திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
7. பூரண சக்தி

இந்த விரிந்து பரந்த உலகத்தின் முடிவாகவும், ஆன்மாக்களின் முடிவாகவும் இருக்கின்ற இறைவனை நாடி அளந்தோம்.

We sought and measured out the Lord, who is the end of this vast and spreading world, and the end of souls.

அந்த விரிந்த உலகத்தின் ஆரம்பமாக இருக்கின்ற ஆதிப் பிரானையும் அளந்தோம்.

We also measured out that primal Lord who is the beginning of that vast world.

உலகத்திலுள்ள அனைத்து உயிர்களில் ஆணாகவும் பெண்ணாகவும் இருக்கின்ற அவனை எங்கெல்லாமோ அலைந்து தேடி அளந்தோம்.

And we wandered everywhere, searching and measuring out him, who exists as male and as female in every life in the world.

பின்பு, அவன் அருளால் எமக்குள்ளேயே ஆராய்ந்து, பரிபூரணமாக இருக்கும் அந்தச் சிவசக்தியை முழுவதுமாக உணர்ந்து அளந்து கொண்டோம்.

Then, by his grace, we searched within ourselves and fully realized and measured that Siva-Sakti who exists complete and whole.

பாடல் #1125 இல் உள்ளபடி யாம் உணர்ந்து கொண்ட இறைவனையும், பேரூழிக் காலத்தில் அனைத்தையும் அழிக்கின்ற சக்தியாக இருக்கும் இறைவி அவனோடு சேர்ந்திருப்பதே பரிபூரணமான நிலை என்பதையும், யாரும் உணர்ந்துகொள்ளாமல் இருக்கின்றார்கள்.

As in verse 1125, no one realizes that the Lord we came to know, and the Goddess, who is the power that destroys everything at the time of the great dissolution, being joined with him, that alone is the state of true fullness.

இறைவனை அறிந்துகொண்ட அடியார்களுக்கு அருள் புரிகின்ற இறைவியானவள்,

The Goddess, who grants her grace to devotees who have come to know the Lord,

இறைவனை அடையும் பூர்வ ஜென்ம புண்ணியம் பெற்றவர்களுக்கு உள்ளே குருவாக இருந்து, அவரவர்களுக்கு ஏற்ற விதத்தில் அருளிய வழிமுறைகளை மேற்கொண்டு அதன்படியே கடைபிடித்து வருபவர்களை நாடுகின்றாள்.

dwells within, as guru, for those who bear the merit of past births to attain the Lord, and comes to those who take up the ways she has graciously shown, each fitted to them, and follow them accordingly.

அவர்களின் உள்ளே இறைவன் வந்து வீற்றிருப்பான்.

And within them the Lord comes and dwells.

பாடல் #1126 இல் உள்ளபடி, அடியவர்களின் உள்ளுக்குள் வந்து வீற்றிருக்கின்ற இறைவன், அவர்களின் ஐந்து புலன்களையும் அவர்களின் மனமாகிய கோலின் மூலம் ஆன்மாவாகிய பாகனைக் கொண்டு அடக்கி ஆளுகின்றான்.

As in verse 1126, the Lord, who comes and dwells within devotees, restrains and rules their five senses, using the reins that are their own mind, through the mahout that is the soul, just as an elephant is ruled through its mahout and its goad.

குற்றம் குறையில்லாமல் பிரகாசிக்கும் நவரத்தினங்களால் ஆன கிரீடத்தை அணிந்துகொண்டு, பிரகாசிக்கும் ஒளி வண்ணத்தில் திருமேனியை உடையவன் அந்த இறைவன்.

That Lord wears a crown made of flawless, shining nine gems, and his sacred form is of a shining, radiant colour.

அவனோடு பேரின்பத்தில் கலந்து இனிமையாகப் பின்னிப் பிணைந்து வீற்றிருக்கின்றாள் இறைவி.

And the Goddess joins with him in supreme bliss and dwells sweetly entwined with him.

உண்மையான அன்போடு இறைவனை நேசிக்கின்ற அடியவர்களின் உள்ளுக்குள் இருவரும் வந்து ஒன்றாக வீற்றிருப்பார்கள்.

Both of them come and dwell together within the hearts of devotees who love the Lord with true devotion.

பாடல் #1127 இல் உள்ளபடி, உண்மையான அன்போடு நேசிக்கின்ற அடியவர்களின் உள்ளுக்குள் வந்து வீற்றிருக்கின்ற இறைவன், அவர்களைப் பேரின்பத்தில் ஆழ்த்தி இருக்கும்படி செய்கின்றான்.

As in verse 1127, the Lord, who comes and dwells within devotees who love with true devotion, makes them remain immersed in supreme bliss.

அதிலிருந்து வெளிப்படுகின்ற தூய்மையான அன்பில் வீற்றிருந்து, ஆருயிர்களின் தந்தையாக இருக்கின்றார்.

And, dwelling in the pure love that arises from that bliss, he is the father of every precious life.

