தொடர்ந்து படிக்கread this section continuously
இல்லடைந் தாளுக்கு மில்லாத தொன்றில்லையில்லடைந் தானுக் கிறப்பது தானில்லையில்லடைந் தானுக் கிமையவர் தானொவ்வர்ரில்லடைந் தானுக்கு மில்லாதில் லானையே.
உரைmeaning
பாடல் #1416 இல் உள்ளபடி, சாதகரின் உள்ளத்தையே கோயிலாகக் கொண்டு வீற்றிருக்கும் இறைவிக்கு இல்லாதது என்று எதுவுமே இல்லை என்று பாடல் கூறுகிறது. இறைவி வீற்றிருக்கும் கோயிலாகிய உள்ளத்தை அடைந்த சாதகருக்கு இனி இறப்பது என்கிற நிகழ்வு இல்லை. இறைவி வீற்றிருக்கும் கோயிலாகிய உள்ளத்தை அடைந்த சாதகர், கண்ணின் இமை போல் உலகத்தைக் காத்துக்கொண்டிருக்கின்ற விண்ணவர்கள் அனைவருக்கும் சரிசமம் ஆவார். இறைவனே வீற்றிருப்பதால் இறைவனாகவே ஆகிவிட்ட சாதகரின் ஆன்மாவும், இறைவனைப் போலவே இல்லாத இடம் என்று எதுவும் இல்லாதவராக இருக்கிறார் என்று பாடல் முடிக்கிறது.
As verse 1416 says, there is nothing at all that the Goddess, who dwells taking the practitioner's heart as her temple, lacks, the verse declares. For the practitioner who has attained that heart which is the temple where the Goddess dwells, the event called death no longer occurs. The practitioner who has attained that heart becomes equal to all the celestials who guard the world like the eyelid of an eye. And because the Lord himself dwells there, the practitioner's soul, having itself become the Lord, is, like the Lord, one for whom there is no such thing as a place where he does not exist, the verse closes by declaring.
வரி வாரியாகline by line
- வரி 1Line 1
பாடல் #1416 இல் உள்ளபடி, சாதகரின் உள்ளத்தையே கோயிலாகக் கொண்டு வீற்றிருக்கும் இறைவிக்கு இல்லாதது என்று எதுவுமே இல்லை.
As verse 1416 says, there is nothing at all that the Goddess, who dwells taking the practitioner's heart as her temple, lacks.
- வரி 2Line 2
இறைவி வீற்றிருக்கும் கோயிலாகிய உள்ளத்தை அடைந்த சாதகருக்கு இனி இறப்பது என்கிற நிகழ்வு இல்லை.
For the practitioner who has attained that heart which is the temple where the Goddess dwells, the event called death no longer occurs.
- வரி 3Line 3
இறைவி வீற்றிருக்கும் கோயிலாகிய உள்ளத்தை அடைந்த சாதகர், கண்ணின் இமை போல் உலகத்தைக் காத்துக்கொண்டிருக்கின்ற விண்ணவர்கள் அனைவருக்கும் சரிசமம் ஆவார்.
The practitioner who has attained that heart becomes equal to all the celestials who guard the world like the eyelid of an eye.
- வரி 4Line 4
இறைவனே வீற்றிருப்பதால் இறைவனாகவே ஆகிவிட்ட சாதகரின் ஆன்மாவும், இறைவனைப் போலவே இல்லாத இடம் என்று எதுவும் இல்லாதவராக இருக்கிறார்.
And because the Lord himself dwells there, the practitioner's soul, having itself become the Lord, is, like the Lord, one for whom there is no such thing as a place where he does not exist.
திருமந்திரம் பாடல் #1417
