திருவள்ளுவர் அருளிய
திருக்குறள் 470

இளவரசர் விக்ரமன், அண்டை நாட்டுடனான நதிநீர்ப் பங்கீட்டுப் பிரச்சினையைத் தீர்க்க எண்ணினான்; ஆனால் அரச தர்மத்திற்குரிய நேர்மையான பேச்சுவார்த்தையை விடுத்து, நள்ளிரவில் தன் ஒற்றர்களை அனுப்பி அண்டை நாட்டு மதகுக் காவலனுக்குப் பொற்காசுகளை லஞ்சமாகக் கொடுத்துத் தண்ணீரைத் திருப்பிவிட முயன்றான். அந்தத் தகவல் கசிந்த போது, இரு நாட்டு மக்களும் சான்றோர்களும், 'ஒரு மாபெரும் பேரரசின் இளவரசன் கீழ்த்தரமான திருடனைப் போல லஞ்சம் கொடுத்துத் திருட்டுத்தனம் செய்வதா?' என்று காறி உமிழ்ந்து அவனை இகழ்ந்தனர் (தம்மொடு கொள்ளாத கொள்ளாது உலகு). தந்தை பேரரசர் அவனை அழைத்து, 'மகனே! நம் தகுதிக்கும் கௌரவத்திற்கும் பொருந்தாத கோழைத்தனமான வழிகளை உலகம் ஒருபோதும் மதிக்காது; சான்றோர்கள் எள்ளி நகையாடாத மாண்புமிக்க வழிகளை ஆராய்ந்து திட்டமிட்டே காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும்' என்று போதித்தார் (எள்ளாத எண்ணிச் செயல்வேண்டும்). விக்ரமன் தன் பிழையை உணர்ந்து, அனைத்து நாட்டுத் தலைவர்களையும் அழைத்துத் திறந்தவெளி பாசன மகாசபையைக் கூட்டி, நேர்மையான நீர் உடன்படிக்கையை அமைத்து உலகத்தின் பேராதரவைப் பெற்றான்!

Seeking to resolve a lingering border river sluice dispute with a neighboring kingdom, young Prince Vikraman bypassed dignified diplomatic statecraft. Instead, he dispatched masked scouts under cover of midnight darkness to bribe the neighboring border sluice-keeper with gold bars to covertly divert the flow. When the sordid scheme was exposed by patrols, ambassadors and commoners across four realms reacted with utter disgust, scorning the royal prince as a petty, dishonorable thief (Thammodu kollaadha kollaathu ulagu). The Emperor rebuked his son gravely: Vikraman! The enlightened world will never accept or respect underhanded, ignoble methods that degrade the stature and sacred honor of a sovereign! Deliberate and execute only those upright, transparent, and noble strategies that wise men will never despise! (Ellaadha ennic cheyal vaendum). Chagrined by the lesson, Vikraman convened an open grand multilateral hydrological congress, establishing an equitable, celebrated treaty that earned universal global acclaim.