அடியவர்கள் இந்த உலகத்தில் ஆசையினாலும் பாசத்தினாலும் எடுத்த பிறவியில் அனுபவிக்கின்ற துன்பங்களைத் தாங்குகின்ற அன்பை அருளுகின்றவளாகப் பரம்பொருளாகிய இறைவியும்,

And the Goddess, who is the Supreme, grants devotees the love that bears the sorrows they undergo in the births they take through desire and attachment in this world,

அவர்களுக்குள் புகுந்து வீற்றிருந்து ஆருயிர்களின் தாயாக இருக்கின்றாள்.

entering and dwelling within them, and so is the mother of every precious life.

எமது அம்மையாகவும் அப்பனாகவும் இறைவியும் இறைவனுமே இருக்கின்றார்கள் என்கிற பெருமையான எண்ணத்தை நீக்கிவிட்டு, எவர் ஒருவர் இறைவியை நினைத்துத் தியானிக்கின்றார்களோ,

Setting aside the proud notion that the Goddess and the Lord alone are our mother and father, whoever it is that holds the Goddess in mind and meditates,

அவர்களின் உள்ளுக்குள் தாயாக வந்து வீற்றிருக்கும் இறைவியோடு, பேரூழிக் காலத்தின் தலைவனாகிய இறைவனும் வந்து உடன் வீற்றிருக்கின்றான்.

within their heart, where the Goddess comes and dwells as mother, the Lord too, who is the ruler of the great dissolution, comes and dwells together with her.

இறைவியை நினைப்பவர்களின் மனமே இறைவியாகி, அவர்களின் உலகம் சார்ந்த மாய சிந்தனைகளை மாற்றி உண்மையைச் சொல்லி அருளுகின்றாள்.

The very mind of those who hold the Goddess in thought itself becomes the Goddess, and she graciously transforms their maya-bound worldly thoughts and speaks the truth.

பிறகு அந்த அம்மையே இறைவனோடு சேர்ந்து நின்று குருவாக இருந்து வழிகாட்டுகின்றாள்.

Then that same Mother, joined and standing together with the Lord, becomes their guru and shows them the way.

தண்டின் மேல் வளர்ந்து விரிந்திருக்கும் குளிர்ந்த தாமரை மலரின் மேல் வீற்றிருக்கும் நான்கு முகங்களைக் கொண்ட பிரம்மன்,

Brahma, who has four faces and dwells upon the cool lotus flower that grows and blossoms on its stalk,

உலகத்தில் வந்து பிறவி எடுக்க வேண்டிய உயிர்களுக்கு அந்தந்த யுகங்களுக்கு ஏற்ப ஆயுளைக் கொடுத்துப் படைக்கின்றான்.

comes to the world and creates lives destined to take birth, giving them a lifespan fitting each yuga.

வெள்ளைத் தாமரை மலரின் மேல் வீற்றிருக்கின்ற சரஸ்வதி தேவியும் அவனோடு சேர்ந்து வந்து உயிர்களுக்கு ஞானத்தை அருளுகின்றாள்.

And Goddess Saraswati, who dwells upon the white lotus flower, comes joined with him and grants wisdom to all lives.

ஞானத்தின் தலைவியாக உயிர்களின் நாக்கின் மேல் அமர்ந்த சரஸ்வதி தேவி அருளிய அனைத்தும் ஆணையாக இருக்கின்றது.

Goddess Saraswati, who is the chief of wisdom and is seated upon the tongues of all lives, whatever she graciously grants stands as command.

பாடல் #1130 இல் உள்ளபடி, இறைவனை அடைவதற்கு வேண்டிய ஞானத்தை ஆணையாக இறைவி அருளியபடியே,

As in verse 1130, in keeping with the wisdom the Goddess has graciously granted as command for attaining the Lord,

இன்பதுன்பங்களை அனுபவிக்காமல் உள்ளுக்குள் இறைவியைத் தியானித்துக்கொண்டே இருக்கின்ற அடியவர்களின், மாயையால் மயங்கி ஆசையின் வழியே செல்கின்ற மனதை அடக்கி ஒருமுகப்படுத்துகின்றாள்.

for devotees who, without experiencing pleasure and pain, keep meditating on the Goddess within, she restrains and unifies their mind, which wanders confused by maya along the path of desire.

அனைத்திற்கும் மேலான பரம்பொருளாகிய இறைவனை அவர்களுக்குள் அறிந்து உணர்ந்துகொள்ளும்படி இறைவி அருளுகின்றாள்.

And she graciously grants that they come to know and realize within themselves the Lord, the Supreme who stands above all.

அவ்வாறு பரம்பொருளை அறிந்துகொண்ட அடியவர்களின் உள்ளத்தையே தமக்கு மிகவும் பிடித்த ஆசனமாக எடுத்துக்கொண்டு இறைவனும் வந்து வீற்றிருப்பான்.

And taking the heart of the devotees who have thus come to know the Supreme as the seat most dear to him, the Lord too comes and dwells there.

