திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
13. நவாக்கிரி சக்கரம்

ஒன்பது சக்திகளின் திருமேனியாக இருக்கும் அட்சரங்களைக் கொண்ட நவாக்கிரி சக்கரத்தைப் பற்றி யான் உங்களுக்கு எடுத்துக் கூறினால்,

If I explain to you the Navakkiri Chakra, made of the letters that are the very form of the nine powers,

அது ஒரே சக்தியாக இருக்கும் இறைவியின் திருமேனியாக விளங்கும் அட்சரமே ஒன்பது அட்சரங்களாக மாறி இருக்கும் சக்கரமாகும்.

it is a chakra where the one letter that stands as the form of the one and only Goddess turns into nine letters.

இந்தச் சக்கரத்தில் இருக்கும் ஒன்பது அட்சரங்களையும் ஒன்பது அறைகளில் மாறி மாறி எழுதினால், மொத்தம் எண்பத்தொன்று அறைகளைக் கொண்டு விரிவடைந்திருக்கும்.

If the nine letters found in this chakra are written cycling through nine cells, they extend in all to eighty-one cells.

இந்த ஒன்பது அட்சரங்களும் நேராகப் பார்க்கும்போது ஓர் எழுத்தில் ஆரம்பித்து மற்றோர் எழுத்தில் முடியும்; தலைகீழாகப் பார்க்கும்போது முடிவான எழுத்தில் ஆரம்பித்து ஆரம்ப எழுத்தில் முடியும்.

When these nine letters are read in the forward direction, they begin with one letter and end with another; and when read in reverse, they begin with that ending letter and end with the beginning one.

நவாக்கிரி சக்கரத்தின் ஒன்பது அட்சரங்களும் ஒன்றோடொன்று கலந்து, ஒன்பது எழுத்துக்கள் கொண்ட ஒரு மந்திரமாக அமைந்திருக்கும்.

The nine letters of the Navakkiri Chakra are joined together to form a single mantra of nine letters.

இந்த ஒன்பது எழுத்துக்கள் கொண்ட மந்திரத்தை முதலாகக் கொள்ளவேண்டும்.

This nine-lettered mantra must be taken as the first mantra.

மந்திரம் ஓதுவதற்கு ஏற்ற சமயத்தில் மனத்தை ஒருநிலைப்படுத்தி இந்த மந்திரத்தைச் சொல்லவேண்டும்.

At the appropriate time for reciting a mantra, the mind must be stilled and this mantra uttered.

அதன்பின் சிவாய நம என்று தொடர்ச்சியாகச் சொல்லவேண்டும்.

And then Sivaya Nama must be said continuously after it.

ஒன்பது சக்திகளின் திருமேனியாக இருக்கும் அட்சரங்களைக் கொண்ட நவாக்கிரி சக்கரமாவது, யான் அறிந்துகொண்ட கலையாகும்.

The Navakkiri Chakra, made of the letters that are the very form of the nine powers, is the art I myself have come to know.

அதனால் கர்மாக்களை அழித்துப் பிறவி அறுப்பது, இனியும் கர்மங்கள் சேராமல் தடுப்பது, இறைவனைத் தமக்குள் உணர்ந்து அடைவது ஆகிய மூன்று விதமான நன்மைகளும் கிடைக்கும்.

Through it, three kinds of good are granted: the destruction of karma and the cutting off of rebirth, the prevention of further karma from ever attaching itself, and the realization and attainment of God within oneself.

இந்த மூன்று விதமான நன்மைகளும் இந்தச் சக்கரத்திற்குள்ளிருந்தே கிடைக்கும்.

All three kinds of good are granted from within this very chakra.

இந்த மந்திரத்தை ஓதினால், சக்கரத்தில் வீற்றிருக்கும் சக்திகள் அனைத்து நலங்களையும் தானே கொடுத்து அருளுவார்கள்.

If this mantra is recited, the powers enthroned in this chakra will themselves grant every good thing.

நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சாதகம் செய்யும் சாதகர்களுக்கு, பாடல் #1321 இல் உள்ளபடி இறைவனை அடையவேண்டிய ஞானமும், உலக அறிவை அறிகின்ற கல்விகள் அனைத்தும், மனபலமும் கிடைக்கும்.

For practitioners who take up the sadhana of the Navakkiri Chakra, as verse 1321 says, the wisdom needed to attain God, all the learning that knows the world, and strength of mind are granted.

அதன் பயனாகப் பல பிறவிகளாகத் தொடர்ந்துவரும் வலிமையான வினைகள் அனைத்தும் சாதகரை விட்டு ஓடிவிடும்.

As their fruit, all the powerful deeds that have followed through many births flee, leaving the practitioner.

மேன்மையான நிலையும் கிடைத்து, இனிமேல் தீமையான வினைகள் எதுவும் செய்யும் நிலையும் இல்லாமல் போகும்.

An exalted state is granted, and the state of performing any further evil deeds ceases altogether.

நினைத்தவை அடையும் வரங்களும் கிடைத்து, இறைவனின் சோதி வடிவத்தை அடையும் நிலையும் கிடைப்பதைக் காணலாம்.

Boons to attain what is wished for are granted, and it can be seen that the state of attaining the Lord's radiant form is granted too.

பாடல் #1322 இல் உள்ளபடி, சாதகர் கண்டு அறிந்துகொண்ட நவாக்கிரி சக்கரத்தை, சாதகத்தின் மூலம் வெள்ளி போன்ற தூய்மையுடனும், பொன் போன்ற பிரகாசத்துடனும், செம்பு போன்ற உறுதியுடனும் மனத்திற்குள் உள்வாங்கி வைக்கும்போது,

As verse 1322 says, when the practitioner draws the Navakkiri Chakra, known through sadhana, within the mind, with the purity of silver, the brilliance of gold and the firmness of copper,

சாதகரின் இப்பிறவிக்கு முன் பிறவியிலிருந்தே தொடர்ந்துவரும் அனைத்து வினைகளையும் இந்தச் சக்கரத்தின் சக்தி மண்டலம் வென்று அழித்துவிடும்.

the power-field of this chakra defeats and destroys all the deeds that have followed the practitioner since the births before this one.

ஐந்து புலன்களையும் வெல்வதற்கும் இது வழி கொடுக்கும்.

It also grants the way to conquer the five senses.

இந்த நவாக்கிரி சக்கரம் சாதகர் எந்த அளவிற்குத் தியானிக்கின்றாரோ, அந்த அளவுக்கு நிலைபெற்று நிற்கும்.

This Navakkiri Chakra stands firm and steady to exactly the degree that the practitioner meditates upon it.

பாடல் #1323 இல் உள்ளபடி சாதகர் நினைத்துத் தியானிக்கின்ற நவாக்கிரி சக்கரத்தில் உள்ள 'ஸ்ரீம்' எனும் அட்சரத்தையும் 'ஹ்ரீம்' எனும் அட்சரத்தையும் முதலாகவும் முடிவாகவும் வைத்துத் தியானிக்கவேண்டும்.

As verse 1323 says, one must meditate holding the letters "Srim" and "Hrim" of the Navakkiri Chakra, upon which the practitioner meditates, as the beginning and the end.

அப்படித் தியானிக்கும்போது, நெல்லை விதைத்தால் அதிலிருந்து புல்லாக முளைத்து விளைவிக்கும் செயலைப் போலவே பலன் விளையும்.

When one meditates in this way, just as sowing paddy leads to it sprouting and growing into grass, so too does the fruit grow.

மனத்திற்குள் சாதகர் நினைத்துத் தியானிக்கின்ற மந்திரத்தைச் சாற்றுகின்றபோது,

When the practitioner utters within the mind the mantra upon which he meditates,

அதற்கு இணையான பலன்களைச் சக்கரத்திலிருக்கும் சக்தியானவள் தந்து அருளுவாள்.

the power dwelling in the chakra graciously grants fruits equal to it.

பாடல் #1324 இல் உள்ளபடி தியானிக்கின்ற மந்திரத்தைச் சாற்றுகின்றபோது அதற்கு இணையான பலன்களைத் தந்தருளும், திருவருள் தலைவியான இறைவியானவள் எத்தகைய வண்ணத்தில் இருக்கின்றாள் என்பதைத் தமக்குள் தரிசித்து அறிந்துகொள்ளலாம்.

As verse 1324 says, one may behold within oneself and know the manner of the Goddess, the mistress of sacred grace, who grants fruits equal to the mantra uttered in meditation.

அவ்வாறு அறியும்போது, அவள் தங்கம் போல் ஜொலிக்கும் பிரகாசத்துடனும், மென்மையான பூப் போலவும் இருப்பதை உணரலாம்.

On coming to know her so, one may sense that she is at once radiant, shining like gold, and soft, like a flower.

மழையைக் கொடுக்கும் மேகத்தைப் போலவே இறைவியானவள் தன்னை நினைத்து வணங்கும் எவருக்கும் அவர்கள் எண்ணியது கிடைக்கும்படி செய்து அருளுவாள் என்பதை உணர்ந்துகொள்ளவேண்டும்.

One must sense that, like a rain-giving cloud, the Goddess grants to whoever thinks of her and worships her whatever they have wished for.

அதை உணர்ந்துகொண்டு, சாதகர்கள் தினந்தோறும் அவள் அருளுகின்ற விதத்திலேயே உலக நன்மைக்குத் தேவையானதை நடத்துவார்கள்.

Knowing that, practitioners will, every single day, carry out what is needed for the world's good in the very manner she graciously shows.

பாடல் #1325 இல் உள்ளபடி, உலக நன்மைக்குத் தேவையானதை சாதகர்கள் எண்ணியபடியே, நவாக்கிரி சக்கரத்தின் சக்தியால் அனைத்து விதமான நன்மையான காரியங்களும் உலகில் நடக்கும்.

As verse 1325 says, according to what practitioners have wished for the world's good, all manner of good deeds come to pass in the world through the power of the Navakkiri Chakra.

எமன் சாதகர்களுக்குக் குறித்த ஆயுள் முடியும் நாளும் அவர்களைக் கடந்துபோய்விடும் என்று இப்பாடல் கூறுகிறது.

This verse declares that the day Yama has appointed for the end of the practitioners' allotted life passes them by.

சாதகரின் பெயரும் புகழும், சூரியனிலிருந்து பாய்ந்துவரும் ஒளிக் கதிர்களைப் போலவே உலகம் முழுவதும் பரந்துசெல்லும்.

The practitioner's name and fame spread across the entire world, like rays of light streaming from the sun.

இப்படித் தாம் செய்யும் சாதகத்தின் மூலம் உலகத்திற்கு நன்மைகள் செய்து, சாதகர்கள் இறைவனை நோக்கிச் சென்று அடைவார்கள்.

In this way, through the sadhana they perform, practitioners do good for the world and go on to reach God.

பாடல் #1326 இல் உள்ளபடி, நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சாதகம் செய்யும் சாதகர்கள், பொன் போல் பிரகாசிக்கும் உடலையும், வெள்ளி போல் தூய்மையாக மலங்கள் நீங்கிய ஆன்மாவையும், வைரக் கல்லைப் போல எதனாலும் அசையாத உறுதியான மனத்தையும் அடைவார்கள்.

As verse 1326 says, practitioners who take up the sadhana of the Navakkiri Chakra will attain a body shining like gold, a soul purified like silver, free of impurities, and a mind as unmoving and unshaken as a diamond.

அது மட்டுமின்றி, ஆதிப் பரம்பொருளான இறைவனின் திருவருளையும் இறைவனது திருமேனியையும் அடைவார்கள்.

Beyond that, they will attain the sacred grace of the Lord, the primal supreme being, and the Lord's own sacred form.

மேலும், அண்ட சராசரங்களில் வீற்றிருக்கும் அமரர்களின் தெய்வீக வாழ்க்கையையும் அடைவார்கள் என்று இப்பாடல் கூறுகிறது.

This verse further declares that they will attain the celestial life of the immortals who dwell throughout the universe.

இப்படி நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சாதகம் செய்வதன் மூலம், அனைத்தையும் அதனதன் முறைப்படியே அடையும் வழிகளைச் சாதகர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள்.

In this way, by taking up the sadhana of the Navakkiri Chakra, practitioners come to know the ways of attaining all of this, each in its proper manner.

பாடல் #1327 இல் உள்ளபடி, அனைத்தையும் அதனதன் முறைப்படியே அறிந்துகொண்ட சாதகர்கள், தாமே அமரர்களாக ஆகிவிடும் முறைகளை அறிந்துகொள்வார்கள்.

As verse 1327 says, practitioners who have come to know everything in its proper manner will come to know the very ways by which they themselves become the immortals.

அப்போது அவர்களுக்குத் தெரியவரும், விண்ணவர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தலைவனாக இருப்பவனும்,

At that point they will come to know the Lord, the master of the celestials and the devas,

பெருங்கருணையில் உலகங்களுக்கு மழை போல் பொழியும் வானத்தைப் போன்றவனும், பாய்ந்துவரும் கங்கையை உலக நன்மைக்காகத் தன் தலையின்மேல் தாங்கி அதன் வேகத்தைத் தடுத்து அருளுகின்றவனுமான இறைவனை,

who is like a sky that rains down abundant grace upon the worlds, and who graciously bears the rushing Ganga upon his own head for the world's good, checking its force,

சாதகர்கள் முழுவதும் உணர்ந்து அடையும்படி முயற்சி செய்யவேண்டும்.

and practitioners must strive to fully sense and attain this Lord.

பாடல் #1328 இல் உள்ளபடி, சாதகர்கள் சாதகம் செய்து பெறும் நவாக்கிரி சக்கரம், அவரது சாதகத்திற்குச் சமமாகத் தரும் பல வகைப் பலன்களில் முதலில் உலகில் உள்ள மொத்த அறிவும் கிடைக்கும்.

As verse 1328 says, among the many kinds of fruit that the Navakkiri Chakra, attained through sadhana, grants equal to the practitioner's sadhana, the first is the whole knowledge that exists in the world.

அது 'ஹ்ரீம்' மற்றும் 'ஸ்ரீம்' ஆகிய இரண்டு பீஜ மந்திரங்களின் மூலமே கிடைக்கும்.

It is obtained only through the two seed mantras "Hrim" and "Srim".

அதன்பின், அழகிய பூக்களை மாலையாக அணிந்திருக்கும், அனைத்து விதமான புகழ்களுக்கும் உரியவளான இறைவியோடு சேர்ந்து உலக நன்மைக்காகத் திருக்கூத்து ஆடிக்கொண்டிருக்கும் இறைவனை,

After that, the Lord, who dances the sacred dance for the world's good together with the Goddess, garlanded with beautiful flowers and worthy of every kind of praise,

மேகங்கள் மூடியிருக்கும் அழகிய பூக்கள் பூத்து விளங்கும் சோலையில், சாதகர்கள் தமது கண்களால் தரிசனம் செய்துகொள்வார்கள்.

practitioners will behold with their own eyes, in a grove covered with clouds and adorned with beautiful blossoming flowers.

பாடல் #1329 இல் உள்ளபடி, சாதகர்கள் தமக்குள் தரிசிக்கும் இறைவனோடு சேர்ந்தும், நவாக்கிரி சக்கரத்தில் தனி நாயகியாகவும் இருக்கும் இறைவியையும் இறைவனையும் ஒன்றாகச் சேர்த்துத் தியானிக்க வேண்டும்.

As verse 1329 says, practitioners must meditate, joining together the Lord whom they behold within themselves and the Goddess, the sole mistress of the Navakkiri Chakra.

எந்த அளவிற்குத் தியானிக்கிறார்களோ, அந்த அளவிற்கு இறைசக்தியைத் தமக்குள் கிரகித்துக்கொள்ளும் கருவியாக நவாக்கிரி சக்கரம் ஆகிவிடும்.

To the exact degree that they meditate, the Navakkiri Chakra becomes the very instrument through which they take in the divine power within themselves.

அதன்பின், ஆதியிலிருந்தே அனைத்திற்கும் தலைவனாகவும் பரம்பொருளாகவும் இருக்கும் இறைவனையும், பராசக்தியின் பேரொளியான இறைவியையும், சாதகர்கள் தமக்குள் மனத்தால் வடித்துக்கொண்ட நவாக்கிரி சக்கரத்தில் நிலைநிறுத்திக்கொள்வார்கள்.

After that, the Lord, who from the beginning has been the master and the supreme being of all things, and the Goddess, the radiant light of Parashakti, are established by practitioners within the Navakkiri Chakra they have shaped within their own mind.

இந்த உயர்வான நிலையைப் பெறும் மிகப் பெரிய வரத்தை இறைவியானவள் கொடுத்தருளுவாள்.

And the Goddess graciously grants the very great boon of attaining this exalted state.

பாடல் #1330 இல் உள்ளபடி, அருளுகின்ற அனைத்து வரங்களையும் தன் வசத்தில் வைத்திருக்கும் இறைவியின் அருமை பெருமைகளை ஆராய்ந்து எண்ணிப் பார்த்தால், கிடைப்பது இதுவே:

As verse 1330 says, if one closely weighs and ponders the greatness of the Goddess, who holds within her power every boon she graciously grants, what one finds is this:

இவ்வுலகம் செயல்படுவதற்கான நன்மைகளைத் தன் வசத்தில் வைத்திருக்கும் ஞானிகளும் சாதகர்கள்மேல் அன்பு கொண்டு அவரை நாடி வருவார்கள்.

the wise, who hold within their power the good things by which this world functions, will themselves come to love and seek out the practitioner.

இறையருளை அடைவதற்கான வழிகளைத் தன் வசத்தில் வைத்திருக்கும் அந்த ஞானிகள் வாழும் நிலையை சாதகர்களும் கண்டுகொண்டு அதன்படியே வாழ்வார்கள்.

The practitioners too will come to see, and live according to, the state of those very wise ones who hold within their power the ways of attaining God's grace.

