குறள் 721Kural 721
சொற்களின் நுட்பமான வகைகளை உணர்ந்த தூய நல்லறிஞர்கள், அவையின் தன்மையை அறிந்து, பெரும் புலவர்கள் நிறைந்த வலிமையான அவையிலும் கூட பயத்தினால் வாய் தடுமாறிப் பிழைபடப் பேச மாட்டார்கள்.
• சொல்லின் தொகையறிந்த தூய்மையவர் = சொற்களின் வகைகளை உணர்ந்த தூய நல்லறிஞர்கள்,
• வகையறிந்து வல்லவை வாய்சோரார் = அவையின் வகையை அறிந்து சான்றோர் அவையிலும் அச்சத்தால் வாய் தடுமாற மாட்டார்கள்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சங்கப் பேரவை விவாதமும் நடுக்கமின்றி உண்மையை நிலைநாட்டிய இளம் இலக்கணப் புலவரும்
கடுமையான இலக்கண வித்தகர்களும் கூரிய விமர்சகர்களும் சூழ்ந்திருந்த தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையில், புதிய வினைச்சொல் பாகுபாடுகளை விளக்குவதற்காகப் பல அறிஞர்கள் மேடையேறினர். ஆனால் அவையிலிருந்த மூத்த மேதைகளின் கடுமையான முகங்களையும் ஆழ்ந்த வாதங்களையும் கண்டு அஞ்சி நடுங்கிய பல பேச்சாளர்கள், மேடையிலேயே வாய் தடுமாறிப் பேச நினைத்ததை மறந்து தலைகுனிந்து திரும்பினர். அந்த இக்கட்டான சூழலில், எளிய கிராமத்துப் பின்னணியிலிருந்து வந்த இளம் புலவர் இளஞ்செழியன் எவ்வித நடுக்கமுமின்றித் கம்பீரமாக மேடையேறினான். அவன் கூடியிருந்த அவையின் கல்வித் தகுதியையும் விமர்சன நுட்பத்தையும் நன்கு ஆராய்ந்துணர்ந்து (வகையறிந்து), தொல்காப்பிய நூற்பாக்களைத் துணைக்கொண்டு தனது ஆய்வை அமைதியாகவும் பிழையின்றியும் ஆணித்தரமாக நிலைநாட்டினான் (வல்லவை வாய்சோரார்). அவனது சொல்லாட்சியையும் நெஞ்சுரத்தையும் கண்டு வியந்த தலைமைப் பேராசிரியர் மருதனார் எழுந்து நின்று பாராட்டினார். 'இளஞ்செழியா, சொற்களின் நுட்பமான வகைகளையும் பொருளின் ஆழத்தையும் கற்றுணர்ந்த தூய நல்லறிஞர்கள் (சொல்லின் தொகையறிந்த தூய்மையவர்), அவையின் தரத்தை உணர்ந்து பேசும்போது (வகையறிந்து), பெரும் விமர்சகர்கள் நிறைந்த வலிமையான அவையிலும் கூட பயத்தினால் வாய் தடுமாறிப் பிழைபடப் பேச மாட்டார்கள்! (வல்லவை வாய்சோரார்)' என்றார். இளஞ்செழியன் தன் கையால் எழுதப்பட்ட பனையோலைச் சுவடியைத் தேக்கு மரப் பீடத்தின் மீது பணிவோடு வைத்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 722Kural 722
கற்றறிந்த சான்றோர்களின் முன்னிலையில் அச்சமின்றி நின்று, தாம் கற்றவற்றை அவர்கள் மனம் ஏற்குமாறு தெளிவாக எடுத்துரைக்க வல்லவரே, கற்றவர்கள் எல்லாரிலும் மேலான தலைசிறந்த அறிஞராகப் போற்றப்படுவார்.
• கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொல்லுவார் = அறிஞர் முன் தாம் கற்றவற்றை அவர் மனம் கொள்ள உரைப்பவர்,
• கற்றாருள் கற்றார் எனப்படுவர் = கற்ற அறிஞர்கள் எல்லாரிலும் மேலான அறிஞராகப் போற்றப்படுவார்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர்கள் மாநாடும் எளிய கிராமத்து ஆசிரியரின் நெகிழ்ச்சியூட்டிய உரையும்
தலைநகரின் பெருமைமிக்க அரசப் பல்கலைக்கழக மாநாட்டில், பட்டு மேலாடை அணிந்த ஆய்வுத் தலைவர்களும் பேராசிரியர்களும் குழுமியிருந்தனர். அங்கே கல்விச் சீர்திருத்தம் பற்றிப் பேச அழைக்கப்பட்டிருந்த எளிய கிராமத்துத் தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர் வைத்தியநாதன், தனது நைந்த பருத்தி ஆடையோடு மேடையில் ஏறியபோது பலர் அவரை ஏளனமாகப் பார்த்தனர். ஆனால் வைத்தியநாதனோ எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி, கிராமத்து ஏழைக் குழந்தைகளுக்கு எழுத்தறிவித்த தனது இருபத்தைந்து ஆண்டுகால கள அனுபவங்களையும் உளவியல் நுட்பங்களையும் கற்றறிந்த அந்தப் பேராசிரியர்களின் உள்ளத்தில் ஆழமாகப் பதியுமாறு உணர்வுபூர்வமாக எடுத்துரைத்தார் (கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொன்னார்). அவரது எளிய நேர்மையும் தெளிவான வாதங்களும் அந்தப் பேராசிரியர்களின் கண்களில் நீரை வரவழைத்தன; அரங்கமே எழுந்து நின்று கைதட்டி ஆரவாரம் செய்தது. பல்கலைக்கழக முதன்மையர் சுந்தரனார் மேடைக்கு வந்து வைத்தியநாதனைத் தழுவிப் பாராட்டினார். 'வைத்தியநாதன் அவர்களே, ஏட்டுச் சுவடிகளைப் படித்து மனப்பாடம் செய்பவர்கள் பலர்; ஆனால் கற்றறிந்த சான்றோர்கள் நிறைந்த அவையிலே அஞ்சாமல் நின்று தாம் கற்றறிந்தவற்றை அவர்களின் நெஞ்சில் ஆழமாகப் பதிய வைப்பவரே (கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொல்லுவார்), கற்றறிந்த அறிஞர்கள் அனைவரிலும் தலைசிறந்த பேரறிஞராகப் போற்றப்படுவார்! (கற்றாருள் கற்றார் எனப்படுவர்)' என்றார். வைத்தியநாதன் அளிக்கப்பட்ட வெண்கல நினைவுப் பதக்கத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு கல் மண்டபப் படிகளில் இறங்கினார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 723Kural 723
போர்க்களத்தில் பகைவர்களுக்கு அஞ்சாமல் போரிட்டு உயிரை விடத் துணியும் வீரர்களை உலகில் எளிதாகக் காணலாம்; ஆனால் சான்றோர்கள் நிறைந்த அவையில் அஞ்சாமல் நின்று நல்லவற்றை எடுத்துரைக்கும் அறிஞர்கள் மிக அரிதானவர்களே ஆவர்.