பாடல் #1131 இல் உள்ளபடி, அடியவர்களின் உள்ளத்திற்குள் இறைவனோடு ஒன்றாக வீற்றிருக்கும் அனைத்துத் தத்துவங்களின் தலைவியான இறைவி,

As in verse 1131, the Goddess, who is the chief of all the principles that dwell within the devotee''s heart joined with the Lord,

சிந்தனைக்குள் இருந்து, உள்ளுக்குள் இறைவனை அடையும் ஞானத்தை விளக்கி அருளுகின்றாள்.

graciously explains, from within thought, the wisdom that leads to attaining the Lord within.

அதன்படியே சாதகம் செய்து அதனால் கிடைக்கும் பேரின்பத்தை அனுபவித்துக்கொண்டே இருந்தால், தலை உச்சியில் ஒளியாக வீற்றிருக்கும் இறைவனோடு கலந்துவிடலாம்.

If one takes up that practice accordingly and continues experiencing the supreme bliss that comes of it, one may unite with the Lord who dwells as light at the crown of the head.

அதன் பிறகு, அங்கே இறைவன் ஆடுகின்ற அம்பலத்தைத் தரிசிக்கலாம் என்பதை அறியாமல் பலர் இருக்கின்றனர்.

After that, one may behold, right there, the hall where the Lord dances; but many remain unaware of this.

உயிர்களின் உண்மை அறிவை மாயை மறைத்திருப்பதால், அவர்களுக்குள் இருக்கும் ஐந்து புலன்களும் உலக அறிவை மட்டுமே கொடுக்கின்றன.

Because maya conceals the true knowledge of lives, the five senses within them give only worldly knowledge.

இதை மாற்றி, அவர்களின் மாயையை நீக்கி உண்மை அறிவைக் கொடுக்கின்ற இறைவியின் அருள் அவர்களுக்குக் கிடைத்துவிட்டால்,

If this changes, and the Goddess''s grace, which removes their maya and gives true knowledge, comes to them,

அவர்களுக்கு இறைவனும் தாமும் வேறில்லை என்கிற பேரறிவு ஞானம் கிடைத்துவிடும்.

they attain the supreme knowledge that there is no difference between the Lord and themselves.

அதன்பிறகு, அவர்கள் தமக்குள் இருக்கும் இறைவனை நினைத்து எப்போதும் பேரின்பத்திலேயே இருப்பதினால், இறைவியும் அவர்களின் சித்தத்தில் சேர்ந்து வீற்றிருப்பதைத் தமது செயலாக வைத்திருப்பாள்.

After that, because they remain forever in supreme bliss, ever thinking of the Lord within them, the Goddess too keeps, as her own function, dwelling joined with their citta.

காலை மாலை என்று வரையறுக்கப்பட்ட காலங்கள் இல்லாத எந்தக் காலத்திலும்,

At any time, in a place beyond the bounds of morning and evening,

நமக்குள்ளேயே வீற்றிருக்கின்ற, நறுமணம் கமழ்கின்ற அழகிய கூந்தலை உடைய இறைவியைத் தமக்குள்ளேயே தேடி அடைந்து,

those who seek and reach within themselves the fragrant-haired, beautiful Goddess who dwells within us,

அவளுடைய திருவருளைத் தவிர வேறு எந்த எண்ணத்தாலும் சிறிதும் அசைந்துவிடாத மனநிலையில் ஆழ்நிலை தியானத்தில் இருந்தால்,

and remain in deep meditation, in a state of mind unmoved by any thought other than her sacred grace,

இப்பாடல் கூறுவதுபோல, எப்போதும் மாறாத உடலைப் பெற்று என்றும் இளமையுடனே இருப்பார்கள்.

this verse declares, they will attain a body that never changes and remain forever youthful.

பாடல் #1134 இல் உள்ளபடி, எப்போதும் இளமை மாறாத உடலைப் பெற்று என்றும் இறைவியோடு சேர்ந்திருக்கின்ற சாதகர்,

As in verse 1134, the seeker who has attained the ever-unchanging, ever-young body and remains joined with the Goddess,

அதற்கும் மேலான நிலைக்குச் செல்வதற்குத் தடையாக இருக்கின்ற அம்மை அப்பன் எனும் பிரிவினையான எண்ணங்களை விட்டுவிட வேண்டும்.

must give up the divided notion of Mother and Father as separate, which stands as an obstacle to going beyond even that state.

அவ்வாறு விட்டுவிட்டால், முக்திக்குச் சரிசமமாகச் சொல்லப்படுகின்ற நிலைக்கு நேராக வருவார்கள்.

Having given that up, they come directly to the state spoken of as equal to liberation.

அனைத்துமாகவும் நிற்கின்ற இறைவியே ஆதிப் பரம்பொருளாக இருக்கின்றாள் என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள்.

And they come to know that the Goddess, who stands as everything, is herself the primal Supreme.

பாடல் #1135 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் அனைத்துமாக நின்ற ஆதி பரம்பொருளாகிய இறைவியே அசையா சக்தியாகிய இறைவனோடு சேர்ந்து நிற்கும்போது ஞானா சக்தியாகவும் இச்சா சக்தியாகவும் நிற்கிறாள்.

As in verse 1135, the goddess, the primal supreme reality who stood as everything within the seeker, stands as the power of knowledge and the power of will when she joins with the unmoving power that is the Lord.