இந்த வழியில் வாழும் அனைவரிலும் ஒரு பகுதியாக இருந்து, அவர்களைத் தன் வசத்தில் வைத்திருக்கும் இறைவியானவளின் பெருமைகளை, சாதகர்களும் போற்றி எடுத்துக் கூறுவார்கள்.

And being themselves a part of all who live in this way, the practitioners too will praise and declare the greatness of the Goddess who holds them within her power.

எட்டு திசைகளுக்கும் தலைவியாக இருக்கின்ற இறைவியின் அருமைகளையும் பெருமைகளையும் தகுதியானவர்களுக்கு எடுத்துக் கூற வேண்டும்.

One should proclaim to those who are worthy the wonders and greatness of the Goddess who is mistress of all eight directions.

அப்போது, இந்த உலகில் நன்மைகளை நடத்துகின்ற, இறப்பில்லா நிலை பெற்ற அமரர்களின் வாழ்க்கையைப் போலவே சாதகர்களின் வாழ்க்கையும் மாறும்.

Then the life of practitioners will change to become like the life of the immortals, who conduct what is good in this world and have attained the state without death.

இந்த உலகில் இயற்கையாகவே வருகின்ற வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் அமரர்களின் வாழ்க்கை முறைக்கேற்ற வகையில் மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்.

All the events that naturally come in this world's life should be turned into forms fitting the immortals' way of living.

அனைத்திற்கும் தலைவியாக இருக்கின்ற இறைவியின் வணங்கத்தக்க திருவடிகளை எப்போதும் சேர்ந்தே இருந்து, இதையெல்லாம் செய்யும் முறைகளைத் தெளிவாக அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

One should always remain united with the worshipful sacred feet of the Goddess who is mistress of all, and should come to know clearly the ways of doing all this.

இறைவியின் வணங்கத்தக்க திருவடிகளைச் சேர்ந்தே இருந்து அதை இடைவிடாமல் நினைத்துப் பக்குவம் பெற்றிருக்கின்ற சாதகர்கள்,

The practitioners who remain united with the Goddess's worshipful sacred feet, thinking of them without ceasing and thereby attaining maturity,

மந்திரங்களை ஓதித் தியானத்தில் இருந்து போற்றி வணங்குபவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.

will be ones who recite mantras and praise and worship her in meditation.

இறைவியின் பூப்போன்ற திருவடிகளைத் தமது மனத்தில் பதியவைத்துப் பிரகாசம் பெற்றிருக்கின்றவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.

They will also be ones whose minds are made to shine by fixing upon them the Goddess's flower-like sacred feet.

இறைவியின் மாபெரும் திருவடிகளைக் கண்டு தரிசிக்கும் முறைகளை முழுவதும் அறிந்தவர்களாகவும் இருப்பார்கள்.

And they will fully know the ways of beholding and worshipping her great sacred feet.

'ஐம்' எனும் விதையெழுத்தை முதலாக வைத்துப் பரந்து விரிந்து எழுகின்ற நவாக்கிரி சக்கரமானது,

The Nine-Letter Chakra, which unfolds outward with the seed syllable "Aim" placed first,

விரிவடையும்போது, 'ஹ்ரீம்' எனும் விதையெழுத்தோடு சேர்ந்து இரண்டாக ஆகிவிடும்.

becomes twofold as it expands, joining with the seed syllable "Hreem."

'ஐம்' எனும் விதையெழுத்தாகவே ஆகிவிட்ட சாதகர்கள், தம் வசத்தில் வைத்திருக்கும் இறைவியின் திருவருளை,

Practitioners who have themselves become one with the seed syllable "Aim," the grace of the Goddess that they hold,

தகுதியானவர்களுக்குக் கொடுக்கும்போது, அதே 'ஐம்' எனும் விதையெழுத்தை முதலாக வைத்தே கொடுக்க வேண்டும் என்று பாடல் கூறுகிறது.

the verse declares that, when giving it to those who are worthy, they should give it placing that same seed syllable "Aim" first.

தகுதியானவர்களுக்கு இறைவியின் திருவருளை அளிக்கும் சாதகர்களின் நாவுக்கு அரசியாக இருக்கும் இறைவியை முழுவதும் அறிந்துகொண்டு,

Practitioners who give the Goddess's grace to those who are worthy come to know fully the Goddess who is queen of their tongue, and

முக்தி பெறுவதற்கு வழி காட்டுகின்ற வேதங்களையும் பேருண்மையான ஆகமங்கள் அனைத்தையும்,

the Vedas that show the way to liberation and all the great and true Agamas,

ஒன்றாகத் தொகுத்துத் தன் ஒரே நாவின் நடுவே வைத்து எடுத்துச் சொல்லும் வல்லமை பொருந்திய இறைவியை,

gathered together and uttered from the midst of her one tongue by that mighty Goddess,

சாதகர்கள் எந்த வடிவத்தில் நினைத்து வழிபடுகிறார்களோ அந்த வடிவத்திலேயே அவர்கள் முன்னால் எழுந்தருளுவதைத் தங்கள் கண்களால் கண்டு தரிசிப்பார்கள்.

they will see with their own eyes and behold her rising before them in whatever form they think of her and worship her.

சாதகர்கள் தரிசித்த இறைவி வீற்றிருக்கும் இந்த நவாக்கிரி சக்கரம் சாதகர்களின் நாவிலும் எழுந்துவிட்டால்,

If this Nine-Letter Chakra, in which practitioners behold the Goddess enthroned, rises within their tongue as well,

சாதகர்கள் பெற்றுக்கொண்ட அந்தச் சக்கரத்திலுள்ள மந்திரங்களே திருநடனம் புரிகின்ற இறைவனின் திருவுருவத்தைக் குறிக்கின்ற அடையாளமாகவே இருக்கும்.

the mantras within that chakra which the practitioners have received will themselves stand as the sign marking the sacred form of the God who performs the cosmic dance.

அதன்பிறகு, உலகில் மனிதர்கள் தங்கள் குருகுலங்களில் கற்றுக் கைவரப்பெற்றிருக்கும் அனைத்து வகை வித்தைகளையும்,

Then every kind of skill that people in this world have learned and hold in their hands from their guru-lineages,

மென்மையான இயல்பைக் கொண்ட இறைவியோடு ஒன்றாகச் சேர்ந்திருந்தே சாதகர்கள் வென்றுவிட முடியும்.

practitioners will be able to overcome, simply by remaining united with the Goddess of gentle nature.

மென்மையான தன்மையைக் கொண்டு உண்மைப் பொருளின் உருவமாகவே விளங்குகின்ற இறைவி,

The Goddess, who shines as the very form of the true reality and possesses a gentle nature,

சாதகர் தம் குருவிடமிருந்து பெற்ற மந்திரங்களைச் செபிக்கும் தன்மைக்கு ஏற்றபடி அவரைத் தொடர்ந்து, அவர் இருக்கும் இடத்திலேயே அவருடன் சேர்ந்து வீற்றிருப்பாள்.

will follow the practitioner according to the manner in which he chants the mantras he received from his guru, and will remain enthroned with him wherever he is.

அதன்பிறகு, சாதகருக்குள்ளிருந்து எழுந்து உலகம் முழுவதும் பரந்து செல்லும் அச்சக்தி,

Then the power which rises from within the practitioner and spreads throughout the whole world

நல்வினை தீவினை ஆகியவற்றால் பலவிதமாகக் கடந்துசெல்லும் பல நாட்களையும் நல்வினை கொண்ட நாட்களாக மாற்றி, அனைத்தும் நன்மையாகவே நடக்கும்படி அருளும்.

will turn the many days that pass in various ways through good and bad deeds into days of good deeds, and will grace all things so that they unfold well.

அனைத்தும் நன்மையாகவே நடந்துகொண்டிருக்கும் சாதகரின் நாவில் உண்மை எனப்படும் சத்தியங்கள் அனைத்தும் கிடைக்கும்.

All the truths known as reality will come to reside on the tongue of the practitioner in whom everything is now unfolding for good.

அதன்பிறகு, சாதகர் சொல்லும் அனைத்து வார்த்தைகளும் அவரது சொல்லைத் தொடர்ந்தே உடனே உண்மையாகவே ஆகிச் செயல்படும்.

After that, every word the practitioner speaks will immediately become true, following upon his very utterance.

அதனால், அவரது நாவிலிருந்து வருகின்ற அனைத்து வகைச் சொற்களாகிய ஞானத்திற்கும் அரசனாகவே சாதகரும் ஆகிவிடுவார்.

Because of this, the practitioner too will become the king of the wisdom that is all the varied words coming from his tongue.

அதன்பிறகு, படர்ந்து விரிந்திருக்கும் இவ்வுலகில் பகை எனப்படுவது எதுவும் சாதகருக்கு இல்லாமல் போய்விடும்.

After this, nothing known as hostility will remain for the practitioner in this wide-spread world.

இவ்வுலகில் பகை என அறியப்படுவது எதுவும் இல்லாத சாதகரின், நிலம் முதலாகிய ஐந்து பூதங்களால் ஆகிய உடலும் மேன்மை நிலை பெறும்.

The body of a practitioner in whom nothing known as hostility remains, made of the five elements beginning with earth, will attain a state of nobility.

நவாக்கிரி சக்கரத்தைத் தமக்குள் மிக நன்றாக அறிந்துகொண்ட சாதகர்களுக்கு, இவ்வுலகில் இழிவானது என அறியப்படுவது எதுவும் இல்லாமல் போய்விடும்.

For practitioners who have come to know the Nine-Letter Chakra very well within themselves, nothing known as base in this world will remain.

உலகத்தவர்களால் உயிர்கள் எனச் சொல்லப்படுகின்ற அனைத்து வகை உயிர்களையும் ஒரு கூட்டமாகவும் பல வகைகளாகவும் பிரித்துப் பாராமல் அனைத்தையும் இறைவனாகவே பார்க்கின்ற சாதகர்களை,

Such practitioners, who do not divide all the many kinds of beings that people of the world call living beings into one group or into many kinds, but see all of them as God alone,

அனைத்து உயிர்களும் இறைவியாகவே போற்றி வணங்கி அன்பு செலுத்தும்.

will be praised, worshipped and loved by all beings as though they were the Goddess herself.

உயிர்களால் வணங்கப்படும் நிலையை அடைந்து, நவாக்கிரி சக்கரத்தில் இருக்கும் சக்தியின் இயக்கத் தத்துவங்களுக்குத் தலைவியாகவே தாமும் ஆகிவிட்ட சாதகரின் மேல்,

Upon the practitioner who has attained the state of being worshipped by all beings and has himself become the mistress of the doctrines that govern the power within the Nine-Letter Chakra,

கொண்ட பக்தியாலும் அன்பாலும் அவரை வழிபடும் நல்ல உயிர்களாகப் பக்குவப்பட்ட அனைத்து உயிர்களுக்கும்,

and upon all the souls that have ripened into good souls devotedly and lovingly worshipping him,

கலந்திருக்கும் ஆசை, கோபம், மாயையால் ஏற்படும் மயக்கம் ஆகிய குற்றங்கள் அனைத்தும் நீங்கிவிடும்.

all the faults of desire, anger and the delusion caused by maya, which cling to them, will depart.

அதன்பிறகு, உயிர்களின் பிறவிக்குக் காரணம் என வேதங்கள் சொல்லுகின்ற, உயிர்களைச் சூழ்ந்திருக்கின்ற வினைகளும் அவற்றை விட்டு நீங்கிவிடும்.

After this, the karmas that surround such souls, which the Vedas name as the cause of a soul's birth, will also leave them.

நவாக்கிரி சக்கரத்தை சாதனை செய்கின்ற சாதகர், அதன் மூலம் தமக்குள் இருக்கின்ற அனைத்துத் தீமைகளையும் நீக்கி, தாம் உண்மையில் யார் என்பதை அறிந்துகொள்ள வல்லவராக இருக்கிறார்.

The practitioner who practices the sadhana of the Nine-Letter Chakra thereby removes every evil within himself and becomes capable of knowing who he truly is.

அதன் பயனாக, தமக்குள் எண்ணிப்பார்த்து அறிந்துகொண்ட இறைத்தன்மைகள் அனைத்தையும், குருவாக வீற்றிருந்து பிறருக்கு எடுத்துக் கூறவும் வல்லவராக அவர் இருக்கிறார்.

As a result, he also becomes capable of standing as a guru and teaching to others all the divine qualities that he has thought upon and come to know within himself.

அதன் பயனாக, இறைவன் தமக்காகத் தனியாக ஆடிய திருநடனத்தைக் கண்டு ரசித்த இறைவியையும் சாதகர் தமக்குள் தரிசித்து வணங்கவும்,

And as a result, he becomes able to behold and worship within himself the Goddess who delighted in watching the cosmic dance that God danced for himself alone,

மற்றவர்களால் வணங்கப்படும் தலைவனாகவும் அவர் ஆகிறார்.

and he becomes a leader who is worshipped by others.

மற்றவர்களால் வணங்கப்படும் தலைவனாகவே ஆகிவிட்ட சாதகர், அனைத்து உயிர்களுமாக இருக்கின்ற இறைவியாகவும் ஆகிவிடுவார்.

The practitioner who has himself become a leader worshipped by others will also become the Goddess who is all living beings.

இறைவனோடு எப்போதும் ஒன்றாக இணைந்திருந்து, அனைத்து உயிர்களுக்கும் வேண்டிய அனைத்துப் பொருள்களையும் உருவாக்கிய சக்தியாகவும் அவரே ஆகிவிடுவார்.

Ever joined as one with God, he will himself also become the power that created all the things needed by all living beings.

இவ்வாறு அனைத்தையும் உருவாக்குகின்ற சக்தியாகவே ஆகிவிட்ட சாதகரின் திருவடியை இறைவனாகவே போற்றி வணங்கி வழிபடும் அடியவர்களைவிட்டு,

From the devotees who praise and worship the sacred feet of the practitioner who has thus himself become the power that creates all things, treating him as God himself,

அனைத்து வினைகளும் விலகிப்போய், அவர்களும் புண்ணியனாகவே ஆகிவிடுவார்கள்.

all karmas will depart, and they too will become meritorious.

தமது திருவடிகளை இறைவனின் திருவடிகளாகவே பாவித்து வணங்குகின்ற அடியவர்களையும் புண்ணியர்களாக ஆக்குகின்ற பேறு பெற்ற குருநாதராக இருக்கின்ற சாதகர், அனைத்து உலகங்களோடும் சேர்ந்தே இருந்து,

The practitioner, who has attained the state of being the guru who makes even the devotees who worship his sacred feet as though they were God's own sacred feet meritorious, remains united with all the worlds,

அதிலுள்ள அனைத்து உயிர்களும் செய்கின்ற புண்ணியத்தின் பயனுக்கு ஏற்றவாறு அனைத்தையும் செயல்படுத்துகின்றவராகவும், அண்ட சராசரங்களில் இருக்கின்ற அனைத்திலும் கலந்திருந்து அவற்றைக் காணுகின்ற கண்களின் பார்வையாகவும் இருக்கிறார்.

and works all things according to the fruit of the merit that all beings within them perform, and is united with everything in the whole of creation, being the very sight of the eyes that behold it.

உலகம் முழுவதும் இருக்கின்ற அனைத்து உயிர்களோடும் நெருங்கி இருந்து, அவற்றின் பக்குவத்திற்கு ஏற்றபடி மழை போல் அருளுகின்றவராகவும் அவரே இருக்கிறார்.

He himself, remaining close to every living being throughout the world, also graces them like rain according to their readiness.

இவ்வாறு தமது சாதனையை இடைவிடாது தொடர்ந்து செய்துகொண்டே இருப்பதன் மூலம் அனைத்தையும் செயல்படுத்துகின்றவராகச் சாதகர் இருக்கிறார்.

And thus, by continuing his own sadhana without ceasing, the practitioner is one who sets all things in motion.

நவாக்கிரி சக்கரத்தில் அமைந்திருக்கும் விதையெழுத்துகளால் உருவாகும் சக்கர அமைப்பில், சாதகரும் சக்கரமாகவே இருப்பதைத் தமக்குள் நன்றாக அறிந்துகொள்ளும் சாதகர்கள்,

Practitioners who come to know well within themselves, within the arrangement of the chakra formed by the seed syllables set within the Nine-Letter Chakra, that they too are the chakra,

அனைவரும் தாம் காணுகின்ற அனைத்திலும் என்றும் இளமையுடன் அசையும் சக்தியாக இருக்கின்ற இறைவி ஒன்றாகக் கலந்திருப்பதைப் பார்ப்பார்கள்.

will all see the Goddess, the ever-youthful moving power, blended as one into everything they behold.

அது மட்டுமின்றி, இதைச் செவிமடுப்பவர்கள் அந்த இறைவியே அனைத்து உலகங்களாகவும் இருப்பதைத் தெரிந்துகொள்வார்கள்.

Further, those who heed what is said will come to know that this same Goddess is all the worlds.

அனைத்து உலகங்களுக்கும் பரந்து விரிந்திருக்கின்ற பிரகாசமான பேரொளியாகவும், அவை இருக்கின்ற ஆகாயமாகவும் அவளே இருப்பதைத் தெரிந்துகொள்வார்கள்.

They will know that she is the radiant great light spread out over all the worlds, and the very sky in which they exist.

அனைத்து உலகங்களுக்கும் பரந்து விரிந்திருக்கின்ற பேரொளியாக விளங்குகின்ற அசையும் சக்தியான இறைவி சாதகருக்குள் வந்து வீற்றிருந்தால்,

If the Goddess, the moving power who shines as the great light spread out over all the worlds, comes and dwells within the practitioner,

சாதகரின் மனம் பேரின்பத்தில் திளைத்திருக்கும்; அப்போது, அந்தப் பேரின்பத்திற்குக் காரணம் தாமே என்பதைச் சாதகருக்குக் காண்பித்துத் தெளிவுபடுத்துகிறாள் இறைவி.

his mind will be immersed in supreme bliss, and she then shows and makes clear to the practitioner that she herself is the cause of that bliss.