• பகையகத்துச் சாவார் எளியர் = போர்க்களத்தில் அஞ்சாமல் உயிரைத் தியாகம் செய்வோர் பலர்,
• அவையகத்து அஞ்சாதவர் அரியர் = சான்றோர் அவையில் அஞ்சாமல் பேச வல்லவர்கள் மிகச் சிலரே.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
அநீதிக்கு எதிரான உரிமைப் போராட்டமும் நடுங்காமல் உண்மையைப் பேசிய இளம் வழக்கறிஞரும்
கிராம மக்களின் பொது மேய்ச்சல் நிலங்களையும் ஏரிப் பாசன உரிமையையும் அநியாயமாகப் பறிக்க முயன்ற அதிகார வர்க்கத்திற்கு எதிராக, நூற்றுக்கணக்கான இளைஞர்கள் வாட்களோடும் கம்புகளோடும் தெருவில் நின்று தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருந்தனர். ஆனால், அதிகார மமதை பிடித்த தலைமை நீதிபதிகளும் ஆளுநரும் அமர்ந்திருந்த அரச நீதிமன்றத்திற்குள் சென்று வாதாட அழைத்தபோது, பலரும் அச்சத்தால் பின்வாங்கினர். அந்த நேரத்தில், ஏழை விவசாயிகளின் உரிமைக்காகப் போராடிய இளம் வழக்கறிஞர் சுப்பிரமணியன் எவ்வித அச்சமுமின்றி நீதிமன்ற அவைக்குள் நுழைந்தார். அவர் பண்டைய நிலப் பட்டயங்களையும் செப்பேடுகளையும் எடுத்து வைத்து, அதிகாரிகளின் மிரட்டல்களுக்குச் சிறிதும் அஞ்சாமல் மக்கள் உரிமைகளை அனல் பறக்க வாதாடி நீதியை நிலைநாட்டினார் (அவையகத்து அஞ்சாது பேசினார்). அவரது நெஞ்சுரத்தைக் கண்டு நெகிழ்ந்த மூத்த பெரியவர் வாஞ்சிநாதன் அவரது கைகளைப் பற்றிக் கூறினார். 'சுப்பிரமணியா, உணர்ச்சி வேகத்தில் போர்க்களத்தில் பகைவர்களின் ஆயுதங்களுக்கு அஞ்சாமல் உயிரைத் தியாகம் செய்யும் வீரர்களை உலகில் எளிதாகக் கண்டுவிடலாம் (பகையகத்துச் சாவார் எளியர்); ஆனால் அதிகாரம் படைத்த நீதிமன்ற அவையிலே நடுக்கமின்றி நின்று நீதிக்காக உண்மையை முழங்கும் நெஞ்சுரம் கொண்டவர்கள் மிக அரிதானவர்களே! (அவையகத்து அஞ்சா தவர் அரியர்)' என்றார். சுப்பிரமணியன் செப்பேட்டுப் பட்டயங்களைச் சுருட்டி மூத்த பெரியவரின் கைகளில் கொடுத்தார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 724Kural 724
கற்றறிந்த சான்றோர்களின் அவையில் தாம் கற்றவற்றை அவர்கள் உள்ளம் ஏற்குமாறு தெளிவாக எடுத்துரைக்க வேண்டும்; அதே நேரத்தில், தம்மை விட மிகுதியாகக் கற்றவர்களிடமிருந்து மேலான புதிய அறிவைப் பணிவோடு கேட்டுப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.
• கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொல்லி = சான்றோர் முன் தாம் கற்றவற்றை அவர் மனம் ஏற்க உரைத்து,
• தாம்கற்ற மிக்காருள் மிக்க கொளல் = தம்மைவிட அதிகம் கற்றவரிடம் மேலான அறிவைப் பெற வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கடலோடிகள் மாநாடும் பணிவோடு புதிய நுட்பங்களைக் கற்ற இளம் மாலுமியும்
நாகப்பட்டினத்தின் துறைமுகக் கிடங்கில் கூடியிருந்த முதுபெரும் கடலோடிகள் மற்றும் நாவாய் மாலுமிகள் மாநாட்டில், இளம் மாலுமி கார்க்கண்ணன் தான் புதியதாகக் கண்டறிந்த பருவகால நீரோட்ட வரைபடங்களை விளக்கினான். அவன் கூடியிருந்த மூத்த மாலுமிகளின் உள்ளம் ஏற்குமாறு, பவளப்பாறைத் திட்டுக்களையும் காற்று வீசும் திசைகளையும் தெளிவாகவும் துல்லியமாகவும் எடுத்துரைத்தான் (கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொன்னான்); அவனது விளக்கத்தைக் கேட்டு அவையிலிருந்த மாலுமிகள் அனைவரும் பாராட்டி ஆரவாரம் செய்தனர். மாநாடு முடிந்ததும் கார்க்கண்ணன் தனது வெற்றியில் கர்வமடையாமல், கூட்டத்தின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்த எண்பது வயது முதிய மாலுமி நெடுஞ்சேரலைத் தேடிச் சென்றான். அவரது காலடியில் அமர்ந்து, இரவு வானில் திசை காட்டும் துருவ விண்மீன் மறைவின் போது கப்பலைச் செலுத்தும் அரிய இரகசியங்களைத் தாழ்மையோடு கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டான் (மிக்காருள் மிக்கவற்றைக் கற்றான்). நெடுஞ்சேரல் அவனது கற்கும் தாகத்தைக் கண்டு நெகிழ்ந்து ஆசீர்வதித்தார். 