; எதிர்காலத்தைப் பற்றி ஏன் கவலைப்பட வேண்டும்?' என்று கேலி செய்து, கையில் இருந்த செல்வத்தை வீண் ஆடம்பர விருந்துகளிலும் சூதாட்டத்திலும் செலவழித்தான் (அறிவிலார் அஃதறிகல்லாதவர்). அடுத்த ஆண்டு வரலாறு காணாத வறட்சி தாக்கிய போது, நகுலன் உணவு தானியங்கள் இன்றித் தன் குடும்பத்தோடு பட்டினியில் தவித்து நடுத்தெருவுக்கு வந்தான்; மாதவனோ தன் முன்னெச்சரிக்கைக் கிடங்குகளில் இருந்த தானியங்களைக் கொண்டு தன் குடும்பத்தைக் காத்ததோடு, ஊர் மக்கள் நூற்றுக்கணக்கானவர்களுக்கும் உணவளித்தான்! மக்கள் வியந்தனர்: எதிர்காலத்தில் வரவிருப்பதை முன்கூட்டியே சிந்தித்துச் செயல்படுவதே அறிவுடையோரின் இலக்கணம்; அதை அறியாமல் துன்பம் வந்த பின்பே விழிப்பவர்கள் அறிவிலிகள் என்பதை உலகம் கண்டது.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 428Kural 428
பழி, பாவம் போன்ற மனிதனை அழிக்கக்கூடிய தீமைகளைக் கண்டு அஞ்சாமல் முட்டாள்தனமாகத் துணிவது மூடத்தனம்; அஞ்ச வேண்டிய தீமைகளுக்கு அஞ்சி அவற்றிலிருந்து விலகித் தன்னைக் காத்துக் கொள்வதே அறிவுடைய சான்றோரின் செயலாகும்.
• அஞ்சுவது அஞ்சாமை = பழி, பாவம், கேடு போன்ற அஞ்ச வேண்டிய தீமைகளைக் கண்டு அஞ்சாமல் துணிவது
• பேதைமை = அறியாமையாகிய மூடத்தனமாகும்;
• அஞ்சுவது அஞ்சல் = அஞ்சத்தக்க அத்தகைய தீமைகளைக் கண்டு அஞ்சி விலகி நிற்பதே
• அறிவார் தொழில் = அறிவுடைய சான்றோரின் கடமையும் செயலாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அறுத்த தொங்கு பாலமும் தளபதியின் எச்சரிக்கை ஞானமும்
இளம்படைவீரன் விக்ரமன், 'நான் எந்த ஆபத்துக்கும் பயப்பட மாட்டேன்; அச்சம் என்பதே கோழைத்தனம்' என்று வீண் பெருமை பேசித் திரிந்தான். நிலநடுக்கம் ஏற்பட்ட ஒரு மலைப்பாதையில், கயிறுகள் அறுந்து பாதியாகத் தொங்கிக் கொண்டிருந்த ஆபத்தான பழைய மரப்பாலத்தைக் கடக்க முற்பட்ட போது, மூத்த தளபதி கதிரவன் அவனைத் தடுத்து நிறுத்தினார்; 'விக்ரமா! பழி, பாவம் மற்றும் உயிரைப் பறிக்கும் அப்பட்டமான பேராபத்துகளுக்கு அஞ்சுவதே அறிவுடைமையாகும்; அஞ்ச வேண்டிய உண்மையான ஆபத்துக்கு அஞ்சாமல் துணிவது வீரம் அல்ல, அது அறியாமையின் மூடத்தனம்' என்றார் (அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை). ஆனால் விக்ரமன் தளபதியின் பேச்சை அலட்சியம் செய்துவிட்டு, 'நான் பயமில்லாத வீரன்' என்று பாலத்தில் கால் வைத்தான்; அடுத்த கணமே பலகை முறிந்து பள்ளத்தாக்கில் விழுந்து, பாறைகளில் மோதிக் கால்கள் ஒடிந்து மரணத்தின் விளிம்பில் நின்றான். தளபதி கயிறு வீசி அவனை மீட்ட போது, விக்ரமன் அழுது உணர்ந்தான்: அஞ்சத்தக்க ஆபத்துகளுக்கும் பழிபாவங்களுக்கும் அஞ்சி ஒதுங்குவதே (அஞ்சுவது அஞ்சல்) அறிவுடையோரின் சிறந்த செயல் என்பதைத் தன் காயங்களின் மூலம் தெளிவாக உணர்ந்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 429Kural 429
வரவிருக்கும் ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே கணித்து, 'வருமுன் காக்கும்' தொலைநோக்கு அறிவுடையவர்களுக்கு, அவர்கள் மனம் நடுங்கும்படியாக வந்து தாக்கும் துன்பம் எதுவும் ஒருபோதும் நேர்வதில்லை.