அது மட்டுமின்றி, நவாக்கிரி சக்கரத்தில் இருக்கும் உண்மைப் பொருளை உணர்த்துகின்ற அருளையும் உருவாக்கி சாதகருக்கு அளிக்கிறாள்.

Further, she also creates and grants to the practitioner the grace that reveals the true substance within the Nine-Letter Chakra.

இவை அனைத்தையும், பேரொளியாக இருக்கின்ற இறைவியைத் தமக்குள் முழுவதுமாக அறிந்துகொண்ட சாதகர்களுக்கே இறைவி அருள்கிறாள்.

All of this, the Goddess grants only to the practitioners who have fully come to know within themselves the Goddess who is the great light.

இறைவியைத் தமக்குள் முழுவதுமாக அறிந்துகொண்ட சாதகர்கள், அவள் வீற்றிருக்கும் நவாக்கிரி சக்கரத்தைத் தமக்குள்ளேயே பூஜித்து வந்தால்,

If practitioners who have fully come to know the Goddess within themselves go on worshipping within themselves the Nine-Letter Chakra where she dwells,

உலகத்திலுள்ள அனைத்து வகைத் துன்பங்களையும் கண்டறிந்து அவற்றிலிருந்து விலகி இருக்க முடியும்.

they will be able to perceive every kind of sorrow there is in the world and remain apart from it.

இந்த நிலையை அடைந்த சாதகர்களைப் பகைவர்களைத் தடுத்து நாட்டு மக்களைக் காக்கின்ற பெரும் அரசர்களும் அவர் இருக்கும் இடம் தேடிவந்து வணங்குவார்கள்.

Even great kings, who defend their lands and guard their people from enemies, will seek out and come to the place of practitioners who have attained this state and worship them.

அரசர்களும் வந்து வணங்கினாலும், உலகப் பற்றில்லாமல் இறை நினைப்பிலேயே திளைத்திருக்கின்ற அவர்களின் சிந்தனைக்குள் எந்தவிதத் துன்பகரமான எண்ணங்களும் வராமல், அவர்கள் எப்போதும் பேரின்பத்திலேயே இருப்பார்கள்.

And even though kings come and worship them, no sorrowful thought will ever enter their minds, free of worldly attachment and immersed in the thought of God, and they will always dwell in supreme bliss.

இறை நினைப்பிலேயே திளைத்திருக்கின்ற சாதகர்களின் சிந்தனைக்குள் எந்தவிதத் துன்பகரமான எண்ணமும் இல்லை; பாடல் #1344 இல் சொல்லியிருப்பதைப் போலவே, தங்கநிறத்தில் பிரகாசிக்கும் ஒளிபொருந்திய உடலும் அவருக்கு உண்டு.

No sorrowful thought remains in the minds of practitioners immersed in the thought of God; as said in verse 1344, they also have a radiant body shining with golden light.

ஒளிபொருந்திய சாதகர் இருக்கும் இடத்தில் மாபெரும் பாதகங்கள் எதுவும் இல்லை; ஏனெனில் அவரைச் சுற்றி எந்த உயிரும் இன்னொரு உயிரைக் கொல்லுகின்ற எண்ணமே இல்லாமல் இருக்கும்.

Where such a radiant practitioner dwells, no great calamity occurs, because no living being around him harbours even the thought of killing another.

இந்த உலகில் வாழ்கின்ற அசையும் உயிர்கள் அனைத்தையும் பலவகைகளாகப் பிரித்துப் பாராமல் இறை அம்சமாகவே அவர் பார்க்கிறார்.

He looks upon all the moving beings that live in this world not as divided into many kinds but as a portion of God alone.

இவ்வாறு நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சேர்ந்திருக்கின்ற சாதகர்களுக்கு முடிவு என்பதும் இல்லை.

And thus there is no end for the practitioners who remain united with the Nine-Letter Chakra.

நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சேர்ந்திருக்கின்ற சாதகர்கள் எப்போதும் அனைத்துத் திசைகளுக்கும் பரவிச்செல்லும் ஒளியாகவே இருப்பார்கள்.

Practitioners who remain united with the Nine-Letter Chakra will always be a light that spreads to every direction.

இதுவரை பல பிறவிகளாக அவர்களைத் தொடர்ந்துவருகின்ற உச்ச வினைகள், இனிமேல் தொடராமல் அழிந்து, அவர்களுக்கு எந்த வினையும் இல்லாமல் ஆகிவிடும்.

The towering karmas that have followed them through many births until now will cease to follow them any further and will be destroyed, leaving them free of any karma.

அவர்களுக்குள் இருந்து வேகமாக மேலெழுந்துவருகின்ற ஞானமாகிய ஒளியானது உலகம் முழுவதும் பரந்து விரியும்.

The light of wisdom that rises swiftly from within them will spread throughout the whole world.

அதன்பிறகு, தம்மை நாடிவரும் தகுதியானவர்களுடைய மாயை என்னும் இருளை அழித்து ஞானமாகிய ஒளியைக் கொடுக்கின்றவர்களாக அச்சாதகர்கள் இருப்பார்கள்.

And after this, such practitioners will be ones who destroy the darkness of illusion in the worthy people who seek them out, and give them the light of wisdom.

தகுதியானவர்களுக்கு மாயையை அழித்து ஞானத்தைக் கொடுக்கின்ற சாதகர்களுக்குள் இருக்கின்ற ஒளிமயமான நவாக்கிரி சக்கரத்தை முறைப்படி அமைத்துத் தியானித்தால்,

If practitioners, who destroy illusion and give wisdom to those who are worthy, arrange in due order and meditate upon the radiant Nine-Letter Chakra within themselves,

அது உள்ளுக்குள் பேரின்பத்தைக் கொடுக்கும்; இந்த நவாக்கிரி சக்கரத்தைத் தமக்குள் கண்டறிந்துகொள்ளும் சாதகர்களுக்கு,

it will grant supreme bliss within; for practitioners who come to discern this Nine-Letter Chakra within themselves,

உண்மைப் பொருளைத் தெளிவுபடுத்துவதாகவும், உண்மை ஞானத்தைக் கொடுப்பதாகவும், எண்ணங்கள் தெளிவுபெறும் அறிவைக் கற்றுத் தருகின்ற இடமாகவும் அதுவே இருக்கும்.

it will itself be the one that makes the true substance clear, that gives true wisdom, and that is the very place that teaches the discernment by which thoughts grow clear.

அது மட்டுமின்றி, இறைவனின் எழுத்து வடிவான ஐந்து அட்சரங்களைக் கொண்ட 'நமசிவாய' மந்திரமாகவும் அதுவே இருக்கிறது.

And besides this, it is itself the five-syllabled mantra "Namasivaya," God's own form in letters.

நவாக்கிரி சக்கரத்தில் இருக்கும் அசையும் சக்தியாகிய பராசக்தியே, அசையா சக்தியாகிய சதாசிவமூர்த்தியின் சரிபாதியான இறைவியாக இருக்கிறாள்.

Parasakti, the moving power within the Nine-Letter Chakra, is the Goddess who is the equal half of Sadashivamurti, the unmoving power.

அவளே இறைவனின் ஐந்து முகங்களில் கீழ்நோக்கிய முகமாகிய அதோமுகத்தில், அண்ட சராசரங்களையும் அதிலுள்ள அனைத்தையும் தாங்கியிருக்கின்ற அறிவாகவும் இருக்கிறாள்.

She is also the awareness that, in Adhomukham, the downward-facing one among God's five faces, upholds the whole of creation and everything within it.

அவளே, புலன்களின் மூலம் உயிர்கள் உணர்கின்ற சுவை, பார்வை, தொடுகை, கேள்வி ஆகிய உணர்வுகள் அனைத்தையும் அறிகின்ற ஞானத்தைத் தனக்குள் கொண்டிருக்கிறாள்.

She holds within herself the wisdom by which living beings know all the senses through which they perceive: taste, sight, touch and sound.

அவளே அண்ட சராசரங்களில் உள்ள அனைத்து உயிர்களையும் தனக்குள் தாங்கிக்கொண்டு இருக்கிறாள்.

And she it is who upholds within herself every living being in all of creation.

அனைத்து உயிர்களையும் தனக்குள் தாங்கி அனைத்துமாகவே இருக்கின்ற இறைவி, அண்ட சராசரங்களில் இருக்கின்ற உலகங்கள் அனைத்தையும் தனக்குள் கொண்டும் இருக்கிறாள்.

The Goddess, who upholds all living beings within herself and is thus all things, also holds within herself all the worlds that exist in all of creation.

அவளே சாதகர்களுக்கு உள்ளேயும் அனைத்துமாகி அவர்களுக்குள் முழுவதும் நிறைந்து நிற்கிறாள்.

She is also within practitioners, being all things, and stands filling them completely within.

அவளே பஞ்சபூதங்களில் நிலத்தின் உள்ளேயும், நீரின் உள்ளேயும், நெருப்பின் உள்ளேயும், காற்றின் உள்ளேயும், ஆகாயத்தின் உள்ளேயும் இருக்கிறாள்.

She is within earth, within water, within fire, within air and within the sky, the five elements.

அவளே சாதகர்களின் கண்ணின் உள்ளேயும், அவர்களின் உடலுக்கு உள்ளேயும் வீற்றிருக்கிறாள் என்பதை, நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சாதனை செய்யும் சாதகர்களால் தரிசிக்கவும் முடியும்.

And she it is who dwells within the practitioners' own eyes and within their very bodies, and this the practitioners who perform the sadhana of the Nine-Letter Chakra are able to behold.

நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சாதனை செய்யும் சாதகர்களால் இறைவி உயிர்களோடு ஒன்றாகக் கலந்துநின்று செய்கின்ற அனைத்துச் செயல்களையும் தரிசிக்க முடியும்.

Practitioners who perform the sadhana of the Nine-Letter Chakra are able to behold every action that the Goddess performs while remaining blended as one with living beings.

அது மட்டுமின்றி, உயிர்களின் எண்ணங்களுக்கு உள்ளே இறைவி இருக்கும் தன்மையையும் தரிசிக்க முடியும்.

Further, they are able to behold her presence within the very thoughts of living beings.

அதேபோல, உயிர்களோடு ஒன்றாகக் கலந்துநின்று அவற்றுக்கு ஏற்ற நல்வழியில் இறைவி செல்ல வைப்பதையும் தரிசிக்க முடியும்.

Likewise, they are able to behold how, remaining blended as one with living beings, she leads them along the good path fitting for them.

இதனால், எண்ணங்களில் எப்போதும் இறைவியை வைத்துத் தியானித்திருக்க வேண்டும் என்று பாடல் அறிவுறுத்துகிறது.

And thus, the verse counsels, one should always keep the Goddess in one's thoughts and remain in meditation upon her.

எண்ணங்களில் எப்போதும் இறைவியை வைத்துத் தியானித்திருக்கும் சாதகர்கள், தாம் சாதனை செய்கின்ற இடத்திலிருந்தே ஏழு வகை உலகங்களையும் ஒரே உலகம்போல் ஒன்றாகப் பார்க்கின்ற உள்ளத்தைப் பெறுகிறார்கள்.

Practitioners who keep the Goddess always in their thoughts and remain in meditation upon her gain a mind that sees the seven kinds of worlds as though one, right from the place where they perform their sadhana.

இவ்வாறு அனைத்து உலகங்களையும் ஒன்றாகவே பார்க்கின்ற சாதகர்கள், அனைத்தோடும் கலந்து தாமாகவே ஆகிவிடுவார்கள்.

Practitioners who thus see all the worlds as one merge with everything and become one with it.

உலகில் பலவாறாக இருக்கின்ற தன்மைகள் அனைத்தையும் ஒன்றாகவே எடுத்துக்கொள்வார்கள்.

And they take all the differing natures that exist in the world as one alone.

இதனால் உயிர்களிடமிருந்து கொடுமையான வினைகளைப் பிரித்து, நவாக்கிரி சக்கரத்தில் இருக்கின்ற உண்மையை உணர்த்துகின்ற உண்மைப் பொருளாகவே சாதகரும் ஆகிவிடுவார்.

Because of this, they separate the cruel karmas from living beings and themselves become the true substance that reveals the truth held within the Nine-Letter Chakra.

நவாக்கிரி சக்கரத்தில் இருக்கின்ற உண்மையை உணர்த்துகின்ற உண்மைப் பொருளாகவே ஆகிவிட்ட சாதகருக்குள் இருக்கும் நவாக்கிரி சக்கரம் முறைப்படி அமைந்திருக்கும்.

The Nine-Letter Chakra within the practitioner who has himself become the true substance revealing the truth held within it will be arranged in due order.

சாதகருடன் எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கின்ற இந்தச் சக்கரத்தின் பொருள், அவருடன் கலந்திருந்து அவருக்குள்ளிருந்து எழுந்துவரும்.

The substance of this chakra, which is always united with the practitioner, blends with him and rises up from within him.

இவ்வாறு எழுந்துவரும் இந்தச் சக்கரமானது, உலகில் தானாகவே நிற்கின்ற பொருளாக ஆகும்; அமுதேஸ்வரி

This chakra, thus rising up, becomes the substance that stands of itself in the world; Amriteswari,

நன்மைகள் கொடுப்பதற்காக மாறுகின்ற அமிழ்தத்தின் தன்மைக்குத் தலைவியாக இருக்கின்ற இறைவி, நன்மைகள் அனைத்தும் தருகின்ற இந்தச் சக்கரத்தின் நடுவிலும் வீற்றிருக்கிறாள்.

the Goddess who is mistress of the nature of that nectar which turns to grant blessings, dwells also in the very centre of this chakra that grants every blessing.

நவாக்கிரி சக்கரத்தின் நடுவில் வீற்றிருக்கின்ற இறைவியின் திருவடிகளே, சக்கரத்திற்குள் சக்தியூட்டமாக மாறியிருக்கின்ற பீஜ மந்திர எழுத்துக்களான அமிழ்தத்திற்குத் தலைவியாகவும் அந்த இறைவியே இருக்கிறாள்.

The sacred feet of the Goddess enthroned in the centre of the Nine-Letter Chakra belong to that same Goddess who is mistress of the nectar that is the empowered seed-mantra syllables within the chakra.

அவளது அருளால் சக்தியூட்டம் பெற்ற அந்தப் பீஜ மந்திர எழுத்துகளை, அனைவருக்கும் நன்மை பயக்கும் வகையில் சாதகர் வெளியிடும்போது,

When the practitioner sends forth those seed-mantra syllables, empowered by her grace, in a manner that brings good to all,

தினந்தோறும் பலவிதமான புதுமையான நன்மைகள் தம்மைச் சுற்றி நடப்பதைச் சாதகர்கள் காண்பார்கள்.

practitioners will witness many kinds of new blessings happening around them day after day.

அதனால் பயனடைந்தவர்கள் சொல்லுகின்ற புகழ்ச்சிகளையும் அவர்கள் கேட்பார்கள்.

And they will hear the praise spoken by those who have benefited.

சாதகர்கள் தமக்குள் இருக்கும் நவாக்கிரி சக்கரத்திலிருந்து உத்வேகமாக எழுந்துவரும் பேரொளியைத் தரிசித்தபின்,

After practitioners behold the great light rising with force from the Nine-Letter Chakra within them,

தமது உடலுக்குத் தேவையான இடம் என்ற ஒன்றும் இவ்வுலகில் இல்லாமல் போவதை அவர்கள் காண்பார்கள்; அதன்பிறகு, காலத்தைக் குறிக்கின்ற அடையாளங்கள் அனைத்தும் இல்லாமல் போய்விடும்.

they will see that there is no longer any place in this world that their own body requires; after that, every marker that indicates time will cease to apply.

சாதகர்களும் தமது உடலைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய எந்தத் தேவையும் இல்லாமல் இருப்பதைக் காண்பார்கள்; இறைவனை அடைய வேண்டுமென்று சாதகரை நாடிவரும் உயிர்களுக்கு, இறைவனை அடையும் வழிகள் எவை என்று தமக்குள் கண்டறிந்து, அவற்றைத் தகுதியானவர்களுக்குக் கொடுப்பார்கள்.

Practitioners will also see that they have no need at all to depend upon their body; and for the souls who seek out the practitioner desiring to reach God, they will discern within themselves what the paths to reaching God are, and give them to those who are worthy.

சாதகரின் எண்ணங்கள் வழியாகத் தம்மைச் சுற்றி மந்திர அதிர்வலைகளை அனுப்பிய எல்லா இடத்திலும், இறைவனை அடைய நாடிவரும் உயிர்களைச் சுற்றிக் காடுபோலச் சூழ்ந்திருக்கும் கொடிய வினைகள் இல்லாமல் போவதையும் அவர்கள் காண்பார்கள்.

And wherever they have sent forth mantra vibrations around themselves through their own thoughts, they will also see that the cruel karmas, which surround like a forest the souls seeking to reach God, cease to exist.

சாதகரின் எண்ணங்கள் வழியாகத் தம்மைச் சுற்றி மந்திர அதிர்வலைகளை அனுப்பிய எல்லா இடத்திலும், நவாக்கிரி சக்கரத்திலிருந்து வருகின்ற அழிவில்லாத இறைசக்தியால் கொடுமையான வினைகள் அனைத்தும் கெட்டு அழிந்துபோகும்.

Wherever practitioners have sent forth mantra vibrations around themselves through their thoughts, all the cruel karmas will be corrupted and destroyed by the imperishable divine power coming from the Nine-Letter Chakra.