'கார்க்கண்ணா, கற்றறிந்த சான்றோர்களின் அவையில் தாம் கற்றவற்றை அவர்கள் உள்ளம் ஏற்குமாறு தெளிவாக எடுத்துரைத்து (கற்றார்முன் கற்ற செலச்சொல்லி), தம்மைக் காட்டிலும் மிகுதியாகக் கற்றவர்களிடமிருந்து மேலான புதிய அறிவைப் பணிவோடு கேட்டுப் பெறும் பண்பே (மிக்காருள் மிக்க கொளல்) ஒருவனை முழுமையான அறிஞனாக்கும்!' என்றார். கார்க்கண்ணன் விண்மீன் நிலைகளை ஒரு மெல்லிய மரப்பட்டையில் கரியால் குறித்துக்கொண்டான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 725Kural 725
சான்றோர்கள் நிறைந்த அவையில் விவாதங்களுக்கு அஞ்சாமல் தக்க மறுமொழி கூறி வெற்றி பெறுவதற்காக, இலக்கண நெறியோடு தர்க்க சாத்திரமாகிய அளவை நூல்களை முறைப்படி ஆழ்ந்து கற்க வேண்டும்.
• அவையஞ்சா மாற்றங்கொடுத்தற் பொருட்டு = அவையில் அஞ்சாமல் தக்க விடை அளிக்கும் பொருட்டு,
• ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க = இலக்கண நெறியோடு தர்க்க அளவை நூல்களை முறைப்படி கற்க வேண்டும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
ஏழை உழவரின் நிலவழக்கும் தர்க்க அளவையால் நீதியை நிலைநாட்டிய இளம் வழக்கறிஞரும்
தலைமுறை தலைமுறையாக உழுது பயிர் செய்த ஏழை உழவர் தங்கவேலின் நன்செய் நிலத்தைப் பொய்யான ஆவணங்களை உருவாக்கிப் பறிக்க முயன்றான் பேராசை பிடித்த நிலக்கிழார். அரசு நடுவர் மன்றத்தில், நிலக்கிழாரின் அனுபவமிக்க வழக்கறிஞர்கள் அடுக்கடுக்கான பொய்ச்சட்ட விதிகளையும் ஏமாற்று வாதங்களையும் முன்வைத்துத் தங்கவேலை மிரட்டினர்; பணம் கொடுத்து வழக்கறிஞர்களை வைக்க முடியாத தங்கவேல் மன்றத்தில் கலங்கி நின்றார். அப்போது, தங்கவேலுக்காகக் களமிறங்கிய இளம் சட்ட அறிஞர் செல்வம், வெறும் உணர்ச்சிவசப்படாமல், இலக்கண நெறிப்படி தர்க்க சாத்திரத்தின் அளவை முறைகளைத் துணையாகக் கொண்டு வாதாடினார். நிலக்கிழாரின் போலியான ஆவணங்களில் இருந்த கால முரண்பாடுகளையும் சொற்பிழைகளையும் நடுவர் மன்றத்தில் எவ்வித அச்சமுமின்றி ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தர்க்கரீதியாக மறுத்துத் தங்கவேலின் நில உரிமையை மீட்டுக் கொடுத்தார் (அவையஞ்சா மாற்றம் கொடுத்தார்). மன்றத்திற்கு வெளியே வந்த செல்வம், தன்னுடன் பயிலும் இளம் சட்ட மாணவர்களுக்குப் பக்குவமாக விளக்கினார். 'தம்பிகளே, உணர்ச்சி வேகம் மட்டும் நீதியை வென்று தராது; அறிவுடையோர் நிறைந்த அவையில் குறுக்கீடுகளுக்கும் எதிர்கேள்விகளுக்கும் சிறிதும் அஞ்சாமல் தக்க மறுமொழி கூறி உண்மையை நிலைநாட்ட வேண்டுமானால் (அவையஞ்சா மாற்றங் கொடுத்தற் பொருட்டு), தர்க்க அளவை நூல்களை முறைப்படி ஆழ்ந்து கற்றுத் தேற வேண்டும்! (ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க)' என்றார். செல்வம் நடுவர் மன்றத்தின் முத்திரையிடப்பட்ட தீர்ப்புச் சுருளைச் சிவப்புப் பட்டு நூலால் கட்டி முடிச்சிட்டார்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 726Kural 726
நெஞ்சுரமும் துணிவும் இல்லாத கோழைகளின் கையில் இருக்கும் வாளினால் பயனில்லாதது போல, நுண்ணறிவாளர்கள் நிறைந்த அவையைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்குபவர்கள் கற்றுள்ள நூல்களாலும் எந்தப் பயனும் இல்லை.
