திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 604

புகழ்பெற்ற அரசு ஆவணக் கணக்காளர் பரம்பரையில் பிறந்த மாணிக்கம், எந்த நேர்மையான தொழிலையும் கற்காமல், உழைப்பின்றிச் சோம்பலில் மூழ்கிக் கிடந்தான் (மடிமடிந்து மாண்ட உஞற்றிலவன்). வருமானமின்றித் தன் வீண் ஆடம்பரப் பழக்கங்களுக்காகப் போலி நிலப் பட்டயங்களைத் தயாரித்தும், அண்டை வீடுகளில் திருடியும் குற்றங்களில் ஈடுபட்டுப் பிடிபட்டான்; அவனது குடும்பத்தின் பூர்வீக நிலங்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டு, குற்றவாளிக் கூண்டில் அவன் தலைகுனிந்து நின்றான். நீதிமன்றத்தில் நீதிபதி குலசேகரன் தீர்ப்பளித்து அறிவுறுத்தினார்: 'மாணிக்கம்! சோம்பல் எனும் இருளில் வீழ்ந்து கிடப்பதால் சிறந்த நற்செயல்களைச் செய்யும் விடாமுயற்சி இல்லாத மனிதர்களுக்கு (மடிமடிந்து மாண்ட உஞற்றி லவர்க்கு), அவர்கள் பிறந்த குடும்பத்தின் பெருமை அடியோடு அழிந்து போவதுடன் (குடிமடிந்து), வாழ்க்கையில் பழிகளும் குற்றங்களும் பல்கிப் பெருகிவிடும்!' (குற்றம் பெருகும்). குலசேகரன் சொத்துப் பறிமுதல் தீர்ப்புச் சுருளின் மீது பித்தளை முத்திரையை அழுத்தினார்.

Born into a highly respected family of royal municipal archivists, young Manickam sank into chronic sloth, refusing to master any honest craft or perform a day's earnest labor (Madimadindhu maaNda ugjatRu iladhavan). Devoid of legitimate income yet unwilling to sacrifice his expensive habits, he forged property deeds and stole grain from neighbors, ultimately ending up in iron shackles before the magistrate while his family's centuries-old estate was confiscated by court bailiffs. Pronouncing the judgment, chief magistrate Kulasekaran declared to the court: 'Manickam, for those who sink into the dark mire of indolence without striving toward purposeful, noble endeavor (Madimadindhu maaNda ugjatRilavarkku), the honor and prosperity of their family will decay into ruin (Kudimadindhu), while vices, crimes, and inescapable disgrace multiply without measure!' (KutRam perugum).' Kulasekaran pressed the polished brass court seal firmly upon the forfeiture scroll.