திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
திருமூலர்

குருநாதராக வந்த நந்தியின் இணையில்லாத திருவடிகளை என் தலைமேல் வைத்துக்கொண்டு,

Placing upon my head the peerless holy feet of Nandi, who came as my own guru,

அவர் அருளிய அனைத்தையும் எனது புத்திக்குள் புகுந்து நிற்கும்படி நினைவில் நிறுத்தி, அவரைப் போற்றி,

holding in my memory everything he graciously taught, so it would enter and remain within my understanding, and praising him,

சூரியன் மறைவில் தோன்றும் இளம்பிறைச் சந்திரனைத் திருமுடியில் அணிந்த 'அரன்' எனும் இறைவனின் திருவடிகளை நாள்தோறும்,

the holy feet of God, called Aran, who wears upon his crown the young crescent moon that appears at twilight, every single day,

சிந்தித்துத் தியானித்துக்கொண்டு, அவன் அருளிய ஆகமங்களைச் சொல்கின்றேன்.

meditating on them, I recite the Agamas he graciously gave.

சிவபெருமானாலேயே சொல்லப்பட்டதால் 'சிவாகமம்' என்ற பேர் பெற்றது அந்த ஆகமம்.

That Agama came to be called Sivagama because it was spoken by Sivaperuman himself.

அப்பெருமானே குருநாதராக இருந்து சொல்ல, அவரின் திருவடிகளை வணங்கி அதைப் பெற்றுக்கொண்டேன்.

He himself, as my guru, spoke it, and I received it by worshipping his holy feet.

ஒரு குறையும் இல்லாத தில்லை அம்பலத்தில் ஆடிய இறைவனின் திருநடனத்தைக் கண்டு களித்தேன்.

I saw and delighted in the sacred dance that God performed in the faultless hall of Thillai.

அந்த ஒப்பில்லாத இறைவனின் நினைப்பிலேயே ஒரு கோடி யுகங்கள் இருந்தேன்.

I remained absorbed in the thought of that peerless God alone for a whole crore of ages.

யாம் தவத்தில் இருக்க முடிந்ததின் காரணத்தைக் கேட்டுக்கொள், இந்திரனே.

Hear the reason I was able to remain in penance, O Indra.

அனைத்துவிதச் செல்வங்களையும் கொண்ட, உலகங்கள் அனைத்திற்கும் தலைவனாகிய இறைவன்,

God, lord of all the worlds and possessor of every kind of wealth,

எளிதில் செய்யமுடியாத அரிய தவம் செய்பவர்களுக்குக் கிடைக்கும் அவனுடைய திருவடிகளை நான் தொழுதபோது,

whose feet come only to those rare few who achieve penance that is not easily accomplished, when I worshipped those feet,

எம் பக்தியைக் கண்டு கருணை கொண்டு என்னுடனேயே அவனும் வந்து இருந்ததால்தான், என்னால் ஒரு கோடி யுகம் இருக்க முடிந்தது.

he was moved by my devotion, and out of his compassion came and remained with me himself, and it was because of this alone that I was able to remain there for a whole crore of ages.

பிரம்மன், திருமால், உருத்திரன், மகேசுவரன், ஈசன் ஆகிய ஐவர் மூலம் ஐந்து தொழில் புரியும் சதாசிவமூர்த்தியின் ஆகமத் தத்துவங்களையும், இயல் இசை நாடகம் ஆகிய முத்தமிழையும், நான்மறை வேதங்களையும் யாம் அளவின்றிப் பெற்றோம்.

We received without measure the philosophy of the Agamas of Sadasivamurthy, who carries out his five acts through the five deities Brahma, Thirumal, Rudra, Mahesvara and Isan, together with the three branches of Tamil, Iyal, Isai and Nadagam, and the four Vedas.

அவற்றிலேயே மனம் திளைத்து, கடந்துசெல்லும் காலத்தின்மேல் மனதைச் செலுத்தாமல் இருந்தேன்.

