திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம்
6. ஞான லிங்கம்

அருவமாக இருக்கின்ற பரம்பொருளாகிய சிவமே, உருவமாகவும், உருவம் இல்லாத அருவமாகவும், அருவத்தோடு நிற்கின்ற உருவமாகிய அருவுருவமாகவும் இருக்கின்றது.

Sivam, the supreme being who is without form, is itself form, and is the formless that has no form, and is the form that stands together with the formless, which is form and formlessness at once.

அந்த அருவமாகிய பரம்பொருளாகிய சிவம், உலகத்தில் உள்ள பல விதமான உயிர்களுக்கும் உரியது.

That Sivam, the formless supreme being, belongs to all the many kinds of life in the world.

அவற்றுள், தம்மை அடைவதையே கொள்கையாகக் கொண்ட அடியவர்களுக்கு, உள்ளுக்குள் குருவுமாக நின்று அருளுகின்றான்.

Among them, to those devotees who have made reaching him their one principle, he stands within them as their guru as well and graces them.

கற்பகத் தரு போல அவர்கள் வேண்டிய அனைத்தையும் கொடுத்து அருளுகின்ற அவனே சதாசிவப் பரம்பொருள் ஆகும்.

And he who, like the karpaga tree, gives and graces everything they ask for is himself Sadasiva, the supreme being.

உருவமாகக் கீழே இருக்கின்ற நான்கு தெய்வங்களாகவும், அருவுருவமாக நடுவில் இருக்கின்ற சதாசிவ மூர்த்தியாகவும்,

As the four deities who are below as form, and as Sadasivamurthy who is at the centre as form and formlessness at once,

அருவமாக மேலே இருக்கின்ற நான்கு சக்திகளாகவும் இருக்கின்றது.

and as the four powers who are above as the formless, it stands.

இவை அனைத்தும் மிகுந்து இருக்கின்ற, நான்கு விதமான மந்திரங்களால் பாடப்பெற்ற நான்கு நூல்களாகிய வேதங்களின் மூலப் பொருளாகவும் இருக்கின்றது.

It stands also as the root meaning of the four texts that are the Vedas, sung in four kinds of mantras, in which all of these abound.

அருவங்களாகவும், உருவங்களாகவும், அருவுருவங்களாகவும், இவற்றைச் சார்ந்து இருக்கின்ற அனைத்துமாகவும் அருளுவது, பரம்பொருளாகிய சிவம் ஒன்றே ஆகும்.

And what graces as the formless, as the forms, as form and formlessness together, and as everything that depends upon them, is Sivam, the supreme being, and it alone.

தேவர்களுக்கெல்லாம் தலைவன், திசைகளைத் தனது திருமுகங்களாகக் கொண்ட தலைவன்,

The Lord of all the celestials, the Lord who has the directions as his sacred faces,

நான்கு தெய்வங்களுக்கும் தலைவன், அருவமாகிய மேலுக்கும் உருவமாகிய கீழுக்கும் நடுவில் வீற்றிருக்கின்ற குருநாதனாகிய இறைவன்,

the Lord of the four deities, the guru who is God, seated at the centre between the formless above and the form below,

எவருக்கும் தலைவன் என்றெல்லாம் போற்றி வழிபடுகின்ற அடியவர்களின் நெறிமுறையைப் பின்பற்றி, தாமும் அப்படியே வழிபடுகின்ற அடியவர்களுடைய தலைவனாகவும்,

and the Lord of everyone: to those devotees who follow the discipline of the devotees who praise and worship him by all these names and who themselves worship in the same way, he is their Lord as well,

தமது திருவடியை அருளி அடியவர்க்கும் அடியவனாகவும், அவர்களைக் காத்து அருளுபவனாகவும் ஞான இலிங்க வடிவான இறைவன் இருக்கின்றான்.

and God in the form of the jnana lingam, granting them his own sacred feet, is servant even to his servants, and guards them and graces them.

எனது வினைகள் அனைத்தும் நீங்கி அழிந்துவிடும்படி இறைவனை வேண்டி நின்று வணங்கினேன்.

I stood and worshipped, beseeching God that all my karmas might depart and perish.

ஆண்டுகள் ஒவ்வொன்றையும், மாதங்களையும், நாட்களையும் என்று இருக்கின்ற உயிர்களின் வாழ்நாளை அளந்து அருளுபவன் அவன்.

He is the one who measures out and graces the life span of souls, which runs as years, each one of them, and as months and as days.

கண்டு தரிசிக்கும் இயல்போடு இருக்கின்ற நாயகனாகிய அந்த இறைவனோடு எப்போதும் சேர்ந்தே இருக்கின்ற, என்றும் இளமையான இறைவியையும் உணர்ந்து தொழுதாலும்,

Whether one realizes and worships the Goddess who is ever young and who is always together with that Lord, who has the nature of being seen and beheld,

தமது உடலின் இயல்பைக் கடினமான சாதகங்களால் மாற்றி யோகத்தின் மூலம் உணர்ந்தாலும், இரண்டுமே ஒன்றான ஞான இலிங்கத்தின் வழியாகவே இருக்கின்றது.

or whether one changes the nature of one's own body by hard disciplines and realizes through yoga, both alike go by the one and the same way of the jnana lingam.