• எதிரதாக் காக்கும் = எதிர்காலத்தில் வரவிருக்கின்ற ஆபத்துகளை முன்கூட்டியே அறிந்து, வருமுன் காத்து நிற்கும்
• அறிவினார்க்கு = விவேகமுள்ள தொலைநோக்கு அறிவுடையோருக்கு,
• அதிர வருவது ஓர் = மனமும் வாழ்க்கையும் நடுங்கித் திகைக்கும்படியாக வந்து தாக்குகின்ற
• நோய் இல்லை = எந்தவொரு துன்பமும் ஒருபோதும் உண்டாவதில்லை.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
முன்னெச்சரிக்கை அணைக்கட்டும் நடுங்காத பெருவெள்ளப் பாதுகாப்பும்
நீரியல் பொறியாளர் முத்துராமன், மலையடிவாரக் காடுகளில் பனி உருகுவதையும் வானிலை மாற்றங்களையும் கணித்து, அடுத்த பருவமழையில் வரலாறு காணாத பெருவெள்ளம் வரும் என்பதை ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பே உணர்ந்தார்; அதிகாரிகள் சிலர் 'இப்போது எதற்கு அவசரம்' என்று சோம்பல் அடைந்த போதும், முத்துராமன் விடாமுயற்சியோடு ஆற்றின் பழங்காலக் கரைகளை பலப்படுத்தி, கருங்கல் தடுப்பணைகளை உயர்த்தி, உபரி நீர் வழியும் அவசரக் கால்வாய்களை வெட்டி முடித்து 'வருமுன் காக்கும்' முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை முழுமையாகச் செய்தார் (எதிரதாக் காக்கும் அறிவினார்க் கில்லை). நான்கு மாதங்கள் கழித்து, வானமே உடைந்து விழுந்தது போல நள்ளிரவில் மேகவெடிப்பு மழை கொட்டியது; பக்கத்து ஊர்களில் வெள்ளம் புகுந்து பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் உடமைகளை இழந்து நடுநடுங்கி அலறி நின்றனர்; ஆனால் இளஞ்சேரலின் ஊரிலோ, உபரி நீர் அவசரக் கால்வாய்கள் வழியே அமைதியாக வெளியேறி, ஒரு குடிசை கூடச் சேதமடையாமல் மக்கள் பேரமைதியோடு பாதுகாப்பாக இருந்தனர் (அதிர வருவதோர் நோய் இல்லை). மக்கள் போற்றினர்: வரவிருக்கும் ஆபத்தை முன்கூட்டியே கணித்துத் தற்காத்துக் கொள்ளும் விவேகிகளுக்கு, நடுங்க வரும் துன்பம் ஒன்றுமே இல்லை என்பதற்கு இந்த அணையே சாட்சி என்றனர்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 430Kural 430
அறிவுடையவர்கள் வேறு எந்த செல்வமும் இல்லாத ஏழையாய் இருந்தாலும் அவர்கள் எல்லாவற்றையும் உடையவர்களே ஆவர்; ஆனால் அறிவில்லாதவர்கள் வேறு என்னதான் கோடிக்கணக்கில் பெற்றிருந்தாலும் அவர்கள் உண்மையில் எதுவுமே இல்லாதவர்களே ஆவர்.
• அறிவுடையார் = மெய்யறிவு உடைய சான்றோர்கள் (பொருள் செல்வம் எதுவும் இல்லாத ஏழையாய் இருந்தாலும்),
• எல்லாம் உடையார் = வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அனைத்துச் செல்வங்களையும் குறைவின்றிப் பெற்றவர்களே ஆவர்;
• அறிவிலார் = ஆனால் விவேகமும் அறிவும் இல்லாத மூடர்கள்,
• என் உடையரேனும் = பொன், பொருள், மாளிகை என வேறு எவற்றையெல்லாம் பெற்றிருந்த போதிலும்,
• இலர் = உண்மையில் அவர்கள் எதையும் இல்லாத வறியவர்களே ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கோடீஸ்வரனின் வறுமையும் ஏழை அறிஞரின் அழியாத செல்வமும்
செல்வந்தரின் மகன் சோமநாதன், மூன்று அடுக்கு மாளிகைகள், பத்து தங்கப் பெட்டகங்கள் மற்றும் ஆயிரக்கணக்கான ஏக்கர் நிலங்களைப் பூர்வீகச் சொத்தாகப் பெற்றிருந்தான்; ஆனால் எந்தவொரு அறிவையும் விவேகத்தையும் வளர்த்துக் கொள்ளாத மூடனாக இருந்தான்; நயவஞ்சக நண்பர்களின் சூழ்ச்சியிலும், ஊதாரித்தனமான சூதாட்டத்திலும், முட்டாள்தனமான முதலீடுகளிலும் இரண்டே ஆண்டுகளில் அத்தனை கோடிகளையும் இழந்து, கந்தல் ஆடையோடு தெருவில் பிச்சை எடுக்கும் நிலைக்கு வந்தான் (அறிவிலார் என்னுடையரேனும் இலர்). அதே நகரத்திற்கு, கையில் ஒரு செப்புக் காசு கூட இல்லாமல் வெறுங்கையோடு வந்த பேரறிஞர் சுந்தரனார், தன் கூரிய தாவரவியல் மற்றும் மருத்துவ அறிவைக் கொண்டு, ஊரிலிருந்த கொடிய நோய்களைக் குணப்படுத்தினார்; நகர்மன்றத்துக்குச் சிறந்த வர்த்தகத் திட்டங்களை வகுத்துக் கொடுத்து, குறுகிய காலத்திலேயே பெரும் மதிப்பும், மாளிகையும், மக்களின் நன்மதிப்பும் பெற்றுச் செழித்து வாழ்ந்தார் (அறிவுடையார் எல்லாமுடையார்). சோமநாதன் கண்ணீர் மல்கக் கூறினான்: அறிவுடையவன் ஒன்றுமில்லாத ஏழையாய் வந்தாலும் அவன் எல்லாவற்றையும் படைத்துக் கொள்வான்; அறிவில்லாதவன் கோடிகளை வைத்திருந்தாலும் அவன் உண்மையில் ஒன்றுமே இல்லாத ஏழையே என்று உலகிற்கு உணர்த்தினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.