சாதகர் இதுவரை கற்றுக்கொண்ட அனைத்து விஷயங்களையும் ஞாபகமாக வைத்திருந்த எண்ணங்களின் சேமிப்பு அனைத்தும் அழிந்துபோய், அந்த இடம் வெற்று இடமாக ஆகிவிடும்.

The whole store of thoughts in which the practitioner had kept in memory all that he had learned until now will be destroyed, and that place will become an empty space.

அனைத்து இடத்திலும் இருக்கின்ற சாதகருக்கு, ஒன்றோடொன்று வேறுபடுத்திப் பார்க்கின்ற இடம் என்று எதுவும் இல்லாமல் போய்விடும்; அதனால் வழிகள் என்று எதுவும் இல்லாமலும், தான் என்கிற உடலோ மனமோ எண்ணமோ எதுவும் இல்லாமலும் அவர் இருப்பார்.

For the practitioner, who is now present in every place, there will remain no place that he distinguishes from another; because of this, there will be no paths he must travel, and he will have nothing that could be called a body, mind or thought of his own.

அதன்பிறகு, அவரைச் சுற்றியிருக்கின்ற உலகம் என்ற இடங்கள் எதுவும் இல்லாமல் போய்விடும். ஆகவே, எந்தவிதமான மனச்சோர்வோ சலிப்போ அடையாமல், சாதகர்கள் தாம் செய்கின்ற சாதனையைத் தொடர்ந்து சமாதி நிலையில் செய்துகொண்டே இருக்க வேண்டும்.

After this, the places that make up the world surrounding him will cease to exist. And so, without falling into any weariness or boredom because of this, practitioners should continue their own sadhana and remain in the state of samadhi.

சாதகர் சமாதியில் இருந்து இடைவிடாது செய்கின்ற சாதனையால், ஏழு வகைப் பெருங்கடல்களிலும் ஏழு வகை உலகங்களிலும் அவரால் இருக்க முடியும்.

Through the sadhana that the practitioner performs without ceasing while in samadhi, he becomes able to be present in the seven great oceans and in the seven worlds.

அவரது உள்ளத்தில் நினைத்த அனைத்து விஷயங்களும் அந்தக் கணத்திலேயே அவரது எண்ணத்திற்கு ஏற்றவாறே நடக்கும்.

Everything he thinks within his mind will happen that very instant, according to his thought.

அப்போது, சாதகர் பெற்ற அருள்நிலை எப்போதும் மாறாமல் நிலையாக இருப்பதை அவர் கண்டு உணர்வார்.

He will then behold and realize that the state of grace he has attained remains ever unchanging and constant.

அதன்பிறகு, உச்சத்திலிருந்து அனைத்தையும் விளங்கவைக்கின்ற பேரொளியாகவும் சாதகரே இருக்கிறார்.

And after this, the practitioner himself becomes the great light that, from the summit, makes all things manifest.

இடைவிடாது சாதனை செய்து அனைத்தையும் விளங்கவைக்கின்ற பேரொளியானது முறைப்படி அமைந்திருக்கிறது.

The great light, which through unceasing sadhana makes all things manifest, is itself arranged in due order.

அந்தப் பேரொளியே நவாக்கிரி சக்கரமாகவும், அதற்குள் இருக்கின்ற உண்மைப் பொருளாகவும் இருக்கிறது.

That same great light is itself the Nine-Letter Chakra and the true substance held within it.

இவ்வாறு பேரொளியாக இருக்கின்ற நவாக்கிரி சக்கரத்தில், மின்னல் போன்ற மாபெரும் சக்தியாக இருக்கின்ற இறைவியே அந்தப் பேரொளியாகவும் இருக்கிறாள்.

And within this Nine-Letter Chakra that is the great light, the Goddess, the mighty power like lightning, is herself that very light.

இதைச் சாதகர்கள் தெரிந்துகொள்வார்கள்.

This the practitioners will come to know.

உச்ச நிலையில் வருகின்ற பேருண்மையான பரம்பொருளைச் சொல்ல முயன்றால்,

If one tries to speak of the supreme, true reality that comes at that highest state,

அதுவே மென்மையான இயல்பு கொண்ட இறைவியாகவும் இருக்கின்றது.

that very reality is itself the Goddess of gentle nature.

சாதகரின் உடலுக்குள் நிலைபெற்று நிற்கின்ற உண்மையான ஞானத்தின் பரம்பொருளை

The true wisdom-reality that stands established within the practitioner's body,

தமக்குள் உணர்ந்து தெரிந்துகொண்டிருப்பவர்களே தெளிவு பெற்றவர்கள் ஆவார்கள்.

only those who realize and know it within themselves become the ones who have gained clarity.

சாதகர்கள் தமக்குள் உணர்ந்து தெரிந்துகொள்கின்ற இறைவி தாமே ஆகாயமாகவும், அதிலுள்ள அனைத்திலும் நிறைந்தும் இருக்கின்றவள்.

The Goddess whom practitioners realize and know within themselves is herself the sky, and also fills everything within it.

அவளே ஆகாயத்திற்கும் மேலான பரவெளியாகவும் இருக்கின்றவள்.

She herself is the vast space beyond even the sky.

அவளே அனைத்தையும் உருவாக்கி, அவற்றின் வினை முடிந்தபின் அழிக்கின்றவள்.

She herself creates all things and, once their karma is spent, destroys them.

அவளே அனைத்திலும் கலந்திருக்கின்றவளாகவும், அண்டசராசரத்தில் உள்ள அனைத்துமாகவும் இருக்கின்றாள்.

She herself remains merged in everything, and is also everything that exists in the whole created universe.

அண்டசராசரத்தில் உள்ள அனைத்துமாகவும் இருக்கின்ற இறைவியே, அந்த அண்டசராசரத்தின் உள்ளே அளவிட்டுச் சொல்ல முடியாத அளவிற்கு அரியவளாக இருக்கின்றாள்.

The Goddess who is everything in the whole created universe is, within that very universe, one so rare that she cannot be measured or told.

உடலுக்கு உள்ளே இருக்கின்ற மிகப் பெரும் ஆகாயமாகிய மனத்தையும் இறைவியே கண்டு கொண்டு இருக்கின்றாள்.

She herself watches over the vast sky that is the mind within the body.

நவகுண்டமாகிய உடலுக்குள் இருந்து அதை இயக்குகின்ற பல விதமான இயக்கங்களைப் பார்த்து உணர்ந்துகொண்டாலும்,

Even when one observes and comes to understand the many workings that move within the body of the nine cavities,

அந்த உடலுக்குள் வீற்றிருக்கின்ற இறைவி உடலோடு கலந்திருக்கின்ற தன்மையை யாரும் அறிந்துகொள்வதில்லை.

no one comes to know the way in which the Goddess, who dwells within that body, remains merged with it.

இறைவி உடலோடு கலந்திருக்கின்ற தன்மையை அறியாதவர்கள், பெருங்கடல்களால் சூழப்பட்ட உலகங்கள் எல்லாவற்றிலும் சென்று இறைவியைத் தேடி அலைகிறார்கள்.

Those who do not know the way in which the Goddess remains merged with the body go wandering in search of her through all the worlds surrounded by the great seas.

தமது உடலுக்கு இறப்பு என்ற ஒன்று இருப்பதை அறியாதவர்கள், உடலோடு உயிர் ஒன்றாகக் கலந்திருப்பது போலவே இறைவியும் கலந்திருக்கிறாள் என்கிற சிறப்பான உண்மையை அறியாதவர்களாக,

Not knowing that death is a thing that awaits their own body, and not knowing the special truth that the Goddess remains merged with them just as the life within is merged with the body,

பல வித தேவர்களைத் தேடிச் சென்று வாழ்க்கையை வீணடிக்கிறார்கள்.

they go searching after many kinds of deities and waste their lives.

இவர்கள் தேடி அலையும் அனைத்துத் தேவர்களுக்கும் தலைவியாக இறைவியே இருக்கின்றாள் என்பதை அறியாதவர்களாகவே பலவித குழப்பங்களுக்கு ஆளாகிறார்கள்.

Not knowing that the Goddess herself is the mistress of all the deities they wander after, they fall prey to confusion of many kinds.

சாதகர்கள் நவாக்கிரி சக்கரத்தில் சாதகம் செய்யும்போது, தமக்குள்ளிருந்து தானாகவே எழுந்து மேலே வருகின்ற அந்தச் சக்கரத்தைப் பற்றிச் சொல்லப்போனால்,

When practitioners perform sadhana on the Navakshari Chakra and speak of this chakra that rises up by itself from within them,

தமது மனத்தையும் புத்தியையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து, முறைப்படி மானசீகக் கோடுகளால் அச்சக்கரத்தை அமைக்க வேண்டும்.

they must, by uniting mind and intellect together, form that chakra with mental lines drawn in the proper method.

அதன்பிறகு, அந்தக் கோடுகளிலிருந்து கிடைக்கின்ற அமிழ்தைப் பார்த்துத் திகைத்துப்போய் நிற்காமல்,

After that, rather than being bewildered by the nectar that comes from those lines,

சக்கரத்தில் உள்ள அறைகள் அனைத்திலும் தம்மையே ஒன்றாகக் கலந்து, மனத்தை அவற்றுடன் ஒன்றி நிறுத்த வேண்டும்.

they must merge themselves as one with every chamber of the chakra, and hold the mind fixed as one with them.

சாதகர் மனம் ஒன்றியிருக்கின்ற நவாக்கிரி சக்கரத்தை ஜெபம் செய்யும்போது, வெள்ளி போன்ற வெண்மை நிற ஒளியைக் கொண்டிருக்கும் சாதகரின் உடல்,

When a practitioner whose mind has become one with the Navakshari Chakra recites it, the practitioner's body, which carries a white light like silver,

அவரது மனமும் அறிவும் முழுமை பெற்றபின் தங்க நிற ஒளியாக மாறிப் பிரகாசிக்கும்.

will change into a golden light and shine once mind and understanding have reached fullness.

அப்போது சக்கரத்தில் சக்தியேற்றம் பெற்று முழுமையடைந்திருக்கும் கோடுகள் சாதகரின் உடலோடு ஒன்றாகக் கலந்து செழுமை பெறும்.

At that time, the lines of the chakra, having gained power and reached fullness, will merge as one with the practitioner's body and grow rich.

அதன்பிறகு, அம்பலத்தில் இறைவனோடு சேர்ந்து ஆடுகின்ற இயல்பு கொண்ட இறைவியின் மந்திர எழுத்துக்களாக, சக்கரத்தில் இருக்கும் பீஜங்கள் அனைத்தும் தமது சக்தி குறையாமல் எப்போதும் பசுமையாக நிலைத்து நிற்கும்.

After that, as the mantra letters of the Goddess whose nature it is to dance together with the Lord in the sacred hall, all the seed syllables in the chakra will stand ever fresh and green, their power never diminishing.

நவாக்கிரி சக்கரத்தை வரைவதற்கு ஏற்ற பொருளின் மேல் நீங்கள் அச்சக்கரத்தை எழுத வேண்டும்.

You must write the Navakshari Chakra upon a material fitting for it.

அதற்கு ஏற்றபடி தயார் செய்யப்பட்ட தகட்டின் மேல் அதை வைத்து, சக்கரத்தின் அறைகள் அனைத்திலும் அதற்குரிய பீஜங்களை எழுதி நிரப்பிய பின்,

Having placed that upon a plate duly prepared for it, and having filled every chamber of the chakra with its own seed syllables,

முறைப்படி தயாரிக்கப்பட்ட நெய்யுடன் கலந்து, மரக்கட்டைகளை வைத்து ஹோமம் செய்து,

mixing with ghee prepared in the proper manner and setting sacred wood in place, you must perform the fire offering,

தகட்டில் எழுதிய பீஜங்களையே நன்கு தியானித்து, மீண்டும் மீண்டும் ஜெபித்து ஹோமத்தில் சமர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

and, meditating well upon the seed syllables written on the plate and chanting them again and again, you must offer them up in the fire.

பாடல் #1366 இல் சொன்ன முறைப்படி சாதகர் சாதகத்தால் சக்தியேற்றிய தகட்டை எவ்வித குற்றமும் தீய எண்ணமும் இல்லாமல் சாதகர் கைவரப் பெற்றால்,

As the previous verse says, if the practitioner comes to hold the plate empowered through the sadhana without any fault or evil thought in it,

அவர் தியானத்தில் இருக்கும் அனைத்து நாட்களிலும் பேரின்பமே கிடைத்துக்கொண்டிருக்கும்.

then supreme bliss will be gained on every day the practitioner remains in meditation.

சாதகர் ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கும் மந்திரங்களும் நான்முகன் என்னும் பிரம்மனின் படைத்தல் தொழிலுக்கு நிகரான சக்தி மந்திரத்திற்கு நிகராக வரப் பெறும்.

The mantras the practitioner recites will also come to equal in power the mantra of Brahma of the four faces, who is equal to the work of creation itself.

அதன்பிறகு அந்த மந்திரத்தின் சக்தியின் இயல்பை சாதகர் முழுமையாகப் பெற்றுவிட்டால், சாதகரும் சிவனைப் போலவே அன்பாளனாகவும் அருளாளனாகவும் ஆகிவிடுவார்.

After that, once the practitioner has fully gained the nature of that mantra's power, the practitioner too will become, like Shiva, one who is loving and one who grants grace.

அபிஷேகம் செய்வதற்கு ஏற்ற தூய்மையான பொருள்கள் ஒன்பதையும்

Nine pure substances fitting for the anointing,

ஒன்றாகச் சேர்த்து,

must be brought together as one,

பாடல் #1367 இல் சொன்னபடி சாதகர் சாதகத்தால் சக்தியேற்றிய தகட்டின் மேல் வைத்து

and, as the previous verse says, poured over the plate the practitioner has empowered through the sadhana,

அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும்.

to perform the anointing.

பாடல் #1368 இல் சொன்னபடி சாதகர் சாதகத்தால் சக்தியேற்றி வைத்திருக்கும் தகட்டோடு, மாபெரும் தவமாக மனத்தை ஒருநிலைப்படுத்தி வேறெதையும் சிந்திக்காமல், அதையே மானசீகமாக உள்ளுக்குள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும்.

As the previous verse says, one must, as a great austerity, fix the mind upon the plate empowered through the sadhana, thinking of nothing else, and watch it in the mind alone within oneself.

அப்போது, மார்புக் கச்சையால் கட்டப்பட்ட பேரழகும் அமிர்தமும் பொருந்திய இரு மார்பகங்களைக் கொண்டு, தகட்டுடன் சக்தியாகக் கலந்து, அதிலிருந்து பேரொளியாக எழுகின்ற என்றும் மாறாத இளமை பொருந்திய இறைவியைக் காணலாம்.

At that time, one may behold the Goddess of unchanging, ever-fresh youth, who rises as a great light from the plate, merged with it as power, bearing two breasts bound by a chest-band, breasts of great beauty that give forth nectar.

அதன்பிறகு சாதகர் செய்யும் சாதகத்தின் அளவிற்கு ஏற்றபடி, தகட்டோடு கலந்திருக்கும் இறைவியின் அருளால் நவாக்கிரி சக்கரத்திற்கான மந்திரம் சாதகருக்குள் உருவாகும்.

After that, according to the measure of the practitioner's own sadhana, by the grace of the Goddess merged with the plate, the mantra for the Navakshari Chakra will take form within the practitioner.

அந்த மந்திரம் இருக்கும் தன்மையிலிருந்து சிறிதும் மாறாமல், மானசீகமாக ஜெபித்து, அதையே தொடர்ந்து சிந்தித்திருக்க வேண்டும்.

That mantra must then be recited mentally without the slightest change from its own nature, and kept in continuous thought.

பாடல் #1369 இல் சொன்னபடி, தமக்குள்ளிருந்து கிடைத்த நவாக்கிரி மந்திரத்தையே சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கும் சாதகரின் எண்ணங்களுக்குள்,

As the previous verse says, within the thoughts of a practitioner who is absorbed in the Navakshari mantra received from within,

பிரகாசமான ஒளியைத் தருகின்ற ஜோதி வடிவமாகவும், எமது தந்தையான இறைவனின் அம்சத்தில் ஆறு கைகளைக் கொண்ட வடிவமாகவும் இறைவி தோன்றுகிறாள்.

the Goddess appears as a form of radiant light, in the aspect of our father the Lord, bearing six arms.

அந்த ஆறு கைகளிலும் தீச்சட்டி, திரிசூலம், அங்குசம், பாசக் கயிறு, வில், அம்பு ஆகிய ஆறு ஆயுதங்களோடு,

In those six arms she holds the six weapons, a pot of fire, a trident, a goad, a noose, a bow and an arrow,

சாதகரின் முந்தைப் பிறவிகளிலிருந்து தொடர்ந்து வருகின்ற மும்மல இருள் அஞ்சி விலகும்படி, பேரொளியாக எழுந்து சாதகரின் சிந்தனைக்கு முன்பாக நிற்கின்றாள் இறைவி.

and, so that the threefold darkness of impurity carried forward from the practitioner's earlier births flees in fear, she rises as a great light and stands before the practitioner's thought.

பாடல் #1370 இல் சொன்னபடி, நவாக்கிரி சக்கரத்தில் இறைவியின் அம்சமாக அறுபத்துநான்கு சக்திகள் இருக்கின்றார்கள்.

As the previous verse says, sixty-four saktis, an aspect of the Goddess, stand in the Navakshari Chakra.

இந்த அறுபத்துநான்கு சக்திகளும் என்றும் இளமையுடன், எட்டு வகையாகவும் ஒவ்வொரு வகைக்கும் எட்டு பேராகவும் இருக்கின்றார்கள்.

These sixty-four saktis, who are ever youthful, exist in eight kinds, eight to each kind.