My mind remained absorbed in them alone, giving no thought to the time that was passing.

அப்படி இருந்தபோதும், இனியும் சென்றுகொண்டிருக்கும் காலத்தை உதாசீனப்படுத்தாமல் இருக்கவேண்டும் என்பதை,

Even so, that I should not neglect the time still passing,

காலத்தின் தேவையை உடனே உணர்ந்து இவற்றை மற்றவர்களுக்கு வழங்கவேண்டும் என்பதை என்னுடன் இருந்த இறைவன் உணர்த்தினான்.

God, who remained with me, made me understand at once that I should recognise what the time demanded and pass all of this on to others.

எமது சீடனாகிய மாலாங்கனே, இந்த உலகத்திற்கு யான் வந்ததின் காரணத்தைக் கேட்டுக்கொள்.

O Malangan, my own disciple, hear the reason I came to this world.

நீல நிற மேனியைக் கொண்டு இறைவனின் திருமேனியில் சரிபாகமாக இருக்கும் சக்தி தேவியும்,

Sakthi Devi, dark blue in form, who stands as the exact half of God's own sacred body,

ஆதிமூலமாகிய இறைவனும் சேர்ந்து, உயிர்கள் உய்யும் பொருட்டு புரிந்த திருநடனத்தின் தத்துவங்களையும்,

and God, the primal source, together performed the sacred dance for the salvation of all beings, and the philosophy of that dance,

இறைவனை அடைய வழிவகுக்கும் அரும்பெரும் ஒழுக்கங்களையும் உள்ளடக்கிய வேதத்தை, மற்றவர்களுக்கு எடுத்து உரைக்கவே யான் வந்தேன்.

together with the rare, great disciplines that open the way to reaching God, this Veda I came only to bring and declare to others.

இறைவனின் திருமேனியில் சரிபாகம் கொண்டவளும், என்றும் நீங்காத ஆனந்தத்தின் பெயரை உடையவளும் உமா தேவி.

Uma Devi stands as the exact half of God's own sacred body, and bears the name of an unending bliss.

பிறப்பை நீக்கி என்னை முழுமையாக ஆட்கொண்டவளும், சீரும் சிறப்பும் உடையவளும் அவளே.

She cut away my birth and took me fully under her own protection, and she carries great glory and greatness.

தம் தலைவன் சிவபெருமானின் அருள் வேண்டிப் பசு மாடாக இருந்து தவம்புரிந்த திருஆவடுதுறைத் திருத்தலத்தில்,

At the sacred place of Thiru Avaduthurai, where she once performed penance as a cow, seeking the grace of her Lord Sivaperuman,

இருவரும் சேர்ந்து வீற்றிருக்கும் சிவசக்தியின் திருவடிகளைத் தொழுதுகொண்டே, நான் அத்திருத்தலத்தில் இருந்தேன்.

worshipping the holy feet of Sivasakthi, where both are enshrined together, I remained in that sacred place.

சிவமங்கையாகிய சக்தி தேவியின் பங்குடன் இருக்கும் சிவபெருமானுடன் சேர்ந்திருந்தேன்.

I remained joined with Sivaperuman, together with Sivamangai, Sakthi Devi, his own half.

சிவபெருமான் வீற்றிருக்கும் திருஆவடுதுறைத் திருத்தலத்திலேயே சேர்ந்திருந்தேன்.

I remained there, at the sacred place of Thiru Avaduthurai, where Sivaperuman is enshrined.

இறைவன் ஞானம் போதித்த படர் அரசமரத்தின் நிழலில் சேர்ந்திருந்தேன்.

I remained seated in the shade of the spreading fig tree beneath which God taught wisdom.

சிவனுடைய திருநாமங்களை ஓதிக்கொண்டே சேர்ந்திருந்தேன்.

I remained there, chanting Shiva's sacred names.