அவளை நன்மையே வடிவானவளாக அறியும்போது கிரியா சக்தியாகவும் நிற்கிறாள் என்பதை அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

One should know that she stands as the power of action when she is known as the very form of goodness.

அவளின் எண்ணங்களிலேயே வீற்றிருக்கும் சாதகர்கள் இதை அறிந்துகொள்வார்கள்.

Seekers who remain fixed in her thoughts come to know this.

தமக்குள் இருக்கின்ற அனைத்தும் அவளின் அம்சமாகவே மாறிவிடுவதை அவர்கள் உணர்ந்துகொள்வார்கள்.

They come to realize that everything within them has itself turned into her portion.

பாடல் #1136 இல் உள்ளபடி, சாதகர்கள் தமக்குள் இருக்கும் அனைத்து அம்சங்களாகவும் இறைவியே மாறி நிற்பதை உணர்ந்தாலும், தம்முடைய சொந்த உருவமும் இறைவியாகவே மாறி நிற்பதை உணராமலேயே இருக்கிறார்கள்.

As in verse 1136, seekers realize that the goddess herself turns into every portion within them, yet they remain unaware that their own form too has turned into the goddess.

ஆணின் அம்சமும் பெண்ணின் அம்சமும் ஒன்றுசேர்ந்து கருவாக உருவாவது போலவே, இறைவியும் தாமும் ஒன்றாகக் கலந்து நிற்பதை சாதகர்கள் உணர்கிறார்கள்.

Just as the portion of the man and the portion of the woman join together to become the embryo, seekers come to realize that the goddess and they themselves have merged into one.

இறைவியும் தாமும் ஒன்றே என்று சிந்திக்கும் அவர்களுடைய சிந்தனைக்குள்,

Into the thought of those who think that the goddess and they themselves are one,

இறைவனும் வந்து வீற்றிருப்பான்.

the Lord too comes and dwells there.

பாடல் #1137 இல் உள்ளபடி, இறைவியும் தாமும் ஒன்றே என்று சிந்திக்கின்ற சாதகரின் சிந்தைக்குள் வீற்றிருக்கும் இறைவியும் இறைவனும் சேர்ந்த பூரண சக்தியானது,

As in verse 1137, the full power that is the goddess and the Lord joined together, dwelling within the thought of the seeker who thinks that the goddess and he are one,

அவருடைய உடலுக்குள்ளிருந்து ஒளியாகவும் ஒலியாகவும் உலகம் முழுவதும் விரிந்து பரவி அனைத்தையும் இயக்குகிறது.

spreads out from within his body as light and as sound through the whole world and sets everything in motion.

இறைவனைப் போலவே சாதகரும் சந்திரனைச் சூடிக்கொண்டு சடைமுடி தரித்துக்கொண்டு சாத்வீகக் குணத்துடன் இருக்கிறார்.

Like the Lord himself, the seeker too comes to wear the crescent moon, bear the matted crown, and carry a Sattvic nature.

இறைவனும் இறைவியும் சேர்ந்த பூரண சக்தியின் உருவமாகவே சாதகர் ஆகிவிடுகிறார்.

The seeker becomes the very form of the full power in which the Lord and the goddess are joined.

அனைத்து உயிர்களுக்குள்ளும் மறைந்திருக்கும் அமிழ்தமான பாலை வழங்குகின்ற இறைவியை, தமக்குள்ளேயே ஆராய்ந்தறிந்து தெளிவு பெறவேண்டும்.

One must come to know, through inquiry within oneself, the goddess who lies hidden within all lives and grants the nectar milk, and attain clarity.

அந்த அமிழ்தமான பாலை உண்மை ஞானத்தைத் தரும் பேரொளியாக மாற்றுகின்ற வழியை அறிந்துகொண்டவர்கள் யாருமில்லை.

There is no one who has come to know the way to turn that nectar milk into the great light that grants true knowledge.

அந்த வழியை குருவின் உபதேசத்தாலோ அல்லது இறைவியின் அருளாலோ அறிந்துகொண்டு, தமக்குள் ஆராய்ந்து இறைவியை அறிந்து தெளிவடைந்தவர்கள்,

Those who come to know that way through the teaching of a Guru or through the grace of the goddess, and who inquire within themselves and know the goddess and attain that clarity,

அவர்களின் உள்ளத்திற்குள் இருந்து இறைவி அமிழ்தப் பாலை உண்மை ஞானத்தையும் பேரின்பத்தையும் கொடுக்கின்ற பேரொளி தீபமாக ஊறிக்கொண்டே இருப்பாள்.

will have the goddess continually welling up from within their heart as the great light lamp that grants both true knowledge and supreme bliss.

பாடல் #1139 இல் உள்ளபடி, உள்ளத்திற்குள் தெளிவு பெற்ற சாதகர்களுக்கு,

As in verse 1139, to seekers who have gained clarity within their heart,

மீதமிருக்கும் கர்மங்களையும் பிறவிகளையும் எரித்து அழிக்கும் அக்னியாக உருத்திரனின் அம்சம் ஜோதியாகக் காளையின்மேல் வீற்றிருந்து தரிசனம் தருகிறார்.

the portion of Rudra, as fire that burns away the karma and births still remaining, appears as a light mounted on the bull and grants a vision of himself.

