திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 559

பொது நீர்ப்பாசனக் குளங்களின் மதகுகளை ஏழை விவசாயிகளுக்குத் திறக்காமல், அதிக லஞ்சம் கொடுத்த செல்வந்தர்களுக்கு மட்டுமே பாசன நீரைத் திறந்து விட்டு அநீதியான கொடுங்கோல் ஆட்சி செலுத்தினான் ஆளுநர் குலசேகரன். அவனது இந்த அநீதியாலும் லஞ்சத்தாலும் சீற்றமடைந்த இயற்கையின் பருவமழை தவறி, வானத்தில் திரண்ட கரிய மேகங்கள் கூடத் துளி மழையும் பெய்யாமல் காற்றில் கலைந்து போக, பிரம்மாண்டமான நீர்த்தேக்கங்கள் அனைத்தும் காய்ந்து வெடித்தன. வறண்டு கிடந்த ஏரிக்கரையில் கூடிய உழவர்களிடம் முதியவர் வேல்முருகன் எடுத்துரைத்தார்: 'மக்களே! நாட்டை ஆளும் தலைவன் நீதிநெறி தவறி அநீதியான ஆட்சி புரிவானானால் (முறைகோடி மன்னவன் செய்யின்), அந்த நாட்டில் உரிய பருவகாலங்கள் தவறிப்போய் (உறைகோடி), வானத்து மேகங்களும் மழை பொழியாமல் முற்றிலுமாகப் பொய்த்துப் போகும்!' (ஒல்லாது வானம் பெயல்). வேல்முருகன் வறண்ட ஏரிப் படுகையிலிருந்து காய்ந்த சேற்றுக் கட்டியை எடுத்துத் தன் கைகளால் தூளாக்கினார்.

Diverting the sluice gates of public irrigation reservoirs away from peasant hamlets to sell water rights exclusively to wealthy cronies for massive bribes, corrupt provincial governor Kulasekaran ruled through brazen tyranny and unrighteousness. During his oppressive tenure, the predictable seasonal rhythms collapsed; dense, promising monsoon clouds drifted overhead only to scatter without releasing a single drop, and the ancient thousand-acre stone reservoirs cracked into dusty canyons. Addressing the parched gathering of desperate farmers on the baked embankment, elder cultivator Velmurugan declared: 'Cultivators, when the ruler of a domain perverts the sacred codes of equity and governs through unjust extortion (MuRaikOdi mannavan seyyin), the natural seasons will veer erratically from their courses (URaikOdi), and the heavens will refuse to pour down life-giving rain!' (Ollaadhu vaanam peyal).' Velmurugan picked up a dry, cracked clay shard from the empty reservoir bed and let it crumble into dust between his palms.