திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 819

காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் சந்தனக் கிடங்கில், கூட்டாளி சதாசிவம் நேரில் பேசும்போது 'நீ என் உடன்பிறவாச் சகோதரன்' என்று தேன் சொட்டப் பேசிவிட்டு, சுந்தரவேல் இல்லாத நேரத்தில் கிடங்கிலிருந்த விலைமதிப்பற்ற சந்தனக் கட்டைகளைத் திருட்டுத்தனமாக மாற்றிப் போலிக் கணக்கு எழுதித் தனது சொந்தக் கிடங்கில் பதுக்கி வைத்தான் (சொல்லொன்று செயலொன்றாக வாழ்ந்தான்). இந்த இரட்டை வேடத் துரோகத்தை தற்செயலாகக் கண்டுபிடித்த சுந்தரவேல், தான் உயிராக நம்பிய நண்பனின் நயவஞ்சகத்தை நினைத்து இரவெல்லாம் தூக்கமின்றித் துடிதுடித்து, கொடிய கனவுகளால் நெஞ்சம் வெந்து வருந்தினார் (கனவிலும் இன்னாதானதை அறிந்தார்). உடனடியாக நீதிமன்றத்தின் மூலம் அவனது கூட்டு வணிகத்தை அடியோடு ரத்து செய்து அவனை விரட்டினார். தன் மருமகன் மாணிக்கத்திற்குச் சுந்தரவேல் அறிவுறுத்தினார்: 'மாணிக்கம்! வாயில் சொல்லும் சொல் ஒரு வகையாகவும், செய்யும் செயல் அதற்கு முற்றிலும் மாறான வேறொரு வகையாகவும் உள்ள வஞ்சகர்களின் நச்சு நட்பானது (வினைவேறு சொல்வேறு பட்டார் தொடர்பு), விழித்திருக்கும் நனவு காலத்தில் மட்டுமல்ல, ஒருவன் தூக்கத்தில் காணும் கனவிலும்கூடத் தீராத பெரும் துயரத்தையே கொடுக்கும்!' (கனவினும் இன்னாது). சுந்தரவேல் கடல்சார் சந்தன வணிக ஒப்பந்தப் பத்திரத்தில் ரத்து செய்யும் முத்திரையைப் பதித்தார்.

At the oceanfront sandalwood warehouses of Kaveripoompattinam, partner Sadasivam swore tearful brotherhood to merchant Sundaravel's face by day; yet behind his back, he systematically forged warehouse bills of lading and smuggled prime aged sandalwood logs into his private storeroom to bankrupt the joint enterprise (SolvERu vinaiyERu). Discovering the systematic betrayal through an audit, Sundaravel was plunged into agonizing mental distress; the realization that a sworn brother was plotting his ruin invaded his sleep, turning his nights into feverish, tormenting nightmares (Kanavinum innaadhu). Sundaravel immediately dissolved the syndicate through the maritime magistrate and barred the traitor from his gates. Advising his nephew Manickam, Sundaravel taught: 'Manickam, the toxic companionship of two-faced hypocrites whose spoken words profess affection while their covert deeds weave betrayal (VinaivERu solvERu pattaar thodarbu) is so venomous that it torments and burns the human soul even in the realm of dreams! (Kanavinum innaadhu).' Sundaravel stamped the official cancellation seal firmly onto the maritime sandalwood contract.