இவர்கள் அனைவரும், நவாக்கிரி சக்கரத்தின் நடுவில் வீற்றிருக்கும் இறைவிக்கு எதிர்ப்புறமாகவும் சக்கரத்தைச் சூழ்ந்தும், அதற்குப் பாதுகாப்பு வளையம் போல் இருக்கின்றார்கள்.

All of them stand facing the Goddess who is seated at the centre of the chakra, and surround the chakra like a ring that guards it.

இப்படிச் சக்கரத்தைச் சூழ்ந்து பாதுகாப்பு வளையமாக இருக்கின்ற அறுபத்துநான்கு சக்திகளும், தமது இரு கைகளிலும் வில்லும் அம்பும் ஏந்திக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

These sixty-four saktis, who thus surround the chakra as a guarding ring, hold a bow and an arrow in their two hands.

பாடல் #1371 இல் சொன்னபடி, தங்கள் கரங்களில் ஆயுதங்களுடன் நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சூழ்ந்திருக்கின்ற அறுபத்துநான்கு சக்திகளும், தங்க ஆபரணங்களுடன், சுருண்டு நீண்டிருக்கும் தலைமுடியையே தாங்கள் அணிந்திருக்கும் ஆடையாகவும், அக்னிக் கனலையே தமது திருமேனியாகவும் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

As the previous verse says, the sixty-four saktis who surround the Navakshari Chakra with weapons in hand wear golden ornaments, and take their own long, curling hair as the very garment they wear, and the flame of fire itself as their own sacred form.

இதைத் தமக்குள் கண்டறிந்த சாதகர்கள், அந்த அக்னிக் கனலாகிய உருவம் ஆதியிலிருந்தே இருக்கின்ற இறைவனின் ஜோதி உருவத்தோடு சரிசமமாகக் கலந்திருக்கும் இறைவியேயென்று,

Practitioners who come to see this within themselves can realize that this form of fiery flame is none other than the Goddess herself, equally merged with the Lord's own light-form that has existed from the beginning,

தமக்குள் இருக்கும் நவாக்கிரி சக்கரத்தின் நடுவில் ஜோதி வடிவில் வீற்றிருக்கிறாள் என்பதை உணர்ந்துகொள்ள முடியும்.

seated in a form of light at the centre of the Navakshari Chakra within them.

இப்படித் தமக்குள் வீற்றிருக்கும் இறைவியை உணர்ந்துகொள்ள முடிந்த சாதகர்களால் மட்டுமே, அவள் ஒருவளே தமக்குள் முழுவதும் சக்திமயமாகப் படர்ந்திருக்கிறாள் என்பதையும் அறிந்துகொள்ள முடியும்.

Only practitioners who are able to realize the Goddess seated thus within themselves can come to know further that she alone spreads throughout them entirely as power.

பாடல் #1372 இல் சொன்னபடி, சாதகர் தமக்குள் வீற்றிருக்கும் இறைவியை உணர்ந்தபின், அவளையே மனத்திற்குள் கண்டுகொண்டே தியானத்தில் வீற்றிருந்தால்,

As the previous verse says, once a practitioner has realized the Goddess seated within, if he remains in meditation beholding her in the mind alone,

இறைவியும் சாதகரோடு ஒன்றாகக் கலந்து அங்கிருந்தே சாதகருக்குப் பேரருள் கருணை பொழிவாள்.

the Goddess too will merge as one with him and, from there, pour down her supreme grace and compassion upon him.

அதன்பிறகு, சாதகருக்குள்ளிருந்து மலரைப் போல் மென்மையாக மலர்ந்தெழும் இறைவனின் அம்சமாகிய ஓசையையும், இறைவியின் அம்சமாகிய ஒளியையும் உருவாக்கி, அவர் காணும்படி அருள்வாள்.

After that, she will bring forth, so that he may behold them, the sound that is the Lord's own aspect and the light that is the Goddess's own aspect, both blossoming softly from within the practitioner like a flower.

அதன்பிறகு அந்த ஒளியும் ஓசையும் சாதகத்திற்கு ஏற்றவாறு இணங்கி, சாதகருக்குள்ளிருந்து எழுகின்ற நவாக்கிரி சக்கரத்தோடு சேர்ந்து செயல்படும்படி இறைவி அருள்வாள்.

After that, she will grant that this light and sound, falling into accord with his sadhana, act together with the Navakshari Chakra rising up from within him.

பாடல் #1373 இல் சொன்னபடி, இறைவியின் அருளால் சாதகருக்குள்ளிருந்து மலர்ந்தெழும் ஓசையும் ஒளியும் சாதகருக்கான வழியாக நின்று, இறைவனை அடைவதற்கு வேண்டிய தத்துவ ஞானத்தைக் கொடுக்கின்றன.

As the previous verse says, by the grace of the Goddess, the sound and light that blossom forth from within the practitioner stand as the way for him, and grant the wisdom of the tattvas needed to reach the Lord.

அவளே குருவாக வீற்றிருந்து, சாதகருக்குள் இருக்கும் குணங்களுக்கு ஏற்றபடியே நின்று காட்டி அருளுகிறாள்.

She herself stands as guru and shows the way, according to the qualities present within the practitioner.

அதன்பிறகு, சாதகரின் முதற் பிறவியிலிருந்தே தொடர்ந்து வரும் கருவழிப் பிறவிகளுக்கும் இனிமேல் எடுக்க வேண்டிய பிறவிகளுக்கும் காரணமான கர்ம வினைக் கணக்குகளை நீக்கி,

After that, she removes the reckoning of the karma that is the cause of the births carried forward through the womb from his very first birth and of the births yet to come,

முக்தி அடைவதற்கான பெரு வழியாக இருக்கின்ற இறைவனின் பேரொளி உருவத்தைக் காணும்படி செய்து அருள்வாள்.

and graciously brings him to behold the Lord's own form of great light, which is the great way to attain liberation.

பாடல் #1374 இல் சொன்னபடி, முக்தி அடைவதற்கான பெரு வழியாக இருக்கின்ற இறைவனின் பேரொளி உருவமானது, சாதகருக்குள் இருக்கும் சகஸ்ரதள தாமரை மலரின் நடுவில் சீரும் சிறப்பும் பொருந்திய பேரொளியாகத் திகழும் நிலையைத் தருகின்ற தலைவியாகிய இறைவியே,

As the previous verse says, the Lord's own form of great light, the great way to attain liberation, comes to shine as light in the centre of the thousand-petalled lotus within the practitioner, granted by the Goddess who is its mistress,

சகஸ்ரதளத்தில் இருக்கும் தாமரை மலரின் ஒளியாக இருக்கிறாள்.

and she herself is that light of the lotus of the thousand petals.

அவளது திருமேனி தங்கத்தைப் போலப் பிரகாசமாக ஜொலிக்கின்றது.

Her sacred form shines with the brightness of gold.

அவளே உலகத்திற்கு ஒளி தருபவளாக எங்கும் பரவி விரிந்து நிற்கின்றாள்.

She herself stands as the giver of light to the world, spread out and pervading everywhere.

பாடல் #1375 இல் சொன்னபடி, உலகமெங்கும் பரவி விரிந்திருக்கும் இறைவியின் திருக்கரங்கள் இரண்டிலும் தாமரை மலர்களை ஏந்திக்கொண்டிருக்கிறாள்.

As the previous verse says, the Goddess who is spread out and pervading everywhere in the world holds lotus flowers in two of her sacred hands.

மொக்குப் போல் குவிந்திருக்கும் அவளது வேறு இரு திருக்கரங்களும், அப்போதுதான் பறித்த மலர்களைப் போல மிகுந்த அழகு பொருந்தியிருக்கின்றன.

Her other two sacred hands, cupped like a bud, hold great beauty as though they were freshly plucked flowers.

மலர்ந்த மலர்களால் ஆன மாலையை அணிந்திருக்கும் அவளது திருமார்புகளில், முத்துக்களால் ஆன மாலையில் பவளத்தையும் பதித்து அணிந்திருக்கிறாள்.

Upon her sacred breasts, adorned with a garland of blossomed flowers, she wears a garland of pearls set with coral.

அவளது திருஇடைக்குக் கீழே இருக்கும் ஆடையில் நவரத்தின மணிகளைப் பதித்து வைத்திருக்கும் பேரழகுடன், நினைத்த அக்கணமே தோன்றுகிறாள்.

In the garment below her sacred waist she wears the nine gems set into it, and appears in that very moment one thinks of her, in this great beauty.

பாடல் #1376 இல் சொன்னபடி, தனது ஆடையில் நவரத்தின மணிகளைப் பதித்து வைத்திருக்கும் பேரழகுடன் நினைத்த அக்கணமே தோன்றும் இறைவி, தலையில் நவரத்தினக் கற்களால் ஆன கிரீடத்தை அணிந்தும், திருவடிகளில் சிலம்புகளை அணிந்தும்,

As the previous verse says, the Goddess, who appears the instant one thinks of her, in the great beauty of the nine gems set in her garment, wears upon her head a crown made of nine precious stones and anklets upon her sacred feet,

சாதகர்களின் நிலைக்கு ஏற்ப அருள்கின்ற என்றும் இளமையுடன் இருக்கிறாள். அவளைத் தமது மனத்திற்குள் பதிய வைக்கின்ற சாதகரைத் தவிர வேறு யாருக்கும் அவளது திருவருள் எளிதில் கிடைப்பதில்லை.

granting grace according to each practitioner's own state, ever youthful. Her sacred grace is not easily gained by anyone except the practitioner who fixes her within his own mind.

இறைவியின் தூய அன்பில் நிறைந்திருக்கும் சாதகரின் நெஞ்சத்திற்குள் நினைக்கின்ற அனைத்துமே இறைவியின் திருவருளாக ஆகிவிடும்.

Within the heart of a practitioner filled with the pure love of the Goddess, everything he thinks becomes her sacred grace itself.

இப்படித் தமது மனத்திற்குள் அவளை பதிய வைத்த சாதகர்கள், அவளது திருவடிகளைப் பணிந்து தொழுதால், அவர்கள் பணிந்த அன்றே இறைவி முக்தி அடையும் வழியாக ஆவாள்.

To practitioners who have thus fixed her within their mind and worship her sacred feet, she herself becomes, the very day they worship her, the way to liberation.

அனைத்திலும் பரவி விரிந்திருக்கும் இறைவி, சாதகருக்குள்ளிருந்து அவரது மும்மலங்களையும் அறுக்கின்ற சக்தியாக இருக்கிறாள்.

The Goddess, who is spread out and pervading everything, is the power that cuts away the three impurities from within the practitioner.

பாடல் #1371 இல் சொன்னபடி, அவளது அருளைச் சாதகர்க்குக் கொணர்ந்து கொடுக்கின்ற அறுபத்துநான்கு சக்திகளும், சாதகர் இருக்கும் நிலையில் அவரைச் சூழ்ந்திருந்து,

As verse 1371 says, the sixty-four saktis who bring her grace to the practitioner surround him where he stands,

பாடல் #1376 இல் சொன்னபடி மலர்ந்திருக்கும் தமது இரு கைகளிலும் தாமரை மலர்களைப் பல வகைகளில் ஏந்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

and, as verse 1376 says, hold lotus flowers in many ways in their two blossomed hands.

இவர்களின் அருளால் தம் சாதகத்தைச் சிறப்பாகச் செய்கின்ற சாதகர்கள் போற்றி வணங்குகின்ற, நவாக்கிரி சக்கரத்தில் உள்ள ‘ஶ்ரீம்’ என்னும் பீஜ மந்திரத்தின் பலனாகவே இறைவி இருக்கிறாள்.

The Goddess herself is the very fruit of the seed mantra 'Srim' in the Navakshari Chakra, which the practitioners who, aided by the grace of these saktis, carry on their sadhana with excellence, worship and praise.

பாடல் #1378 இல் சொன்னபடி, நவாக்கிரி சக்கரத்தோடு ஒன்றியிருந்து, அதிலுள்ள பீஜ மந்திரங்களின் பலனை அளிக்கும் சக்தியாகிய இறைவியை மட்டும் நினைத்துக்கொண்டு,

As the previous verse says, if one thinks only of the Goddess, the power that grants the fruit of the seed mantras in the Navakshari Chakra and is one with it,

மனத்தில் இருக்கும் மற்ற எண்ணங்கள் அனைத்தும் நீங்கும்படி செய்து, எண்ணங்கள் அற்ற நிலையில் தியானத்தில் இருந்தால், பிறவிக்குப் பாரமான அனைத்துமே சாதகரை விட்டு நீங்கிவிடும்.

letting go of every other thought in the mind, and remains in meditation in that thought-free state, everything that is a burden for future births will depart from the practitioner.

அதன்பிறகு, இறைவியையே எண்ணித் தியானத்தில் இருந்த சாதகரின் நெஞ்சத்தில், மாயையாகிய இருளை நீக்கிவிடும் சூரியனைப் போலப் பேரொளியுடன் இறைவன் வந்து தமது திருவடியை வைத்து அருள்வார்.

After that, in the heart of a practitioner who has remained in meditation thinking only of the Goddess, the Lord will come with a great light, like the sun that removes the darkness of illusion, and graciously set his sacred foot there.

நவாக்கிரி சக்கரத்தின் இயல்பே இதுவாகும்.

This is the very nature of the Navakshari Chakra.

நவாக்கிரி சக்கரத்தின் சாதகத்தில் முழுமை பெற்ற சாதகரின் மூலாதாரத்திலிருந்து எழுந்து மேலே வருகின்ற முழுமையான ஜோதி வடிவான சக்தி,

The perfect, light-formed power that rises up from the muladhara of a practitioner who has attained fullness in the sadhana of the Navakshari Chakra,

சாதகரிடமிருந்து வெளிப்படும்போது மிகப்பெரும் ஒளியாக விரிந்து, நவாக்கிரி சக்கரத்தின் சக்தியே பேரொளியான மலராக மாறுகிறது.

when it emerges from the practitioner, spreads out as a very great light, and the very power of the Navakshari Chakra turns into a flower of great light.

அது சென்று பரவுகின்ற இடமெல்லாம் பரிபூரணமாக முழுவதுமாக நிறைகிறது.

Wherever it goes and spreads, it fills that place completely and perfectly.

அதன்பிறகு, பேரொளியான அந்த மலரில் பரிபூரணமாக நிறைந்திருக்கும் இந்தச் சக்தி, அனைத்து உயிர்களும் சென்று சேர்கின்ற, நன்மை செய்கின்ற நெருப்பு மண்டலமாகவே ஆகிவிடுகிறது.

After that, this power, filled perfectly within that flower of great light, itself becomes the beneficent circle of fire to which all living beings go and gather.

பாடல் #1380 இல் சொன்னபடி, தனக்குள் இருக்கும் சக்தியால் உயிர்களை ஈர்த்து நன்மை செய்யும் நெருப்பு மண்டலத்தின் நடுவில் வீற்றிருக்கும் இறைவியே,

As the previous verse says, the Goddess who is seated at the centre of the beneficent circle of fire, which draws living beings to it by the power within her,

அந்த மண்டலமாகவும், தனி ஒருவளான தலைவியாகவும் இருக்கிறாள்.

is herself that very circle and its sole mistress.

பாடல் #1371 இல் சொன்னபடி, இறைவியின் அம்சமாக எட்டு வகையாகவும் வகைக்கு எட்டு பேராகவும் மொத்தம் அறுபத்துநான்கு சக்திகள் இருக்கின்றார்கள்.

As verse 1371 says, sixty-four saktis, an aspect of the Goddess, exist in eight kinds, eight to each kind.

இவர்களுள் எட்டு சக்திகள் இறைவியோடு நேரடியாகச் சேர்ந்திருக்க, மீதமுள்ள ஐம்பத்தாறு சக்திகளும் இறைவிக்கு நிகரான அருளைத் தருபவர்களாக அவளைச் சூழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

Of these, eight saktis stand directly joined with the Goddess, while the remaining fifty-six surround her, granting a grace equal to her own.

பாடல் #1381 இல் சொன்னபடி, ஐம்பத்தாறு சக்திகளும் சூழ்ந்து நிற்க நடுவில் அமர்ந்திருக்கும் இறைவி, மேலெழுந்து பரவும் மாபெரும் ஜோதி வடிவில்,

As the previous verse says, the Goddess, seated at the centre with the fifty-six saktis surrounding her, in a great form of light rising and spreading upward,

அந்த ஜோதியின் சுடரையே தனது தலையாகவும் ஜோதியின் அடிப்பாகத்தையே தனது திருவடிகளாகவும் கொண்டு, ஜோதியின் நடுப்புறமே அணிகலனாகிய முத்துக்கள் போன்றும் பேரழகு பொருந்திய திருமேனியாகவும் கொண்டிருக்கிறாள்.

holds the flame of that light itself as her head, and the base of that light as her sacred feet, and holds the middle portion of the light itself as though it were an ornament of pearls, and as her own body of great beauty.

தனது இரு திருக்கரங்களில் மலர்க்கொத்தின்மேல் அமர்ந்திருக்கும் கிளியையும், உண்மையான ஞானத்தைத் தரும் சின் முத்திரையையும் தாங்கியிருக்கிறாள்.

In two of her sacred hands she bears a parrot seated upon a spray of flowers and the wisdom-gesture that grants true knowledge.

மேல்நோக்கி ஏந்தியிருக்கும் தனது இரு திருக்கரங்களில், ஆணவத்தை அழிக்கும் அங்குசத்தையும் பாசத்தை அறுக்கும் கயிற்றையும் வைத்திருக்கிறாள்.

In her other two sacred hands, held upraised, she holds the goad that destroys ego and the noose that severs attachment.