இந்த உடலில் எண்ணிலடங்காத கோடிக்கணக்கான ஆண்டுகள் இருந்தேன்.

I remained in this body for uncountable crores of years.

இரவு பகல் இல்லாத இடத்தில், அதாவது சூட்சும வெளியில், இருந்தேன்.

I remained in a place without night and without day, the subtle expanse.

பல்லாயிரக்கணக்கான தேவர்களாலும் முனிவர்களாலும் சித்தர்களாலும் போற்றிப் புகழப்பெறும் இடத்தில் இருந்தேன்.

I remained in a place praised by thousands upon thousands of gods, sages and siddhas.

எம் குருநாதனுமாகிய இறைவனின் ஈடு இணையில்லாத திருவடிகளின் கீழ் அமர்ந்து இருந்தேன்.

I remained seated beneath the peerless, matchless holy feet of God, my own guru.

இறைவனை அடைய வேண்டும் என்ற ஆசையில் தாமாக முயலாமல் இருப்பவர்கள் என்ன ஆகின்றனர்?

What becomes of those who do not strive on their own with the wish to reach God?

அவர்கள் தவம் செய்யாமல் வாழ்க்கையை வீணே கடத்தி, மீண்டும் மீண்டும் பிறவி எடுத்துக்கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

Without performing penance, they pass their lives idly, and are born again and again without end.

இப்படிப் பிறவியை வீணாக்காமல் இறைவனை அடையும் வழிகள் அனைத்தையும் எனக்குப் போதித்த இறைவன்,

So that beings would not waste their birth this way, God, who taught me all the ways of reaching him,

அவற்றை நன்றாகத் தமிழில் வழங்குமாறே என்னை இங்கே அனுப்பி வைத்தான்.

sent me here for this very purpose, to set all of it out well, in Tamil.

பேரறிவு ஞானத்தின் தலைவனாகிய எம் குருவாகிய நந்தி இருக்கும் இடத்தில் புகுந்தேன்.

I entered the place where Nandi, lord of supreme wisdom and my own guru, dwells.

ஒரு குறையும் இல்லாமல் ஒன்பது கோடி யுகங்களாக அங்கே இருந்தேன்.

I remained there for nine crore ages without a single flaw.

ஞானத்தால் உருவாகும் அமிர்தப் பாலை ஊற்றி நாதனை அர்ச்சனை செய்தேன்.

I poured the ambrosial milk born of wisdom and worshipped the Lord.

இறைவனின் நல் திருவடியின் கீழ் நானும் இருந்தேன்.

I too remained, seated beneath his own gracious holy feet.

நல் நெறிகளின் மூலம் இறைவனை அடையும் வழிகளை அறிந்து, சிவனை மனதுள் வைத்துத் துதித்த முனிவனாக நான் இருந்தேன்.

I lived as a sage who knew the ways of reaching God through the good paths, and who held Shiva in his heart and praised him.

மனதை வெல்லக்கூடிய பேரறிவு ஞானத்தை மிகவும் பெற்ற முனிவராகவும் நான் இருந்தேன்.

I had also gained, in full, the supreme wisdom that conquers the mind.

பல்லாயிரக்கணக்கான தேவர்களும் அசுரர்களும் மனிதர்களும் மேலுலகம் செல்லும் வழியே,

Along the very path by which countless gods, asuras and human beings travel to the upper worlds,

நுண்ணிய (சூட்சும) வானத்தின் வழியே யானும் புகுந்து இந்தப் பூமியை நோக்கி வந்தேன்.

I too entered that subtle sky, and came down toward this earth.

இறைவன் கூறிய நூல்களின் பொருளைத் தன் உள்ளத்தில் உணர்ந்து ஓதும்போது அவை சிறப்படைகின்றன.

The texts God declared gain their glory when their meaning is recited with inner understanding.

உத்தமமான வேதத்தின் பொருளையும் அவ்வாறே அவனது அருளால் உள்ளுணர்ந்து ஓதவேண்டும்.