இதைத் தரிசித்ததால் தமது நெஞ்சத்திற்குள் இறைவனை அடையும்படி பெற்றவர்கள்,

Those who, by beholding this, have come to hold the Lord fixed within their own heart,

அவர்களே சாதகர்கள் ஆவார்கள் என இப்பாடல் உரைக்கிறது.

are the ones who become true seekers, this verse declares.

பாடல் #1140 இல் உள்ளபடி, இறைவனைத் தமது நெஞ்சத்திற்குள் அடையும்படி பெற்ற சாதகருக்குள், இறைவன் ஆறு இதழ்கள் கொண்ட சுவாதிஷ்டான சக்கரத்தில் வந்து,

As in verse 1140, within the seeker who has come to hold the Lord fixed within his own heart, the Lord comes to the Swadhishthana chakra of six petals,

பின்பு அங்கிருந்து நான்கு இதழ்கள் கொண்ட மூலாதார சக்கரத்தில் உள்ள குண்டலினி சக்தியை எழுப்பி விடுகிறார்.

and from there rouses the kundalini power in the Muladhara chakra of four petals.

அங்கிருந்து வெளிப்பட்ட சக்தியானவள் ஆறு சக்கரங்களையும் கடந்து ஏழாவதாக இருக்கும் சகஸ்ரதளத்தில் உள்ள ஆயிரம் தாமரை இதழ்களின்மேல் வீற்றிருக்கும் சக்தியை வெளிப்படுத்துவாள்.

The power that emerges from there crosses all six chakras and, as the seventh, brings forth at the Sahasradala the power that dwells upon its thousand lotus petals.

உலகங்கள் அனைத்திலும் பரவி வீற்றிருக்கின்ற இறைவியே சகஸ்ரதள சக்தியாக அங்கிருந்து பசுமையான கொடி போல வெளிப்படுவாள்.

The goddess herself, who dwells spread through all the worlds, then emerges from there as the power of the Sahasradala, like a green vine.

பாடல் #1141 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள்ளிருந்து பசுமையான கொடி போல வெளிப்பட்ட சக்தியானவள்,

As in verse 1141, the power that had emerged from within the seeker like a green vine,

இறைவனோடு சேர்ந்து பூரண சக்தியாக ஒரு பெரும் பிரகாசத்தைத் தருகின்ற ஜோதியாகியது.

joining with the Lord as the full power, became a light that gives a vast radiance.

வானம் வரை கொடி போல வளர்ந்தது.

It grows like a vine up to the sky.

உலகங்கள் அனைத்தையும் இயங்க வைக்கிறாள்.

It sets all the worlds in motion.

பாடல் #1142 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் இருக்கும் சகஸ்ரதளத்தில் இறைவனோடு சேர்ந்து பூரண சக்தியாக வீற்றிருக்கும் இறைவி, அங்கிருந்து வெளிப்பட்டு உலகங்கள் அனைத்தையும் இயங்க வைப்பதற்காக ஒன்பது வகையான அம்சங்களாக வெளிப்படுகிறாள்.

As in verse 1142, the goddess, who dwells joined with the Lord as the full power in the Sahasradala within the seeker, emerges from there as nine kinds of portions in order to set all the worlds in motion.

இந்த அம்சங்கள் எட்டு வகையான தேவியர்களாகவும், பூரண சக்தியின் அம்சமான மனோன்மணியும் சேர்ந்து மொத்தம் ஒன்பது வகையான சக்திகளாக இருக்கிறார்கள்.

These portions become eight kinds of goddesses, together with Manonmani, the portion of the full power, making nine kinds of powers in all.

அவரவர்க்கு ஏற்ற தனித்தன்மையான வழிகளின் வழியே ஜோதி வடிவில் கொடி போலச் சகஸ்ரதளத்திலிருந்து வெளிப்பட்டு வளர்ந்து சென்று உலகங்கள் அனைத்தையும் இயக்குகிறார்கள்.

Each through her own distinct path emerges in the form of light, like a vine, from the Sahasradala, grows forth, and sets all the worlds in motion.

இவர்கள் தத்தம் வழிகளின் வழியே தொடர்ந்து செயல்பட்டுக்கொண்டே இருப்பதற்கான ஆதார சக்தியாக, சகஸ்ரதளத்தில் அந்த ஜோதி இருக்கிறது.

That light which stays in the Sahasradala is the sustaining power that keeps them continuing to act, each through her own path.

பாடல் #1143 இல் உள்ளபடி, ஒன்பது வகையான சக்திகளும் தொடர்ந்து செயல்பட்டுக்கொண்டே இருப்பதற்கு ஆதார சக்தியாக இருக்கும் சகஸ்ரதளத்திலுள்ள ஆயிரம் இதழ் கொண்ட தாமரை மலர் இறைவனின் இருப்பிடமாகும்.

As in verse 1143, the thousand-petalled lotus in the Sahasradala, which is the sustaining power for all nine kinds of power to keep continuing to act, is the abode of the Lord.