பாடல் #1382 இல் சொன்னபடி, இறைவி தனது திருக்கரங்களில் ஏந்தியிருக்கும் பாசம் என்னும் கயிறாகிய உலகப் பற்றுக்களை வேரோடு அறுத்தெறிந்துவிட்டு,

As the previous verse says, one must cut away at the very root and cast off the world's attachments, the noose that is the Goddess's own pasha held in her sacred hands,

உண்மையான அன்பையே சிவமாக நினைத்துக்கொண்டு, சாதகர் தமக்குள் அந்த அன்பையே வைத்துத் தியானத்தில் இருக்க வேண்டும்.

and, holding true love itself to be Shiva, keep that love within oneself and remain in meditation.

இப்படித் தியானத்தில் இருந்தால், தீமையென உலகில் இருக்கும் அனைத்துமே சாதகரை விட்டு விலகிவிடும்.

If one remains thus in meditation, everything that is evil in this world will depart from the practitioner.

அதன்பிறகு, பூமிக்கு மேலாக அமர்ந்திருக்கும் சாதகர், ஞானக் கண்ணை நெற்றியில் வைத்திருக்கும் சிவபெருமானாகவே ஆகிவிடுவார்.

After that, the practitioner, seated as though above the earth, will himself become Shiva, who bears the eye of wisdom upon his forehead.

பாடல் #1383 இல் சொன்னபடி, நெற்றியில் ஞானக் கண் உடைய இறைவியின் திருவருளால் அருளப்பட்ட வழியில் நடந்து,

As the previous verse says, if one walks the path granted by the grace of the Goddess who bears the eye of wisdom on her forehead,

இசைகளிலெல்லாம் உயர்வான நாதமாகிய இறைவனை அடைவதற்குத் தடையான அகங்கார எண்ணங்கள் இல்லாமல் தமக்குள் வைத்திருந்தால்,

keeping the mind free of the ego-thoughts that stand as a hindrance to reaching the Lord, who is the Nadam exalted above all music,

விண்ணுலகில் வீற்றிருக்கும் பேரொளியான இறைவன் தமக்குள் வீற்றிருக்கும்படி சாதகர் வைத்து, ‘ஹ்ரீம்’ என்னும் பீஜத்திலேயே தியானித்திருந்தால்,

and, setting the Lord's own great light, who is seated in the heavenly world, to be seated within oneself, remains in meditation upon the seed syllable 'Hreem',

பூமியை உடைய இறைவியின் சக்தி மண்டலமாகவே சாதகரைச் சுற்றி இருக்கும்.

then the sakti-mandala of the Goddess who bears the earth will stand around the practitioner.

பாடல் #1384 இல் சொன்னபடி, சாதகரைச் சுற்றி இருக்கும் சக்தி மண்டலத்திற்குள்ளிருந்து மலரைப் போல் விரிந்தெழும் தீபத்தைத் தரிசித்து, அதைத் தமக்குள் வைத்து,

As the previous verse says, if one beholds the lamp that blossoms up like a flower from within the sakti-mandala surrounding the practitioner, and holds it within oneself,

அந்த தீபமும் தானும் வேறல்ல என்னும் எண்ணத்திலேயே தியானத்தில் இருந்தால்,

and remains in meditation in the very thought that this lamp and oneself are not different,

பரந்து விரிந்திருக்கும் ஆகாயத்தில் இருக்கும் அனைத்துத் தத்துவங்களும் தமக்குள்ளேயே தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ளும்படி கிடைக்கும்.

all the tattvas present in that vast, spreading sky will come to be understood clearly within oneself.

அதன்பிறகு, சாதகரின் உடலுக்கு நடுவில் இருக்கும் சுழுமுனை நாடியின் அடியிலிருந்து உச்சிவரை இருக்கும் இடத்திற்குள்ளேயே, பரந்து விரிந்திருக்கும் அந்த ஆகாயத்தில் உள்ள அனைத்தையும் தாங்கிக்கொண்டு வீற்றிருக்கும் இயல்பை சாதகர் அடைந்துவிடுவார்.

After that, the practitioner will attain the nature of holding, within the very space that runs from the base to the crown along the sushumna nadi at the centre of the body, everything present in that vast, spreading sky.

பாடல் #1385 இல் சொன்னபடி, பரந்து விரிந்திருக்கும் ஆகாயத்தில் உள்ள அனைத்தையும் தமக்குள்ளேயே தாங்கியிருக்கும் சாதகரின் தொப்புள்கொடியில் இருக்கும் மணிப்பூரகச் சக்கரத்தின் தாமரை மலர் போன்ற மண்டலத்திலிருந்து வேகமாக மேலெழுந்துவரும் நவாக்கிரி சக்கரத்தின் கலைக்குள்ளிருக்கும் உணர்வு வடிவமான இறைவியை,

As the previous verse says, one who beholds the Goddess in the form of feeling within the fibre of the Navakshari Chakra that rises up swiftly from the lotus-like mandala of the manipuraka chakra at the practitioner's navel cord, one who holds within all that is present in the vast, spreading sky,

இனிமேல் வரும் பிறவிகள் நீங்கி எப்போது சென்று அடைவோம் என ஏங்கியிருந்து,

yearning to know when future births will cease and be reached,

வரும் பிறப்புகள் அனைத்தையும் இறைவியையே எண்ணி அறுத்திடவேண்டும்.

must cut off all births to come by thinking only of the Goddess.

அதன்பிறகு, பாடல் #1383 இல் சொன்னபடி சாதகர் தமக்குள் பேரன்பின் உருவமாக வைத்திருந்த நாத வடிவான இறைவன் மிகவும் வலிமையுடன் வீற்றிருப்பார்.

After that, as verse 1383 says, the Lord in the form of Nadam, whom the practitioner had held within as the form of supreme love, will stand established with great strength.

நாவுக்குத் தலைவியான இறைவி நல்ல நவரத்தினங்களைப் பதித்திருக்கும் மாலையை அணிந்திருக்கிறாள்.

The Goddess who is mistress of the tongue wears a garland set with fine gems.

மலர் வடிவான சக்கரத்திற்குத் தலைவியான இறைவி, தலைமுடியிலிருந்து கீழ்வரை தங்கம் போலத் தகதகக்கும் ஆடையை அணிந்திருக்கிறாள்.

The Goddess who is mistress of the flower-formed chakra wears a garment that gleams like gold from the hair upon her head to her feet.

பாடல்களுக்குத் தலைவியான இறைவி பாலைப் போன்ற வெண்மையான நிறம் கொண்டிருக்கிறாள்.

The Goddess who is mistress of the verses has a complexion white as milk.

ஆன்மாவிற்குத் தலைவியான அவளே சாதகரின் ஆன்மாவோடு அங்கேயே வீற்றிருக்கிறாள்.

She herself, mistress of the soul, dwells there together with the practitioner's own soul.

ஆதியில் உயிர்களைப் படைக்கும்போது இறைவி தனது இரு திருக்கரங்களாலும் ஒவ்வொருவரின் வினைகளுக்கும் ஏற்ற முறையில் இன்பதுன்பப் போகங்களை அளந்து கொடுத்தாள்.

At the beginning, when creating souls, the Goddess with her two sacred hands measured out and gave the pleasure and pain fitting each one's deeds.

இப்போது நவாக்கிரி சக்கர சாதகம் செய்யும் சாதகர்களுக்கு, அதே இரு திருக்கரங்களாலும் மல அழுக்குகளை நீக்கித் தூய்மையாக்கி, தனது வெண்மையான கமண்டலத்திலிருக்கும் நீரினால் பாவங்களை நீக்குகிறாள்.

Now, for practitioners of the Nine-Letter Chakra sadhana, with those same two hands she removes their impurities and purifies them, and with the water in her white kamandalu removes their sins.

இறைவன் ஆடுகின்ற அம்பலத்தைத் தமக்குள்ளே தரிசிக்கும் வழியாகவே இவற்றை இறைவி அருளுகிறாள்.

She grants all this as the very path by which the practitioner may behold within himself the hall where the Lord dances.

இதைக் கண்டுகொண்டு தியானத்தில் இருந்தால், தாம் இறைவனை அடைவதற்கு நவாக்கிரி சக்கரத்தில் இருக்கும் இறைவியே காரணமாக இருக்கிறாள் என்பதைத் தமக்குள் அறிந்துகொள்வார்.

Seeing this and abiding in meditation, he comes to know within himself that it is the Goddess present in the Nine-Letter Chakra who is the cause of his reaching the Lord.

பாடல் #1388 இல் உள்ளபடி, சாதகர் தமது மும்மலங்களும் கர்மங்களும் நீங்கி இறைவனை அடைவதற்குக் காரணமாக இருக்கின்ற சக்திகள் மொத்தம் ஐம்பத்து இரண்டு பேர்களாகப் பிரிந்து இருக்கின்றனர்.

As verse 1388 says, the powers that stand as the cause of the practitioner's release from the three impurities and from karma, and of his reaching God, are divided in all into fifty-two.

இந்தச் சக்திகள் என்றும் இளமையுடன், சிறிதும் அருளில் குறைவின்றி, ஐம்பத்து இரண்டு பேர்களாக இருக்கின்றனர்.

These powers remain forever youthful, fifty-two in number, with no lessening at all in their grace.

இவர்கள் அனைவரும் நவாக்கிரி சக்கரத்திற்கு உள்ளேயே நின்று, சாதகரின் மும்மலங்களாகிய அழுக்குகளையும் இனி வரும் பிறவிகளுக்குக் காரணமாக இருக்கின்ற கர்மங்களையும் முழுவதுமாக நீக்கி இறைவியிடமே சேர்த்துவிடுகின்றனர்.

All of them stand within the Nine-Letter Chakra itself and remove entirely both the impurities of the practitioner's three malas and the karma that causes future births, joining them to the Goddess herself.

சாதகர் இறைவனை அடைவதற்குக் காரணமாக இருக்கின்ற இறைவியே, தனது பேரருளால் இந்த ஐம்பத்து இரண்டு சக்திகளும் ஒன்றாக ஆகி நிற்கிறாள்.

The Goddess, who is the cause of the practitioner's reaching God, herself stands as these fifty-two powers made one, by her own great grace.

பாடல் #1389 இல் உள்ளபடி, ஐம்பத்திருவரும் ஒன்றாக ஆகி நிற்கின்ற இந்த இறைவி சாதகருக்குள் நிலையாக உறுதியுடன் நின்றுவிட்டால்,

As verse 1389 says, if this Goddess, who stands as the fifty-two made one, remains steadfastly established within the practitioner,

சாதகர் தமக்குள் தரிசித்த இந்த அக்னி வடிவான இறைவியோடு சாதகருக்குள் இருக்கும் நவாக்கிரி சக்கரமும் கலந்துவிடும்.

the Nine-Letter Chakra within him unites with this fire-formed Goddess whom he has beheld within himself.

அதன்பிறகும், தாம் எடுத்துக்கொண்ட நவாக்கிரி சக்கர சாதகத்தைச் சாதகர் ஒரு குறையும் இல்லாமல் தொடர்ந்து செய்துவந்தால்,

After that, if the practitioner continues, without a single lapse, the Nine-Letter Chakra sadhana he has undertaken,

அவருக்குள் இருக்கும் அம்பலத்தில் ஒன்றாக ஆடுகின்ற, பாடல் #383 இல் உள்ளபடி வைரக் கல்லாகிய இறைவனையும் அதன் ஒளியாகிய சக்தியையும் தரிசிக்கலாம்.

he may behold, as in verse #383, the Lord who is the diamond stone dancing together in the hall within him, and the power that is its light.

பாடல் #1390 இல் உள்ளபடி, சாதகர் தமக்குள் தரிசித்த இந்த இறைவி, சாதகரின் இதயத் தாமரையைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு வீற்றிருப்பாள்.

As verse 1390 says, this Goddess whom the practitioner has beheld within himself takes his heart-lotus as her dwelling and abides there.

அப்படி அவள் வீற்றிருக்கும் முறைக்கு வேண்டிய அனைத்துத் தத்துவங்களுக்கும் அவளே தலைவியாக ஆகிறாள்.

She herself becomes the mistress over every principle required for the manner in which she so abides.

அவளை எண்ணிக்கொண்டே இருந்து, ஆதியிலிருந்தே உயிர்களைத் தொடர்ந்து வருகின்ற மனமாகிய எண்ணங்களைச் சாதகர் தம்மிடமிருந்து முழுவதுமாக நீக்கிவிட வேண்டும்.

The practitioner, holding her in thought all the while, must entirely remove from himself the thoughts of mind that have pursued souls since the beginning.

அது முழுவதுமாக நீங்கிய அன்றே, சாதகரின் எண்ணங்கள் இல்லாத மனதிற்குள் இறைவியானவள் இன்பமுடன் வீற்றிருப்பாள்.

On the very day those thoughts are entirely gone, the Goddess dwells joyfully within the practitioner's thought-free mind.

பாடல் #1391 இல் உள்ளபடி, சாதகரின் எண்ணங்கள் இல்லாத மனதிற்குள் இன்பமுடன் இருந்த இந்த இறைவி, தனது எட்டுத் திருக்கரங்களிலும்,

As verse 1391 says, this Goddess, who dwelt joyfully within the practitioner's thought-free mind, in her eight sacred arms,

பரந்து விரிந்திருக்கும் தாமரையையும், ஆன்மாவாகிய கிளியையும், பாசமாகிய கயிற்றையும், அந்தப் பாசத்தை அறுக்கின்ற மழுவையும் ஏந்தியிருக்கிறாள்.

holds a lotus spread wide open, the parrot that is the soul, the rope that is attachment, and the axe that cuts that rope.

உலகப் பற்றுகளாகிய பகைகளை அழிக்கின்ற வாளையும், காக்கின்ற கேடயத்தையும், இனி வரும் பிறவிகளை அழிக்கின்ற வில்லையும் அம்பையும் ஏந்திக்கொண்டு,

She also holds the sword that destroys the enmity of the world's attachments, the shield that protects, the bow that destroys births yet to come, and the arrow,

சாதகருக்குள் முழுவதும் பரவி அவருக்குள்ளேயே வீற்றிருந்து, சாதகரின் அனைத்துக் கர்மங்களையும் அழிக்கின்ற தாண்டவத்தை விருப்பமுடன் ஆடுகிறாள்.

and, spreading fully within the practitioner and dwelling there itself, dances with delight the dance that destroys all his karmas.

பாடல் #1392 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் விருப்பமுடன் வீற்றிருக்கும் இறைவி, தங்க நிறத்தில் சூரியக் கதிர்களைப் போல ஒளி வீசுகின்ற தலைமுடியை உடையவள்.

As verse 1392 says, the Goddess, who dwells with delight within the practitioner, has hair that gleams like the sun's rays in golden hue.

அடிவரை நிறைந்தும் முத்துக்களும் பவளங்களும் பதித்துப் பரந்து விரிந்திருக்கும் மாலையையும், மிக உன்னதமான பட்டால் ஆகிய ஆடையையும் சாத்திக்கொண்டு இருக்கிறாள்.

From crown to foot she wears a garland spread wide and studded throughout with pearls and corals, and a garment of the most excellent silk.

அவளுடைய மலர்போல மலர்ந்தெழுந்திருக்கும் திருமார்பகங்களின்மேல், நவரத்தினக் கற்கள் பதிக்கப்பட்ட மார்புக் கச்சையை அணிந்துகொண்டு இருக்கிறாள்.

Upon her flower-like risen sacred breasts she wears a chest-band set with the nine gems.

இவ்வாறெல்லாம் அலங்கரித்துக்கொண்டு, பேரழகோடு சாதகருக்குள் வீற்றிருக்கும் இறைவியே பசுமையாக இருக்கிறாள்.

Adorned thus in every way, the Goddess who dwells within the practitioner in supreme beauty is herself of a green hue.

பாடல் #1393 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் பசுமையாக வீற்றிருக்கும் இறைவிக்குச் சரிசமமாக அவளைச் சூழ்ந்து நிற்கின்ற சக்திகள் நாற்பத்தெட்டுப் பேர் இருக்கிறார்கள்.

As verse 1393 says, forty-eight powers stand encircling the Goddess who dwells in green hue within the practitioner, equal in rank to her.

அவளுக்குச் சரிசமமாகவும் நெருக்கமாகவும் இருக்கின்ற எட்டுப் பேரும் அந்த நாற்பத்தெட்டு பேரோடு சேர்ந்து மொத்தம் ஐம்பத்தாறு பேராக அவளை எப்போதும் சூழ்ந்து வருகிறார்கள்.

The eight who are equal and close to her join with those forty-eight, making fifty-six in all, and these always encircle her.

அவர்கள் அனைவரும் தங்களின் திருமார்புகளில் மார்புக் கச்சைகளை அணிந்துகொண்டும், தங்களின் திருக்கரங்கள் இரண்டிலும் ஆயுதங்களை ஏந்திக்கொண்டும் காக்கின்ற வளையமாகச் சூழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

All of them, wearing chest-bands upon their sacred breasts and bearing weapons in both their sacred hands, stand as a protecting ring.

மெல்லிய இடையைக் கொண்டு பசுமையாக இருக்கும் இறைவி அவர்களுக்கு நடுவில் இனிமையாக வீற்றிருந்தாள்.

The Goddess of green hue and slender waist dwells sweetly at their centre.

பாடல் #1394 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் வீற்றிருக்கின்ற இறைவியின் திருவடிகளுக்கு உள்ளேயே பிரகாசமாக இல்லாமல் மங்கி இருக்கும் ஜோதியை,

As verse 1394 says, the flame that lies dim and unblazing within the sacred feet of the Goddess who dwells within the practitioner,

'கௌம்' மற்றும் 'ஐம்' எனும் பீஜ மந்திரங்களை ஜெபித்துக்கொண்டு காக்கின்ற தெய்வமாக அந்த ஜோதியை எண்ணித் தியானம் செய்ய வேண்டும்.

reciting the seed mantras 'Kaum' and 'Aim' and holding that flame in thought as the protecting deity, one should meditate.