The meaning of the exalted Veda too should be recited in this way, through his grace and with inner understanding.

உடலும் மனமும் ஒன்று போல் லயித்திருக்கும்போது, உள்ளிருந்து பேரின்ப உணர்வுகள் உற்பத்தியாகும்.

When body and mind become absorbed as one, feelings of supreme bliss rise up from within.

இவை அனைத்தையும் என்மேல் கொண்ட கருணையால் எம் குருநாதனாகிய இறைவன் எமக்கு அளித்து அருளினான்.

All of this, God, my own guru, gave to me out of the compassion he held for me.

இறைவனை அடைந்து யான் பெற்ற பேரின்பத்தை, இந்த உலகத்திலுள்ள அனைவரும் பெற வேண்டும் என்று நினைத்தேன்.

I thought that this whole world should receive the very same supreme bliss I received by reaching God.

அண்டங்கள் அனைத்திலும் உறைந்து நிற்கும் வேதத்தின் உண்மைப் பொருளைப் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும் என்றும் நினைத்தேன்.

I also thought that I should declare the true meaning of the Veda that dwells within every world.

உயிர்களின் உடலோடு கலந்து உயிராக நிற்கும் இறைவனே வேதத்தின் முழுப்பொருள்; அந்த இறைவனை அனைவரும் உள்ளுணர்வு கொண்டு அறியவே திருமந்திரத்தை வழங்கினேன்.

God, present mingled with beings' bodies as their very life, is the whole meaning of the Veda; I gave this Thirumantiram so that everyone might come to know that God with inner understanding.

இதை மனம் விரும்பி நினைத்து நினைத்துத் துதிப்பவர்களுக்கு இறைவனின் திருவருள் தானாகவே வந்தடைந்து, யான் பெற்ற பேரின்பம் கிடைக்கும்.

For those who hold this in their minds with real desire, dwelling on it and praising it again and again, God's own grace will come to them of itself, and they will attain the very same supreme bliss I received.

பிறப்பு இறப்பு இல்லாதவனும், நந்தி எனப் பேர் பெற்ற குருநாதனுமாகிய இறைவனை,

God, who is without birth and without death, who bears the name Nandi, our guru,

சீரும் சிறப்போடும் வானத்திலிருக்கும் தேவர்களெல்லாம் சென்று கைகூப்பித் தொழும் அந்த இறைவனை,

whom all the gods in heaven go and worship with joined palms and full honour,

ஒரு பொழுதும் மறக்காத நெஞ்சத்தினுள் திருமந்திர பாடல்களைப் பதிவேற்றி,

holding within a heart that never forgets him the songs of the Thirumantiram,

தடுமாற்றமில்லாத உறுதியான மனதோடு அனைவரும் ஒன்றாகக் கூடி நின்று ஓதி வாருங்கள்.

come, all of you, gather together with a firm and unwavering mind, and recite them.

சூரியனின் நெருப்பு அதிகமாகி உலகங்களை அழிக்காதவாறு அளவோடு வைத்தவன் இறைவன்.

God is the one who set a proper measure to the sun's own fire, so that it would not grow so great as to destroy the worlds.

ஒவ்வொரு அண்டங்களிலும் ஏழு உலகங்களையும், உயிர்கள் பிறக்க வேண்டிய உடலையும் அளவோடு வைத்தவன் அவனே.

He is the one who set a proper measure of seven worlds within every universe, and a proper measure to the body, so that beings could be born there.

உயிர்கள் மேல் நிலையை அடையும் பொருட்டு, என்னுள் இருந்து இந்தத் திருமந்திரம் எனும் தமிழ்ச் சாத்திரத்தையும் அளவோடு சொல்ல வைத்தான்.

So that those beings could rise to a higher state, he made this Tamil treatise, the Thirumantiram, be spoken through me, also within a proper measure.