ஆதியிலிருந்தே இருக்கின்ற பரம்பொருளாகிய இறைவன், அண்டங்களுக்கெல்லாம் நன்மை செய்கின்ற இறைவன்,

God, the supreme being who has been from the very beginning, God who does good to all the universes,

தமக்குள் சோதி வடிவமாக இருக்கின்ற இறைவனை உணர்ந்துகொண்ட அடியவர்களை எப்போதும் பிரியாமல் சேர்ந்தே இருக்கின்ற மாபெரும் இறைவன்,

the great God who is always together, never parting, with the devotees who have realized within themselves God who is in the form of light,

தர்மங்கள் அனைத்திற்கும் மூலப் பொருளாக இருக்கின்ற மாபெரும் இறைவன், இப்படி எந்தவிதமான குற்றங்களும் குறைகளும் இல்லாத தூய்மையான எமது இறைவன்,

the great God who is the root of all dharmas, our God who is thus pure and without any fault or lack:

தனது திருமேனியில் சரிபாதியாக உள்ளே எப்போதும் நிலைபெற்றுச் சேர்ந்தே இருக்கின்ற, அசையும் சக்தியாகிய இறைவியோடு ஞான இலிங்கமாக இருக்கின்றான்.

he stands as the jnana lingam together with the Goddess, the moving power, who is always fixed and joined within his sacred body as its equal half.

உலகத்தை இயக்கிக் கொண்டு இருக்கின்ற இறை சக்திக்கும் மேலே, அண்ட சராசரங்களை இயக்கிக் கொண்டு இருக்கின்ற அசையும் சக்தியாகிய இறைவிக்கு உள்ளே சரிபாதியாக நிற்கின்ற,

Above the divine power that drives the world stands the Goddess, the moving power that drives the universe with all its moving and unmoving beings, and within her, as her equal half, stands

ஒரு குற்றமும் குறையும் இல்லாத தூய்மையான சிவப் பரம்பொருளின் திருவடியானது, எதிலும் குறைவில்லாததும் எதனாலும் பாதிக்கப்படாததுமாகிய தூய்மையான பரவெளியில் வீற்றிருக்கின்றது.

the pure supreme being Sivam, without a single fault or lack, whose sacred foot is seated in the pure supreme space that lacks nothing and is affected by nothing.

அப்படி இருக்கின்ற, அனைத்திற்கும் தந்தையாகிய அந்த இறைவனுடைய திருவடிகள், அண்ட சராசரங்களையும் தாண்டி, பரவெளியையும் தாண்டி இருக்கின்ற எல்லையில்லா இடத்தில் தனித்தும் இருக்கின்றன.

And the sacred feet of that God, who is the father of all, stand alone as well, in the boundless place that lies beyond the universe with all its beings and beyond the supreme space.

எப்பொருளுக்கும் தலைவனாகிய அந்த இறைவன் தானே அனைத்துமாக இருப்பது உண்மையே ஆகும்.

That he, the Lord of every thing, is himself all things is the truth.

தமக்குள்ளிருந்து ஞானமாக வெளிப்படுகின்ற இறைவனின் தொடக்க நிலையைத் தரிசிக்கின்ற சாதகர்களுக்கு, உலகங்கள் அனைத்திலும் அவன் சூட்சுமமாகக் கலந்திருப்பது தெரியவரும்.

To the seekers who behold the first stage of the Lord as he comes forth as wisdom from within them, it becomes known that he is subtly mingled in all the worlds.

அவன் தமக்குள்ளிருந்து எழுந்து வந்த சுவட்டைக் கண்டு உணர்ந்தால், அதன் வழியாக அவனை அடைந்து எப்போதும் அவனோடு சேர்ந்தே இருக்கவும் முடியும்.

If they see and realize the trace by which he rose up from within them, then by that trace they can reach him and remain joined with him always.

தமக்குள்ளிருந்து தோன்றிய அந்த இறைவனே அனைத்து உலகங்களுக்கும் பரவியிருக்கின்ற சுவட்டைக் கண்டு உணர்ந்தால், பராசக்தியின் தலைவனாக அனைத்திற்கும் மேலே அவன் வீற்றிருப்பதை உணரலாம்.

If they see and realize the trace by which that same Lord who appeared from within them has spread through all the worlds, they can realize that he is seated above all things as the lord of Parasakthi.