• வன்கண்ணர் அல்லார்க்கு வாளொடென் = துணிவில்லாத கோழைகளுக்கு வாளினால் என்ன பயன்?
• நுண்ணவை அஞ்சுபவர்க்கு நூலொடென் = அறிஞர் அவையைக் கண்டு அஞ்சுவோருக்கு நூல்களால் என்ன பயன்?
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழக் களரிப்பயிற்சிக் கூடமும் நூல்களைப் பூட்டிய தம்பியின் தயக்கமும்
பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட அரிய நீதி மற்றும் தத்துவ நூல்களை இரவும் பகலும் கற்றுத் தேறியிருந்தான் இளம் மாணவன் மணிமாறன். ஆனால் ஊர்ச் சான்றோர்களும் அறிஞர்களும் கூடியிருந்த அவைக்களத்திற்குச் சென்று தனது ஆய்வுக் கருத்துகளைப் பேசுவதற்கு அழைப்பு வந்தபோது, பயத்தால் நடுங்கித் தன் அறைக்குள் கதவைப் பூட்டிக்கொண்டு அழுதுகொண்டிருந்தான். அவனது நிலையை அறிந்த அண்ணனும் தலைமைப் போர்ப் பயிற்றுநருமான விக்கிரமன் அவனது அறைக்குள் நுழைந்தான். விக்கிரமன் தனது உறையிலிருந்து கூர்மையான வாளை உருவி மணிமாறனின் கைகளில் கொடுத்தான்; ஆனால் மணிமாறனின் கைகள் வாளைப் பிடிக்க முடியாமல் நடுங்கின. விக்கிரமன் வாளைத் திரும்ப வாங்கி உறையிலிட்டு மென்மையான குரலில் கூறினான். 'மணிமாறா, நெஞ்சுரமும் வீரமும் இல்லாத கோழைகளின் கையில் இருக்கும் கூர்மையான வாளினால் என்ன பயன் இருக்க முடியும்? (வாளொடென் வன்கண்ணர் அல்லார்க்கு). அதைப்போலவே, கூரிய நுண்ணறிவாளர்கள் நிறைந்த அவையைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்குபவர்கள் கற்று வைத்துள்ள பெருநூல்களாலும் உலகிற்கு எந்தப் பயனும் இல்லை! (நூலொடென் நுண்ணவை அஞ்சு பவர்க்கு). பயத்தை உதறிவிட்டு உன் அறிவை அவைக்குக் கொண்டு வா!' என்றான். மணிமாறன் தனது ஓலைச் சுவடிகளை ஒன்று சேர்த்து எடுத்துக்கொண்டு சூரிய ஒளி வீசிய முற்றத்திற்குள் காலெடுத்து வைத்தான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 727Kural 727
சான்றோர்கள் நிறைந்த அவையைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்குபவன் கற்று வைத்துள்ள கல்வி நூல்கள் அனைத்தும், போர்க்களத்தில் பகைவர் முன்னே நடுங்கும் கோழையின் கையில் உள்ள கூர்மையான வாளைப் போலப் பயனற்றுப் போகும்.