உடலுக்குத் தேவையான சக்தியைக் கொடுக்கும் அமிழ்தம் சாதகரின் உடலுக்குள்ளிருந்து ஊறிக்கொண்டே இருக்கிறது.

The nectar that gives the body the power it needs keeps welling up continually from within the seeker's body.

உலகங்கள் அனைத்தையும் இயக்குகின்ற இந்தச் சக்தியினால் தானே இயக்குகிறோம் என்கிற அகங்காரம் சாதகருக்கு வந்துவிடாதபடி நெற்றியின் உச்சியில் இருந்துகொண்டு சகஸ்ரதள சக்தி தடுத்துக் காக்கிறது.

So that the seeker does not fall into the pride of thinking that he himself is the one moving all the worlds by this power, the power of the Sahasradala stands at the crown of the forehead and holds him back and guards him.

சாதகரின் உடலை இயக்கத் தேவைப்படும் சக்தியை மூலாதாரம் சகஸ்ரதளத்திலிருந்து சிறிதளவு எடுத்துக் கொள்கிறது.

The Muladhara draws off only a small portion of the power needed to move the seeker's body from the Sahasradala.

பாடல் #1144 இல் உள்ளபடி, மூன்று மூலைகளையுடைய சதுர அமைப்பில் இருக்கும் மூலாதார சக்கரத்திலிருந்து விதை போல முளைத்துக் கிளம்பிய குண்டலினி அக்னிச்சுடர், ஒவ்வொரு சக்கரத்திற்கும் சென்றது.

As in verse 1144, the kundalini fire, which springs up like a seed from the Muladhara chakra that lies within the three-cornered square, travels to each chakra in turn.

அங்கிருந்து தொடர்ந்து மேலே சகஸ்ரதளத்தை நோக்கிச் சென்று, தலை உச்சித் துளையைக் கடந்து பரவெளிக்குள் சென்றது.

From there it continues upward toward the Sahasradala, crosses the aperture at the crown of the head, and passes into the vast space beyond.

அங்கிருக்கும் ஜோதி வடிவான இறைவனை அடைந்து அவரிடமுள்ள ஒளியைப் பெற்றுவிட்டால்,

When it reaches the Lord who is there in the form of light and receives the light that is his,

அந்த ஒளியானது இறைவியாக சாதகருக்குள் நுழைந்து, அவருக்குள் இருக்கும் அனைத்துச் சக்கரங்களிலும் அமர்ந்துவிடுவாள்.

that light enters the seeker as the goddess and comes to settle in every chakra within him.

பாடல் #1145 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் இருக்கும் அனைத்துச் சக்கரங்களிலும் வீற்றிருக்கும் இறைவி, பத்துத் திசைகளையும் காக்கும் தனது பத்து முகங்களையும் சாதகரது உடலிலுள்ள பத்து வகையான வாயுக்களுடன் சேர்த்து அனைத்துத் திசைகளுக்கும் பரவிச் செல்கிறாள்.

As in verse 1145, the goddess who dwells in every chakra within the seeker spreads through every direction, joining her own ten faces that guard the ten directions with the ten kinds of vital airs in the seeker's body.

அப்படிப் பரவிச் சென்ற சக்தி ஒருமுகமாகக் குவிந்து, முத்திலிருந்து வெளிவரும் பிரகாசம் போலச் சாதகரின் முகத்திலிருந்து ஒளி வீசி வெளிப்படுகிறது.

The power that thus spreads out gathers into a single point and shines forth from the seeker's face like the radiance that comes out of a pearl.

இந்த நிலையை அடைந்த சாதகருக்கு, அமிழ்தம் போன்ற பேரின்பத்தைத் தரும் இறைவனது கீழ்நோக்கும் முகம் விரைவாகக் கிடைக்கும்.

The seeker who attains this state quickly comes to receive the downward-facing face of the Lord that grants bliss like nectar.

பாடல் #523 இல் உள்ளபடி தமது உடலும் இந்த அண்டமும் வேறுவேறு இல்லை என்கிற நிலையை சாதகர் அடைவார்.

And, as in verse 523, he attains the state in which his own body and this universe are no longer different from one another.

அம்பைப் போன்ற கூர்மையான கண்களையும், என்றும் மாறாத இளமையையும், இறைவனோடு சேர்ந்திருக்கும் மனோன்மணி என்னும் பெயரையும் உடைய இறைவி,

The goddess, who has eyes sharp like an arrow, an unchanging youth, and the name Manonmani as one joined with the Lord,

கொம்பைப்போல மெலிந்து வளைந்த இடையையும், வாசனை மிக்க மலர்களைச் சூடிய கூந்தலையும் உடையவளாக, சாதகருக்குள் முழுவதும் பரவி உலாவிக்கொண்டே இருக்கிறாள்.

having a waist slender and curved like a bow, and hair decked with fragrant flowers, moves about pervading the seeker fully.

அப்போது சாதகரின் உடல் தூய்மையான தங்கத்தால் செய்ததைப்போல மாறி, அவருக்குள்ளிருந்து நறுமணம் திரண்டு நாள்தோறும் வீசிக்கொண்டே இருக்கும்.

