திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 791

நாகப்பட்டினத்தின் கப்பல் கட்டும் தளத்தில் புதிதாகப் பொறுப்பேற்ற இளம் தச்சுப் பொறியாளர் இளங்கோ, வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த ஒரு கவர்ச்சிகரமான ரத்தின வணிகனின் நயவஞ்சகப் பேச்சில் மயங்கி, அவனது பின்னணியையோ நன்னடத்தையையோ ஆராயாமல் அவனோடு ஆருயிர் நட்பு பூண்டான் (நாடாது நட்டான்). அவன் அந்தப் போலி நண்பனை நம்பித் தனது குடும்பக் கப்பல் கட்டும் மரக்கிடங்கின் பொறுப்பை அவனிடம் ஒப்படைத்தான்; ஆனால் அவனோ அரசால் தடை செய்யப்பட்ட கடத்தல் சரக்குகளை அங்கே பதுக்கி வைத்துவிட்டுத் தப்பியோட, இளங்கோ அரச அதிகாரிகளால் சிறைபிடிக்கப்பட்டுத் தனது குடும்பச் சொத்துக்கள் அனைத்தையும் இழந்தான். பெரும் போராட்டத்திற்குப் பின் தனது சேமிப்புகளை விற்று மகனைச் சிறையிலிருந்து மீட்ட தந்தை மாணிக்கம் அவனுக்கு விளக்கினார். மாணிக்கம் அறிவுறுத்தினார்: 'மகனே! நட்பின் புனிதம் உணர்ந்து வாழும் மானமுள்ள மனிதர்களுக்கு, ஒருவரோடு ஒருமுறை நட்புக் கொண்டுவிட்டால் அவரை எளிதில் கைவிட்டு விலகுவது இயலாத ஒன்றாகும் (நட்டபின் வீடில்லை நட்பாள்பவர்க்கு); எனவே, ஒருவரது உண்மைத் தன்மையை ஆழமாக ஆராயாமல் அவசரப்பட்டு நட்புக் கொள்வதைப் போன்ற மாபெரும் பேரழிவு (நாடாது நட்டலின் கேடில்லை) மனித வாழ்க்கையில் வேறு எதுவுமே இல்லை!' மாணிக்கம் மர அறுவை மேசையின் மீதிருந்த இரும்பு இழைப்புளியை மகனின் கைகளில் எடுத்து வைத்தார்.

Assuming management of the family timber shipyard at Nagapattinam, young marine architect Elango was charmed by a charismatic overseas gemstone dealer; captivated by flattering speech and lavish gifts, Elango accepted the stranger into intimate brotherhood without investigating his past, his ethics, or his pedigree (Naadaadhu nattaan). Trusting his new companion blindly, Elango granted him keys to the shipyard warehouses; the smuggler concealed contraband timber and stolen royal bullion in the sheds before fleeing overseas, leaving Elango arrested and their family ancestral estate confiscated by royal revenue inspectors. Sacrificing his lifetime savings to clear his son's bail, master shipbuilder Manickam received the broken youth. Placing a hand on his son's shoulder, Manickam counseled: 'My son, for honorable souls who treat friendship as a sacred, lifelong covenant from which there is no easy escape once pledged (Nattapin veedillai nadpaaLbavarkku), taking an unproven stranger into intimate brotherhood without prior investigation (Naadaadhu nattalin) is the most catastrophic ruin on earth! (KEdillai).' Manickam handed the heavy iron shaping adze across the wooden sawing bench to his son.