• அவையகத்து அஞ்சுமவன் கற்ற நூல் = அவையைக் கண்டு அஞ்சுபவன் கற்ற நூலறிவு,
• பகையகத்துப் பேடிகை ஒள்வாள் = போர்க்களத்தில் நடுங்கும் கோழையின் கையில் உள்ள கூர்வாளைப் போன்றதாகும்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
சோழக் கடற்படைப் பட்டறையும் கூர்வாளைத் தவறவிட்ட காவலாளியும்
புயல் காலங்களில் துறைமுகத்தில் நிறுத்தி வைக்கப்படும் மீன்பிடிப் படகுகளையும் வணிகக் கப்பல்களையும் அலையின் சீற்றத்திலிருந்து பாதுகாக்கும் மிகச் சிறந்த நீரியல் அலைதாங்கிச் சுவர் வரைபடத்தை உருவாக்கியிருந்தான் இளம் ஆய்வாளன் சோமு. ஆனால் நகரக் கடல்சார் கூட்டமைப்பின் மூத்த தலைவர்கள் கூடியிருந்த அவைக்குச் சென்று அதை விளக்குவதற்கு அஞ்சி, பட்டறையின் மூலையிலேயே பல நாட்களாகத் தயங்கி நின்றான். அவனது தயக்கத்தைக் கண்ட மூத்த பட்டறைக் கம்மாளர் கருப்பன், கடற்கரைக் கொள்ளையர்களைக் கண்டு அஞ்சி வாளைத் தரையில் தவறவிட்டு ஓடிய காவலாளி ஒருவன் விட்டுச் சென்ற பளபளப்பான எஃகு வாளை எடுத்து வந்தார். அந்த வாளை சோமுவின் முன் காட்டி விளக்கினார். 'சோமு, போர்க்களத்தில் எதிரியைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்கும் கோழையின் கையில் இருக்கும் பளபளப்பான கூர்மையான வாளினால் எந்தப் பயனும் இல்லை (பகையகத்துப் பேடிகை ஒள்வாள்); அதைப்போலவே, சான்றோர்கள் கூடியுள்ள அவையைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்குபவன் கற்று வைத்துள்ள அரிய அறிவியல் நூல்களும் வரைபடங்களும் சமூகத்திற்குப் பயனற்று வீணாகிவிடும்! (அவையகத்து அஞ்சுமவன் கற்ற நூல்). துணிந்து சென்று படகோட்டிகளைக் காப்பாற்று!' என்றார். சோமு தனது அலைதாங்கி வரைபடத்தை கனத்த மர மேசையின் மீது விரித்துப் பரப்பினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 728Kural 728
சான்றோர்கள் கூடியுள்ள நல்லவையில் நல்ல கருத்துகளை அவர்கள் உள்ளத்தில் பதியுமாறு எடுத்துரைக்க முடியாதவர்கள், எத்தனை நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்திருந்தாலும் உலகிற்கு எவ்விதப் பயனும் இல்லாதவர்களே ஆவர்.
• நல்லவையுள் நன்கு செலச்சொல்லாதார் = சான்றோர் அவையில் கருத்துகளைப் பதிய வைக்க முடியாதவர்,
• பல்லவை கற்றும் பயமிலரே = பல நூல்களைக் கற்றிருந்தாலும் உலகிற்குப் பயனற்றவரே.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
நெசவுத் தொழிற்கூடத்தின் புதிய தறியும் அச்சத்தால் தயங்கிய இளம் பொறியாளரும்
நெசவுத் தொழிலாளர்களின் கடுமையான முதுகுவலியையும் உடல் உபாதைகளையும் போக்கக்கூடிய ஒரு புதிய மிதிமுறை நெசவுத் தறியை வடிவமைத்திருந்தான் இளம் இயந்திரப் பொறியியலாளர் ஜெகநாதன். பல நூல்களைப் படித்து அவன் உருவாக்கிய இந்தத் தறி, நெசவாளர்களின் உழைப்பைப் பாதியாகக் குறைக்கும் ஆற்றல் கொண்டது. ஆனால் மாவட்ட நெசவாளர் கூட்டுறவு மன்றத்தின் மாபெரும் அவைக்குச் சென்று அந்த நுட்பத்தை விளக்குவதற்கு அச்சப்பட்டு, தன் வீட்டிலேயே முடங்கிக் கிடந்தான் ஜெகநாதன். வாழ்நாள் முழுவதும் தறியில் உழைத்து விரல்கள் தேய்ந்துபோன அவனது மூத்த அக்கா கமலம், தம்பியின் நிலையைப் பார்த்து வேதனையோடு அவனிடம் பேசினாள். 