அப்படி அனைத்திலும் கலந்து நிற்கின்ற இறைவன் ஒன்றாகத் திரண்டு எழுந்து நிற்பதைக் கண்டு உணர்ந்த சாதகர்களின் அறிவுக்கு உள்ளே, அவன் எப்போதும் ஞான இலிங்கமாக வீற்றிருப்பான்.

And within the understanding of the seekers who have seen and realized that Lord, mingled in all things, gathering into one and rising up, he will be seated always as the gnana lingam.

எமது தந்தையாகிய பரம்பொருளைப் பற்றியும், எமது தாயாகிய அனைத்து விதமான சக்திகளைப் பற்றியும் தாம் உணர்ந்தவற்றை முழுவதுமாக எடுத்துச் சொல்ல வேண்டும்.

One must set out in full all that one has realized about the supreme reality who is our father and about the powers of every kind who are our mother.

தகுதி உடையவர்கள் உணர்ந்துகொள்ளும்படி அதைச் சொல்ல முடிந்தால், அதுவே உண்மை ஞானம் ஆகும்.

If one can say it so that those who are fit for it realize it too, that itself is true wisdom.

அப்படி உண்மை ஞானம் பெற்ற ஞானிகளுக்கு, அழகிய பெருங் கண்களை உடைய இறைவி இறைவனோடு சந்தித்திருக்கின்ற இடம் விளங்கும்.

To the wise who have gained such true wisdom, the place where the Goddess of beautiful great eyes meets with the Lord becomes clear.

பாடல் #1764 இல் சொல்லப்பட்ட நடுவாகிய நிலைக்கு மேல் அதை வைத்திருக்கும்போது, அங்கே இறைவனும் விருப்பத்தோடு ஞான இலிங்கமாக இருப்பான்.

When they hold that place above the middle station spoken of in verse 1764, there the Lord too will abide willingly as the gnana lingam.

இறைவியும் இறைவனும் தாங்கள் ஆடுகின்ற திருவிளையாட்டின் மூலம், உயிர்களின் வினைகளுக்கு ஏற்ப ஐந்து பூதங்களால் உடலை உண்டாக்கி, அதனோடு உயிரைச் சேர்க்கின்றார்கள்.

By the sacred play they play, the Goddess and the Lord make a body of the five elements according to the deeds of souls, and join the soul to it.

ஒன்றாக இருக்கின்ற சுத்தம், அசுத்தம் ஆகிய இரண்டு விதமான மாயைகளின் கூட்டத்திற்கு நடுவில் பந்த பாசங்களால் அந்த உயிர்களைப் பூட்டி, அவற்றின் வினைகளை அனுபவிக்க வைக்கின்றார்கள்.

In the midst of the gathering of the two mayas, the pure and the impure, which stand together as one, they lock those souls with the bonds of attachment, so that they undergo their deeds.

தம்மை அடைய விரும்பி முயற்சி செய்கின்ற உயிர்களின் வினைகளைச் சிறிது சிறிதாக நீக்கிச் சுத்தம் செய்து, அவை அனுபவிக்க வேண்டிய அவத்தைகள் அனைத்தையும் மாற்றி நீக்கிவிடுகின்றார்கள்.

For the souls who desire to reach them and strive for it, they remove the deeds little by little and make them pure, and turn away and remove every state those souls would otherwise have had to pass through.

பிறகு அந்த உயிரின் சித்தத்தைப் பேரின்பத்தில் மகிழ்ந்திருக்கும்படிச் செய்து, சிவமாகவே அந்த உயிரின் உள்ளத்தை ஞான இலிங்கமாக்கிவிடுவார்கள்.

Then they make the mind of that soul rejoice in supreme bliss, and as Shiva himself they make the heart of that soul into the gnana lingam.

இறைவியும் இறைவனும் தங்கள் திருவிளையாட்டால் அண்ட சராசரங்கள் அனைத்தையும் உருவாக்குகின்றார்கள்.

By their sacred play the Goddess and the Lord bring into being all the worlds and everything moving and unmoving within them.

இறைவியானவள் இறைவனுமாகவும் இருக்கின்றாள்; இறைவனானவன் இறைவியாகவும் இருக்கின்றான்.

She who is the Goddess is the Lord as well, and he who is the Lord is the Goddess as well.

இறைவியும் இறைவனும் இல்லாமல் இந்த உலகத்தில் ஆதாரமாகப் பற்றிக்கொள்ள வேண்டிய பொருள் வேறு எதுவும் இல்லை.

Apart from the Goddess and the Lord there is nothing else in this world to be held to as a support.

இறைவி தானே இறைவனோடு சேர்ந்து கலந்து அனைத்து விதமான வடிவங்களாகவும் ஆகுகின்றாள்; இதைப் பரிபூரணமாக உணர்ந்துகொள்வதே ஞான இலிங்கத்தின் தத்துவமாகும்.

The Goddess herself joins and mingles with the Lord and becomes every kind of form, and to realize this fully is itself the thathuvam of the gnana lingam.