திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 902

மணலூர் அரசு நெற்களஞ்சியத்தின் பொறுப்பாளனாக இருந்த இளஞ்சேரல், பஞ்சம் வரும் காலங்களில் ஏழை எளிய உழவர்களுக்குப் பகிர்ந்தளிக்க வேண்டிய சேமிப்பு நெல்லைக் காக்கும் புனிதப் பொறுப்பில் இருந்தான்; ஆனால், நகைகளிலும் பட்டு ஆடைகளிலும் பேராசை கொண்ட அவனது மனைவி, 'மற்ற அதிகாரிகளின் வீடுகளில் தங்கம் குவிகிறது, நீங்கள் மட்டும் ஏன் நேர்மை பேசுகிறீர்கள்?' என்று தினந்தோறும் அழுதால். தன் கடமையையும் ஆண்மைச் சிறப்பையும் மறந்து, மனைவியின் சொல்லுக்கு அடிபணிந்த இளஞ்சேரல் (பேணாது பெண்விழைந்தான்), அரசு நெல்லைக் கள்ளச்சந்தையில் விற்று மனைவிக்கு நவரத்தின நகைகளையும் சொகுசுப் பொருட்களையும் வாங்கித் தந்தான் (ஆக்கம்). கடும் பஞ்சம் வந்து மக்கள் பசியால் களஞ்சியத்தின் முன் திரண்டபோது, நெல் திருடப்பட்டது அம்பலமானது; ஊர் அவையின் முன் இளஞ்சேரலின் வீட்டு நகைகளும் ஆடைகளும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, அவன் விலங்கிடப்பட்டு நடுத்தெருவில் நிறுத்தப்பட்டான். அவனது கோழைத்தனத்தைக் கண்ட சக அதிகாரிகளும் ஊர் மக்களும் தலைகுனிந்து வெட்கி நின்றனர்; அப்போது மூத்த பெரியவர் நெடுமாறன், 'இளஞ்சேரலா! தன் கடமையையும் ஆண்மையையும் பேணாமல், மனைவியின் ஆசைக்கு அடிபணிந்து கிடப்பவன் அடையும் செல்வமும் பதவியும் (பேணாது பெண்விழைவான் ஆக்கம்), காண்போர் அனைவரும் வெட்கப்படும்படியான பெரும் அவமானமாகி அவனுக்கே தலைகுனிவைத் தரும்!' (பெரியதோர் நாணாக நாணுத் தரும்) என்று வேதனையோடு உரைத்தார்.

Serving as the chief custodian of the Manalur communal grain reserve, Ilancheral was entrusted with the sacred duty of safeguarding emergency rations for starving farm laborers during famine years; however, his ambitious wife, eager to flaunt emerald necklaces and gold brocades, wept daily and demanded that he enrich their household. Surrendering his duty, integrity, and self-respect to appease her domestic vanity (PENaadhup peNvizhaindhaan), Ilancheral secretly siphoned emergency grain to black-market traders to shower his home with lavish jewelry and silk (Aakkam). When a severe frost devastated the crops and desperate mothers arrived with empty wicker baskets at the granary gates, the theft was exposed; royal guards raided Ilancheral's mansion, confiscating every piece of ill-gotten jewelry and putting him in chains before the town assembly. Watching the disgraced officer tremble as his childhood companions turned away in embarrassment, elder councillor Nedumaran declared: Ilancheral! When a man abandons duty and honor to remain subservient to domestic vanity (PENaadhup peNvizhaivaan), whatever wealth or position he amasses (Aakkam) becomes a spectacle of universal disgust, clothing him in unbearable, lasting shame! (Periyadhoar naaNaaga naaNuth tharum).