'ஜெகநாதா, சான்றோர்கள் கூடியுள்ள நல்லவையிலே நல்ல கருத்துகளை மக்கள் நெஞ்சில் ஆழமாகப் பதியுமாறு எடுத்துரைக்கத் துணிவில்லாதவர்கள் (நல்லவையுள் நன்கு செலச்சொல்லாதார்), வீட்டுக்குள் அமர்ந்து எத்தனை நூல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்திருந்தாலும் உலகிற்கு எந்தப் பயனும் இல்லாதவர்களே ஆவர்! (பல்லவை கற்றும் பயமிலரே). ஆயிரம் ஏழை நெசவாளர்களின் வேதனையைப் போக்க உடனே அவைக்குச் செல்!' என்றாள். அக்காவின் வார்த்தைகள் ஜெகநாதனின் தயக்கத்தை உடைத்தன. ஜெகநாதன் கூட்டுறவு அவைக்குச் சென்று, நெசவுத் தறியின் மர மிதிப்பலகையை இயக்கிப் பறக்கும் நாடாவை நூலிழைகளுக்கு இடையே நேர்த்தியாக ஓடவிட்டுக் காட்டினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 729Kural 729
பல நூல்களையும் கற்று அவற்றின் பயனை உணர்ந்திருந்த போதிலும், நல்லறிஞர்கள் நிறைந்த சான்றோர் அவையைக் கண்டு அஞ்சி ஒதுங்குபவர்கள், படிக்காத கல்லாதவர்களைக் காட்டிலும் மிகவும் இழிந்தவர்களாகவே கருதப்படுவார்கள்.
• கற்றறிந்தும் நல்லார் அவையஞ்சுவார் = பல நூல்களைக் கற்றிருந்தும் சான்றோர் அவையைக் கண்டு அஞ்சுபவர்கள்,
• கல்லாதவரின் கடையென்ப = படிக்காத பாமரர்களைக் காட்டிலும் கடைப்பட்டவர் ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
கிராமத்துப் பாசனப் பஞ்சாயத்தும் தன்மானமற்ற ஏட்டுக் கல்வியாளரின் தயக்கமும்
மழை குறைந்த கோடைக்காலத்தில் ஏரி நீரைப் பகிர்ந்தளிப்பதற்காகக் கூடிய ஊர்ப் பாசனப் பஞ்சாயத்தில், நிலக்கிழாரின் அடியாட்கள் ஏழைச் சிறு விவசாயிகளுக்குத் தண்ணீர் தராமல் தடுத்தனர். அப்போது, பல ஆண்டுகள் பெருநகரப் பல்கலைக்கழகங்களில் சட்டம் பயின்று வந்த நடராஜன், ஊர்ச் சான்றோர்கள் நிறைந்த அவையில் எழுந்து நின்று வாதாட அச்சப்பட்டு, தூணின் பின்னால் பதுங்கி மௌனமாக நின்றான். ஆனால், ஒருநாளும் பள்ளிக்குச் செல்லாத படிப்பறிவில்லாத எளிய உழவர் வேலனோ, எவ்வித அச்சமுமின்றி நடுவர் மன்றத்தின் முன் நேராக நின்று, ஏரிப் பாசனத்தின் பாரம்பரிய உரிமைகளையும் இருபது ஏழைக் குடும்பங்களின் பயிர்கள் கருகும் அவலத்தையும் ஆணித்தரமாக எடுத்துரைத்து நீதியை நிலைநாட்டினான். ஊர்ப் பெரியவர் மக்களைப் பார்த்து நெகிழ்ச்சியோடு கூறினார். 'மக்களே, எழுத்தறிவில்லாத வேலன் தன் அஞ்சாத துணிவால் இன்று ஊரையே காப்பாற்றினான்; ஆனால் பல நூல்களைக் கற்று அவற்றின் நன்மைகளை முழுமையாக அறிந்திருந்தும், நல்லறிஞர்கள் கூடியுள்ள அவையைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்கிப் பதுங்குபவர்கள் (கற்றறிந்தும் நல்லார் அவையஞ்சுவார்), படிக்காத கல்லாத பாமரர்களைக் காட்டிலும் மிகவும் இழிந்த கடைநிலையினர் ஆவர்! (கல்லாதவரின் கடை என்ப)' என்றார். வேலன் வாய்க்கால் மதகின் மரப்பலகையை மேலே உயர்த்தி, காய்ந்த பயிர்களுக்குத் தண்ணீரைத் திறந்துவிட்டான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.