சொல்லப்பட்ட இதன் பொருள் வெறும் வாயால் கூறி பயனில்லாமல் போகாதபடி, அனுபவத்தின் மூலமே அறியும் பொருளாக அளவோடு வைத்தவன் இறைவனே.

God is the one who so arranged that the meaning of this, once spoken, would not go to waste through mere recitation by mouth, but would be known only through direct experience.

தமக்குள் யார் பெரியவர் என்று பிரம்மனும் திருமாலும் வாதிட்டபோது, சிவபெருமான் ஒரு மாபெரும் நெருப்புத் தூணாக நின்று, அதன் அடியையோ உச்சியையோ காண்பவரே பெரியவர் என்று அறிவித்தார்.

While Brahma and Thirumal were arguing over who among them was greater, Sivaperuman stood as a vast pillar of fire and declared that whoever could see its base or its summit would be the greater one.

பிரம்மன் அன்னப் பறவையாகப் பறந்து உச்சியைத் தேடினார்; திருமால் பன்றியாகக் குடைந்து அடியைத் தேடினார். இருவரும் காணமுடியாமல் பூமியின்மேல் மீண்டும் ஒன்றுகூடி நின்றனர்.

Brahma took the form of a swan and flew up seeking the summit; Thirumal took the form of a boar and burrowed down seeking the base. Neither found it, and both came together again upon the earth.

அடியைக் காணவில்லை என்று அச்சுதனாகிய திருமால் ஒப்புக்கொண்டார்.

Achuthan, Thirumal, admitted, "I did not see the base."

உச்சியைக் கண்டுவிட்டேன் என்று அயனாகிய பிரம்மன் பொய் கூறினான்.

Ayan, Brahma, lied, and said, "I saw the summit."

காளையும் (இடபம்), மானும், மழுவும் (ஆயுதம்) தரித்துத் தானே தோன்றிய இறைவன் அவன்.

He is the self-manifest God who bears the bull, the deer and the mazhu, his battle-axe.

அவனுடைய கற்பனையிலிருந்தே (எண்ணத்திலிருந்தே) இந்த அண்டசராசரங்கள் அனைத்தும் தோன்றின.

All of this universe and everything within it arose from his very thought.

என்மேல் கொண்ட கருணையினால் உண்மைப் பொருளையும் வழங்கி, அடியவனாகிய என் தலைமேல்,

Out of the compassion he held for me, he granted me the true reality, and upon this servant's head,

தன்னுடைய நன்மை தரும் பொற்பாதங்களையும் வைத்து, ஆகமங்கள் அனைத்தையும் எங்கள் நந்தியாகிய அவன் எங்களின் குருநாதராக இருந்து வழங்கினான்.

he placed his own beneficent golden feet, and, our Nandi, standing as our own guru, gave us all the Agamas.

உணர்வினால் அறியப்பட வேண்டிய இறைவனையும், அவனை அறியும் ஞானத்தையும், உயிருக்குள் ஆன்மாவாக இருக்கும் இறைவனையும்,

The God who must be known through inner awareness, the wisdom that grants the knowledge to know him, and God as the soul present within every being,

அந்த ஆன்மாவை அறியவிடாமல் தடுக்கும் மாயையையும், அந்த மாயையை ஆளும் சிவத்தையும், இந்தச் சிவத்திலிருந்து வரும் சக்தியையும்,

the maya that stops that soul from knowing him, Sivam who rules that maya, and the Sakthi that comes forth from that Sivam,

சிவமும் சக்தியும் சேர்ந்த சதாசிவமூர்த்தியையும் தனக்குள்ளே உணர்ந்து,

and realising within myself Sadasivamurthy, in whom Sivam and Sakthi are joined together,

இறைவனை அடையும் வழிகளான ஓலி ஓளி தத்துவங்கள் அனைத்தையும் விளக்கி, யாம் வழங்கியதே இந்தத் திருமந்திர மாலை.

and explaining fully the tattvas of sound and light that are the ways to reach God, I gave this garland of verses, the Thirumantiram.