பாலைப்போலப் பரந்தெழுந்து, சாதகர்களின் உடல் முழுவதும் பரந்திருக்கும் அந்த ஜோதி சாதகரின் உடலுக்குள்ளிருந்து மேலெழுந்து வரும்.

The flame, spread throughout the practitioner's body, rises up like milk spreading out from within his body.

அது ஆகாயத்திலும் பரந்து விரிந்துகொண்டே இருக்கும்.

It continues spreading out into the sky.

பாடல் #1395 இல் உள்ளபடி, ஆகாயத்தில் பரந்து விரிந்திருக்கும் ஜோதியானது, சாதகரின் உடலுக்குள் இருக்கின்ற தொப்புள் குழிக்கும் இதயத்திற்கும் இடைப்பட்ட இடத்தில் இருக்கின்ற சூட்சுமத் துளையில் அமர்ந்திருக்கின்ற கிணறோடு கலந்து ஒன்றாகிவரும்.

As verse 1395 says, the flame that has spread out into the sky comes to unite with the well that sits in the subtle passage lying between the navel and the heart within the practitioner's body.

அப்போது அது சாதகர் ஜெபித்துக்கொண்டிருக்கும் பீஜ மந்திரங்களில் வீற்றிருக்கும்.

At that time it dwells within the seed mantras the practitioner has been reciting.

அந்த இடமே சூரிய மண்டலமாக ஆகிவிடும்.

That very place itself becomes the sun's mandala.

அதன்பிறகு, ஜோதியின் அருள் நிரம்புகின்ற அந்தச் சூட்சுமத் துளையான கிணற்றில், அருள் முழுவதும் செழுமை பெற்றிருப்பதைக் காணலாம்.

After that, one may see that the subtle well, into which the flame's grace fills, has become entirely rich with grace.

பாடல் #1396 இல் உள்ளபடி, சாதகரின் தொப்புள் குழிக்கும் இதயத்திற்கும் இடைப்பட்ட இடத்தில் இருக்கின்ற சூட்சுமத் துளையான கிணற்றில் வீற்றிருக்கும் இறைவிக்குக் குளிர்ச்சியான அருளை வழங்கும் திருமுகங்கள் பத்து விதமாக இருக்கிறது.

As verse 1396 says, the Goddess who dwells in the subtle well between the practitioner's navel and heart has ten sacred faces that grant cooling grace.

சாதகருக்குள்ளிருந்து எழுந்துவருகின்ற உணர்வுகளால் மனம் சஞ்சலம் அடையாதபடி, அந்தப் பத்துத் திருமுகங்களின் அருளால் இறைவியானவள் வேகத்தைத் தடுத்துக் குறைத்துத் தயங்கி வரும்படி அருளுகிறாள்.

So that the mind is not disturbed by the feelings that rise up from within the practitioner, by the grace of these ten sacred faces she graciously restrains and lessens their force, making them approach hesitantly.

அந்த உணர்வுகளால் வருகின்ற ஆபத்துகளிலிருந்து சாதகரைக் காப்பாற்றி அருளுவதற்குப் பலவிதமான ஆயுதங்களை ஏந்திக்கொண்டிருக்கும் தனது இருபது திருக்கரங்களைச் சாதகருக்குள் கொடுக்கிறாள்.

To save and protect the practitioner from the dangers that come from those feelings, she gives the practitioner her twenty sacred arms, which bear various weapons.

சாதகருக்கும் அந்த உணர்வுகளுக்குமான பந்தத்தை அறுக்கும்படிப் பரந்து விரிந்து சாதகரைச் சுற்றி அருளுகிறாள்.

Spreading out wide around the practitioner, she graciously surrounds him so as to cut the bond between him and those feelings.

பாடல் #1397 இல் உள்ளபடி, தனது திருக்கரங்களைச் சாதகருக்குள் கொடுத்து, சாதகருக்கும் உணர்வுகளுக்குமான பந்தத்தை அறுக்கும்படிப் பரந்து விரிந்து சாதகரைச் சுற்றி அருளுகின்ற இறைவி,

As verse 1397 says, the Goddess, who gives her sacred arms to the practitioner and, spreading out wide around him, graciously surrounds him so as to cut the bond between him and his feelings,

தனது இருபது திருக்கரங்களிலும் பலவிதமான ஆயுதங்களையும், அபயம் காட்டும் திருக்கரங்களையும் கொண்டு இருக்கிறாள்.

holds various weapons and hands showing refuge in her twenty sacred arms.

முக்தியையும் சரணாகதியையும் குறிக்கும் திருக்கரங்களையும் கொண்டு, தம்மைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பாக நிற்கிறாள்.

She also holds hands signifying liberation and surrender, and stands protectively around herself.

இப்படி இருபது கரங்களில் இருபது வகைகளில் தம்மைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பாக நிற்கும் இறைவியைச் சாதகர் எண்ணித் தியானித்துக்கொண்டே இருக்கவேண்டும்.

The practitioner must hold this Goddess, who stands thus protectively around herself in twenty ways in her twenty arms, continually in thought and meditation.

பாடல் #1398 இல் உள்ளபடி, தன்னைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பாக இருக்கின்ற இறைவியையே எண்ணித் தியானத்தில் இருக்கின்ற சாதகரின் எண்ணத்தில் அமர்ந்திருக்கின்ற சக்திகள் மொத்தம் நாற்பத்து நான்கு பேர்களாக இருக்கிறார்கள்.

As verse 1398 says, the powers that sit within the thought of the practitioner who meditates upon the Goddess who protectively surrounds herself number forty-four in all.

இந்த நாற்பத்து நான்கு பேரும் சாதகரின் கழுத்திலிருந்து அடிவயிறு வரை இருக்கும் சக்கரங்களில் மொத்தம் நாற்பத்து நான்கு இதழ்களுக்கு உள்ளே இருக்கிறார்கள்.

All forty-four of them dwell within a total of forty-four petals belonging to the chakras that lie between the practitioner's neck and lower abdomen.

இந்த நாற்பத்து நான்கு பேர்களின் சக்திகளாகவும் இறைவியே இருக்கிறாள்.

The Goddess herself is also the power of these forty-four.

சாதகரும் இந்த நாற்பத்து நான்கு சக்திகளும் எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் தியானத்தின் எண்ணங்கள் அனைத்தையும் தாண்டி இருக்கின்ற மாபெரும் சக்தியாக இறைவி நிற்கிறாள்.

The Goddess stands as the mighty power that surpasses every thought held in the meditation of the practitioner and these forty-four powers.

பாடல் #1399 இல் உள்ளபடி, அனைத்தையும் தாண்டி இருக்கின்ற மாபெரும் சக்தியான இறைவி, தங்கத்தாலான கிரீடத்தைத் தனது திருமுடியிலும், மாணிக்கத்தாலான தோடுகளைத் தனது திருக்காதுகளிலும் அணிந்துகொண்டு இருக்கிறாள்.

As verse 1399 says, the Goddess, the mighty power beyond all else, wears a crown of gold upon her sacred crown of hair and ruby earrings upon her sacred ears.

முத்துக்களாலான ஆரத்தைத் தனது திருக்கழுத்திலும், பவளங்களால் பதிக்கப்பட்ட கச்சையைத் தனது திருமார்பிலும் அணிந்துகொண்டு இருக்கிறாள்.

She wears a pearl chain upon her sacred neck and a band studded with corals upon her sacred breast.

தனது திருஇடையைத் தாண்டி படர்ந்திருக்கும் கீழ்ப் பகுதியில் பட்டாலான ஆடையையும், தனது திருவடிகளில் சிலம்புகளையும் அணிந்துகொண்டு இருக்கிறாள்.

She wears a garment of silk spreading below her sacred waist and anklets upon her sacred feet.

சாதகருக்குள் இருக்கும் நவாக்கிரி சக்கரத்தில் ஆரம்ப நிலையில் இருக்கின்ற 'ஹ்ரீம்' எனும் பீஜ மந்திரத்தில் வந்து வீற்றிருக்கிறாள்.

She comes to dwell in the seed mantra 'Hreem', which stands at the starting point of the Nine-Letter Chakra within the practitioner.

பாடல் #1400 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் இருக்கும் நவாக்கிரி சக்கரத்தில் வந்து நிற்கின்ற இறைவி, பராசக்தியாகச் சாதகருக்குள் முழுவதும் நிறைந்து, மிகவும் உயர்ந்த நிலையில் தமக்குள் செயல்படுவதைச் சாதகர் தரிசித்து வணங்கும்போது,

As verse 1400 says, when the practitioner beholds the Goddess, who has come to stand in the Nine-Letter Chakra within him, filling him entirely as Parashakti and acting within him at the most exalted state, and worships her,

சாதகரின் உடலையே மொத்த சக்தி மயத்தின் உருவமான மேரு மலையாகக் கொண்டு அவள் செயல்படுகிறாள்.

she acts holding the practitioner's own body as Mount Meru, the form of the entirety of power.

இப்படிச் செயல்படுகின்ற பராசக்தியான இறைவியே, சாதகருக்குள் இருக்கும் ஒவ்வொரு அணுவிற்கும் ஆதியாகவும், அவருக்கு வெளியில் அண்டசராசரத்தில் இருக்கின்ற அனைத்திற்கும் ஆதியாகவும் இருக்கிறாள்.

This Parashakti, who thus acts, is herself the origin of every atom within him and the origin of everything in the universe outside him.

தமது ஆன்மா இறைவியோடு ஒன்றாகச் சேர்ந்திருப்பதை உணர்ந்துகொண்ட சாதகர்களுக்கு, இறைவனை விட்டுப் பிரிவதற்குக் காரணமான ஆசையை அறுத்து, மீண்டும் இறைவனோடு சேருவதற்கான வழியை உருவாக்கி அருளுகிறாள் இறைவி.

For practitioners who have realized their soul joined as one with the Goddess, she cuts off the desire that caused separation from God and graciously fashions the way for it to be united with God once more.

பாடல் #1401 இல் உள்ளபடி, இறைவியின் பேரொளியோடு ஒன்றாகச் சேர்ந்திருக்கின்ற சாதகரின் ஆன்மாவிற்குள், இறைவியின் அருளால் உருவாகும் சக்தியின் அம்சமே இறைவனின் ஆறாவது முகமான அதோமுகமாக ஆகிறது.

As verse 1401 says, within the soul of the practitioner who has joined as one with the Goddess's great light, the very portion of power that arises through the Goddess's grace becomes the sixth face of the Lord, the face called Adhomukha.

இது எப்போதும் நிலையாக இருக்கின்ற உன்னதமான இறை நிலை ஆகும்.

This is an exalted state of divinity that stands forever unchanging.

சாதகர் தமக்குள் தரிசித்த இந்த இறைவியே, அசையாச் சக்தியாகிய சதாசிவமூர்த்தியோடு அசையும் சக்தியாக எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கின்ற பராசக்தி ஆவாள்.

This Goddess whom the practitioner has beheld within himself is Parashakti, who always remains joined as the moving power together with Sadashivamurthy, the unmoving power.

அவளுடைய அருளால் சாதகரும் இறை நிலைக்குச் சரிசமமாகுவதற்கு, ஐந்து முகங்களாகவும் அதனோடு சேர்ந்து இயங்குகின்ற பத்துக் கரங்களாகவும் ஆகிறார்.

By her grace, the practitioner too, so as to become equal in rank to the state of divinity, comes to have five faces and, functioning together with them, ten arms.

பாடல் #1402 இல் உள்ளபடி, நன்மையை அருளும் இறைவியின் பத்துத் திருக்கரங்களில், தூய்மையான ரத்தின மணிகளைப் பதித்த திரிசூலமும் மண்டையோடும் கிளியும் இருக்கிறது.

As verse 1402 says, in her ten sacred arms the Goddess, who graciously grants good, holds a trident, a skull and a parrot studded with pure gems.

பலவிதமான ரத்தின மணிகளைப் பதித்த நாகமும் கோடரியும் கத்தியும், பந்தும் ஆயுதமாக இருக்கிறது.

She holds a serpent, an axe and a knife studded with various gems, and a ball as a weapon.

கல்லில் ரத்தின மணிகளைப் பதித்த தாமரை மலரும் தமருகமும், தங்கத்தில் ரத்தின மணிகளால் சேர்த்துப் பூட்டிய மாலையும் வைத்திருக்கிறாள்.

She holds a lotus flower and a damaru drum studded with gems set in stone, and a chain fastened together with gems set in gold.

இப்படி இறைவியின் திருக்கரங்களில் இருக்கும் இந்தப் பத்துப் பொருட்களுமே இறைவிக்குச் சரிசமமாக பூஜிக்கத் தகுந்தது ஆகும்.

These ten objects held in the Goddess's sacred arms are themselves worthy of worship equal in rank to the Goddess herself.

பாடல் #1403 இல் உள்ளபடி, இறைவிக்குச் சரிசமமாகப் பூஜிக்கத் தகுந்த பத்துப் பொருள்களையும் சூழ்ந்திருக்கின்ற சக்திகள் நாற்பது பேரும், நேசிக்கின்ற இறைவி அவர்களுக்கு நடுவில் வீற்றிருக்கிறாள்.

As verse 1403 says, forty powers surround the ten objects worthy of worship equal in rank to the Goddess, and the loving Goddess dwells at their centre.

என்றும் இளமையுடன் இருக்கின்ற இந்த நாற்பது சக்திகளும் இறைவிக்குச் சரிசமமாக அருளுபவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

These forty powers, ever youthful, are themselves grantors of grace equal in rank to the Goddess.

பாடல் #1401 இல் உள்ளபடி, இறைவியோடு ஒன்றாகச் சேர்ந்திருப்பதால் உலகமாகவே ஆகிவிட்ட சாதகரின் உடலுக்குள் இருக்கின்ற நவாக்கிரி சக்கரத்திற்கு உள்ளே வீற்றிருக்கும் இறைவியோடு இந்த நாற்பது பேரும் ஒன்றாகக் கலக்கிறார்கள்.

As in verse 1401, because the practitioner's body, having become one with the Goddess, has itself become the world, these forty unite together with the Goddess who dwells within the Nine-Letter Chakra within it.

அவளது அருளால் இறைவியையோ அல்லது அவளுக்குச் சரிசமமாக இருக்கின்ற பத்துப் பொருள்களையோ வணங்குகின்ற உயிர்களின் கர்மங்களை, எந்தவிதமான மாசும் வந்து சேராமல் தீர்த்து, உயிர்கள் இன்பம் பெறுவதைக் கண்டு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறார்கள்.

By her grace, when they resolve, with no impurity attaching, the karmas of the souls who worship either the Goddess or the ten objects equal in rank to her, they take joy in seeing those souls attain happiness.

சாதகருக்குள் இருக்கும் சகஸ்ரதளத்தில் உள்ள ஆயிரம் இதழ் கொண்ட தாமரை மலரின் உள்ளிருந்து, சாதகம் செய்யச் செய்ய மெதுவாக மேலெழுந்து வருகின்ற ஜோதி,

The flame that rises slowly upward from within the thousand-petalled lotus of the practitioner's sahasrara, as sadhana proceeds,

சாதகர் இருக்கும் உலகத்தில் இருக்கின்ற உயிர்கள் அனைத்திற்கும் பரந்துசென்று, அவைகளுக்கு உள்ளே இருக்கின்ற ஜோதியோடு எழுந்திடும்.

spreads out to reach all souls living in the practitioner's world and rises joined with the flame that lies within them.

இதற்கு ஆதாரமாக, சாதகரின் உள்ளே சகஸ்ரதளத்தில் இருக்கின்ற ஜோதியும் அதனோடு ஒன்றாகச் சேர்ந்து நிற்கும்படி எண்ணிக்கொண்டே இருக்கின்ற சாதகரின் மனவலிமைக்கும் தியானத்திற்கும் ஏற்றபடி,

As support for this, according to the strength of mind and depth of meditation with which the practitioner continually holds the thought that the flame within his own sahasrara should stand united with that flame,

மேகங்களில் இருக்கின்ற நீர் மண்ணில் மழையாகப் பொழிந்து, வெப்பத்தால் ஆவியாகி மீண்டும் மேகத்தோடு சேர்ந்து மழையாகப் பொழிவது போலவே, சாதகருக்குள் இருக்கும் ஆதார ஜோதியானது உலகம் முழுவதும் பரந்து விரிந்திருக்கின்ற உயிர்களோடும் கலந்தெழுந்து, அனைவருக்கும் பயன் கொடுக்கும் ஜோதியாக விளங்குகிறது.

just as the water in the clouds falls as rain upon the earth, turns to vapour through heat, and joins the cloud again to fall as rain once more, so too the foundational flame within the practitioner spreads throughout the whole world, rises joined with the souls spread out everywhere within it, and shines forth as a flame that gives benefit to all.

பாடல் #1405 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள்ளிருந்து வெளிவந்து உலகம் முழுவதும் பரந்தெழுந்திருக்கும் ஜோதியே, ஓங்கார தத்துவத்தில் படைக்கும் தொழில் புரியும் அகாரமாகவும், காக்கும் தொழில் புரியும் உகாரமாகவும் செயல்படுகிறது.

As verse 1405 says, the flame that has come forth from within the practitioner and spread out across the whole world itself acts, within the principle of Om, as the letter A which performs the function of creation and as the letter U which performs the function of protection.

அதுவே ஆகாயத்தில் எழுந்து வீற்றிருக்கும்போது, இறைவனாகவே 'சிவாயநம' என்று வணங்குபவர்களுக்குக் கிடைப்பதற்கு அரியதான அமைதியை அருளுகிறதாகவும் இருக்கிறது.

When it rises and dwells in the sky, it also graciously grants a peace rare to attain to those who worship it as God himself, saying 'Sivayanama'.

இந்த ஜோதியை உருவமாகப் பார்ப்பது இயலாது என்ற காரணத்தால், உயிர்கள் தனக்குள் இறைவனாகவே வைத்து வணங்குகிறார்கள்.

