திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 931

தஞ்சாவூர் பருத்தி அங்காடியில் நேர்மையாகப் பருத்தி நூல் வியாபாரம் செய்து தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றி வந்தான் இளம் வணிகன் மாறன்; ஒரு நாள் வஞ்சகச் சூதாடிகளின் தூண்டுதலால் கவறாடும் சூதாட்டக் கூடத்திற்குள் நுழைந்தான். தொடக்கத்தில் அவன் எறிந்த கவறுகளில் தொடர்ச்சியாக வெற்றி கிடைத்து, பத்து பொற்காசுகளும் ஐம்பது பொற்காசுகளும் அவனுக்கு எளிதாக வந்து சேர்ந்தன (வென்றான்); அந்த எளிதான பணத்தால் பேராசை கொண்ட மாறன், 'சூதில் என்னை யாராலும் வெல்ல முடியாது' என்று எண்ணித் தன் ஒட்டுமொத்தப் பருத்தி மூட்டைகளையும், இறுதியாகத் தன் பூர்வீக வீட்டையும் பணையமாக வைத்தான். அடுத்த சில சுற்றுகளிலேயே அவனது எதிரிகள் கவறுகளை மாற்றி உருட்டி அவனது எல்லாச் செல்வங்களையும் பறித்தனர்; வீட்டை இழந்து இரவில் தெருவோரத் திண்ணையில் மனைவியோடும் குழந்தையோடும் அழுது நின்றான் மாறன். அவனுக்கு அடைக்கலம் தந்து தேற்றிய மூத்த நெசவாளர் சதாசிவம், 'மாறா! வெற்றி பெறுவதாயினும் சூதாட்டத்தை ஒருபோதும் விரும்பக் கூடாது (வென்றிடினும் சூதினை வேண்டற்க); சூதாட்டத்தில் கிடைக்கும் தொடக்க வெற்றியானது, தூண்டில் முள்ளில் இருக்கும் இரையென நினைத்து முள்ளை விழுங்கி உயிரை விடும் மீனின் நிலையைப் போன்ற பெரும் அழிவாகும்!' (வென்றதூஉம் தூண்டிற்பொன் மீன்விழுங்கி அற்று) என்று அறிவுறுத்தி நல்வழிப்படுத்தினார்.

Earning an honest living in the cotton trade of Thanjavur, young merchant Maaran maintained a modest, respected household; one evening, persuaded by unscrupulous gamblers, he ventured into a local dice hall. In the first few rounds, fortune favored him; he won ten, then fifty gold sovereigns with effortless ease (VenRaan). Intoxicated by the illusion of easy riches, Maaran believed himself an invincible master of the dice, recklessly wagering his entire cotton stock, and finally, the deed to his ancestral cottage. Within hours, the seasoned sharpers rolled loaded ivory dice, wiping out his entire wealth and leaving him homeless in the street with his weeping wife and infant child. Offering them shelter, venerable elder weaver Sadhasivam placed a comforting hand on his shoulder: Maaran! Never crave gambling, even if you seem to win initially (VenRiDinum soodhinaivENdaRka); the fleeting profit won in a gambling den is like a baited iron hook swallowed by an unsuspecting fish (VenRadhooum thooNdiRpon meenvizhungiatRu); the fish thinks it is tasting delicious food, but it is actually swallowing the fatal iron barb that will end its life!