ஆகம வேதப் பொருளை விளக்கி அருளிய குருநாதன், பரம்பொருள் எனப்படும் உண்மையான ஞானத்தின் ஜோதி வடிவானவன்.

The guru who graciously explained the meaning of the Agamas and the Vedas is himself the very form of the flame of true wisdom called the supreme reality.

அளவிடமுடியாத பெருமைகளைக் கொண்டவனும், ஆனந்த வடிவானவனுமான நந்தி அவனே.

He is Nandi, of immeasurable greatness, the very form of bliss.

மும்மலங்களையும் அறுக்கும் ஆனந்த நடனத்தை ஆடும் கூத்தனும் அவனே; அப்பேர்பட்ட இறைவன் சொன்ன சொல்லைக் கட்டளையாக ஏற்று,

He is also the dancer who performs the joyous dance that cuts away the three malams; taking the word spoken by that great God as a command,

நானும் அதன்படியே அரும்பெரும் வளங்கள் நிறைந்த திருக்கயிலாய வழியில் இந்த உலகம் தேடி வந்தேன்.

I too, following it, came in search of this world along the path of Mount Kailash, rich with rare and abundant blessings.

குருநாதராகிய இறைவனின் அருளினால்தான் நான் இடையன் மூலனின் உடலில் புகுந்தேன்.

It was only by the grace of God, my own guru, that I entered the body of Moolan, the cowherd.

அதன்பிறகும் அவரின் அருளினால்தான் அந்த உடலிலேயே தவ நிலையில் இருந்து சதாசிவமாகவே மாறினேன்.

It was only by his grace that, remaining afterward in that same body in a state of penance, I was transformed into Sadasivam himself.

அவரின் அருளினால்தான் உண்மையான ஞானத்தை அடைந்து அதனுள்ளேயே உறைந்திருந்தேன்.

It was only by his grace that I attained true wisdom and remained dwelling within it.

அவரின் அருளினால்தான் அவரோடே எப்போதும் இருந்தேன்.

It was only by his grace that I remained with him always.

இறைவன் வழங்கிய ஆகமங்கள் எண்ணமுடியாத அளவு பல கோடிகளாக இருக்கின்றன.

The Agamas that God gave are uncountable, many crores in number.

அந்த ஆகமங்களின் அடிப்படை மூலப் பொருளாக வீற்றிருப்பவன் இறைவனே.

God himself is present as the very root and foundation of all those Agamas.

உயிர்களின் உடலுக்குள் சூரியனும் சந்திரனும் அழகான ஒளி வீசுவதுபோல,

Within the bodies of living beings, the way the sun and the moon cast their beautiful light,

உருக்கிய பொன் போன்ற ஒளிக்கதிராக அவன் வீசிக்கொண்டே இருக்கிறான்.

he shines forth like a ray of molten gold.

நந்தி எனும் பெயர் கொண்ட இறைவனின் திருநாமத்தை நான் எப்போதும் சொல்லிக்கொண்டே இருப்பேன்.

I go on speaking the sacred name of God, who bears the name Nandi, always.

அவனை எனது நெஞ்சத்துள் வைத்து, இரவு பகல் பாராமல் இதைச் செய்வேன்.

I hold him within my own heart and do this without regard for night or day.

விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும் ஓங்கி நிற்கும் ஜோதி வடிவான எம்பெருமானை அடைய வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் எப்போதும் இருப்பேன்.

I remain always with the thought that I must reach my Lord, who stands lofty over sky and earth alike in the form of light.

எவரும் ஏற்றி வைக்காமல் இயல்பாகவே ஒளிரும் மாபெரும் ஜோதியே நான் வணங்கும் இறைவன் ஆவான்.

That great light which shines of its own nature, lit by no one, is the very God I worship.