Because this flame cannot be seen in form, souls hold it within themselves as God and worship it.

அப்போது சாதகரின் ஜோதியானது அவர்களின் ஆன்மாவிற்குள்ளேயே எழுந்துவந்து அருள் காட்சியை அருளவும் காரணமாக இருக்கிறது.

Then the practitioner's flame is also the cause by which it rises within their very souls and graciously grants the vision of grace.

பாடல் #1406 இல் உள்ளபடி, தம்மை இறைவனாகவே வணங்குகின்ற உயிர்களின் ஆன்மாவிற்கு ஜோதி தரிசனம் காட்ட, அவர்களுக்குள் இருந்த சாதகரின் ஜோதியானது அமிழ்தம் செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் மூலாதாரத்திற்கும் தலை உச்சிக்கும் இடைப்பட்ட பகுதிக்குள் செல்கிறது.

As verse 1406 says, the practitioner's flame, which dwelt within the souls who worship him as God so as to show their souls the vision of the flame, journeys into the region lying between the crown and the muladhara, where nectar dwells.

அங்கே வீற்றிருக்கின்ற அமிழ்தத்தினால் உயிர்களின் மாயையை நீக்கி அருளுகின்ற இறைவியைத் தரிசிக்கிறது.

There it beholds the Goddess who graciously removes the maya of souls through that indwelling nectar.

அந்த அமிழ்தத்தையே தங்கம் போன்ற நிறத்தில் இருக்கும் ஜோதியாக மாற்றுகிறது.

It transforms that very nectar into a flame of golden hue.

அதன்பிறகு, அந்த ஜோதியைத் தலை உச்சியில் இருக்கும் சகஸ்ரதளத்திற்கு எடுத்துச்சென்று, ஜோதி வடிவம் கொண்டு அங்கே வீற்றிருக்கின்ற இறைவியோடு கலக்கும்போது, அவள் தனது திருமேனி அமிழ்தமாக மாறி அருளுகிறாள்.

After that, when that flame is carried up to the sahasrara at the crown and, in the form of a flame, unites with the Goddess who dwells there, her sacred form graciously turns into nectar.

பாடல் #1407 இல் உள்ளபடி, அமிழ்தமாகவே மாறியிருக்கும் இறைவியின் பேரழகுடைய திருமேனியானது,

As verse 1407 says, the supremely beautiful sacred form of the Goddess, having herself turned into nectar,

பளிங்குக் கல்லைப் போலவே உறுதியாகச் சாதகருக்குள் பரந்து விரிந்தெழுகிறது.

spreads out and rises firm as crystal within the practitioner.

அல்லி மலரைப் போலவே குளிர்ச்சியுடன் முத்துப் போன்ற வடிவமாகவும் உறுதியான கல்லாகவும் ஆகிறது.

Cool as a lily, it becomes a power of pearl-like form and firm stone.

அதற்கு எந்தவிதமான தீங்கும் இல்லாத சக்தியாக இருக்கிறது.

It carries no harm whatsoever.

பாடல் #1408 இல் உள்ளபடி, எந்தவிதமான தீங்கும் இல்லாமல் சாதகருக்குள் இருக்கின்ற சக்திகள் மொத்தம் முப்பத்தாறு பேர் இருக்கிறார்கள்.

As verse 1408 says, the powers that dwell, carrying no harm whatsoever, within the practitioner number thirty-six in all.

சாதகர் தேடி அடையவேண்டியது இல்லாமல் தாமாகவே இறைவியோடு சேர்ந்துவருகின்ற, என்றும் இளமையுடன் இருக்கும் இந்த முப்பத்தாறு சக்திகள்,

These thirty-six powers, ever youthful, come of themselves joined with the Goddess without the practitioner needing to seek and attain them,

தமக்கென்று எந்த இடமும் இல்லாதவர்களாக, சாதகருக்குள் இருக்கும் சக்கரங்களின் இதழ்களையே தமக்கு இடமாகக் கொண்டு அதன் உள்ளே வீற்றிருக்கிறார்கள்.

and, having no place of their own, take as their place the petals of the chakras within the practitioner and dwell there.

இவர்கள் முப்பத்தாறு பேரும் காலம் என்கிற ஒன்று இல்லாதவளாகிய இறைவியை நெருங்கியே நிற்கிறார்கள்.

All thirty-six of them stand close to the Goddess, who is the one who has no such thing as time.

பாடல் #1409 இல் உள்ளபடி, முப்பத்தாறு சக்திகளும் நெருங்கி நிற்கின்ற இறைவியே, சாதகரின் அறிவு முழுவதும் நிறைந்திருக்கின்ற அக்னியாகவும் இருக்கிறாள்.

As verse 1409 says, the Goddess, close to whom the thirty-six powers stand, is herself the fire that fills the practitioner's understanding entirely.

அந்த அக்னிக்குள் தரிசிக்கின்ற வடிவமே ஜோதியாகவும் இருக்கிறாள்.

The form beheld within that fire is itself the flame.

இதைத் தமது கருத்திற்குள் வைத்து இடைவிடாமல் தியானத்தில் இருக்கவேண்டும்.

One must hold this within thought and remain unceasingly in meditation.

பாடல் #1406 இல் உள்ளபடி ஆகாயம் முழுவதும் பரந்து விரிந்திருக்கின்ற நவாக்கிரி சக்கரத்தில் உள்ள 'ஔம்' எனும் பீஜ மந்திரத்தின் உட்பொருளை விளங்கிக்கொள்ள முடியும்.

One may then come to understand the inner meaning of the seed mantra 'Aum', found in the Nine-Letter Chakra that spreads throughout the sky, as in verse 1406.

பாடல் #1410 இல் உள்ளபடி, நவாக்கிரி சக்கரத்தில் உள்ள 'ஔம்' எனும் பீஜ மந்திரத்தின் உட்பொருளை விளங்கிக்கொண்ட சாதகருக்கு, ஆகாயத்தின் நடுவில் நிற்கின்ற அனைத்துத் தத்துவங்களும் விளங்கிவிடும்.

As verse 1410 says, for the practitioner who has understood the inner meaning of the seed mantra 'Aum' in the Nine-Letter Chakra, all the principles that stand at the middle of the sky become understood.

அவரை வணங்கிடும் இடத்திலெல்லாம் வாழுகின்ற உயிர்கள் ஆகவே, அவரும் அங்கு இருந்து நலம் தரும் பல விஷயங்களை வெளிக்கொண்டுவருகிறார்.

Since the souls who live wherever he is worshipped become, in effect, himself, he too abides there and brings forth many beneficial things.

அதன் மூலம் அந்த உயிர்களுக்குப் பலவிதமான நன்மைகளைச் செய்கிறார்.

Through them, he does many kinds of good for those souls.

நரனாக இருந்தும் அனைத்துமாகவே தானும் இருந்து காக்கும் தொழில் புரியும் திருமாலைப் போலவே, உலகத்திலுள்ள அனைத்தும் தமக்குள்ளேயே இருக்க, அதற்கு நடுவில் நின்றுகொண்டு அவற்றைப் பற்றி எடுத்துச் சொல்லவும் முடியும்.

And, like Thirumal, who though being everything performs the function of protection while yet remaining human, everything in the world stands within him too, and he is able to stand at the centre of it all and speak of it.

பாடல் #1411 இல் உள்ளபடி, உலகத்திலுள்ள அனைத்தையும் தமக்குள்ளேயே நின்று இருக்க அவற்றை எடுத்துச் சொல்ல முடிந்த சாதகர், இறைவனின் கீழ் நோக்கி இருக்கும் ஆறாவது முகமான அதோமுகம் போல் உலகத்தைத் தாங்கிக்கொண்டு இருப்பவராக இருக்கிறார்.

As verse 1411 says, the practitioner, who could stand within himself as everything in the world and speak of it, becomes one who bears up the world like the Lord's downward-facing sixth face, Adhomukha.

அதற்கு மேலே இருக்கின்ற அமிழ்தமாகவும், அனைத்தையும் காக்கின்ற ஓங்காரத்தின் உகாரத் தத்துவமாகவும் இருக்கிறார்.

He becomes the nectar above it, and becomes the principle of the letter U within Om that protects everything.

சிறப்பாக எழுந்துவந்து உயிர்களுக்குக் குளிர்ச்சியாக இருக்கும் அமைதியைக் கொடுக்கும் சந்திரனாகவும், தமது உடலுக்கு மேலே வந்து கேட்டது அனைத்தும் கொடுத்தருளும் கற்பகத் தருவாகவும் இருக்கிறார்.

He especially becomes the moon that rises and grants a cooling peace to souls, and becomes the wish-granting tree that comes above his own body and graciously grants all that is asked of it.

பூமியின் மேல் வருகின்ற அனைத்து உலகங்களையும் இணைக்கின்ற தங்கம் போல் பிரகாசிக்கின்ற கொடியாகவும் இருக்கிறார்.

He becomes the golden shining creeper that unites all the worlds that come upon the earth.

பாடல் #1412 இல் உள்ளபடி, தங்கம் போல் பிரகாசிக்கின்ற கொடியாக இருக்கின்ற இறைவியோடு சாதகர் எப்போதும் சேர்ந்தே இருந்து பூஜைகள் செய்துகொண்டு இருக்கிறார்.

As verse 1412 says, the practitioner is ever joined together with the Goddess who is the golden shining creeper, continually performing worship.

அப்போது 'இறைவி என்னோடு இருக்கிறாள்' என்கிற இன்பமான எண்ணமாகிய அகங்காரம் சாதகரை விட்டு விலகிவிடும்.

Then the joyful thought that is his ego, thinking 'the Goddess is with me', departs from him.

அதன்பிறகு, சாதகரைச் சுற்றிக் காவலாக நிலைபெற்று நிற்கின்ற மண்டலத்திற்கு உள்ளேயே,

After that, within the mandala that stands as a fixed guard around the practitioner,

சாதகரோடு ஒன்றாகப் பின்னிப் பிணைந்திருக்கின்ற கொடியாகவும் குழந்தை போலவும் இருக்கின்ற இறைவியைத் தமக்குள்ளே சாதகரால் தரிசிக்க முடியும்.

he becomes able to behold within himself the Goddess, who stands entwined together with him as a creeper and appears like a child.

பாடல் #1413 இல் உள்ளபடி, குழந்தை போல இருக்கின்ற இந்த இறைவிக்குச் சக்தியின் பரிபூரணமே பேரழகாக இருக்கிறது.

As verse 1413 says, for this Goddess who appears like a child, the very fullness of power is itself her great beauty.

அனைத்து உயிர்களுக்கும் தந்தையாக இருக்கின்ற இறைவனும் இறைவிக்கு உறுதுணையாக நிற்கிறார்.

The Lord, who is father to all souls, also stands as her sure support.

இறைவனோடு சரிபாதியான பெண் பாகமாய் இருக்கும் இறைவிக்கு, அழகாகப் பூசிய குங்குமத் திலகம் போலவே நடுவில் அரசி போல் வீற்றிருக்கிறாள்.

The Goddess, who is the equal female half joined with the Lord, stands at the centre like a queen, like a beautifully applied kumkum tilak.

மலர்களைச் சூடியுள்ள அழகிய கூந்தலை உடைய சக்திகள் அனைவரும் அவளைச் சுற்றி ஒன்றாகக் கூடி இருப்பதைச் சாதகரால் தரிசிக்க முடியும்.

The practitioner is able to behold all the powers, with their beautiful hair adorned with flowers, gathered together around her.

பாடல் #1414 இல் உள்ளபடி, இறைவியைச் சுற்றி ஒன்றாகக் கூடியிருக்கின்ற சக்திகள் மொத்தம் முப்பத்திரண்டு பேர் இருக்கிறார்கள்.

As verse 1414 says, the powers gathered together around the Goddess number thirty-two in all.

இவர்கள் அனைவரும் இறைவியோடு சேர்ந்தே இயங்குகின்ற, என்றும் இளமையுடன் இருக்கின்ற கன்னிகளாக, நான்கு திசைகளுக்கும் எட்டெட்டு பேராக இறைவியைச் சுற்றி இருக்கிறார்கள்.

All of them, ever youthful maidens who act together with the Goddess, stand around her, eight in each of the four directions.

தாமரை மலரான இறைவியின் செயல்களான இதழ்களில் இந்த முப்பத்திரண்டு சக்திகளும் ஒன்றாகச் சேர்ந்திருக்கிறார்கள்.

In the petals that are the Goddess's own functions, the lotus that she is, these thirty-two powers unite together.

அண்டசராசரங்கள் முழுவதும் பரந்து விரிந்து புரிகின்ற அனைத்துச் செயல்களையும், சாதகர் தாம் அமர்ந்த இடத்திலிருந்தே தமக்குள் தரிசிக்க முடியும்.

The practitioner becomes able to behold within himself, from the very place where he sits, all the actions they perform spread out across the whole universe.

பாடல் #1415 இல் உள்ளபடி, உலகச் செயல்களைப் புரிந்துகொண்டு பலவிதமான இடங்களில் இறைவியோடு சேர்ந்தே இருக்கின்ற முப்பத்திரண்டு சக்திகளும், ஆனந்தக் கூத்து ஆடுகின்ற இறைவனின் பேரொளி வடிவத்தையே தரிசித்துக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

As verse 1415 says, the thirty-two powers, who understand the world's workings and remain joined with the Goddess in various places, behold the Lord's own great light form as he dances the dance of bliss.

அந்தந்த இடங்களிலிருந்து உலக நன்மைக்கான காரணத்திற்காக இறைவிக்கு உள்ளேயிருந்து அவற்றைச் செயல்பட வைக்கிறார்கள்.

For the good of the world, they cause things to act from within the Goddess out of their respective places.

ஆதிகாலத்திலேயே அனைத்து உயிர்களும் இறைவனை அறிந்துகொண்டு அவனைத் தேடி அடையவேண்டும் என்ற காரணத்தால் அருளப்பட்ட வேதங்களை, அண்டசராசரங்கள் முழுவதும் பரவும்படி எடுத்துச்சென்று, இறைவனைத் தேடுகின்ற உயிர்களுக்கு இவர்கள் உதவி புரிகிறார்கள்.

Since the very beginning of time the Vedas were graciously granted so that every soul might come to know the Lord and seek and attain him, and these powers carry them forth to spread throughout the whole universe, helping the souls who seek the Lord.

இவர்களுக்கெல்லாம் தலைவியாக இருக்கின்ற இறைவியே, இப்போது இறை நிலையை அடைந்துவிட்ட சாதகரின் மனதிற்கு உள்ளேயிருந்து, அவரது உள்ளத்தையே தனக்கு மிகவும் விருப்பமான கோயிலாகக் கொண்டு, அவருக்குள் வீற்றிருந்து சாதகரை ஆளுவதின் மூலம் அனைத்தையும் இயக்குகிறாள்.

The Goddess, who is the mistress over all of them, now abides from within the mind of the practitioner who has attained the state of divinity, taking his very heart as her most cherished temple, dwelling within him, and directing everything by ruling over him.

பாடல் #1416 இல் உள்ளபடி, சாதகரின் உள்ளத்தையே கோயிலாகக் கொண்டு வீற்றிருக்கும் இறைவிக்கு இல்லாதது என்று எதுவுமே இல்லை.

As verse 1416 says, there is nothing at all that the Goddess, who dwells taking the practitioner's heart as her temple, lacks.

இறைவி வீற்றிருக்கும் கோயிலாகிய உள்ளத்தை அடைந்த சாதகருக்கு இனி இறப்பது என்கிற நிகழ்வு இல்லை.

For the practitioner who has attained that heart which is the temple where the Goddess dwells, the event called death no longer occurs.

இறைவி வீற்றிருக்கும் கோயிலாகிய உள்ளத்தை அடைந்த சாதகர், கண்ணின் இமை போல் உலகத்தைக் காத்துக்கொண்டிருக்கின்ற விண்ணவர்கள் அனைவருக்கும் சரிசமம் ஆவார்.

The practitioner who has attained that heart becomes equal to all the celestials who guard the world like the eyelid of an eye.

இறைவனே வீற்றிருப்பதால் இறைவனாகவே ஆகிவிட்ட சாதகரின் ஆன்மாவும், இறைவனைப் போலவே இல்லாத இடம் என்று எதுவும் இல்லாதவராக இருக்கிறார்.

And because the Lord himself dwells there, the practitioner's soul, having itself become the Lord, is, like the Lord, one for whom there is no such thing as a place where he does not exist.

பாடல் #1417 இல் உள்ளபடி, இறைவனாகவே ஆகிவிட்ட சாதகரின் ஆன்மாவின் இறை தன்மையில் கவரப்பட்டு வணங்குகின்ற ஆன்மாக்களுக்கு அருள்கின்ற, பாடல் #1371 இல் உள்ளபடி, அறுபத்து நான்கு சக்திகள் இருக்கிறார்கள்.

As verse 1417 says, there are sixty-four powers, as in verse 1371, who graciously aid the souls who are drawn to and worship the divine nature of the practitioner's soul that has itself become the Lord.

இவர்கள் அந்த ஆன்மாக்களுக்கு வழிகாட்டும் அறுபத்து நான்கு ஒளிகளாக இருக்கிறார்கள்.

These powers are themselves sixty-four lights that guide those souls.

இறைவனாகவே ஆகிவிட்ட சாதகரின் ஆன்மாவிற்குள் இருக்கின்ற நவாக்கிரி சக்கரத்தைச் சுற்றிக் காவலாக வீற்றிருக்கின்றார்கள்.

They stand as guards around the Nine-Letter Chakra within the soul of the practitioner who has become the Lord.

சாதகரை நாடிவருகின்ற ஆன்மாக்களைக் காத்தருளுகிறார்கள்.

They graciously protect the souls who come seeking him.