Then the seeker's body turns as if made of pure gold, so that fragrance gathers within him and wafts out day after day.

இப்படிச் சாதகம் செய்து வீற்றிருக்கும் சாதகரை அன்போடு நோக்கியபடியே இறைவியும் அவருடன் விரும்பி வீற்றிருக்கிறாள்.

Looking with love upon the seeker who thus practices and dwells so, the goddess too dwells with him, delighting in him.

பாடல் #1147 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் விரும்பி வீற்றிருக்கும் மிகப் பெரும் தெய்வமாகிய இறைவியே, நான்கு வேதங்களும் புகழ்ந்து சொல்லும் மாபெரும் சக்தியாக இருக்கிறாள்.

As in verse 1147, the goddess, the very great deity who dwells within the seeker by her own desire, is the mighty power that all four Vedas praise and speak of.

இறைவன், இறைவி, சாதகரின் ஆன்மா ஆகிய மூன்று ஜோதிகளும் ஒன்றோடொன்று சேர்ந்து நிற்கும் பூரண சக்தியாக அவள் இருக்கிறாள்.

She is the full power in which the three lights, the Lord, the goddess, and the seeker's own soul, stand joined with one another.

அனைத்துத் திசைகளும் அவளுடைய அழகிய ஆடையாகவும், பூமியையும் கடந்து நிற்கும் திருவடிகளையும் கொண்டு அவள் நிற்கிறாள்.

She stands with all directions as her beautiful garment and with sacred feet that reach beyond the earth.

வேதங்களோடு அண்ட சராசரங்களும் அவற்றிலுள்ள அனைத்து உலகங்களும் அவளைச் சிறப்பாகப் போற்றி வணங்குகின்றன.

The Vedas, together with the whole universe and all the worlds within it, honor and worship her with special reverence.

பாடல் #1148 இல் உள்ளபடி, மூன்று ஜோதிகளையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து நிற்கும் இறைவி, மேலுலகம், பூலோகம், கீழுலகம் ஆகிய மூன்று உலகங்களுக்குள்ளும் கலந்து நின்று கோடிக்கணக்கான அண்ட சராசரங்களையும், அவற்றுக்குள் பல உயிர்களையும் உருவாக்கும் வல்லமை பெற்றவள்.

As in verse 1148, the goddess who stands holding all three lights joined as one, merges within the three worlds, the upper world, this earth, and the nether world, and has the power to bring forth countless universes with all their moving and unmoving things, and the many lives within them.

உயிர்களைப் படைத்து,

She creates lives,

அவற்றுக்கு அண்டத்தில் இருக்கும் இறைவனுடைய பேரொளியைக் காட்டி அருளி, அந்த ஜோதியை அடையும் வழியையும் அருளுகிறாள்.

shows them by her grace the great light of the Lord that is in the universe, and grants them the way to reach that light.

இவை அனைத்தையும் செய்யும் வல்லமை பெற்ற இறைவியையே யானும் போற்றி வணங்குகிறேன்.

It is this goddess, who has the power to do all this, that I too praise and worship.

பாடல் #1149 இல் உள்ளபடி, அண்ட சராசரங்களையும் அவற்றிலுள்ள அனைத்து உயிர்களையும் படைக்கும் வல்லமை பெற்றவளும், உலகங்கள் அனைத்திற்கும் அதிபதியாக இருப்பவளும், யான் போற்றி வணங்குபவளுமான இறைவி,

As in verse 1149, the goddess who has the power to create the universe with all its moving and unmoving things and every life within it, who is the sovereign over all the worlds, and whom I praise and worship,

அரிய தவங்களைச் செய்பவர்களுக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் என்றும் இளமை ஆற்றலுடன் இருப்பவள், தன்னைப் போற்றி வணங்கும் உயிர்களின் ஆற்றலுக்குள் வந்து வீற்றிருந்து, அவர்களின் நெற்றிக்குள் அழகிய ஆபரணங்களைச் சூடிக்கொண்டு வீற்றிருக்கிறாள்.

who forever holds the strength of unfading youth granted only to those who perform rare austerities, comes and dwells within the strength of the lives that praise and worship her, and dwells adorned with beautiful ornaments upon their foreheads.

அவர்களின் அகங்காரத்தை அடக்கிவிட்டு, பசுமையான கொடியாக இருந்துகொண்டு,

She subdues their pride of self, and, remaining as a green vine,

அவர்களுடைய கூற்றத்தை (இறப்பை) துரத்திவிட்டு ஆட்கொள்கிறாள் என இப்பாடல் உரைக்கிறது.

this verse declares that she drives away Yama, the lord of death, from them and takes them as her own.

பாடல் #1150 இல் உள்ளபடி, சாதகர்களின் இறப்பை நீக்கி ஆட்கொள்கின்ற பசுமையான கொடி போன்ற இறைவியைப் பற்றிக்கொண்டவர்களின் உள்ளத்திற்குள், பேரின்பத்தைத் தரும் அமிழ்தத்தை ஊறச் செய்து அருளுகிறாள்.