குறள் 730Kural 730
அவைக்களத்தைக் கண்டு அஞ்சி, தாம் கற்றவற்றை அடுத்தவர் உள்ளத்தில் பதியுமாறு எடுத்துரைக்க இயலாதவர்கள், உடலால் உயிருடன் வாழ்ந்தாலும் கூட இறந்தவர்களுக்குச் சமமானவர்களாகவே கருதப்படுவர்.
• களனஞ்சிக் கற்ற செலச்சொல்லாதார் = அவையைக் கண்டு அஞ்சி தாம் கற்றவற்றை உரைக்க முடியாதவர்,
• உளரெனினும் இல்லாரொடு ஒப்பர் = உயிருடன் வாழ்ந்தாலும் இறந்தவர்க்குச் சமமானவரே ஆவர்.
முருகா எளிய உரை
கற்பனைக் கதை
பெருந்தொற்றுத் துயரமும் அச்சத்தால் மன்றத்தில் மௌனமான இளம் மருத்துவரின் விழிப்பும்
கடற்கரைக் கிராமங்களில் பரவிய கொடிய நீர்க்காய்ச்சல் நோயினால் நூற்றுக்கணக்கான ஏழை மக்கள் உயிருக்குப் போராடிக் கொண்டிருந்தனர். அந்த நோயைக் குணப்படுத்தும் அரிய பச்சிலை மருந்துக் கூட்டின் செய்முறையை முழுமையாகக் கற்றுத் தேர்ந்திருந்தான் இளம் மருத்துவன் குணசீலன். ஆனால், மாவட்டப் பேரிடர் நிவாரண அவையில் கூடி நின்ற மூத்த அதிகாரிகளையும் பழமைவாத மருத்துவர்களையும் கண்டு பயந்து, தன் கருத்தை அவையில் முன்வைக்கத் துணிவின்றி மௌனமாக மூலையில் நின்று கண்ணீர் வடித்தான். அவனது தவிப்பைக் கண்ட மூத்த மருத்துவர் சாம்பசிவம் அவனது கைகளைப் பிடித்துக் கடிந்துரைத்தார். 'குணசீலா, மக்களின் உயிரைக் காக்கும் அரிய மருத்துவ அறிவை வைத்திருந்தும், அவைக்களத்தைக் கண்டு அஞ்சி நடுங்கித் தாம் கற்றறிந்த நன்மைகளைப் பிறர் நெஞ்சில் பதியுமாறு எடுத்துரைக்கத் தயங்குபவர்கள் (களனஞ்சிக் கற்ற செலச்சொல்லாதார்), உடலளவில் உயிருடன் வாழ்ந்து மூச்சு விட்டாலும் கூட (உளரெனினும்) இறந்துபோன சடலங்களுக்குச் சமமானவர்களாகவே உலகத்தாரால் கருதப்படுவர்! (இல்லாரொடு ஒப்பர்). உடனே மேடையேறி உண்மையைப் பேசு!' என்று அதட்டினார். சாம்பசிவத்தின் சொற்கள் குணசீலனின் அச்சத்தை உடைத்தன. குணசீலன் அவையில் எழுந்து மருத்துவ செய்முறையை விளக்கி, கொதிக்கும் இரும்புப் பாத்திரத்தில் வெந்த மூலிகைக் குழம்பைக் கரண்டியால் கலக்கிப் பீங்கான் குடுவைகளில் ஊற்றித் தொண்டர்களிடம் வழங்கினான்.
இக்குறளின் பொருளை விளக்குவதற்காக முருகா தளத்தில் நாங்கள் எழுதிய கற்பனைக் கதை இது. இது பாரம்பரியக் கதையோ, புராணச் சம்பவமோ, உரையாசிரியர்கள் பதிவுசெய்த கதையோ அல்ல.