As in verse 1150, the goddess makes the nectar that grants supreme bliss well up within the hearts of those who cling to her, the green-vine-like goddess who removes death and takes seekers as her own.

பேரழகியான இறைவி, திரிபுரை சக்தி என்னும் வடிவில் என்றும் இளமையுடன் இருக்கிறாள்.

The goddess of surpassing beauty forever remains ever-youthful in the form of Thiripurai Sakti.

பலவிதமான அச்சத்தைத் தரும் தீய கொடிய வினைகளை அழித்து அருள வேண்டும் என இறைவியின் திருவடிகளைப் பற்றிச் சரணடைபவர்களைத் தாங்கிக்கொள்கிறாள்.

She upholds those who take refuge, clasping the goddess's sacred feet and praying for the destruction of the many fearsome and vicious karmas.

தன் அடியார்களான அவர்களுடைய தீய கொடிய வினைகளை முழுவதுமாக அழித்து அருளும் ஆதிப் பரம்பொருளாக இறைவி இருக்கிறாள்.

She is the primal supreme reality who utterly destroys the vicious karmas of her devotees and graces them.

மென்மையான இசை போன்ற ஒலி வடிவில் இருக்கும் பேரழகுடைய இறைவி, அகன்ற பரவெளியில் மென்மையான கொடி போல ஒளி வடிவில் பரவி இருக்கிறாள்.

The goddess of great beauty, who is in the form of sound like a soft melody, spreads through the vast expanse in the form of light, like a tender vine.

பேரழகுடைய இறைவி, கூட்டு வழிபாட்டில் பலவகையாகப் போற்றி வணங்கும் பக்தர்களின் தகுதிக்கு ஏற்பப் பயன்களை அருளும் பசுமையான கொடி போன்றவள்.

The goddess of great beauty is like a green vine that grants fruits to devotees according to their maturity, devotees who praise and worship her in many ways in communal prayer.

தன் அடியவர்களுக்குள் இருக்கும் பேரழகுடைய மாயையாகிய சக்தியை வெளியேற்றித் துரத்திவிடுகிறாள்.

She drives out and expels the beautiful power of illusion that lies within her devotees.

அருள்செய்யும் ஆற்றலில் வல்லமை பொருந்திய பேரழகுடைய இறைவி அவர்களின் மனத்திற்குள் புகுந்து அருளுடன் வீற்றிருப்பாள்.

The goddess of great beauty, whose grace is mighty in its power, enters their minds and dwells there with grace.

பாடல் #1152 இல் உள்ளபடி, சாதகருக்குள் புகுந்து வீற்றிருக்கும் இறைவியே தானே இறைவனாகவும் இருக்கிறாள்.

As in verse 1152, the goddess who has entered and dwells within the seeker is herself the Lord as well.

அசையாத சக்தியாகிய இறைவன் தன்னுடைய அம்சமாகவே உலகங்கள் அனைத்தையும் உருவாக்க வேண்டும் என்று எண்ணியபோதே,

When the Lord, the unmoving power, resolved that all the worlds should come forth as his own portion,

அவனுடன் சேர்ந்து அசையும் சக்தியாக இருந்த இறைவியும், மேலிருக்கும் ஏழு உலகங்களையும் கீழிருக்கும் ஏழு உலகங்களையும் அவனோடு சேர்ந்து உருவாக்கினாள்.

the goddess, who as the moving power stood joined with him, brought forth, together with him, the seven worlds above and the seven worlds below.

அது மட்டுமின்றி, இந்தப் பதினான்கு உலகங்களிலும் இருக்கும் அனைத்து ஆன்மாக்களும், இறைவனின் அம்சமாக இருக்கும் இறைவியே ஆவார்கள்.

And more than that, every soul in these fourteen worlds is itself the goddess, who is the portion of the Lord.

இறைவி இதுவாக இருக்கிறாள், அதுவாக இருக்கிறாள் என்று சொல்பவர்கள், இறைவியைப் பற்றி எதுவும் அறியாதவர்களே ஆவார்கள்.

Those who say the goddess is this or the goddess is that know nothing at all about the goddess.

இறைவியாக இருக்கும் முக்தியை அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலேயே நிலைத்திருப்பதற்கான ஒரு காரணத்தையும் அறிந்துகொள்ளாமல் இருக்கிறார்கள்.

They do not even know the reason to remain fixed in the thought that one must attain the liberation that is the goddess herself.

பேரின்ப மயக்கத்தைத் தரும் வாசனை மிக்க மலர்களைத் தன் கூந்தலில் சூடியிருக்கும் மாபெரும் தெய்வமாகிய இறைவி,

The goddess, the very great deity who wears fragrant flowers that give the intoxication of supreme bliss in her hair,

இறைவனுடன் சேர்ந்து பூரண சக்தியாக இருக்கும் மாபெரும் நிலையை அவர்கள் எண்ணிப்பார்க்காமலும், தமக்குள்ளேயே ஆராய்ந்து அறிந்துகொள்ளாமலும் இருக்கிறார்கள்.

stands joined with the Lord as the full power, a great state that they neither reflect upon nor inquire within themselves to know.